Το Πλήρες Παιγνίδισμα (Lalitavistara): 19o Κεφάλαιο-Πλησιάζοντας στη Θέση της Φώτισης[1] 

Όταν ο Μποντισάτβα μοναχοί, πλύθηκε στον ποταμό Ναϊραντζάνα και απόλαυσε το φαγητό του, επανάκτησε το σωματικό του σφρίγος και με θριαμβευτικό βάδισμα ξεκίνησε να πηγαίνει προς το μεγαλειώδες δέντρο Μπόντι. Αυτό το δέντρο ήταν ο βασιλιάς των δέντρων και φύτρωνε σε μέρη που κατείχαν δεκαέξι μοναδικά χαρακτηριστικά.

Περπάτησε με την περπατησιά ενός σπουδαίου όντος. Ήταν ένα αδιατάραχτο βάδισμα, το βάδισμα του νάγκα Ιντραγιάστι, ένα ακλόνητο βάδισμα, ένα βάδισμα τόσο σταθερό όσο του Όρους Μερού, του βασιλιά των βουνών. Περπάτησε σε μια ευθεία γραμμή χωρίς να παραπατάει, ούτε πολύ γρήγορα ούτε πολύ αργά, χωρίς να πατάει βαριά ούτε και να σέρνει τα πόδια του. Ήταν μια πορεία όλο χάρη, μια αψεγάδιαστη πορεία, μια περπατησιά όμορφη, απαλλαγμένη από θυμό, απαλλαγμένη από πλάνη, απαλλαγμένη από προσκόλληση. Ήταν το βάδισμα του λιονταριού,  του βασιλιά των κύκνων, του βασιλιά των ελεφάντων, ήταν η περπατησιά του Ναραγιάνα, αιωρείτο πάνω από την επιφάνεια κι η πορεία του άφηνε τα ίχνη ενός τροχού χιλίων ακτίνων στο έδαφος, είχε το βάδισμα εκείνου που τα δάκτυλα των ποδιών ενώνονται με μεμβράνη και τα νύχια του είναι στο χρώμα του χαλκού, η περπατησιά του έκανε τη γη να αντηχήσει και σύνθλιψε τον βασιλιά των βουνών.

Η περπατησιά του ήταν ίσια με το έδαφος, είτε στην κατηφόρα είτε στην ανηφόρα, οδηγούσε τα όντα σε ευτυχισμένες γεννήσεις από την επαφή τους με τις ακτίνες φωτός που έβγαιναν από την μεμβράνη ανάμεσα στα δάκτυλα, περπατούσε πάνω σε ακηλίδωτους λωτούς, ο βηματισμός του προέκυπτε από τις προηγούμενες ενάρετες πράξεις, ήταν ο βηματισμός των προηγούμενων Βούδα-λιονταριών, [F.134 b] η περπατησιά που πηγάζει από μια σταθερή και άτρωτη πρόθεση, σαν του διαμαντιού. [273] Με την περπατησιά του κατέστρεφε όλα τα κατώτερα πεδία και όλες τις δυστυχείς υπάρξεις, έφερνε ευτυχία σε όλα τα όντα, καταδείκνυε το δρόμο προς την απελευθέρωση, καθιστούσε ανίσχυρη τη δύναμη των δαιμόνων, κατέστειλε τους αρνητικούς αντιπάλους και τα δόγματά τους, αφαιρούσε τον καταρράκτη του σκότους και των ενοχλητικών συναισθημάτων και ακύρωνε τις διεργασίες της κυκλικής ύπαρξης.

Με την περπατησιά του επισκίαζε τον Σάκρα, τον Μπράχμα, τον Μαχεσβάρα και τους κοσμικούς προστάτες. Περπατούσε ως ο μοναδικός άρχοντας του μεγάλου τρισχιλιόκοσμου, ήταν αυθόρμητος βηματισμός που δεν μπορούσε να εξουδετερωθεί, ο βηματισμός που πραγμάτωνε την επίτευξη της παντογνωστικής σοφίας, η περπατησιά επίγνωσης και ενόρασης, οδηγούσε σε ευτυχισμένη επαναγέννηση, γαλήνευε τα γηρατειά και τον θάνατο, ήταν η πορεία της ακηλίδωτης γαλήνης, που οδηγούσε στην πόλη της νιρβάνα, που είναι ευνοϊκή, ακηλίδωτη και απαλλαγμένη από τον φόβο. Μ' αυτήν την περπατησιά ξεκίνησε ο Μποντισάτβα για τη θέση της φώτισης.

Το δρόμο μεταξύ του ποταμού Ναϊραντζάνα και της θέσης της φώτισης μοναχοί, σκούπισαν για τον Μποντισάτβα οι θεοί των νεφών του  αέρα, ενώ οι θεοί των νεφών της βροχής ράντισαν το δρόμο του με αρωματισμένο νερό και σκόρπισαν παντού λουλούδια. Εκείνη την ώρα, όλα τα δέντρα του μεγάλου τρισχιλιόκοσμου έγειραν τις κορφές τους προς τη θέση της φώτισης. Όλα τα βρέφη που γεννήθηκαν εκείνη ακριβώς την μέρα, κοιμήθηκαν με το κεφάλι τους στραμμένο προς τη θέση της φώτισης. Ομοίως όλα τα βουνά που υπάρχουν σ΄ αυτόν το μεγάλο τρισχιλιόκοσμο, έγειραν προς τη θέση της φώτισης.

Σε όλη τη διαδρομή από τον ποταμό Ναϊραντζάνα μέχρι τη θέση της φώτισης, ο δρόμος είχε εξωραϊστεί για αρκετά μίλια, από τους θεούς του πεδίου της επιθυμίας. [F.135 a] Και στις δυο πλευρές του δρόμου, είχαν κατασκευάσει μαγικά ένα κιγκλίδωμα από επτά είδη πολύτιμων λίθων. Ο δρόμος ήταν σκιασμένος στο ύψος επτά φοινίκων, με πολύτιμα πλέγματα και στολισμένος με θεϊκές ομπρέλες, σημαίες και λάβαρα. Σε απόσταση μιας σαϊτιάς είχαν εμφανίσει μια σειρά από φοίνικες, ψηλότερους από τα κιγκλιδώματα και φτιαγμένους από επτά είδη πολύτιμων λίθων. Ανάμεσα στα φοινικόδεντρα ήταν κρεμασμένες γιρλάντες πολύτιμων λίθων. Ανάμεσα από κάθε ζεύγος φοινικόδεντρων, υπήρχε μια λιμνούλα λωτών [274] με αρωματισμένο νερό και χρυσή άμμο, γεμάτη από μπλε, κίτρινους, κόκκινους και λευκούς λωτούς. Πρεβάζια από πολύτιμους λίθους και σκάλες από βηρύλλιο[2] περιέβαλλαν τις λίμνες. Στις λίμνες αντηχούσαν φωνές από πάπιες, πελαργούς, κύκνους, χήνες, γερανούς και παγώνια. Ογδόντα χιλιάδες νεαρές θεές έραναν το δρόμο με θεϊκά αρωματικά λουλούδια. Μπροστά σε κάθε φοινικόδεντρο υπήρχε ένα βάθρο από πολύτιμους λίθους, στο οποίο στέκονταν ογδόντα χιλιάδες νεαρές θεές, που πρόσφεραν δοχεία με σκόνη σανταλόξυλου και αλόης και κρατούσαν θυμιατά με σανταλόξυλο. Σε κάθε ένα από αυτά τα βάθρα υπήρχαν πέντε χιλιάδες νεαρές θεές που τραγουδούσαν ουράνια τραγούδια.

Έτσι μοναχοί, καθώς ο Μποντισάτβα συνέχιζε στον δρόμο του εκπέμποντας τρισεκατομμύρια ακτίνων φωτός, τα πεδία σείονταν, ακουγόταν μουσική από εκατομμύρια όργανα, έπεφτε μια δυνατή βροχή από πληθώρα λουλουδιών, ακουγόταν ο χτύπος εκατομμυρίων τυμπάνων και γύρω απ' τον Μποντισάτβα έκαναν περιφορές άλογα, ελέφαντες και ταύροι. Η παρουσία του Μποντισάτβα προσέλκυσε εκατοντάδες χιλιάδες παπαγάλους, μάϊνες, κούκους, πέρδικες, κύκνους, μπεκατσόνια, παγώνια και πουλιά τσακραβάκα[3]. Έτσι στολισμένος με εκατοντάδες χιλιάδες ευοίωνα σημάδια, ήταν ο δρόμος που ο Μποντισάτβα διέσχισε μέχρι τη θέση της φώτισης. [F.135 b]

Την ίδια εκείνη νύκτα που ο Μποντισάτβα έβαλε σκοπό να πετύχει την πλήρη και ολοκληρωμένη φώτιση, ο παντοδύναμος Μπράχμα, ο κυβερνήτης του μεγάλου τρισχιλιόκοσμου[4]κάλεσε τη μεγάλη του ακολουθία στο πεδίο του Μπράχμα.

"Φίλοι," είπε, " πρέπει να ξέρετε το εξής. Ο Μποντισάτβα, το Μεγάλο Ον, έβαλε τη μεγάλη πανοπλία. Χωρίς να έχει ξεχάσει τον μεγάλο του όρκο, προστατευμένος από την στέρεα πανοπλία του, είναι απτόητος και έχει τελειοποιήσει όλη τη συμπεριφορά ενός Μποντισάτβα. Έφτασε στην αντίπερα όχθη όλων των τελειοτήτων και κατέχει όλα τα επίπεδα των Μποντισάτβα. Είναι τέλεια καθαρός ως προς τις επιδιώξεις/ευχές ενός Μποντισάτβα και συμμετέχει (joins in) στις πνευματικές ικανότητες[5] όλων των αισθανόμενων όντων. [275] Μπήκε στους μυστικούς τόπους όλων των Βούδα και έχει υπερβεί όλα τα μονοπάτια της δαιμονικής δραστηριότητας. Δεν εξαρτάται από άλλους ως προς τη βάση για την απόκτηση αρετής. Έχει ευλογηθεί από όλους τους Βούδες. Δείχνει το δρόμο προς την ολοκληρωμένη απελευθέρωση για όλα τα όντα. Είναι ο μεγάλος καπετάνιος που κατακτά τον κύκλο της στρατιάς του Μάρα. Είναι ο μοναδικός ήρωας του τρισχιλιόκοσμου.

"Πραγμάτωσε όλα τα ιάματα του Ντάρμα και είναι ο μεγάλος βασιλιάς των ιατρών, φορώντας τον μεταξωτό κεφαλόδεσμο της σωτηρίας. Είναι ο μεγάλος βασιλιάς του Ντάρμα που ακτινοβολεί το λαμπερό φως της γνώσης. Είναι ο μεγάλος- σαν τον μετεωρίτη- βασιλιάς, που όπως και το έξοχο άνθος του λωτού, δεν τον κηλιδώνουν οι οκτώ κοσμικές ανησυχίες[6]. Δεν ξεχνά ποτέ του τα νταράνι[7] οποιασδήποτε διδασκαλίας. Είναι σαν τον μεγάλο ωκεανό, απαλλαγμένος από την προσκόλληση και την απέχθεια. Είναι ακίνητος και ακλόνητος σαν το μεγάλο κεντρικό βουνό. Είναι τέλεια ακηλίδωτος, καθαρός και κατέχει ένα πολύ ευεργετικό πνεύμα και γι αυτό είναι σαν ένα έξοχο πετράδι. Έγινε κύριος όλων των φαινομένων και είναι σε όλες τις ενέργειές του, πέρα από προθέσεις.

"Ο Μποντισάτβα, που είναι σαν τον μεγάλο Μπράχμα, προχωρά προς τη θέση της φώτισης με την επιθυμία να αφυπνιστεί στην ανυπέρβλητη, τέλεια και ολοκληρωμένη Φώτιση με σκοπό να δαμάσει τον Μάρα. [F.136 a] Προχωρά με σκοπό να πραγματώσει τέλεια τις δέκα δυνάμεις, την τετράπτυχη αφοβία και τις δεκαοκτώ μοναδικές ποιότητες ενός Βούδα. Σκοπός του είναι να στρέψει τον μεγάλο τροχό του Ντάρμα και να βγάλει τον μεγάλο βρυχηθμό του λιονταριού. Με το δώρο του Ντάρμα θα ικανοποιήσει όλα τα όντα. Θα εξαγνίσει το μάτι του Ντάρμα όλων των όντων και καταστρέψει όλους τους αντιπάλους του και τα δόγματά τους. Πηγαίνει προς τη θέση της φώτισης για να επιδείξει την εκπλήρωση των προηγούμενων όρκων του και να αποκτήσει την πλήρη γνώση ενός αρχηγού πάνω σε όλα τα φαινόμενα. Φίλοι, γι αυτούς τους λόγους θα πρέπει να τιμήσετε τον Μποντισάτβα και με χαρά να τον βοηθήσετε με όποιον τρόπο μπορείτε!"

Τότε ο παντοδύναμος Μπράχμα μίλησε με τους εξής στίχους:

 

"Εκείνος, με του οποίου τις αρετές και το ένδοξο μεγαλείο μπορεί να γίνει γνωστός ο μεγάλος δρόμος-η αγάπη, η συμπόνια, η χαρά και η ισοψυχία, καθώς και οι απορροφήσεις και τα είδη της ανώτερης γνώσης-που ασκήθηκε στην ενάρετη συμπεριφορά για χίλια κάλπα, τώρα πηγαίνει προς το δέντρο μπόντι. Θα πρέπει να κάνετε προσφορές σ' αυτόν τον σοφό, καθώς εξασκείται για να εκπληρώσει τις προσδοκίες  του.

 

" Ζητείστε προστασία από εκείνον, και δεν θα συναντήσετε ούτε θα βιώσετε τους φόβους των κατώτερων πεδίων ή την έλλειψη των ελευθεριών. [276]

Αντιθέτως θα βρείτε την ευτυχία των θεών του πεδίου της επιθυμίας στην απέραντη κατοικία του Μπράχμα.

Πέρασε δυσκολίες για έξι χρόνια και τώρα φεύγει για το δέντρο μπόντι.

Εύγε! Ας τιμήσουμε αυτόν τον άνθρωπο με χαρά και αφοσίωση!

 

"Είναι ο βασιλιάς του τρισχιλιόκοσμου, ο άριστος των δασκάλων, ο βασιλιάς του Ντάρμα.

Δεν υπάρχει ίσος μ' αυτόν στις πόλεις του Ίντρα, του Μπράχμα, του Ήλιου και της Σελήνης.

Όταν γεννήθηκε, ένα τρισεκατομμύριο κόσμοι σείστηκαν με έξι διαφορετικούς τρόπους.

Σήμερα ξεκίνησε προς το θεσπέσιο δέντρο για να κατακτήσει τις στρατιές του Μάρα.

 

"Δεν μπορώ να δω το στέμμα στο κεφάλι του, ούτε οι άλλοι μπορούν εδώ στο πεδίο του Μπράχμα.

Το σώμα του φέρει τα καλύτερα από τα έξοχα σημάδια, κοσμείται με τα τριάντα δύο. [F.136 b]

Ο λόγος του είναι όμορφος, γλυκός και ευχάριστος στην ακοή, έχει μελωδική φωνή σαν του Μπράχμα.

Ο νους του είναι γαλήνιος και απαλλαγμένος από θυμό. Ελάτε να του προσφέρουμε τιμές!

 

"Οι ευφυείς που έχουν σκοπό να υπερβούν την αέναη ευδαιμονία στα πεδία του Ίντρα και του Μπράχμα,

ή εκείνοι που επιθυμούν να κόψουν το δίκτυο των εμποδίων των ενοχλητικών συναισθημάτων,

ή εκείνοι που επιθυμούν να πετύχουν την αθανασία χωρίς να το ακούσουν από άλλους,

κάτι που είναι μια ευοίωνη μοναχική αφύπνιση-

αν κάποιος επιθυμεί να φωτιστεί, στα τρία πεδία, θα πρέπει να αποδώσει τιμές αυτόν τον οδηγό.

 

"Αυτός απαρνήθηκε τη γη με τους ωκεανούς της και τα αμέτρητα πολύτιμα αντικείμενα.

Αυτός εγκατέλειψε τα παλάτια με τα οβάλ παράθυρα, τις βεράντες και τα μεταφορικά μέσα,

τη γη που είναι στολισμένη με εξαίσια άνθη, όμορφα πάρκα, πηγές και λιμνούλες.

Αυτός παράδωσε τα άκρα του, το κεφάλι του και τα μάτια του και τώρα προχωρά προς τη θέση της φώτισης!"

 

Τότε μοναχοί, ο μεγάλος Μπράχμα ο άρχοντας του τρισχιλιόκοσμου, έκανε μέσα σε μια στιγμή όλους τους κόσμους του μεγάλου τρισχιλιόκοσμου, το ίδιο. Ο κόσμος τώρα είχε γίνει απαλός, σαν τη παλάμη του χεριού. Δεν υπήρχαν πια χαλίκια ή πέτρες αλλά ο κόσμος ήταν γεμάτος με πολύτιμα πετράδια, μαργαριτάρια, κοχύλια, κρύσταλλα, κοράλλια, χρυσό και ασήμι. Κάλυψε ολόκληρο τον κόσμο του μεγάλου τρισχιλιόκοσμου με απαλό πράσινο γρασίδι, που έτεινε προς τα αριστερά στο σχήμα της σβάστικας, τόσο απαλό όσο το πιο λεπτό ύφασμα και ευχάριστο στην αφή. [277]

Εκείνη τη στιγμή, όλοι οι μεγάλοι ωκεανοί γαλήνεψαν σαν τις ερήμους και όλα τα όντα που ζούσαν στα νερά, απαλλάχτηκαν από κάθε κακό. Όταν είδαν πόσο όμορφος είχε γίνει ο κόσμος, όλοι οι κοσμικοί προστάτες των δέκα κατευθύνσεων, όπως ο Ίντρα και ο Μπράχμα, αποφάσισαν να αποδώσουν τιμές στον Μποντισάτβα, κοσμώντας με τον ίδιο τρόπο εκατό χιλιάδες βουδικά πεδία.

Όλοι οι άλλοι Μποντισάτβα που βρίσκονται πέρα από τον κόσμο των ανθρώπων και των θεών, θέλησαν κι αυτοί να αποδώσουν τιμές στον Μποντισάτβα και γι αυτό στόλισαν τα αμέτρητα βουδικά πεδία των δέκα κατευθύνσεων, με μια σειρά από προσφορές. Όλα εκείνα τα βουδικά πεδία, αν και ήταν στολισμένα με διαφορετικούς τρόπους, τώρα εμφανίστηκαν ως ένα ενιαίο βουδικό πεδίο. Ο χώρος μεταξύ των κόσμων εξαφανίστηκε, [F. 137 a] όπως και τα γύρω βουνά και τα μικρότερα και μεγαλύτερα περιμετρικά τείχη. Όλα αυτά τα βουδικά πεδία φαίνονταν να τα διαπερνά το φως που έβγαινε από τον Μποντισάτβα.

Την περιοχή στη θέση της φώτισης προστάτευαν δεκαέξι θεοί. Ονομάζονταν Ουτκαλίν, Σουτκαλίν, Πρατζαπάτι, Σουραμπάλα, Κέιουραμπάλα, Σουπρατιστίτα, Μαχιντάρα, Αβαμπασακάρα, Βιμάλα, Νταρμεσβάρα, Νταρμακέτου, Σινταπάτρα, Απρατιχατανέντρα, Μαχαβιούχα, Σιλαβισουντανέτρα, και Παντμαπράμπα. Αυτοί οι δεκαέξι θεοί που όλοι τους είχαν πραγματώσει την μη αναστρέψιμη υπομονή, προστάτευαν τη θέση της φώτισης.

Ως ένδειξη σεβασμού, οι Μποντισάτβα είχαν στολίσει τη θέση της φώτισης. Είχαν περιβάλλει το μέρος με επτά σειρές από κιγκλιδώματα, για μια απόσταση 80 λευγών[8]. Ένα επταπλό πλέγμα με πολύτιμα κουδουνάκια περιέβαλλε τις επτά σειρές από φοινικόδεντρα που είχαν επίσης τοποθετηθεί εκεί. Όλα αυτά περιβάλλονταν από επτά νήματα φτιαγμένα από πολύτιμα υλικά.

Η θέση της φώτισης ήταν καλυμμένη από ύφασμα φτιαγμένο από χρυσό του ποταμού Τζάμπου, ένα ύφασμα διάστικτο από πολύτιμες πέτρες και υφασμένο με χρυσή κλωστή. Είχε σκορπισμένους χρυσούς λωτούς από τον ποταμό Τζάμπου, ευωδίαζε από τα αρώματα και ήταν καλυμμένη από πολύτιμη τέντα. Όλα τα υπέροχα και εξαίσια δέντρα που φυτρώνουν και τιμώνται στους διαφορετικούς κόσμους των δέκα κατευθύνσεων, μαζί με τους κόσμους των θεών και των ανθρώπων, βρίσκονταν τώρα στη θέση της φώτισης. [278] Παρομοίως, όλα τα διαφορετικά είδη λουλουδιών που φυτρώνουν στο νερό καθώς και στη γη, πρόβαλλαν κι αυτά στη θέση της φώτισης.

Επιπλέον, οι Μποντισάτβα των διαφόρων κόσμων των δέκα κατευθύνσεων, ήταν πλέον ορατοί στη θέση της φώτισης, κοσμώντας τον τόπο με τις αμέτρητες συσσωρεύσεις αρετής και σοφίας. [F.137 b]

M' αυτόν το τρόπο, οι θεοί που προστάτευαν τη θέση της φώτισης εκδήλωσαν με μαγικό τρόπο διάφορα πράγματα εκεί. Ήταν όλα τόσο υπέροχα, που μόλις τα είδαν οι θεοί, οι νάγκα, οι γιάκσα, οι γκαντάρβα και οι ημίθεοι, άρχισαν να βλέπουν τους δικούς τους κόσμους σαν νεκροταφεία. Όταν τα είδαν αυτά, ένοιωσαν μεγάλο σεβασμό και αναφώνησαν με χαρά, "Πόσο υπέροχα! Πόσο ασύλληπτη είναι η εκδήλωση αυτής της αξιέπαινης ωρίμανσης!"

Στο ίδιο το δέντρο μπόντι υπήρχαν τέσσερις θεότητες, οι  Βένου, Βάλγκου, Σουμάνας και Οτζοπάτι. Αυτές οι τέσσερις θεότητες επιθυμούσαν κι αυτές να τιμήσουν τον Μποντισάτβα, γι αυτό διαμόρφωσαν το δέντρο μπόντι ώστε να έχει τέλειες ρίζες, κορμό, κλαδιά, φύλλα λουλούδια και φρούτα, καθώς και τέλειο ύψος και περιφέρεια. Ήταν υπέροχο, όμορφο να το βλέπεις, απλωμένο, ψηλό όσο ογδόντα φοινικόδεντρα και με ανάλογη περίμετρο, πολύ μεγαλοπρεπές. Ήταν πράγματι ένα έξοχο και πανέμορφο δέντρο. Το περιέβαλλαν πολύτιμες εξέδρες σε επτά σειρές. Πολύτιμα φοινικόδεντρα είχαν επίσης τοποθετηθεί γύρω τους σε επτά κύκλους και αυτά τα περιέβαλλε ένα πλέγμα με καμπανάκια από πολύτιμες πέτρες. Όλα αυτά, περιβάλλονταν από επτά νήματα φτιαγμένα από πολύτιμα υλικά, που σχημάτιζαν έτσι τον εξωτερικό δακτύλιο.

Ήταν ένα δέντρο που κανείς δεν κουραζόταν να βλέπει, σαν το κοραλλένιο δέντρο ή το δέντρο κοβιντάρα. Αυτό το μέρος, όπου ο Μποντισάτβα επρόκειτο να καθήσει με την πρόθεση να πραγματώσει την πλήρη και ολοκληρωμένη φώτιση, είχε γίνει η ουσία του άφθαρτου διαμαντιού, που είναι πιο σκληρό από κάθε άλλο διαμάντι του μεγάλου τρισχιλιόκοσμου.

Καθώς ο Μποντισάτβα, μοναχοί, προχωρούσε προς τη θέση της φώτισης, από το σώμα του έβγαιναν ακτίνες φωτός. Το φως γαλήνευε τα κατώτερα πεδία και σταματούσε όλες τις δυσμενείς καταστάσεις[9].

Σταματούσε τα οδυνηρά συναισθήματα των όντων στα κατώτερα πεδία. [F.138 a] Τα όντα με μειωμένες ικανότητες ανακτούσαν τις αισθήσεις τους. Τα όντα που υποφέραν από αρρώστιες, γιατρεύονταν. Όσα αισθάνονταν ταλαιπωρία, αποκτούσαν ευτυχία. Όσα ήταν χτυπημένα απ' τον φόβο, απαλλάσσονταν. Όσα όντα ήταν δέσμια, απελευθερώνονταν από τα δεσμά τους. Όσα όντα υποφέραν από ανέχεια, ανακάλυπταν πλούτο. Όλοι οι άνθρωποι που βασανίζονταν από ενοχλητικά συναισθήματα, απαλλάσσονταν από την αγωνία τους. Όσοι πεινούσαν, χόρταιναν. Όσοι υπέφεραν από δίψα, ανακουφίζονταν. Οι έγκυες γυναίκες, γεννούσαν εύκολα. Όσοι ήταν γερασμένοι και αδύναμοι, ανακτούσαν τις δυνάμεις τους.

Εκείνη τη στιγμή όλα τα όντα ανακουφίζονταν από τα βάσανα που προκαλούνται από την προσκόλληση, τον θυμό, την άγνοια, την οργή, την απληστία, τη βαναυσότητα, τη μοχθηρία, τον φθόνο[10] και τη ζήλια[11]. Εκείνη τη στιγμή, κανείς δεν είχε την εμπειρία του θανάτου, της μετάβασης στην επόμενη ζωή και της γέννησης. Εκείνη τη στιγμή σε όλους γεννιόταν αγάπη, αλτρουισμός και η αίσθηση πως όλα τα όντα ήταν μητέρες και πατέρες τους.

 

Αυτό εκφράζεται και με στίχους:

 

Μέχρι και την κόλαση του Υπέρτατου Μαρτυρίου, τα όντα των κολάσεων παρουσίαζαν ένα τρομακτικό θέαμα.

Τα βάσανα αυτών των όντων γαλήνεψαν και βίωσαν συναισθήματα ευτυχίας.

 

Όταν το φως του Κυρίου άγγιξε τα όντα που ήταν γεννημένα ως ζώα

και έβλαπταν το ένα το άλλο με αμέτρητους τρόπους, τότε για το καλό τους, γέννησαν στοργή.

 

Τα πνεύματα, όσα κι αν είναι στον κόσμο, που τα βασανίζει η πείνα και η δίψα,

ανακάλυψαν φαγητό και ποτά μέσα από τη δύναμη του Μποντισάτβα.

 

Όλες οι ατυχείς καταστάσεις έπαυσαν, και άδειασαν τα κατώτερα πεδία.

Όλα τα όντα απόκτησαν ευτυχία και γέμισαν με θεϊκή αγαλλίαση.

 

Όσοι δεν είχαν μάτια και αυτιά, και οι υπόλοιποι με τις ατελείς ικανότητες,

επανάκτησαν τις αισθήσεις τους πλήρως και απόκτησαν υπέροχα άκρα. [280]

 

Η προσκόλληση και ο θυμός κι όλα τα άλλα ενοχλητικά συναισθήματα που βλάπτουν τα όντα-

εκείνη τη στιγμή όλα τα ενοχλητικά συναισθήματα γαλήνεψαν και τα όντα γέμισαν ευτυχία. [F.138 b]

 

Όσοι είχαν χάσει το μυαλό τους απέκτησαν την αυτοκυριαρχία τους. Όσοι ζούσαν στη φτώχεια, βρήκαν πλούτο.

Όσοι ήταν χτυπημένοι από αρρώστια, γιατρεύτηκαν. Όσοι ήταν δέσμιοι, απελευθερώθηκαν.

 

Δεν υπήρχε κακία ή εχθρότητα, μοχθηρία ή διαμάχη.

Όλα τα όντα συναναστρέφονταν με αρμονία κι ο νους τους ήταν γεμάτος καλοσύνη.

 

Όπως φροντίζει ο πατέρας κι η μητέρα το μοναχοπαίδι τους,

εκείνη τη στιγμή όλα τα όντα ένοιωσαν γονική αγάπη μεταξύ τους.

 

Το πλέγμα των ακτίνων φωτός του Μποντισάτβα απλωνόταν παντού στις δέκα κατευθύνσεις

και φώτιζε τον ασύλληπτο αριθμό των πεδίων, που είναι τόσα πολλά, όσοι είναι οι κόκκοι της άμμου στον Γάγγη.

 

Τα Μαύρα Όρη και τα περιβάλλοντα περιμετρικά τείχη εξαφανίστηκαν.

Όλοι οι αμέτρητοι κόσμοι εμφανίστηκαν τώρα ως ένας.

 

Ήταν φτιαγμένοι από πολύτιμα πετράδια και φαίνονταν ξεκάθαρα σαν την παλάμη του χεριού.

Για να τιμήσουν τον Μποντισάτβα, όλα τα πεδία ήταν καλά κοσμημένα.

 

Ομάδα από δεκαέξι θεούς, ήταν οι φροντιστές της θέσης της φώτισης.

Μέχρι την απόσταση 80 λευγών είχαν στολίσει τη θέση της φώτισης.

 

Όλα τα σπουδαία εκθέματα στα αμέτρητα εκατομμύρια πεδία,

πρόβαλλαν τώρα σ' αυτό το μέρος με τη δύναμη του Μποντισάτβα.

 

Οι θεοί, νάγκα, γιάκσα, κιμνάρα και μαχοράγκα

θεώρησαν τώρα τα θεϊκά τους παλάτια ως νεκροταφεία.

 

Όταν οι θεοί και οι άνθρωποι είδαν όλη αυτή την παρουσίαση, γέμισαν θαυμασμό.

'Πόσο σπουδαία είναι αυτή η εκδήλωση της αρετής, που οδηγεί σε μια τόσο ευνοϊκή συγκυρία!' [281]

 

Χωρίς καμία προσπάθεια, σωματική, λεκτική ή νοητική,

όλοι οι στόχοι, οι ευχές και οι προθέσεις του Μποντισάτβα, εκπληρώθηκαν εντελώς.

 

Ακόμα και οι επιθυμίες των άλλων εκπληρώθηκαν, μέσα από τις πράξεις του στο παρελθόν.

Η ωρίμανση αυτών των πράξεων τώρα παρήγαγαν αυτά τα τέλεια αποτελέσματα.

 

Οι τέσσερις θεότητες στη θέση της φώτισης, στόλισαν τη θέση της φώτισης,

για να την κάνουν ακόμα πιο έξοχη κι από τα θεϊκά κοραλλένια δέντρα.

 

Όλα τα εκθέματα στη θέση της φώτισης δημιουργήθηκαν από αυτές τις τέσσερις θεότητες.

είναι απολύτως αδύνατον να περιγραφούν οι ιδιότητές τους με λέξεις. [F.139 a]

 

Το φως που έβγαινε από το σώμα του Μποντισάτβα μοναχοί, φώτιζε την κατοικία του Καλίκα, του βασιλιά των νάγκα. Το φως, όντας αγνό κι αμόλυντο, ικανοποιούσε το σώμα και το νου όσων άγγιζε και τους γέμιζε χαρά. Έδιωχνε όλα τα ενοχλητικά συναισθήματα και έφερνε χαρά, ευτυχία, εμπιστοσύνη και υπέρτατη αγαλλίαση σε όλα τα όντα. Όταν ο Καλίκα, ο βασιλιάς των νάγκα, είδε με ποιον τρόπο φώτιζε το φως την κατοικία του, είπε αυτούς τους στίχους μπροστά στην ακολουθία του:

 

"Βλέπω ένα φως που μοιάζει με του Κρακουτσάντα[12] ή τη λάμψη του Κανακαμούνι. Είναι σα να βλέπεις το αμόλυντο και αψεγάδιαστο φως του Κασιάπα, του βασιλιά του Ντάρμα. Είναι βέβαιο πως υπάρχει εδώ ένα ον με έξοχα χαρακτηριστικά, χρήσιμη δραστηριότητα και σοφία. Γι αυτό η κατοικία μου κοσμήθηκε με αυτό το λαμπρό χρυσό φως.

 

"Μέχρι τώρα, το απομονωμένο μας σπίτι ήταν γεμάτο σκοτάδι ως αποτέλεσμα των προηγούμενων αρνητικών μας πράξεων.

Ακόμα κι οι ακτίνες του ήλιου και της σελήνης που φτάνουν μακριά, δεν διαπερνούν αυτό το μέρος. Ούτε το αγνό φως της φωτιάς, των πετραδιών, των κεραυνών και των άστρων, διαπερνά αυτό το μέρος. Ακόμα και οι ακτίνες φωτός του Ίντρα, του Μπράχμα και των ημιθέων, δεν μπορούν να φωτίσουν. [282]

 

"Όμως σήμερα αυτή η κατοικία φωτίστηκε με ομορφιά αντάξια του ήλιου.

Ο νους μας γέμισε χαρά και το σώμα μας χαλαρό και ανακουφισμένο.

Ακόμα και την βροχή από ζεστή άμμο που πέφτει στο σώμα μου, αισθάνομαι δροσερή.

Είναι ξεκάθαρο πως Αυτός που Ασκήθηκε στην Θετική Δραστηριότητα για Πολλά Εκατομμύρια Κάλπα πηγαίνει προς το δέντρο μπόντι.

 

"Γρήγορα, φέρτε όμορφα άνθη νάγκα, υπέροχα και μυρωδάτα ρούχα, μαργαριταρένια περιδέραια, στολίδια και βραχιόλια, πούδρες και τα καλύτερα λιβάνια.

Προσφέρετε σ' αυτόν μελωδικούς ήχους τραγουδιών και μουσικής και κρούστε τα καλύτερα τύμπανα. Πηγαίντε τώρα! Κάντε προσφορές στον ευεργέτη που είναι άξιος του σεβασμού  όλων."

 

Έπειτα ο Καλίκα σηκώθηκε, μαζί με τις νάγκα κόρες, και κοίταξε στις δέκα κατευθύνσεις. Είδε τον Μποντισάτβα, να λάμπει από μεγαλείο σαν το κεντρικό βουνό.

Ήταν κυκλωμένος από εκατομμύρια θεούς, ημίθεους, Μπράχμα, Ίντρα και γιάκσα.

Με αγαλλίαση τον τιμούσαν και του έδειχναν το δρόμο [F.139 b]

 

Ο βασιλιάς των νάγκα πασίχαρος έκανε προσφορές γεμάτος σεβασμό στο Υπέρτατο Ον του κόσμου.

Με αφοσίωση υποκλίθηκε στα πόδια του Σοφού και στάθηκε μπρος του.

Οι νάγκα θυγατέρες επίσης τίμησαν τον Σοφό με αγαλλίαση και σεβασμό.

Σκόρπισαν λουλούδια, λιβάνια κι αρώματα και έπαιξαν μουσική.

 

Πασίχαρος από τις τέλειες ιδιότητες του Κυρίου, ο βασιλιάς των νάγκα ένωσε τα χέρια του.

"Οδηγέ, Άριστε στον κόσμο εσύ! Είναι υπέροχο να βλέπω το πρόσωπο σου που είναι σαν την πανσέληνο! Καθώς είδα τους οιωνούς που προείπαν τους προηγούμενους σοφούς, βλέπω τα ίδια σημάδια και σε σένα. Σήμερα θα υποτάξεις τις στρατιές του Μάρα και θα πραγματώσεις την επιθυμητή κατάσταση.

 

"Γι αυτόν το λόγο ασκήθηκες στο παρελθόν στην πειθαρχία, την γενναιοδωρία και τη χαλιναγώγηση και εγκατέλειψες όλα τα αποκτήματα.

 Γι αυτόν το λόγο καλλιέργησες την πειθαρχία, την ηθική συμπεριφορά, την αγάπη, τη συμπόνια και τη δύναμη της υπομονής/μακροθυμίας [283]

Γι αυτόν το λόγο υπήρξες επιμελής, σταθερός, απολάμβανες τη συγκέντρωση και άφηνες την ενόρασή σου να ακτινοβολεί.

Σήμερα όλες οι ευχές σου θα εκπληρωθούν και θα είσαι νικηφόρος.

 

"Αφού τα υπόλοιπα δέντρα με τα φύλλα, τα άνθη και τους καρπούς τους υποκλίνονται στο δέντρο μπόντι, αφού χίλια βάζα γεμάτα με νερό κάνουν γύρω σου περιφορές,

αφού πλήθος απσαράσες[13] αγαλλιάζει και βγάζει τρυφερούς ήχους,

αφού σμήνη κύκνων και πελαργών παιχνιδιάρικα πετούν στον ουρανό

και με χαρά κάνουν δεξιόστροφους κύκλους πάνω από τον Σοφό, σήμερα θα γίνεις άξιος[14]

 

"Αφού εκατοντάδες βουδικά πεδία γέμισαν με υπέροχο χρυσό φως,

αφού όλα τα κατώτερα πεδία έπαυσαν και η δυστυχία των όντων σταμάτησε,

αφού έπεσαν άνθη στις κατοικίες του ήλιου και της σελήνης και ένα απαλό αεράκι φύσηξε,

σήμερα θα γίνεις ο ηγέτης που απαλλάσσει τα όντα από τη γέννηση και τα γηρατειά στα τρία πεδία.

 

"Αφού οι θεοί εγκατέλειψαν τις απολαύσεις τους και ήρθαν να σε τιμήσουν,

αφού ο Μπράχμα και οι θεοί της τάξης Μπραχμαπουροχίτα άφησαν την ευδαιμονία της συγκέντρωσης και όπως και οι υπόλοιποι των τριών πεδίων ήρθαν εδώ, σήμερα θα γίνεις ο βασιλιάς των ιατρών που ελευθερώνει τα όντα από τη γέννηση και τα γηρατειά στα τρία πεδία. [F.140a]

 

"Αφού τον δρόμο που περπάτησες σήμερα, τον σκούπισαν οι θεοί,

ένα δρόμο που επίσης περπάτησαν οι κύριοι Κρακουτσάντα, Κανακαμούνι και Κασυάπα,

αφού στα βήματά σου φυτρώνουν αμόλυντοι και τέλειοι λωτοί, ξεπροβάλλοντας από τη γη

που πάνω της περπάτησες με παντοδύναμα βήματα, σήμερα θα γίνεις άξιος.

 

"Τρις/μύρια δαίμονες, τόσοι πολλοί όσοι οι κόκκοι της άμμου στον Γάγγη,

δεν μπορούν να σε βγάλουν κάτω από τα κλαδιά του δέντρου μπόντι ή να σε κουνήσουν.

Έχεις κάνει τρις/μύρια προσφορές, τόσες πολλές όσοι οι κόκκοι της άμμου στον Γάγγη, [284]

δρώντας πάντα για το όφελος του κόσμου-αυτός είναι ο λόγος που σήμερα λάμπεις εδώ.

 

"Οι πλανήτες, το φεγγάρι, τ' άστρα και ο ήλιος μπορεί να πέσουν από τον ουρανό στη γη,

τα παντοδύναμα βουνά μπορεί να κινηθούν από τη θέση τους και οι ωκεανοί μπορεί να στεγνώσουν, κάποιος που γνωρίζει, μπορεί να εμφανίσει μαγικά καθένα από τα τέσσερα στοιχεία, ωστόσο είναι αδύνατον να πας στον βασιλιά των δέντρων και να σηκωθείς, πριν πραγματώσεις τη φώτιση.

 

"Οδηγέ, βλέποντας σε απέκτησα από τύχη μεγάλη ευημερία.

Σου έκανα προσφορές, μίλησα για τις ποιότητές σου και αγωνίστηκα για τη φώτιση.

Είθε εγώ και όλες οι γυναίκες και τα παιδιά μου να ελευθερωθούν από αυτή την ύπαρξη.

Η περπατησιά σου μοιάζει με του ελέφαντα-είθε να βαδίσουμε κι εμείς σαν εσένα!"

 

Τότε μοναχοί, η επικεφαλής βασίλισσα του βασιλιά Καλίκα των νάγκα, η Σουβαρναπραμπάσα, πήγε να δει τον Μποντισάτβα. Την συνόδευαν και την περιβάλλαν πολλά κορίτσια νάγκα, κρατώντας διάφορα είδη υφασμάτων, ομπρέλες από διάφορα πετράδια, διάφορα μαργαριταρένια περιδέραια, ποικιλία πολύτιμων πετραδιών, διάφορες γιρλάντες, μυριάδες αλοιφών και πούδρας που είχαν φτιάξει θεοί και άνθρωποι και δοχεία με διάφορα αρώματα. Αυτά τα νάγκα κορίτσια φρόντιζαν τον Μποντισάτβα ενώ τραγουδούσαν μελωδικά τραγούδια συνοδεία μουσικής. Μ' αυτόν τον τρόπο, καθώς ο Μποντισάτβα προχωρούσε το δρόμο του, αυτές τον ράντιζαν με βροχή λουλουδιών από πολύτιμες πέτρες και τον επαινούσαν με αυτούς τους στίχους:

 

"Είσαι αλάνθαστος, άφοβος, σίγουρος και γενναίος [F.140 b]

 Δεν είσαι θλιμμένος, είσαι ατρόμητος, χαρούμενος και δύσκολα σου επιβάλλονται.

Δεν έχεις προσκόλληση, θυμό, πλάνη και επιθυμία.

Είσαι νηφάλιος και απελευθερωμένος. Υποκλίνομαι σε σένα, Μεγάλε Σοφέ! [285]

 

" Είσαι ο γιατρός που απομακρύνει τον πόνο και ο οδηγός για όσους χρειάζονται καθοδήγηση.

Είσαι ο ανώτερος γιατρός που απελευθερώνει τα όντα από τα δεινά.

Λαμβάνοντας υπ' όψιν όσους δεν έχουν καταφύγιο ή προστασία,

έχεις εκδηλωθεί ως το σπίτι και το καταφύγιο σ' αυτόν τον τρίπτυχο κόσμο.

 

"Επειδή η συνάθροιση των θεών είναι ευχαριστημένη και χαρούμενη,

προκαλούν να πέσει αυτή η μεγάλη βροχή λουλουδιών από τον ουρανό.

Επειδή ρίχνουν κάτω πολλά από τα καλύτερα υφάσματα,

θα είσαι νικηφόρος σήμερα. Γι αυτό να είσαι χαρούμενος!

 

"Πλησίασε τον άρχοντα των δέντρων και κάτσε εκεί χωρίς φόβο!

Νίκησε τον στρατό του Μάρα και απελευθερώσου από το δίκτυ των ενοχλητικών συναισθημάτων!

Όπως και οι νικητές του παρελθόντος έτσι κι εσύ,

θα πραγματώσεις την υπέρτατη, ιερή και γαλήνια φώτιση!

 

"Τόσα εκατομμύρια κάλπα αυτό προσδοκούσες.

Για να απελευθερώσεις τα όντα πέρασες τόσες δυσκολίες.

Τώρα ήρθε η ώρα να εκπληρωθούν οι επιθυμίες σου.

Γι αυτό πήγαινε στον άρχοντα των δέντρων και συνδέσου με την υπέρτατη φώτιση."

 

Ο Μποντισάτβα σκέφτηκε, "Που κάθονταν οι προηγούμενοι Τατάγκατα όταν πραγμάτωσαν την ανυπέρβλητη, αυθεντική και τέλεια φώτιση; Κάθονταν σε μια στρώση από χορτάρι!"

Τότε εκατοντάδες χιλιάδων θεοί των καθαρών πεδίων, κατέβηκαν στην ατμόσφαιρα. Γνωρίζοντας τις σκέψεις του Μποντισάτβα, είπαν: [286] "Ναι, έτσι είναι. Άγιε Άνθρωπε, σωστά μιλάς. Οι προηγούμενοι Τατάγκατα κάθονταν σε μια στρώση από χορτάρι καθώς πραγμάτωναν την ανυπέρβλητη, αυθεντική και τέλεια φώτιση."

Τότε μοναχοί, ο Μποντισάτβα παρατήρησε έναν πωλητή χορταριού, στη δεξιά πλευρά του δρόμου, που λεγόταν Σβάστικα και ήταν απασχολημένος στο να κόβει χορτάρι. Το χορτάρι ήταν πράσινο, απαλό, όμορφο και φρέσκο. Έστριβε στα δεξιά κι έμοιαζε με λαιμού του παγωνιού. Ήταν τόσο απαλό στην αφή όσο ένα θεϊκό ύφασμα, [F.141 a] είχε την πιο γλυκιά μυρωδιά και το πιο όμορφο χρώμα.

Βλέποντας το αυτό, ο Μποντισάτβα βγήκε απ' τον δρόμο και πήγε προς τον Σβάστικα, τον πωλητή χορταριού και του μίλησε γλυκά. Τα λόγια του αξιόπιστα, ενημερωτικά και καθαρά.

Ο λόγος του ήταν αδιάκοπος, μαγευτικός κι ευχάριστος. Ήταν στοργικός, άξιζε να τον θυμάσαι, ήταν ενθαρρυντικός, ικανοποιητικός και απολαυστικός.

Οι λέξεις του δεν ήταν σκληρές. Δεν υπήρχε κόμπιασμα ούτε εχθρότητα. Δεν ήταν λόγος εκκεντρικός αλλά απαλός, ευγενικός, γλυκός και ευχάριστος. Ήταν μια ομιλία που ευχαριστούσε τόσο το σώμα όσο και το πνεύμα και απομάκρυνε κάθε προσκόλληση, θυμό, πλάνη, διαμάχη και φιλονικία. Η φωνή του ήταν σαν το κάλεσμα του κούκου, του κουνάλα και της πέρδικας. Ακουγόταν σαν ένα τύμπανο ή μια μελωδική ψαλμωδία. Δεν προκαλούσε κακό και ήταν αληθινή, καθαρή και αυθεντική. Η φωνή του αντηχούσε σαν τη φωνή του Μπράχμα ή το κύμα στον ωκεανό ή τον ήχο από τις πέτρες που χτυπά η μια την άλλη. Η φωνή του εγκωμιάστηκε από τον άρχοντα των θεών και τον ημιθέων. Δύσκολα μετριόταν η εμβρίθεια και το βάθος της. Καθιστούσε τους ισχυρούς δαίμονες, ανίσχυρους και εξάλειφε τις αντίθετες θεωρίες.

Μίλησε με τη δύναμη του βρυχηθμού του λέοντα, του χλιμιντρίσματος του αλόγου, του σαλπίσματος του ελέφαντα κι η φωνή του αντήχησε σαν τη φωνή των νάγκα. Η φωνή του έμοιαζε με το χτύπημα του κεραυνού, διαπερνώντας όλα τα βουδικά πεδία των δέκα κατευθύνσεων. Ξεσήκωσε όλα τα αισθανόμενα όντα που χρειάζονταν καθοδήγηση. Δεν είχε σύγχυση, ήταν αβλαβής και χωρίς δισταγμό. Ήταν κατάλληλη, λογική, έγκαιρη και περιείχε εκατοντάδες χιλιάδες διδασκαλίες. Ήταν ομαλή, ανεμπόδιστη και αδιακόπως εύγλωττη. [F.141.b] Μίλησε με μια φωνή αλλά ακούστηκε σε όλες τις γλώσσες. Η φωνή του προκάλεσε την αναγνώριση όλων των εννοιών, παρήγαγε όλα τα είδη ευτυχίας, έδειξε τον δρόμο προς την απελευθέρωση, διακήρυξε τις συσσωρεύσεις που είναι απαραίτητες για τον δρόμο, δεν αγνόησε το κοινό του και ευχαρίστησε όλες τις ακολουθίες, [287] και προσαρμόστηκε με τις διδασκαλίες όλων των Βούδα.

Με αυτές τις λέξεις, σε στίχους, ο Μποντισάτβα απευθύνθηκε στον Σβάστικα, τον πωλητή χορταριού:

 

"Σβάστικα, γρήγορα, φέρε μου το χορτάρι!

Αυτό το χορτάρι είναι πολύ σημαντικό σε μένα σήμερα.

Αφού κατακτήσω τον Μάρα και τις ορδές του,

θα βιώσω την γαλήνη της απαράμιλλης φώτισης.

 

"Αυτή η γαλήνη, που για χάρη της εδώ και πολλές χιλιάδες αιώνες

έχω ασκηθεί στη γενναιοδωρία, στην αυτοσυγκράτηση, στην απάρνηση,

στην ηθική και πειθαρχημένη συμπεριφορά, καθώς και στον ασκητισμό-

αυτή η γαλήνη θα καρποφορήσει σήμερα.

 

"Τη δύναμη της υπομονής και τη δύναμη του ζήλου,

τη δύναμη της συγκέντρωσης και τη δύναμη της ενόρασης,

τη δύναμη της αρετής, τη δύναμη της πραγμάτωσης και τη δύναμη της απελευθέρωσης,

σήμερα θα τις πραγματώσω.

 

"Τη δύναμη της ενόρασης και τη δύναμη των μέσων,

τη δύναμη των θαυμάτων και την αγάπη χωρίς προσκόλληση,

τη δύναμη της ορθής διάκρισης και της ολοκληρωμένης αλήθειας,

σήμερα θα τις πραγματώσω.

 

" Αν μου δώσεις σήμερα αυτό το χορτάρι,

θα καρπωθείς σήμερα τη δύναμη αμέτρητης αρετής.

Αυτό για σένα είναι ένα σημάδι που προφητεύει,

ότι θα γίνεις ένας αξεπέραστος δάσκαλος!"

 

Ο Σβάστικα, ακούγοντας αυτά τα υπέροχα και γλυκά λόγια από τον Οδηγό,

ενθουσιάστηκε, γέμισε χαρά και αγαλλίαση.

Κρατώντας ένα σωρό από μαλακό, φρέσκο και τρυφερό χορτάρι,

στάθηκε μπροστά στον Μποντισάτβα και του είπε, με την καρδιά του να ξεχειλίζει χαρά:

 

"Αν αυτό το χορτάρι μπορεί να σε βοηθήσει να πετύχεις την ανώτερη κατάσταση της αθανασίας-

το ξύπνημα, το εξαιρετικά γαλήνιο, το τόσο δύσκολο να βρεθεί, το μονοπάτι που διέσχισαν οι προηγούμενοι Βούδες-

τότε παρακαλώ, Μεγάλε Ωκεανέ Ιδιοτήτων της Αμέτρητης Δόξας, περίμενε λίγο,

να αφυπνιστώ εγώ ο ίδιος πρώτα στην ανώτατη κατάσταση της αθανασίας."

 

Ο Μποντισάτβα απάντησε:

 

"Σβάστικα, αν δεν έχεις ασκηθεί στην πειθαρχημένη συμπεριφορά και στις στερήσεις για πολλά κάλπα, δεν θα αφυπνιστείς επειδή έκατσες σε ένα στρώμα από ωραίο χορτάρι. [F.142.α] [288]

Ωστόσο, όταν ένας έξυπνος άνθρωπος αναβαθμιστεί με τα εργαλεία της ενόρασης και της αρετής,

τότε οι σοφοί κάνουν μια προφητεία και λένε ότι, 'Αργότερα θα γίνεις ένας αμόλυντος νικητής.'

 

" Σβάστικα, αν ήταν δυνατόν να δώσει κανείς τη φώτιση σε κάποιο άλλο ον,

κάνοντάς την ένα σβώλο τροφής για ελεημοσύνη, σίγουρα θα την έδινα σε όλους!

Όταν πραγματώσω τη φώτιση, πρέπει να ξέρεις ότι θα μοιράσω αθανασία.

Πρέπει να έρθεις, να ακούσεις και να εφαρμόσεις στον εαυτό σου τη διδασκαλία και τότε θα γίνεις αμόλυντος."

 

Ο Οδηγός πήρε ένα δεμάτι από μαλακό και τέλειο χορτάρι.

Καθώς έφευγε, με την περπατησιά του λιονταριού και του κύκνου, η γη σείστηκε.

Τα πλήθη των θεών και των νάγκα, ένωσαν τα χέρια τους σε προσευχή, αγαλλίασαν και σκέφτηκαν, [344]

"Σήμερα θα κατακτήσει τις ορδές των δαιμόνων και θα αποκτήσει αθανασία!"

 

Καθώς ο Μποντισάτβα περπατούσε προς το δέντρο μπόντι μοναχοί, οι θεοί και οι μποντισάτβα κατάλαβαν πως τη στιγμή που ο Μποντισάτβα καθόταν εκεί, θα πραγμάτωνε τη φώτιση και θα γινόταν ένας αληθινά, τέλεια φωτισμένος. Γι αυτό αποφάσισαν να διακοσμήσουν ακόμα ογδόντα χιλιάδες δέντρα μπόντι. Μερικά δέντρα μπόντι, ήταν φτιαγμένα από λουλούδια κι είχαν εκατό χιλιάδες λεύγες ύψος. Άλλα δέντρα μπόντι, ήταν φτιαγμένα από ευωδιαστές ουσίες κι είχαν ύψος διακόσιες χιλιάδες λεύγες. Μερικά δέντρα μπόντι ήταν φτιαγμένα από σανταλόξυλο κι είχαν ύψος τριακόσιες χιλιάδες λεύγες. Ενώ άλλα ήταν φτιαγμένα από ύφασμα και είχαν ύψος πεντακόσιες χιλιάδες λεύγες. Μερικά δέντρα μπόντι ήταν φτιαγμένα από πετράδια και είχαν ύψος ένα εκατομμύριο λεύγες. Άλλα δέντρα μπόντι φτιάχτηκαν από διάφορα είδη πετραδιών κι είχαν ένα τρις/μύριο λεύγες ύψος.

Στη ρίζα καθενός από αυτά τα δέντρα μπόντι, έφτιαξαν έναν κατάλληλο λιονταρίσιο θρόνο, τυλιγμένο με διάφορα είδη θεϊκού υφάσματος. Από κάποια δέντρα μπόντι, ετοίμασαν επίσης έναν θρόνο λωτού ή ένα θρόνο φτιαγμένο από αρωματικές ουσίες ή ένα θρόνο από διάφορα πολύτιμα υλικά.

Ο Μποντισάτβα [289] τώρα έκατσε σε ισορροπία στην απορρόφηση που λέγεται παιχνιδίζουσα παράταξη. [F.142 b] Μόλις ο Μποντισάτβα έκατσε στην  απορρόφηση της παιχνιδίζουσας παράταξης, εμφανίστηκε την ίδια στιγμή ένας πανομοιότυπος μποντισάτβα, με το σώμα του όμορφα στολισμένο με τα εξαιρετικά σημάδια και τις αναπαραστάσεις(representations) καθισμένος σε καθέναν από τους λιονταρίσιους θρόνους στη ρίζα των δέντρων μπόντι.

Εκείνη τη στιγμή οι μποντισάτβα και οι θεοί, αντιλήφθηκαν ότι ο Μποντισάτβα βρισκόταν σε ισορροπία πάνω στον συγκεκριμένο θρόνο λιονταριού και όχι σε εκείνους που έφτιαξαν οι άλλοι. Η δύναμη της απορρόφησης στην παιχνιδίζουσα παράταξη του Μποντισάτβα, παρήγαγε παρόμοιες αντιλήψεις στα όντα των κολάσεων, σε εκείνα που γεννήθηκαν ως ζώα, σ' αυτά που ζουν στο πεδίο του άρχοντα του θανάτου, σ' όλους τους θεούς και τους ανθρώπους και όλα τα άλλα όντα, ανεξάρτητα από τη μορφή της ύπαρξής τους. Όλα τα όντα είδαν τώρα τον Μποντισάτβα να κάθεται στον λιονταρίσιο θρόνο στη ρίζα του δέντρου μπόντι.

Παρ 'όλα αυτά για να ικανοποιήσει και τη νοημοσύνη εκείνων που δεν είχαν αφοσίωση, ο Μποντισάτβα πήρε το δεμάτι του χορταριού, πήγε στο δέντρο μπόντι και έκανε επτά περιφορές γύρω του. Έπειτα ο Κύριος, τακτοποίησε το χορτάρι έτσι ώστε οι άκρες του να δείχνουν προς τα μέσα και οι ρίζες του προς τα έξω. Μ' αυτόν τον τρόπο έφτιαξε για εκείνον μια πολύ καλή θέση από χορτάρι.

Στη συνέχεια κάθισε σαν λιοντάρι, σαν ήρωας, μ' έναν ισχυρό τρόπο, μ' έναν σταθερό τρόπο, με επιμελή τρόπο, με δυναμικό τρόπο, σαν ελέφαντας, σαν άρχοντας, με φυσικό τρόπο, σαν σοφός, σαν ανυπέρβλητος άνθρωπος, σαν ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, σαν ένας υπέρτατος, σαν ένας φημισμένος άνθρωπος, σαν κάποιον δοξασμένο, σαν ένας γενναιόδωρος, σαν ένας πειθαρχημένος, σαν ένα επιμελές άτομο, σαν ένα συγκεντρωμένο άνθρωπο, σαν ένα ενορατικό ον, με σοφό τρόπο, με αξιέπαινο τρόπο, σαν αυτόν που έχει κατακτήσει τις επιθέσεις των δαιμόνων και σαν κάποιον που έχει τελειοποιήσει τις συσσωρεύσεις.

Μ' αυτόν τον τρόπο έκατσε στη θέση από χορτάρι και σταύρωσε τα πόδια του κοιτώντας ανατολικά. Έπειτα ίσιωσε την πλάτη του, συγκέντρωσε τον εαυτό του μονοσημειακά και σχημάτισε την σταθερή του απόφαση:  [F.143.a] [T.285]

 

"Σ' αυτή τη θέση μπορεί το σώμα μου να μαραθεί και να σαπίσει,

το δέρμα, τα οστά και η σάρκα μου μπορεί να διαλυθούν.

Ωστόσο, μέχρι να πραγματώσω τη φώτιση, που τόσο δύσκολα βρίσκεις ακόμη και μετά από πολλά κάλπα, δεν θα μετακινήσω το σώμα μου από αυτή τη θέση."

 

 

Έτσι τελειώνει το 19ο κεφάλαιο - Πλησιάζοντας στη Θέση της Φώτισης

 

---

[1] Η τοποθεσία όπου ο Σακυαμούνι Βούδας πραγμάτωσε τη φώτιση, εκεί όπου, όπως λέγεται, αμέτρητοι άλλοι Βούδες έχουν πραγματώσει τη φώτιση. Αυτό το μέρος βρίσκεται κάτω από το δέντρο μπόντι, στη σημερινή Μποντγκάγια στην Ινδία

[2] beryl-བེ་དུ་རྱ-be du rya- ο λίθος βηρύλλιο ποικιλίες του οποίου είναι το ζαφείρι και η άκουαμαρίνα        https://en.wikipedia.org/wiki/Beryl

[3] cakravaka-είδος πάπιας ή χήνας           https://www.wisdomlib.org/definition/cakravaka

[4] Το μεγαλύτερο σύμπαν το οποίο αναφέρεται στην βουδιστική κοσμολογία και αποτελείται από ένα δισ/μύριο μικρότερα κοσμικά συστήματα          84000

[5] five spiritual faculties: πίστη, ζήλος, επαγρύπνηση, συγκέντρωση και σοφία    https://www.accesstoinsight.org/lib/authors/conze/wheel065.html

[6] Οκτώ κοσμικά ντάρμα: ελπίδα για ευτυχία, φήμη, έπαινο και κέρδος και φόβος για δυστυχία, ασημαντότητα, ψόγο και απώλεια.

[7] Δήλωση ή ξόρκι που προορίζεται να προστατεύει ή να επιφέρει κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Αναφέρεται επίσης στις εξαιρετικές δεξιότητες ως προς την απομνημόνευση των διδασκαλιών.   84000

[8] λεύγα/γιοτζάνα (yojana)-ισούται με 4.452 μέτρα (όμως διαφέρει από χώρα σε χώρα) http://www.teicrete.gr/users/kutrulis/monades/GR_Units/GR_Units_lamda.htm

[9] aksana-χωρίς ευκαιρίες-η επαναγέννηση στις κολάσεις, στο βασίλειο των ζώων, των πεινασμένων φαντασμάτων, σε παραμεθόριες περιοχές, στα πεδία των θεών της μακροζωίας, με ατελείς ικανότητες, με λανθασμένες θεωρήσεις και η επαναγέννηση σε εποχή χωρίς Βούδα.  Namo Buddha Glossary

[10] φθόνος-η δυσαρέσκεια και η λύπη για τα αγαθά ή την ευτυχία των άλλων   Βικιλεξικό

[11] το συναίσθημα που νιώθει κάποιος, όταν επιθυμεί να αποκτήσει τα αντικείμενα ή τα χαρίσματα ή τις κοινωνικές συναναστροφές ενός άλλου προσώπου και το ανταγωνίζεται, θεωρώντας ότι τα αντίστοιχα δικά του είναι υποδεέστερα. Επίσης η επιθυμία για αποκλειστικότητα ενός προσώπου ή ο φόβος της απώλειάς του. Βικιλεξικό

[12] Krakucchanda-σύμφωνα με την μαχαγιάνα είναι ο πρώτος Βούδας αυτού του τυχερού κάλπα, όπου θα εμφανιστούν 1002 Βούδες. Ο Κανακαμούνι (Kanakamuni) είναι ο 2ος

[13] Apsaras-tsa sha-ཙ་ཤ།-μερικές φορές μεταφράζεται ως 'θεές'. Ουράνιες νύμφες, χορεύτριες

 

[14] worthy one, dgra bcom pa, དགྲ་བཅོམ་པ། άρχατ