Τρίτη 9 Ιουνίου 2015

Το Πλήρες Παιγνίδισμα (Lalitavistara) : 10ο Κεφάλαιο - H Παρουσία του στο Σχολείο Γραφής

10ο Κεφάλαιο - H Παρουσία του στο Σχολείο Γραφής
                                                                                      
Όταν μεγάλωσε κάπως το παιδί, μοναχοί, το πήγαν σχολείο. Εκατοντάδες χιλιάδες ευνοϊκά σημάδια σημάδεψαν την έλευσή του εκεί . Ήταν κυκλωμένος από την ακολουθία δέκα χιλιάδων αγοριών καθώς και δέκα χιλιάδων καροτσιών γεμάτο με σκληρή τροφή, μαλακή τροφή και καρυκεύματα και δέκα χιλιάδων καροτσιών γεμάτα χρυσά νομίσματα και πολύτιμους λίθους. Όλα αυτά μοιράστηκαν καθώς πέρναγαν από τους δρόμους, τις διασταυρώσεις και τις εισόδους των αγορών στη πόλη Καπιλαβάστου. Την ίδια στιγμή ακουγόταν μια συμφωνία από 800.000 κύμβαλα και έπεφτε μια δυνατή βροχή από λουλούδια. Εκατοντάδες χιλιάδες κορίτσια στολισμένα με όλα τα είδη κοσμημάτων ήταν σκαρφαλωμένα σε μπαλκόνια, πυργίσκους, καμάρες, παράθυρα, [124] στους ψηλότερους ορόφους και τις σκεπές των σπιτιών. Κοίταζαν τον Μποντισάτβα και έριχναν λουλούδια. Υπήρχαν ακόμα 8.000 νεαρές κοπέλες στολισμένες με κρεμαστά κοσμήματα που κρατούσαν πετράδια [από το] bhadramkara. Προπορεύονταν καθαρίζοντας τον δρόμο. Διάφοροι θεοί, νάγκα, γιάκσα, γκαντάρβα,  ημίθεοι, γκαρούντα, κιμνάρα και μαχοράγκα φανέρωναν το πάνω μέρος του σώματός τους, έφτιαχναν στεφάνια με λουλούδια και ύφαιναν μετάξια στον ουρανό. Όλες οι τάξεις των Σάκυα με βασιλιά Σουντοντάνα οδηγό, προπορεύονταν. Με όλη αυτή την πομπή πήγαινε ο Μποντισάτβα σχολείο. Όταν έφτασε στο σχολείο, ο δάσκαλος Βισβαμίτρα, μη μπορώντας να βαστάξει το μεγαλείο και την ακτινοβολία του Μποντισάτβα άρχισε να κάνει υποκλίσεις κοιτάζοντας το πάτωμα. [F 66a] Ο θεός Σουμπάνγκα από το Πεδίο της Χαράς, βλέποντας τον δάσκαλο να έχει καταρρεύσει στο πάτωμα, τον άρπαξε με το δεξί του χέρι και τον σήκωσε ψηλά. Μένοντας στον ουρανό ο Σουμπάνγκα είπε τα εξής στο βασιλιά και το πλήθος:

«Όλα τα είδη γνώσης που υπάρχουν στον ανθρώπινο κόσμο-
οι αριθμοί, οι γραφές, τα μαθηματικά, οι εναλλαγές των στοιχείων,
και όλες οι αμέτρητες κοσμικές τεχνικές των χειροτεχνιών-
αυτό το παιδί τα έχει όλα, εδώ και πολλές δεκάδες εκατομμύρια κάλπα.

«Ωστόσο δρα εξ ολοκλήρου σε αρμονία με τους ανθρώπους.
O Καθοδηγητής πήγε στο σχολείο για λόγους διδακτικούς, 
με σκοπό να ωριμάσει πολλά παιδιά για το Ανώτερο Όχημα  
και να φέρει μυριάδες άλλα όντα στην αθανασία. [125]

« Γνωρίζει τον δρόμο των υπερβατικών τεσσάρων αληθειών. 
Γνωρίζει τον τρόπο που τα πράγματα εμφανίζονται βάση αιτιών και τον τρόπο της παύσης
και του τερματισμού της αλληλεξαρτημένης ύπαρξης που οδηγεί στη γαλήνη. 
Όταν τα γνωρίζει όλα αυτά, πως είναι δυνατόν να μην γνωρίζει τα θέματα των γραφών;

«Στους τρεις κόσμους δεν υπάρχει κανείς ανώτερός του. 
Είναι ο ανώτερος όλων των θεών και των ανθρώπων. 
Όλοι εσείς δεν γνωρίζετε καν τις ονομασίες των γραφών 
που εκείνος έχει μάθει εδώ και δεκάδες εκατομμύρια κάλπα.

