ΚΕΦ. 23-27 Λαλιταβιστάρα (Το Πλήρες Παιχνίδισμα)

 

23ο Κεφάλαιο -  Το Εγκώμιο

 

Έπειτα, οι θεοί των καθαρών πεδίων έκαναν περιφορές γύρω από τον Τατάγκατα, που βρισκόταν καθισμένος στη θέση της φώτισης. Τον έραναν με μια βροχή από θεϊκή πούδρα σανταλόξυλου και τον εξύμνησαν μ' αυτούς τους στίχους:

 

Είσαι ένα φως που εμφανίστηκε στον κόσμο!

Φωτισμένε Κύριε του Κόσμου,

για να εγκαταλειφθούν τα πάθη

έδωσες τα μάτια σ' αυτόν τον κόσμο που τυφλώθηκε!

 

Νικηφόρος στη μάχη!

Μέσω της αρετής εκπλήρωσες τον στόχο σου!

Γεμάτος ενάρετες ιδιότητες

θα ικανοποιήσεις τα όντα!

 

Αναμάρτητος, διέσχισες τον βούρκο

και στάθηκες σε στεγνό έδαφος, Γκαουτάμα!

Θα μεταφέρεις απέναντι κι άλλα αισθανόμενα όντα

που παρασύρονται από το δυνατό ρεύμα!

 

Η σπουδαία ανώτερη γνώση σου σε εξυψώνει!

Δεν υπάρχει όμοιός σου σε όλο τον κόσμο!

Είσαι αμόλυντος από τις κοσμικές ανησυχίες,

σαν το λωτό που επιπλέει στο νερό!

 

Με τη δάδα της ανώτερης γνώσης σου

μπορείς να αφυπνίσεις

αυτόν τον αποκοιμισμένο για καιρό κόσμο

που σκεπάζεται από την ομίχλη του σκότους!

 

Ήρθες στον κόσμο των όντων

που βασανίζονται από τις χρόνιες ασθένειες των παθών,

Ω Βασιλιά των Θεραπευτών,

για να θεραπεύσεις όλες τις ασθένειες των όντων!

 

Τώρα που εμφανίστηκες Κύριε,

θα αδειάσουν οι κακότυχες καταστάσεις!

Θεοί και άνθρωποι

θα γεμίσουν ευτυχία!

 

Όσοι γυρέψουν να σε δουν,

Ευγενικέ Ταύρε μεταξύ των ανθρώπων,

δεν θα πέσουν στα κατώτερα επίπεδα

για χιλιάδες αιώνες!

 

'Όσοι ακούν το Ντάρμα,

θα γίνουν μελετητές και θα απαλλαχτούν από τις ασθένειες.

Θα είναι βαθυστόχαστοι και θα φέρουν τα σκάντα στο τέλος τους

και θα απαλλαχτούν από το φόβο!

 

Καθώς θα κόβουν τα δεσμά των παθών,

όλοι τους θα απαλλαχτούν από την προσκόλληση,

και γρήγορα θα απελευθερωθούν

και επιτύχουν έτσι τον καρπό της υπέρτατης αρετής!

 

Θα γίνουν αντικείμενα γενναιοδωρίας του κόσμου,

άξιοι να λάβουν δώρα!

Οι δωρεές προς αυτούς δεν θα μειωθούν,

αλλά θα γίνουν αιτίες για να φτάσουν όλα τα όντα στη νιρβάνα!

 

Έτσι, μοναχοί, αφού οι θεοί από τη σφαίρα των καθαρών πεδίων, επαίνεσαν μ' αυτόν τον τρόπο τον Τατάγκατα, υποκλίθηκαν με τις παλάμες ενωμένες και στάθηκαν σε μια πλευρά.

Τότε οι φωτεινοί θεοί, τίμησαν τον Τατάγκατα που καθόταν στη θέση της φώτισης, με μια πληθώρα από λουλούδια, λιβάνια, αρώματα, γιρλάντες, αλοιφές, ομπρέλες, λάβαρα και σημαίες. Όταν έγιναν οι προσφορές, έκαναν τρεις περιφορές γύρω του και τον επαίνεσαν με αυτούς τους στίχους:

 

Ο νους σου είναι εμβριθής, Σοφέ, και η φωνή σου γλυκιά.

Υπέρτατε Σοφέ, η τραγουδιστή φωνή σου είναι μελωδική σαν του Βράχμα.

Ανακάλυψες την απόλυτη φώτιση, την πιο έξοχη!

Τιμούμε εσένα που έχεις φτάσεις στο αποκορύφωμα όλων των μελωδικών ήχων!

 

Είσαι προστασία, ένα νησί, ο υψηλότερος στόχος!

Είσαι ο συμπονετικός και στοργικός άρχοντας αυτού του κόσμου!

Είσαι ο ανώτατος θεραπευτής, αυτός που αφαιρεί τα αγκάθια!

Είσαι ο θεραπευτής που προσφέρει το ύψιστο όφελος!

 

Μόλις είδες τον Βούδα Ντιπαμκάρα 

πραγμάτωσες την αφθονία των νεφών αγάπης και συμπόνιας.

Άφησε να πέσει η καταρρακτώδης βροχή από αμβροσία, Κύριε

για να καταπνίξει το μαρτύριο θεών και ανθρώπων.

 

Σαν τον λωτό, δεν σε μολύνουν οι τρεις κόσμοι!

Σαν το Μερού, είσαι ακίνητος κι ατάραχος!

Σαν το βάτζρα, η υπόσχεσή σου είναι ακλόνητη!

Σαν το φεγγάρι είσαι γεμάτος με τις άριστες ιδιότητες!

 

Έτσι, μοναχοί, αφού επαίνεσαν μ' αυτό τον τρόπο οι φωτεινοί θεοί τον Τατάγκατα, υποκλίθηκαν με τις παλάμες ενωμένες και στάθηκαν σε μια πλευρά.

 

Στη συνέχεια, οι θεοί του πεδίου του Μπράχμα, με επικεφαλής τον Σουμπράχμαν τον γιο των θεών, κάλυψαν τον Τατάγκατα που καθόταν στη θέση της φώτισης,  μ' ένα δίχτυ κοσμημένο με άπειρους πολύτιμους λίθους. Μετά έκαναν τρεις περιφορές γύρω του και τον επαίνεσαν με αυτούς τους στίχους:

 

Με την ενάρετη και ακηλίδωτη ανώτερη γνώση σου, ακτινοβολείς και λάμπεις.

Είσαι πλήρης με τα 32 έξοχα χαρακτηριστικά.

Προσεκτικός και ευφυής, κατέχεις σοφία.

Ακαταπόνητε Εσύ, σε προσκυνούμε!

 

Τέλεια απαλλαγμένος από τα τρία πέπλα, είσαι άψογος και αγνός.

Φημισμένος στους τρεις κόσμους, ανακάλυψες την τρίπτυχη γνώση,

φωτίζεις την τριπλή απελευθέρωση.

Προσκυνούμε εσένα που κατέχεις τα τρία ακηλίδωτα μάτια.

 

Ξόρκισες αυτό το απαίσιο σκοτεινό κάλπα, εσύ με τον πειθαρχημένο σου νου.

Με την ανώτερη συμπόνια και αγάπη σου, εργάζεσαι για το όφελος των όντων.

Σοφέ με την Υπέρτατη Χαρά, ο νους σου είναι ήρεμος.

Λυτρώνεις από την αμφιβολία και χαίρεσαι με την αμεροληψία.

 

Υπέρτατε στην πειθαρχία και τον ασκητισμό, ενεργείς για το όφελος των όντων.

 Έχοντας εξαγνίσει τη δική σου συμπεριφορά, έφτασες στο αποκορύφωμα της συμπεριφοράς.

Είσαι δάσκαλος των τεσσάρων αληθειών και αγαλλιάζεις με την απελευθέρωση.

Έχοντας απελευθερώσει τον εαυτό σου, απελευθερώνεις και τους άλλους.

 

Όταν κατέφτασε ο παντοδύναμος και επίμονος Μάρα,

τον νίκησες με την ανώτερη γνώση, τον ζήλο και την αγάπη σου,

κι έπειτα πραγμάτωσες την υπέρτατη κατάσταση της αθανασίας.

Νικητή των ορδών της αρνητικότητας, σε σένα υποκλινόμαστε!

 

Έτσι, μοναχοί, αφού οι θεοί από τη σφαίρα του Μπράχμα με επικεφαλής τον Σουμπράχμαν τον γιο των θεών, επαίνεσαν τον Τατάγκατα μ' αυτούς τους στίχους, υποκλίθηκαν με τις παλάμες ενωμένες και στάθηκαν σε μια πλευρά.

 

Έπειτα, εκείνοι οι γιοι του Μάρα που βρίσκονταν στο πλευρό της δικαιοσύνης, πλησίασαν τον Τατάγκατα και τον κάλυψαν με γιγάντιες ομπρέλες και θόλους. Στη συνέχεια με ενωμένες τις παλάμες, επαίνεσαν τον Τατάγκατα μ' αυτούς τους στίχους:

 

Όταν εμείς, ο φοβερός στρατός του Μάρα εμφανίστηκε μπροστά σου,

με την τεράστια δύναμή σου, νίκησες ακαριαία τις τρομακτικές κακόβουλες ορδές μας,

χωρίς να σηκωθείς, ούτε να κινηθείς, χωρίς να πεις ούτε μια λέξη.

Σοφέ πραγμάτωσες κάθε στόχο και τιμάσαι στους τρείς κόσμους, κι εμείς σου δηλώνουμε τον σεβασμό μας!

 

Οι άπειρες δαιμόνισσες, τόσες πολλές όσοι είναι οι κόκκοι της άμμου του ποταμού Γάγγη,

δεν μπόρεσαν να σε μετακινήσουν από τον ίσκιο του έξοχου δέντρου μπόντι.

Σου έκαναν άπειρες προσφορές, τόσες πολλές όσοι είναι οι κόκκοι άμμου του ποταμού Γάγγη.

Γι αυτό Κύριε, καθισμένος εδώ σήμερα, στην βάση του δέντρου μπόντι λάμπεις!

 

Καθώς επιδίωκες τη συμπεριφορά της υπέρτατης αφύπνισης,

εγκατέλειψες τις αγαπημένες σου συζύγους, τους αγαπημένους σου γιούς, τους υπηρέτες, τους κήπους και τα χωριά,

τις πόλεις, τα βασίλεια, τα χαρέμια και τους ελέφαντες σου,

το κεφάλι, τα μάτια, τη γλώσσα και τα πόδια σου, γι αυτό το λόγο λάμπεις σήμερα!

 

'Ως Βούδας, φορώντας τη πανοπλία της συγκέντρωσης, τη θαυματουργή δύναμη και τη νοημοσύνη,

εγώ ο ίδιος θα μεταφέρω στην άλλη όχθη τα άπειρα όντα που παρασύρονται στον ωκεανό της δυστυχίας,

με το πλοίο του ύψιστου Ντάρμα. Αυτή η ευχή που επανειλημμένα έκανες,

έχει πλέον εκπληρωθεί και θα απελευθερώσεις όλα τα όντα!

 

Είθε μέσα απ' την αρετή των επαίνων που σου κάνουμε,

Επιφανή Ομιλητή, που έδωσες μάτια στον κόσμο,

όλοι μας να επιδιώξουμε την παντογνωσία!

Όταν επιτύχουμε την υπέρτατη και απαράμιλλη φώτιση που επαινούν όλοι οι Βούδες,

είθε να νικήσουμε τις κακόβουλες ορδές και να αφυπνιστούμε στην παντογνωσία!»

 

Όταν οι γιοι του Μάρα, μοναχοί, επαίνεσαν μ' αυτόν τον τρόπο τον Τατάγκατα, υποκλίθηκαν στον Τατάγκατα με ενωμένες τις παλάμες και στάθηκαν σε μια πλευρά.

 

Έπειτα, ένας θεός από το Πεδίο που Χρησιμοποιεί τις Προβολές των Άλλων, περιτριγυρισμένος με τη συνοδεία εκατομμυρίων θεών, έρανε τον Τατάγκατα με χρυσούς λωτούς από τον ποταμό Τζάμπου. Έπειτα μπροστά του, τον επαίνεσαν μ' αυτούς τους στίχους:

 

Η ομιλία σου είναι απαλή, ήρεμη και ειλικρινής.

Χωρίς τις αμαυρώσεις του σκότους έχεις πραγματώσει την αθανασία.

Αξίζεις μιας απαράμιλλης μεταχείρισης, στον ουρανό και στη γη.

Η νοημοσύνη σου είναι απίστευτη, σε σένα υποκλινόμαστε!

 

Φέρνεις τη χαρά, εγκατέλειψες τις μολύνσεις κι έχεις αφαιρέσει ψεγάδια κι αμαυρώσεις.

Με την ευχάριστη ομιλία σου, ευχαριστείς θεούς κι ανθρώπους.

Με τις ακτίνες φωτός από το ακηλίδωτο και απαστράπτον σώμα σου,

θριαμβεύεις σ' αυτόν τον κόσμο, σαν τον κύριο θεών κι ανθρώπων!

 

Νικητή των εχθρών, έχεις γνώση της συμπεριφοράς των άλλων.

Αγαπητέ στον κόσμο των θεών και των ανθρώπων, ανατρέπεις τις σκέψεις των άλλων.

Λαμπρέ και σοφέ εσύ, φωτίζεις τη συμπεριφορά των άλλων. Περπάτησε εδώ, σ' αυτό το μονοπάτι που διασχίζουν εκείνοι με τις δέκα δυνάμεις!

 

Αφού εγκατέλειψες την πανταχού παρούσα προσκόλληση στην ύπαρξη,

είθε να εκπαιδεύσεις θεούς κι ανθρώπους, εκπαιδεύοντας το νου τους.

Είθε να διασχίσεις τον ουρανό μέσα από τις τέσσερις κατευθύνσεις σαν το φεγγάρι,

κι έτσι να γίνεις ο υπέρτατος οφθαλμός και το τελικό καταφύγιο σ' αυτούς τους τρείς κόσμους!

 

Αν και είσαι αγαπητός στον κόσμος των θεών και των ανθρώπων, δεν σε έλκουν τα αντικείμενα των αισθήσεων.

Χωρίς να ενδίδεις στην επιθυμία, απολαμβάνεις την αρετή.

Είσαι φημισμένος παντού και δεν υπάρχει όμοιός σου στους τρεις κόσμους.

Είσαι ο προστάτης, το καταφύγιο, η μόνη προστασία των όντων εδώ!

 

Αφού ο επικεφαλής θεός από το Πεδίο που Χρησιμοποιεί τις Προβολές των Άλλων, μοναχοί, επαίνεσε μ' αυτόν τον τρόπο τον Τατάγκατα, υποκλίθηκαν όλοι στον Τατάγκατα με ενωμένες τις παλάμες και στάθηκαν σε μια μεριά.

 

Στη συνέχεια ο θεός Σουνιρμίτα, περιτριγυρισμένος και με τη συνοδεία των θεών από το Πεδίο που Απολαμβάνουν τις Προβολές, κάλυψε τον Τατάγκατα μεταξωτές κορδέλες γεμάτες με πολύτιμους λίθους και παρουσία του τον επαίνεσε μ' αυτούς τους στίχους:

 

Είσαι το φως του Ντάρμαπου γεννήθηκε από την εγκατάλειψη των τριών αμαυρώσεων.

Καταστρέφεις την πλάνη, τις πεποιθήσεις και την άγνοια και αποκαλύπτεις την λαμπρότητα και τη δόξα!

Τοποθετείς στην κατάσταση της αθανασίας εκείνους που παρεκκλίνουν σε λάθος δρόμο.

Είσαι αντικείμενο σεβασμού στον κόσμο, στον ουρανό και τη γη!

 

Είσαι θεραπευτής επιδέξιος στη θεραπεία και απονέμεις το ελιξίριο της ευτυχίας.

Μέσα από τον δρόμο των προηγούμενων νικητών, εξαλείφεις όλες τις ασθένειες των όντων,

τα μακροχρόνια συμπτώματα των λανθασμένων πεποιθήσεων, των μολύνσεων και της άγνοιας που έχουν συσσωρευτεί.

Γι αυτόν το λόγο είσαι ο υπέρτατος θεραπευτής και οδηγός που πορεύεται στη γη.

 

Το φως του ήλιου, της σελήνης, των αστεριών, της φωτιάς και η λάμψη των κοσμημάτων,

η λάμψη του Σάκρα και του Μράχμα-τίποτα απ' αυτά δεν λάμπει μπροστά στο μεγαλείο σου!

Με τη λαμπρότητα και τη φωτεινή σοφία σου, είσαι πλήρης με λάμψη και δόξα!

Υποκλινόμαστε σε σένα, όπου έχει εκδηλωθεί άμεσα η εξαιρετική σοφία!

 

Τέλειε Οδηγέ, που ο μελωδικός σου λόγος ιστορεί το αληθές και το αναληθές,

που ο νους σου είναι ευγενής, πράος, με υποταγμένες τις αισθήσεις και μεγάλη ηρεμία,

δάσκαλε που καθοδηγείς θεούς κι ανθρώπους που χρειάζονται καθοδήγηση,

σε σένα Σοφέ των Σάκυα, ταύρε μεταξύ των ανθρώπων, τιμημένε από θεούς κι ανθρώπους, προσφέρουμε τον σεβασμό μας!

 

Στη νοημοσύνη σου κρατάς τις υπέρτατες οδηγίες σοφίες και τις μεταδίδεις σε όλες τις τρείς υπάρξεις.

Αφαιρείς τις τρεις αμαυρώσεις και διδάσκεις την τρίπτυχη γνώση και την τρίπτυχη απελευθέρωση.

Σοφέ εσύ καταλαβαίνεις, ανάλογα με την διάνοια τους, ποιος είναι το κατάλληλο δοχείο και ποιος δεν είναι!

Σε σένα που είσαι μοναδικός στον τρισχιλιόκοσμο και σε τιμούν σε ουρανό και γη, προσφέρουμε το σεβασμό μας!

 

Αφού επαίνεσε μ' αυτόν τον τρόπο τον Τατάγκατα, ο θεός Σουνιρμίτα και η συνοδεία του υποκλίθηκαν με ενωμένες τις παλάμες και στάθηκαν σε μια μεριά.

 

Έπειτα, ο θεός Σαντουσίτα, μαζί με άλλους θεούς από το Πεδίο της Χαράς, πλησίασε τον Τατάγκατα, καθώς εκείνος καθόταν στη θέση της φώτισης, και τον κάλυψε με ένα πανό θεϊκών υφασμάτων. Στη συνέχεια, επαίνεσε τον Τατάγκατα με αυτούς τους στίχους:

 

Όταν κατοικούσες στο Πεδίο της Χαράς, δίδαξες το Ντάρμα ελεύθερα.

Αυτή η διδασκαλία σου συνεχίζεται αμείωτη, ακόμα και σήμερα οι θεοί ασκούν το Ντάρμα.

Δεν χορταίνουμε να σε βλέπουμε και να σε ακούμε να διδάσκεις το Ντάρμα.

Ωκεανέ Καλών Ιδιοτήτων, Δάδα του Κόσμου, σε σένα υποκλινόμαστε με τη καρδιά και το κεφάλι μας.

 

Όταν έφυγες από το Πεδίο της Χαράς, εξάντλησες όλες τις ατυχείς καταστάσεις.

Έπειτα, ενώ καθόσουν στο δέντρο μπόντι, δάμασες τις μολύνσεις όλων των όντων.

Για χάρη εκείνων που ανακάλυψες την υπέρτατη φώτιση και νίκησες τον Μάρα,

έχοντας τώρα εκπληρώσει τις ευχές σου, γρήγορα, στρέψε τον τροχό του Ντάρμα λεπτομερώς!

 

Υπάρχουν πολλές χιλιάδες όντα στις δέκα κατευθύνσεις, άσε να ακούσουν το Ντάρμα εκείνοι που το αναζητούν!

Είθε να βιαστείς και να γυρίσεις τον τροχό του Ντάρμα με κάθε λεπτομέρεια!

Είθε να απελευθερώσεις από την ύπαρξη αυτά τα χιλιάδες πλάσματα!

 

Έπειτα μοναχοί, αφού ο θεός Σαντουσίτα και η συνοδεία του επαίνεσαν τον Τατάγκατα, με ενωμένες τις παλάμες υποκλίθηκαν και στάθηκαν σε μια μεριά.

 

Έπειτα, οι θεοί του Πεδίου που είναι Απαλλαγμένο από Διαμάχες[1], με αρχηγό τους τον θεό Σουγιάμα, πήγαν εκεί που βρισκόταν καθισμένος ο Τατάγκατα. Φτάνοντας, λάτρεψαν τον Τατάγκατα που καθόταν στη θέση της φώτισης, με πλήθος από λουλούδια, λιβάνια, γιρλάντες, αρώματα και αλοιφές και μπροστά του τον επαίνεσαν, με τους κατάλληλους αυτούς στίχους:

 

Ποιος είναι ανώτερος σου, εσένα, που όμοιός σου δεν υπάρχει

στην πειθαρχία, στο σαμάντι και στη σοφία;

Σε σένα Τατάγκατα, ειδήμονα στις τάσεις και την απελευθέρωση,

αποδίδουμε τιμές με το κεφάλι μας κεκλιμένο!

 

Γίναμε μάρτυρες, στη θέση της φώτισης

των υπέροχων προβολών που οι θεοί παρουσίασαν.

Κανείς άλλος δεν αξίζει να τιμηθεί,

όσο τιμήθηκες εσύ απ' τους θεούς και τους ανθρώπους!

 

Δεν ήρθες ούτε βάσταξες μάταια,

τις μεγάλες δυσκολίες στη πορεία.

Νικώντας τον δαιμονικό και τη στρατιά του

πέτυχες την απαράμιλλη φώτιση.

 

Φώτισες τις δέκα κατευθύνσεις

και τους τρεις κόσμους με τη δάδα της σοφίας σου.

Εσύ θα αφαιρέσεις τον καταρράκτη απ' τον κόσμο

και θα του χορηγήσεις τους ανυπέρβλητους οφθαλμούς!

 

Ακόμα κι σε επαινούμε για ένα κάλπα

αυτό δεν θα καλύψει ούτε τους πόρους στο σώμα σου.

Ωκεανέ Καλών Ιδιοτήτων, ξακουστέ σε όλο τον κόσμο,

σε σένα Τατάγκατα, αποδίδουμε τιμές με σκυμμένο το κεφάλι!

 

Έπειτα, αφού οι θεοί του Πεδίου που είναι Απαλλαγμένο από Διαμάχες, με αρχηγό τους τον θεό Σουγιάμα, επαίνεσαν τον Τατάγκατα, με τις παλάμες τους ενωμένες υποκλίθηκαν στον Τατάγκατα και κάθισαν σε μια πλευρά.

 

Έπειτα ο άρχοντας των θεών Σάκρα μαζί με τους θεούς του Πεδίου των Τριάντα Τριών, απέδωσαν τιμές στον Τατάγκατα παρουσιάζοντας λουλούδια, λιβάνια, γιρλάντες, αλοιφές, ομπρέλες, λάβαρα και σημαίες και τον επαίνεσαν με τους ακόλουθους στίχους:

 

Σοφέ εσύ, είσαι ατάραχος, άψογος και πάντα σταθερός σαν το όρος Μερού!

Με αρετή και μεγαλείο, το φως της σοφίας σου είναι ξακουστό παντού στις δέκα κατευθύνσεις! Σοφέ εσύ, έχεις αποδώσει τιμές κατά το παρελθόν, σε εκατοντάδες χιλιάδες Βούδες, και στη θέση τους, στο δέντρο μπόντι, υπερνίκησες τις ορδές των δαιμόνων. 

 

Πηγή πειθαρχίας, μάθησης, σαμάντι και σοφίας, είσαι το έμβλημα της σοφίας!

Αφανιστή των γηρατειών και του θανάτου, είσαι ο υπέρτατος θεραπευτής που δίνει μάτια στον κόσμο! Σοφέ εσύ, έχοντας απελευθερωθεί από τα τρία πέπλα και ελαττώματα, οι ικανότητες των αισθήσεων σου είναι συγκρατημένες κι ο νους σου ατάραχος! Σε σένα Ταύρε των Σάκυα, Νταρμικέ Βασιλιά των Όντων, ζητούμε καταφύγιο!

 

Το έργο σου για να πετύχεις την αφύπνιση, που εξυψώνεται από την δύναμη της επιμονής σου, ήταν άπειρο! Οι δυνάμεις σου -οι δυνάμεις της σοφίας, των επιδέξιων μέσων, της αγάπης και της μεγάλης αρετής- ήταν ήδη άπειρες, Ευλογημένε, καθώς ξεκινούσες για τη θέση της φώτισης! Έτσι έχεις την ισχύ των δέκα δυνάμεων[2] σήμερα στην θέση της φώτισης!

 

Βλέποντας τις άπειρες ορδές των στρατευμάτων, οι θεοί ανησύχησαν και φοβήθηκαν,

από φόβο μήπως και διαταραχτεί η γαλήνη του Βασιλιά των Επαιτών στη θέση της φώτισης . Τα πνεύματα όμως δεν σε φόβισαν, ούτε μπόρεσαν να κινήσουν το σώμα σου. Αντίθετα, το χέρι σου χτύπησε δυνατά, κλονίζοντάς τους και νίκησες τον στρατό του Μάρα.

 

Ακριβώς όπως κι οι προηγούμενοι που πραγμάτωσαν την υπέρτατη φώτιση στον λιονταρίσιο θρόνο, κι εσύ ακολούθησες τα βήματά τους. αφυπνίστηκες και έγινες ίδιος με εκείνους. Όμοιος στην καρδιά και στον νου, πραγμάτωσες την παντογνωσία. Μ' αυτόν τον τρόπο Υπέρτατο Ον του Κόσμου, Αυτοπροβαλλόμενε Εσύ, είσαι πεδίο αρετής για τα όντα.

 

Αφού ο άρχοντας των θεών Σάκρα μαζί με τους θεούς του Πεδίου των Τριάντα Τριών, απέδωσαν τιμές στον Τατάγκατα, με τις παλάμες τους ενωμένες υποκλίθηκαν στον Τατάγκατα και στάθηκαν σε μια μεριά.

 

Στη συνέχεια, οι τέσσερις μεγάλοι βασιλείς, μαζί με τους θεούς του Πεδίου των Τεσσάρων Μεγάλων Βασιλέων, πήγαν στο μέρος που βρισκόταν ο Τατάγκατα. Φτάνοντας, απέδωσαν τιμές σ' αυτόν. Εκατοντάδες χιλιάδες θεοί των κύκλωσαν, κρατώντας γιρλάντες και μπουκέτα λουλουδιών αμπιμουκτάκα[3], άνθη τσαμπάκα[4] και γιασεμιά, λουλούδια μοσχοκαρυδιάς και ντανουσκάρι. Εκατοντάδες χιλιάδες ουράνιες νέες των περιβάλλαν, τραγουδώντας τραγούδια των θεών. Στη συνέχεια όλοι επαίνεσαν τον Τατάγκατα μ' αυτούς τους στίχους:

 

Η ομιλία σου είναι πολύ μελωδική και ο ρυθμός της μαγευτικός,

είσαι κατευναστικός και ξεκάθαρος σαν το φεγγάρι,

το πρόσωπό σου είναι χαμογελαστό και η γλώσσα σου μακριά,

σε σένα Υπέρτατε Σαγηνευτικέ Σοφέ, αποτίνουμε τιμές!

 

Όταν η μελωδική σου ομιλία,

μια φωνή τόσο γλυκιά κι αγαπημένη στους θεούς και τους ανθρώπους,

ακούγεται σ' όλους τους κόσμους,

ξεπερνά τη φωνή όλων όσων μπορούν να μιλήσουν!

 

Καταπραΰνει τα δεινά της προσκόλλησης, του θυμού και της αυταπάτης,

γεννά πρωταρχική χαρά στα μη ανθρώπινα όντα.

Ακούγοντας το Ντάρμα με ακηλίδωτη καρδιά,

όλοι επιτυγχάνουν την υπέρτατη απελευθέρωση.

 

Δεν υποτιμάς τους ανίδεους

ούτε και μεθάς απ' την υπερηφάνεια για τις γνώσεις σου.

Σαν το σταθερό βουνό στη μέση της θάλασσας,

δεν είσαι ούτε πομπώδης ούτε δειλός.

 

Οι άνθρωποι εδώ είναι πολύ κερδισμένοι

αφού ένα τέτοιο ον εμφανίστηκε στον κόσμο!

Σαν τη θεά του πλούτου που χορηγεί τα πλούτη,

θα απονείμεις το Ντάρμα σου σ' ολόκληρο τον κόσμο!

 

Κι αφού οι τέσσερις μεγάλοι βασιλείς, μαζί με τους θεούς του Πεδίου των Τεσσάρων Μεγάλων Βασιλέων, επαίνεσαν τον Τατάγκατα που αναπαυόταν στη θέση τη φώτισης, ένωσαν τις παλάμες τους, υποκλίθηκαν στον Τατάγκατα και στάθηκαν σε μια μεριά.

 

Στη συνέχεια οι θεοί του ουρανού, πλησίασαν τον Τατάγκατα. Για να τιμήσουν τον Τέλεια και Ολοκληρωμένα Φωτισμένο, οι θεοί στόλισαν ολόκληρο τον ουρανό με δίχτυα από πετράδια και μικρά κουδουνάκια. Του πρόσφεραν πολύτιμες ομπρέλες, λάβαρα, στεφάνια από μεταξωτά και πολύτιμα μπροκάρ, περίτεχνα πολύτιμα σκουλαρίκια, στεφάνια λουλουδιών και σειρές από  διάφορα είδη μαργαριταριών. Αυτά τα κρατούσαν θεοί που αποκάλυπταν το άνω μέρος του σώματός τους καθώς και μισοφέγγαρα. Κάνοντας αυτές τις προσφορές, τον επαίνεσαν μπροστά του μ' αυτούς τους στίχους:

 

Κατοικώντας συνεχώς στον ουρανό, Σοφέ,

 βλέπουμε ξεκάθαρα όλες τις δραστηριότητες των όντων ως έχουν.

Κοιτάζοντας τη δική σου συμπεριφορά, Πρωταρχικό Αισθανόμενο Ον,

δεν βλέπουμε σύγχυση στον εστιασμένο σου νου.

 

Ο ουρανός είναι γεμάτος με τους οδηγούς των ανθρώπων,

τους Μποντισάτβα που ήρθαν να αποδώσουν τιμές.

Εφόσον, με αυτόν τον τρόπο είναι σώματα του διαστήματος,

δεν προκαλείται βλάβη στα ουράνια αρχοντικά.

 

Ακόμα κι αν η βροχή λουλουδιών

που πέφτει από τον ουρανό πάνω στο σώμα σου,

γεμίζει άνετα ένα κοσμικό σύστημα μέχρι πάνω,

είναι σαν ποτάμια που ρέουν σ' έναν ωκεανό.

 

Βλέπουμε ομπρέλες, λουλούδια, σκουλαρίκια και γιρλάντες,

στεφάνια από λουλούδια τσαμπάκα, περιδέραια, φεγγάρια και μισοφέγγαρα.

Οι θεοί σε κάλυψαν μ' αυτά,

όμως δεν είναι ανακατεμένα μεταξύ τους.

 

Δεν υπάρχει χώρος εδώ ούτε για μια τρίχα,

όλος ο ουρανός είναι γεμάτος με θεούς.

Σου αποδίδουν τιμές Υπέρτατο Δίποδο,

όμως δεν είσαι ούτε περήφανος ούτε ενθουσιασμένος.

 

Κι αφού οι θεοί του ουρανού επαίνεσαν μ’ αυτόν τον τρόπο τον Τατάγκατα που αναπαυόταν

στη θέση τη φώτισης, ένωσαν τις παλάμες τους, υποκλίθηκαν και στάθηκαν σε μια μεριά.

 

Έπειτα, οι επίγειοι θεοί, για να αποδώσουν τιμές στον Τατάγκατα, καθάρισαν και μύρωσαν ολόκληρη την επιφάνεια της γης, την έραναν με αρωματισμένο νερό, την έστρωσαν με λουλούδια, την κάλυψαν με σκέπαστρα από διάφορα βαμμένα υφάσματα και στη συνέχεια τα πρόσφεραν στον Τατάγκατα. Στη συνέχεια τον επαίνεσαν μ’ αυτούς τους στίχους:

 

Ο τρισχιλιόκοσμος έγινε τόσο άφθαρτος και σταθερός, όσο ένα βάτζρα.

Κάθισες στη θέση της φώτισης, λόγω της ισχυρότατης ενάρετης στάσης σου καθώς είπες:

‘Ακόμα κι αν ξεραθεί εδώ πέρα το δέρμα, η σάρκα, τα κόκκαλα και μεδούλι μου,

δεν θα σηκωθώ απ’ αυτό το μέρος, αν δεν φτάσω στη φώτιση.’

 

Αν εσύ, λέοντα μεταξύ των ανθρώπων, δεν καθαγιάσεις όλον τον τρισχιλιόκοσμο

τότε τα πάντα θα καταρρεύσουν

με το βίαιο σοκ της άφιξης των μποντισάτβα,

που τα πέλματα των ποδιών τους θα τραντάξουν δέκα εκ/μύρια πεδία.

 

Οι επίγειοι θεοί αποκτούν ένα σπουδαίο δώρο

εκεί όπου συμβαίνει να περπατήσει το υπέρτατο ον.

Φωτίζεις το σκοτάδι σ’ όλο τον κόσμο. Τώρα που ο τρισχιλιόκοσμος

έγινε η λατρευτική βάση, πόσο ακόμα περισσότερο είναι το σώμα σου;

 

Πρέπει να αναλάβουμε όλα τα εδάφη του τρισχιλιόκοσμου-

όλα τα μυριάδες εκατοντάδες υπόγεια νερά, και τα μυριάδες έμβια όντα αυτών των τόπων-

και θα τα προσφέρουμε σε σένα.

Είθε να τα χρησιμοποιήσεις σύμφωνα με τις επιθυμίες σου!

 

Όπου κι αν κάθεσαι, ταξιδεύεις ή αναπαύεσαι,

κι οπουδήποτε κηρύττουν ή ακούν το Ντάρμα,

οι Ακροατές, που είναι τα παιδιά του Τατάγκατα Γκαουτάμα,

αφιερώνουμε όλες τις ρίζες της αρετής για χάρη της φώτισης!

 

Αφού οι επίγειοι θεοί, επαίνεσαν μ’ αυτόν τον τρόπο τον Τατάγκατα που αναπαυόταν γαλήνια στη θέση της φώτισης, υποκλίθηκαν με τα χέρια τους ενωμένα και στάθηκαν σε μια μεριά.

 

Έτσι ολοκληρώνεται το 23^ο Κεφάλαιο – Το Εγκώμιο

                                      

 

 24^ο Κεφάλαιο – Τραπούσα και Μπαλίκα

Καθώς οι θεοί επαινούσαν τον Τατάγκατα, αφότου είχε φτάσει στην τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση, εκείνος κοίταζε τον βασιλιά των δέντρων χωρίς να βλεφαρίζει και χωρίς να αφήνει την στάση των διπλωμένων ποδιών του. Eπτά μέρες πέρασαν έτσι, κι εκείνος ήταν καθισμένος μπροστά στο δέντρο μπόντι, βιώνοντας ευδαιμονία λόγω της συγκέντρωσης και της χαράς.

 

Αφού πέρασαν επτά μέρες, οι θεοί του πεδίου της επιθυμίας πλησίασαν τον Τατάγκατα, μεταφέροντας δεκάδες χιλιάδες βάζα με αρωματισμένο νερό. Πλησίασαν επίσης κι οι θεοί του πεδίου της μορφής, κρατώντας δεκάδες χιλιάδες βάζα με αρωματισμένο νερό. Όταν έφτασαν, έπλυναν το δέντρο μπόντι και τον Τατάγκατα με το αρωματισμένο νερό.

 

Αναρίθμητοι θεοί, νάγκα, γιάκσα, γκαντάρβα, ημίθεοι, γκαρούντα, κιμνάρα και μαχοράγκα, μύρωσαν το σώμα τους με το αρωματισμένο νερό που ήρθε σε επαφή με το σώμα του Τατάγκατα. Αυτό δημιούργησε μέσα τους την πρόθεση να φτάσουν στην απαράμιλλη, τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση. Ακόμα κι όταν οι θεοί κι όλοι οι υπόλοιποι επέστρεψαν στα αντίστοιχα πεδία τους, δεν αφαίρεσαν το αρωματισμένο νερό καθώς δεν ήθελαν κάποιο άλλο άρωμα. Μέσω της χαράς και της υπέρτατης χαράς που δημιουργείται από τον σεβασμό προς τον Τατάγκατα, η πορεία τους προς την απαράμιλλη, τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση, έγινε αμετάκλητη.

 

Τότε μοναχοί, ένας θεός που ονομαζόταν Σαμαντακούσουμα, που είχε προσχωρήσει στο ακροατήριο αυτό, υποκλίθηκε στα πόδια του Τατάγκατα και με τα χέρια του ενωμένα του είπε: «Ποιο είναι το όνομα της απορρόφησης που ο Τατάγκατα παράμεινε για επτά μέρες, χωρίς να μετακινηθεί από τη βάτζρα στάση του;»

 

Ο Τατάγκατα απάντησε στον θεό που του απευθύνθηκε μ’ αυτό τον τρόπο: «Παράταξη της τροφής της χαράς, είναι η ονομασία της διαλογιστικής απορρόφησης, θεϊκέ γιε, στην οποία ο Τατάγκατα παράμεινε χωρίς να μετακινηθεί, με τα πόδια του στη βάτζρα στάση, για επτά μέρες.»

Έπειτα ο θεός Σαμαντακούσουμα επαίνεσε τον Τατάγκατα με αυτούς τους στίχους:

 

Τα πόδια σου καλύπτουν τροχοί

και λάμπουν με τη λάμψη αψεγάδιαστων, χιλιοπέταλων λωτών.

Τα στέμματα των θεών ακουμπούν στα πόδια σου.

Στα πόδια σου που είναι γεμάτα μεγαλείο, υποκλίνομαι!»

 

Όταν υποκλίθηκε στα πόδια του Τατάγκατα,

ο θεός ευχαριστήθηκε.

Είπε κάτι που ηρεμεί τους θεούς και τους ανθρώπους

και εξαλείφει τις αμφιβολίες τους:

 

Δίνεις χαρά στη τάξη των Σάκυα.

Φέρνεις τέλος στην προσκόλληση, τον θυμό και την πλάνη.

Οδηγείς στην κορύφωση όλων των ευχών.

Σε παρακαλώ διάλυσε τις αμφιβολίες των θεών και των ανθρώπων.

 

Έχεις αποκτήσει αμέτρητη παντογνωσία,

ένας Βούδας με τις δέκα δυνάμεις.

Γιατί λοιπόν Νικηφόρε, παραμένεις στο κέντρο της γης

με τα πόδια σου διπλωμένα για επτά μέρες;

 

Τι είναι αυτό που επίμονα κοιτάζεις για επτά μέρες,

με τα μάτια σου που μοιάζουν με ολάνθιστους εκατονταπέταλους λωτούς,

ατενίζοντας Λέοντα μεταξύ των Ανθρώπων,

με τα ασάλευτα και αψεγάδιαστα μάτια σου;

 

Είναι η επιθυμία σου αυτό που σε κάνει να παραμείνεις

με διπλωμένα πόδια για επτά μέρες στον βασιλιά των δέντρων;

Ή αυτό είναι κάτι συνηθισμένο για όλους τους Λέοντες του λόγου;

 

Έχοντας τόσο ομοιόμορφα και αγνά δόντια,

και με την εξαιρετικά αρωματική αναπνοή εκείνου με τις δέκα δυνάμεις,

σε παρακαλώ, μίλα με τα λόγια της ανόθευτης αλήθειας

και φέρε τη χαρά στους θεούς και τους ανθρώπους.

 

Ο Φεγγαροπρόσωπος απάντησε:

Άκουσε θεϊκέ γιε αυτά που θα πω!

Θα δώσω μια σύντομη απόκριση

σ’ αυτές τις ερωτήσεις.

 

Ακριβώς όπως τον βασιλιά που δεν αφήνει τον τόπο

όπου έλαβε το χρίσμα[5] από τους συγγενείς του

για τη διάρκεια επτά ημερών,

δεδομένου ότι αυτό είναι βασιλικό καθήκον,

 

έτσι κι οι Νικητές, ακόμη και με τις δέκα δυνάμεις,

όταν καθαγιαστούν[6] και εκπληρωθούν οι προσδοκίες τους,

παραμένουν στη βάτζρα στάση

στο κέντρο της γης για επτά μέρες.

 

Όπως ακριβώς κοιτάζει ένας πολεμιστής

τα νικημένα εχθρικά στρατεύματα,

έτσι κι οι Βούδες, στη θέση της φώτισης,

ατενίζουν τις μολύνσεις που τώρα έχουν καταστραφεί.

 

Η προσκόλληση κι ο θυμός γεννιούνται απ’ την πλάνη

είναι σαν τους εχθρούς των όντων.

Σαν τους κλέφτες με τα κλεμμένα τους αγαθά

τους έχω καταστρέψει εδώ.

 

Εδώ κατάστρεψα πολλές μορφές υπερηφάνειας

και αλαζονείας επίσης, ώστε να μην υπάρχουν πια.

Εγκατάλειψα όλες τις μολύνσεις

και η ανώτερη σοφία εμφανίστηκε μέσα μου.

 

Εδώ η άγνοια, που οδηγεί στην δίψα για ύπαρξη

και προκαλεί ανάρμοστες πράξεις

-ένα δίκτυο ριζών που συμπεριλαμβάνει κρυμμένους σχηματισμούς-

κάηκε, από την δυνατή φωτιά της σοφίας.

 

Εδώ η πίστη στο ‘εγώ’ και στο ‘δικό μου’

και το συνονθύλευμα των σφαλμάτων,

μαζί με τις ρίζες τους που εκτείνονται μακριά,

κόπηκε από τη λεπίδα της σοφίας.

 

Εδώ οι μακροχρόνιες αυταπάτες μου

επιτέλους καταστράφηκαν.

Τα σκάντα, μαζί και την προσκόλληση προς αυτά,

έχω διακρίνει μέσω της σοφίας μου.

 

Τις δυαδικές πλάνες, τις εσφαλμένες προσκολλήσεις,

που πάνε τελικά κάποιον στην κόλαση,

εξαφάνισα εδώ,

ώστε να είναι βέβαιο, ότι δεν θα εμφανιστούν ξανά.

 

Εδώ το δάσος των αμαυρώσεων

κάηκε από τη φωτιά των ριζών της αρετής μου.

Έκαψα εντελώς

και την τετραπλή εσφαλμένη αντίληψη επίσης.

 

Την βλαβερή γιρλάντα των σκέψεων

που είναι περασμένη στο νήμα των αντιλήψεων

αντέστρεψα εντελώς

με τα μάλα/κομποσχοίνια των κλάδων της φώτισης.

 

Τα εξήντα πέντε βάσανα,

τις τριάντα ακάθαρτες πλάνες

και τις σαράντα αρνητικές πράξεις

εξάλειψα εδώ στο κέντρο της γης.

 

Τα δεκαέξι ανεξέλεγκτα πράγματα,

τα δεκαοκτώ στοιχεία

και τους είκοσι πέντε πόνους

εξάλειψα καθισμένος στο κέντρο της γης.

 

Τα είκοσι ρεύματα του πάθους

και τους είκοσι οκτώ φόβους των όντων

ξεπέρασα εντελώς,

μέσω της δύναμης και της δέσμευσης της επιμονής μου.

 

Παρομοίως, κατανόησα τέλεια εδώ

πεντακόσιους βρυχηθμούς των Βούδα.

Εκατό χιλιάδες ισχυρά φαινόμενα

κατανόησα επίσης τέλεια.

 

Εδώ και οι ενενήντα οκτώ λανθάνοντες σχηματισμοί,

μέχρι την άκρη των ριζών τους

και όλα τα βλαστάρια τους,

κάηκαν από τη φωτιά της σοφίας μου.

 

Η δεξαμενή της αμφιβολίας και της αβεβαιότητας,

που είναι γεμάτη απ’ τα νερά των θεωρήσεων

απ’ το ποτάμι της λαχτάρας-την πηγή της μη αρετής-

ξεράθηκε απ’ τον ήλιο της σοφίας μου.

 

Όταν απαλλάχτηκα από την προσποίηση και την εξαπάτηση,

έκοψα το δάσος των μολύνσεων εδώ

που βρίθει από εξαπάτηση, τσιγγουνιά, μίσος και ζήλια

και το έκαψα με τη φωτιά της πειθαρχίας μου.

 

Εδώ, μέσω του ύψιστου γιατρικού της σοφίας,

απαλλάχτηκα από τη ρίζα της διαμάχης

που επιφέρει τη ναυτία των κατώτερων πεδίων-

δηλαδή, τα υποτιμητικά σχόλια προς τους ευγενείς.

 

Εδώ έφτασα στο τέλος των κλαυθμών,

της θλίψης, της αγωνίας και του θρήνου,

μόλις πραγμάτωσα

την απορρόφηση και τις ιδιότητες που γεννιούνται από τη σοφία.

 

Εδώ θριάμβευσα όλων των χειμάρρων της βασανιστικής αγωνίας,

με τους παραποτάμους και τις στροφές τους

της έπαρσης και της αδιαφορίας,

μόλις πέτυχα την απορρόφηση που εναρμονίζεται με την αλήθεια.

 

Εδώ έκοψα με το τσεκούρι της επαγρύπνησης

ολόκληρη την πυκνή ζούγκλα των μολύνσεων,

που είναι γεμάτη με τα δέντρα της ύπαρξης και κατάφυτη με τις ρίζες των εννοιών,

και τι έκαψα με τη φωτιά της σοφίας μου.

 

Όπως έκανε ο Σάκρα στον άρχοντα των ημιθέων,

εδώ κατάστρεψα με το ξίφος της σοφίας

αυτόν που παραπλανά, τον εγωκεντρικό,

που ήταν τόσο ισχυρός, ώστε κυριαρχούσε στα τρία πεδία.

 

Εδώ στο κέντρο της γης,

έκοψα ολόκληρη την παγίδα για τις τριάντα έξι πορείες δράσης

με το ισχυρό σπαθί της οξυδέρκειας,

και την έκαψα με τη φωτιά της σοφίας.

 

Εδώ με το άροτρο της κοφτερής οξυδέρκειας

ξερίζωσα όλες τις ριζικές μολύνσεις

μαζί με τους κρυμμένους σχηματισμούς τους,

που φέρνουν πόνο και αγωνία.

 

Εδώ, καθάρισα το μάτι της σοφίας,

που είναι φυσικά αγνό σε όλα τα όντα.

Με το δυνατό βάλσαμο της οξυδέρκειας

αφαίρεσα τον πυκνό καταρράκτη της πλάνης.

 

Εδώ, με το ηλιακό φως της επαγρύπνησης και της γαλήνης,

στέγνωσα τον ωκεανό της ύπαρξης,

μια τεράστια έκταση λαχτάρας που αναδεύεται

από τους μεθυσμένους κροκοδείλους των τεσσάρων στοιχείων.

 

Εδώ, εξάλειψα με το δροσερό νερό της απελευθέρωσης,

τη μεγάλη φωτιά της λαγνείας,

με τον αναδυόμενο καπνό των σκέψεων,

που μαίνεται μέσα απ’ την ξυλαποθήκη των αντικειμένων.

 

Εδώ, με ριπές δυνατής αποφασιστικότητας,

έδιωξα μακριά και διάλυσα

το σύννεφο των λανθανόντων σχηματισμών,

με τις αστραπές των τάσεων και τις βροντές των εννοιών των.

 

Εδώ, πέτυχα το σαμάντι της αψεγάδιαστης επαγρύπνησης[7]

και κατακεραύνωσα με το δυνατό χτύπημα του σπαθιού της γνώσης τους εχθρούς τον εννοιολογικό νου και τις πράξεις

και τον εχθρικό τρόπο με τον οποίο ισχυροποιούν την ύπαρξη.

 

Εδώ, έχοντας αποκτήσει αγάπη, 

κατατρόπωσα τις στρατιές των επίμονων δαιμονικών ορδών

με τις παραμορφωμένες μορφές, που κρατούσαν τις υψηλότερες κορφές

πάνω σε άρματα από δυνατούς ελέφαντες και άλογα.

 

Εδώ, έδεσα το άλογο των έξι πεδίων αίσθησης[8],

που είναι ξέχειλο από τα πέντε αντικείμενα των αισθήσεων

και πάντοτε απρόσεκτο από τη μέθη,

μόλις πέτυχα το σαμάντι της απέχθειας.

 

Εδώ έφτασα στο τέλος

του ενθουσιασμού και της επιθετικότητας,

τα δεινά των συγκρούσεων και των διαφορών,

μόλις πέτυχα το σαμάντι της απουσίας προσδοκιών.

 

Εδώ εξάντλησα όλη την έπαρση,

τις σκέψεις και τις έννοιες

που είναι μέσα μου κι έξω ριζωμένα,

μόλις πέτυχα το σαμάντι της κενότητας.

 

Εδώ εγκατάλειψα χωρίς εξαίρεση,

όλες τις απολαύσεις θεών κι ανθρώπων,

μέχρι την κορυφή της ύπαρξης

μόλις πέτυχα το σαμάντι της απουσίας χαρακτηριστικών.

 

Εδώ, μόλις πέτυχα την τρίπτυχη απελευθέρωση[9],

απαλλάχτηκα εντελώς

απ’ όλα τα δεσμά της ύπαρξης

μέσα από τη δύναμη της γνώσης μου.  

 

Εδώ, βλέποντας με τα μάτια μου την αιτιότητα[10],

νίκησα τις τρεις αιτιώδεις[11] αντιλήψεις:

τις αντιλήψεις περί μονιμότητας και παροδικότητας,

του εαυτού και της απουσίας του, της ευχαρίστησης και του πόνου.

 

Εδώ, στον κορμό του βασιλιά των δέντρων,

έκοψα με το χτύπημα της παροδικότητας

το ξεδίπλωμα των διαφορετικών κάρμα,

που όλα έχουν τις ρίζες τους στα έξι πεδία των αισθήσεων.

 

Εδώ, με τον ήλιο[12] της σοφίας,

διέλυσα την ομίχλη της πλάνης που αμαυρώνεται με ακαθαρσίες,

και πυκνώνει από θεωρήσεις αλαζονείας και θυμού,

κι έτσι φωτίστηκε αυτό που είχε σκοτεινιάσει για τόσο πολύ καιρό.

 

Εδώ, με τη βάρκα της αντοχής

διέσχισα τον μεγάλο ωκεανό της κυκλικής ύπαρξης

με τους κροκόδειλους του πάθους και της επιθυμίας,

τα κύματα του πόθου και το γράπωμα του σε λάθος απόψεις.

 

Εδώ, αφυπνίστηκα στην πραγμάτωση

που καίει την επιθυμία, τον θυμό, την πλάνη

και τις νοητικές αντιλήψεις,

σαν τις ακρίδες που έπεσαν σε μια δασική πυρκαγιά.

 

Καταδυναστευμένος για τόσο μεγάλο διάστημα-

για δισ/μύρια αμέτρητα κάλπα-

στον δρόμο της κυκλικής ύπαρξης,

Εδώ αναζωογονήθηκα, τα βάσανα μου πλέον τέλειωσαν.

 

Εδώ, πραγμάτωσα το νέκταρ,

που δεν έχει ανακαλύψει κάποιος άλλος υπέρμαχος,

που φέρνει τέλος στα γηρατειά, τον θάνατο, την αγωνία και τον πόνο

για το όφελος του κόσμου.

 

Εδώ, έφτασα στην πόλη της αφοβίας,

όπου δεν θα εμφανιστεί πια

ο πόνος που γεννιέται από τον πόθο μέσω της εμπειρίας των αισθήσεων

και ο πόνος που βασίζεται στα σκάντα.

 

Εδώ αντιλήφθηκα

όλη την ποικιλία των μεγάλων εσωτερικών εχθρών.

Αφού τους δέσμευσα και τους έκαψα

εξασφάλισα ότι πλέον δεν θα εμφανίζονται.

 

Εδώ πραγμάτωσα το νέκταρ,
για χάρη του οποίου
θυσίασα τη σάρκα μου, τα μάτια μου και αμέτρητα πολύτιμα πετράδια
για δισεκατομμύρια κάλπα.

 

Εδώ κατάλαβα εκείνο που πραγματώθηκε
από αναρίθμητους νικητές του παρελθόντος,
αυτό για το οποίο γλυκά και ευχάριστα λόγια
αντηχούν σε ολόκληρο τον κόσμο.

 

Εδώ συνειδητοποίησα
πως ο εξαρτημένα αναδυόμενος κόσμος είναι κενός,
πως επαναλαμβάνεται σε κάθε στιγμή της νόησης
σαν αντικατοπτρισμός ή σαν μια πόλη των γκαντάρβας.

 

Εδώ εξάγνισα το πιο υπέρτατο μάτι,
με το οποίο βλέπω όλους τους κόσμους
σαν φρούτο τοποθετημένο
στην παλάμη του χεριού μου.

 

Εδώ ανακάλεσα τις προηγούμενες ζωές μου.
Κατέκτησα την τριπλή γνώση
κι έπειτα θυμήθηκα αμέτρητα, μυριάδες κάλπα,
σαν να ξυπνούσα από ύπνο.

 

Εκείνο που φλέγει τους παραπλανημένους θεούς και ανθρώπους
είναι οι εσφαλμένες τους αντιλήψεις.
Όμως εδώ ήπια το ελιξίριο της αμρίτα,
πραγματικά ελεύθερος από κάθε πλάνη.

 

Εδώ, αφού θριάμβευσα μέσω της δύναμης της αγάπης,
ήπια το ελιξίριο της αμρίτα,
για χάρη του οποίου
εκείνοι με τις δέκα δυνάμεις είχαν καλλιεργήσει την αγάπη για όλα τα όντα.

 

Εδώ, έχοντας θριαμβεύσει μέσω της δύναμης της συμπόνιας,
ήπια το ελιξίριο της αμρίτα,
για χάρη του οποίου
εκείνοι με τις δέκα δυνάμεις καλλιέργησαν τη συμπόνια για όλα τα όντα.

 

Εδώ, έχοντας θριαμβεύσει μέσω της δύναμης της χαράς[13],
ήπια το ελιξίριο της αμρίτα,
για χάρη του οποίου
εκείνοι με τις δέκα δυνάμεις καλλιέργησαν τη χαρά για όλα τα όντα.

 

Εδώ, έχοντας θριαμβεύσει μέσω της δύναμης της αμεροληψίας,
ήπια το ελιξίριο της αμρίτα,
για χάρη του οποίου
εκείνοι με τις δέκα δυνάμεις καλλιέργησαν την αμεροληψία για μυριάδες κάλπα.

 

Εδώ ήπια το ελιξίριο της αμρίτα
που έχουν πιει εκείνοι με τις δέκα δυνάμεις,
τα νικηφόρα λιοντάρια του παρελθόντος,
που είναι περισσότερα κι από την άμμο του ποταμού Γάγγη.

 

Τα λόγια που είπα
μπροστά στον Μάρα και τον στρατό του ήταν:
“Δεν θα σηκωθώ από τη βάτζρα στάση
μέχρι να δώσω ένα τέλος στα γηρατειά και τον θάνατο”.

 

Κατέκτησα το επίπεδο του Άξιου,
εξάντλησα όλα μου τα μιάσματα
και κατέστρεψα τις ορδές των δαιμόνων.
Γι’ αυτό, τώρα, σηκώνομαι από τη στάση του βάτζρα.

 

Εδώ κομμάτιασα
τις κλειστές πόρτες των πέντε εμποδίων
και έκοψα τις κληματίδες της προσκόλλησης.
Τώρα σηκώνομαι από τη στάση του βάτζρα.

 

Τότε, αυτό το φεγγάρι ανάμεσα στους ανθρώπους
σηκώθηκε αργά από τη θέση του,
δέχτηκε το τελετουργικό χρίσμα
και κάθισε πάνω σε έναν θρόνο λιονταριών.

 

Οι συνάξεις των θεών, χρησιμοποιώντας πολύτιμα κανάτια
γεμάτα με νερά διαφορετικών αρωμάτων,
έλουσαν τον φίλο του κόσμου,
που έφτασε στο απόγειο των αρετών και των δέκα δυνάμεων.

 

Δισεκατομμύρια θεοί,
μαζί με μυριάδες θεές,
τέλεσαν μια απέραντη τελετουργία,
με χιλιάδες μουσικά όργανα να ηχούν ολόγυρα.

 

Θεϊκοί γιοι, είναι λοιπόν
εύλογο, λογικό και καλά θεμελιωμένο
το γιατί οι νικητές δεν αφήνουν τη στάση του βάτζρα
στο κέντρο της γης για επτά ημέρες.

 

Μοναχοί, ο τέλειος και πλήρως αφυπνισμένος Τατάγκατα κάθισε, λοιπόν, τις πρώτες επτά ημέρες σε εκείνη ακριβώς τη θέση, σκεπτόμενος: «Εδώ έφτασα στην ανυπέρβλητη, τέλεια και πλήρη αφύπνιση. Εδώ έδωσα ένα τέλος στη δυστυχία των δίχως αρχή γεννήσεων, των γηρατειών και του θανάτου». Κατά τη διάρκεια της δεύτερης εβδομάδας, ο Τατάγκατα περιπλανήθηκε μακριά και πλατιά σε ολόκληρο τον τρισχιλιοκόσμο. Κατά τη διάρκεια της τρίτης εβδομάδας, ο Τατάγκατα κοίταζε τη θέση της φώτισης χωρίς να ανοιγοκλείνει τα μάτια, σκεπτόμενος: «Εδώ αφυπνίστηκα στην ανυπέρβλητη, τέλεια και πλήρη φώτιση, δίνοντας ένα τέλος στη δυστυχία των δίχως αρχή γεννήσεων, των γηρατειών και του θανάτου». Έπειτα, κατά τη διάρκεια της τέταρτης εβδομάδας, ο Τατάγκατα έκανε έναν περίπατο, όχι όμως τόσο μακριά, ταξιδεύοντας αυτή τη φορά από τον ανατολικό ωκεανό έως τον δυτικό ωκεανό.

 

Τότε ο Μάρα ο πονηρός, πλησίασε τον Τατάγκατα και είπε: «Μιας και ήρθε πλέον η ώρα για τον Ευλογημένο να περάσει στην παρανιρβάνα, ας περάσει ο Ευλογημένος στην παρανιρβάνα! Ας περάσει ο Τατάγκατα στην παρανιρβάνα!»

 

Μοναχοί, σε αυτά τα λόγια του Μάρα του πονηρού, ο Τατάγκατα απάντησε: «Κακόβουλε, δεν θα περάσω στην παρανιρβάνα μέχρι οι πρεσβύτεροι μοναχοί μου να γίνουν εγκρατείς, διαυγείς, επιδέξιοι, θαρραλέοι και πολυμαθείς· μέχρι να βαδίσουν στο Ντάρμα με αυθεντικό τρόπο και να γίνουν οι ίδιοι δάσκαλοι· και μέχρι να μπορούν να υπερνικούν τους αντιπάλους σύμφωνα με το Ντάρμα και να διδάσκουν το Ντάρμα σε συνδυασμό με θαύματα. Κακόβουλε, δεν θα περάσω στην παρανιρβάνα μέχρι η παράδοση του Βούδα, η διδασκαλία του και η κοινότητά του να εδραιωθούν καλά στον κόσμο· και μέχρι αμέτρητοι μποντισάτβα να λάβουν την προφητεία της μελλοντικής τους φώτισης, φτάνοντας στην υπέρτατη και ολοκληρωμένη φώτιση. Κακόβουλε, δεν θα περάσω μέχρι και οι τέσσερις συνάξεις μου να γίνουν εγκρατείς, διαυγείς, επιδέξιοι και θαρραλέοι, και να μπορούν να διδάσκουν το Ντάρμα σε συνδυασμό με θαύματα».

 

Μόλις ο Μάρα, ο πονηρός, άκουσε αυτά τα λόγια, παραμέρισε και στάθηκε εκεί γεμάτος οδύνη και κατάθλιψη. Απογοητευμένος, με το κεφάλι σκυμμένο, έγραφε στο χώμα με ένα ραβδί: «Έχει ξεπεράσει την εμβέλειά μου!»

 

Τότε, τρεις από τις κόρες του Μάρα‍—η Ράτι, η Αράτι και η Τρίσνα‍—είπαν αυτόν τον στίχο στον Μάρα, τον κακόβουλο:

 

Πατέρα, γιατί είσαι δυστυχισμένος;
Πες μας ποιος είναι αυτός ο άνδρας!
Θα τον δέσουμε με το λάσο της επιθυμίας
και θα τον σύρουμε σαν ελέφαντα.

 

Σέρνοντάς τον, θα τον φέρουμε
γρήγορα κάτω από τον έλεγχό σου.
Διώξε, λοιπόν, την κακή σου διάθεση!
Σύντομα θα πλημμυρίσεις από χαρά.

 

Όμως ο Μάρα, ο κακόβουλος, απάντησε:

 

Ο Τατάγκατα είναι ο Άξιος του κόσμου·
ποτέ δεν θα πέσει κάτω από τη δύναμη της επιθυμίας.
Έχει ξεπεράσει την εμβέλειά μου·
γι’ αυτό και θρηνώ τόσο βαθιά!

 

Αν και οι κοπέλες είχαν ήδη βιώσει τα κατορθώματα του Μποντισάτβα και τη δύναμη του Τατάγκατα, από τη φιλάρεσκη επιπολαιότητά τους δεν άκουσαν τα λόγια του πατέρα τους. Μεταμορφώθηκαν σε κορίτσια στην ακμή της νιότης τους, που μόλις είχαν φτάσει στην ωριμότητα, και προκειμένου να ζαλίσουν τον Τατάγκατα, βγήκαν μπροστά του, επιστρατεύοντας όλα τα γυναικεία τους θέλγητρα. Ωστόσο, καθώς ο Τατάγκατα δεν τους έδωσε καμία σημασία, μεταμορφώθηκαν σε εξαθλιωμένες, βαθιά γερασμένες γυναίκες. Τότε οι κοπέλες πήγαν μπροστά στον πατέρα τους και είπαν:

 

Είναι πράγματι αλήθεια αυτό που είπες, πατέρα:
‘Δεν παρασύρεται από την επιθυμία·
έχει ξεπεράσει την εμβέλειά μου.
Γι’ αυτό και θρηνώ τόσο βαθιά!’

 

Η μορφή που φανερώσαμε για να καταστρέψουμε τον Γκοτάμα
θα του είχε ραγίσει την καρδιά,
αν και μόνο την είχε κοιτάξει.
Πατέρα, σε παρακαλούμε, απάλλαξέ μας από αυτά τα γερασμένα κορμιά μας.

 

Ο Μάρα, ο κακόβουλος, τους είπε:

 

Δεν γνωρίζω κανέναν στον έμψυχο ή άψυχο κόσμο
που να μπορεί να αλλάξει αυτό που έγινε με τη δύναμη του Βούδα.
Πηγαίνετε γρήγορα και εξομολογηθείτε στον Σοφό το παράπτωμα που διαπράξατε·
εκείνος τότε θα επαναφέρει τα κορμιά σας στην προηγούμενη μορφή τους, όπως επιθυμείτε.

 

Έτσι, οι κόρες πήγαν και ζήτησαν συγχώρεση από τον Τατάγκατα, λέγοντας:

 

Τατάγκατα, σε παρακαλούμε συγχώρεσε το παράπτωμά μας! Ευλογημένε, συγχώρεσε το παράπτωμα που εμείς, οι ανώριμες, ανόητες, ακαλλιέργητες, αδέξιες και αμαθείς γυναίκες, διαπράξαμε με την επιθυμία να προσβάλουμε τον Ευλογημένο!

 

Ο Τατάγκατα τους μίλησε με αυτούς τους στίχους:

 

Είναι σαν να θέλετε να ξύσετε ένα βουνό με τα νύχια σας,
να μασήσετε σίδερο με τα δόντια σας,
να διαπεράσετε ένα βουνό με το κεφάλι σας
και να μετρήσετε ένα απύθμενο βάθος.
Παρόλα αυτά, εγώ συγχωρώ το παράπτωμα
που εσείς, κοπέλες, διαπράξατε.

 

Γιατί αυτό; Επειδή αποτελεί πρόοδο στην εκπαίδευση του ευγενούς Ντάρμα το να αναγνωρίζει κανείς ένα σφάλμα ως σφάλμα, να το εξομολογείται και να ορκίζεται να απέχει από αυτό στο εξής.

 

Μοναχοί, κατά τη διάρκεια της πέμπτης εβδομάδας, ο Τατάγκατα έμενε στην επικράτεια του βασιλιά των νάγκα, Μουτσιλίντα. Καθώς ο καιρός εκείνη την εβδομάδα ήταν θυελλώδης, ο βασιλιάς των νάγκα Μουτσιλίντα, ανησυχώντας μήπως το σώμα του Ευλογημένου βλαφτεί από το κρύο και τον άνεμο, βγήκε από την κατοικία του, τυλίχτηκε γύρω από το σώμα του Τατάγκατα επτά φορές και τον προστάτευσε με τις κουκούλες του. Από την ανατολή έφτασαν επίσης αρκετοί ακόμη βασιλιάδες των νάγκα. Ανησυχώντας μήπως το κρύο και ο άνεμος βλάψουν το σώμα του Ευλογημένου, τυλίχτηκαν και αυτοί επτά φορές γύρω από το σώμα του Τατάγκατα και τον προστάτευσαν με τις κουκούλες τους. Όπως ακριβώς οι βασιλιάδες των νάγκα από την ανατολή, έτσι ήρθαν και βασιλιάδες των νάγκα από τον νότο, τη δύση και τον βορρά, ανησυχώντας μήπως το κρύο και ο άνεμος βλάψουν το σώμα του Τατάγκατα. Τυλίχτηκαν και αυτοί γύρω από το σώμα του Τατάγκατα επτά φορές και τον προστάτευσαν με τις κουκούλες τους. Εκείνος ο σωρός από βασιλιάδες των νάγκα ορθωνόταν σε ύψος σαν του Μερού, του βασιλιά των βουνών. Αυτοί οι βασιλιάδες των νάγκα δεν είχαν γνωρίσει ποτέ πριν τέτοια μακαριότητα όσο κατά τη διάρκεια αυτών των επτά ημερών και επτά νυχτών, επειδή βρίσκονταν κοντά στο σώμα του Τατάγκατα.

 

Όταν πέρασαν επτά ημέρες, οι βασιλιάδες των νάγκα κατάλαβαν ότι η κακοκαιρία είχε κοπάσει, και έτσι ξετύλιξαν τα σώματά τους από το σώμα του Τατάγκατα. Έπειτα έγειραν τα κεφάλια τους στα πόδια του Τατάγκατα, έκαναν γύρω του τρεις περιφορές σε ένδειξη σεβασμού και επέστρεψαν στα αντίστοιχα σπίτια τους. Ο βασιλιάς των νάγκα Μουτσιλίντα έγειρε επίσης το κεφάλι του στα πόδια του Τατάγκατα, έκανε τρεις φορές περιφορές και μετά ξεκίνησε για την επικράτειά του.

 

Κατά τη διάρκεια της έκτης εβδομάδας, ο Τατάγκατα προχώρησε από την επικράτεια του βασιλιά των νάγκα Μουτσιλίντα προς το δέντρο μπάνιαν ενός γιδοβοσκού. Στον δρόμο, στην όχθη του ποταμού Ναϊραντζάνα, ανάμεσα στην επικράτεια του βασιλιά των νάγκα Μουτσιλίντα και τη συκιά του γιδοβοσκού, ο Τατάγκατα έγινε αντιληπτός από μερικούς τσάρακας, παριβράτζακας, βριντχασράβακας, γκαουτάμας, νιργκράνθας, ατζίβικας και άλλους. Τον ρώτησαν: «Ευλογημένε, πέρασε ο Γκοτάμα ευχάριστα κατά τη διάρκεια της απρόσμενης επταήμερης καταιγίδας;»

 

Μοναχοί, εκείνη τη στιγμή ο Τατάγκατα είπε αυτά τα γεμάτα νόημα λόγια:

 

Ευτυχισμένη είναι η μοναξιά του ικανοποιημένου ανθρώπου
που έχει ακούσει το Ντάρμα και μπορεί να δει.
Ευτυχισμένη είναι η αποχή από το κακό, σε αυτόν τον κόσμο,
για εκείνον που δείχνει εγκράτεια απέναντι στα έμβια όντα.

 

Ευτυχισμένη είναι η ελευθερία από την επιθυμία,
η οποία ξεπερνά το κακό.
Ευτυχισμένη είναι η καθυπόταξη του εγωισμού και της περηφάνιας.
Αυτές είναι πράγματι οι υπέρτατες μορφές ευτυχίας!

 

Μοναχοί, βλέποντας τον κόσμο να φλέγεται από τη γέννηση, τα γηρατειά, την αρρώστια, τον θάνατο, την οδύνη, τον θρήνο, τη δυστυχία, τη δυσαρέσκεια και τη φιλονικία, ο Τατάγκατα είπε στη συνέχεια αυτόν τον γεμάτο νόημα στίχο:

 

Αυτός ο κόσμος βασανίζεται
από ήχους, αισθήσεις, γεύσεις, μορφές και οσμές.
Ακόμη και όταν φοβούνται την ύπαρξη,
εξαιτίας της δίψας για ύπαρξη, τα όντα συνεχίζουν να την επιζητούν.

 

Κατά τη διάρκεια της έβδομης εβδομάδας, ο Τατάγκατα κάθισε στον κορμό ενός δέντρου μπόντι. Εκείνο το διάστημα, δύο πολυμαθή και έξυπνα αδέλφια έμποροι από τον βορρά, ο Τραπούσα και ο Μπαλίκα, επέστρεφαν ταξιδεύοντας από τον νότο, έχοντας αποκομίσει μεγάλο κέρδος, με ένα καραβάνι από πεντακόσια πλήρως φορτωμένα κάρα που μετέφεραν κάθε λογής εμπορεύματα.

 

Είχαν δύο βόδια που ονομάζονταν Σουτζάτα και Κίρτι. Αυτά τα δύο βόδια δεν φοβούνταν μήπως τους στήσουν ενέδρα, και έτσι μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εκεί όπου κανένα άλλο βόδι δεν θα περνούσε. Όπου υπήρχε απειλή, στέκονταν ακίνητα σαν να ήταν δεμένα σε πασσάλους. Δεν μπορούσαν να παρακινηθούν με μαστίγιο, παρά μόνο με χούφτες από άνθη λωτού ή γιρλάντες από άνθη γιασεμιού.

 

Όταν αυτό το καραβάνι των εμπόρων πλησίασε το δέντρο μπόντι, μια θεά που ζούσε σε ένα δάσος από γαλακτοφόρα δέντρα μάγεψε όλα τα κάρα, ακινητοποιώντας τα. Όλα τα εξαρτήματα των κάρων, όπως οι ιμάντες και τα υπόλοιπα, σκίστηκαν και κόπηκαν στα δύο, και οι τροχοί των κάρων βυθίστηκαν στο χώμα μέχρι τους άξονές τους. Ακόμη και με τις μεγάλες προσπάθειες όλων, τα κάρα δεν προχωρούσαν άλλο.

Συγκλονισμένα και φοβισμένα, τα μέλη του καραβανιού σκέφτηκαν: «Γιατί σταμάτησαν τα κάρα εδώ σε αυτή την πεδιάδα; Τι συνέβη;»

 

Έφεραν μπροστά τα δύο βόδια, τον Σουτζάτα και τον Κίρτι, αλλά ούτε κι αυτά προχωρούσαν άλλο, παρόλο που τα παρακινούσαν με μπουκέτα λωτών και γιρλάντες γιασεμιού. Έτσι οι έμποροι σκέφτηκαν: «Αφού ούτε αυτά τα δύο ζώα δεν μετακινούνται, σίγουρα πρέπει να υπάρχει κάποια απειλή πιο μπροστά».

 

Έτσι, απέστειλαν ανιχνευτές έφιππους. Όταν οι ανιχνευτές επέστρεψαν, ανέφεραν: «Δεν υπάρχει απολύτως καμία απειλή».

 

Τότε η θεά φανέρωσε τη μορφή της και παρηγόρησε τα μέλη του καραβανιού, λέγοντας: «Μη φοβάστε!»

 

Τώρα πλέον, τα δύο βόδια μπορούσαν να οδηγήσουν τα κάρα εκεί όπου βρισκόταν ο Τατάγκατα. Όταν έφτασαν, είδαν τον Τατάγκατα να φλέγεται σαν τον θεό της φωτιάς, περίλαμπρα κοσμημένος με τα τριάντα δύο σημάδια ενός μεγάλου όντος, να ακτινοβολεί από λαμπρότητα, σαν τον ήλιο μόλις ανατέλλει.

 

Βλέποντάς τον, οι έμποροι έμειναν έκπληκτοι και σκέφτηκαν: «Μήπως είναι ο Μπράχμα που ήρθε εδώ; Ή μήπως είναι ο Σάκρα, ο άρχοντας των θεών; Ή μήπως ο Βαϊσραβάνα, ή ίσως ο ήλιος ή το φεγγάρι; Ή μήπως είναι κάποιος θεός των βουνών ή κάποιος θεός των ποταμών;»

 

Τότε ο Τατάγκατα φανέρωσε τα πορτοκαλί ράσα του, και έτσι οι έμποροι είπαν:

 

«Αυτό το πρόσωπο με τα πορτοκαλί ράσα είναι ένας απαρνητής, οπότε δεν αποτελεί απειλή για εμάς». Είχαν μάλιστα αναπτύξει βαθιά ευλάβεια προς αυτόν, και έτσι είπαν μεταξύ τους: «Πρέπει να είναι η ώρα του φαγητού για αυτόν τον απαρνητή. Τι προσφορές έχουμε μαζί μας;»

 

Μερικά μέλη του καραβανιού είπαν: «Υπάρχει μέλι, χυλός και καθαρισμένο ζαχαροκάλαμο».

 

Έτσι, κρατώντας το μέλι, τον χυλό και το καθαρισμένο ζαχαροκάλαμο, πήγαν εκεί όπου καθόταν ο Τατάγκατα, έγειραν τα κεφάλια τους στα πόδια του, έκαναν τρεις περιφορές σε ένδειξη σεβασμού και στάθηκαν στη μία πλευρά. Έπειτα παρακάλεσαν τον Τατάγκατα: «Σε παρακαλούμε, δείξε μας συμπόνια και δέξου αυτή την ελεημοσύνη!»

 

Μοναχοί, ο Τατάγκατα αναρωτήθηκε τότε: «Δεν θα ήταν πρέπον για μένα να δεχτώ αυτή την ελεημοσύνη με τα χέρια μου. Ποιο σκεύος χρησιμοποιούσαν οι προηγούμενοι τέλειοι και πλήρως αφυπνισμένοι για να δέχονται την ελεημοσύνη;»

 

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η απάντηση φωτίστηκε στον νου του.

 

Μοναχοί, γνωρίζοντας ότι είχε έρθει η ώρα για να φάει ο Τατάγκατα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή εμφανίστηκαν οι Τέσσερις Μεγάλοι Βασιλιάδες από τις τέσσερις κατευθύνσεις, κρατώντας τέσσερις χρυσές κούπες ελεημοσύνης. Τις πρόσφεραν στον Τατάγκατα, λέγοντάς του: “Σε παρακαλούμε, δείξε μας συμπόνια και δέξου αυτές τις τέσσερις χρυσές κούπες ελεημοσύνης!»

 

Σκεπτόμενος, ωστόσο, ότι αυτές οι κούπες δεν ήταν κατάλληλες για έναν μοναχό, ο Τατάγκατα δεν τις δέχτηκε. Έτσι, οι τέσσερις βασιλιάδες επέστρεψαν με τέσσερις κούπες ελεημοσύνης φτιαγμένα από ασήμι, τέσσερις από βήρυλλο, τέσσερις από χαλαζία, τέσσερις από κοράλλι, τέσσερις από σμαράγδι και τέσσερις από κάθε είδους πολύτιμο λίθο. Τις πρόσφεραν στον Τατάγκατα, αλλά εκείνος τις αρνήθηκε, σκεπτόμενος ότι όλα αυτά δεν ήταν κατάλληλα για έναν μοναχό.

 

Μοναχοί, ο Τατάγκατα αναρωτήθηκε τότε τι είδους κούπες ελεημοσύνης χρησιμοποιούσαν οι προηγούμενοι Τατάγκατα για να δέχονται την ελεημοσύνη. Κατάλαβε ότι επρόκειτο για κούπες ελεημοσύνης φτιαγμένες από πέτρα, και έτσι αυτή η σκέψη φωτίστηκε στον νουν του Τατάγκατα.

 

Τότε ο μεγάλος βασιλιάς Βαϊσραβάνα είπε στους τρεις άλλους μεγάλους βασιλιάδες:

 

Φίλοι, όταν οι θεοί της κυανής τάξης μάς έδωσαν τέσσερις πέτρινες κούπες ελεημοσύνης, νομίζαμε ότι προορίζονταν για δική μας χρήση. Όμως ένας θεός του κυανού βασιλείου, ονομαζόμενος Βαϊροτσάνα, μας είπε τα εξής:

 

Ακούστε, αυτές οι κούπες ελεημοσύνης δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν.
Φυλάξτε τις! Θα τιμηθούν ως ιερά αντικείμενα.
Ένας νικητής ονομαζόμενος Σακυαμούνι θα εμφανιστεί·
προσφέρετε αυτές τις κούπες ελεημοσύνης σε εκείνον!

 

Φίλοι, έφτασε πλέον η ώρα
να προσφέρουμε μια κούπα στον Σακυαμούνι.
Αποδίδοντας τιμή με τον μελωδικό ήχο τραγουδιών και κυμβάλων,
θα του προσφέρουμε τις κούπες ελεημοσύνης.

 

Εκείνος είναι μια κούπα πλασμένη από το Ντάρμα και είναι άφθαρτος,
ενώ τούτες οι κούπες, όντας πέτρινες, είναι φθαρτές.
Δεν θα μπορέσει να δεχτεί καμία άλλη κούπα·
ας πάμε, λοιπόν, για να τις δεχτεί!

 

Τότε οι τέσσερις βασιλιάδες, μαζί με τους συγγενείς και τους ακολούθους τους, πήγαν στον Τατάγκατα κρατώντας εκείνες τις κούπες ελεημοσύνης στα χέρια τους και μεταφέροντας λουλούδια, θυμίαμα, αρώματα, γιρλάντες και αλοιφές, παίζοντας κύμβαλα και γκονγκ, και τραγουδώντας άσματα. Αφού απέδωσαν τιμή στον Τατάγκατα, γέμισαν τις κούπες ελεημοσύνης με θεϊκά λουλούδια και τις πρόσφεραν στον Τατάγκατα.

 

Μοναχοί, ο Τατάγκατα σκέφτηκε τότε: «Αυτοί οι τέσσερις ευλαβείς μεγάλοι βασιλιάδες μού δίνουν τέσσερις πέτρινες κούπες ελεημοσύνης. Όμως οι τέσσερις είναι πολλές για μένα. Κι αν δεχόμουν μόνο τη μία, οι άλλοι τρεις θα στενοχωριούνταν. Θα πάρω, λοιπόν, και τις τέσσερις κούπες ελεημοσύνης και θα τις μεταμορφώσω σε μία».

 

Μοναχοί, ο Τατάγκατα άπλωσε τότε το δεξί του χέρι και μίλησε στον μεγάλο βασιλιά Βαϊσραβάνα με τούτον τον στίχο:

 

Πρόσφερε μια κούπα ελεημοσύνης στον Τατάγκατα!
Θα γίνεις μια κούπα του Ύψιστου Οχήματος.
Προσφέροντας μια κούπα ελεημοσύνης σε κάποιον σαν εμένα,
ποτέ δεν θα στερηθείς τη διαύγεια του νου και τη σύνεση.

 

Μοναχοί, ο Τατάγκατα δέχτηκε έπειτα την κούπα ελεημοσύνης από τον μεγάλο βασιλιά Βαϊσραβάνα, βλέποντάς τον με συμπόνια. Αφού τη δέχτηκε, είπε στη συνέχεια με στίχους στον μεγάλο βασιλιά Ντριταράστρα:

 

Όποιος δίνει μια κούπα ελεημοσύνης στον Τατάγκατα

ποτέ δεν θα στερηθεί τη διαύγεια του νου και την ενόραση,
και θα περάσει τον χρόνο του με μακαριότητα και γαλήνη
μέχρι να αφυπνιστεί στην κατάσταση της απόλυτης ανάπαυσης.

 

Μοναχοί, ο Τατάγκατα δέχτηκε έπειτα την κούπα ελεημοσύνης από τον μεγάλο βασιλιά Ντριταράστρα, βλέποντάς τον με συμπόνια. Αφού τη δέχτηκε, είπε στον μεγάλο βασιλιά Βιρουντάκα:

Δώσε μια αψεγάδιαστη κούπα ελεημοσύνης
στον Τατάγκατα, τον αγνό στον νου [B16],
και γρήγορα θα γίνεις και εσύ αγνός στον νου,
άξιος σεβασμού μέσα στον κόσμο.

 

Μοναχοί, ο Τατάγκατα δέχτηκε έπειτα την κούπα ελεημοσύνης από τον μεγάλο βασιλιά Βιρουντάκα, βλέποντάς τον με συμπόνια. Αφού τη δέχτηκε, είπε στον μεγάλο βασιλιά Βιρουπάκσα με τούτον τον στίχο:

 

Δώσε, με άμεμπτη πρόθεση και ευλάβεια,
μια άμεμπτη κούπα στον Τατάγκατα,
που είναι άμεμπτος στην πειθαρχία και τη διαγωγή,
και οι καρποί της γενναιοδωρίας σου θα είναι άμεμπτοι.

 

Μοναχοί, ο Τατάγκατα δέχτηκε έπειτα την κούπα ελεημοσύνης από τον μεγάλο βασιλιά Βιρουπάκσα, βλέποντάς τον με συμπόνια. Όταν τη δέχτηκε, μεταμόρφωσε και τις τέσσερις κούπες ελεημοσύνης σε μία μέσω της δύναμης της ευχής του, και στη συνέχεια είπε αυτόν τον γεμάτο νόημα στίχο:

 

Επειδή, σε μια προηγούμενη ύπαρξη, πρόσφερα κούπες ελεημοσύνης,
γεμίζοντάς τις με φρούτα και κάνοντάς τις όμορφες,
οι τέσσερις θαυματουργοί θεοί μού δίνουν τώρα
αυτές τις τέσσερις καλοσχηματισμένες κούπες ελεημοσύνης.

 

Σχετικά με αυτό το θέμα, λέγεται:

 

Αυτός ο σοφός, με ενόραση στην απόλυτη πραγματικότητα,
κοίταζε το υπέρτατο δέντρο της αφύπνισης για επτά νύχτες.
Η γη σείστηκε με έξι τρόπους, κι έπειτα αυτό το λιοντάρι ανάμεσα στους ανθρώπους σηκώθηκε, με τις κινήσεις λιονταριού.

 

Σαν τον άρχοντα των ελεφάντων, περπάτησε αργά ολόγυρα,
και τελικά έφτασε στον κορμό του δέντρου της απελευθέρωσης.
Σαν το όρος Μερού, ο Σοφός κάθισε εκεί ακλόνητος,
απορροφημένος στη συγκέντρωση και τον διαλογισμό.

 

Εκείνη την εποχή τα δύο αδέλφια, ο Τραπούσα και ο Μπαλίκα,
με το καραβάνι των εμπόρων τους
και κάρα γεμάτα πλούτη,
έφτασαν σε ένα άλσος από δέντρα σαλ σε πλήρη άνθιση.

 

Αμέσως, μέσα από τη λάμψη του Μεγάλου Σοφού,
οι τροχοί βυθίστηκαν στη γη μέχρι τους άξονές τους.
Βλέποντας μια τέτοια κατάσταση,
το καραβάνι των εμπόρων τρομοκρατήθηκε.

 

Κρατώντας σπαθιά, βέλη και δόρατα,
ρώτησαν ποιος κατοικούσε στο δάσος σαν ελάφι.
Είδαν τον Νικητή, που ήταν σαν τον ήλιο σε έναν ανέφελο ουρανό
και του οποίου το πρόσωπο ήταν σαν φθινοπωρινό φεγγάρι.

 

Δίχως εχθρότητα ή περηφάνια,
υποκλίθηκαν, αναρωτώμενοι ποιος ήταν.
Μια θεότητα είπε από τον ουρανό:
«Είναι ένας Βούδας που ενεργεί για την ευημερία του κόσμου.

 

Για επτά ημέρες και νύχτες,
αυτή η ενσάρκωση της συμπόνιας δεν έχει καταναλώσει τροφή ή ποτό.
Αν θέλετε να καταπραΰνετε τα δικά σας βάσανα,
ταΐστε αυτό το καλλιεργημένο σώμα και νου!»

 

Όταν άκουσαν εκείνο τον γλυκό λόγο,
υποκλίθηκαν στον Νικητή και έκαναν περιφορές.
Ευχαριστημένοι, αποφάσισαν με τους συντρόφους τους
να ταΐσουν τον Νικητή.

 

Μοναχοί, εκείνη την εποχή το κοπάδι των αγελάδων που ανήκε στους εμπόρους Τραπούσα και Μπαλίκα βοσκούσε σε ένα γειτονικό χωριό. Εκεί οι αγελάδες αρμέχτηκαν και έδωσαν αγνό λιωμένο βούτυρο, το οποίο οι βοσκοί έφεραν στους δύο εμπόρους, τον Τραπούσα και τον Μπαλίκα, λέγοντας: «Ω κύριοί μου, σας παρακαλούμε συμβουλεύστε μας! Όταν αρμέξαμε όλες τις αγελάδες σας, έδωσαν αγνό λιωμένο βούτυρο. Είναι αυτό ευοίωνο ή όχι;»

 

Μερικοί ιερείς, που ήταν λαίμαργοι από τη φύση τους, είπαν: «Είναι δυσοίωνο, επομένως πρέπει να γίνει μια μεγάλη προσφορά αυτού του βουτύρου στους ιερείς».

 

Μοναχοί, εκείνη την εποχή, ωστόσο, υπήρχε ένας ιερέας ονομαζόμενος Σικαντί. Είχε υπάρξει συγγενής των εμπόρων Τραπούσα και Μπαλίκα σε μια προηγούμενη ζωή. Είχε επαναγεννηθεί στο βασίλειο του Μπράχμα, και τώρα φανερώθηκε ανάμεσά τους με τη μορφή ενός νεαρού βραχμάνου. Μίλησε με τους ακόλουθους στίχους προς τους εμπόρους:

 

Στο παρελθόν κάνατε την ευχή:
“Όταν ο Τατάγκατα φτάσει στην φώτιση,
είθε να γευτεί την τροφή μας
και να γυρίσει τον τροχό του Ντάρμα!”

 

Αυτή η ευχή έχει τώρα εκπληρωθεί.
Στον Τατάγκατα που έφτασε στην φώτιση
πρέπει να προσφερθεί τούτη η τροφή.
Μόλις φάει, θα γυρίσει τον τροχό του Ντάρμα.

 

Το ότι οι αγελάδες σας έδωσαν αγνό λιωμένο βούτυρο
είναι πολύ ευοίωνο, και συνέβη κάτω από έναν ευοίωνο αστερισμό.
Αυτό οφείλεται στις αξιέπαινες πράξεις
αυτού του μεγάλου σοφού.

 

Μόλις ο Σικαντί ενέπνευσε τους εμπόρους,
επέστρεψε στη δική του κατοικία.
Ο Τραπούσα και οι άλλοι
πλημμύρισαν όλοι από χαρά.

 

Ανέμιξαν χωρίς καμία εξαίρεση
όλο το γάλα χιλίων αγελάδων,
μάζεψαν την κρέμα από την κορυφή
και προετοίμασαν με σεβασμό ένα γεύμα.

 

Καθάρισαν, γυάλισαν και απολύμαναν
μια πολύτιμη κούπα ονομαζόμενη Φεγγάρι,
που μία μόνο ουγγιά της κόστιζε εκατό χιλιάδες νομίσματα,
και μετά τη γέμισαν μέχρι πάνω με τροφή.

 

Κρατώντας μέλι και την πολύτιμη κούπα,
πλησίασαν τον κορμό του δέντρου της απελευθέρωσης και είπαν στον δάσκαλο:
«Σεβάσμιε, σε παρακαλούμε δέξου μας και προστάτευσε μας!
Σε παρακαλούμε να φας αυτό το καλοφτιαγμένο γεύμα!»

 

Από συμπόνια για τα δύο αδέλφια,
και επειδή γνώριζε την προηγούμενη πρόθεσή τους να ξεκινήσουν στο δρόμο της αφύπνισης, ο Δάσκαλος δέχτηκε και έφαγε την τροφή.
Μόλις έφαγε, πέταξε την κούπα ψηλά στον ουρανό.

 

Ένας θεϊκός βασιλιάς ονομαζόμενος Σουμπράχμαν
περισυνέλεξε την υπέρτατη πολύτιμη κούπα,
και εξακολουθεί ακόμη και τώρα να κάνει τελετές με αυτήν
στο βασίλειο του Μπράχμα, μαζί με τους συντρόφους του.

 

Σε εκείνη την περίσταση, ο Τατάγκατα έδωσε τεράστια χαρά στους εμπόρους Τραπούσα και Μπαλίκα με αυτούς τους στίχους:

 

Είθε η θεϊκή ευλογία, η οποία εκπληρώνει τους σκοπούς
και φέρνει καλή τύχη σε όλες τις δέκα κατευθύνσεις,
να εκπληρώσει όλους τους σκοπούς σας!
Είθε τα πάντα γρήγορα να σας είναι ευνοϊκά!

 

Σαν γιρλάντα γύρω από τον λαιμό σας,
είθε να υπάρχει δόξα στα δεξιά σας,
είθε να υπάρχει δόξα στα αριστερά σας,
και είθε να υπάρχει δόξα που σας περιβάλλει!

 

Είθε οι έμποροι που επιζητούν τον πλούτο
και ταξιδεύουν σε όλες τις δέκα κατευθύνσεις
να αποκομίσουν μεγάλο κέρδος,
και είθε αυτό να τους φέρει ευτυχία!

 

Αν, για κάποιον λόγο,
χρειαστεί να ταξιδέψετε στην ανατολή,
είθε οι αστερισμοί σε εκείνη την κατεύθυνση
να σας προστατεύσουν!

 

Κριτίκα και Ροχίνι,
Μριγκασίρα, Άρντρα και Πουναρβάσου,
Πούσια και Ασλέσα‍—
αυτοί είναι οι αστερισμοί στην ανατολή.

 

Είθε αυτοί οι επτά αστερισμοί,
ξακουστοί προστάτες του κόσμου,
οι θεοί που κατοικούν στην ανατολή,
να σας προστατεύσουν πλήρως!

 

Ο άρχοντας και βασιλιάς τους
είναι γνωστός ως Ντριταράστρα.
Είθε αυτός ο άρχοντας όλων των γκαντάρβα,
μαζί με τον ήλιο, να σας προστατεύει!

 

Είθε οι πολλοί γιοι του, σοφοί και δυνατοί,
και οι ενενήντα ένα από τους οποίους ονομάζονται Ίντρα,
να σας προστατεύουν ιδιαίτερα
με υγεία και ευεξία!

 

Σε μια περιοχή στην ανατολή,
υπάρχουν οκτώ θεές:
Τζαγιαντί και Βιτζαγιαντί,
Σιντάρθα και Απαρατζίτα,

 

Ναντοτάρα και Ναντισένα,
Ναντίνι και Νανταβαρντάνι.
Είθε να σας προστατεύουν ιδιαίτερα
με υγεία και ευεξία!

 

Σε ένα τεταρτημόριο στην ανατολή υπάρχει ένα μνημείο που ονομάζεται Τσαπάλα,
κατοικημένο και γνωστό από τους νικητές, τους άξιους προστάτες.
Είθε να σας προστατεύουν ιδιαίτερα
με υγεία και ευεξία!

 

Είθε τα πέρατα του κόσμου να είναι ασφαλή για εσάς!
Είθε να μην συναντήσετε το κακό!
Είθε να προστατεύεστε από όλες τις θεότητες,
και είθε να επιστρέψετε με μεγάλο κέρδος!

 

Αν, για κάποιον λόγο,
πρέπει να ταξιδέψετε στον νότο,
είθε οι αστερισμοί σε εκείνη την κατεύθυνση
να σας προστατεύσουν!

 

Μαγκά και επίσης
οι δύο Φαλγκουνί, Χάστα,
και η Τσίτρα, η πέμπτη.
Μαζί με τη Σβάτις και τη Βισάκα, βρίσκονται στον νότο.

 

Εκείνοι οι επτά αστερισμοί,
ξακουστοί προστάτες του κόσμου,
κατοικούν στο νότιο τεταρτημόριο.
Είθε να σας προστατεύουν!

 

Ο άρχοντας και βασιλιάς τους
ονομάζεται Βιρουντάκα.
Είθε εκείνος ο άρχοντας όλων των κουμπάντα,
μαζί με τον άρχοντα του θανάτου, να σας προστατεύει!

 

Είθε οι πολλοί γιοι του, σοφοί και δυνατοί,
και οι ενενήντα ένα από τους οποίους ονομάζονται Ίντρα,
να σας προστατεύουν ιδιαίτερα
με υγεία και ευεξία!

 

Σε ένα τμήμα του νότου,
υπάρχουν οκτώ θεές:
Σριαμάτι και Γιασαμάτι,
Γιασαπράπτα και Γιασοντάρα,

 

Σουουθίτα και Σουπραθάμα,
Σουπραμπούντα και Σουχαβιούχα.
Είθε να σας προστατεύουν
με υγεία και ευεξία!

 

Σε ένα τμήμα του νότου υπάρχει ένα μνημείο Πάντμα,
που λαμπυρίζει συνεχώς με ακτινοβολία, φωτίζοντας πάντα τα πάντα.
Είθε και αυτό να σας προστατεύει ιδιαίτερα
με υγεία και ευεξία!

 

Είθε τα πέρατα του κόσμου να είναι ασφαλή για εσάς!
Είθε να μην συναντήσετε το κακό!
Είθε όλες οι θεότητες να σας προστατεύουν,
και είθε να επιστρέψετε με μεγάλο κέρδος!

 

Αν, για κάποιον λόγο,
χρειαστεί να ταξιδέψετε στη δύση,
είθε οι αστερισμοί που κατοικούν σε εκείνη την κατεύθυνση
να σας προστατεύσουν!

 

Ανουράντα και Τζέστα,
Μούλα και Ντριτχαβιριάτα,
Ασάντας και Αμπιτζίτ,
και Σράβανα‍—αυτοί είναι οι επτά.

 

Αυτοί οι επτά αστερισμοί,
ξακουστοί προστάτες του κόσμου,
κατοικούν στη δύση.
Είθε να σας προστατεύουν πάντα!

 

Ο άρχοντας και βασιλιάς τους
είναι γνωστός ως Βιρουπάκσα.
Είθε εκείνος ο άρχοντας όλων των νάγκα,
μαζί με τον Βαρούνα, να σας προστατεύει!

 

Είθε οι πολλοί γιοι του, σοφοί και δυνατοί,
και οι ενενήντα ένα από τους οποίους ονομάζονται Ίντρα,
να σας προστατεύουν ιδιαίτερα
με υγεία και ευεξία!

 

Σε ένα τμήμα της δύσης,
υπάρχουν οκτώ θεές:
Αλαμπούσα και Μισρακέσι,
Πουνταρίκα και Αρούνα,

 

Εκαντάσα, Ναβαναμίκα,
Σίτα και Κρίσνα Ντραουπάντι.
Είθε να σας προστατεύουν ιδιαίτερα
με υγεία και ευεξία!

 

Σε ένα τμήμα της δύσης υπάρχει ένα βουνό που ονομάζεται Αστάμγκα·
ο ήλιος και το φεγγάρι κατοικούν επίσης εκεί.
Είθε εκείνο το βουνό να σας δώσει πλούτο
και να σας προστατεύει με υγεία και ευεξία!

 

Είθε τα πέρατα του κόσμου να είναι ασφαλή για εσάς!
Είθε να μην συναντήσετε το κακό!
Είθε να προστατεύεστε από όλες τις θεότητες,
και είθε να επιστρέψετε πλούσιοι!

 

Αν για κάποιον λόγο
ταξιδέψετε στον βορρά,
είθε οι αστερισμοί σε εκείνη την κατεύθυνση
να σας προστατεύσουν!

 

Είναι επτά:
Ντανίστα, Σαταμπίσα,
το ζευγάρι Πούρβα Απαρά και Ουτάρα Απαρά,
Ρεβατί, Ασβινί και Μπαρανί.

 

Αυτοί οι επτά αστερισμοί,
ξακουστοί προστάτες του κόσμου,
κατοικούν στον βορρά.
Είθε να σας προστατεύουν πάντα!

 

Ο άρχοντας και βασιλιάς τους
είναι ο Κουμπέρα, που μεταφέρεται από ανθρώπους.
Είθε αυτός ο άρχοντας όλων των γιάκσα,
μαζί με τον Μανιμπάντρα, να σας προστατεύει!

 

Είθε οι πολλοί γιοι του, σοφοί και δυνατοί,
και οι ενενήντα ένα από τους οποίους ονομάζονται Ίντρα,
να σας προστατεύουν ιδιαίτερα
με υγεία και ευεξία!

 

Σε ένα τμήμα του βορρά,
υπάρχουν οκτώ θεές:
Ιλαντέβι και Σουραντέβι,
Πρίτβι και Παντμαβάτι,

 

Μαχαράτζα, Άσα,
Σραντχά και η σεμνή Σιρί.
Είθε να σας προστατεύουν ιδιαίτερα
με υγεία και ευεξία!

 

Σε ένα τμήμα του βορρά βρίσκεται το όρος Γκανθαμαντάνα.
Είναι η κατοικία όλων των γιάκσα και των μπούτα,
έχει πολλές κορυφές και είναι ευχάριστο στην όψη.
Είθε και αυτό να σας προστατεύει με υγεία και ευεξία!

 

Είθε τα πέρατα του κόσμου να είναι ασφαλή για εσάς!
Είθε να μην συναντήσετε το κακό!
Είθε όλες οι θεότητες να σας προστατεύουν,
και είθε να επιστρέψετε πλούσιοι!

 

Οι είκοσι οκτώ αστερισμοί,
επτά που κατοικούν σε καθεμία από τις τέσσερις κατευθύνσεις,
οι τριάντα δύο θεές,
οκτώ που κατοικούν σε καθεμία από τις τέσσερις κατευθύνσεις,

 

οι οκτώ απαρνητές, οι οκτώ ιερείς,
οι οκτώ πόλεις σε όλες τις χώρες,
και οι οκτώ θεοί, μαζί με τους Σάκρα τους,
είθε όλοι να σας προστατεύουν!

 

Είθε να έχετε καλή τύχη πηγαίνοντας!
Είθε να έχετε καλή τύχη επιστρέφοντας!
Είθε να έχετε την καλή τύχη να αντικρίσετε τους συγγενείς σας!
Είθε να έχετε την καλή τύχη να σας αντικρίσουν οι συγγενείς σας!

 

Με τη στοργική φροντίδα αναρίθμητων γιάκσα μαζί με τους Σάκρα τους
και των Άξιων,
είθε να ταξιδεύετε ευτυχισμένοι παντού
και να αποκτήσετε την ευοίωνη αμρίτα.

 

Πάντα στοργικά προστατευμένοι από τον Μπράχμα και τον Βάσαβα,
και από εκείνους που είναι ελεύθεροι από μιάσματα, των οποίων ο νους έχει απελευθερωθεί, καθώς και από τους νάγκα και τους γιάκσα,
είθε οι ζωές σας να διαφυλαχθούν για εκατό φθινόπωρα!»

 

Ο Ανυπέρβλητος Οδηγός, ο Κύριος του Κόσμου,
επαίνεσε τότε τις προσφορές τους ως ευλογημένες, λέγοντας:
«Μέσα από τούτη την ενάρετη πράξη,
θα γίνετε νικητές γνωστοί ως Μαντουσαμπάβα!»

 

Αυτή ήταν η πρώτη προφητεία που δόθηκε
από τον Νικητή, τον Οδηγό του Κόσμου.
Οι άπειροι μποντισάτβα που έλαβαν την προφητεία αργότερα
είναι αδύνατον πλέον να πισωδρομήσουν από την φώτιση.

 

Όταν άκουσαν την προφητεία του Νικητή,
τα δύο αδέλφια πλημμύρισαν από χαρά και έμειναν απόλυτα ικανοποιημένα.
Μαζί με τους συντρόφους τους,
ζήτησαν καταφύγιο στον Βούδα και στο Ντάρμα.

 

Εδώ ολοκληρώνεται το εικοστό τέταρτο κεφάλαιο, Τραπούσα και Μπαλίκα.

 

  

25^ο Κεφάλαιο – Προτροπή

                                          

Ενώ ο Τατάγκατα, μοναχοί, καθόταν στη βάση του δέντρου μπόντι, στην ησυχία της απομόνωσής του, αφού είχε πρώτα επιτύχει την τέλεια και ολοκληρωμένη αφύπνιση, είχε την ακόλουθη σκέψη για τις συμβάσεις του κόσμου:

 

«Αλίμονο! Η αλήθεια στην οποία αφυπνίστηκα και πραγμάτωσα είναι βαθιά, ειρηνική, γαλήνια, ολοκληρωμένη, δύσκολο να την δεις, δύσκολο να την κατανοήσεις και αδύνατον να την αντιληφθείς αφού είναι απρόσιτη για την νόηση. Μόνο οι σοφοί και οι έμπειροι μπορούν να την κατανοήσουν. Είναι η πλήρης και οριστική αντίληψη της εγκατάλειψης όλων των συνόλων, το τέλος όλων των αισθήσεων, η απόλυτη αλήθεια και η ελευθερία από κάθε θεμέλιο. Είναι μια κατάσταση πλήρους γαλήνης, χωρίς προσκόλληση, χωρίς άρπαγμα, δεν παρατηρείται, δεν αποδεικνύεται, είναι μη σύνθετη, υπερβαίνει τα έξι πεδία των αισθήσεων, είναι ασύλληπτη, αδιανόητη και άφατη. Είναι απερίγραπτη, ανείπωτη και απερίγραπτη. Είναι ακατασκεύαστη, πέρα από κάθε αναφορά, μια κατάσταση διακοπής μέσω του δρόμου της γαλήνιας παραμονής και ανεπαίσθητη όπως η κενότητα. Είναι η εξάντληση της λαχτάρας και η παύση απαλλαγμένη από επιθυμία. Είναι η νιρβάνα. Αν ήθελα να διδάξω αυτήν την αλήθεια στους άλλους, δεν θα την καταλάβαιναν. Θα ήταν μάταιο να διδάξω την αλήθεια, γιατί θα με κούραζε και θα την αμφισβητούσαν από λάθος. Έτσι θα μείνω σιωπηλός και θα κρατήσω την αλήθεια αυτή στην καρδιά μου.»

 

Τότε είπε αυτούς τους στίχους:

 

Βαθιά, γαλήνια, ακηλίδωτη,

διαυγής και χωρίς συνθήκες-

αυτήν την αλήθεια, που είναι σαν το νέκταρ, έχω πραγματώσει.

Αν το δίδασκα, κανείς δεν θα την κατανοούσε,

γι αυτό θα μείνω σιωπηλός στο δάσος.

 

Ανακάλυψα το εξαιρετικά υπέρτατο και εκπληκτικό απόλυτο,

την άφατη κατάσταση, αμόλυντη από την γλώσσα,

το ως έχειν, την σαν το διάστημα φύση των φαινομένων,

[που είναι] εντελώς απαλλαγμένη από την ασυνάρτητη, διανοητική κίνηση.

 

Αυτό το νόημα δεν μπορεί να γίνει κατανοητό με τις λέξεις.

Μάλλον γίνεται κατανοητό φτάνοντας στο όριό τους.

Ωστόσο, όταν τα όντα που περιήλθαν στην φροντίδα των προηγούμενων Νικητών

ακούσουν αυτή την αλήθεια, αναπτύσσουν εμπιστοσύνη σ’ αυτήν.

 

Δεν υπάρχει καθόλου Ντάρμα εδώ.

Δεν μπορεί να βρεθεί αυτό που δεν έχει ύπαρξη.

Για εκείνον που γνωρίζει την αλυσίδα της αιτιότητας και της δράσης,

δεν υπάρχει εδώ ούτε ύπαρξη ούτε μη ύπαρξη.

 

Για αμέτρητα εκατοντάδες χιλιάδες κάλπα,

συναγωνίστηκα τους προηγούμενους Νικητές,

δεν πέτυχα όμως την ανεκτικότητα εκείνη

στην οποία δεν υπάρχει εαυτός, ούτε έμβιο ον, ούτε ζωτική δύναμη.

 

Όταν απέκτησα την ανεκτικότητα,

στο ότι κανείς δεν πεθαίνει ούτε γεννιέται εδώ,

ότι η φύση όλων αυτών των φαινομένων είναι η απουσία εαυτού,

τότε ο Βούδας Ντιπαμκάρα έκανε για μένα μια προφητεία.

 

Με την άπειρη συμπόνια μου για ολόκληρο τον κόσμο,

δεν διστάζω όταν με ικετεύουν οι άλλοι.

Όλα αυτά τα όντα έχουν πίστη στον Μπράχμα.

Γι αυτό, όταν με ικετεύσει αυτός, θα στρέψω τον τροχό του Ντάρμα.

 

Θα άρμοζε να φανερώσω το Ντάρμα μου

μόνο αν ο Μπράχμα έπεφτε στα πόδια μου,

παρακαλώντας με να εξηγήσω το ακηλίδωτο και υπέρτατο Ντάρμα,

κι αν υπήρχαν ευφυή  όντα με καλή προδιάθεση.»

 

Τότε, μοναχοί, φως εκπέμφθηκε από το κέντρο του μετώπου του Τατάγκατα, που φώτισε ολόκληρο τον τρισχιλιόκοσμο με την λαμπρότητά του. Έπειτα, μέσω της δύναμης του Βούδα, ο Μπράχμα με τον Μεγάλο Κότσο, ο άρχοντας του τρισχιλιόκοσμου, αντιλήφθηκε την σκέψη του Βούδα. Έχοντας καταλάβει πως ο Ευλογημένος είχε σκοπό να κρατήσει το Ντάρμα για τον εαυτό του χωρίς να το διδάξει, σκέφτηκε, «Θα προσεγγίσω και θα παρακαλέσω τον Τατάγκατα να στρέψει τον τροχό του Ντάρμα!»

Τότε λοιπόν ο Μεγάλος Μπράχμα απευθύνθηκε στους άλλους θεούς των πεδίων Μπράχμα: «Φίλοι! Παρόλο που ο Τατάγκατα αφυπνίστηκε στην απαράμιλλη, τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση, θέλει να κρατήσει το Ντάρμα για τον εαυτό του και να μην το διδάξει. Αλίμονο! Αυτός ο κόσμος είναι καταδικασμένος! Αλίμονο φίλοι μου, αυτός ο κόσμος πραγματικά είναι καταδικασμένος! Γι αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε να πάμε και να παρακαλέσουμε τον άξιο, τον τέλεια κι ολοκληρωμένα φωτισμένο Τατάγκατα, να στρέψει τον τροχό του Ντάρμα!»

 

Τότε, μοναχοί, ο Μεγάλος Μπράχμα, περιστοιχισμένος και συνοδευόμενος από έξι εκ/μύρια οκτακόσιες χιλιάδες Μπράχμα, πήγε στον Τατάγκατα. Όταν έφτασε, υποκλίθηκε στα πόδια του και με ενωμένες τις παλάμες του, είπε, «Τατάγκατα, ακόμα κι αν αφυπνίστηκες στην απαράμιλλη, τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση, έχεις την τάση να κρατάς το Ντάρμα για τον εαυτό σου και να μην το διδάσκεις. Αλίμονο Ευλογημένε! Αυτός ο κόσμος είναι καταδικασμένος! Αλίμονο Ευλογημένε, αυτός ο κόσμος είναι πράγματι καταδικασμένος! Υπάρχουν ευφυή όντα με το δυναμικό, την τύχη και την ικανότητα να κατανοήσουν το νόημα αυτών που λέει ο Τατάγκατα. Γι αυτό σε παρακαλώ δίδαξε με ευγλωττία το Ντάρμα! Σε παρακαλώ Τατάγκατα, δίδαξε το Ντάρμα!»

Έπειτα ο Μπράχμα είπε αυτούς τους στίχους:

 

Έχοντας πραγματώσει τη σφαίρα της υπέρτατης μεγάλης σοφίας

ακτινοβολείς ακτίνες φωτός στις δέκα κατευθύνσεις,

οι ακτίνες της σοφίας σου θα μπορούσαν να κάνουν τους ανθρώπους που είναι σαν τον λωτό, να ανθίσουν.

Γιατί λοιπόν, Ήλιε του Λόγου, σήμερα παραμένεις αδιάφορος; 

 

Προσελκύοντας τα όντα με τον πλούτο των ευγενών,

θα μπορούσες να καταπραΰνεις πολλά δεκάδες εκ/μύρια πλάσματα.

Δεν αρμόζει ο Φίλος του Κόσμου,

να παραμένει σιωπηλά αδιάφορος για τον κόσμο!

 

Είθε να χτυπήσεις το τύμπανο του έξοχου Ντάρμα!

Είθε να φυσήξεις το κοχύλι του αυθεντικού Ντάρμα!

Είθε να εγείρεις τον μεγάλο θυσιαστήριο στύλο του Ντάρμα!

Είθε να ανάψεις τη μεγάλη δάδα του Ντάρμα!

 

Είθε να ρίξεις τη βροχή του ύψιστου Ντάρμα!

Είθε να μεταφέρεις απέναντι όλους εκείνους που βυθίζονται στον ωκεανό της ύπαρξης!

Είθε να απελευθερώσεις όλους εκείνους που μολύνονται από βαριές ασθένειες!

Είθε να δαμάσεις όσους βασανίζονται από τα δεινά των μολύνσεων!

 

Είθε να διδάξεις τον δρόμο της γαλήνης, [που είναι] χαρούμενος, ευνοϊκός, άφθαρτος και χωρίς θλίψη.

Έχε συμπόνια, Ω Προστάτη, για εκείνους που βρίσκονται σε λάθος μονοπάτι.

Είναι ανήμποροι, αφού δεν ταξιδεύουν στο μονοπάτι της νιρβάνα!

 

Είθε να ανοίξεις τις πύλες της απελευθέρωσης!

Είθε να εξηγήσεις τον αναφαίρετο τρόπο του Ντάρμα!

Είθε εσύ Κύριε, να καθαρίσεις τον οφθαλμό του Ντάρμα

των όντων που είναι εκ γενετής τυφλά!

 

Δεν υπάρχει κανένας άλλος εκτός από σένα Προστάτη, Φεγγάρι μεταξύ των Ανθρώπων,

στον κόσμο του Μπράχμα, στον κόσμο των θεών,

ή στους κόσμους των γιάκσα, των γκαντάρβα ή των ανθρώπων

για να αφαιρέσει τη γέννηση και τον θάνατο στους κόσμους!

 

Επιστρατεύοντας όλους τους θεούς

Ω βασιλιά του Ντάρμα, σε ικετεύω!

Μέσα απ’ αυτήν την αρετή,

είθε κι εγώ γρήγορα να στρέψω τον τροχό του πιο έξοχου Ντάρμα!»

 

Για να δείξει καλοσύνη προς τον κόσμο των θεών, των ανθρώπων και των μη ανθρώπινων όντων, μοναχοί, ο Τατάγκατα έριξε το βλέμμα του στον κόσμο με συμπόνια και συναίνεσε σιωπηλά με τον Μπράχμα με τον Μεγάλο Κότσο. Κι έτσι, τη στιγμή που ο Μπράχμα κατάλαβε ότι ο Τατάγκατα είχε σιωπηλά συναινέσει, τον έχρισε με θεϊκή σκόνη σανδαλόξυλου και αετόξυλου[14] και χαρούμενος κι εκστατικός εξαφανίστηκε αμέσως. 

Με σκοπό να γεννηθεί σεβασμός στον κόσμο για το Ντάρμα, με σκοπό να αυξηθούν οι ρίζες αρετής με τον Μπράχμα που ζητούσε επανειλημμένα το Ντάρμα και επειδή το Ντάρμα είναι εξαιρετικά βαθύ, ο Τατάγκατα για άλλη μια φορά, έφυγε στη μοναξιά της απομόνωσης έχοντας την ακόλουθη σκέψη:

 

«Αυτή η αλήθεια στην οποία αφυπνίστηκα, είναι βαθιά, λεπτοφυής, φωτεινή, κατανοείται δύσκολα, ασύλληπτη και υπερβαίνει τη διανόηση. Κατανοείται μόνο από τους ευφυείς και τους σοφούς, δεν συμβαδίζει με τους κοσμικούς ανθρώπους και δύσκολα την βλέπεις. Είναι η εγκατάλειψη όλων των συνόλων, η παύση όλων των σχηματισμών, μια κατάσταση διακοπής μέσω του δρόμου της γαλήνιας παραμονής και ανεπαίσθητη όπως η κενότητα.  Είναι η εξάντληση της λαχτάρας και η παύση απαλλαγμένη από επιθυμία. Είναι η νιρβάνα. Αν ήθελα να διδάξω αυτήν την αλήθεια κι αν οι άλλοι δεν την κατανοούσαν, αυτό θα ήταν επιβλαβές για μένα. Έτσι είναι βέβαιο πως θα την κρατήσω για τον εαυτό μου.»

Μέσα από τη δύναμη του Βούδα, μοναχοί, ο Μεγάλος Μπράχμα αντιλήφθηκε για άλλη μια φορά αυτήν τη σκέψη του Τατάγκατα και έτσι πήγε να δει τον Σάκρα, τον άρχοντα των θεών.

 

Όταν έφτασε, είπε στον Σάκρα, τον άρχοντα των θεών: «πρέπει να καταλάβεις Καουσίκα, ότι ο σεβάσμιος, τέλεια και ολοκληρωμένα αφυπνισμένος Τατάγκατα, έχει την τάση να μην διδάξει το Ντάρμα και έτσι να το κρατήσει για τον εαυτό του! Κι αφού ο άξιος, ο τέλεια και ολοκληρωμένα αφυπνισμένος Βούδας, έχει την τάση να μην διδάξει το Ντάρμα και να το κρατήσει για τον εαυτό του, τότε Καουσίκα αλλοίμονο, αυτός ο κόσμος είναι καταδικασμένος! Αλλοίμονο Καουσίκα, αυτός ο κόσμος είναι πραγματικά καταδικασμένος! Αλλοίμονο, αυτός ο κόσμος θα βυθιστεί στο μεγάλο σκοτάδι της άγνοιας! Γιατί λοιπόν να μην πάμε να ζητήσουμε από τον άξιο, τον τέλεια και ολοκληρωμένα αφυπνισμένο Τατάγκατα, να στρέψει τον τροχό του Ντάρμα; Αφού οι Τατάγκατα δεν στρέφουν τον τροχό του Ντάρμα χωρίς να τους ζητηθεί να το κάνουν;»

«Πολύ καλά φίλε μου!» αποκρίθηκε ο Σάκρα.

 

Έτσι λοιπόν, όταν πέρασε η νύκτα, ο Σάκρα, ο Μπράχμα, οι θεοί της γης, οι θεοί του ουρανού και οι θεοί του Πεδίου των Τεσσάρων Μεγάλων Βασιλέων, το Πεδίο των Τριάντα Τριών, Το Πεδίο Χωρίς Διαμάχη, το Πεδίο της Χαράς, το Πεδίο που Απολαμβάνει τις Προβολές, το Πεδίο που Χρησιμοποιεί τους Άλλους, το Πεδίο του Μπράχμα, το Φωτεινό Πεδίο, το Πεδίο της Μεγάλης Καρποφορίας, το Πεδίο της Τέλειας Αρετής και τα καθαρά πεδία, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες θεότητες με όμορφες εμφανίσεις, φώτισαν την περιοχή γύρω από το δέντρο συκιάς, με την θεϊκή τους ομορφιά και τη θεϊκή τους φωτεινότητα και πλησίασαν τον Τατάγκατα. Υποκλίθηκαν με το κεφάλι τους στα πόδια του του Τατάγκατα, έκαναν περιφορές γύρω τους και στάθηκαν σε μια μεριά. Τότε ο Σάκρα, ο άρχοντας των θεών, έσκυψε με τις παλάμες ενωμένες, στην κατεύθυνση του Τατάγκατα και τον επαίνεσε μ’ αυτούς τους στίχους:

 

Ο νους σου είναι τέλεια απελευθερωμένος

σαν την πανσέληνο χωρίς έκλειψη.

Είθε να σηκωθείς, Νικηφόρε στη Μάχη!

Είθε να λάμψεις με το φως της ανώτερης γνώσης σ’ αυτόν τον σκοτεινό κόσμο!

 

Αλλά ο Τατάγκατα παράμεινε σιωπηλός σ’ αυτά τα λόγια. Έπειτα ο Μεγάλος Μπράχμα είπε στον Σάκρα, τον άρχοντα των θεών: «Ω Καουσίκα, δεν ζητήθηκε από τους σεβάσμιους, τέλεια και ολοκληρωμένα αφυπνισμένους Τατάγκατα, να στρέψουν τον τροχό του Ντάρμα, έτσι όπως εσύ το ζήτησες.»

 

Έτσι, ο Μεγάλος Μπράχμα με τον Κότσο, έβαλε τα ενδύματά του στον ένα ώμο, γονάτισε στο δεξί του γόνατο κι έσκυψε με τις παλάμες ενωμένες προς τον Τατάγκατα, λέγοντας αυτούς τους στίχους:

 

Είθε να σηκωθείς, Νικηφόρε στη Μάχη!

Είθε να λάμψεις με το φως της ανώτερης γνώσης σ’ αυτόν τον σκοτεινό κόσμο!

Τα όντα θ’ αποκτήσουν πολλές γνώσεις.

Ω Σοφέ, είθε να διδάξεις το Ντάρμα!

 

Ακούγοντας αυτά τα λόγια μοναχοί, ο Τατάγκατα επανέλαβε στον Μεγάλο Μπράχμα: «Μεγάλε Μπράχμα, αυτή η αλήθεια στην οποία αφυπνίστηκα, είναι βαθιά, λεπτοφυής, φωτεινή, κατανοείται δύσκολα, ασύλληπτη και υπερβαίνει τη διανόηση. Κατανοείται μόνο από τους ευφυείς και τους σοφούς, δεν συμβαδίζει με τους κοσμικούς ανθρώπους και δύσκολα την βλέπεις. Είναι η εγκατάλειψη όλων των συνόλων, η παύση όλων των σχηματισμών, μια κατάσταση διακοπής μέσω του δρόμου της γαλήνιας παραμονής και ανεπαίσθητη όπως η κενότητα.  Είναι η εξάντληση της λαχτάρας και η παύση απαλλαγμένη από επιθυμία. Είναι η νιρβάνα. Αν ήθελα να διδάξω αυτήν την αλήθεια κι αν οι άλλοι δεν την κατανοούσαν, αυτό θα ήταν επιβλαβές για μένα. Κι αυτοί οι στίχοι Ω Μπράχμα, είναι η απόκρισή μου σε σάς:

 

Η πορεία μου, ενάντια στο ρεύμα, είναι βαθιά.

Δύσκολα την βλέπεις,

αφού όσοι είναι τυφλοί από επιθυμία δεν την βλέπουν.

Επομένως, η διδασκαλία δεν θα βοηθήσει.

 

Τα όντα, δεμένα στις επιθυμίες τους,

παρασύρονται συνεχώς από το ρεύμα.

Αυτό το ανακάλυψα με μεγάλο κόπο.

Επομένως, δεν βοηθάει το να το διδάξω!

 

Όταν ο Μπράχμα και ο Σάκρα, μοναχοί, κατάλαβαν ότι ο Τατάγκατα θε έμενε στη σιωπή, αυτά τα δύο σπουδαία όντα μαζί με την ακολουθία των θεών, λυπημένοι και απογοητευμένοι, εξαφανίστηκαν επι τόπου. Έτσι έγιναν τρεις οι φορές που αποφάσισε να παραμείνει απαθής.

 

Εκείνη την εποχή, μοναχοί, άρχισαν να κυκλοφορούν κάθε είδους αρνητικές  και δυσοίωνες απόψεις  μεταξύ των ανθρώπων της Μάγκαντα. Κάποιοι έλεγαν ότι οι άνεμοι δεν θα φυσούν πια, και άλλοι ότι οι φωτιές δεν θα καίνε πια. Κάποιοι έλεγαν ότι δεν θα πέφτουν πια βροχές, άλλοι, ότι δεν θα τρέχουν πια τα ποτάμια και κάποιοι ότι δεν θα φυτρώνουν πλέον οι καλλιέργειες. Κάποιοι έλεγαν ότι τα πουλιά δεν θα πετούσαν πια στον ουρανό, και άλλοι ότι οι έγκυες γυναίκες δεν θα γεννούσαν πλέον με ασφάλεια.

 

Ο Μεγάλος Μπράχμα, μοναχοί, γνώριζε τη φύση των σκέψεων του Τατάγκατα καθώς και τις απόψεις των ανθρώπων της Μάγκαντα. Έτσι, στο τέλος της νύχτας, φώτισε όλη την περιοχή γύρω απ’ τη συκιά, με πανέμορφο θεϊκό φως και πλησίασε τον Τατάγκατα. Φτάνοντας κοντά του, υποκλίθηκε στα πόδια του Τατάγκατα, μάζεψε το ένδυμά του στον ένα του ώμο και σκύβοντας μπροστά με ενωμένες τις παλάμες, είπε στον Τατάγκατα τα εξής σε στίχους:

 

Στο παρελθόν στη Μάγκαντα, το Ντάρμα ήταν ακάθαρτο,

ως εκ τούτου εμφανίστηκε εκεί ακάθαρτα ερμηνευμένος λόγος.

Επομένως σε παρακαλώ, Σοφέ, άνοιξε την πύλη του νέκταρ!

Είναι έτοιμοι να ακούσουν το άσπιλο Ντάρμα του Βούδα!

 

Έχοντας επιτύχει τον στόχο σου, έφτασες στην αυτοτέλεια.

Έχοντας αφαιρέσει τον λεκέ του σχηματισμού της δυστυχίας,

η αρετή σου δεν έχει αύξηση ή ελάττωση.

Εδώ στο καλύτερο Ντάρμα, έφτασες στην τελειότητα!

 

Ω Σοφέ, σ’ αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει κανείς σαν κι εσένα!

Ω Μεγάλε Σοφέ, πως θα μπορούσαν να σε ξεπεράσουν;

Όντας ο καλύτερος, λάμπεις εδώ στους τρεις κόσμους Κύριε,

σαν το βουνό στο πεδίο των ημιθέων!

 

Σε παρακαλώ ελεήσου τα δυστυχισμένα όντα!

Δεν αρμόζει σ’ αυτούς που είναι σαν κι εσένα να παραμένουν αδιάφοροι!

Είσαι προικισμένος με αφοβία και δύναμη!

Μόνο εσύ μπορείς να απελευθερώσεις τα όντα!

 

Είθε όλα αυτά τα όντα που υποφέρουν για τόσο διάστημα,

συμπεριλαμβανόμενων των θεών, των απαρνητών και των ιερέων,

να είναι υγιεί και απαλλαγμένα από τον πυρετό!

Άλλο καταφύγιο εδώ, δεν έχουν!

 

Θεοί και άνθρωποι σε ακολουθούν για μεγάλο διάστημα,

λαχταρώντας το νέκταρ, με την ενάρετη σκέψη

‘Είθε να διδαχτεί το Ντάρμα, που δεν είναι τίποτα λιγότερο

από αυτό που κατανοεί ο Νικητής!’

 

Γι αυτό σε παρακαλούμε, είθε με την ισχυρή και ενάρετη δύναμή σου,

να εκπαιδεύσεις τα όντα που έχουν από καιρό παρεκκλίνει από το μονοπάτι!

Λαχταρούσαν να ακούσουν νοήματα ανήκουστα,

σαν τον ισχνό που λαχταρά να θραφεί.

 

Οι άνθρωποι που υποφέρουν από δίψα, Μεγάλε Σοφέ,

περιμένουν παρουσία σου για το νερό του Ντάρμα.

Σαν το σύννεφο πάνω στην ξεραμένη γη,

Οδηγέ εσύ, ικανοποίησέ τους με την βροχή του Ντάρμα.

 

Από καιρό χαμένοι, οι άνθρωποι περιφέρονται σε όλες τις υπάρξεις

γεμάτοι λανθασμένες απόψεις και αγκάθια.

Μίλησε για το ίσιο μονοπάτι, που είναι απαλλαγμένο από βράχους,

με ποιο νέκταρ επιτυγχάνεται όταν το διαλογιζόμαστε!

 

Οι τυφλοί που χωρίς οδηγό έπεσαν στις χαράδρες,

δεν μπορούν να οδηγηθούν έξω, από κανέναν άλλο εδώ.

Εσύ, Ευφυή Ταύρε, κάνε να εμφανιστεί ο ζήλος

και σώσε εκείνους που έπεσαν στις απότομες χαράδρες!

 

Μια συνάντηση μαζί σου Σοφέ, αργεί τόσο πολύ να συμβεί.

Νικηφόροι οδηγοί εμφανίζονται σπάνια σ’ αυτή τη γη,

σαν το λουλούδι ουντουμπάρα.

Προστάτη εσύ, σε παρακαλώ απελευθέρωσε τα όντα που απόκτησαν αυτή την ευκαιρία!

 

Στις προηγούμενες υπάρξεις σου είχες τη σκέψη,

‘μόλις διασχίσω εγώ ο ίδιος, θα μεταφέρω και τους άλλους απέναντι!’

Τώρα που σίγουρα έχεις φτάσει στην άλλη όχθη,

εκπλήρωσε τον ιερό σου όρκο, εσύ με τη δύναμη της αλήθειας!

 

Σοφέ εσύ, διώξε το σκοτάδι με το φως του Ντάρμα!

Ύψωσε ψηλά το λάβαρο του Τατάγκατα!

Ήρθε η ώρα να εκφέρεις τον μελωδικό λόγο!

Σε ικετεύω να ηχήσεις σαν τον λέοντα, Εσύ με τη Φωνή σαν το Τύμπανο!

 

Τότε μοναχοί, ο Τατάγκατα κοίταξε ολόκληρο τον κόσμο με το αφυπνισμένο του μάτι και είδε τα όντα στη βάση, ενδιάμεσα και προηγμένα, όσα βρίσκονταν ψηλά, χαμηλά και ενδιάμεσα. Όσα είχαν καλή προδιάθεση και εύκολα θα εξαγνίζονταν, όσα είχαν αρνητική προδιάθεση και δύσκολα θα εξαγνίζονταν. Όσα μπορούν να καταλάβουν μετά από μια πρόχειρη δήλωση και εκείνα για τα οποία οι λέξεις είναι ύψιστης σημασίας και βασίζονται σε λεπτομερείς εξηγήσεις για την κατανόηση τους. Έτσι είδε ότι τα αισθανόμενα όντα ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες: μία που ήταν βέβαιο ότι είναι σφάλλει, μία που ήταν βέβαιο ότι είναι σωστή και μία απροσδιόριστη. Όπως όταν κάποιος στέκεται στην όχθη μιας λίμνης με λωτούς και βλέπει μερικούς λωτούς βυθισμένους μέσα στο νερό, άλλους στην επιφάνεια του νερού και μερικούς να βγαίνουν πάνω απ’ το νερό, αυτός ήταν ο τρόπος που ο Τατάγκατα είδε να ταξινομούνται τα αισθανόμενα όντα σε τρεις ομάδες, όταν κοίταξε όλο τον κόσμο με το αφυπνισμένο του μάτι.

 

Ο Τατάγκατα σκέφτηκε, ‘Είτε διδάσκω το Ντάρμα είτε όχι, αυτή η ομάδα που είναι βέβαιο ότι σφάλλει, δεν θα καταλάβει το Ντάρμα. Και είτε διδάξω το Ντάρμα είτε όχι, αυτή η ομάδα που είναι βέβαιο ότι είναι σωστή, θα καταλάβει το Ντάρμα. Ωστόσο η απροσδιόριστη ομάδα, θα καταλάβει το Ντάρμα αν το διδάξω, αλλά δεν θα το καταλάβει αν δεν το διδάξω.’

 

Τότε μοναχοί, ο Τατάγκατα γέννησε μέσα του μεγάλη συμπόνια, ξεκινώντας από τα όντα της απροσδιόριστης ομάδας. Από τη σκοπιά της δικής του τέλειας σοφίας, ο Τατάγκατα τότε   κατάλαβε το αίτημα που έκανε ο Μεγάλος Μπράχμα κι έτσι του είπε αυτά σε στίχους:

 

Ω Μπράχμα, οι πύλες του νέκταρ ανοίγουν

σε εκείνα τα όντα στη Μάγκαντα

που έχουν αυτιά και αφοσίωση,

που ακούνε συνεχώς με προσοχή και δεν κάνουν κακό.

 

Όταν κατάλαβε ο Μεγάλος Μπράχμα ότι ο Τατάγκατα είχε συναινέσει, ευφράνθηκε με ικανοποίηση και χαρά. Εκστασιασμένος και με ενθουσιασμό, υποκλίθηκε στα πόδια του Τατάγκατα και εξαφανίστηκε επι τόπου.

 

Τότε οι θεοί της γης μοναχοί, διακήρυξαν και ανακοίνωσαν στους θεούς της ατμόσφαιρας:

 

Φίλοι, σήμερα ο σεβάσμιος, ο τέλεια και ολοκληρωμένα φωτισμένος Τατάγκατα, δέχτηκε να γυρίσει τον τροχό του Ντάρμα. Θα το κάνει για να ωφελήσει πολλά όντα, για να φέρει την ευτυχία σε πολλά όντα, για να φροντίσει με συμπόνια τον κόσμο, για την ευημερία, την βελτίωση και την ευτυχία των θεών, των ανθρώπων και την πλειοψηφία των όντων. Ακούστε φίλοι! Τα πεδία των ημιθέων θα μειωθούν. Τα πεδία των θεών θα γεμίσουν. Και πολλά όντα στον κόσμο θα φτάσουν στην ολοκληρωμένη νιρβάνα!

 

Μόλις οι θεοί της ατμόσφαιρας το άκουσαν αυτό από τους θεούς της γης, το ανακοίνωσαν στους θεούς του Πεδίου των Τεσσάρων Μεγάλων Βασιλέων. Οι θεοί του Πεδίου των Τεσσάρων Μεγάλων Βασιλέων το είπαν σε εκείνους του Πεδίου των Τριάντα Τριών.  Οι θεοί του Πεδίου των Τριάντα Τριών το είπαν στους θεούς του Πεδίου Απαλλαγμένο από Διαμάχες. Οι θεοί του Πεδίου Απαλλαγμένο από Διαμάχες το είπαν σε εκείνους στον Πεδίο της Χαράς και στο πεδίο που Απολαμβάνει τις Προβολές.  Οι θεοί του Πεδίου της Χαράς και του Πεδίου που Απολαμβάνει τις Προβολές, το είπαν στους θεούς του Πεδίου που Χρησιμοποιεί τις Προβολές των Άλλων. Και τέλος ανακοίνωσαν και διακήρυξαν αυτά στους θεούς των πεδίων Μπράχμα:

 

Σήμερα, φίλοι, ο σεβάσμιος, τέλεια και ολοκληρωμένα φωτισμένος Τατάγκατα, δέχτηκε να γυρίσει τον τροχό του Ντάρμα. Θα το κάνει αυτό, για να ωφελήσει πολλά όντα, για να φέρει την ευτυχία σε πολλά όντα, για να φροντίσει με συμπόνια τον κόσμο, για την ευημερία, την βελτίωση και την ευτυχία των θεών, των ανθρώπων και την πλειοψηφία των όντων. Ακούστε φίλοι! Τα πεδία των ημιθέων θα μειωθούν. Τα πεδία των θεών θα γεμίσουν. Και πολλά όντα στον κόσμο θα φτάσουν στην ολοκληρωμένη νιρβάνα!

 

Στη συνέχεια, μοναχοί, όλοι τους ταυτόχρονα, αρχίζοντας απ’ τους θεούς της γης μέχρι τους θεούς των πεδίων του Μπράχμα, ανήγγειλαν ομόφωνα την ίδια διακήρυξη όπως πριν: «Σήμερα, φίλοι, ο σεβάσμιος, τέλεια και ολοκληρωμένα φωτισμένος Τατάγκατα, δέχτηκε να γυρίσει τον τροχό του Ντάρμα. Θα το κάνει αυτό, για να ωφελήσει πολλά όντα, για να φέρει την ευτυχία σε πολλά όντα, για να φροντίσει με συμπόνια τον κόσμο, για την ευημερία, την βελτίωση και την ευτυχία των θεών, των ανθρώπων και την πλειοψηφία των όντων. Ακούστε φίλοι! Τα πεδία των ημιθέων θα μειωθούν. Τα πεδία των θεών θα γεμίσουν. Και πολλά όντα στον κόσμο θα φτάσουν στην ολοκληρωμένη νιρβάνα!»

Τότε μοναχοί, οι τέσσερις θεοί του δέντρου μπόντι με το όνομα Νταρμαρούτσι, Νταρμακάμα, Νταρμαμάτι και Νταρματσαρίν, υποκλίθηκαν στα πόδια του Τατάγκατα και ρώτησαν, «Που θα στρέψει ο Ευλογημένος τον τροχό του Ντάρμα;»

 

Στην ερώτηση τους ο Τατάγκατα απάντησε, «Στο Πάρκο του Ελαφιού δίπλα απ’ τον Λόφο των Πεσόντων Σοφών, έξω από το Βαρανάσι[15].»

 

Εκείνοι είπαν, «Ευλογημένε, η πόλη Βαρανάσι έχει έναν λίγο πληθυσμό και το Πάρκο του Ελαφιού έχει λίγα δέντρα με σκιά. Υπάρχουν άλλες μεγάλες πόλεις, Ευλογημένε, που ακμάζουν, είναι πλούσιες, ασφαλείς και ευχάριστες, με άφθονες προμήθειες, γεμάτες από πολλούς ανθρώπους και όντα και στολισμένες με κήπους, δάση και βουνά. Μακάρι ο Ευλογημένος να στρέψει τον τροχό του Ντάρμα σε ένα απ’ αυτά τα μέρη.»

 

Αλλά ο Ευλογημένος απάντησε: «Μην λέτε τέτοια πράγματα, καλοί μου κύριοι! Γιατί;»

 

Εκεί έκανα εξήντα τρις εκατομμύρια θυσίες.

Εκεί έκανα προσφορές σε εξήντα τρις εκατομμύρια Βούδες.

Το Βαρανάσι είναι το μέρος που προτίμησαν οι προηγούμενοι σοφοί.

Αυτό το μέρος που εξυμνούν οι θεοί και τα νάγκα

πάντα θα εμπνέει για το Ντάρμα.

 

Θυμάμαι ενενήντα ένα δις εκατομμύρια Βούδες

που γύρισαν τον τροχό του Ντάρμα

σ’ αυτό το υπέρτατο άλσος που ονόμασαν οι σοφοί,

εκεί όπου η γαλήνη, η ισορροπία και η συγκέντρωση πραγματώνονται

και τα ελάφια πάντα κατοικούν.

Έτσι κι εγώ θα στρέψω τον μεγαλειώδη τροχό στο υπέρτατο άλσος που ονόμασαν οι σοφοί.

 

Έτσι ολοκληρώνεται το 25^ο Κεφάλαιο – Προτροπή

 

 

               

Κεφάλαιο 26 – Περιστροφή του Τροχού του Ντάρμα

Στο σημείο αυτό, μοναχοί, ο Τατάγκατα είχε πραγματώσει όλα όσα έπρεπε να κάνει. Δεν είχε να πραγματώσει τίποτα άλλο, όλα του τα δεσμά είχαν κοπεί. Όλα τα αρνητικά συναισθήματα είχαν καθαριστεί, μαζί με τα νοητικά του πέπλα. Είχε κατακτήσει τον Μάρα και τις εχθρικές δυνάμεις και τώρα εντάχθηκε στον δρόμο του Ντάρμα όλων των αφυπνισμένων. Είχε γίνει παντογνώστης και αντιλαμβανόταν τα πάντα. Κατείχε τις δέκα δυνάμεις[16] και είχε ανακαλύψει την τετράπτυχη αφοβία[17]. Και οι δεκαοκτώ μοναδικές ιδιότητες ενός Βούδα[18] είχαν εκδηλωθεί μέσα του. Κατέχοντας την πεντάπτυχη όραση[19]ερεύνησε ολόκληρο τον κόσμο με τον οφθαλμό-που δεν καλύπτεται- ενός αφυπνισμένου και αναλογιζόταν:

  «Σε ποιον να διδάξω αυτό το Ντάρμα για πρώτη φορά; Ποιος είναι αγνός, καλόκαρδος, εύκολος στην εκπαίδευση και καλός δάσκαλος ικανός να εξαγνίσει τους άλλους; Ποιος έχει λίγη επιθυμία, θυμό και πλάνη; Ποιος είναι ανοιχτόμυαλος και υποφέρει επειδή δεν έχει ακούσει ποτέ το Ντάρμα; Ένα τέτοιο άτομο πρέπει να διδάξω πρώτα απ' όλα. Αυτός που καταλαβαίνει τη διδασκαλία μου δεν θα στραφεί εναντίον μου».

 

Τότε, μοναχοί, ο Τατάγκατα σκέφτηκε: «Ο Ρούντρακα[20], ο γιος του Ράμα, είναι αγνός και καλόκαρδος. Του είναι εύκολο να κάνει τους άλλους να καταλάβουν και να τους εξαγνίσει. Έχει λίγη μόνο επιθυμία, θυμό ή πλάνη. Είναι επίσης ανοιχτόμυαλος και τώρα υποφέρει επειδή δεν έχει ακούσει ποτέ το Ντάρμα. Καθοδηγεί τους μαθητές του στην πρακτική της πειθαρχημένης συμπεριφοράς που οδηγεί σε μια κατάσταση του νου που δεν είναι ούτε συνειδητή ούτε ασυνείδητη. Που να βρίσκεται;»

Εκείνη τη στιγμή ο Τατάγκατα αντιλήφθηκε ότι ο Ρούντρακα είχε πεθάνει μόλις πριν μια βδομάδα. Οι θεοί έσκυψαν το κεφάλι τους στα πόδια του Τατάγκατα και είπαν: «Κύριε έτσι είναι. Τατάγκατα έτσι είναι. Ο Ρούντρακα, ο γιος του Ράμα, πέθανε μόλις πριν μια βδομάδα.»

Τότε μοναχοί σκέφτηκα: «Πόσο λυπηρό είναι που ο Ρούντρακα, ο γιος του Ράμα, πέθανε πριν ακούσει αυτήν τη καλά προετοιμασμένη διδασκαλία! Αν είχε λάβει τη διδασκαλία μου σίγουρα θα την είχε κατανοήσει. Θα του εξηγούσα αυτό το Ντάρμα για πρώτη φορά και δεν θα είχε στραφεί εναντίον μου.»

 

Ο Τατάγκατα σκέφτηκε πάλι: «Που θα μπορούσε να βρεθεί κάποιο άλλο ον, που να είναι αγνό και να εκπαιδεύετε εύκολα; Ποιος θα μπορούσε να έχει όλες αυτές τις ιδιότητες και να μην αντιδρά εναντίον της διδασκαλίας του Ντάρμα;»

Τότε ο Τατάγκατα σκέφτηκε: «Ο Αράντα Καλάμα[21] είναι αγνός και έχει όλες τις άλλες ιδιότητες. Δεν θα αντιδρούσε εναντίον της διδασκαλίας του Ντάρμα.» Ο Τατάγκατα αναρωτήθηκε: «Που να είναι τώρα;» Καθώς αναρωτιόταν, συνειδητοποίησε ότι ο Αράντα Καλάμα είχε πεθάνει πριν τρεις μέρες.

Οι θεοί από τα αγνά πεδία ξεκαθάρισαν περαιτέρω αυτό το ζήτημα για τον Τατάγκατα, λέγοντας: «Έτσι είναι Κύριε. Τατάγκατα, έτσι είναι. Ο Αράντα Καλάμα, πέθανε πριν τρεις μέρες.»

Ο Τατάγκατα σκέφτηκε τότε: «Πόσο λυπηρό είναι που πέθανε ο Αράντα Καλάμα πριν ακούσει αυτήν τη καλά προετοιμασμένη διδασκαλία!»

 

Τότε ο Τατάγκατα σκέφτηκε για άλλη μια φορά: «Ποιο άλλο ον είναι αγνό, έχει καλή καρδιά και όλες τις ιδιότητες και δεν θα αντιδρούσε ενάντια στην παρουσίαση του Ντάρμα;»

Τότε ο Τατάγκατα σκέφτηκε: «Οι πέντε ασκητές σύντροφοί μου είναι αγνοί και καλόκαρδοι. Θα γίνουν καλοί δάσκαλοι και θα είναι σε θέση να εξαγνίσουν τους άλλους. Έχουν λίγη μόνο επιθυμία, θυμό ή πλάνη. Θα είναι ανοικτόμυαλοι και τώρα υποφέρουν που δεν έχουν ακούσει το Ντάρμα. Όταν ασκούμουν στις κακουχίες, με βοηθούσαν. Θα κατανοήσουν το Ντάρμα που θα τους διδάξω και δεν θα στραφούν εναντίον μου.»

Σε εκείνο το σημείο μοναχοί, ο Τατάγκατα αποφάσισε: «Στους πέντε ασκητές συντρόφους μου, θα διδάξω το Ντάρμα για πρώτη φορά!» 

 

Ο Τατάγκατα, μοναχοί, σκέφτηκε ακόμα: «Που μπορεί να μένουν αυτοί οι πέντε σύντροφοι;» Σαρώνοντας ολόκληρο τον κόσμο με τον οφθαλμό ενός φωτισμένου, είδε τους πέντε ασκητές στο Πάρκο του Ελαφιού στο Βαρανάσι, δίπλα απ’ τον λόφο που είναι γνωστός ως ο Λόφος των Πεσόντων Σοφών.

Έπειτα σκέφτηκε: «Αν διδάξω το Ντάρμα σ’ αυτούς τους πέντε εξαίρετους ασκητές, πριν το διδάξω σε άλλον, θα κατανοήσουν το Ντάρμα μου όταν το διδάξω για πρώτη φορά.»

Γιατί αυτό; Επειδή, μοναχοί, έχουν ήδη ασκηθεί και διαθέτουν αγνές ιδιότητες πραγματωμένων λογίων. Είναι πρόθεσή τους ο δρόμος προς την απελευθέρωση και είναι απαλλαγμένοι από τις δυνάμεις που παρεμποδίζουν.

 

Έχοντας συλλογιστεί μ’ αυτόν τον τρόπο μοναχοί, ο Τατάγκατα, σηκώθηκε από τη θέση της φώτισης, κάνοντας τον τρισχιλιόκοσμο να ριγήσει. Όταν ήρθε η ώρα, περνώντας από τη χώρα Μάγκαντα[22], ξεκίνησε για το Κάσι. Στην Γκάγια, όχι μακριά απ’ τη θέση της φώτισης, τον εντόπισε από μακριά ένας επαίτης Ατζιβίκα[23]. Βλέποντας τον Τατάγκατα να καταφθάνει, πλησίασε και στάθηκε στο πλάι.

Καθώς στεκόταν στο πλάι, μοναχοί, ο Ατζιβίκα έκανε πρώτα μια ευχάριστη συζήτηση με τον Τατάγκατα, μιλώντας για διάφορα πράγματα: «Σεβάσμιε Γκαουτάμα, οι αισθήσεις σου είναι ήρεμες και το δέρμα σου λαμπερό, καθαρό και με κίτρινη απόχρωση. Ακριβώς όπως είναι η εποχή του φθινοπώρου, που είναι λευκή και λαμπερή και αποκτά κίτρινη απόχρωση, έτσι και οι αισθήσεις σου, Κύριε Γκαουτάμα, είναι φωτεινές και το στρογγυλό σου πρόσωπο είναι απόλυτα καθαρό. Ακριβώς όπως, όταν αφαιρείται από το κοτσάνι του ο ώριμος καρπός του δέντρου τάλα, η κομμένη περιοχή γίνεται αμέσως κίτρινη, φωτεινή και απόλυτα καθαρή, έτσι είναι Γκαουτάμα οι φωτεινές αισθήσεις σου και το απόλυτα καθαρό στρογγυλό σου πρόσωπο. Ακριβώς όπως το περιδέραιο που είναι φτιαγμένο με χρυσό από τον ποταμό Τζάμπου, του οποίου η επιφάνεια έχει την υπεροχή ενός λαμπερού μετεωρίτη, που έχει σχηματιστεί καλά από τον επιδέξιο γιο ενός χρυσοχόου,  όταν τοποθετείται πάνω σ’ ένα λευκό ύφασμα παίρνει ζωηρό χρώμα, λάμπει, γίνεται απόλυτα καθαρό και εξαιρετικά φωτεινό, ακριβώς έτσι Σεβάσμιε Γκαουτάμα, είναι οι γαλήνιες αισθήσεις σου, το λαμπερό χρώμα του δέρματός σου και το τέλεια καθαρό στρογγυλό σου πρόσωπο. Σεβάσμιε Γκαουτάμα, με ποιον ασκήθηκες στη θρησκεία;»

Ο Τατάγκατα απάντησε στον Ατζιβίκα μ’ αυτούς τους στίχους:

 

Δεν έχω κανένα δάσκαλο.

Δεν υπάρχει κανένας σαν εμένα.

Μόνο εγώ είμαι ο τέλειος Βούδας,

ατάραχος και χωρίς ελαττώματα.»

 

Ο αναζητητής ρώτησε: «Μου λες δηλαδή ότι έγινες ένας Άξιος[24];

 

Κι ο Τατάγκατα απάντησε:

 

Είμαι ένας άξιος του κόσμου.

Είμαι ο αξεπέραστος δάσκαλος.

Ανάμεσα στους θεούς, τους ημίθεους και τα θεϊκά πνεύματα,

δεν υπάρχει αντίπαλός μου.

 

Ο αναζητητής ρώτησε ακόμα: «Γκαουτάμα, μου λες δηλαδή ότι έχεις γίνει Νικητής;»

 

Ο Τατάγκατα απάντησε:

 

Οι Νικητές είναι σαν κι εμένα,

έχουν εξαντλήσει όλα τα σφάλματα.

Έχω κατακτήσει όλα τα αρνητικά ντάρμα.

Επομένως, φίλε μου, είμαι πράγματι ένας Νικητής.

 

Ο αναζητητής τότε ρώτησε: «Σεβάσμιε Γκαουτάμα, που θα πας τώρα;»

 

Ο Τατάγκατα απάντησε:

 

Είμαι καθ’ οδόν για το Βαρανάσι.

Όταν φτάσω στην πόλη Κάσι,

θα απλώσω ένα απαράμιλλο φως

για να λάμψει σ’ αυτόν το κόσμο των τυφλών.

 

Είμαι καθ’ οδόν για το Βαρανάσι.

Όταν φτάσω στη πόλη Κάσι

θα κρούσω το μεγάλο τύμπανο του νέκταρ

να ακουστεί σ’ αυτόν το κόσμο των κωφών.

 

Είμαι καθ’ οδόν για το Βαρανάσι.

Όταν φτάσω στη πόλη Κάσι,

θα στρέψω τον τροχό του Ντάρμα

που ποτέ ξανά δεν έχει στραφεί σ’ αυτόν το κόσμο.

 

«Μακάρι να συμβεί αυτό, Γκαουτάμα» απάντησε ο Ατζιβίκα «Μακάρι να συμβεί αυτό!» Στη συνέχεια ο επαίτης έφυγε για τον νότο, ενώ ο Τατάγκατα πήγε προς τον βορρά.

 

Τότε μοναχοί, ο Σουνταρσάνα, ο βασιλιάς των νάγκα, κάλεσε τον Τατάγκατα να μείνει μαζί του στην Γκάγια για να φρεσκαριστεί. Ο Τατάγκατα στη συνέχεια προχώρησε στο Ροχιταβάστου, μετά στο Ουρουβέλα Κάλπα, στο Ανάλα και στην πόλι Σάραθι. Σε όλα εκείνα τα μέρη, μοναχοί, οι λαϊκοί άνθρωποι προσκαλούσαν τον Τατάγκατα να μείνει και να φρεσκαριστεί.

 

Στη συνέχεια έφτασε στις όχθες του μεγάλου ποταμού Γάγγη. Εκείνη την εποχή ο μεγάλος ποταμός Γάγγης ήταν φουσκωμένος και έρεε στο ίδιο επίπεδο με τις όχθες του. Ο Τατάγκατα ήθελε να διασχίσει το ποτάμι, γι αυτό και πλησίασε έναν βαρκάρη.

 

Ο βαρκάρης του είπε, «Γκαουτάμα, θα πρέπει να πληρώσεις τα ναύλα της διέλευσης.»

 

Ο Τατάγκατα απάντησε, «Δεν έχω τον τρόπο να πληρώσω τα ναύλα της διέλευσης, κύριε.» Και πέταξε από την μια ακτή στην άλλη.

 

Όταν το είδε αυτό ο βαρκάρης, ένιωσε μεγάλη λύπη και σκέφτηκε, «Αχ πόσο λυπηρό! Πως μπόρεσα να αρνηθώ το πέρασμα σε έναν τόσο αξιοσέβαστο άνθρωπο που αξίζει να τον υπηρετούν» Έπειτα λιποθύμησε κι έπεσε στο έδαφος.

 

Αργότερα ο βαρκάρης διηγήθηκε την ιστορία στον βασιλιά Μπιμπισάρα: «Μεγαλειότατε, όταν ζήτησα απ’ τον επαίτη Γκαουτάμα να πληρώσει τα ναύλα διέλευσης, μου είπε ότι δεν είχε χρήματα για να τα πληρώσει. Και πέταξε στον αέρα από τη μια όχθη στην άλλη!» Όταν το άκουσε αυτό ο βασιλιάς Μπιμπισάρα, σταμάτησε έκτοτε να ζητά ναύλα από τους μοναχούς.

 

Μ’ αυτόν τον τρόπο μοναχοί, ο Τατάγκατα ταξίδεψε στην περιοχή. Τελικά έφτασε στην πόλη Βαρανάσι. Την αυγή ντύθηκε, φόρεσε τα ράσα του επαίτη και πήρε την κούπα ελεημοσύνης. Έπειτα μπήκε στην πόλη Βαρανάσι για να ζητήσει ελεημοσύνη.  Σύντομα είχε λάβει αρκετές προσφορές και κάθισε για το γεύμα του.

 

Στη συνέχεια προχώρησε προς τον Λόφο των Πεσόντων Σοφών, στο Πάρκο του Ελαφιού, για να συναντήσει τους πέντε πρώην συντρόφους του. Οι πέντε σύντροφοι, βλέποντας τον Τατάγκατα να πλησιάζει από απόσταση, άρχισαν να μηχανορραφούν:

 

«Αξιοσέβαστοι εσείς, κοιτάξτε, έρχεται εκείνος ο επαίτης Γκαουτάμα, ο τεμπέλης, ο λαίμαργος, που έχει εγκαταλείψει τις ασκητικές του πρακτικές. Όταν στο παρελθόν ασκούνταν στις στερήσεις, δεν κατάφερε ποτέ του να εκδηλώσει κάποια βαθιά σοφία, που να απορρέει από τις διδασκαλίες ανώτερων ανθρώπων. Πόσο χειρότερα είναι τα πράγματα τώρα! Δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση καθώς περιφέρεται τρώγοντας κανονική τροφή και κάνοντας εύκολες ασκήσεις. Αυτός ο τεμπέλης λαίμαργος! Κανείς μας δεν πρέπει να τον πλησιάσει για να τον χαιρετήσει, ούτε να σηκωθεί όταν έρθει. Να μην τον βοηθήσετε κρατώντας τα ράσα ή την κούπα του. Μην του προσφέρετε τροφή ή ποτό για να αναζωογονηθεί, ούτε κάποιο μέρος για να ξεκουράσει τα πόδια του. Μπορούμε ωστόσο, να στήσουμε κάποια επιπλέον καθίσματα και να πούμε, «Αξιότιμε Γκαουτάμα, αυτά τα καθίσματα περισσεύουν, μπορείς να κάτσεις.» Ο σεβάσμιος Ατζνατα καουντίνυα, αν και δεν συμφωνούσε μ’ αυτό, δεν εξέφρασε την αντίθεσή του.

 

Όσο όμως ο Τατάγκατα πλησίαζε στους πέντε πρώην συντρόφους του, τόσο αυτοί ένοιωθαν πιο άβολα και ήθελαν να σηκωθούν. Ένοιωθαν σαν πουλιά πιασμένα σε ένα κλουβί που από κάτω του έκαιγε φωτιά.

 

Όπως τα πουλιά που βασανίζονται από μια φωτιά και δεν έχουν άλλη επιθυμία παρά να σηκωθούν και να πετάξουν γρήγορα μακριά, έτσι άβολα ένοιωθαν οι πέντε σύντροφοι, καθώς ο Τατάγκατα πλησίαζε, κι ήθελαν γρήγορα να σηκωθούν απ’ τις θέσεις τους. Ο λόγος που ένοιωσαν έτσι είναι ότι κανένα έμβιο ον δεν μπορεί να μένει καθισμένο όταν βλέπει τον Τατάγκατα. Έτσι, όσο πλησίαζε ο Τατάγκατα στους πέντε συντρόφους τόσο πιο συγκλονιστική γινόταν η λαμπρότητα κι η ακτινοβολία του. Άρχισαν να ριγούν στις θέσεις τους και καθώς το προηγούμενο σχέδιο τους κατέρρευσε τελείως, σηκώθηκαν όλοι όρθιοι.

 

Ο ένας πήγε να τον χαιρετήσει. Ένας άλλος τον πλησίασε και του κράτησε τα ράσα και την κούπα ελεημοσύνης. Άλλος του ετοίμασε τη θέση του, άλλος του ετοίμασε το υποπόδιο κι άλλος του έφερε νερό για να πλύνει τα πόδια του και είπαν, «Καλώς ήρθες σεβαστέ Γκαουτάμα! Καλώς ήρθες σεβαστέ Γκαουτάμα! Σε παρακαλούμε κάθισε σ’ αυτό το κάθισμα που έχουμε ετοιμάσει.»

Ο Τατάγκατα, μοναχοί, πράγματι κάθισε στο κάθισμα που είχε ετοιμαστεί και οι πέντε σύντροφοι, που προσπάθησαν να κάνουν μια χαρούμενη, ευχάριστη και ανοικτή συζήτηση με τον Τατάγκατα, κάθισαν λίγο χώρια. Μίλησαν στον Τατάγκατα με τον ίδιο τρόπο που του είχε απευθυνθεί νωρίτερα ο Ατζιβίκα:

 

« Σεβάσμιε Γκαουτάμα, οι αισθήσεις σου είναι ήρεμες και το δέρμα σου λαμπερό, αγνό και με κίτρινη απόχρωση. Ακριβώς όπως και η εποχή του φθινοπώρου, που είναι λευκή και λαμπερή και αποκτά κίτρινη απόχρωση, έτσι και οι αισθήσεις σου, Κύριε Γκαουτάμα, είναι φωτεινές και το στρογγυλό σου πρόσωπο είναι απόλυτα καθαρό. Όπως ακριβώς και με τον ώριμο καρπό του δέντρου τάλα, που όταν αφαιρείται από το κοτσάνι του, η κομμένη περιοχή γίνεται αμέσως κίτρινη, φωτεινή και απόλυτα καθαρή, έτσι, Γκαουτάμα, είναι οι φωτεινές αισθήσεις σου και το απόλυτα καθαρό στρογγυλό σου πρόσωπο. Ακριβώς όπως το περιδέραιο που είναι φτιαγμένο με χρυσό από τον ποταμό Τζάμπου, του οποίου η επιφάνεια έχει την υπεροχή ενός λαμπερού μετεωρίτη, που έχει σχηματιστεί καλά από τον επιδέξιο γιο ενός χρυσοχόου, όταν τοποθετείται πάνω σ’ ένα λευκό ύφασμα παίρνει ζωηρό χρώμα, λάμπει, γίνεται απόλυτα καθαρό και εξαιρετικά φωτεινό, ακριβώς έτσι σεβαστέ Γκαουτάμα είναι οι γαλήνιες αισθήσεις σου, το λαμπερό χρώμα του δέρματός σου και το τέλεια καθαρό στρογγυλό σου πρόσωπο. Σεβαστέ Γκαουτάμα, με ποιον ασκήθηκες στη θρησκεία;»

 

Ο Τατάγκατα απάντησε στους πέντε συντρόφους: «Μοναχοί, μην προσφωνείτε τον Τατάγκατα ως ‘σεβάσμιο’ που σημαίνει ‘μακρόβιος[25]’, διαφορετικά θα βιώσετε αποτυχίες, αντιξοότητες και δυστυχία για πολύ καιρό. Μοναχοί, πραγμάτωσα την αθανασία και το μονοπάτι που οδηγεί στην αθανασία. Μοναχοί, είμαι ο αφυπνισμένος, ο παντογνώστης, ο πανδερκής[26]. Έχω γαληνέψει και έχω εξαντλήσει όλα τα ελαττώματα.

 

«Όντας κύριος των φαινομένων, θα σας διδάξω το Ντάρμα. Ελάτε, ακούστε και κατανοήστε. Ακούστε προσεκτικά με ανοικτά τα αυτιά σας και θα σας δώσω οδηγίες και καθοδήγηση. Με τις διδασκαλίες και τις οδηγίες μου, θα εγκαταλείψετε κι εσείς όλα τα ελαττώματα και θα απελευθερωθείτε στην αμόλυντη σοφή κατάσταση του νου. Όταν πετύχετε την πραγμάτωση τότε θα διακηρύξετε: ‘Οι γεννήσεις μας έχουν εξαντληθεί. Η θρησκευτική ζωή έχει επιτευχθεί. Αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει-και τίποτα άλλο. Επομένως, γνωρίζουμε για μια ύπαρξη διαφορετική από αυτήν τη συνηθισμένη ζωή.’

 

«Δεν είπατε νωρίτερα μοναχοί: ‘’Αξιοσέβαστοι εσείς, κοιτάξτε, έρχεται εκείνος ο επαίτης Γκαουτάμα, ο τεμπέλης, ο λαίμαργος, που έχει εγκαταλείψει τις ασκητικές του πρακτικές. Όταν στο παρελθόν ασκούνταν στις στερήσεις, δεν κατάφερε ποτέ του να εκδηλώσει κάποια βαθιά σοφία, που να απορρέει από τις διδασκαλίες ανώτερων ανθρώπων. Πόσο χειρότερα είναι τα πράγματα τώρα! Δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση καθώς περιφέρεται τρώγοντας κανονική τροφή και κάνοντας εύκολες ασκήσεις. Αυτός ο τεμπέλης λαίμαργος! Κανείς μας δεν πρέπει να τον πλησιάσει για να τον χαιρετήσει, ούτε να σηκωθεί όταν έρθει. Να μην τον βοηθήσετε κρατώντας τα ράσα ή την κούπα του. Μην του προσφέρετε τροφή ή ποτό για να αναζωογονηθεί, ούτε κάποιο μέρος για να ξεκουράσει τα πόδια του. Μπορούμε ωστόσο, να στήσουμε κάποια επιπλέον καθίσματα και να πούμε, ‘Αξιότιμε Γκαουτάμα, αυτά τα καθίσματα περισσεύουν, αν θέλεις μπορείς να καθίσεις.’’

Μόλις ο Τατάγκατα είπε αυτά τα λόγια μοναχοί, στη στιγμή εξαφανίστηκαν όλα τα ακραία σύμβολα και λάβαρα που φόραγαν οι πέντε σύντροφοι και αντ’ αυτού, βρέθηκε ο καθένας τους να φορά τα τρία ράσα του επαίτη-ασκητή, με την κούπα της ελεημοσύνης και το κεφάλι ξυρισμένο. Ακόμα και η συμπεριφορά τους ήταν τέτοια σαν να είχαν ήδη χειροτονηθεί πριν εκατό χρόνια. Αυτό αποτελούσε την ‘προαγωγή’ τους στην πραγματικότητα˙ αυτή ακριβώς η χειροτονία έγινε η ουσία του μοναχισμού.

Εκείνη τη στιγμή οι πέντε μοναχοί υποκλίθηκαν στα πόδια του Τατάγκατα και ομολόγησαν την λανθασμένη τους συμπεριφορά. Μπροστά στον Τατάγκατα, τον αναγνώρισαν ως δάσκαλό τους, και ανάπτυξαν την αγάπη, την αφοσίωση και τον σεβασμό τους γι αυτόν. Στη συνέχεια, με αφοσίωση πρόσφεραν στον Τατάγκατα ένα αναζωογονητικό λουτρό σε μια λίμνη με λωτούς πολλών διαφορετικών χρωμάτων.    

 

Αφού ο Τατάγκατα έκανε το λουτρό του και αναζωογονήθηκε, σκέφτηκε: «Σε ποιο μέρος όλοι οι προηγούμενοι Τατάγκατα, οι Άξιοι, οι Τέλειοι Βούδες γύρισαν τον τροχό του Ντάρμα;»

Σε όποιο μέρος είχαν στρέψει τον τροχό του Ντάρμα οι προηγούμενοι Τατάγκατα, οι Άξιοι, σ’ εκείνο το μέρος, μοναχοί, εμφανίστηκαν χίλιοι πολύτιμοι θρόνοι, φτιαγμένοι από επτά είδη πολύτιμων λίθων. Τότε ο Τατάγκατα, από σεβασμό στους Τατάγκατα του παρελθόντος, έκανε περιφορές στους τρεις πρώτους θρόνους και μετά κάθισε στον τέταρτο θρόνο σαν ατρόμητο λιοντάρι. Οι πέντε μοναχοί, βάζοντας το κεφάλι τους στα πόδια του Τατάγκατα, υποκλίθηκαν κι έκατσαν μπροστά του.

 

Τότε το σώμα του Τατάγκατα, μοναχοί, άρχισε να εκπέμπει ακτίνες φωτός που γέμισαν αυτόν τον τρισχιλιόκοσμο με λαμπρό φως.  Αυτό το φως φώτισε τους κατοίκους όλου του κόσμου που ήταν βουτηγμένοι στο κακό και στο σκοτάδι. Το χρώμα και η λαμπρότητα αυτού του φωτός ξεπέρασε ακόμη και αυτό του ήλιου και της σελήνης, εκείνους τους μαγικούς πλανήτες που κατά τα άλλα επαινούνται τόσο πολύ για τη μεγάλη τους δύναμη. Το φως έλαμψε τόσο δυνατά που φώτισε ακόμη κι αυτά τα μέρη, που τα όντα που γεννιούνται εκεί, δεν μπορούν να δουν ούτε τα χέρια τους, ακόμα κι αν τα κρατήσουν μπροστά στο πρόσωπό τους. Τώρα, ακόμη κι εκείνα τα όντα, λουσμένα στο λαμπερό εκείνο φως, μπόρεσαν να δουν και να αναγνωρίσουν το ένα το άλλο, λέγοντας: «Ω, υπάρχουν κι άλλα όντα εδώ! Πραγματικά υπάρχουν!»

 

Τότε ολόκληρος ο τρισχιλιόκοσμος άρχισε να κλονίζεται με έξι διαφορετικούς τρόπους και παρουσίασε δεκαοκτώ σπουδαία σημάδια. Άρχισε να ριγά, να τρέμει, να σείεται, να ταλαντεύεται, να βροντάει και να βρυχάται, το καθένα σε τρεις βαθμούς έντασης. Ο κόσμος σείστηκε τόσο βίαια, που όταν η άκρη του ήταν κάτω, το κέντρο του ήταν πάνω,˙ όταν η άκρη του ήταν επάνω, το κέντρο του ήταν κάτω, όταν η ανατολή ήταν κάτω, η δύση ήταν πάνω, όταν η δύση ήταν πάνω, η ανατολή ήταν κάτω, όταν ο βορράς ήταν κάτω, ο νότος ήταν πάνω, όταν ο βορράς ήταν πάνω, ο νότος ήταν κάτω.

Σε εκείνη την περίσταση μπορούσε κανείς να ακούσει κάθε λογής ευχάριστους και χαρούμενους ήχους. Υπήρχαν ήχοι που ενέπνεαν την αγάπη και έκαναν τους πάντες γαλήνιους. Υπήρχαν δελεαστικοί και αναζωογονητικοί ήχοι που ήταν αδύνατον να τους περιγράψεις και να τους μιμηθείς, ευχάριστοι ήχοι που δεν προκαλούν φόβο. Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε πουθενά ούτε ένα όν που να ένοιωθε έχθρα, φόβο ή ανησυχία. Εκείνη τη στιγμή ακόμη και το φως του ήλιου και της σελήνης και η λαμπρότητα των θεών, όπως του Σάκρα, του Μπράχμα και των προστατών του κόσμου, δεν γίνονταν πλέον αντιληπτό. Όλα τα όντα που ζούσαν στις κολάσεις, μαζί με εκείνους που γεννήθηκαν ως ζώα και όλα εκείνα τα όντα στον κόσμο του άρχοντα του θανάτου, απαλλάχτηκαν αμέσως από τα βάσανα και γέμισαν με κάθε ευτυχία. Κανένα ον δεν είχε αισθήματα μίσους, αυταπάτης, ζήλιας, φθόνου, υπερηφάνειας, υποκρισίας, αλαζονείας, οργής, κακίας ή μεγάλης αγωνίας. Εκείνη τη στιγμή, όλα τα αισθανόμενα όντα ένοιωσαν αγάπη το ένα για το άλλο, έκαναν καλές ευχές μεταξύ τους και έβλεπαν ο ένας τον άλλον ως γονείς και παιδιά. Τότε, μέσα απ’ τον καταιγισμό του φωτός ακούστηκαν τα εξής:

 

Φεύγοντας από το Πεδίο της Χαράς,

ο Κύριος μπήκε στην κοιλιά της μητέρας,

γεννήθηκε στο Άλσος Λουμπίνι

και τον σήκωσε ο σύζυγος της Σάτσι.

 

Με το βάδισμα του λιονταριού

έκανε επτά βήματα και απερίσπαστος

είπε με τη φωνή του Μπράχμα:

‘είμαι ο πιο εξαιρετικός στον κόσμο.’

 

Με σκοπό να βοηθήσει όλα τα όντα

εγκατάλειψε τις τέσσερις ηπείρους

και χειροτονήθηκε.

Στην αρχή ασκήθηκε στις στερήσεις και κακουχίες

προτού βρεθεί στο κέντρο της γης.

 

Κατάκτησε τον Μάρα και τον στρατό του

και κέρδισε την αφύπνιση για το όφελος του κόσμου.

Έχει έρθει στο Βαρανάσι

και θα στρέψει τον τροχό του Ντάρμα.

 

Ο Μπράχμα και οι άλλοι θεοί

του ζήτησαν να στρέψει τον τροχό της ισορροπίας.

Γεννώντας συμπόνια για τον κόσμο

έδωσε ο Σοφός την συγκατάθεσή του.

 

Τηρώντας την σταθερή του υπόσχεση

ήρθε στο Πάρκο του Ελαφιού στο Βαρανάσι.

Εκεί θα στρέψει τον θαυμαστό,

ένδοξο και ανυπέρβλητο τροχό.

 

Ο Κύριος ασκήθηκε για εκατό δις/μύρια κάλπα.

Εάν επιζητάς το Ντάρμα που ανακάλυψε

έλα γρήγορα

για να ακούσεις το Ντάρμα.

 

Σπάνια είναι η ανθρώπινη κατάσταση και η εμφάνιση ενός Βούδα,

και είναι εξαιρετικά σπάνιο να αναπτύξει κάποιος πίστη.

Είναι σπάνιο να βρεθεί η ελευθερία από τις οκτώ ατυχείς καταστάσεις,

γι αυτό η ακρόαση του Ντάρμα είναι η πιο σημαντική δραστηριότητα.

 

Όλα αυτά βρέθηκαν σήμερα:

ο Τατάγκατα εμφανίστηκε

κι έχεις ελευθερία και πίστη.

Η ακρόαση στο Ντάρμα είναι το πιο πολύτιμο πράγμα

γι αυτόν που αποκηρύσσει την τρελή επιπολαιότητα.

 

Για δις/μύρια κάλπα

δεν είχες ακούσει ποτέ το Ντάρμα.

Αυτό το Ντάρμα ανακαλύφθηκε σήμερα

από αυτόν που αποκηρύσσει κάθε τρελή επιπολαιότητα.

 

Ο Οδηγός μας θα στρέψει τον τροχό της αθανασίας.

ελάτε λοιπόν γρήγορα όλοι!

Αυτή η φωνή σας προτρέπει όλους εσάς τους θεούς,

από την γη μέχρι και τον Μπράχμα, να έρθετε.

 

Όταν η σπουδαία αυτή θεϊκή φωνή κάλεσε τους θεούς,

τότε άφησαν αμέσως τα πλούτη τους και

εμφανίστηκαν όλοι στο πλευρό του Τατάγκατα.

 

Προκειμένου, μοναχοί, να στρέψει ο Τατάγκατα τον τροχό του Ντάρμα στο Πάρκο του Ελαφιού δίπλα στον Λόφο των Πεσόντων Σοφών[27]στο Βαρανάσι, οι θεοί της γης σχημάτισαν τώρα ένα μεγάλο κύκλο γύρω απ’ τον Τατάγκατα. Ο κύκλος ήταν υπέροχος και όμορφος να τον βλέπεις. Ήταν τεράστιος με περιφέρεια επτακόσια μίλια, και οι θεοί στόλιζαν τον ουρανό από πάνω του με ομπρέλες, σημαίες νίκης, λάβαρα και θόλους.

 

Οι θεοί από τα βασίλεια της επιθυμίας και της μορφής πρόσφεραν στη συνέχεια στον Τατάγκατα οκτώ εκατομμύρια τετρακόσιες χιλιάδες θρόνους λιονταριών, μαζί με το εξής αίτημα: «Σε παρακαλούμε σκέψου μας με αγάπη και πάρε τη θέση σου σ’ αυτόν το θρόνο. Προσευχόμαστε να στρέψει ο Ευλογημένος τον τροχό του Ντάρμα.»

 

Εκείνη την στιγμή, μοναχοί, από όλες τις κατευθύνσεις—ανατολικά, νότια, δυτικά και βόρεια, πάνω και κάτω— εμφανίστηκαν πολλά εκατομμύρια μποντισάτβα που είχαν κάνει προηγούμενες ευχές γι αυτήν την περίσταση. Όλοι υποκλίθηκαν στα πόδια του Τατάγκατα και του ζήτησαν να στρέψει τον τροχό του Ντάρμα. Όλοι οι ισχυροί θεοί σε αυτό το άπειρο σύμπαν, όπως ο Σάκρα, ο Μπράμα, οι προστάτες του κόσμου και άλλοι με τον τίτλο του ‘μεγάλου άρχοντα’, έσκυψαν το κεφάλι τους στα πόδια του Τατάγκατα. Όλοι ζήτησαν από τον Τατάγκατα να στρέψει τον τροχό του Ντάρμα με αυτά τα λόγια:

 

 «Είθε ο Ευλογημένος να στρέψει τώρα τον τροχό του Ντάρμα για το όφελος και την ευτυχία πολλών όντων, για την αγάπη του κόσμου, για την ευημερία και την ευτυχία πολλών όντων, θεών και ανθρώπων. Ευδαίμονα, κάντε αυτή την προσφορά του Ντάρμα. Κύριε, σε παρακαλούμε ρίξε τη βροχή του Ντάρμα! Ξεδίπλωσε το μεγάλο λάβαρο της νίκης του Ντάρμα! Φύσηξε το μεγάλο κοχύλι του Ντάρμα! Κρούσε το μεγάλο τύμπανο του Ντάρμα!».

 

Από παντού σ’ αυτόν τον τρισχιλιόκοσμο εμφανίστηκαν Μπράχμα, Σάκρα και πολλοί φύλακες. Υποκλίθηκαν στον Νικηφόρο λέγοντας:

 

«Μεγάλε Σοφέ, σε παρακαλούμε θυμήσου την υπόσχεσή σου. Είχες πει, ‘Είμαι ο πρώτος και ο καλύτερος, θα ελευθερώσω όλα τα όντα από τα βάσανά τους.’ Όταν κάθισες Σοφέ κάτω από το ιερό δέντρο, δάμασες τον Μάρα και τους ακόλουθούς του και μετά αφυπνίστηκες στην γαλήνη και την ιερότητα της υπέρτατης φώτισης. Έκοψες το δέντρο των ενοχλητικών παθών. Τώρα όλες σου οι προθέσεις που για εκατοντάδες κάλπα καλλιέργησες, έχουν εκπληρωθεί. Οπότε τώρα, σε παρακαλούμε, φρόντισε αυτά τα όντα που δεν έχουν προστάτη και στρέψε τον υπέρτατο τροχό.»

 

Το φως του Τατάγκατα φώτισε εκατοντάδες βουδικά πεδία, προκαλώντας πολλά παιδιά των Βούδα να καταφτάσουν θαυματουργά. Προσέφεραν στον Τατάγκατα πολλαπλές και απέραντες προσφορές και επαίνεσαν τις ιδιότητές του. Τότε έκαναν αυτό το αίτημα στον Ελεήμονα:

 

Όπως το ευσπλαχνικό σύννεφο, τον κεραυνό της σοφίας και τον άνεμο της ανώτερης γνώσης, για χίλιους αιώνες έθρεψες τα όντα με την βροντερή σου φωνή.

Σε παρακαλούμε κατεύνασε τη δίψα τους με τη νεροποντή από το σύννεφο της βροχής του οκταπλού μονοπατιού.

Είθε οι δυνάμεις, οι ικανότητες και η συγκέντρωσή σου να κάνουν πλουσιοπάροχη τη συγκομιδή της απελευθέρωσης.

 

Για πολλές χιλιάδες κάλπα έχεις εκπαιδευτεί καλά και αναπαυόσουν στο ως είναι της κενότητας.

Μοιράζεις το γιατρικό του Ντάρμα και γνωρίζεις τη ζωή των όντων.

Για τους ανθρώπους, που βασανίζονται από τις εκατό ασθένειες των ενοχλητικών συναισθημάτων,

Νικηφόρε Θεραπευτή, στρέψε σε παρακαλώ τον υπέρτατο τροχό του Ντάρμα και απελευθέρωσε τα όντα.

 

Για μεγάλο διάστημα καλλιέργησες τις έξι τελειότητες.

Παρουσίασες και συγκέντρωσες έναν απαράμιλλο και αμετάβλητο πλούτο του Ντάρμα.

Καθώς βλέπεις όλα τα όντα που είναι χωρίς προστασία, πλούτο ή καθοδήγηση,

Ευγενή Οδηγέ, σε παρακαλούμε μοίρασε τα επτά είδη πλούτου και στρέψε τον τροχό.

 

Αναζητώντας την αφύπνιση των Νικητών, με χαρά εγκατέλειψες την περιουσία σου,

τα πλούτη, τους θησαυρούς, τον χρυσό, τα εκλεκτά ενδύματα, τα όμορφα λουλούδια,

τις αλοιφές, τις αρωματικές σκόνες, τις ομορφότερες κατοικίες, τη συνοδεία των γυναικών, το βασίλειο, ακόμα και τον αγαπημένο σου γιο.

Τέλειε Βούδα, στρέψε σε παρακαλούμε τον υπέρτατο τροχό.

 

Επί εκατό κάλπα κράτησες επίσης την πειθαρχία σου ανέπαφη και αγνή,

εξασκούσες πάντα την υπομονή και η επιμέλεια σου ποτέ δεν μειωνόταν.

Σοφέ, η συγκέντρωσή σου είναι υπέρτατη και η ανώτερη γνώση σου είναι ενορατική σοφία.

Έχοντας εκπληρώσει την πρόθεσή σου, σε παρακαλούμε αφαίρεσε τον πυρετό και στρέψε τον υπέρτατο τροχό.

 

Εκείνη τη στιγμή μοναχοί, ένας μποντισάτβα, ένα σπουδαίο ον, Αυτός που Στρέφει τον Τροχό Όταν Σχηματίζεται η Πρόθεση, πρόσφερε ένα τροχό του Ντάρμα στον Τατάγκατα. Ήταν ένας εξαίσιος τροχός στολισμένος με κάθε είδους στολίδια, πολύτιμες πέτρες και διάφορα άλλα διακοσμητικά. Είχε άξονα, περιφέρεια και χίλιες ακτίνες. Ήταν στολισμένος με γιρλάντες λουλουδιών, χρυσές δαντέλες, φούντες με καμπανούλες και μοτίβα ενός ελέφαντα σε οίστρο, ένα γεμάτο βάζο και μια σβάστικα. Ο τροχός ήταν στολισμένος με διάφορα ευοίωνα σύμβολα και τυλιγμένος όμορφα με θεϊκά υφάσματα βαμμένα σε διάφορα χρώματα. Ήταν στολισμένος με άνθη των πεδίων και αρωματικές γιρλάντες και αρωματισμένος με αρώματα.

 

Έτσι, αυτός ο τροχός ήταν όσο πιο όμορφος γινόταν. Δημιουργήθηκε μέσα από τη δύναμη των προηγούμενων ευχών που έγιναν καθώς ο Μποντισάτβα εκπαιδευόταν. Ήταν πράγματι η κατάλληλη προσφορά για τον Τατάγκατα. Εφόσον όλοι οι προηγούμενοι Τατάγκατα διαδοχικά είχαν αποδεχτεί αυτόν τον τροχό, κατείχε τις αδιάλειπτες ευλογίες όλων των Βούδα. Στην πραγματικότητα, αυτός ο τροχός είχε περιστραφεί στο παρελθόν από όλους τους προηγούμενους Τατάγκατα, Τέλειους και Ολοκληρωμένους Βούδες και ως εκ τούτου προσφέρθηκε τώρα στον Τατάγκατα για να τον γυρίσει.

 

Αφού έκανε την προσφορά του στον Τατάγκατα, ο μποντισάτβα ένωσε τις παλάμες του και επαίνεσε τον Τατάγκατα με αυτούς τους στίχους:

 

Όταν ο Ντιπαμκάρα είπε την προφητεία για τον Αγνό,

είπε ‘Θα γίνεις Βούδας, λέοντας ανάμεσα στα λιοντάρια των ανθρώπων.’

Την ώρα εκείνη έκανα την ακόλουθη ευχή,

‘όταν φωτιστώ τέλεια , θα αναζητήσω το Ντάρμα.’

 

Σήμερα έχουν έρθει εδώ οι καλύτεροι από τα όντα των δέκα κατευθύνσεων,

κι είναι τόσοι πολλοί που δεν μπορούν να μετρηθούν.

Με ενωμένες τις παλάμες υποκλίνονται στα πόδια του Τατάγκατα

και ζητούν από τη χαρά της φυλής των Σάκυα, να στρέψει τον τροχό του Ντάρμα.

 

Οι προσφορές των θεών στη θέση της φώτισης

και οι παρατάξεις των παιδιών των Νικητών

στέκονται όλοι μαζί για τον τροχό του Ντάρμα.

Ολόκληρη η παράταξη δεν θα μπορούσε ποτέ να περιγραφεί πλήρως.

 

Οι ουρανοί πάνω απ’ αυτόν τον τρισχιλιόκοσμο είναι γεμάτοι θεούς,

και στη γη περιφέρονται ημίθεοι, κιννάρα κι άνθρωποι.

Ωστόσο, αυτή τη στιγμή δεν ακούγεται κανένας ήχος

καθώς όλοι κοιτάζουν με γαλήνιο πνεύμα τον Νικητή.

 

Το πρώτο μέρος της νύχτας μοναχοί, ο Τατάγκατα το πέρασε σε σιωπή. Στο μέσον της νύχτας, έδωσε μια εύγλωττη ομιλία. Τελικά, στο τελευταίο μέρος της νύχτας, κάλεσε τους πέντε εξαιρετικούς συντρόφους και είπε: «Μοναχοί, υπάρχουν δύο άκρα που πρέπει να αποφεύγεται όταν έχετε χειροτονηθεί. Πρώτον, μην καλομαθαίνετε τον εαυτό σας [η πράξη αυτή] είναι ρηχή, κοσμική, κοινή, ανάξια για έναν ευγενή και συνοδεύεται από ανεπιθύμητες συνέπειες. Μακροπρόθεσμα θα σας εμποδίσει στην εξάσκησή σας. Θα σας αποσπάσει και δεν θα μπορέσετε να αναπτύξετε μη προσκόλληση. Δεν θα μπείτε σε κατάσταση παύσης ούτε θα αναπτύξετε ανώτερη γνώση, ούτε θα επιτύχετε την τέλεια αφύπνιση της νιρβάνα. Από την άλλη, παρεκκλίνοντας από τη μέση οδό, δεν θα περάσετε πέρα από τη δυστυχία. Αν κακομεταχειριστείτε το σώμα σας, το βλάψετε και το κάνετε να υποφέρει, θα αντιμετωπίσετε δυσκολίες όπως φαίνεται τώρα και στο μέλλον θα πέσει πάνω σας ακόμα πιο μεγάλη δυστυχία.

«Ο Τατάγκατα μοναχοί, διδάσκει το Ντάρμα δείχνοντας τη μέση οδό που δεν πέφτει σε κανένα από τα δύο άκρα. Το Ντάρμα που διδάσκει είναι αυτό της ορθής θεώρησης, πρόθεσης, λόγου, δράσης, διαβίωσης, προσπάθειας, ενσυνειδητότητας και συγκέντρωσης.

 

«Υπάρχουν και οι τέσσερις αλήθειες των ευγενών. Ποιες είναι αυτές; Η δυστυχία, η προέλευση της δυστυχίας, η παύση της δυστυχίας και ο δρόμος που οδηγεί στην παύση της δυστυχίας.

«Τι είναι δυστυχία; Είναι ο πόνος που συνοδεύει τη γέννηση, τα γηρατειά, την αρρώστια και τον θάνατο. Περιλαμβάνει επίσης τα δεινά της συνάντησης με το δυσάρεστο και του αποχωρισμού απ’ το ευχάριστο. Το να μην βρίσκεις αυτό που αναζητάς είναι επίσης δυστυχία. Εν ολίγοις, τα πέντε σύνολα είναι δυστυχία. Αυτά λέμε δυστυχία.

 

«Ποια είναι η προέλευση της δυστυχίας; Είναι η λαχτάρα που διαιωνίζει την ύπαρξη, την οποία συνοδεύει το πάθος για απόλαυση, που βρίσκει απολαύσεις εδώ κι εκεί. Αυτή είναι η προέλευση της δυστυχίας.

«Τι είναι η παύση της δυστυχίας; Είναι η πλήρης και χωρίς πάθη παύση της λαχτάρας που διαιωνίζει την ύπαρξη, που συνοδεύεται από το πάθος για απόλαυση και βρίσκει απολαύσεις εδώ κι εκεί. Αυτή είναι η παύση της δυστυχίας.

«Ποιος είναι ο δρόμος που οδηγεί στην παύση της δυστυχίας; Είναι καθαρά το οκταπλό μονοπάτι των ευγενών. Αυτό είναι το μονοπάτι που ξεκινά με την ορθή θεώρηση και τελειώνει με την ορθή συγκέντρωση. Ονομάζεται ο δρόμος που οδηγεί στην παύση της δυστυχίας- μια ευγενής αλήθεια.

«Αυτές οι τέσσερις αλήθειες μοναχοί, είναι οι αλήθειες των ευγενών.

 

«Αυτήν τη διδασκαλία μοναχοί, δεν την είχα ξανακούσει. Την κατανόησα με ενδοσκόπηση και εστιάζοντας έντονα το νου μου πάνω στη δυστυχία. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου. 

«Αυτήν τη διδασκαλία μοναχοί, δεν την είχα ξανακούσει. Την κατανόησα εστιάζοντας με προσήλωση στην προέλευση της δυστυχίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου. 

«Αυτήν τη διδασκαλία μοναχοί, δεν την είχα ξανακούσει. Την κατανόησα εστιάζοντας με προσήλωση στην παύση της δυστυχίας.  Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου. 

«Αυτήν τη διδασκαλία μοναχοί, δεν την είχα ξανακούσει. Την κατανόησα εστιάζοντας με προσήλωση στο μονοπάτι που οδηγεί στην παύση της δυστυχίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου. 

«Μέσα σ’ αυτήν τη διδασκαλία που δεν είχα ξανακούσει μοναχοί, θα πρέπει να κατανοηθεί η δυστυχία. Αυτό το κατανόησα εστιάζοντας με προσήλωση στη δυστυχία. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου. 

 

«Μέσα σ’ αυτήν τη διδασκαλία που δεν είχα ξανακούσει μοναχοί, θα πρέπει να εγκαταλειφθεί η προέλευση της δυστυχίας. Αυτό το κατανόησα εστιάζοντας με προσήλωση στην προέλευση της δυστυχίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου. 

«Μέσα σ’ αυτήν τη διδασκαλία που δεν είχα ξανακούσει μοναχοί, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η παύση της δυστυχίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου. 

«Μέσα σ’ αυτήν τη διδασκαλία που δεν είχα ξανακούσει μοναχοί, θα πρέπει να εξασκηθεί το μονοπάτι που οδηγεί στην παύση της δυστυχίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου.

«Μέσα σ’ αυτήν τη διδασκαλία που δεν είχα ξανακούσει μοναχοί, κατανόησα πλήρως τη δυστυχία. Αυτό το έκανα εστιάζοντας με προσήλωση στη δυστυχία. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου.

«Μέσα σ’ αυτήν τη διδασκαλία που δεν είχα ξανακούσει μοναχοί, εγκατέλειψα την προέλευση της δυστυχίας. Αυτό το έκανα εστιάζοντας με προσήλωση στην προέλευση της δυστυχίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου.

 «Μέσα σ’ αυτήν τη διδασκαλία που δεν είχα ξανακούσει μοναχοί, πραγματοποίησα την παύση της δυστυχίας. Αυτό το έκανα εστιάζοντας με προσήλωση στην παύση της δυστυχίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου.

«Μέσα σ’ αυτήν τη διδασκαλία που δεν είχα ξανακούσει μοναχοί, εξασκήθηκα στο μονοπάτι που οδηγεί στην παύση της δυστυχίας. Αυτό το έκανα εστιάζοντας με προσήλωση εξασκήθηκα στο μονοπάτι που οδηγεί στην παύση της δυστυχίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκε η σοφία, η θέαση, η κατανόηση, η διάνοια, η ευφυία, η γνώση και η ενόρασή μου.

«Μ’ αυτόν τον τρόπο μοναχοί, στοχάστηκα αυθεντικά πάνω σε κάθε μια από τις τέσσερις αλήθειες των ευγενών ενώ τις απήγγειλα τρεις φορές. Ωστόσο, δεν ανέπτυξα τη σοφία που βλέπει τις δώδεκα πτυχές τους. Επομένως δεν ισχυρίστηκα καθόλου ότι αφυπνίστηκα στην ανυπέρβλητη, τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση, και μου έλειπε ακόμα η ενόραση της σοφίας.

 

«Ωστόσο μοναχοί, μόλις απήγγειλα τις τέσσερις αλήθειες των ευγενών τρεις φορές, ανέπτυξα τη σοφία που βλέπει τις δώδεκα πτυχές τους. Σ’ αυτή τη φάση ο νους μου ήταν ελεύθερος και η ενόραση μου ήταν ελεύθερη και καθαρή. Τότε δήλωσα ότι είχα αφυπνιστεί στην ανυπέρβλητη, τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση. Η θέαση της σοφίας μου είχε αναπτυχθεί, οι γεννήσεις μου είχαν εξαντληθεί, είχα ολοκληρώσει την εξάσκησή μου, είχα κάνει ότι έπρεπε να γίνει και δεν θα έχω άλλη επαναγέννηση.»

 

Πάνω σ’ αυτό το θέμα λέγεται:

 

Με τη μελωδία του Μπράχμα και τη φωνή ενός κινάρα,

εκπέμποντας τρις/μύρια ακτίνες φωτός,

αυτός που είχε λατρέψει την αλήθεια για πολλά εκ/μύρια κάλπα,

ο Αυτοπροβαλλόμενος Σακυαμούνι, είπε αυτά τα λόγια στον Καουντίνυα:

 

«Τα μάτια, τα αυτιά και η μύτη είναι παροδικά και χωρίς βάση.

Ομοίως η γλώσσα, το σώμα και ο νους είναι επίσης δυστυχία, χωρίς εαυτό και κενά.

Είναι άψυχη ύλη, αδρανή σαν το σανό ή τον τοίχο.

Δεν υπάρχει κάποιος εαυτός εδώ, ούτε άτομο, ούτε ζωτική δύναμη.

 

Όλα τα φαινόμενα παράγονται από αιτίες.

Πέρα από όρια και χωρίς συνείδηση, είναι σαν το διάστημα.

Δεν υπάρχει αίτιος κι επίσης ούτε κάποιος που να αισθάνεται,

ούτε καμιά ενέργεια που μπορεί να παρατηρηθεί ως εκτελεσμένη, είτε καλή είτε κακή.

 

Η δυστυχία εκδηλώνεται με βάση τα σύνολα.

Το νερό της λαχτάρας την μεγαλώνει.

Στο μονοπάτι τα σύνολα θεωρούνται ως η ισότητα των φαινομένων,

ελαττώνονται απεριόριστα σύμφωνα με το νόμο της φθοράς και παύουν.

 

Μέσω της διανοητικής σκέψης, η οποία είναι επιφανειακή,

προκύπτει η άγνοια. Δεν έχει άλλη πηγή.

Όταν εξαλείφεις την αιτία των σχηματισμών, δεν υπάρχει μετάβαση.

Η συνείδηση εμφανίζεται, εξαρτώμενη από τη μετάβαση.

 

Με τον ίδιο τρόπο το όνομα και η μορφή εμφανίζονται από τη συνείδηση.

Από το όνομα και τη μορφή εμφανίζονται τα έξι αισθητήρια πεδία.

Όταν ενώνεται με αυτά τα έξι αισθητήρια πεδία, λέγεται πως εμφανίζεται η επαφή.

Η επαφή παράγει τα τρία είδη αίσθησης.

 

Ακόμα και η πιο μικρή αίσθηση λέγεται ότι συνοδεύεται από τη λαχτάρα

και η λαχτάρα παράγει όλα τα είδη προσκόλλησης.

Με τη σειρά της η προσκόλληση διαιωνίζει όλη την ύπαρξη,

και με βάση της ύπαρξη, συμβαίνει η γέννηση.

 

Έχοντας τις ρίζες τους στη γέννηση, ακολουθούν τα στάδια του γήρατος, της ασθένειας και του θανάτου.

Σ’ αυτόν τον ιστό ύπαρξης, υπάρχουν πολλά είδη γέννησης.

Ομοίως όλα τα όντα εμφανίζονται από συνθήκες,

χωρίς να υπάρχει κάποιος εαυτός ή άτομο που μετεμψυχώνεται.

 

Αυτός που δεν έχει σκέψη ή αντίληψη, έχει βρει τον αληθινό δρόμο.

Όποιος έχει βρει τον αληθινό δρόμο δεν έχει άγνοια.

Όποιος έχει φέρει αυτήν την άγνοια σε παύση

έχει εξαντλήσει οριστικά κάθε μορφή ύπαρξης.

 

Ο Αφυπνισμένος, ο Τατάγκατα, ο Αυτοπροβαλλόμενος

έχει αποκόψει αυτήν την αιτιότητα μέσα του.

Βούδας νοείται μόνο αυτός που γνωρίζει όλη την αιτιότητα.

Αυτό δεν έχει σχέση με τα σύνολα, τις πηγές των αισθήσεων και τα στοιχεία.

 

Εδώ δεν υπάρχει χώρος για αιρετικούς άλλων σχολών.

Εδώ, σ’ αυτή την πρακτική του Ντάρμα, διακηρύσσεται η κενότητα.

Εκείνα τα όντα που έχουν την τύχη να κατανοήσουν αυτή την διδασκαλία

είναι αυτοί που μελέτησαν και εξαγνίστηκαν κοντά σε προηγούμενους Βούδες.»

 

Όταν γύρισε ο τροχός του Ντάρμα

με τις δώδεκα πτυχές του,

ο Καουντίνυα κατανόησε το νόημα

κι έτσι γεννήθηκαν τα Τρία Πετράδια.

 

Ο Βούδας, το Ντάρμα και η Σάνγκα,

αυτά είναι τα Τρία Πετράδια.

Η είδηση κυκλοφόρησε από άτομο σε άτομο

κι έφτασε ακόμα και στο παλάτι του Μπράχμα.

 

«Ο Προστάτης του Κόσμου

γύρισε τον ακηλίδωτο τροχό.

Τα Τρία Πετράδια, που είναι τόσο σπάνια στον κόσμο,

εμφανίστηκαν τώρα.»

 

Οι πέντε μοναχοί,

ο Καουντίνυα κι οι υπόλοιποι,

μαζί με εξήντα εξ/μύρια ντέβα

εξάγνισαν το Ντάρμα μάτι[28] τους.

 

Υπήρχαν άλλοι όμως που είπαν,

πως ήταν παρόντες ογδόντα εκ/μύρια θεότητες

από το πεδίο της μορφής.

Η όραση τους εξαγνίστηκε της στιγμή της περιστροφής του τροχού του Ντάρμα.

 

Στους ογδόντα τέσσερις χιλιάδες ανθρώπους

που είχαν συγκεντρωθεί εκεί,

εξαγνίστηκε η όραση τους

και απελευθερώθηκαν από όλες τις δυσμενείς επαναγεννήσεις.

 

Αμέσως, η απεριόριστη φωνή του Τατάγκατα ακούστηκε στις δέκα κατευθύνσεις. Ο γλυκός και όμορφος ήχος ακουγόταν στους ουρανούς: «Ο Σοφός των Σάκυα προικισμένος με τις δέκα δυνάμεις, πήγε στον Λόφο των Πεσόντων Σοφών στο Βαρανάσι, όπου κι έστρεψε τον υπέρτατο τροχό του Ντάρμα. Αυτό έγινε.»

Την ίδια στιγμή, εκατοντάδες Βούδες που κατοικούσαν στις δέκα κατευθύνσεις, σώπασαν όλοι. Αυτό έκανε όλους τους συνοδούς τους να ρωτήσουν τους Νικητές: «Όταν ακούσαμε αυτή τη φωνή , σταματήσατε την ομιλία του Ντάρμα που εκφωνούσατε μέσω των δέκα δυνάμεών σας. Γιατί σιωπήσατε; Πείτε μας αμέσως!»

Οι Βούδες απάντησαν: «Στο παρελθόν, για εκατοντάδες ζωές αυτός ο Βούδας εργάστηκε επιμελώς προς την αφύπνιση και τα κατάφερε καλύτερα από πολλές εκατοντάδες χιλιάδες μποντισάτβα. Έτσι αυτός, ο Ευεργέτης, πέτυχε την πνευματική θερμότητα και την πιο ευοίωνη αφύπνιση. Ο τροχός του Ντάρμα, που περιστρέφεται τρεις φορές, έχει τεθεί σε κίνηση, γι' αυτό είμαστε σιωπηλοί».

 

Όταν τα εκατό εκατομμύρια όντα άκουσαν αυτή την απάντηση από τους Βούδες, ανάπτυξαν τη δύναμη της αγάπης και μπήκαν στην υπέρτατη και ευοίωνη αφύπνιση. Τότε είπαν: «Ακόμα και εμείς είμαστε σε θέση να ακολουθήσουμε τα βήματα αυτού του Σοφού με όλη του τη λαμπρή επιμέλεια και δύναμη. Ας γίνουμε γρήγορα οι καλύτεροι αυτού του κόσμου. Ας δώσουμε στους άλλους το μάτι του Ντάρμα».

 

Σε εκείνο το σημείο ο Μποντισάτβα, το μεγάλο ον, ο Μαϊτρέγια είπε στον Ευλογημένο: «Κύριε, αυτοί οι μποντισάτβα, τα μεγάλα όντα, που κατοικούν στις δέκα κατευθύνσεις του κόσμου, θα ήθελαν να ακούσουν από σένα προσωπικά για να μάθουν πώς στρέφεις τον τροχό του Ντάρμα. Γι' αυτό, Κύριε, σε παρακαλώ, εξήγησε με καλοσύνη τι είδους τροχός είναι ο τροχός του Ντάρμα, που έχει στρέψει ο Τατάγκατα, ο Άξιος, ο Τέλειος Βούδας».

 

Ο Ευλογημένος απάντησε: «Μαϊτρέγια, ο τροχός του Ντάρμα είναι βαθύς γιατί δεν μπορεί να τον συλλάβει η διάνοια. Τον τροχό αυτό είναι δύσκολο να τον δούμε γιατί είναι πέρα ​​από τη δυαδικότητα. Αυτός ο τροχός είναι δύσκολο να κατανοηθεί γιατί δεν αποτελεί αντικείμενο εννοιολογικής έρευνας. Αυτός ο τροχός δύσκολα διακρίνεται, γιατί σχετίζεται με το ότι η σοφία κι η συνείδηση είναι ένα.

«Αυτός ο τροχός είναι χωρίς ελαττώματα γιατί οδηγεί στην επίτευξη της απελευθέρωσης, η οποία είναι απαλλαγμένη από κάθε συσκότιση. Αυτός ο τροχός είναι λεπτοφυής επειδή δεν μπορεί να διευκρινιστεί. Αυτός ο τροχός είναι απαραίτητος γιατί οδηγεί στην επίτευξη της σοφίας που μοιάζει με το βάτζρα. Αυτός ο τροχός είναι άφθαρτος γιατί προϋπάρχει της περιστροφής του.

«Αυτός ο τροχός είναι χωρίς διανοητική επεξεργασία γιατί στερείται των πηγών της εννοιολογικής σκέψης. Αυτός ο τροχός είναι αδιατάρακτος λόγω της άπειρης σταθερότητάς του. Αυτός ο τροχός περικλείει τα πάντα γιατί είναι ίσος με τον ουρανό.

 

«Μαϊτρέγια, αυτός ο τροχός του Ντάρμα έχει τη φύση της ουσίας όλων των φαινομένων. Είναι ένας τροχός με τη δύναμη να διδάσκει. Είναι ένας τροχός πέρα ​​από τη γέννηση, την παύση και την παραμονή. Είναι ένας τροχός χωρίς τη βάση των πάντων (all-ground). Είναι ένας τροχός του Ντάρμα μη διανοητικός στην πλήρη έκτασή του.

«Είναι ένας τροχός της κενότητας, ένας τροχός απουσίας σημαδιών, ένας τροχός απαλλαγμένος από κάθε πρόθεση. Είναι ένας τροχός που δεν υπόκειται σε συνθήκες, ένας τροχός απομόνωσης, ένας τροχός χωρίς επιθυμία, ένας τροχός παύσης, και ένας τροχός που έχει να κάνει με τον φωτισμένο νου των Τατάγκατα.

«Είναι ένας τροχός που δεν έχει σύγχυση όσον αφορά το πεδίο των φαινομένων, ένας τροχός που δεν διαταράσσεται ως προς το αυθεντικό όριο. Είναι ένας τροχός χωρίς προσκόλληση και συσκότιση. Είναι ένας τροχός απαλλαγμένος από τις δύο ακραίες απόψεις στην κατανόηση της αλληλεξάρτησης. Είναι ένας τροχός χωρίς διαταραχές μέσα στη σφαίρα των φαινομένων πέρα ​​από το κέντρο και την άκρη.

«Είναι ένας τροχός της αβίαστης και ακατάπαυστης δραστηριότητας του Τατάγκατα. Είναι ένας τροχός πέρα ​​από τη δραστηριότητα και τη μη δραστηριότητα. Είναι ένας τροχός που δεν μπορεί να γίνει απόλυτα αντιληπτός. Είναι ένας τροχός πέρα ​​από κόπο και μη κόπο, ένας άφατος τροχός. Είναι ένας τροχός που μοιάζει με τη φύση των φαινομένων. Είναι ένας τροχός εισόδου στην ένωση όλων των φαινομένων σε μια μόνο σφαίρα.

«Είναι ένας τροχός που δεν αντιστρέφεται ποτέ και δίνει συνεχώς καθοδήγηση και ευλογίες στα αισθανόμενα όντα που στερούνται την ελευθερία. Είναι ένας τροχός εισόδου στον δρόμο της απόλυτης αλήθειας, που προϋποθέτει τη μη δυαδικότητα. Είναι ένας τροχός που πραγματικά υποτάσσει τη σφαίρα των φαινομένων. Αυτός ο τροχός είναι αμέτρητος γιατί ξεπερνά κάθε όριο.

 

«Αυτόν τον τροχό δεν μπορείς να απαριθμήσεις γιατί υπερβαίνει καθετί που μπορεί να μετρηθεί. Αυτός ο τροχός είναι ασύλληπτος γιατί υπερβαίνει τη σφαίρα του εννοιολογικού νου. Αυτός ο τροχός είναι απαράμιλλος γιατί υπερβαίνει την ισότητα. Αυτός ο τροχός είναι άφατος γιατί υπερβαίνει όλα τα μονοπάτια των λέξεων που ακούγονται.

«Είναι απεριόριστος. Είναι χωρίς παράδειγμα γιατί υπερβαίνει όλα τα παραδείγματα. Είναι σαν τον ουρανό, δεν παύει, αλλά ούτε είναι μόνιμος. Η αποδοχή της αλληλεξάρτησης δεν διαταράσσει τη γαλήνη του, είναι απείρως γαλήνιος. Είναι η ίδια η πραγματικότητα. Η φύση του δεν είναι άλλη από αυτή, ούτε έτσι, ούτε και τα δύο.

«Μιλάει τις γλώσσες όλων των όντων. Καταστέλλει όλες τις κακόβουλες δυνάμεις και νικά τους ακραίους. Είναι μια απόδραση από την κυκλική ύπαρξη. Είναι η είσοδος στο βασίλειο των Βούδα. Κατανοείται από ευγενή όντα και γίνεται αντιληπτός από μοναχικούς Βούδες. Οι μποντισάτβα τον αγκαλιάζουν. Τον επαινούν όλοι οι Βούδες. Είναι αδιαίρετος από όλους τους Τατάγκατα.

 

«Μαϊτρέγια, έτσι είναι ο τροχός του Ντάρμα που στρέφει ο Τατάγκατα. Όταν ο Τατάγκατα στρέψει αυτόν τον τροχό, τότε ονομάζεται Τατάγκατα. Τότε ονομάζεται τέλεια αφυπνισμένος Βούδας, αυτός που εκδηλώνεται φυσικά, ο άρχοντας του Ντάρμα, ο οδηγός, ο τέλειος οδηγός, ο πλήρης οδηγός, ο καπετάνιος, αυτός που κυριαρχεί σε όλα τα ντάρμα και ο άρχοντας του Ντάρμα.

«Ονομάζεται επίσης αυτός που γυρίζει τον τροχό του Ντάρμα, ο γενναιόδωρος πάροχος του δώρου του Ντάρμα, ο κύριος των προσφορών, αυτός που προσφέρει τέλεια, αυτός που επιτυγχάνει την πειθαρχημένη δράση, αυτός που εκπληρώνει όλους τους στόχους, ο δάσκαλος, αυτός που δίνει παρηγοριά, ο ήρωας και αυτός που εγκαταλείπει τα ενοχλητικά συναισθήματα.

«Είναι επίσης γνωστός ως αυτός που έχει νικήσει στη μάχη, αυτός που υψώνει την ομπρέλα, τη σημαία της νίκης και το λάβαρο, αυτός που λάμπει, ο ακτινοβόλος, αυτός που διώχνει το σκοτάδι, ο λαμπαδηδρόμος, ο μεγάλος βασιλιάς μεταξύ των γιατρών, ο τέλειος θεραπευτής και αυτός που αφαιρεί τον πόνο.

«Είναι αυτός που βλέπει τη σοφία τέλεια καθαρά, αυτός που βλέπει παντού, αυτός που κοιτάζει ολόγυρα, αυτός με τα μάτια προς όλες τις κατευθύνσεις, αυτός που λάμπει προς όλες τις κατευθύνσεις, αυτός που φωτίζει τον κόσμο γύρω, αυτός που αντικρίζει όλες τις κατευθύνσεις, ο συμπαντικός ήλιος, το συμπαντικό φεγγάρι, ο πανέμορφος από κάθε άποψη, και αυτός που δεν διαμένει ποτέ και ούτε δέχεται ούτε απορρίπτει.

«Δεν αισθάνεται ενθουσιασμό ή θλίψη, και ως εκ τούτου είναι γνωστός ως αυτός που μοιάζει με τη γη. Δεδομένου ότι είναι ακλόνητος, είναι γνωστός ως ο βασιλιάς των βουνών. Είναι γνωστός ως η δόξα του κόσμου γιατί κατέχει όλες τις ιδιότητες του κόσμου. Δεδομένου ότι είναι σαφώς ανώτερος από ολόκληρο τον κόσμο, είναι γνωστός ως αυτός του οποίου το στέμμα δεν φαίνεται. Ονομάζεται σαν ωκεανός επειδή είναι δύσκολο να καταλάβουμε την εμβρίθεια και το βάθος του.

«Ονομάζεται η πηγή του πολύτιμου Ντάρμα επειδή έχει τελειοποιήσει όλες τις πολύτιμες διδασκαλίες που οδηγούν στην αφύπνιση. Λέγεται ότι είναι σαν τον άνεμο γιατί δεν αναπαύεται πουθενά. Κατέχει διάνοια χωρίς προσκόλληση επειδή ο νους του δεν έχει προσκόλληση, είναι χωρίς δεσμά και απελευθερωμένος. Ονομάζεται το μη αναστρέψιμο Ντάρμα λόγω της πραγμάτωσής του που διεισδύει σε όλα τα φαινόμενα. Είναι σαν τη φωτιά γιατί κατακαίει όλα τα ενοχλητικά συναισθήματα, έχοντας εγκαταλείψει κάθε προσποίηση.

«Είναι σαν το νερό γιατί είναι εξαγνισμένος από το κακό και έχει πάντα καθαρές σκέψεις και ακηλίδωτο σώμα και νου. Μοιάζει με τον ουρανό γιατί έχει πραγματώσει τη σοφία του πεδίου των φαινομένων, χωρίς κέντρο ή άκρη, μέσα στην εμβέλεια της χωρίς προσκόλληση σοφίας.

 

«Είναι γνωστός ως αυτός που μένει σε μια απελευθερωμένη κατάσταση ανεμπόδιστης σοφίας επειδή έχει εγκαταλείψει όλα τα διαφορετικά φαινόμενα που επισκοτίζουν. Ονομάζεται αυτός με σώμα που εκπέμπεται εξ ολοκλήρου από το πεδίο των φαινομένων, επειδή υπερβαίνει το μονοπάτι της όρασης που είναι σαν το διάστημα. Ονομάζεται το υπέρτατο ον γιατί δεν έχει ενοχλητικά συναισθήματα που προκαλούνται από κοσμικά αντικείμενα.

«Αποκαλείται το ον που δεν έχει προσκόλληση, αυτό με την απεριόριστη διάνοια, ο δάσκαλος του Ντάρμα που υπερβαίνει τον κόσμο, ο πνευματικός αρχηγός του κόσμου, ο γιατρός του κόσμου, ο ανώτερος στον κόσμο, αυτός που δεν αμαυρώνεται από εγκόσμιες ανησυχίες, ο προστάτης του κόσμου, ο άριστος στον κόσμο, ο πρώτος στον κόσμο, άρχοντας του κόσμου, αυτός που τιμάται από τον κόσμο, το απόλυτο καταφύγιο του κόσμου, αυτός που πήγε πέρα από τον κόσμο, το φως του κόσμου, και εκείνος που υπερβαίνει τον κόσμο.

«Ονομάζεται κύριος του κόσμου, αυτός που ωφελεί τον κόσμο, αυτός που υπηρετεί τον κόσμο, αυτός που γνωρίζει τον κόσμο, αυτός που έγινε ο αντιβασιλέας του κόσμου, ο εξαιρετικός παραλήπτης των δώρων, ο άξιος προσφορών, το μεγάλο πεδίο αρετής, το μεγάλο ον, το υπέρτατο ον, το υπέρτατο ον, το αξεπέραστο ον, το ον που δεν έχει ανώτερο του, το απαράμιλλο ον, και το μοναδικό ον.

«Ονομάζεται αυτός που αναπαύεται πάντα στην ισοψυχία, αυτός που αναπαύεται στην ισότητα όλων των φαινομένων, αυτός που έχει ανακαλύψει το μονοπάτι, ο δάσκαλος του μονοπατιού, αυτός που δείχνει το μονοπάτι και αυτός που διαμένει αληθινά στο μονοπάτι.

«Ονομάζεται αυτός που έχει ξεπεράσει την κυριαρχία του Μάρα και αυτός που έχει κατακτήσει την ακολουθία του Μάρα. Δεδομένου ότι δεν υπόκειται πλέον σε γηρατειά και θάνατο, είναι γνωστός ως αυτός που ανακάλυψε την δροσερή ποιότητα. Είναι αυτός που δεν έχει σκοτάδι, αυτός που δεν έχει πόνους, αυτός που δεν έχει λαχτάρα, αυτός που δεν έχει ενοχλητικά συναισθήματα, αυτός που έχει εξαλείψει τον δισταγμό, αυτός που έχει νικήσει την αμφιβολία, αυτός που δεν προσκολλάται, αυτός που είναι ελεύθερος, ο αγνός, αυτός που δεν έχει επιθυμία, αυτός που δεν έχει θυμό, αυτός που δεν έχει αυταπάτες, αυτός που έχει εξαντλήσει τις μολύνσεις, αυτός που δεν έχει ενοχλητικά συναισθήματα, αυτός με τη δύναμη και αυτός με τον τέλεια ελεύθερο νου.

 

«Ονομάζεται αυτός με την πραγμάτωση ενός απελευθερωμένου, ο παντογνώστης, ο μεγάλος ελέφαντας, αυτός που καταφέρνει πράγματα που πρέπει να γίνουν, αυτός που αφαιρεί τα βάρη, αυτός που αναβάλλει το δικό του όφελος, αυτός που έχει εξαντλήσει όλους τους δεσμούς με την ύπαρξη, και αυτός που έχει ελευθερωθεί με τη σοφία της ισότητας.

«Ονομάζεται αυτός που έχει τελειοποιήσει όλες τις υπέρτατες δυνάμεις του νου, αυτός που έχει τελειοποιήσει τη γενναιοδωρία, ο ανώτερος μέσω της πειθαρχίας, αυτός που έχει τελειοποιήσει την υπομονή, ο ανώτερος μέσω της επιμέλειας, αυτός που έχει ανακαλύψει την ανώτερη γνώση μέσω της συγκέντρωσης, αυτός που έχει τελειοποιήσει τη γνώση και αυτός που έχει πραγματοποιήσει τις προσδοκίες.

«Ονομάζεται αυτός που διαμένει στη μεγάλη αγάπη, αυτός που διαμένει στη μεγάλη συμπόνια, αυτός που διαμένει στη μεγάλη αγαλλίαση και αυτός που διαμένει στη μεγάλη ισοψυχία.

«Ονομάζεται αυτός που είναι επιμελής στο να συγκεντρώνει αισθανόμενα όντα, αυτός που έχει ανακαλύψει την  φωτεινή επίγνωση των πάντων, αυτός που είναι το καταφύγιο για όλους, αυτός που έχει μεγάλη αρετή, αυτός που έχει μεγάλη σοφία και αυτός που έχει τέλεια επίγνωση, τρόπο σκέψης και διάνοια.

«Είναι γνωστός ως αυτός που πραγμάτωσε το φως επειδή κατέχει τους κλάδους της φώτισης, όπως τα θεμέλια της επίγνωσης, τις αυθεντικές εξαλείψεις, τις βάσεις των θαυματουργών δυνάμεων, τις ικανότητες και τις δυνάμεις, καθώς και την ηρεμία και τη ενόραση.

 

«Είναι αυτός που διέσχισε τον ωκεανό της σαμσάρα, αυτός που πέρασε στην άλλη όχθη, αυτός που έφτασε στη στεριά, αυτός που πέτυχε την γαλήνη, αυτός που βρήκε την αφοβία και αυτός που είναι αλώβητος από τα αγκάθια των ενοχλητικών συναισθημάτων.

«Είναι γνωστός ως το άτομο, το σπουδαίο πρόσωπο, το λιοντάρι των ανθρώπων, αυτός που δεν υπόκειται στον φόβο και τη συγκίνηση του ενθουσιασμού, ο ελέφαντας, ο ακηλίδωτος, αυτός που έχει εγκαταλείψει τις τρεις αμαυρώσεις, ο γνώστης , αυτός με τα τρία είδη ενόρασης, αυτός που έχει διασχίσει τα τέσσερα ποτάμια και αυτός που έχει φτάσει στην άλλη όχθη.

«Είναι γνωστός ως μέλος της βασιλικής τάξης γιατί είναι ο μόνος που κουβαλάει την πολύτιμη ομπρέλα. Είναι γνωστός ως ο ιερέας επειδή εγκαταλείπει τις παραπλανητικές θρησκείες. Είναι γνωστός ως ο μοναχός γιατί σπάει το κέλυφος της άγνοιας. Είναι γνωστός ως ο πνευματικός ασκούμενος επειδή είναι πραγματικά πέρα ​​από την προσκόλληση στα χρήματα και το κέρδος. Είναι γνώστης της ιερής γνώσης. Είναι γνωστός ως εκείνος του οποίου τα ενοχλητικά συναισθήματα έχουν φύγει.

«Ονομάζεται ο ισχυρός, ο κάτοχος των δέκα δυνάμεων, ο ευλογημένος, αυτός που έχει αναπτύξει σωματική αυτοκυριαρχία, ο βασιλιάς μεταξύ των βασιλιάδων, ο βασιλιάς του Ντάρμα, αυτός που στρέφει και διδάσκει τον ιερό και υπέρτατο τροχό του Ντάρμα , αυτός που διδάσκει ένα Ντάρμα που είναι χωρίς διαμάχη και αυτός που καθαγιάζει την παντογνώστη σοφία.

 

«Αυτός που είναι δεσμευμένος με τον ακηλίδωτο κεφαλόδεσμο απελευθέρωσης, της μεγάλης σοφίας και της μη προσκόλλησης. Αυτός που κατέχει τα πετράδια των επτά παραγόντων της αφύπνισης. Αυτός που έχει πραγματοποιήσει όλες τις χαρακτηριστικές ιδιότητες του Ντάρμα. Αυτός του οποίου το στρογγυλό πρόσωπο κοιτούν όλοι οι ιερείς και οι ευγενείς ακροατές. Αυτός που περιβάλλεται από τα παιδιά του, τους μποντισάτβα, τα μεγάλα όντα. Ονομάζεται αυτός που είναι εξαιρετικά ευγενικός μέσω της πειθαρχίας, και αυτός που μπορεί εύκολα να προβλέψει το μελλοντικό ξύπνημα ενός μποντισάτβα.

«Ονομάζεται αυτός που μοιάζει με τον Βαϊσραβάνα, αυτός που χορηγεί το θησαυροφυλάκιο των επτά ευγενών αγαθών, αυτός που βλέπει καθαρά, αυτός που απαρνήθηκε την απάρνηση, αυτός που έχει στην κατοχή του όλα τα τέλεια είδη ευδαιμονίας, αυτός που εκπληρώνει όλες τις ελπίδες και αυτός που υποστηρίζει ολόκληρο τον κόσμο με βοήθεια και ευτυχία.

«Λέγεται ότι είναι σαν τον Σάκρα, κάτοχος του βάτζρα της δύναμης της σοφίας και αυτός με τα μάτια που βλέπουν ολόγυρα. Είναι γνωστός ως αυτός που βλέπει όλα τα φαινόμενα με ανεμπόδιστη σοφία, αυτός που μεταμορφώθηκε μέσω της σοφίας σε όλα και αυτός που επιδεικνύει τον μεγάλο χορό του Ντάρμα.

«Είναι σαν το φεγγάρι, αυτός που τα όντα δεν κουράζονται να βλέπουν, αυτός με το λαμπρό φως που φτάνει παντού, το φως που χαρίζει φιλική διάθεση και μεγάλη απόλαυση, το φως που βλέπει όλα τα αισθανόμενα όντα πρόσωπο με πρόσωπο, αυτός που λάμπει στο νου και τις σκέψεις όλων των όντων έτσι ώστε να φαίνονται ακριβώς όπως είναι, η μεγάλη παράταξη, και αυτός που περιβάλλεται από τα αστέρια εκείνων που μαθαίνουν και εκείνων που δεν μαθαίνουν πια.

«Ονομάζεται αυτός που μοιάζει με τον δίσκο του ήλιου, και αυτός που καθαρίζει το σκοτάδι της πλάνης. Είναι ο βασιλιάς που κρατά το μεγάλο λάβαρο. Είναι απεριόριστο και απέραντο φως. Είναι αυτός που τα φωτίζει όλα με το μεγάλο φως. Δεν έχει σύγχυση ποτέ και έτσι ξεκαθαρίζει ερωτήσεις και κάνει προβλέψεις. Λέγεται αυτός που έχει νικήσει το μεγάλο σκοτάδι της άγνοιας. Λέγεται αυτός που αντιλαμβάνεται τα πάντα με το μεγάλο φως της σοφίας. Είναι ο μη εννοιολογικός. Ονομάζεται αυτός που στέλνει ακτίνες φωτός εξίσου σε όλα τα αισθανόμενα όντα με απεριόριστο τρόπο μέσω της αγάπης, της φροντίδας και της μεγάλης συμπόνιας του. Είναι γνωστός ως αυτός που κατέχει το μάνταλα της βαθιάς τελειότητας της σοφίας που είναι δύσκολο να αποκτηθεί και δύσκολο να δεις.

 

«Ονομάζεται αυτός που μοιάζει με τον Μπράχμα, αυτός που η πορεία του ως θρησκευόμενου επαίτη είναι εξαιρετικά ήρεμη, και αυτός που είναι προικισμένος με όλες τις ξεχωριστές ιδιότητες συμπεριφοράς στο μονοπάτι της επαιτείας. Εκείνος με την υπέρτατη μορφή που είναι όμορφος στην όψη. Αυτός με τις ήρεμες ικανότητες, αυτός με τον γαλήνιο νου, αυτός που έχει τελειοποιήσει την γαλήνη, αυτός που έχει αποκτήσει την απόλυτη ηρεμία, αυτός που έχει αποκτήσει τέλεια πειθαρχία και γαλήνη και αυτός που έχει τελειοποιήσει την γαλήνη και τη ενόραση.

«Κρυμμένος και με υποταγμένες αισθήσεις, είναι πολύ συγκρατημένος σαν ελέφαντας. Είναι αμόλυντος, αγνός και γαλήνιος σαν λίμνη. Είναι αυτός που έχει εγκαταλείψει πλήρως κάθε συσκότιση των κεκτημένων τάσεων και ενοχλητικών συναισθημάτων. Είναι προικισμένος με τα τριάντα δύο σημάδια ενός μεγάλου όντος. Ονομάζεται το υπέρτατο ον. Το σώμα του είναι όμορφα στολισμένο με τα ογδόντα εξαιρετικά σημάδια. Είναι ο κορυφαίος μεταξύ των ανθρώπων. Αυτός με τις δέκα δυνάμεις, ο αρματηλάτης εκείνων που πρέπει να καθοδηγηθούν από το απαράμιλλο ον, που διαθέτει τους τέσσερις τύπους σιγουριάς, ο δάσκαλος και εκείνος που έχει τελειοποιήσει τις δεκαοκτώ μοναδικές ιδιότητες ενός Βούδα.

 

«Είναι εκείνος του οποίου η σωματική, λεκτική και πνευματική δραστηριότητα είναι πέρα ​​από κάθε μομφή. Είναι προικισμένος με όλες τις υπέρτατες όψεις και επομένως είναι γνωστός ως αυτός που έχει καθαρίσει την επιφάνεια του καθρέφτη της σοφίας. Επειδή έχει πραγματώσει την ισότητα σε σχέση με την εξαρτημένη καταγωγή, είναι αυτός που μένει στην κενότητα. Επειδή αντιλαμβάνεται τον δρόμο της απόλυτης αλήθειας, είναι αυτός που μένει στην απουσία σημαδιών. Εφόσον δεν λερώνεται από κανένα εγχείρημα, μένει στην απουσία προσδοκιών.

«Αφού κόβει το ρεύμα όλων των σχηματισμών, δεν βρίσκεται στη σφαίρα της απόδοσης. Δεδομένου ότι η σφαίρα της σοφίας του δεν διαταράσσεται σχετικά με το αυθεντικό όριο, είναι γνωστός ως αυτός που λέει την αλήθεια. Επειδή γνωρίζει το ως είναι, το πεδίο των φαινομένων, που είναι σαν το διάστημα, ούτε με χαρακτηριστικά ούτε χωρίς, είναι γνωστός ως αυτός που αλάνθαστα διδάσκει το ως είναι και τίποτα άλλο.

«Αφού κατανοεί όλα τα φαινόμενα σαν μια ψευδαίσθηση, ένα αντικατοπτρισμό, ένα όνειρο, μια αντανάκλαση του φεγγαριού στο νερό, μια ηχώ και μια παραίσθηση, είναι γνωστός ως αυτός που πραγματώνει τη διδασκαλία που είναι απαλλαγμένη από ενοχλητικά συναισθήματα. Επειδή παράγει την αιτία τού να περάσει πέρα ​​από τα βάσανα, είναι σημαντικό να τον βλέπει και να τον ακούει κανείς. Επειδή έχει την ηρωική ικανότητα να καθοδηγεί τα αισθανόμενα όντα, ονομάζεται αυτός που βαδίζει με αλάνθαστα βήματα. Επειδή έχει κόψει την άγνοια και τη λαχτάρα για ύπαρξη, είναι γνωστός ως αυτός που είναι απαλλαγμένος από την εξάντληση.

«Επειδή διδάσκει σωστά το μονοπάτι της απελευθέρωσης, είναι γνωστός ως αυτός που έχτισε τη γέφυρα. Επειδή δεν μολύνεται από κακόβουλες δραστηριότητες και μέρη, είναι γνωστός ως αυτός που έχει νικήσει τους εχθρούς- τους δαίμονες και τα ενοχλητικά συναισθήματα. Έχει πραγματικά υπερβεί το βασίλειο της επιθυμίας και ως εκ τούτου ονομάζεται αυτός που διέσχισε τον βάλτο της επιθυμίας. Έχει πραγματικά υπερβεί το πεδίο της μορφής και γι' αυτό αποκαλείται αυτός που έχει υποστείλει το λάβαρο της υπερηφάνειας. Έχει πραγματικά υπερβεί το άμορφο πεδίο και γι' αυτό ονομάζεται αυτός που υψώνει το λάβαρο της σοφίας.

«Επειδή είναι προικισμένος με το σώμα του Ντάρμα και το σώμα της σοφίας, έχει αυθεντικά υπερβεί κάθε εγκόσμιο έγνοια. Ονομάζεται το μεγάλο δέντρο γιατί ανθίζει με την πολύτιμη σοφία απεριόριστων ιδιοτήτων και είναι προικισμένος με τους καρπούς της απελευθέρωσης. Ονομάζεται αυτός που είναι σαν το λουλούδι ουντουμπάρα, γιατί είναι τόσο σπάνιο να εμφανιστεί και να τον δει κανείς. Λέγεται ότι είναι σαν τον βασιλιά των πολύτιμων λίθων, το πετράδι που εκπληρώνει τις επιθυμίες, επειδή έχει εκπληρώσει πραγματικά τον στόχο του να επιτύχει τη νιρβάνα σύμφωνα με τον δρόμο.

 

32 σημάδια ενός μεγάλου όντος

«Έχει ασκηθεί στην απάρνηση, στην πειθαρχία, στις κακουχίες και τις θρησκευτικές ασκήσεις με σταθερό και αγνό τρόπο, χωρίς να αμφιταλαντεύεται ή να κουράζεται, και επομένως είναι γνωστός ως Αυτός που τα Πόδια του είναι Γερά Ριζωμένα.

«Γονείς, μοναχοί, ιερείς, πνευματικοί δάσκαλοι, άξιοι άνθρωποι και θρησκευόμενοι άνθρωποι προστατεύονται παντοτινά από αυτόν και τους υπερασπίζει, και όσοι έχουν ζητήσει καταφύγιο σ’ αυτόν, δεν εγκαταλείπονται ποτέ, γι' αυτό λέγεται ότι στα πέλματά του έχει τα σημάδια από διάφορες σβάστικες, από ευοίωνα σύμβολα και τροχούς με χιλιάδες ακτίνες.

«Εδώ και πολύ καιρό έχει εγκαταλείψει το φόνο και γι αυτό είναι Εκείνος με τις Φαρδιές Φτέρνες.

«Εδώ και πολύ καιρό εμπνέει τους άλλους να εγκαταλείψουν το φόνο των όντων, επομένως είναι Αυτός με τα Μακριά Δάχτυλα.

«Εδώ και πολύ καιρό έχει εξηγήσει τα οφέλη της αποχής από τον φόνο, γι αυτό ονομάζεται Προστάτης Πολλών Ανθρώπων.

«Εδώ και πολύ καιρό έχει καταβάλει προσπάθεια για να προετοιμάζει τα χέρια και το σώμα του τρίβοντάς τα με γκι και σησαμέλαιο και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας τα για να πλύνει και να αλείψει τα σώματα των γονιών, των μοναχών, των ιερέων, των πνευματικών δασκάλων και άξιων ανθρώπων, ως μέρος της αφοσιωμένης υπηρεσίας του προς αυτούς, επομένως είναι Αυτός με τα Μαλακά και Λεία Χέρια και Πόδια.

«Εδώ και πολύ καιρό με το δίχτυ των τεσσάρων μέσων προσέλκυσης μαθητών—την γενναιοδωρία, την ευγενική συζήτηση, τις ουσιαστικές ενέργειες και με την άσκηση όσων κηρύττει— έχει εκπαιδεύσει επιδέξια πλήθη όντων, επομένως είναι Αυτός με τη Μεμβράνη στα Δάχτυλα των Ποδιών και των Χεριών.

«Εδώ και πολύ καιρό έχει αποκτήσει όλο και πιο ανώτερες ρίζες αρετής, γι αυτό είναι Εκείνος με τις Τοξωτές Πατούσες.

«Για μεγάλο διάστημα έκανε περιφορές γύρω από γονείς, μοναχούς, ιερείς, πνευματικούς δασκάλους, άξιους ανθρώπους, έκανε μνημεία[29] με λείψανα των πεθαμένων, άκουγε με σεβασμό το Ντάρμα, ζωγράφιζε εικόνες, αγαλλίαζε και οι τρίχες των μαλλιών του ορθώνονταν και το ίδιο προκαλούσε στους άλλους όταν δίδασκε το Ντάρμα, άρα είναι Αυτός που οι Τρίχες στο Κεφάλι του να στρέφονται προς τα Δεξιά.

«Για μεγάλο διάστημα, με μεγάλη επιδεξιότητα, τίμησε και άκουσε το Ντάρμα, το κατάλαβε, το απομνημόνευσε, το απήγγειλε, έκανε τους άλλους να το καταλάβουν, εξακρίβωσε το νόημα και τις λέξεις και με ταπεινότητα πρόσφερε καταφύγιο σε όντα που αντιμετώπιζαν γηρατειά, αρρώστια και θάνατο, και τους εξήγησε με σεβασμό το Ντάρμα, άρα είναι Αυτός που οι Γάμπες του είναι σαν της Αντιλόπης.

«Εδώ και πολύ καιρό έχει αφοσιωθεί σταθερά στο να επαινεί τη θρησκευτική ζωή των μοναχών, των ιερέων και άλλων θρησκευτικών ασκούμενων, δίνοντάς τους όλα τα απαραίτητα εφόδια. Έδωσε ρούχα σε γυμνούς και δεν πλησίασε ποτέ τη γυναίκα άλλου άντρα. Εξήγησε τις αρετές της πνευματικής άσκησης και διατήρησε την αξιοπρέπειά του, και επομένως είναι Αυτός που έχει Καλά Καλυμμένα τα Ιδιωτικά του Μέρη.

«Εδώ και πολύ καιρό, οι πράξεις αγάπης του σώματος, του λόγου και του νου του στρέφονταν στο να μην βλάπτουν τα όντα, προσέχοντας τα χέρια και τα πόδια του. Επομένως είναι Αυτός με τα Μακριά Χέρια.

«Εδώ και πολύ καιρό ξέρει το σωστό μέτρο στο φαγητό και τρώει μόνο λίγο με περιορισμένο τρόπο. Έχει δώσει φάρμακα σε εκείνους που έχουν αποδυναμωθεί από τις ταλαιπωρίες της αυτοπειθαρχίας, ποτέ δεν περιφρόνησε τους φτωχούς ή τους κατώτερους, ποτέ δεν καταπίεσε αυτούς που είναι χωρίς προστάτη, επισκεύασε τα σπασμένα μνημεία αυτών που είχαν χαθεί, έχτισε μνημεία και αφαίρεσε τον φόβο από αυτούς που μαστίζονται από το άγχος. Επομένως είναι Εκείνος με τις Αναλογίες του Τέλειου Κύκλου όπως το δέντρο νυαγκρόντα[30].

«Για μεγάλο διάστημα, υπηρέτησε γονείς, ιερείς, μοναχούς, πνευματικούς δασκάλους και άξιους πλένοντάς τους, αλείφοντάς τους και τρίβοντάς τους με λάδια. Όταν έκανε κρύο χρησιμοποιούσε το ζεστό νερό απ’ τον ήλιο, και όταν ήταν ζέστη χρησιμοποιούσε το δροσερό νερό απ’ τη σκιά, προσφέροντάς τους ανέσεις ανάλογα με την εποχή του χρόνου. Τους έδωσε κρεβάτια και καθίσματα καλυμμένα με μαλακό και ευχάριστο ύφασμα, και στα μνημεία των Τατάγκατα πρόσφερε αρωματικά λάδια, λάβαρα από λεπτό ύφασμα, σημαίες και μεταξωτά νήματα. Επομένως είναι Αυτός με τη Λεία και Λεπτή Επιδερμίδα.

«Εδώ και πολύ καιρό, δεν απορρίπτει ποτέ κανένα αισθανόμενο ον, και αντ' αυτού χαίρεται να ασκείται στην αγάπη και την υπομονή ενώ εμπνέει και άλλους να κάνουν το ίδιο επαινώντας τις καλές ιδιότητες της συγχώρεσης και του αλτρουισμού. Στα μνημεία των Τατάγκατα και στα αγάλματα των Τατάγκατα, έχει προσφέρει χρυσά στολίδια, χρυσά λουλούδια, χρυσόσκονη και μεταξωτά λάβαρα σε χρυσό χρώμα. Έχει επίσης προσφέρει στολίδια, χρυσά αγγεία και χρυσαφί ενδύματα. Επομένως είναι Αυτός με Δέρμα σαν το Χρυσό.

 

«Για μεγάλο διάστημα, ακολούθησε τους λόγιους και ξεκαθάρισε τι είναι ενάρετο και τι όχι. Ρώτησε για το τι είναι ανάρμοστο και τι όχι, τι πρέπει να εξασκείται και τι όχι, ποια ντάρμα είναι αρνητικά, ποια μέτρια και ποια υπέρτατα. Εξέτασε το νόημα, το αξιολόγησε και απέκτησε πλήρη βεβαιότητα. Απομάκρυνε τα έντομα, τους ιστούς της αράχνης, τα ξεθωριασμένα λουλούδια, τα διάφορα αγριόχορτα και την άμμο από τα μνημεία των Τατάγκατα. Επομένως είναι Αυτός με τα Ξεμπερδεμένα Μαλλιά.

«Για μεγάλο διάστημα έδειξε σεβασμό στους γονείς, τους ηγέτες, τους πρεσβυτέρους, τους αγίους, τους μοναχούς, τους ιερείς, τους ζητιάνους, τα άπορα όντα και πολλούς άλλους που είχαν έρθει κοντά του, ικανοποιώντας τις επιθυμίες τους παρέχοντάς τους φαγητό, ποτά, κλινοσκεπάσματα, φάρμακα , ρούχα, σπίτια, καντήλια και όλα τα απαραίτητα αγαθά της ζωής, καθώς και πηγάδια και λίμνες λωτών γεμάτες με δροσερό νερό. Επομένως είναι Αυτός με τις Επτά Προεξοχές.

«Για μεγάλο διάστημα έδειξε σεβασμό στους γονείς, τους μοναχούς, τους ιερείς, τους πνευματικούς δασκάλους και τους άξιους, απευθυνόμενος σε αυτούς ενώ υποκλινόταν ή προσκυνούσε και τους προστάτευε από τον κίνδυνο. Ποτέ δεν έδειξε ασέβεια προς τους αδύναμους και ποτέ δεν εγκατέλειψε όσους αναζητούν καταφύγιο. Ποτέ δεν εγκατέλειψε τη σταθερή του αποφασιστικότητα. Για το λόγο αυτό είναι γνωστός ως Αυτός που ο Κορμός του είναι σαν του Λέοντα.

«Για μεγάλο διάστημα έχει αναγνωρίσει τα δικά του ελαττώματα και δεν επισημάνει ποτέ τα ελαττώματα άλλων που έχουν μπερδευτεί. Έχει εγκαταλείψει την αιτία της λεκτικής αντιπαράθεσης και δεν ασχολείται με την αποκάλυψη μυστικών που προκαλούν διχόνοια. Με αυτόν τον τρόπο έχει φυλάξει προσεκτικά την ομιλία, τις πράξεις και το νου του, και έτσι είναι Αυτός με τους Φαρδιούς Ώμους.

«Εδώ και πολύ καιρό, δείχνει το σεβασμό του στους γονείς, τους μοναχούς, τους ιερείς, τους πνευματικούς δασκάλους και τους άξιους, με το να σηκώνεται όρθιος, καλωσορίζοντας τους και απευθυνόμενος σε αυτούς με ειλικρίνεια. Επειδή είναι ειδικός σε ολόκληρη τη βιβλιογραφία των σχολίων, μπορεί να συγκρατεί τα όντα στην επιθυμία τους να διαφωνήσουν και αντ' αυτού, προώθησε τις δικές του αρχές στο Ντάρμα με διακριτικό τρόπο. Έχει εισάγει άλλους, όπως βασιλιάδες και συμβούλους[31] με καλές προθέσεις, στο μονοπάτι του Ντάρμα, προωθώντας έτσι την ανάπτυξη της αρετής. Με αυτόν τον τρόπο έχει υποστηρίξει τέλεια όλη τη διδασκαλία του Τατάγκατα και έχει εμπνεύσει άλλους να εξασκήσουν κάθε αρετή. Για αυτό το λόγο είναι Εκείνος με τους Στρογγυλούς Ώμους.

 

«Εδώ και πολύ καιρό έχει εγκαταλείψει όλα τα υπάρχοντα του και απευθύνεται στους ζητιάνους με ευχάριστα ονόματα, αυτά που θα ήθελαν εκείνοι να ακούσουν. Όποτε κι αν τον πλησιάσουν, δεν τους περιφρονεί, ούτε τους απογοητεύει μήτε τους αποστρέφεται. Εκπληρώνοντας δεόντως τις επιθυμίες τους, ποτέ δεν αμφιταλαντεύτηκε από τη σταθερή του απόφαση να εγκαταλείψει τον πλούτο του. Για το λόγο αυτό είναι γνωστός ως Εκείνος με το Σαγόνι του Λιονταριού.

«Εδώ και πολύ καιρό εγκατέλειψε το διχαστικό λόγο και δεν έχει δεχτεί συμβουλές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφωνία, λάμποντας από την τέλεια αρμονία της ομόνοιας. Έχει επικρίνει τον διχαστικό λόγο κι έχει επαινέσει τις ιδιότητες των αρμονικών σχέσεων. Γι αυτό ονομάζεται Εκείνος με τα Σαράντα Ομοιόμορφα Δόντια.

«Εδώ και πολύ καιρό έχει εγκαταλείψει την αρνητική συμπεριφορά κι έχει υιοθετήσει την αρετή της καλοσύνης. Έχει αποφύγει τις αρνητικές πράξεις και την ωρίμανσή τους κι έχει επαινέσει τις θετικές πράξεις και την ωρίμανσή τους. Έχει κάνει προσφορές λευκού υφάσματος και φαγητού ανακατεμένου με γάλα κι έχει βάψει τα μνημεία των Τατάγκατα με ασβέστη ανακατεμένο με γάλα και τους προσέφερε λευκά λουλούδια και γιρλάντες από σουμανά[32], βαρσικί[33]και άνθη ντανουσκάρι[34]. Γι αυτό ονομάζεται εκείνος με τα Καθαρά Λευκά Δόντια.

«Εδώ και πολύ καιρό έχει σταματήσει να γελά εις βάρος και να κοροϊδεύει τους άλλους. Αντ’ αυτού έκανε χαρούμενους τους άλλους, πρόσεχε τα λόγια του και μίλαγε με τρόπο που έδινε χαρά. Ποτέ δεν κοίταξε τα ελαττώματα και τα λάθη στους άλλους και προσπάθησε να βρίσκονται όλοι σε αρμονία. Ποτέ δεν κλονίστηκε η σταθερή του απόφαση να διδάξει το ίδιο Ντάρμα σε όλους. Γι αυτό είναι Εκείνος που τα Δόντια του δεν έχουν Άνοιγμα.

 

«Εδώ και πολύ καιρό δεν έχει πονέσει ούτε έχει βλάψει κανέναν. Αντίθετα, φρόντισε όσους χτυπήθηκαν από αρρώστιες κι έδωσε φάρμακα στους αρρώστους. Δεν κουράστηκε ποτέ να δίνει κάθε λογής ελιξίρια σε όσους τα χρειάζονταν. Γι αυτό είναι ο Κάτοχος του Συμπαντικού Ελιξιρίου[35] των Ελιξιρίων.

«Εδώ και πολύ καιρό δεν είπε ποτέ ψέματα ούτε σκληρά λόγια. Δεν ήταν αγενής ή ανέντιμος, ούτε επιδίωξε να ταπεινώσει τους άλλους. Δεν ήταν δυσάρεστος, ούτε επιτέθηκε στα αδύνατα σημεία των άλλων. Αντίθετα, έχει εξασκήσει την αγάπη και τη συμπόνια και έχει εργαστεί για να κάνει τους άλλους ευτυχισμένους και ικανοποιημένους. Με συμπονετική χαρά, έχει πει λόγια που προκαλούν ευτυχία—λόγια με αγάπη, ευχάριστα και απαλά που άγγιξαν τους άλλους, τους ικανοποίησαν και τους ανανέωσαν τις αισθήσεις. Με αυτόν τον τρόπο έχει ασκηθεί στη σωστή ομιλία και επομένως είναι Εκείνος με τη Φωνή του Μπράχμα.

«Εδώ και πολύ καιρό θεωρούσε τα αισθανόμενα όντα, με την ανεμπόδιστη όρασή του, σαν τις μητέρες, τους πατέρες και τα παιδιά του. Κοιτάζοντας τους ζητιάνους σαν να ήταν τα μοναχοπαίδια του, γέμισε αγάπη και συμπόνια και δεν τους απογοήτευσε ποτέ. Με τις αισθήσεις του ακίνητες, κοίταζε τα μνημεία των Τατάγκατα με ατάραχο βλέμμα. Έχει πάρει τη σταθερή απόφαση να εμπνεύσει τα άλλα όντα να συναντήσουν τον Τατάγκατα, και επομένως είναι Αυτός με τα Βαθιά Μπλε Μάτια.

«Εδώ και πολύ καιρό έχει εγκαταλείψει τις ανόητες και μικροπρεπείς συμπεριφορές και αντ' αυτού έχει ασκηθεί στα υψηλά και απέραντα. Έχει εμπνεύσει τα όντα με την αίσθηση της απόλαυσης για το Ντάρμα. Ποτέ δεν έχει ενοχληθεί με τους άλλους αλλά πάντα έδειχνε ένα χαμογελαστό πρόσωπο. Αναζήτησε όλους τους πνευματικούς δασκάλους και, έχοντας τόση προδιάθεση, έχει μεταμορφωθεί σε μια συλλογή από κάθε τι ευοίωνο. Γι' αυτό λέγεται ότι Έχει Βλεφαρίδες σαν της Αγελάδας.

«Εδώ και πολύ καιρό έχει εγκαταλείψει όλα τα ελαττώματα του λόγου. Αντίθετα, έχει εξηγήσει λεπτομερώς τις αρετές των Ακροατών, των Μοναχικών Βούδα και όλων εκείνων που διδάσκουν το Ντάρμα. Έχει αντιγράψει τις σούτρα των Τατάγκατα, τις έχει διαβάσει, τις απήγγειλε και τις εξήγησε σε άλλους. Όσον αφορά τις διδασκαλίες που περιέχονται σε αυτές, μπόρεσε να ξεχωρίσει τις λέξεις και το νόημα, και ήταν επιδέξιος στο να κάνει τους άλλους να καταλάβουν το ίδιο. Επομένως είναι Εκείνος που έχει μια Καλά Αναπτυγμένη Γλώσσα.

«Εδώ και πολύ καιρό τιμούσε γονείς, μοναχούς, ιερείς, πνευματικούς δασκάλους και άξιους βάζοντας το κεφάλι του στα πόδια τους. Επαίνεσε εκείνους που έχουν εξελιχθεί και τους χαιρέτησε με σεβασμό, ξύρισε τα μαλλιά τους και άλειψε τα κεφάλια τους με αρωματικά έλαια. Σε όλους τους ζητιάνους έχει προσφέρει χρωματιστές πούδρες, στολίδια και γιρλάντες και στολίδια στο κεφάλι. Επομένως, ονομάζεται Αυτός με το Εξόγκωμα στο Κεφάλι, όπου η Κορυφή του δεν μπορεί να φανεί.

«Εδώ και πολύ καιρό ενθαρρύνει τους άλλους να κάνουν γενναιόδωρες προσφορές όλων των ειδών και τους συμβούλευε να ακολουθούν τις διδασκαλίες όλων των πνευματικών φίλων. Εκείνοι που διδάσκουν το Ντάρμα τον εμπιστεύτηκαν και πήγε ακούραστα σε όλες τις κατευθύνσεις για να υπηρετήσει τους Βούδες, τους Μποντισάτβα, τους Μοναχικούς Βούδες, τους ευγενείς Ακροατές, τους δασκάλους του Ντάρμα, τους γονείς, τους δασκάλους και όλους τους άξιους. Τους έχει προσφέρει καντήλια με αρωματικά λάδια πολλών ειδών, φώτα και λυχνάρια φτιαγμένα με λάδι, γκι ή χόρτο που διώχνει το σκοτάδι. Έχει κοσμήσει τα αγάλματα των Τατάγκατα με τα πιο εξαίσια, ευχάριστα πράγματα, και τα έχει στολίσει με σωρούς από γαλακτόλευκα κοσμήματα. Επειδή έκανε τους άλλους να αναπτύξουν το πνεύμα της αφύπνισης , η συσσώρευση αρετής του ήταν εξαιρετική. Ως εκ τούτου, είναι γνωστός ως Αυτός με την όμορφη, λαμπερή τούφα Ανάμεσα στα Φρύδια που Στρίβει Δεξιόστροφα και έχει ένα Εξαίσιο Χρώμα.

 

«Επειδή είναι προικισμένος με τη μεγάλη δύναμη του Ναραγιάνα, ονομάζεται ο Μεγάλος Ναραγιάνα. Επειδή είναι προικισμένος με τη δύναμη να δαμάζει πολλά εκατομμύρια δαίμονες, ονομάζεται Καταστροφέας όλων των Αντιπάλων.

«Επειδή είναι προικισμένος με τις δέκα δυνάμεις των Τατάγκατα, αποκαλείται Εκείνος με τις Δέκα Δυνάμεις ενός Τατάγκατα.

 

10 Δυνάμεις

«Έχει την ικανότητα να γνωρίζει τι είναι ορθό και τι ανάρμοστο. Εγκαταλείπει το χαμηλό και Μικρό Όχημα και κατέχει τη δύναμη να επιτύχει τις ιδιότητες του Μεγάλου Οχήματος. Χρησιμοποιεί την ανεξάντλητη δύναμή του. Ως εκ τούτου, είναι αυτός που Γνωρίζει τι είναι Ορθό και τι Ανάρμοστο.

«Έχει τη δύναμη που προέρχεται από τη γνώση της αιτίας και του αποτελέσματος όλων των ενεργειών στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Επομένως είναι Αυτός με τη Δύναμη που Προέρχεται από τη Γνώση της Αιτίας και του Αποτελέσματος όλων των Πράξεων στο Παρελθόν, στο Παρόν και στο Μέλλον.

«Έχει τη δύναμη να γνωρίζει τις ικανότητες όλων των αισθανόμενων όντων και τα επίπεδα του ζήλου τους. Επομένως είναι Αυτός με τη Δύναμη να Γνωρίζει τις Ικανότητες όλων των Αισθανόμενων Όντων και τα Επίπεδα του Ζήλου τους.

«Έχει τη δύναμη να γνωρίζει με ποιον τρόπο μπαίνει κανείς σε διάφορους τύπους κόσμων. Ως εκ τούτου, είναι Αυτός με τη Δύναμη να Γνωρίζει πως Εισέρχεται κανείς σε Διάφορους Τύπους Κόσμων.

«Έχει τη δύναμη να γνωρίζει τι απελευθερώνει διάφορες τάσεις, πολλές τάσεις και όλες τις τάσεις. Επομένως είναι Αυτός που έχει τη Δύναμη να γνωρίζει τι απελευθερώνει διάφορες τάσεις, πολλές τάσεις και όλες τις τάσεις.

«Έχει τη δύναμη να γνωρίζει το μονοπάτι που οδηγεί παντού. Επομένως είναι Αυτός με τη Δύναμη να Γνωρίζει το Μονοπάτι που Οδηγεί Παντού.

«Έχει τη δύναμη να γνωρίζει όλους τους στοχασμούς, τις απελευθερώσεις, τις συγκεντρώσεις και τις απορροφήσεις, καθώς και τον τρόπο εξαγνισμού και διακοπής των ενοχλητικών συναισθημάτων. Επομένως, είναι Αυτός με τη Δύναμη να Γνωρίζει Όλους τους Στοχασμούς, Απελευθερώσεις, Συγκεντρώσεις και Απορροφήσεις, καθώς και τον Τρόπο Εξαγνισμού και Διακοπής των Ενοχλητικών Συναισθημάτων.

«Έχει τη δύναμη να γνωρίζει όλες τις προηγούμενες καταστάσεις χωρίς προσκόλληση. Επομένως είναι Αυτός με τη Δύναμη να Γνωρίζει Όλες τις Προηγούμενες Καταστάσεις χωρίς Προσκόλληση.

«Έχει τη δύναμη της γνώσης που πηγάζει από το θεϊκό του μάτι που βλέπει καθαρά όλες τις μορφές χωρίς εξαίρεση. Επομένως είναι Αυτός με τη Δύναμη της Γνώσης που Πηγάζει από το Θείο Του Μάτι που Βλέπει Καθαρά Όλες τις Μορφές χωρίς Εξαίρεση.

«Έχει τη δύναμη να γνωρίζει πώς σχηματίζονται όλες οι κεκτημένες τάσεις και πώς εξαντλούνται όλες οι μολυσμένες καταστάσεις χωρίς εξαίρεση. Επομένως, είναι Αυτός που έχει τη Δύναμη να Γνωρίζει πώς Σχηματίζονται όλες οι Κεκτημένες Τάσεις και πώς Εξαντλούνται όλες οι Μολυσμένες Καταστάσεις χωρίς Εξαίρεση.

 

4 βεβαιότητες

«Έχει αποκτήσει τη βεβαιότητα που προκύπτει από τη δήλωσή του ότι πραγματώνει όλα τα ντάρμα χωρίς εξαίρεση, μια βεβαιότητα που ξεπερνά ολόκληρο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του βασιλείου των θεών. Επομένως, είναι Αυτός που έχει Αποκτήσει τη Βεβαιότητα που Προκύπτει από τη Δήλωσή του για την Πραγμάτωση όλων των ντάρμα χωρίς εξαίρεση, μια Βεβαιότητα που Ξεπερνά Ολόκληρο τον Κόσμο, Συμπεριλαμβανομένου του Πεδίου των θεών.

«Δηλώνει ότι, ‘Όλα τα ενοχλητικά συναισθήματα είναι εμπόδια [αν θέλουμε] να περάσουμε πέρα από τα βάσανα’, και έτσι ανακαλύπτει μια βεβαιότητα όπου ακόμα κι ολόκληρος ο κόσμος, μαζί με τους θεούς, δεν μπορεί να καταστρέψει. Επομένως είναι Αυτός που Δηλώνει ότι «Όλα τα ενοχλητικά συναισθήματα είναι εμπόδια [αν θέλουμε] να περάσουμε πέρα από τη δυστυχία’ και έτσι Ανακαλύπτει μια Βεβαιότητα την οποία δεν μπορεί να Καταστρέψει ούτε Ολόκληρος ο Κόσμος, συμπεριλαμβανομένων και των Θεών.

«Με τον ισχυρισμό, ‘Το πέρασμα πέρα από τη δυστυχία επιτυγχάνεται όταν το μονοπάτι της απάρνησης έχει ολοκληρωθεί’, έχει επιτύχει μια αφοβία που ολόκληρος ο κόσμος κι οι θεοί του, δεν μπορούν να ανατρέψουν. Ως εκ τούτου, είναι Αυτός που ισχυρίζεται ότι «Το Πέρασμα πέρα από τη Δυστυχία Επιτυγχάνεται όταν Ολοκληρωθεί το Μονοπάτι της Απάρνησης» και, ως εκ τούτου, έχει Επιτύχει μια Αφοβία που ολόκληρος ο κόσμος, κι οι θεοί του, δεν μπορούν να ανατρέψουν.

«Έχει επιτύχει μια αφοβία που ολόκληρος ο κόσμος κι οι θεοί του, δεν μπορούν να αντιστρέψουν, η οποία εκφράζεται μέσω μιας δήλωσης σχετικά με τη γνώση του τρόπου εγκατάλειψης όλων των μολύνσεων. Ως εκ τούτου, ονομάζεται Αυτός που έχει Επιτύχει μια Αφοβία που ολόκληρος ο κόσμος κι οι θεοί του, δεν μπορούν να Αντιστρέψουν, η οποία Εκφράζεται σε μια Δήλωση σχετικά με τη Γνώση του Τρόπου Εγκατάλειψης όλων των μολύνσεων.

 

18 μοναδικές ιδιότητες ενός Βούδα

«Επειδή είναι ένας δάσκαλος του Ντάρμα που ποτέ δεν τραυλίζει ή κομπιάζει, είναι Αυτός που Διδάσκει το Ντάρμα χωρίς να τραυλίζει ή να Κομπιάζει.

«Κρατά στην καρδιά του την ουσία του Ντάρμα, που υπερβαίνει το να μπορεί να ειπωθεί ή να ακουστεί. Επομένως είναι Αυτός που Κρατά στην Καρδιά Του την Ουσία του Ντάρμα, που Υπερβαίνει το να μπορεί να ειπωθεί ή να ακουστεί.

«Είναι πέρα ​​από την παύση και επομένως είναι ο Εκείνος που υπερβαίνει την παύση.

«Είναι σε θέση να ευλογεί τους αμέτρητους ήχους των αισθανόμενων όντων και να τους μεταμορφώνει στη γλώσσα του Ντάρμα του Βούδα. Ως εκ τούτου, ονομάζεται Αυτός που είναι σε θέση να Ευλογήσει τους Αμέτρητους Ήχους των αισθανόμενων όντων και να τους Μεταμορφώσει στη γλώσσα του Ντάρμα του Βούδα.

«Είναι αυτός που δεν ξεχνά, επομένως είναι Εκείνος που δεν Ξεχνά.

«Δεν βλέπει διαφορές, επομένως είναι Αυτός που δεν Βλέπει Διαφορές.

«Έχει μονοσήμαντη συγκέντρωση σε όλες του τις σκέψεις καθώς και σε όλες του τις απορροφήσεις, και επομένως είναι Αυτός που έχει Μονοσήμαντη Συγκέντρωση σε όλες του τις Σκέψεις καθώς και σε όλες του τις Απορροφήσεις.

«Έχει αναπτύξει μια ισοψυχία που δεν διαφοροποιεί, και επομένως είναι Αυτός που έχει αναπτύξει μια Ισοψυχία που δεν Διαφοροποιεί.

«Δεν χάνει ποτέ την απορρόφησή του στη δημιουργία πίστης, και επομένως είναι Αυτός που δεν χάνει την Απορρόφησή του στη Δημιουργία της Πίστης.

«Με την αδιάλειπτη απορρόφηση στη δημιουργία επιμέλειας, δεν χάνει ποτέ την επιμέλειά του. Επομένως είναι Αυτός που Δεν Χάνει την Επιμέλειά Του, Έχοντας Μονοσήμαντη Απορρόφηση στη Δημιουργία Επιμέλειας.

«Δεν χάνει ποτέ την συνειδητότητα του, και επομένως είναι Αυτός που δεν Χάνει ποτέ την Συνειδητότητά του.

«Δεν χάνει ποτέ τη σοφία του, και επομένως είναι Αυτός που δεν Χάνει ποτέ τη Σοφία του.

«Δεν χάνει ποτέ την απελευθέρωσή του και επομένως είναι Αυτός που δεν Χάνει ποτέ την Απελευθέρωσή του.

«Δεν χάνει ποτέ τη θέασή του ως προς την απελευθερωμένη σοφία, και επομένως είναι Αυτός που δεν χάνει τη Θέασή του ως προς την Απελευθερωμένη Σοφία.

«Αφήνει τη σοφία να πληροφορεί όλες τις σωματικές, λεκτικές και διανοητικές πράξεις του και κατέχει τη σοφία που καθοδηγείται από τη σοφία. Ως εκ τούτου, είναι Αυτός που αφήνει τη Σοφία να Πληροφορεί όλες τις Σωματικές, Λεκτικές και Νοητικές του Πράξεις και Κατέχει τη Σοφία που Καθοδηγείται από τη Σοφία.

«Είναι προικισμένος με την ανεμπόδιστη θέαση της σοφίας που βλέπει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον χωρίς προσκόλληση. Επομένως είναι Εκείνος που είναι Προικισμένος με την Ανεμπόδιστη Θέαση που βλέπει το Παρελθόν, το Παρόν και το Μέλλον χωρίς Προσκόλληση.

«Έχει επιτύχει την αμόλυντη ελευθερία, επομένως είναι Εκείνος που έχει Επιτύχει την Αμόλυντη Ελευθερία.

«Έχει την αδιάκοπη επιδεξιότητα στο να εμπνέει τις δραστηριότητες των όντων κι επομένως είναι Εκείνος που έχει την Αδιάκοπη Επιδεξιότητα στο να Εμπνέει τις Δραστηριότητες των Όντων.

«Είναι ικανός να διδάσκει το Ντάρμα σε άλλους σύμφωνα με τις δυνατότητές τους, κι επομένως είναι αυτός, ο Ικανός να διδάσκει το Ντάρμα σε Άλλους σύμφωνα με τις Δυνατότητές τους.

«Έχει τελειοποιήσει το ιερό περιβάλλον όλων των πτυχών του μελωδικού  λόγου κι επομένως είναι Αυτός που έχει Τελειοποιήσει το Ιερό Περιβάλλον όλων των πτυχών του μελωδικού Λόγου.

«Είναι επιδέξιος στο να αρθρώνει κάθε ήχο και αντήχηση κι επομένως είναι Εκείνος που η Φωνή του είναι σαν Θεού, Νάγκα, Γιάκσα, Γκαντάρβα, Ημιθέου, Γκαρούντα, Κιννάρα και Μαχοράγκα.

«Είναι εκείνος που η φωνή του αντηχεί σαν τη φωνή του Μπράχμα. Είναι αυτός με τη φωνή ενός κούκου. Είναι αυτός που η φωνή του είναι σαν μεγάλο τύμπανο. Είναι εκείνος που η φωνή του είναι σαν αντήχηση της γης. Είναι αυτός με τη βροντερή φωνή ενός κεραυνού του νάγκα βασιλιά Σαγκάρα.

«Είναι αυτός που η φωνή του είναι σαν βρυχηθμός λιονταριού ή ταύρου. Είναι εκείνος με τη φωνή που ικανοποιεί, γιατί είναι σύμφωνη με τις γλώσσες όλων των αισθανόμενων όντων. Είναι αυτός με τη φωνή που ευχαριστεί τον κύκλο του κοινού του χωρίς κωλύματα και εμπόδια. Είναι εκείνος που η μια του γλώσσα είναι κατανοητή σε όλες τις γλώσσες.

«Είναι αυτός που τιμάται από τον άρχοντα του πεδίου του Μπράχμα. Είναι αυτός που τον σέβεται ο άρχοντας των θεών. Είναι αυτός στον οποίο υποκλίνεται ο άρχοντας των νάγκα. Είναι εκείνος στο πρόσωπο του οποίου κοιτάζει ο άρχοντας των γιάκσα. Είναι αυτός που υμνεί στο τραγούδι ο άρχοντας των γκαντάρβα. Είναι αυτός που τον ατενίζει ο άρχοντας των δαιμόνων, που τον βλέπει με μάτια λαμπερά και αδιάκοπα. Είναι αυτός στον οποίο υποκλίνεται ο άρχοντας των ημίθεων. Είναι εκείνος που μένει αλώβητος από το βλέμμα του άρχοντα των γκαρούντα. Είναι αυτός που υμνείται από τον άρχοντα των κιννάρα. Είναι αυτός που λαχταρά να δει ο άρχοντας των μαχοράγκα. Είναι αυτός που λατρεύεται από τον άρχοντα των ανθρώπων.

«Είναι αυτός που στηρίζεται από μεγάλες συγκεντρώσεις αρετών. Είναι αυτός που καθοδηγεί τους μποντισάτβα, που τους εμπνέει και τους ευχαριστεί. Είναι αυτός που διδάσκει το Ντάρμα απαλλαγμένος από κοσμικότητα. Είναι ο αξιοσέβαστος δάσκαλος του Ντάρμα που δεν μπερδεύει ποτέ καμία λέξη ούτε συλλαβή. Διδάσκει το Ντάρμα την κατάλληλη στιγμή.

 

«Μαϊτρέγια, αυτή η περιστροφή του τροχού του Ντάρμα είναι απλώς μια σύντομη διδασκαλία που επαινεί μερικές μόνο από τις ιδιότητες του Τατάγκατα. Μαϊτρέγια, για να μπορέσει ο Τατάγκατα να τις απαριθμήσει με λεπτομέρεια, θα χρειαζόταν έναν κάλπα ή περισσότερο. Και αυτό ακόμα δεν θα ήταν αρκετό για να τα απαριθμήσει όλα.»

 

Τότε ο Ευλογημένος είπε αυτούς τους στίχους:

 

Έχει στραφεί ο τροχός του Ντάρμα,

που είναι βαθύ, δύσκολα το βλέπεις και λεπτοφυές.

Δεν το κατανοούν οι ακραίοι,

ούτε οι δαίμονες.

 

Έχει στραφεί ο τροχός του Ντάρμα,

που δεν έχει μια βάση των πάντων κι είναι πέρα από αντιλήψεις,

είναι αγέννητο και χωρίς προέλευση,

μοναδικό και κενό από εγγενή φύση.

 

Ο Βούδας έστρεψε τον τροχό

που διδάσκει το Ντάρμα της ισότητας,

χωρίς τίποτα να αποδεχτείς και να απορρίψεις.

χωρίς αιτία και χωρίς χαρακτηριστικά.

 

Ο Προστάτης του Κόσμου

έστρεψε τον τροχό

που είναι σαν ψευδαίσθηση κι αντικατοπτρισμός,

σαν όνειρο, σαν ηχώ και νεροφέγγαρο.

 

Οδηγεί πέρα από τα εξαρτημένα φαινόμενα,

δεν είναι μηδενιστικό ούτε και μόνιμο,

αλλά διαπερνά όλες τις θεωρήσεις-

έτσι περιγράφεται ο τροχός του Ντάρμα.

 

Είναι μια απεριόριστη απέραντη διδασκαλία,

ίση με το διάστημα,

φωτεινή και μη νοητική,

έτσι περιγράφεται ο τροχός του Ντάρμα.

 

Είναι απαλλαγμένη από ύπαρξη και ανυπαρξία,

υπερβαίνει εαυτό και μη εαυτό,

είναι μια διδασκαλία φυσικά αγέννητη,

αυτό ονομάζουμε τροχό του Ντάρμα.

 

Ως προς την αλήθεια του ως είναι

είναι το τελικό άκρο, εν τούτοις δεν έχει τέλος.

Αυτήν τη μη δυαδική διδασκαλία του Ντάρμα,

ονομάζουμε τροχό του Ντάρμα.

 

Το μάτι είναι ουσιαστικά κενό,

το ίδιο και το αυτί και η μύτη.

Η γλώσσα, το σώμα καθώς και ο νους

είναι κενά και αδρανή.

 

Αυτός είναι ο τροχός του Ντάρμα

που έχει πλέον περιστραφεί.

Αφυπνίζει τα μη αφυπνισμένα όντα,

γι αυτό ονομάζεται Ο Αφυπνισμένος.

 

Μόνος μου πραγμάτωσα αυτήν τη φύση,

τη φύση που ορίζεται ως Ντάρμα,

χωρίς οδηγίες από άλλους,

κι έτσι είμαι ο αυτοπροβαλλόμενος κάτοχος του οφθαλμού της σοφίας.

 

Αυτός που κατέχει όλα τα Ντάρμα

ονομάζεται άρχοντας του Ντάρμα.

Αυτός που γνωρίζει ποιο είναι το εσφαλμένο

και ποιο το αυθεντικό Ντάρμα , ονομάζεται Οδηγός.

 

Όσα κι αν είναι τα όντα που πρέπει να εκπαιδευτούν,

όλα αυτά τα απεριόριστα όντα εκπαιδεύω.

Έχω τελειοποιήσει την εκπαίδευσή μου

γι αυτό αποκαλούμαι ο Τέλειος Οδηγός.

 

Σε όλα τα όντα που έχουν απομακρυνθεί από το μονοπάτι,

δείχνω τον υπέρτατο δρόμο.

Τα οδηγώ στην απέναντι όχθη

και γι αυτό είμαι ο Οδηγός.

 

Αφού γνωρίζω τον τρόπο να μαγνητίζω,

μαζεύω τα όντα στο πλευρό μου.

Αφού σώζω τα όντα από την έρημο της κυκλικής ύπαρξης,

είμαι ο Οδηγητής τους.

 

Κατέχω όλα τα φαινόμενα,

γι αυτό είμαι ο Νικητής, ο κύριος του Ντάρμα.

Αφού στρέφω τον τροχό του Ντάρμα,

είμαι ο Βασιλιάς του Ντάρμα.

 

Είμαι ο γενναιόδωρος χορηγός του Ντάρμα,

ο Δάσκαλος, ο ανυπέρβλητος Άρχοντας του Ντάρμα.

Η προσφορά μου εκτελέστηκε καλά και ο στόχος επιτεύχθηκε.

Ο σκοπός μου εκπληρώθηκε και το καλό επιτεύχθηκε.

 

Είμαι αυτός που παρηγορεί και ανακουφίζει

ο ήρωας που κατέκτησε τα ενοχλητικά συναισθήματα.

Νικηφόρος σε όλες τις μάχες,

ο απελευθερωμένος που απελευθερώνει τα όντα.

 

Είμαι το φως του κόσμου.

Σκορπίζω το φως της γνώσης και της σοφίας.

Κατακτώ το σκοτάδι της άγνοιας.

Κρατώ τη δάδα, είμαι το λαμπρό φως.

 

Είμαι ο επιδέξιος γιατρός με τη μεγάλη σοφία,

ο μεγάλος θεραπευτής των πληγών από τα ενοχλητικά συναισθήματα.

Για όσους πλήττονται από τα ενοχλητικά συναισθήματα

είμαι εκείνος που αφαιρεί τον πόνο.

 

Όλα τα σημάδια είναι πλήρη,

και όλα τα γνωρίσματα του καλού με στολίζουν.

Ωστόσο, μ’ αυτό το σώμα, που είναι εξαίρετο από κάθε άποψη,

προσαρμόστηκα στους εγκόσμιους τρόπους.

 

Είμαι γεμάτος δύναμη με τις δέκα δυνάμεις,

σίγουρος με τις τέσσερις βεβαιότητες,

και κατέχω τις δεκαοκτώ μοναδικές ιδιότητες,

ο μεγάλος σοφός που στρέφει τον τροχό του Ντάρμα του Υπέρτατου Οχήματος.

 

Αυτή η σύντομη εξήγηση

θα θέσει σε κίνηση τον τροχό του Ντάρμα.

Αυτός ο έπαινος για τις ιδιότητες του Τατάγκατα

απαρίθμησε μόνο μερικές.

 

Η απεριόριστη σοφία του Βούδα

είναι τόσο απέραντη όσο το διάστημα.

Ακόμα κι αν μιλούσε κάποιος για ένα κάλπα,

δεν θα αρκούσε για να περιγράψει τις ιδιότητες του Βούδα.

 

Έτσι ολοκληρώνεται το εικοστό έκτο κεφάλαιο για την περιστροφή του τροχού του Ντάρμα. 

 

 

 

Κεφάλαιο 27 – Επίλογος

 

Οι θεοί, που είχαν ζητήσει αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα από τον Τατάγκατα, είχαν συγκεντρωθεί τώρα για την περιστροφή του τροχού του Ντάρμα. Συνολικά υπήρχαν περισσότερα από 18.000 θεϊκά όντα από τα Καθαρά Πεδία, με επικεφαλής τους Μαχεσβάρα, Νάντα, Σουνάντα, Τσαντάνα, Μαχίτα, Σάντα, Πρασάντα και Βινιτέσβαρα. Τότε ο Τατάγκατα απευθύνθηκε στα θεϊκά όντα, με επικεφαλής τον Μαχεσβάρα, που είχε έρθει από τα καθαρά πεδία, με τον ακόλουθο τρόπο:

 

«Φίλοι μου, αυτή η σούτρα γνωστή ως Το Πλήρες Παιχνίδισμα είναι μια πολύ εκτενής περιγραφή της παιχνιδίζουσας δραστηριότητας του Μποντισάτβα. Αποτελεί μια εισαγωγή για την βουδική δραστηριότητα. Ο Τατάγκατα το δίδαξε για να μας συστηθεί. Τώρα λοιπόν θα πρέπει να το αφομοιώσετε, να το διατηρήσετε και να δημιουργήσετε τις αιτίες για να ακουστεί ξανά. Με αυτόν τον τρόπο θα εξαπλωθεί, αυτή η μέθοδος του Ντάρμα μου.

Όσοι ακολουθούν το Όχημα των Μποντισάτβα, αν ακούσουν αυτή τη διδασκαλία, θα αναπτύξουν μια εξαιρετικά σταθερή επιμέλεια. Αυτά τα όντα που αναπτύσσουν μια δυνατή τάση να επιτύχουν την ανυπέρβλητη και τέλεια φώτιση, θα αναπτύξουν τη δύναμη που κάνει τη βροχή της μεγάλης διδασκαλίας να πέσει. Οι δαίμονες θα καταστραφούν. Όλοι όσοι διακηρύσσουν διαφορετικά δόγματα δεν θα εμφανιστούν. Το αίτημά σας να διδάξετε αυτό το Ντάρμα θα γίνει ρίζα αρετής—πολύ πολύτιμη, αποφέροντας μεγάλα οφέλη και κερδίζοντας μεγάλους επαίνους.

 

«Φίλοι μου, όποιος ενώνει τις παλάμες του με σεβασμό στο Πλήρες Παιχνίδισμα, θα αποκτήσει οκτώ υπέρτατες ιδιότητες. Ποιες είναι αυτές οι οκτώ; Θα αποκτήσει υπέρτατο σώμα, υπέρτατη δύναμη, υπέρτατη ακολουθία, υπέρτατη συνειδητότητα, υπέρτατη απάρνηση, υπέρτατη καθαρότητα σκέψεων, υπέρτατο επίπεδο διαλογιστικής συγκέντρωσης και υπέρτατη εκδήλωση σοφίας/insight. Αυτές είναι οι οκτώ υπέρτατες ιδιότητες που θα αποκτήσει.

 

«Φίλοι μου, όποιος στήσει ένα θρόνο για τον δάσκαλο του Ντάρμα που επιθυμεί να εξηγήσει το Πλήρες Παιχνίδισμα, θα φτάσει σε οκτώ επιθυμητές θέσεις μόλις στήσει τον θρόνο. Ποιες είναι αυτές οι οκτώ; Είναι η θέση του εμπόρου, του νοικοκύρη, του παγκόσμιου μονάρχη, του παγκόσμιου προστάτη, του Σάκρα, του Βασαβαρτίν, του Μπράχμα, του μποντισάτβα που δεν παλινδρομεί και έχει φτάσει στην υπέρτατη ουσία της αφύπνισης, που κάθεται στον θρόνο λιονταριού, και νικά τις επιθέσεις των δαιμόνων, και έναν Βούδα που έχει φτάσει στην τέλεια και ανυπέρβλητη φώτιση και κάθεται στο θρόνο της περιστροφής του τροχού του Ντάρμα. Αυτές είναι οι οκτώ επιθυμητές θέσεις που θα επιτύχει.

 

«Φίλοι μου, όποιος επικροτεί έναν δάσκαλο του Ντάρμα που εξηγεί το Πλήρες Παιχνίδισμα, θα αποκτήσει οκτώ καθαρότητες στον λόγο. Ποιες είναι αυτές οι οκτώ; Με την καθαρή δράση του λόγου που συμφωνεί με την αλήθεια, οι άλλοι θα κάνουν αυτό που λέει εκείνος. Με την καθαρή δράση του λόγου που συνεπαίρνει το κοινό, τα λόγια του θα γίνονται αποδεκτά. Με την καθαρή δράση του να μην αγνοηθεί, τα λόγια του θα ληφθούν υπόψιν. Συγκεντρώνοντας τα όντα ειρηνικά, θα μιλήσει κανείς ευχάριστα και απαλά. Ικανοποιώντας το σώμα και το νου, η φωνή του θα είναι σαν τη φωνή του κούκου. Ενώνοντας τα όντα, θα έχει την άποψή του. Επισκιάζοντας όλες τις φωνές, θα έχει τη φωνή του Μπράχμα. Επειδή δεν θα επισκιάζεται από αυτούς που διαδίδουν άλλες δοξασίες, θα έχει μια φωνή σαν το βρυχηθμό ενός λιονταριού. Ικανοποιώντας τις αισθήσεις όλων των αισθανόμενων όντων, θα έχει τη φωνή ενός Βούδα. Αυτές είναι οι οκτώ καθαρότητες του λόγου που θα επιτύχει.

 

«Φίλοι μου, όποιος γράφει το Πλήρες Παιχνίδισμα, αυτήν τη Νταρμική διδασκαλία και την μεταφέρει, τη σέβεται και την τιμά, αποδίδοντας τιμές καθώς επαινεί αυτήν τη διδασκαλία του Ντάρμα στις τέσσερις κατευθύνσεις χωρίς κανένα αίσθημα τσιγκουνιάς, λέγοντας: «Έλα εδώ ! Γράψε αυτή τη διδασκαλία! Διατήρησέ τη! Διάδωσέ τη! Στοχάσου την! Απομνημόνευσέ την καλά!» θα αποκτήσουν οκτώ μεγάλους θησαυρούς. Ποιοι είναι αυτοί οι οκτώ μεγάλοι θησαυροί; Είναι: ο θησαυρός της αλάνθαστης μνήμης λόγω της μη λησμοσύνης, ο θησαυρός της ευφυΐας μέσω της προσεκτικής ανάλυσης, ο θησαυρός της πραγμάτωσης μέσω της ενθουσιώδους αφομοίωσης του νοήματος όλων των σούτρα, ο θησαυρός της απομνημόνευσης καθώς θυμάται κανείς όλα όσα ακούει, ο θησαυρός της βεβαιότητας καθώς ικανοποιούνται τα αισθανόμενα όντα με τις καλές συμβουλές, ο θησαυρός του Ντάρμα διατηρώντας το αληθινό Ντάρμα, ο θησαυρός του πνεύματος της φώτισης καθώς διατηρεί την γενεαλογία των Τριών Πετραδιών και τον θησαυρό της επίτευξης αναπτύσσοντας δεκτικότητα στην αλήθεια της μη προέλευσης. Αυτοί είναι οι οκτώ μεγάλοι θησαυροί που θα αποκτήσει.

 

«Φίλοι μου, όποιος διδάσκει το Πλήρες Παιχνίδισμα, αυτήν τη Νταρμική διδασκαλία και την εξηγεί θα τελειοποιήσει οκτώ συσσωρεύσεις. Ποιες είναι αυτές οι οκτώ; Αυτές είναι: γενναιοδωρία μέσω της απελευθέρωσης από την τσιγγουνιά, πειθαρχία μέσω της τελειοποίησης όλων των ενάρετων προθέσεων, μάθηση μέσω της επίτευξης της γνώσης χωρίς προσκόλληση, γαλήνια παραμονή μέσω της πραγματοποίησης όλων των διαλογιστικών καταστάσεων και ισορροπιών, ενόραση μέσω της τελειοποίησης της γνώσης με τα μέσα της τρίπτυχης γνώσης, αρετή μέσω της τελειοποίησης των εξαιρετικών γνωρισμάτων και στολιδιών των βουδικών πεδίων, σοφία ικανοποιώντας τις κλίσεις όλων των αισθανόμενων όντων και μεγάλη συμπόνια γιατί δεν κουράζεται να ωριμάζει όλα τα αισθανόμενα όντα. Αυτές είναι οι οκτώ συσσωρεύσεις που θα τελειοποιήσει.

 

«Φίλοι μου, όποιος έχει αυτή την οπτική και, θεωρώντας πως τα άλλα όντα θα πρέπει να λάβουν αυτήν την οδηγία, διδάσκει εκτενώς αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα, το Πλήρες Παιχνίδισμα, θα επιτύχει οκτώ μεγάλα είδη αρετής μέσω αυτής της ενάρετης αιτίας. Ποια είναι αυτά τα οκτώ; Το πρώτο από αυτά τα σπουδαία είδη αρετής έχει ως αποτέλεσμα να γίνει παγκόσμιος μονάρχης. Η δεύτερη μεγάλη αρετή έχει ως αποτέλεσμα να γίνει ανώτατος κυβερνήτης στο Πεδίο των Τεσσάρων Μεγάλων Βασιλέων. Η τρίτη μεγάλη αρετή έχει ως αποτέλεσμα να γίνει Σάκρα, άρχοντας των θεών. Η τέταρτη μεγάλη αρετή έχει ως αποτέλεσμα να γίνει ο θεός Σουγιάμα. Η πέμπτη μεγάλη αρετή έχει ως αποτέλεσμα να γίνει Σαντουσίτα. Η έκτη μεγάλη αρετή έχει ως αποτέλεσμα να γίνει Σουνιρμαναράτι. Η έβδομη μεγάλη αρετή έχει ως αποτέλεσμα να γίνει ο Βασαβαρτίν, ο βασιλιάς των θεών. Η όγδοη μεγάλη αρετή έχει ως αποτέλεσμα να γίνει Μπράχμα από το Πεδίο Μαχα-Μπράχμα. Τελικά γίνεται ένας Τατάγκατα, ένας άξιος, ένας τέλεια φωτισμένος, απαλλαγμένος από όλα τα μη ενάρετα ντάρμα και προικισμένος με όλα τα ενάρετα. Αυτές είναι οι οκτώ μεγάλες αρετές που θα αποκτήσει.

 

«Φίλοι μου, όποιος ακούσει προσεκτικά αυτή τη διδασκαλία για το Πλήρες Παιχνίδισμα όπως εξηγείται, θα αποκτήσει οκτώ καθαρές νοητικές καταστάσεις. Ποιες είναι αυτές οι οκτώ; Είναι: αγάπη για να νικήσει κάθε θυμό, συμπόνια για να εγκαταλείψει κάθε κακή πρόθεση, συμπονετική χαρά για να απαλλαχτεί από κάθε θλίψη, ισοψυχία για να εγκαταλείψει την επιθυμία και τον θυμό, τέσσερις συγκεντρώσεις για να κυριέψει το βασίλειο της επιθυμίας , τέσσερις ισορροπίες του άμορφου βασιλείου για να γίνει κύριοι του νου, πέντε τύποι ανώτερης γνώσης για να ταξιδέψει σε άλλα βουδικά πεδία και η ικανότητα να κατακτήσει όλα τα ίχνη των κεκτημένων τάσεων για να επιτύχει την διαλογιστική συγκέντρωση του ηρωικού βαδίσματος. Αυτές είναι οι οκτώ καθαρές νοητικές καταστάσεις που θα επιτύχει.

 

«Φίλοι μου, όπου κι αν βρεθεί αυτή η διδασκαλία του Ντάρμα το Πλήρες Παιχνίδισμα, είτε σε ένα χωριό, μια πόλη, μια αγορά, ένα κατοικημένο μέρος, μια συνοικία, μια αυλή ή ένα ναό, οι οκτώ φόβοι δεν θα εκδηλωθούν παρά μόνο από την ωρίμανση προηγούμενων πράξεων. Ποιοι είναι αυτοί οι οκτώ; Είναι οι φόβοι για τα προβλήματα που προκαλούν (1) οι ηγεμόνες, (2) οι κλέφτες, (3) τα κακόβουλα όντα, (4) η πείνα σε μια έρημο, (5) οι καυγάδες, οι διαμάχες και οι τσακωμοί, (6) οι θεοί, (7) ) τα νάγκα, (8) οι γιάκσα, και κάθε είδους κακοτυχία. Εκτός από την ωρίμανση των προηγούμενων ενεργειών, φίλοι μου, αυτοί οι οκτώ φόβοι δεν θα υπάρχουν πλέον.

 

«Φίλοι μου, ακόμα κι αν η ζωή ενός Τατάγκατα διαρκούσε για ένα κάλπα επαινώντας αυτή τη Νταρμική διδασκαλία αδιάκοπα μέρα και νύκτα, δεν θα μπορούσε να τελειώσει τον έπαινο του και η εμπνευσμένη του ομιλία θα συνεχιζόταν ακόμα.

 

«Φίλοι μου, η πειθαρχία, η απορρόφηση, η γνώση, η απελευθέρωση και όψη της σοφίας της απελευθέρωσης του Τατάγκατα είναι απροσμέτρητη και απεριόριστη. Για αυτόν τον λόγο, φίλοι μου, αν κάποιος αναπτύξει την επιθυμία να λάβουν και άλλοι αυτήν την απέραντη διδασκαλία, και στη συνέχεια απομνημονεύσει αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα, τη μεταφέρει, τη διαδώσει, την γράψει, ή αναθέσει να γραφτεί, την κατανοήσει και τη διδάσκει εκτενώς στην συνάθροισή του, τότε η αρετή του θα είναι επίσης απεριόριστη».

 

Τότε ο Τατάγκατα ανακοίνωσε στον σεβάσμιο Μαχακασυάπα, τον σεβάσμιο Ανάντα και τον μποντισάτβα το μεγάλο ον Μαϊτρέγια:

 

««Φίλοι μου, την ανυπέρβλητη και τέλεια φώτιση που πέτυχα μετά από αμέτρητα δισεκατομμύρια κάλπα, αφήνω τώρα στα χέρια σας. Σας εμπιστεύομαι μια υπέρτατη ανάθεση. Τώρα πρέπει να κρατήσετε μαζί σας αυτή τη διδασκαλία και να τη διδάξετε εκτενώς στους άλλους».

 

Μετά από αυτό ο Ευλογημένος είπε τους παρακάτω στίχους για να μεταδώσει πληρέστερα την Νταρμική του διδασκαλία:

 

Αν τα όντα που βλέπω με το βουδικό μάτι μου

ήταν όλοι άξιοι και ίσοι με τον Σαριπούτρα,

και αν κάποιος έκανε, για εκατομμύρια κάλπα,

προσφορές προς αυτούς, ίσες σε αριθμό με τους κόκκους άμμου στον Γάγγη,

αυτή η αρετή θα ξεπερνιόταν

αν κάποιος έκανε με χαρά προσφορές από γιρλάντες και τα υπόλοιπα

σε έναν και μόνο μοναχικό Βούδα,

ακόμη και για μια μονάχα μέρα και νύχτα.

 

Αν όλα τα αισθανόμενα όντα ήταν μοναχικοί Βούδες,

και κάποιος έπρεπε να προσφέρει με μεγάλη προσοχή

λουλούδια, αρώματα και αλοιφές

συνεχώς για αρκετά κάλπα,

 

αυτή η αρετή θα ξεπερνιόταν κατά πολύ

αν πρόσφερε κανείς σε έναν και μόνο Τατάγκατα

με αφοσίωση έναν μοναδικό προστερνισμό

και έλεγε ‘Σεβασμός στον Άξιο!’

 

Αν όλα τα αισθανόμενα όντα ήταν Βούδες,

και κάποιος έπρεπε να προσκυνήσει όπως ακριβώς εξηγήθηκε,

με θεϊκά λουλούδια και τα πιο πολύτιμα άνθη αυτού του κόσμου,

για πολλά κάλπα, με πολλά είδη προσφορών,

 

αυτή η αρετή θα ξεπερνιόταν κατά πολύ

αν κάποιος την εποχή που το ιερό Ντάρμα εκφυλίζεται

εγκαταλείψει το ενδιαφέρον για το σώμα και τη ζωή του

και απαγγέλλει αυτή τη σούτρα για μια μέρα και νύχτα.

 

Όποιος θέλει να τιμήσει τους Οδηγούς,

τους μοναχικούς βούδες και τους ακροατές επίσης,

θα πρέπει σταθερά να γεννά το πνεύμα της φώτισης

και να κρατά γερά στο νου αυτή τη σούτρα.

 

Αυτή είναι η βασίλισσα όλων των καλών συμβουλών

που έδωσαν όλοι οι Τατάγκατα.

Όπου κι αν βρεθεί αυτό το πολύτιμο πετράδι της σούτρα

σε εκείνο το σπίτι κατοικεί πάντα ο Τατάγκατα.

 

Όποιος δίνει αυτή τη σούτρα στους άλλους ή απαγγέλλει μια και μόνο λέξη,

για εκατομμύρια κάλπα δεν θα παρεκκλίνει ποτέ

είτε από τα λόγια είτε από το νόημά της,

και έτσι θα αποκτήσει απεριόριστη ευγλωττία και αρετή.

 

Όποιος ακούει αυτή τη διδασκαλία και την κάνει πράξη

δεν θα είναι μόνο ένας ανυπέρβλητος οδηγός των ανθρώπων,

αλλά ένα ον χωρίς ίσο,

ανεξάντλητο σαν τον ωκεανό.

 

Όταν ο Ευλογημένος, ο Υπέρτατος Κύριος είπε αυτά τα λόγια, οι θεοί από τα καθαρά βασίλεια με επικεφαλής τον Μαχεσβάρα, όλοι οι μποντισάτβα, τα μεγάλα όντα, με επικεφαλής τον Μαϊτρέγια, οι μεγάλοι ακροατές με επικεφαλής τον Μαχακασυάπα και ολόκληρος ο κόσμος με τους θεούς, τους ανθρώπους, τους ημίθεους και τους γκαντάρβα χάρηκαν με τη διδασκαλία του Ευλογημένου.

 

Έτσι ολοκληρώνεται το εικοστό έβδομο κεφάλαιο, Επίλογος.

Έτσι ολοκληρώνεται το Πλήρες Παιχνίδισμα, μια Σούτρα του Ευγενούς Μεγάλου Οχήματος.

Κολοφώνας της Σανσκριτικής έκδοσης.

 

Ο Τατάγκατα εξήγησε τις αιτίες

εκείνων των ντάρμα που έχουν αιτία

και επίσης την παύση τους.

Αυτή είναι η διδασκαλία του Μεγάλου Ασκητή.

Είθε να υπάρχει καλοσύνη! Είθε να υπάρχει κάθε τι καλό!

 

Κολοφώνας της Θιβετανικής μετάφρασης

 

Αυτό διδάχτηκε και μεταφράστηκε από τους Ινδούς δασκάλους Jinamitra, Dānaśīla και Munivarman και τον μεταφραστή-εκδότη Bandé Yeshé Dé, ο οποίος επικύρωσε και ολοκλήρωσε τη μετάφραση.

---

[1] ’thab bral འཐབ་བྲལ། Yāma- το κατώτερο των θεϊκών πεδίων. Χαρακτηρίζεται από την απαλλαγή κάθε δυσκολίας.

 

[2] οι δέκα δυνάμεις των Τατάγκατα είναι:  η δύναμη της γνώσης 1) του τι είναι και δεν είναι [πηγή ευτυχίας], 2) της ωρίμανσης του κάρμα, 3) των διαφόρων προσδοκιών, 4) των διαφόρων ιδιοσυγκρασιών, 5) των έξοχων και κατώτερων ικανοτήτων, 6) των δρόμων που οδηγούν παντού [στην Σαμσάρα και Νιρβάνα], 7) των Σαμτέν, των αγίων βίων, των Σαμάντι, των απορροφήσεων και άλλων, 8) της ανάμνησης προηγούμενων καταστάσεων, 9) της μεταφοράς την στιγμή του θανάτου και της γέννησης [ή του θεϊκού ματιού] και 10) της εξάντλησης των μολύνσεων.

[3] abhimuktaka

[4] ཙམ་པ་ཀ cambaka

[5] consecrated

[6] consecrated

[7] dran pa/smrti    Από τις πιο σημαντικές εκπαιδεύσεις για τον ασκούμενο. Παραδοσιακά διδάσκονται μέσα στις 4 διδασκαλίες της προσήλωσης στην επαγρύπνησης πάνω στο σώμα, την αίσθηση, το νου και τα φαινόμενα

[8] αγιάτανα: στον Βουδισμό, ένας τρόπος για να  εξηγηθεί η εμπειρία ή το ον, έχει σχέση με τα πεδία των αισθήσεων, μάτι και μορφή, αυτί και ήχο, μύτη και μυρωδιά, γλώσσα και γεύση, σώμα και αφή, νους και νοητικά αντικείμενα

[9] Τρεις πύλες της απελευθέρωσης: Κενότητα (shunyata), απουσία χαρακτηριστικών (animitta), χωρίς στόχο- απουσία προσδοκιών  (apranihita). Τα φαινόμενα δεν έχουν κάποια εγγενή ύπαρξη, δεν είναι έτσι όπως εμφανίζονται και δεν έχουν κάποιο εγγενή σκοπό           (The Flower Ornament Scripture)

[10] causality/cause and effect-νομοτέλεια-αιτιότητα

[11] σχέση μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος

[12] nyi ma/ surya

[13] Τέσσερα απεριόριστα, αγάπη, συμπόνια, χαρά κι ισοψυχία

[14] agarwood- https://greek_greek.en-academic.com/9218/%CE%B1%CE%B5%CF%84%CF%8C%CE%BE%CF%85%CE%BB%CE%BF

 

[15] Rsipatana

[16] Δέκα δυνάμεις του Βούδα: δύναμη ή εξουσία πάνω στη ζωή, το νου, τα υλικά πράγματα, την πράξη, τη γέννηση, τις προσδοκίες, τις προσευχές, τα θαύματα, τη σοφία και το Ντάρμα. https://www.rigpawiki.org/index.php?title=Ten_powers

[17] Αφοβία ως προς το να δηλώσει κανείς ότι αφυπνίστηκε, ότι έκοψε όλες τις ψευδαισθήσεις, ότι δίδαξε τα εμπόδια ως προς την αφύπνιση και ότι έδειξε το δρόμο προς την απελευθέρωση.

[18] Τα δεκαοκτώ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυσικής κατάστασης, της πραγμάτωσης, της δραστηριότητας και της σοφίας ενός Βούδα που δεν έχουν τα συνηθισμένα όντα.

[19] Τα πέντε μάτια: το μάτι, το θεϊκό μάτι, το μάτι της διακρίνουσας γνώσης, το μάτι του Ντάρμα και το μάτι της σοφίας ή μάτι του Βούδα. https://rywiki.tsadra.org/index.php/spyan_lnga

[20] Αν και η ορθογραφία Rudraka επιβεβαιώνεται στα σανσκριτικά αυτής της σούτρα, στα περισσότερα άλλα κείμενα το όνομά του είναι Udraka, ή Udraka Rāmaputra ("Udraka, ο γιος του Rāma").

[21] Tib སྒྱུ་ རྩལ་ ཤེས་ བྱེད་ ཀྱི་ བུ་ རིང་ དུ་ འཕུར་- ο πρώτος δάσκαλος του Γκαουτάμα Σιντάρτα αφού απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ασκητής. Ακολουθώντας αυτόν τον δάσκαλο, ο Σιντάρτα έφτασε στην κατάσταση του τίποτα απολύτως, ίση με τον δάσκαλό του. Μετά από αυτό ο Αράντα Καλάμα ζήτησε από τον Σιντάρτα να μείνει και να διδάξει τους μαθητές του, αλλά ο Σιντάρτα έφυγε. https://www.rigpawiki.org/index.php?title=Arada_Kalama

[22] Το μεγαλύτερο βασίλειο της Βόρειας Ινδίας την εποχή του Βούδα

[23] Οπαδός ενός μη βουδιστικού ρεύματος επαιτών.

[24] Άρχατ

[25] αυτός που προκαλεί το σεβασμό κυρίως λόγω της προχωρημένης ηλικίας του     el.wiktionary.org

 

[26] the all seeing one/ αυτός που βλέπει τα πάντα αρχ.

[27] drang srong lhung ba/ དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ། / Ṛṣipatana

 

[28]Υπάρχουν 5 μάτια ή 5 είδη όρασης: το σάρκινο μάτι, το θείο μάτι, το μάτι της σοφίας, το μάτι του Ντάρμα (Skt. dharmacakṣu, Wyl. chos kyi spyan), είναι η γνώση του Ντάρμα των κειμένων (ή της μετάδοσης) και της πραγμάτωσης και των ικανοτήτων των ευγενών όντων που κατέχουν αυτό το Ντάρμα και το μάτι του Βούδα.

 

[29] στούπα

[30] nyagrodha- Ficus benghalensis

 Ένα δέντρο που αναφέρεται σε βουδιστικά έργα, συχνά ως σύμβολο μεγάλου μεγέθους. Η πραγματεία για τη μεγάλη τελειότητα της σοφίας του Nāgārjuna (περ. 150-250) αναφέρει ότι το δέντρο nyagrodha είναι αρκετά μεγάλο ώστε να παρέχει σκιά σε περισσότερα από πεντακόσια κάρα. Το δέντρο nyagrodha συμβολίζει επίσης την αρχή ότι μια φαινομενικά ασήμαντη αιτία μπορεί να παράγει ένα μεγάλο αποτέλεσμα, όπως ακριβώς ο μικροσκοπικός σπόρος του nyagrodha εξελίσσεται σε ένα τεράστιο δέντρο. Το δέντρο nyagrodha ταυτίζεται με το δέντρο banyan https://www.nichirenlibrary.org/en/dic/Content/N/99

[31] Minister/ blon po /བློན་པོ། /amātya Amātya (अमात्य).—m. (-tyaḥ) A minister, a counsellor. E. amā near, tyap aff. https://www.wisdomlib.org/definition/amatya

[32] Sumanā, the great-flowered jasmine   https://www.wisdomlib.org/definition/sumana

[33] Vārṣikī (वार्षिकी) is another name for Trāyamāṇā, a medicinal plant identified with Gentiana kurroo Royle. from the Gentianaceae family of flowering plants https://www.wisdomlib.org/definition/varshiki

[34] dhānuṣkari flowers Non identified plant species 

 

[35] Rasa (रस, “taste”) refers to the “taste of drugs” and represents one of the six divisions of dravya (drugs).—The drug/dravya, if is properly used it is equivalent to amṛta (nectar) and if improperly used it is like viṣa (poison). According to Āyurveda, dravya or drug is comprised of rasa (taste), guṇa (properties and qualities), vīrya (potency), vipāka (post-digestive-taste), prabhāva (serendipity—specific effect of a drug) and karma (targeted action of a drug).