Σούτρα: Ο Λόγος του Βούδα

Η Διδασκαλία από το Παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία

[F.275.a]Σεβασμός σε όλους τους Βούδες και Μποντισάτβα!

Έτσι άκουσα κάποτε. Ο Μπαγκαβάν κατοικούσε στο Σραβάστι στο άλσος Τζέτα του πάρκου Αναταπιντάντα, μαζί με μια υπέροχη σάνγκα από χίλιους διακόσιους πενήντα μπίκσου και πεντακόσιους επιπλέον μποντισάτβα.

Την εποχή που ο Μπαγκαβάν έμενε στην πόλη Σραβάστι, ο βασιλιάς και οι ανώτεροι υπουργοί του, οι βραχμάνοι, οι νοικοκύρηδες και οι άνθρωποι ευρύτερα της πόλης, μαζί με τις οικογένειές τους, απέδωσαν τιμές, πρόσφεραν τον σεβασμό και την ευλάβειά τους, παρουσιάζοντας προσφορές στον Μπαγκαβάν πολύ καλού φαγητού, ποτών και άλλων ειδών για να φάει και να πιεί.

Ήταν ο ευλογημένος, ο Τατάγκατα, ο άξιος, ο τέλειος Βούδας, αυτός με την τέλεια γνώση και συμπεριφορά, ο Ευδαίμων, ο γνώστης του κόσμου, ο αρματηλάτης που δάμασε τα όντα, ο ανυπέρβλητος και ο δάσκαλος ντέβα κι ανθρώπων. Ο Ευλογημένος Βούδας ήταν φημισμένος για την εξαιρετική του κάστα, την εξαιρετική φυλή, την εξαιρετική καταγωγή, την εξαιρετική πειθαρχία, την εξαιρετική απορρόφηση, την εξαιρετική ανώτερη γνώση [1], την εξαιρετική απελευθέρωση και το εξαιρετικό όραμα σοφίας της απελευθέρωσης. Συνεπώς η φήμη και η δόξα του ήταν διαδεδομένη σ' όλο τον κόσμο.

Ο Σουγκάτα, ο γνώστης του κόσμου, ο αρματηλάτης που δαμάζει τα όντα, το ανυπέρβλητο ον, ο δάσκαλος των ντέβα και των ανθρώπων, ο ευλογημένος Βούδας, δίδαξε επίσης το Ντάρμα. Δηλαδή, δίδαξε πραγματικά και πλήρως την ενάρετη συμπεριφορά: αυτό που είναι ενάρετο στην αρχή, στο ενδιάμεσο, και στο τέλος, αυτό που έχει εξαιρετικό νόημα και εξαιρετικές λέξεις, και αυτό που είναι ακατάλυτο, τέλειο, [F.275.b] καθαρό και εξαγνισμένο.

Είχε επίσης τα πέντε μάτια, δηλαδή το σάρκινο μάτι, το θείο μάτι, το μάτι του Ντάρμα, το μάτι της ανώτερης γνώσης και το μάτι του Βούδα[2]. Ο Μπαγκαβάν είχε νικήσει με ακρίβεια μη βουδιστικές σχολές, όπως οι τσάρακας[3], οι παριβράτζακας και οι οπαδοί της Νιγκράνθα Τζατιπούτρα[4]. Οι ντέβα και οι άνθρωποι υιοθέτησαν πλήρως τις διδασκαλίες του Μπαγκαβάν και έτσι εξαπλώθηκαν παντού.

Νωρίς ένα πρωί ο Μπαγκαβάν, ντυμένος με τα ράσα του Ντάρμα, πήρε την κούπα ελεημοσύνης. Μαζί του ξεκίνησε και η σάνγκα των μπίκσου καθώς και η ομάδα των μποντισάτβα μαχασάτβα που τον περιέβαλλαν και τον συνόδευαν. Ήταν όμορφος καθώς τον έβλεπε κανείς από μπροστά, από δεξιά και αριστερά. Ο βηματισμός του ήταν όμορφος. Ήταν όμορφος φορώντας τα ράσα του Ντάρμα, το εξωτερικό ράσο, το άνω ράσο καθώς και το εσωτερικό ράσο, κρατώντας την κούπα ελεημοσύνης και το σουρωτήρι[5]. Η επιδερμίδα του ήταν χρυσή και ακτινοβολούσε μια αύρα φωτός σε απόσταση ενός μήκους χεριού, γύρω του, σαν φωτιά μέσα στο σκοτάδι της νύκτας, σαν την πανσέληνο την 15η σεληνιακή μέρα και σαν τη λάμψη του ήλιου. Είχε τα 32 σημάδια ενός ανώτερου όντος.

Βγήκαν προς αναζήτηση ελεημοσύνης στην πόλη Σραβάστι και τη στιγμή που ο Μπαγκαβάν έβαλε το πόδι του στο κατώφλι της πύλης, καθώς έφτασε στην πόλη, συνέβησαν μερικά υπέροχα, εκπληκτικά θαύματα. Θα αναφέρω τα απίστευτα, μεγάλα θαύματα που εμφανίστηκαν, όταν έφτασε το ιερό ον, ο Οδηγός, για αυτό άκου με πίστη.

Όσοι ήταν τυφλοί μπόρεσαν να δουν. Όσοι ήταν κωφοί μπορούσαν να ακούσουν. Όσοι ήταν γυμνοί, βρέθηκαν με ρουχισμό. Εκείνοι με ψυχική ασθένεια, ανέκτησαν τις ικανότητες τους. Όλοι οι κάτοικοι ένωσαν τις παλάμες τους με σεβασμό, προσφέροντας σεβασμό στον Σουγκάτα. Ακούστηκαν ευχάριστοι ήχοι από μεγάλα γκονγκ, από πήλινα τύμπανα και χαλύβδινα τύμπανα, χωρίς κανένας να τα έχει κρούσει. Οι πάπιες, οι χήνες, οι ερωδιοί, τα παγώνια, οι παπαγάλοι και οι κούκοι είπαν τα [F.276.a] υπέροχα τραγούδια τους. Όσοι είχαν χάσει την περιουσία τους, την ανακτούσαν. Ακούστηκαν ήχοι από χρυσά και ασημένια σκεύη, χωρίς κανένας να τα έχει κρούσει.

Η ίδια η γη κουνήθηκε και σείστηκε έξι φορές. Δεν υπήρχαν όντα χωρίς καταφύγιο, καθώς ο νους τους γέμισε με ειλικρινή εμπιστοσύνη. Απ' όπου κι αν πέρασαν τα πόδια του εύγλωττου και άγιου Βούδα, εμφανίστηκαν άσπιλοι λωτοί, υπέροχα τακτοποιημένοι.

Τα όντα του ζωικού πεδίου που τον είδαν, βρήκαν την ευτυχία και ξαναγεννήθηκαν σε ανώτερες σφαίρες. Οι έγκυες γυναίκες γέννησαν όμορφα και ελκυστικά μωρά, χωρίς την παραμικρή ταλαιπωρία. Κανένα ον δεν έβλαπτε το άλλο από προσκόλληση, αποστροφή ή αδιαφορία και μιλούσαν μεταξύ τους με τον πιο μαλακό τρόπο, όπως ένας πατέρας ή μια μητέρα, θα μιλούσαν στο μονάκριβο παιδί τους.

Οι πλευρές του δρόμου εμφανίστηκαν όμορφα διακοσμημένες. Όλοι οι ντέβα που κατοικούσαν στους ουρανούς, έραιναν άφθονα πέταλα λουλουδιών. Δεν υπήρχαν όντα που υπέφεραν. Τα άρρωστα όντα απαλλάχθηκαν από τις ασθένειες και ένιωθαν μεγάλη χαρά.

Καθώς περνούσε ο Σουγκάτα, όλοι αναρωτιόνταν, "Εμένα μονάχα κοιτάζει ο Τατάγκατα;" Και σκέφτονταν, "Θα κάνω τη δική μου προσφορά κι έτσι θα αποκομίσω το ακριβές αποτέλεσμα της προσφοράς μου στον οδηγό των ανθρώπων." Δεν ήταν καθόλου εύκολο να βυθομετρήσει κανείς, το τι συνέβαινε στους ανθρώπους καθώς ο Τατάγκατα περνούσε από μπροστά τους.

Στη συνέχεια ο Μπαγκαβάν πήγε προς αναζήτηση ελεημοσύνης, γυρνώντας στη πόλη Σραβάστι. Καθώς έφτανε στο κέντρο της πόλης, είδε ένα όμορφο κι ελκυστικό παιδί να βρίσκεται μόνο του σε ένα έρημο σπίτι. Το παιδί καθόταν εκεί πιπιλίζοντας τον δεξί του αντίχειρα. Μια ομάδα σκύλων ή τσακαλιών είχαν μαζευτεί γύρω απ' το παιδί μέσα στο άδειο σπίτι[F.276.b] και το έγλυφαν. Ωστόσο, λόγω των προηγούμενων αρετών του, τα ζώα δεν έκανα κακό στο μικρό παιδί. Υπήρχαν και κάποιοι χωριανοί που πηγαινοέρχονταν κι αυτοί μέσα στο άδειο κτίριο.

Βλέποντας τους ανθρώπους να πηγαινοέρχονται, ο Μπαγκαβάν είπε στον σεβάσμιο Ανάντα, "Ανάντα, πήγαινε να δεις τι βρίσκεται μέσα σ' αυτό το ερημικό σπίτι, σε εκείνο που μπαινοβγαίνουν αυτοί οι άνθρωποι." Έτσι, όπως τον πρόσταξε ο Μπαγκαβάν, ο σεβάσμιος Ανάντα πήγε στο ερημικό σπίτι κι όταν έφτασε είδε ένα όμορφο κι αξιαγάπητο παιδί, να κάθεται εκεί, πιπιλίζοντας τον δεξί του αντίχειρα, κοιτάζοντας το πλήθος των ανθρώπων γύρω του, με ορθάνοικτα μάτια.

Ο σεβάσμιος Ανάντα, επέστρεψε στον Μπαγκαβάν μετά και του είπε, "Μέσα σ' αυτό το εγκαταλειμμένο σπίτι, βρίσκεται ένα εγκαταλειμμένο παιδί. Το σώμα του είναι καλοσχηματισμένο, είναι όμορφο κι ελκυστικό, σαν ένα πολύτιμο κόσμημα. Κάθεται εκεί, ατενίζοντας με ορθάνοικτα μάτια, τους ανθρώπους που συγκεντρώνονται γύρω του."

Ο Μπαγκαβάν σκέφτηκε: «Αα! Αυτό το παιδί, μέσω της εξαιρετικής εκπαίδευσής του σε προηγούμενες ζωές, έχει την ικανότητα να αντιληφθεί το νόημα των διδασκαλιών μου, και έτσι είναι το πιο τυχερό! » Νοιώθοντας αγάπη για αυτό το παιδί, και για να οδηγήσει τους κοινούς ανθρώπους στην αρετή, πήγε ο ίδιος στην έρημη κατοικία.

Όταν ο Μπαγκαβάν έφτασε στην κατοικία, μπήκε και κάθισε δίπλα στο παιδί, απευθύνοντάς του τους ακόλουθους στίχους:

"Εδώ συχνάζουν φίδια και γιάκσα[6],

αυτό το νεκροταφείο είναι πολύ τρομακτικό.

Πως και δεν φοβάται ένα παιδί εδώ;

Κι όμως, να που τώρα βρίσκεσαι εδώ ολομόναχος!"

Μέσα από τη δύναμη του Βούδα και ως αποτέλεσμα των δικών του προηγούμενων ριζών αρετής, το παιδί απάντησε στη συνέχεια στον Μπαγκαβάν, με αυτούς τους στίχους:

"Μεγάλε Σοφέ, ποιος να νοιώσει φόβο

μπροστά στα φαινόμενα που δεν έχουν εαυτό;

Παντογνώστη, υπέρτατε ομιλητή, [F.277.a]

όποιος κι είναι ο λόγος που βρέθηκα εδώ,

"δεν υπάρχει κάποιος εαυτός, ούτε κάτι που γίνεται από κάποιον εαυτό,

γιατί ο εαυτός δεν ανήκει σε κάτι:

δεν βλέπω κάποιον εαυτό που να ανήκει σε κάποιον,

ούτε κάποιον που να του ανήκει ένας εαυτός."

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Οι αρνητικές πράξεις του παρελθόντος

ωρίμασαν μ' αυτόν τον τρόπο.

Εγκαταλειμμένος σ' αυτό το έρημο σπίτι,

σίγουρα βιώνεις αισθήματα δυστυχίας."

Το παιδί ρώτησε:

"Γκαουτάμα, ακόμα αντιλαμβάνεσαι

ότι υπάρχει ένα έρημο σπίτι;

Δεν κατανόησες πλήρως την αντίληψη[7],

ενώ βρισκόσουν στη θέση της φώτισης;"

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

" Κατανοώ πλήρως την αντίληψη

και εγώ ο ίδιος δεν έχω καμία αντίληψη.

Από αγάπη για σένα

ήρθα σ' αυτό το εγκαταλειμμένο σπίτι."

Το παιδί ρώτησε:

"Από που προκύπτει η συμπόνοια,

αφού, όσο κι αν ψάξει κανείς

δεν θα μπορέσει ποτέ να βρει, κάποιο αισθανόμενο ον;

Προς ποιον απευθύνεται η συμπόνια σου;"

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Τα όντα δεν γνωρίζουν την κενότητα,

τη γαλήνη της απουσίας εαυτού.

Επομένως, από την αγάπη μου γι αυτά τα όντα,

κάνω ενάρετες πράξεις."

Το παιδί ρώτησε:

"Αν και έχει βυθομετρήσει το κενό και το ατάραχο,

και πραγμάτωσε την γαλήνια κενότητα,

μήπως ο Τατάγκατα

ακόμα δεν έχει απαλλαγεί από σφάλμα;"

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Έχοντας πραγματώσει την γαλήνη της κενότητας,

ο Οδηγός παρέχει αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα

με σκοπό να ωριμάσουν τα όντα.

Αυτή είναι η συμπόνια των Βούδα."

Το παιδί ρώτησε:

"Τατάγκατα, ακόμα μια φορά,

δεν έχεις απορρίψει το σφάλμα σου.

Εάν δεν αντιλαμβάνεσαι τα όντα,

πως μπορεί να εμφανίζεται η συμπόνια;"

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Έχοντας αποδεχτεί καλά τον αφυπνισμένο νου,

οι ανώτεροι άνθρωποι φορούν την πανοπλία τους

και χορηγούν ευλογίες με φυσικό τρόπο

στα μη υπαρκτά όντα."

Το παιδί ρώτησε:

"Εφόσον δεν παρατηρείται πουθενά κάποια οντότητα,

στην πραγματικότητα, κάθε πανοπλία είναι μη πραγματική. [F.277.β]

Αφού τα φαινόμενα δεν έχουν ουσία,

δεν μπορεί να βρεθεί κάποια πανοπλία."

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Αν και τα φαινόμενα δεν έχουν ουσία,

αυτό το Ντάρμα που διδάσκεται στα έμβια όντα

είναι η ζωντανή έκφραση της συμπόνιας,

των Αρχόντων που προστατεύουν τον κόσμο."

Το παιδί ρώτησε:

"Ως προς το Ντάρμα, αν οι λέξεις δεν είναι υπαρκτές,

που αλλού θα μπορούσαν να είναι οι οδηγίες;

Μήπως παραπλανάς τα κοσμικά όντα;

Ή μήπως διδάσκεις το Ντάρμα που δεν είναι το Ντάρμα;"

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Δεν εξαπατώ τον κόσμο.

Ούτε διδάσκω αυτό που δεν είναι Ντάρμα.

Αυτό που κάνω είναι να αφαιρώ τις διανοητικές ενοχλήσεις[8]

των παραπλανημένων όντων."

Το παιδί ρώτησε:

"Καθώς η ρίζα των διανοητικών ενοχλήσεων δεν είναι υπαρκτή,

δεν βρίσκονται σε κάποια τοποθεσία,

ούτε μέσα, ούτε έξω.

Πως μπορούν λοιπόν να καθαριστούν οι διανοητικές ενοχλήσεις;"

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Τα πράγματα που προκύπτουν από σφάλμα,

γεννιόνται εξ ολοκλήρου εξ αιτίας των αποδόσεων/ταμπέλες[9].

Έτσι, για να απαλλαγούν από όλες τις έννοιες,

διδάσκω το Ντάρμα στα έμβια όντα."

Το παιδί ρώτησε:

"Όσες αποδόσεις/ταμπέλες κι αν αναζητάς,

ο νους από τη φύση του είναι φωτεινότητα.

Εκεί δεν εμφανίζονται διανοητικές ενοχλήσεις

κι ούτε ποτέ διαταράσσεται."

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Είναι ακριβώς όπως το λες-

ο νους είναι πάντα φωτεινός κι όμως

προσωρινές ενοχλήσεις

διαταράσσουν το νου των κοινών όντων."

Το παιδί ρώτησε:

"Αν δεν υπάρχουν εκεί για να τις δούμε τις διανοητικές ενοχλήσεις

κι ούτε είναι παρούσες από τη δική τους την πλευρά,

πως μπορούν να είναι προσωρινές;

Αυτή είναι η ερώτηση, σε παρακαλώ, εξήγησέ μου την."

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Για παράδειγμα, αν και τα σύννεφα εμφανίζονται στον ουρανό,

δεν είναι όπως εμφανίζονται.

Έτσι είναι και η εμφάνιση των διανοητικών ενοχλήσεων,

εμφανίζονται, αλλά δεν είναι έτσι [όπως εμφανίζονται]."

Το παιδί ρώτησε:

"Κάθε αλάνθαστο φαινόμενο ως προς τη φύση του,

απλά παραμένει έτσι, έτσι είναι.

Σε ένα φαινόμενο του οποίου η φύση είναι αλάνθαστη,

δεν μπορεί να βρεθεί κάποια λανθασμένη φύση."

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Αυτοί που έχουν παιδαριώδη αντίληψη/ημιμαθείς [F.278.a]

αντιλαμβάνονται λανθασμένα αυτά τα πράγματα,

και οι Τατάγκατα εμφανίζονται με σκοπό

να οδηγήσουν το νου τους στην πραγμάτωση."

Το παιδί ρώτησε:

" Λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν έχουν γεννηθεί,

ποιοι τέλειοι Βούδες θα μπορούσαν να εμφανιστούν;

Η εμφάνιση του Βούδα δεν έχει νόημα

όταν τα ίδια τα φαινόμενα είναι αγέννητα."

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

" Η εμφάνιση του Βούδα εξηγείται

ως γέννηση χωρίς γέννηση,

μια συμβατική ονομασία

που τελικά δεν υπάρχει."

Το παιδί ρώτησε:

"Έχεις ακόμα δύο αντιλήψεις,

μια συμβατική και μία απόλυτη,

που έρχεται σε αντίθεση με το μονοπάτι του ενός οχήματος

που εσύ υποστηρίζεις, Γκαουτάμα."

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Δεν παρεκκλίνω του μονοπατιού,

παραμένω χωρίς αντιφάσεις και επιπλέον,

φέρνω τα δυσαρμονικά όντα σε αρμονία.

Έτσι θα πρέπει να το κατανοήσεις, παιδί μου"

Το παιδί ρώτησε:

"Αν αυτά τα όντα δεν γίνονται αντιληπτά,

τότε σε ποιόν, Γκαουτάμα, φέρνεις αρμονία;

Κοιτάζοντας το παρελθόν των φαινομένων-

σε ποιόν εμφανίστηκαν τα βάσανα;"

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Έχοντας κατανοήσει το παρελθόν, το μέλλον

και ομοίως αυτό που αναδύεται τώρα,

έχοντας πραγματώσει την ιερή αφύπνιση,

διδάσκω το Ντάρμα σε έμβια όντα."

Το παιδί ρώτησε:

"Ανακηρύσσεσαι ως ο τέλειος Βούδας

και διδάσκεις την δική σου κατανόηση.

Προάγοντας τον εαυτό σου μ' αυτόν τον τρόπο,

θα πρέπει να έχεις ασυνήθιστη υπερηφάνεια!"

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Δεν επαινώ τον εαυτό μου,

ούτε υποτιμώ τους άλλους.

Αποκαλύπτω ξεκάθαρα πώς είναι τα πράγματα,

και έτσι ονομάζομαι Τατάγκατα."

Το παιδί ρώτησε:

"Εάν η πραγματικότητα[10]είναι άφατη και χωρίς αληθινή φύση,

τότε μη μιλάς σε αντίθεση με τη δική σου κατανόηση,

χρησιμοποιώντας ορολογίες

για κάτι που δεν έχει ούτε λέξεις, ούτε γλώσσα."

Ο Μπαγκαβάν απάντησε:

"Αν και όλα αυτά τα φαινόμενα είναι αντίθετα,

εξακολουθούν να προκύπτουν από τη φυσική κατάσταση των πραγμάτων.

Επειδή κατάλαβα πώς είναι τα πράγματα,

δεν έχω ούτε ελαττώματα ούτε ιδιότητες[11]."

Το παιδί ρώτησε: [F.278.b]

"Μέσα από τη δύναμη του Τατάγκατα,

η σιγουριά μου έχει αυξηθεί

κι έτσι ζητώ να με συγχωρέσει ο τέλειος Βούδας

για όλες αυτές τις απαντήσεις που ζήτησα."

Τότε ο Μπαγκαβάν, τράβηξε το δεξί του χέρι, που είχε χρυσό χρώμα, από τα ράσα του Ντάρμα και το άπλωσε προς το παιδί, που έπιασε το δάκτυλο του χεριού του Μπαγκαβάν και σηκώθηκε. Ο Μπαγκαβάν πήρε το παιδί έξω απ' το άδειο σπίτι και το έβαλε στο δρόμο.

Οι άνθρωποι που ήταν συγκεντρωμένοι εκεί, σκέφτηκαν, "Αν και το παιδί ήταν τόσο ταραγμένο, μπόρεσε να συμμετάσχει στη συζήτηση για τις ιδιότητες του μεγάλου όντος. Οι ευλογημένοι Βούδες είναι πραγματικά αξιοθαύμαστοι!" Και καθώς ήταν πράγματι αξιοθαύμαστο, του πρόσφεραν ειλικρινά τον σεβασμό τους.

Ο Μπαγκαβάν στη συνέχεια, είπε τα ακόλουθα λόγια στο παιδί:" Παιδί μου, αφού έχει πλέον εξαντληθεί το πέπλο του κάρμα σου, θυμήσου τις προηγούμενες ρίζες αρετής και δείξε τις σ' αυτό το μεγάλο πλήθος ανθρώπων. Δείξε τους ένα θαύμα!"

Τότε το παιδί, ανυψώθηκε απ' το έδαφος στο ύψος επτά ανθρώπων κι από το σώμα του εκπορεύτηκε φως που εξαπλώθηκε παντού, μέχρι που φώτισε όλο το Σραβάστι και ολόκληρο τον κόσμο της Τζαμπουντβίπα.

Το φως τράβηξε την προσοχή του Σάκρα, του Μπράχμα, των Φυλάκων του κόσμου και πολλών εκατοντάδων χιλιάδων άλλων ντέβα, που όλοι τους, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, εκείνο το δευτερόλεπτο, πήγαν εκεί που βρισκόταν ο Μπαγκαβάν και έσκυψαν το κεφάλι τους στα πόδια του με σεβασμό.

Έραναν με θεϊκά λουλούδια τον Μπαγκαβάν και είπαν: "Ω Μπαγκαβάν! Αυτός ο Μποντισάτβα είναι τόσο ασύλληπτα ακτινοβόλος, ώστε φωτίζει αυτό το βουδικό πεδίο με φως και έτσι υπηρετεί την ευημερία αναρίθμητων όντων!"

Έτσι ονομάστηκε αυτό το παιδί, Ασύλληπτη Ακτινοβολία. Ο Μπαγκαβάν είπε επιπλέον, [F.279.a]"Ας ονομαστεί αυτό το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία" κι έτσι χάρηκε μ' αυτό το όνομα που του δόθηκε.

Στη συνέχεια, το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία κατήλθε από τον ουρανό και ήρθε για να ξεκουραστεί στο έδαφος. Μέσα από τη δύναμη του Βούδα και τις δικές του προηγούμενες ρίζες αρετής, συνέβη στη συνέχεια το εξής: τη στιγμή που κάθισε, είχε αποκτήσει το σώμα ενός οκτάχρονου παιδιού.

Στη συνέχεια ο Σάκρα, ο άρχοντας των ντέβα, παρουσίασε στο παιδί ένα τόπι ουράνιου υφάσματος, λέγοντας: "Αγαπητό μου παιδί, από την αγάπη σου για μένα, φόρεσε αυτό ύφασμα. Μη μένεις γυμνός!"

Στη συνέχεια, το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία είπε αυτά τα λόγια στον Σάκρα, των άρχοντα των ντέβα: "Καουσίκα[12], οι μποντισάτβα δεν ομορφαίνουν επειδή φοράνε όμορφα ρούχα, αλλά επειδή φέρουν τα στολίδια του Ντάρμα. Καουσίκα, μπορεί να είναι προφανές, αλλά παρ' όλα αυτά, επίτρεψέ μου να σου πω, ποια είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα μαχασάτβα.

" Η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα είναι ο αφυπνισμένος νους, γιατί κοσμεί τη θέση της φώτισης. Τα στολίδια της σεμνότητας και της ευπρέπειας, είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, επειδή υποστηρίζουν όλα τα όντα.

" Η τήρηση των δεσμεύσεών τους είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί τελειοποιείται η ανώτερη γνώση τους. Ο σκοπός του, είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, η εξάλειψη της εξαπάτησης και της πονηριάς.

" Η εφαρμογή είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί τελειοποιεί όλες τις ενάρετες ιδιότητες. Η ανώτερη πρόθεση τους, είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, που τους ξεχωρίζει από όλους τους άλλους.

" Η απουσία υπερηφάνειας είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί τελειοποιείται η σοφία τους. Η αναζήτησή τους για το Ντάρμα και η λαχτάρα για το Ντάρμα είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί αυτά τελειοποιούν την ανώτερη γνώση τους. [F.279.b]

"Δεν είναι φειδωλοί ως δάσκαλοι κι αυτό είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί τελειοποιείται η χωρίς πάθη σοφία τους. Η απόλυτη περιφρόνησή τους για όλο τον πλούτο, είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί έτσι τελειοποιούνται τα εξαιρετικά σημάδια και τα χαρακτηριστικά τους.

" Η καθαρή πειθαρχία είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί φέρνει τις φιλοδοξίες τους στην ολοκλήρωση. Η αποδοχή και η ευγένεια, είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί γίνονται λέξεις που αντηχούν και βρυχώνται, σαν τη φωνή του Μπράχμα.

"Η σταθερή απόφαση και το σθένος τους, είναι τα κοσμητικά ρούχα των μποντισάτβα, γιατί αυτά εκπληρώνουν όλους τους στόχους τους. Οι επιτεύξεις τους στη συγκέντρωση, την απελευθέρωση, την απορρόφηση και την ισορροπία είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, επειδή αυτά τελειοποιούν τη σοφία της ανώτερης προηγμένης γνώσης.[13]

"Η ανώτερη γνώση που γνωρίζει πως να αναλύει προσεκτικά τις λέξεις, είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί εξαλείφει τις λανθάνουσες τάσεις[14], τις πεποιθήσεις[15] και τις εκδηλωμένες μολύνσεις[16]. Η μεγάλη συμπόνοια είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί ποτέ δεν αποθαρρύνονται στη σαμσάρα.

"Το να μην έχουν καμία έχθρα για κανένα ον, είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, γιατί δεν χάνουν ποτέ το ενδιαφέρον τους για την ευημερία του εαυτού και των άλλων. Το να διδάσκουν το Ντάρμα χωρίς κανένα ενδιαφέρον για υλικά αγαθά, είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, επειδή η ανώτερη γνώση απελευθερώνει και τον εαυτό και τους άλλους.

"Η επίτευξη του Ντάρμα είναι η κοσμητική ενδυμασία των μποντισάτβα, αφού έτσι αφαιρούνται όλα διανοητικές ενοχλήσεις[17]. Καουσίκα, μ' αυτόν τον τρόπο πρέπει να δεις πως οι μποντισάτβα που κατέχουν τέτοια στολίδια του Ντάρμα, δεν είναι ποτέ γυμνοί."

Ο άρχοντας των ντέβα Σάκρα, εμπιστεύθηκε και ευχαριστήθηκε με το παιδί. Απευθυνόμενος στον Μπαγκαβάν, τον ρώτησε, "Λόγω του ενδιαφέροντος σου για μένα, θα ήθελες Μπαγκαβάν να του πεις να αποδεχτεί αυτό το ύφασμα;"

Τότε ο Μπαγκαβάν είπε [F.280.a] στο παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία, "Παιδί μου, πάρε αυτό το ύφασμα και φόρεσέ το."

Τότε το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία, πήγε κοντά στον Μπαγκαβάν, γονάτισε με το δεξί του γόνατο στο έδαφος, ένωσε τα χέρια του σε χαιρετισμό και στη συνέχεια, μπροστά του δέχτηκε το ύφασμα και το φόρεσε.

Έπειτα ο Μπαγκαβάν έφυγε προς αναζήτηση ελεημοσύνης στη πόλη Σραβάστι. Πλήθος από άντρες, γυναίκες, κορίτσια και αγόρια, εμπόρους και βραχμάνους, νοικοκύρηδες, ανώτερους υπαλλήλους μαζί με τον βασιλιά, έκπληκτοι συγκεντρώθηκαν για να φροντίσουν το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία, να φροντίσουν τον Μπαγκαβάν και να τους αποδώσουν τιμές και σεβασμό. Ο Μπαγκαβάν δέχτηκε την προσφορά ελεημοσύνης, από τον καθένα με τη σειρά και έπειτα πήγε στο σπίτι της μητέρας του παιδιού Ασύλληπτη Ακτινοβολία. Φτάνοντας εκεί, δεν μίλησε, απλώς έκατσε σε μια μεριά. Όντας σε δύσκολη θέση, η μητέρα του παιδιού Ασύλληπτη Ακτινοβολία, δεν βγήκε στην είσοδο να προϋπαντήσει τον Μπαγκαβάν.

Το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία, μπήκε στο σπίτι του και είπε στη μητέρα του τα εξής:

"Εξ αιτίας των δικών μου αρνητικών πράξεων

μπήκα στη μήτρα σου, μητέρα

δεν ήταν δικό σου λάθος,

γι αυτό μην ντρέπεσαι!

"Με δημιούργησες μέσα από αγάπη,

γι αυτό, εγώ είμαι αυτός που σου χρωστάει.

Μην νοιώθεις αμηχανία ούτε ντροπή.

Έλα μπροστά στον Τατάγκατα!

"Η είσοδος μου στη μήτρα σου

ήταν ένα δώρο που υποδέχτηκες καλά.

Έλα να μοιραστείς με τον Μεγάλο Οδηγό

τις ενάρετες πράξεις του σώματός σου!"

Έπειτα το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία, είπε στον άρχοντα των ντέβα, Σάκρα: "Καουσίκα, δώσε μου μερικά ουράνια λουλούδια μανταράβα, θεϊκό θυμίαμα και θεϊκά ρούχα, να τα δώσω στη μητέρα που με γέννησε. [F.280.b] Αν τα παρουσιάσει ως δώρο στον Μπαγκαβάν, θα εμφανιστεί μέσα της ο νους της ανυπέρβλητης και τέλειας φώτισης."

Έτσι, ο άρχοντας των ντέβα Σάκρα, έδωσε στο παιδί ουράνια λουλούδια μανταράβα, θεϊκό θυμίαμα και θεϊκά ρούχα. Στη συνέχεια, το παιδί είπε στη μητέρα του:

"Μητέρα, πάρε αυτά τα ουράνια λουλούδια μανταράβα,

τόσο υπέροχα και όμορφα που είναι,

μαζί με το θυμίαμα και τον ρουχισμό,

και πρόσφερέ τα στον σπουδαίο αυτόν άνθρωπο, τον Βούδα.

"Τα δώρα που δίνονται στους γονείς αυτού του κόσμου,

όπως η τροφή και τα ποτά, τα χρήματα και τα ρούχα,

δεν είναι προσφορές αν δεν συνδέονται με το Ντάρμα.

Επομένως, κάνε μια προσφορά μ' αυτά τα αντικείμενα!

"Κάνε μια προσφορά στον ιερότερο των ανθρώπων

και επιδίωξε σταθερά την υπέρτατη αφύπνιση.

Στο πλευρό σου βρέθηκα, ξανά και ξανά

και για μεγάλο διάστημα σε έχω ενθαρρύνει!

"Χωρίς να νοιώθεις αναξιοσύνη ή ντροπή,

αλλά έχοντας μια φρέσκια αίσθηση χαράς και ευχαρίστησης,

πήγαινε προς τον αυθεντικό[18] Νικητή που περιμένει

και στα πόδια αυτού του υπέρτατου όντος, δείξε τον σεβασμό σου!

"Προσφέροντας στον Κύριο τα λουλούδια

το θυμίαμα και τον ρουχισμό,

γεννάς τις ρίζες αρετής από αυτόν τον Νικητή

και την αποφασιστικότητα για την υπέρτατη αφύπνιση!

"Έχοντας κατευθύνει την αποφασιστικότητα σου προς την υπέρτατη αφύπνιση,

τότε, όπως έχει ειπωθεί, 'ο Κύριος του κόσμου διαβεβαιώνει την πλήρη ωρίμανση

σε όσους έχουν πίστη και σεβασμό στον αυθεντικό Νικητή.'

Πήγαινε το αίτημα σου στον αυθεντικό Νικητή!"

Η γυναίκα πήγε στον Μπαγκαβάν, πρόσφερε τον σεβασμό της προσκυνώντας στα πόδια του, έκανε τις προσφορές και του έθεσε το αίτημά της πλήρως και με σεβασμό, έτσι όπως την είχαν συμβουλέψει.

Αφού είπε το αίτημά της, ο Μπαγκαβάν είπε: "Μέσω της επίτευξης αυτής των ριζών της αρετής, δεν θα πας στα κατώτερα πεδία ούτε σε δυστυχισμένες καταστάσεις. Έχοντας ευχαριστήσει εκατομμύρια εκατομμυρίων Βούδα, θα γίνεις η ίδια Βούδας, ο ιερότερος των ανθρώπων." [F.281.α]

Αφού έλαβε ελεημοσύνη στην πόλη Σραβάστι, ο Μπαγκαβάν συνοδευόμενος από το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία και άλλους λαϊκούς ανθρώπους, έφυγε από την πόλη και επέστρεψε στο άλσος Τζέτα, στο πάρκο Αναταπιντάντα. Αφού έφαγε το φαγητό του, εγέρθηκε από την εσωτερική του απορρόφηση και προετοιμάστηκε για να διακηρύξει το Ντάρμα.

Ο βασιλιάς της πολιτείας Κοσάλα, Πρασενατζίτ, με τη συνοδεία τεσσάρων στρατιωτικών συνταγμάτων, έφτασε στο πάρκο Αναταπιντάντα, για να δει τον Μπαγκαβάν. Όταν έφτασαν, πρόσφεραν τον σεβασμό τους προσκυνώντας στα πόδια του και στη συνέχεια έκατσαν σε μια πλευρά. Εκεί από τη θέση του, ο βασιλιάς της πολιτείας Κοσάλα, Πρασενατζίτ του είπε: "Μπαγκαβάν, που είναι το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία, που διαθέτει τόσο θαυμάσιες και καταπληκτικές ιδιότητες;"

Τότε ο Μπαγκαβάν έδειξε το παιδί κι ο βασιλιάς Πρασενατζίτ μπόρεσε να δει πως το παιδί ήταν πλήρως ανεπτυγμένο, η επιδερμίδα του ήταν ανώτερη από των ντέβα και είχε τα χαρίσματα της αφοβίας, της πειθαρχημένης συμπεριφοράς, της απορρόφησης και της ανώτερης γνώσης. Τότε σκέφτηκε: "Σκέψου τι είδους πράξεις έχει κάνει και τι έχει συσσωρεύσει στο παρελθόν, για να έχει τώρα αυτού του είδους το αγνό σώμα!"

Το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία, μέσα από την δύναμη του Βούδα και εξ αιτίας των δικών του ριζών αρετής, ήξερε τι σκεφτόταν ο βασιλιάς Πρασενατζίτ. Έτσι λοιπόν, είπε:

"Εκείνοι που σταθερά κατέχουν έναν στοργικό και αγνό νου,

που δεν είναι ευέξαπτοι, αλλά ευγενείς και συνετοί,

που είναι επίσης καλότροποι, ειλικρινείς και ενάρετοι,

είναι αυτοί που αποκτούν αγνό σώμα.

"Εκείνοι που εγκαταλείπουν και απέχουν από τις αρνητικές πράξεις,

που ποτέ δεν ελαττώνουν αλλά αυξάνουν την αρετή,

που απορρίπτουν εντελώς την κακία και την εχθρότητα [F.281.b]

είναι αυτοί που αποκτούν αγνό σώμα.

"Εκείνοι που κάνουν συνεχώς προσφορές με σεβασμό

στον Βούδα, στο Ντάρμα και στη Σάνγκα,

όσοι δεν νοιώθουν επιθετικότητα ούτε απειλούν τους άλλους,

είναι αυτοί που αποκτούν αγνό σώμα.

"Εκείνοι που δεν έχουν ζήλια,

φιλαργυρία ή περηφάνια έναντι άλλων,

ούτε μιλούν για τα λάθη των άλλων όταν εμφανίζονται,

είναι αυτοί που αποκτούν αγνό σώμα.

"Εκείνοι που δεν ψάχνουν να κατηγορήσουν τους άλλους,

να τους ντροπιάσουν ή να τους επιπλήξουν,

ούτε αναζητούν ευκαιρίες για να τους εκμεταλλευτούν,

είναι αυτοί που αποκτούν αγνό σώμα."

Τότε ο βασιλιάς Πρασενατζίτ είπε στον Μπαγκαβάν: " Μπαγκαβάν, αφού το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία κατέχει σαφώς αυτές τις εξαιρετικές ιδιότητες, τι είδους πέπλο του κάρμα ήταν αυτό, που τον ανάγκασε να γεννηθεί από τη μήτρα μιας γυναίκας που δεν είχε σύζυγο και αργότερα να εγκαταλειφτεί σε αυτήν την έρημη κατοικία; "

Ο Μπαγκαβάν του απάντησε: "Μεγάλε βασιλιά, κάποτε, στο μακρινό παρελθόν, πριν από ενενήντα ένα κάλπα, εμφανίστηκε στον κόσμο ο Τατάγκατα, άξιος, τέλειος Βούδας, αυτός με τέλεια γνώση και συμπεριφορά, ο ευτυχισμένος, ο γνώστης του κόσμου, ο αρματηλάτης που δαμάζει τα όντα, ο ανεξάντλητος, ο δάσκαλος ντέβα και ανθρώπων, ο ευλογημένος Βούδας γνωστός ως Βιπασίν.

"Μεγάλε βασιλιά, εκείνες τις μέρες, εκείνη την εποχή, υπήρχαν δύο μποντισάτβα, οι Θεϊκή Αριστεία και Γη, οι οποίοι παρακολούθησαν τις υπέροχες ομιλίες του ευλογημένου Βούδα Βιπασίν. Συγκεκριμένα, ο μποντισάτβα γνωστός ως Θεϊκή Αριστεία, ήταν αυτός που δεν θα παλινδρομούσε[19] πλέον. Αυτός είχε λίγες αναζητήσεις και λίγες δραστηριότητες, απολάμβανε τη μοναξιά και ήταν γεμάτος στοργή και καλοσύνη, λόγω των δυνάμεων της συγκέντρωσης και της ανώτερης γνώσης.

"Όσο για τον μποντισάτβα Γη, δεν γνώριζε πολύ καλά το Ντάρμα [F.282.α] και υπηρετούσε ως συνοδός στον/στην Θεϊκή Αριστεία. Πήγαινε συχνά στα γειτονικά χωριά, στις κωμοπόλεις, στις πόλεις και τα παλάτια όπου ασχολούνταν με πολλά καθήκοντα και δραστηριότητες. Ο μποντισάτβα Θεϊκή Αριστεία τον μάλωνε, λέγοντας: "Γιατί ασχολείσαι με τόσα καθήκοντα και δραστηριότητες και δεν καταβάλλεις προσπάθεια στην άσκηση και την απάρνηση;"

"Επανειλημμένα ο μποντισάτβα Θεϊκή Αριστεία τον παρότρυνε, όμως αυτό τάραζε και εκνεύριζε τον μποντισάτβα Γη, κάνοντάς τον δυσάρεστο και προσβλητικό, μέχρι που έγινε σωματικά και νοητικά κακοήθης. Εξέφραζε τις σκέψεις του με τον πιο χυδαίο τρόπο λέγοντας, "Εσύ είσαι μπάσταρδος, είσαι γιος πόρνης κι ο πατέρας σου ήταν κερατάς. Αφού δεν έχεις ούτε καν ένα σωστό πατέρα και μια σωστή μάνα, είναι γελοίο να πιστεύεις πως έχεις γνώση και πειθαρχημένη συμπεριφορά."

"Με τις χειρότερες προθέσεις έλεγε αυτά τα βαριά λόγια και χωρίς να εξομολογείται, χωρίς να μετανιώνει ή να τα απορρίπτει, κράταγε την μνησικακία του, συνεχίζοντας να έχει κακή πρόθεση και χωρίς την παραμικρή αγάπη για εκείνον.

"Ο μποντισάτβα Θεϊκή Αριστεία πίστευε, ότι ο μποντισάτβα Γη δεν ήταν πλέον κατάλληλο δοχείο και αποσύρθηκε απ' αυτόν, ωθώντας τον άλλο να σκεφτεί ακόμα πιο άσχημα και να του μιλά με ακόμα πιο αρνητικό, καυστικό και ασεβή τρόπο.

"Λόγω του συσσωρευμένου κάρμα που συγκέντρωσε ο μποντισάτβα Γη, το σώμα του καταστράφηκε και μετά το θάνατό του, γεννήθηκε ως εξώγαμο παιδί. Επειδή όμως ακόμα διατηρούσε τον νου της αφύπνισης, οι πράξεις του δεν τον οδήγησαν να επαναγεννηθεί στη κόλαση.

"Μόλις γεννήθηκε, η μητέρα του τον εγκατέλειψε κατά μήκος ενός δημόσιου δρόμου, όπου τον κατέφαγαν σκυλιά, τσακάλια και λύκοι. Με τον ίδιο τρόπο υπέφερε, Μεγάλε βασιλιά, για ενενήντα κάλπα. Πέθαινε και ξαναγεννιόταν κι όταν γεννιόταν τον εγκατέλειπαν. Ο κόσμος θα έλεγε, "Αυτός είναι μπάσταρδος, είναι παιδί πόρνης, αφήστε τα σκυλιά, τα τσακάλια και τους λύκους να τον φάνε."

"Μεγάλε βασιλιά, αν δεν είσαι ακόμα σίγουρος, αν έχεις ακόμα αμφιβολίες για το αν ήταν ή όχι ο μποντισάτβα Γη κάποιος άλλος εκείνη την εποχή [F.282.b], δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι. Γιατί αυτό; Επειδή το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία ήταν ο μποντισάτβα Γη εκείνη την εποχή.

"Μεγάλε βασιλιά, τα πέπλα του κάρμα του έχουν πλέον εξαντληθεί. Ο ακάθαρτος νους του έχει πλέον εξαγνιστεί. Έχει ευχαριστήσει τον Τατάγκατα. Κόβοντας την επαναγέννηση σε όλες τις κατώτερες σφαίρες, το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία έχει ευχαριστήσει εξήντα τέσσερα εκατομμύρια Βούδες, τους τίμησε, τους σεβάστηκε και συμπεριφέρθηκε ενάρετα μπροστά τους. Υπήρξε επιμελής και αφοσιωμένος στην αναζήτηση του Ντάρμα.

"Μεγάλε βασιλιά, μέσα από τις ρίζες της αρετής του στο παρελθόν, πέτυχε αυτήν την επιφανή κατάσταση. Μεγάλε βασιλιά, με αυτόν τον τρόπο, οι μαύρες και οι λευκές πράξεις δεν σπαταλούνται ποτέ. Μεγάλε βασιλιά, δεδομένου ότι συμβαίνει αυτό, οι σώφρονες είναι προσεκτικοί ως προς τις πράξεις του σώματος, του λόγου και του νου, απέχοντας από το κακό, ακόμη και με κόστος την ίδια τους τη ζωή. "

Ο βασιλιάς της πολιτείας Κοσάλα, Πρασενατζίτ, ρώτησε τον Μπαγκαβάν: ''Ο μποντισάτβα με το όνομα Θεϊκή Αριστεία κατάφερε τελικά να πραγματώσει την ανυπέρβλητη τέλεια φώτιση; Ή μήπως ακόμα και τώρα, δρα σύμφωνα με τη συμπεριφορά των μποντισάτβα;''

Ο Μπαγκαβάν του απάντησε: ''Μεγάλε βασιλιά, ο μποντισάτβα μαχασάτβα Θεϊκή Αριστεία, βρίσκεται στο βουδικό πεδίο του Τατάγκατα Ακσόμπια, όπου είναι γνωστός ως μποντισάτβα μαχασάτβα Σρισαμπάβα.''

Ο βασιλιάς της πολιτείας Κοσάλα, Πρασενατζίτ τότε είπε στον Μπαγκαβάν: "Ένας ευγενής γιος ή κόρη, υποτίθεται πως πρέπει να ενεργεί με σεβασμό, να υπηρετεί τους πνευματικούς δασκάλους, να τους φροντίζει και να τους τιμά. Μπορεί όμως να ρωτήσει κανείς, 'ποια είναι η αξία αυτού;'

"Αν κάποιος φροντίζει, υπηρετεί και τιμά έναν πνευματικό δάσκαλο, τότε αποκτά ενάρετες ιδιότητες. [F.283.a]Αποκτώντας ενάρετες ιδιότητες, ο τρόπος σκέψης του γίνεται ενάρετος. Όταν ο τρόπος σκέψης του γίνεται ενάρετος, τότε εκπαιδεύεται στην αρετή[20].

"Από την εκπαίδευση στην αρετή, κάνει κανείς ενάρετες πράξεις. Μέσα από τις ενάρετες πράξεις, θα έχει ενάρετη ύπαρξη. Επειδή θα έχει ενάρετη ύπαρξη, θα έχει και ενάρετους συντρόφους. Με την ενάρετη συντροφιά, δεν γίνονται αρνητικές πράξεις. Δεν θα κάνει κανείς αρνητικές πράξεις.

"Μένοντας στο μονοπάτι της αφύπνισης, θα έχει την ικανότητα και την ευκαιρία να υπηρετήσει αποτελεσματικά την ευημερία των όντων που έχουν ξεκινήσει στα κατώτερα μονοπάτια."

Ο Μπαγκαβάν παρατήρησε: "Μεγάλε βασιλιά, καλά τα είπες. Μίλησες ορθά! Μεγάλε βασιλιά, υπηρετώντας τον πνευματικό δάσκαλο, τελειοποιεί κανείς όλες τις ιδιότητες που χαρακτηρίζουν έναν μποντισάτβα μαχασάτβα."

Το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία, είπε τότε στον Μπαγκαβάν: "Μπαγκαβάν, ποιες είναι οι ποικίλες ιδιότητες που πρέπει να έχει ένας μποντισάτβα, για να αφυπνιστεί γρήγορα στην ανυπέρβλητη τέλεια φώτιση και να αποκτήσει την αποδοχή/υπομονή[21]ακόμα και των πιο βαθιών Ντάρμα;"

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: "Παιδί μου, ο μποντισάτβα που κατέχει τέσσερις ιδιότητες γρήγορα θα αφυπνιστεί στην ανυπέρβλητη και τέλεια φώτιση και θα να αποκτήσει την αποδοχή/υπομονή ακόμα και των πιο βαθιών Ντάρμα. Ποιες είναι αυτές;

"Είναι η κατανόηση της αλληλεξάρτησης, η απόρριψη και της αιωνιότητας και του μηδενισμού, η κατανόηση ότι δεν υπάρχουν όντα, ούτε έμβια όντα[22] ούτε άτομα και το ενδιαφέρον και η εμπειρία της κενότητας.

"Ο μποντισάτβα που κατέχει αυτές τις τέσσερις ιδιότητες, θα αφυπνιστεί γρήγορα στην ανυπέρβλητη και τέλεια φώτιση [F.283.b] και θα αποκτήσει την αποδοχή/υπομονή ακόμα και των πιο βαθιών Ντάρμα.

"Επιπλέον, ο μποντισάτβα που κατέχει κι αυτές τις τέσσερις ιδιότητες, θα αφυπνιστεί γρήγορα στην ανυπέρβλητη και τέλεια φώτιση. Ποιες είναι αυτές;

"Να αφήνει το παρελθόν πίσω, να μην προβάλλει το μέλλον και να γνωρίζει πως να παύει αυτό που εμφανίζεται τώρα και να γνωρίζει την ισότητα των τριών χρόνων, αυτές είναι.

"Υπάρχει ακόμα ένα σύνολο τεσσάρων. Ποια είναι αυτά; Η σωματική απομόνωση, η νοητική απομόνωση, η απομόνωση από τα φαινόμενα και η απομόνωση από τη δράση, αυτό είναι.

"Υπάρχουν άλλες τέσσερις. Ποιες; Να βλέπει τον Βούδα ως την πραγματικότητα κι όχι ως μορφή. Να βλέπει το Ντάρμα ως απόσπαση από την προσκόλληση και όχι ως όρους και ορισμούς. Να βλέπει τη Σάνγκα ως μη σύνθετη και όχι ως συγκέντρωση και να εξαγνίζει τα μάτια της ανώτερης γνώσης, αυτές είναι[23].

" Υπάρχουν κι άλλες τέσσερις. Ποιες είναι; Η τελειοποίηση των έξι υπερβατικών αρετών, χωρίς να εγκαταλείπουν τους τρόπους προσέλκυσης. Να εξειδικευτούν στην ανώτερη γνώση και στα επιδέξια μέσα, να έχουν επακριβή διάκριση στο ότι δεν υπάρχουν τα όντα και να έχουν μεγάλη συμπόνια.

"Παιδί μου, ο μποντισάτβα που κατέχει τις τέσσερις αυτές ιδιότητες, θα αφυπνιστεί γρήγορα στην ανυπέρβλητη και τέλεια φώτιση και θα να αποκτήσει την αποδοχή/υπομονή ακόμα και των πιο βαθιών Ντάρμα."

Καθώς ο Μπαγκαβάν έδινε τη διδασκαλία παρουσιάζοντας τις τετράπτυχες επιτεύξεις, το παιδί Ασύλληπτη Ακτινοβολία απέκτησε την αποδοχή στο γεγονός ότι τα φαινόμενα δεν εμφανίζονται κι ήταν τόσο χαρούμενος, τόσο πανευτυχής, που υψώθηκε στον ουρανό στο ύψος επτά φοινικόδεντρων. Τότε ο Μπαγκαβάν χαμογέλασε.

Τέτοια είναι η φύση των πραγμάτων που όταν ο Βούδας χαμογελάει, από το στόμα του ακτινοβολούν φώτα διαφόρων χρωμάτων. Είχαν πολλά και διαφορετικά χρώματα, όπως μπλε, κίτρινο, κόκκινο, λευκό, μοβ και ασημί. Αυτά τα πολύχρωμα φώτα φώτισαν τους [F.284.a] άπειρους και απέραντους κόσμους του σύμπαντος, και εκδηλώθηκαν ακόμη και στο πεδίο του Μπράχμα, κάνοντας τον ίδιο τον ήλιο και το φεγγάρι να μοιάζουν σαν να έχουν χάσει την λάμψη τους. Τα φώτα στη συνέχεια άλλαξαν πορεία και απορροφήθηκαν στη κορφή της κεφαλής του Μπαγκαβάν.

Ο σεβάσμιος Ανάντα στη συνέχεια, σηκώθηκε από το κάθισμά του, έβαλε το ράσο του πάνω από έναν ώμο και γονάτισε στο δεξί του γόνατο. Ενώνοντας τα χέρια του, υποκλίθηκε προς τον Μπαγκαβάν και ζήτησε υπό μορφή στίχων, μια εξήγηση για το νόημα αυτού, από τον Μπαγκαβάν:

" Η μορφή σου είναι υπέροχη και αξίζει να την βλέπεις,

όμορφα στολισμένη με τα καλύτερα σημάδια και χαρακτηριστικά

λάμπει εξαίσια μέσα σε κύκλο φωτός.