«Tο αγνό αυτό ον, γνωρίζει μέσα σε μια στιγμή, 
την ποικιλία των σκέψεων των όντων. 
Καθώς γνωρίζει τα αόρατα και άμορφα πράγματα, 
γιατί να αναφερθούμε στις ορατές  μορφές των γραφών;»

Μετά από αυτά τα λόγια, ο θεός τίμησε τον Μποντισάτβα με θεϊκά λουλούδια και εξαφανίστηκε. Οι νταντάδες και οι υπηρέτριες έμειναν στο σχολείο ενώ οι υπόλοιποι Σάκυα με επικεφαλής τον Σουντοντάνα έφυγαν. Ο Μποντισάτβα πήρε έναν πίνακα από σανταλόξυλο,, που ήταν διακοσμημένος με φύλλα χρυσού εξαιρετικής ποιότητας και πολύτιμους λίθους σε όλες τις πλευρές του, και είπε στον δάσκαλο Βισβαμίτρα: «Ποιο κείμενο θα με διδάξεις, δάσκαλε; [F 66b] Μήπως το κείμενο Μπράχμη, το Καρόστι ή το Πουσκαρασάρι; Μήπως το κείμενο Άνγκα, το Βάνγκα, το Μάγκαντα, το Μάνγκαλυα, το Ανγκουλίγια, το Σακάρι, το Μπραχμαβάλι, το Παρούσυα, το Ντραβίντα, το Κιράτα, το Ντακσίνια, το Ούγκρα, το Σάμκυα, το Ανουλόμα, το Αβαμούντα, [126] το Νταράντα, το Κάσυα, το Τσίνα, το Λούνα, το Χούνα, το Μαντυακσαραβιστάρα, το Πούσπα, το Ντέβα, το Νάγκα, το Γιάκσα, το Γκαντάρβα, το Κιμνάρα, το Μαχοράγκα, το Ασούρα, το Γκαρούντα, το Μργκατσάκρα, το Βαγιασαρούτα, Μπαουμαντέβα, το Ανταρικσαντέβα, το Ουταρακουρουντβίπα, το Απαραγκοντάνι, το Πουρβαβιντέχα, το Ουτκσέπα, το Νικσέπα, το Βικσέπα, το Πρακσέπα, το Σαγκάρα, το Βάτζρα, το Λεκαπρατιλέκα, το Ανουντρούτα, το Σαστραβάτρα, το Γκαναναβάρτα, το Ουτκσεπαβάρτα, το Νικσεπαβάρτα, το Πανταλικίτα, το Ντβιρουταραπαντάσαμντι, το Γιαβαντασοταραπαντασάμντι, το Μαντυαχαρίνι, το Σαρβαρουτασασαμγκραχάνι, το Βιντυανουλομαβιμιστρίτα, το Ρσιταπαστάπτα, το Ροτσαμάνα, το Νταρανιπρεκσίνι, [F 67a] το Γκαγκαναπρεκσίνι, το Σαρβαουσαντινισυάντα, το Σαρβασαρασαμγκραχάνι ή το Σαρβαμπουταρουταγκραχάνι; Ποιο από αυτά τα εξήντα τέσσερα κείμενα θα με διδάξεις;»

Ο δάσκαλος Βισβαμίτρα έμεινε κατάπληκτος και χαμογέλασε. Παραμερίζοντας την υπερηφάνεια, την έπαρση κα την αλαζονεία του, απάντησε με τους ακόλουθους στίχους:

«Πόσο θαυμαστό! Αν και το Καθαρό Ον είναι γνώστης όλων των γνώσεων του κόσμου, ακολουθεί τις συμβάσεις του κόσμου. Έτσι ήρθε στο σχολείο.  
«Αν και γνωρίζει τις γραφές που εγώ δεν έχω καν ακούσει ούτε πως ονομάζονται, παρόλα αυτά ήρθε στο σχολείο.
«Βλέπω το πρόσωπό του αλλά το στέμμα στο κεφάλι του είναι αόρατο. Αφού κατέχει τη γνώση των γραφών, πως εγώ να τον διδάξω;
«Αυτός ο θεός, ο μεγαλύτερος θεός των θεών, ο ανώτερος λόγιος μεταξύ των θεών, είναι ο πιο έξοχος και δεν υπάρχει όμοιός του. Kανείς σ’ αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί του.[127]
«Επειδή είναι απαράμιλλος γνώστης της εφαρμογής των μέσων και της σοφίας, θα διδάξω το σοφό ον-το τελικό καταφύγιο όλων των όντων.»

Έπειτα μοναχοί, ο δάσκαλος δίδαξε γραφή στον Μποντισάτβα και δέκα χιλιάδες ακόμα παιδιά. Όμως μέσα απ’ την δύναμη του Μποντισάτβα, ο δάσκαλος έλεγε την αλφάβητο στα παιδιά με τον ακόλουθο τρόπο:
Όταν έλεγε το γράμμα a [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Όλα τα σύνθετα φαινόμενα είναι παροδικά (anityah sarvasamskãrah)’.
Όταν έλεγε το γράμμα ã [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Ωφέλιμο στον εαυτό και τους άλλους (atmaparahita)’.
Όταν έλεγε το γράμμα i [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Η απέραντη εμφάνιση των αισθήσεων (indriyavaipulya).’
Όταν έλεγε το γράμμα ī [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Ο κόσμος είναι γεμάτος πληγές (tibahulaṁ jagat).
Όταν έλεγε το γράμμα u [ακουγόταν] η πρόταση: ‘ Ο κόσμος είναι γεμάτος δυστυχία (upadravabahulaṁ jagat).’
Όταν έλεγε το γράμμα ū  [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Ο κόσμος δεν έχει ουσία nasattvaṁ jagat).’
 Όταν έλεγε το γράμμα e [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Οι εκτροπές πηγάζουν απ’ την επιθυμία (eṣaṇāsamutthānadoṣa).’
 Όταν έλεγε το γράμμα ai [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Το ευγενές μονοπάτι είναι ενάρετο (airyāpathaḥ śreyāniti)’.
Όταν έλεγε το γράμμα ο [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Το ποτάμι διασχίστηκε (oghottara).’ Όταν έλεγε το γράμμα au[ακουγόταν] η πρόταση: ‘Αυθόρμητη παραγωγή (aupapāduka).’ Όταν έλεγε το γράμμα am [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Η ανάδυση του αποτελεσματικού (amoghotpatti).’
Όταν έλεγε το γράμμα ah [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Φτάνοντας στο τέρμα (astamgamana).’
Όταν έλεγε το γράμμα ka [ακουγόταν] η πρόταση: ‘ Απορρόφηση στην πλήρη ωρίμανση των πράξεων (karmavipakavatara).’
Όταν έλεγε το γράμμα kha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Όλα τα φαινόμενα είναι σαν το διάστημα (khasamasarvadharma).’
Όταν έλεγε το γράμμα ga [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Απορρόφηση στο βαθύ Ντάρμα της εξαρτημένης προέλευσης (gambhiradharmapratityasamutpadavatara).’
Όταν έλεγε το γράμμα gha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Εξάλειψη του σκότους της πλάνης και των μεγάλων πέπλων της άγνοιας (ghanapatalavidyamohandhakaravidhamana).’
Όταν έλεγε το γράμμα [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Ο τέλειος εξαγνισμός των παραγόντων (aṅgavisuddhi)’.
Όταν έλεγε το γράμμα ca [ακουγόταν] η πρόταση: ‘To μονοπάτι των τεσσάρων ευγενών αληθειών (caturaryasatyapatha)’.
Όταν έλεγε το γράμμα cha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Εγκατάλειψη του πάθους της λαγνείας (chandaragaprahana)’.
Όταν έλεγε το γράμμα ja [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Υπέρβαση των γηρατειών και του θανάτου (jaramaranasamatikramana)’.
Όταν έλεγε το γράμμα jha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Κατατρόπωση των δυνάμεων του θεού της αγάπης (jhasadhvajabalanigrahana)’.
Όταν έλεγε το γράμμα ña [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Διακήρυξη (jñapana).’
Όταν έλεγε το γράμμα ta [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Κόψιμο του κύκλου των γεννήσεων (vatopacchedana).’
 Όταν έλεγε το γράμμα tha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Μια ερώτηση απορρίφθηκε out of hand?? (thapaniyaprasna)’.
Όταν έλεγε το γράμμα da [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Κατατροπώνοντας το κακό και όσους προκαλούν διχόνοια. (damaramaranigrahana).’
Όταν έλεγε το γράμμα dha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Τα ακάθαρτα πεδία (midhavisayah).’
Όταν έλεγε το γράμμα na [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Οι μολύνσεις είναι λεπτοφυείς (renuklesh).’
Όταν έλεγε το γράμμα ta [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Το ως είναι, είναι αδιαφοροποίητο (tathatasambheda).’
Όταν έλεγε το γράμμα tha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Σθένος, ισχύς, δύναμη και αυτοπεποίθηση (thamabalavegavaisaradya).’
 Όταν έλεγε το γράμμα da [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Γενναιοδωρία, πειθαρχία, συγκράτηση και πραότητα (danadamasamyamasaurabhya).’
Όταν έλεγε το γράμμα  dha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Επτάπτυχος είναι ο πλούτος των ευγενών (dhanamaryanam saptavidham).’
Όταν έλεγε το γράμμα na [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Πλήρης γνώση του ονόματος και της μορφής (namarupaparijna).’
Όταν έλεγε το γράμμα pa [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Το απόλυτο (paramartha).’
Όταν έλεγε το γράμμα pha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Η πραγμάτωση της επίτευξης του αποτελέσματος (phalapraptisaksatkriya).’
Όταν έλεγε το γράμμα ba [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Απελευθέρωση από τα δεσμά (bandanamoksa).’
128 Όταν έλεγε το γράμμα bha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Η εξάλειψη της ύπαρξης (bhavavibhava).’
Όταν έλεγε το γράμμα ma [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Η παύση της αλαζονείας και της υπερηφάνειας (madamanopasamana).’
Όταν έλεγε το γράμμα ya [F 68a] [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Κατανοώντας τα φαινόμενα ακριβώς όπως είναι (yathavaddharmaprativedha).’
Όταν έλεγε το γράμμα ra [ακουγόταν] η πρόταση: ‘ Η δυσαρέσκεια ως προς την απόλαυση είναι αγαλλίαση στο απόλυτο (ratyaratiparamartharati).’
Όταν έλεγε το γράμμα la [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Η αποκοπή του κλήματος?? (vine)(latachedana).’
Όταν έλεγε το γράμμα va [ακουγόταν] η πρόταση: ‘To κάλλιστο όχημα (varayana).’
Όταν έλεγε το γράμμα śa [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Γαλήνια παραμονή και ενόραση (samathavopasyana).’
Όταν έλεγε το γράμμα sa [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Εξάλειψη των βάσεων των έξι αισθήσεων και απόκτηση των υπερφυσικών γνώσεων και της σοφίας (sadayanajnanabhisambodhana).’
Όταν έλεγε το γράμμα ha [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Εξάλειψη των μολύνσεων και εγκατάλειψη της επιθυμίας (hataklesaviraga).’
 Όταν έλεγε το γράμμα ksa [ακουγόταν] η πρόταση: ‘Φτάνοντας στο τέλος των γραμμάτων όλα τα φαινόμενα είναι ανείπωτα (ksaraparyantabhilapya sarvadharma).’

Καθώς λοιπόν ο δάσκαλος δίδασκε την αλφάβητο στα παιδιά, αμέτρητες εκατοντάδες χιλιάδες διδασκαλίες του Ντάρμα εκπέμπονταν μέσα από τη δύναμη του Μποντισάτβα.
Επιπλέον, στη διάρκεια που ο Μποντισάτβα πήγαινε σχολείο, 32.000 παιδιά εμφάνισαν τη σκέψη που στοχεύει στην απαράμιλλη, τέλεια και ολοκληρωμένη Φώτιση. Αυτή είναι η περίσταση και ο λόγος που ο Μποντισάτβα πήγε σχολείο, παρόλο που ήταν ήδη σοφός.


Έτσι ολοκληρώνεται το 10ο Κεφάλαιο-H Παρουσία του στο Σχολείο Γραφής


Πρόχειρη μετάφραση Κ. Χοχλάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου