༄༅། །སྒྲོལ་མའི་གཟུངས།
Το Νταράνι της Τάρα
Tārādhāraṇī
འཕགས་མ་སྒྲོལ་མའི་གཟུངས།
‘phags ma sgrol ma’i gzungs
Το ευγενές Νταράνι της Τάρα
Āryatārādhāraṇī
Toh 2001
πηγή: 84000:
Translating the Words of the Buddha
Περίληψη
Το Νταράνι
της Τάρα είναι ένα μικρό νταράνι που επικαλείται τη θεά Τάρα, ζητώντας την
παρέμβασή της απέναντι στα εμπόδια και τις αρνητικές δυνάμεις.
Ευχαριστίες
Μετάφραση
από Samye Translations υπό την καθοδήγηση του Phakchok Rinpoche. Η μετάφραση
και η εισαγωγή έγιναν από τον Stefan Mang, ενώ η επιμέλεια και η διόρθωση από
τον Ryan Conlon.
Η μετάφραση
ολοκληρώθηκε υπό την αιγίδα και την επίβλεψη του 84000: Translating the Words
of the Buddha.
Εισαγωγή
Το Νταράνι
της Τάρα είναι μια σύντομη μέθοδος απαγγελίας που επικαλείται τη θεότητα Τάρα
με σκοπό την εξάλειψη των εμποδίων και την εξουδετέρωση των αρνητικών δυνάμεων.
Όπως υποδηλώνει το όνομά της, που μπορεί να μεταφραστεί ως «Σωτήρας», η Τάρα
λατρεύεται ως θεότητα που ανταποκρίνεται άμεσα απέναντι σε κοσμικούς και πνευματικούς
κινδύνους, και συνήθως επικαλείται για αυτόν τον σκοπό από διάφορες κοινότητες
Βουδιστών. Η λατρεία της Τάρα στην Ινδία χρονολογείται τουλάχιστον από τον 6ο
αιώνα, και από τότε η θεά έχει αποκτήσει ολοένα και πιο σημαντική θέση στο
βουδιστικό πάνθεον[1].
Οι ιστορίες του Θιβέτ αναφέρουν ότι η λατρεία και η άσκηση της Τάρα εισήχθησαν
στο Θιβέτ ήδη από τον 7ο αιώνα μέσω ενός αγάλματος από σανταλόξυλο που έφερε η
Νεπαλέζα πριγκίπισσα Μπρκούτι (Bhṛkutī) ως προίκα για τον γάμο της με τον
Θιβετιανό βασιλιά Σονγκτσέν Γκάμπο (Songtsen Gampo)[2]. Αν και μερικά κείμενα αφιερωμένα στην Τάρα
μεταφράστηκαν στους επόμενους αιώνες[3], πιστεύεται ότι η λατρεία
της Τάρα δεν εδραιώθηκε σταθερά στο Θιβέτ παρά μόνο τον 11ο αιώνα, όταν
προωθήθηκε ενεργά από τον Ατίσα[4].
Το Νταράνι
της Τάρα ξεκινά με απόδοση τιμών στα Τρία Πετράδια και στον Αβαλοκιτεσβάρα.
Ακολουθεί το κύριο νταράνι, το οποίο δεν μεταφράστηκε στα θιβετανικά, αλλά
διατηρήθηκε σε μετάφραση από τα σανσκριτικά. Το θιβετιανό κείμενο δεν φέρει
κολοφώνιο, οπότε οι θιβετανοί μεταφραστές και επιμελητές του νταράνι παραμένουν
άγνωστοι.
Όπως
καταγράφεται στο Ντέγκε Κανγκιούρ, αυτό το Νταράνι αποτελεί μέρος ενός κύκλου
οκτώ κειμένων Κρίγια τάντρα (bya rgyud) (Toh 724–731) αφιερωμένων στην Τάρα. Ο
ίδιος τύπος που καταγράφεται στο «Το Νταράνι της Τάρα» περιλαμβάνεται επίσης
στο «Η Τάρα που Προστατεύει από τους Οκτώ Κινδύνους», σε μια σειρά κειμένων του
Τενγκιούρ αφιερωμένων στην Τάρα, καθώς και στη Συλλογή Νταράνι (bu ston rin
chen grub, 1290–1364) του Butön Rinchen Drup (gzungs bsdus) από την Συλλογή των
Έργων του (gsung ’bum). Το νταράνι φαίνεται να είναι το κύριο νταράνι της
μορφής Τάρα που είναι γνωστή ως Βατζρατάρα, όπως επιβεβαιώνεται από τη χρήση
του σε σάντανα αφιερωμένα στη Βατζρατάρα που σώζονται στο Τενγκιούρ και στο
Sādhanamālā. Δεν είναι γνωστό αν το νταράνι κυκλοφόρησε ανεξάρτητα ή αν εξήχθη
και διατηρήθηκε ξεχωριστά ως «Το Νταράνι της Τάρα» λόγω του κύρους του και της
ευρείας ενσωμάτωσής του σε άλλα κείμενα και εγχειρίδια άσκησης.
Η μεταγραφή
και η μετάφραση του παρακάτω νταράνι βασίζονται κυρίως στο Degé Kangyur, το
οποίο συγκρίθηκε με εκδόσεις που έχουν καταγραφεί σε άλλες συλλογές Kangyur,
καθώς και με τις προαναφερθείσες πηγές στα θιβετανικά και στα σανσκριτικά.
Υποκλίνομαι στα Τρία Πετράδια
namo ratnatrayāya |
nama āryāvalokiteśvarāya bodhisattvāya mahāsattvāya mahākāruṇikāya[5]
|
tad yathā | oṁ tāre
tuttāre ture sarvaduṣṭapraduṣṭān mama kṛte jambhaya stambhaya mohaya bandhaya
hūṁ hūṁ hūṁ phaṭ phaṭ phaṭ sarvaduṣṭastambhani tāre svāhā[6]
|
Έτσι ολοκληρώνεται το ‘Ευγενές Νταράνι της Τάρα.’
[1]
Στη διδακτορική της διατριβή, η Rachael Stevens (2010) παρουσιάζει μια
ολοκληρωμένη εισαγωγή στη θεά Τάρα μέσω μιας βιβλιογραφικής ανασκόπησης (σ.
11–21) και μιας διερεύνησης της ιστορίας της λατρείας της Τάρα (σ. 20–45), το
πάνθεον της Τάρα (σ. 46–56) και βασικά βουδιστικά κείμενα που σχετίζονται με
την Τάρα (σ. 57–62).
[2] Beyer 1978, σ. 5–6. Το επεισόδιο αυτό αναφέρεται στο έργο «Ιστορία του Βουδισμού» του Μπουτόν Ρίντσεν Ντρουπ (Butön Rinchen Drup Obermiller 1932, τόμος 2, σ. 184) και παρουσιάζεται σε θεατρική μορφή στο έργο «Ο Διαυγής Καθρέφτης» του Σονάμ Γιάλτσεν (Sonam Gyaltsen 1996, σ. 124–27).
[3] Ο κατάλογος Denkarma (ldan dkar ma) των πρώιμων μεταφράσεων, για παράδειγμα, απαριθμεί μόνο δύο έργα αφιερωμένα στην Τάρα που μεταφράστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σύμφωνα με την έκδοση του Herrmann-Pfandt (2008), αυτά είναι το αρ. 439: ’phags pa lha mo sgrol ma’i mtshan brgya rtsa brgyad pa (, Toh 728) και το αρ. 454: ’phags pa lha mo sgrol ma ’jigs pa thams cad las sgrol bar bstod pa (σύμφωνα με τον Herrmann-Pfandt, η ταυτοποίηση αυτού του τίτλου παραμένει αβέβαιη). Θα μπορούσε επίσης να συμπεριληφθεί το αρ. 388: ’phags pa spyan ras gzigs kyi yum (Avalokiteśvaramātādhāraṇī, ), το οποίο δεν αναφέρει τη θεά Τάρα, αλλά εντούτοις συμπεριλήφθηκε στο τμήμα του Degé Kangyur με τις γραφές που σχετίζονται με την Τάρα (Toh 724–731) ως Toh 725.
[4] Ο Ινδός δάσκαλος Ατίσα Ντιπάνκαρασρίτζνα (982–1054) είναι γνωστός στην ιστορία του Θιβετιανού Βουδισμού για την άφιξή του στο Θιβέτ και την αναζωογόνηση του Βουδισμού εκεί στις αρχές του 11ου αιώνα.
[5] Αυτό μπορεί να μεταφραστεί ως «Δόξα στα Τρία Πετράδια! Δόξα στον Ευγενή Αβαλοκιτεσβάρα, τον Μποντισάτβα Μαχάσατβα, τον Μέγα Φιλεύσπλαχνο!»
[6] Αυτό μπορεί να μεταφραστεί προσωρινά ως: «Ομ! Ελευθερώτρια! Σωτήρα! Ταχύτατη! Σύντριψε, παράλυσε, εξαφάνισε, συγκράτησε για μένα όλα τα κακά και μοχθηρά όντα! Χουμ, χουμ, χουμ, πετ, πετ, πετ! Υποκλίνομαι στην Τάρα, την καταστροφέα όλων των μοχθηρών όντων!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου