Το Πλήρες Παιγνίδισμα (Lalitavistara) :2ο Κεφάλαιο – Έμπνευση

2^ο Κεφάλαιο – Έμπνευση

                                                                                 

Τώρα μοναχοί, ποια είναι η εκτενής διδασκαλία του Ντάρμα με το όνομα Το Πλήρες Παιγνίδισμα;

Ο Μποντισάτβα, μοναχοί, διέμενε στο έξοχο Πεδίο της Χαράς κι εκεί έλαβε προσφορές, μυήσεις, εκεί τον εγκωμίασαν και τον τίμησαν εκατό χιλιάδες θεοί. [8] Είχε επιτύχει στον σκοπό του και είχε εξελιχθεί εξ αιτίας των προηγούμενων προσευχών του. Η ευφυΐα του ήταν τόσο μεγάλη, που πραγμάτωσε όλες τις διδασκαλίες του Ντάρμα. Το μάτι της σοφίας του ήταν ταυτόχρονα απέραντο και τέλεια καθαρό. Ο νους του ήταν εξαιρετικά δυνατός ώστε ακτινοβολούσε επίγνωση, ευφυΐα, πραγμάτωση, σεμνότητα και χαρά. Είχε πραγματώσει τις τελειότητες της γενναιοδωρίας, της πειθαρχίας, της υπομονής, της επιμονής, της συγκέντρωσης, της γνώσης και των επιδέξιων μέσων, ήταν αυθεντία στο τετράπτυχο μονοπάτι του Μπράχμα: τη μεγάλη αγάπη, το μεγάλο έλεος, τη μεγάλη χαρά και τη μεγάλη ισότητα. Έχοντας έξοχη επίγνωση, ήταν απαλλαγμένος από τα πέπλα και είχε προβάλλει το όραμα της σοφίας που είναι απαλλαγμένο από προσκόλληση. Με τον ίδιο τρόπο είχε τελειοποιήσει όλες τις ιδιότητες της αφύπνισης: της εφαρμογές της επαγρύπνησης, τις τέλειες εγκαταλείψεις, τις βάσεις των θαυματουργικών δυνάμεων, [F.6 a.]τις ικανότητες, τις δυνάμεις, τους κλάδους της Φώτισης και τον δρόμο.

Μεγαλειώδη γνωρίσματα και σημάδια, που υποδηλώνουν την απεριόριστη συσσώρευση αρετής και σοφίας, κοσμούσαν όμορφα το σώμα του Μποντισάτβα, που είχε εισέλθει στην κατάλληλη συμπεριφορά για πολύ καιρό. Η δράση του ήταν πάντα σύμφωνη με τον λόγο του και η αλάνθαστες δηλώσεις του ήταν πάντα αυθεντικές. Ταυτόχρονα ειλικρινής, ευθύς και απαλλαγμένος από δόλο, ο νους του ήταν ανίκητος. Απαλλαγμένος από υπερηφάνεια, έπαρση, άγνοια, φόβο και δειλία, ήταν αμερόληπτος προς όλα τα όντα.

Ο Μποντισάτβα είχε τιμήσει αμέτρητα αφυπνισμένα όντα, δισεκ/μύρια δισεκ/μυρίων Βούδα. Το γεμάτο αγάπη βλέμμα του είχαν τιμήσει  δισεκ/μύρια δισεκ/μυρίων Μποντισάτβα. Μπροστά στο μεγαλείο του αγαλλίαζαν τα πλήθη των κιμνάρα κα γιάκσα, τα γκαρούντα, οι ημίθεοι, οι γκαντάρβα, τα νάγκα, οι θεοί, οι προστάτες του κόσμου καθώς και ο Σάκρα, ο Μπράχμα και ο Μαχεσβάρα.

Διακρίνοντας τέλεια κάθε τους λέξη, ο Μποντισάτβα κατανοούσε τις διδασκαλίες αμέσως, απρόσκοπτα, με διάκριση και τέλεια. Ήταν ένα ανεμπόδιστο όχημα εγρήγορσης, ικανός στο να ανακαλεί όλες τις διδασκαλίες όλων των Βούδα. Άπειρος ήταν ο αριθμός των νταράνι που είχε λάβει. Ο Μποντισάτβα ήταν ο μεγάλος καπετάνιος του οχήματος του Ντάρμα, που είχε τέλεια πραγματώσει με τις εφαρμογές της επαγρύπνησης, τις τέλειες εγκαταλείψεις, τις βάσεις των θαυματουργικών δυνάμεων, τις ικανότητες, τις δυνάμεις, τους κλάδους της Φώτισης, τον δρόμο, την τελειότητα της σοφίας, την πολύτιμη ιδιότητα των επιδέξιων μέσων και την αρετή. Με την πρόθεση να πάει πέρα από τα τέσσερα ποτάμια[1], νίκησε τον Μάρα, καθυπόταξε εχθρικές δυνάμεις και κατανίκησε όλους τους αντιπάλους του. Μπήκε στην πρώτη γραμμή και κατέστρεψε τις εχθρικές ορδές των μολύνσεων, με το σταθερό όπλο του βάτζρα, την υπέρτατη σοφία. [F.6 b]

Αυτό το μεγάλο ον ήταν σαν τον λωτό. Είχε τον βλαστό του μεγάλου ελέους βαθιά ριζωμένο στο νου της Φώτισης, ο λωτός αυτός είχε γεννηθεί με την υπέρτατη πρόθεση. Ήταν ραντισμένος με το νερό του υπέρτατου ζήλου, για κέντρο είχε τα επιδέξια μέσα, για ανθήρες του τους κλάδους της φώτισης, για στήμονα την νοητική σταθερότητα. Αυτός ο λωτός άνθησε από έναν απροσμέτρητο ωκεανό απέραντης συσσώρευσης αρετών. Τα ανθισμένα πέταλά του, τα φώτιζε το φεγγαρόφωτο που ήταν τέλεια καθαρό, απαλλαγμένο από τα βάσανα της υπερηφάνειας και της αλαζονείας. Μοσχοβολούσε το άρωμα της πειθαρχίας, της μελέτης και του ευσυνείδητου λόγου, που ήταν ανεμπόδιστο μέσα στις δέκα κατευθύνσεις. Αυτός ο λωτός ήταν φημισμένος σε όλο τον κόσμο ως προς την γνώση του, [9] αμόλυντος όμως από τις οκτώ κοσμικές σκέψεις. Εξέπεμπε το γλυκό άρωμα της συσσώρευσης αρετής και σοφίας, το φως της γνώσης και της σοφίας τον ζέσταιναν και έκαναν τα εκατό του πέταλα της καθαρής του όρασης να ανοίγουν.

Ο Μποντισάτβα ήταν ο λέοντας ανάμεσα στους ανθρώπους. Οι τέσσερις βάσεις των θαυματουργικών του δυνάμεων ήσαν γρήγορες και δυνατές, σαν τα πολύ κοφτερά νύχια και δόντια των τεσσάρων ευγενών αληθειών. Είχε τα νύχια των τεσσάρων μεθέξεων[2]/κοινωνιών με τον Μπράχμα και συγκέντρωνε τους άλλους με τους τέσσερις τρόπους προσέλκυσης της κεφαλής του. Είχε καλοσχηματισμένο σώμα, επειδή κατανόησε τους δώδεκα κρίκους της αλληλεξάρτησης, και την κυματιστή χαίτη της ολοκληρωμένης τελειοποίησης των τριάντα επτά κλάδων της Φώτισης μαζί με επίγνωση και σοφία, το στόμα του άνοιγε με τις τρεις πόρτες της απελευθέρωσης, ενώ τα μάτια του υποδήλωναν την τέλεια καθαρότητα της ισορροπίας και της διορατικότητας. Κατοικούσε στις ορεινές σπηλιές της νοητικής σταθερότητας, της τέλειας απελευθέρωσης, της απορρόφησης και του βαθιού διαλογισμού. Γεννήθηκε στις ζούγκλες των τεσσάρων δραστηριοτήτων και της πειθαρχίας, ήταν προικισμένος με τις δέκα δυνάμεις, την τετράπτυχη αφοβία και την τέλεια δύναμη. Οι τρίχες του σώματός του δεν ορθώνονταν από το φόβο της δημιουργίας και της καταστροφής, ούτε ποτέ ελαττώθηκε η γενναιότητά του. Καθυπόταζε πλήθη μη Βουδιστών, που είναι σαν λαγοί κι ελάφια, [F. 7a] με τον βρυχηθμό του λιονταριού της απουσίας εαυτού.

Ως ο ήλιος των μεγάλων όντων, ακτινοβολούσε ακτίνες γνώσης από τη σφαίρα της απελευθέρωσης και της συγκέντρωσής του, διαλύοντας το φως του πλήθους των μη Βουδιστών, που είναι σαν τις πυγολαμπίδες, και εξαφανίζει το σκοτάδι και το πέπλο της άγνοιας. Με λαμπρή δύναμη και ζήλο, το ακτινοβόλο μεγαλείο της αρετής του έλαμπε ανάμεσα στους θεούς και τους ανθρώπους.

Σαν το φως του φεγγαριού, δεν υπήρχε σκοτάδι μέσα του. Ενσάρκωνε τέλεια κάθ τι καλό. Το βλέμμα του ήταν όμορφο να αντικρίζεις και αρεστό στο νου, και η ικανότητα της όρασής του ανεμπόδιστη. Κοσμείτο από τους αστερισμούς εκατό χιλιάδων θεών, το φεγγαρόφως των κλάδων της Φώτισής του ακτινοβολούσε από τη σφαίρα της συγκέντρωσης, της απελευθέρωσης και της σοφίας, κάνοντας τα κρίνα μεταξύ των θεών και των ανθρώπων να ανθίζουν.

Τον Μποντισάτβα ακολουθούσε μια τετράπτυχη ακολουθία, όπως το φεγγάρι από τις τέσσερις κατευθύνσεις και ήταν κοσμημένος με τα πετράδια των επτά κλάδων της Φώτισης.  Έβλεπε όλα τα όντα ισότιμα και κατείχε μια ανεμπόδιστη αναλυτική δυνατότητα. Η πρόθεσή του ήταν ενισχυμένη από τον υπέρτατο και τέλεια ολοκληρωμένο ασκητισμό και τις πνευματικές ασκήσεις που τηρούσε στον δρόμο των δέκα ενάρετων δραστηριοτήτων. Ως ο βασιλιάς του Ντάρμα, έστρεψε τον τροχό του έξοχου Ντάρμα ανεμπόδιστα, έχοντας γεννηθεί στη γενεαλογία των παγκόσμιων μοναρχών.

Πλήρης με όλες τις πολύτιμες διδασκαλίες, όπως της βαθιάς αλληλεξαρτημένης παραγωγής που τόσο δύσκολα κατανοεί κανείς, δεν τον κούρασε ποτέ η μελέτη. Γι αυτό η απεριόριστη σοφία του είχε γίνει απέραντη και περιελάμβανε τα πάντα. Το ίδιο αμέτρητη ήταν και η πειθαρχία του. Ο νους του ήταν τόσο απέραντος όσο οι ωκεανοί και η γη. Ομοίως με τη γη, το νερό, την φωτιά και τον αέρα, ο νους του ήταν σταθερός και αμετακίνητος όπως το όρος Μερού. Ήταν απαλλαγμένος από προσκόλληση κι απέχθεια, κι ο νους του ήταν πεντακάθαρος κι ανοικτός όπως το κέντρο του διαστήματος, ήταν απέραντος και δεν έμοιαζε με κάτι άλλο. Η ανώτερη πρόθεσή του ήταν εντελώς αγνή. [F.7b.] Οι πράξεις της γενναιοδωρίας του είχαν ορθώς πραχθεί, καθώς και τα προηγούμενα έργα του και ανώτερες πράξεις του.

Είχε επιδιώξει όλες τις βασικές αρετές και είχε σχηματίσει θετικές κεκτημένες τάσεις. Εξακριβώνοντας όλες τις βασικές αρετές, ασκήθηκε σ’ αυτές για επτά αμέτρητα κάλπα. Ασκήθηκε στα επτά είδη γενναιοδωρίας και έδρασε με τα επτά είδη δράσης που δημιουργούν αρετή, καθώς διάβαινε το δρόμο των δέκα αρετών-τις τρεις του σώματος, τις τέσσερεις του λόγου και τις τρεις θετικές πράξεις του νου-και ασκήθηκε στα σαράντα είδη ορθής εφαρμογής. Παρομοίως είχε τα σαράντα είδη ορθής προσδοκίας, αφοσιώθηκε στα σαράντα είδη ορθής πρόθεσης, τελειοποίησε τα σαράντα είδη της απελευθέρωσης και εμφάνισε τα σαράντα είδη ορθού ενδιαφέροντος.

Χειροτονήθηκε μαζί με 4 εκατομμύρια Βούδα και παρουσίασε προσφορές σε 5.5 εκατομμύρια Βούδες. Με τον ίδιο τρόπο ο Μποντισάτβα υπηρέτησε 1.54 δις/μύρια μοναχικούς Βούδα. Βάζοντας αμέτρητα όντα στους δρόμους των ανώτερων πεδίων και της απελευθέρωσης, θέλησε να αφυπνιστεί τέλεια και ολοκληρωμένα, να πραγματώσει την ανυπέρβλητη, αυθεντική και ολοκληρωμένη Φώτιση.

Έχοντας μόνο μια ζωή ακόμα, πέθανε και επαναγεννήθηκε στο υπέρτατο Πεδίο της Χαράς, ως υπέρτατο θεϊκό παιδί με το όνομα Σβετακέτου. Η συνάθροιση των θεών του έδειξε μεγάλο σεβασμό και τον τίμησε, ως εκείνον ο οποίος θα τους αφήσει για να γεννηθεί στον κόσμο των ανθρώπων, και γρήγορα θα γίνει Βούδας, πραγματώνοντας την τέλεια ολοκληρωμένη και απαράμιλλη Φώτιση.  

Έμεινε σε ένα ουράνιο παλάτι με 32.000 ορόφους, που ήταν στολισμένο με βεράντες, τρούλους, περιστύλια, δροσερά υπόστεγα, φεγγίτες και αυλές. [F.8a] Το παλάτι ήταν γεμάτο ομπρέλες, λάβαρα και κυματιστές σημαίες. Ήταν γεμάτο από θόλους μικροσκοπικών πολύτιμων καμπανών και στρωμένο με άνθη μανταράβα και μαχαμανταράβα. Παντού ακουγόταν το τραγούδι από εκατομμύρια ουράνιες κόρες. [11]Ακόμα και το έδαφος ήταν καλυμμένο από χρυσούς θόλους και γεμάτο με διάφορα μαγευτικά δέντρα, όπως ορεινούς εβένους, μανόλιες, χωνάκια, ορχιδέες, μουτσαλίντα και μαχαμουτσαλίντα, ασόκα, μπάνυαν, δέντρα λωτών, νάρα, καμικάρα, κεσάρα, σάλα και κοραλλένια δέντρα. Σε κάθε κατεύθυνση υπήρχαν ανθισμένα υπόστεγα, πλημυρισμένα από λουλούδια τζιότ, μαλίκα, μπαρασίκα, ταράνι, σουμάνα, μπάλι, κοταράνι και άλλα αρωματικά άνθη, ακόμα υπήρχαν άνθη ντανουκάρι, θεϊκά άνθη, μπλε και ροζ λωτοί, νούφαρα και άσπροι λωτοί. Διάφορα πουλιά πετούσαν στον αέρα που τραγουδούσαν μελωδικά, όπως παπαγάλοι, σαρίκα, κούκοι, χήνες, παγώνια, πάπιες, φασιανοί, μπεκάτσες, πέρδικες και πολλά άλλα.

Εκατομμύρια θεοί έστρεψαν το βλέμμα τους στο παλάτι με δέος. Παντού ακουγόταν το εξαίρετο και απέραντο Ντάρμα κι έτσι η δύναμη της ενθουσιώδους επιθυμίας τους, καθυπόταξε όλες τις μολύνσεις, εξαφανίζοντας την υπερηφάνεια, την έπαρση, την αλαζονεία, την επιθετικότητα, την οργή και το θυμό, φέρνοντας  χαρά, ευημερία, ευτυχία και μεγάλη επαγρύπνηση.

Ο Μποντισάτβα έμενε άνετα στο μεγάλο αυτό ουράνιο παλάτι, όταν ακούστηκε μια διδασκαλία του αυθεντικού Ντάρμα, από μια συμφωνία 84.000 μουσικών οργάνων.

Από τον ήχο τους, βγήκαν οι ακόλουθοι στίχοι έμπνευσης,  που μιλούσαν για τις πολλές ενάρετες πράξεις που έκανε στο παρελθόν ο Μποντισάτβα:

«Θυμήσου την δύναμη της απέραντης συσσώρευσης αρετής σου

και την διαφωτιστική γνώση της απεριόριστης ευφυΐας σου, [F.8 b]

το απαράμιλλο σφρίγος και τη μεγάλη δύναμη.

Θυμήσου την προφητεία του Ντιπαμκάρα.

Με νου απαλλαγμένο από το αχανές φάσμα των αμαυρώσεων

γαλήνευσες την έπαρση και τα ελαττώματα, εγκαταλείποντας τα τρία πέπλα,

κι η ενάρετη καρδιά σου είναι τελείως καθαρή και απαλλαγμένη από λάθη.

Θυμήσου τις γενναιόδωρες πράξεις σου από το παρελθόν.

Καλλιέργησες την ισορροπία και την πειθαρχία,

με τον ασκητισμό και την υπομονή, συγκρατημένα και με ζήλο.

Με συγκέντρωση και τη δύναμη της γνώσης,

φέρε στο νου σου τις πράξεις σου πριν δις/μύρια κάλπα.

Ανάπτυξες αγάπη για όλα τα όντα

και έκανες προσφορές σε δις/μύρια Βούδα.

Θυμήσου, μην ξεχνάς, εσύ που είσαι άπειρα ξακουστός!

Τώρα είναι η ώρα, μην την αφήσεις να ξεγλιστρήσει!

Αμόλυντε εσύ- κατέστρεψες όλες τις μολύνσεις, τη γέννηση και το θάνατο-

σε περιμένουν οι θεοί, οι νάγκα, οι γιάκσα και οι γκαντάρβα,

και οι πανίσχυροι ημίθεοι.

Εσύ που γνωρίζεις τον τρόπο θάνατο και τον θάνατο, επαναγεννήσου.

Ακόμα κι αν απολαμβάνουν απολαυστικά πράγματα για χιλιάδες κάλπα

δεν ευχαριστιόνται, όπως δεν ξεδιψά κανείς με το αλατόνερο.

Τώρα που εσύ ο ίδιος ικανοποιήθηκες, έσω καλός,

και ικανοποίησε εκείνους που διψούν τόσο καιρό.

Εσύ δεν έχεις την αμόλυντη φήμη

πως χαίρεσαι με το Ντάρμα και όχι με την επιθυμία; [12]

Επιπλέον τα μάτια είναι άσπιλα,

γι αυτό κοίταξε με αγάπη τον κόσμο αυτόν με τους θεούς του σε παρακαλώ.

Τα εκατομμύρια των θεών δεν ικανοποιήθηκαν

ακούγοντας το Ντάρμα από σένα;

Γι αυτό σε παρακαλώ, ρίξε το βλέμμα σου σ’ αυτούς που κατοικούν

στα κατώτερα πεδία, αυτούς που δεν έχουν καμία ελευθερία.

Με το δυνατό άσπιλο βλέμμα σου, δεν είδες

τους Βούδα στις δέκα κατευθύνσεις του κόσμου

να τους ακούν καθώς διδάσκουν το Ντάρμα;

Γι αυτό παρακαλώ αποκάλυψε το υπέρτατο Ντάρμα στον κόσμο.

Ένδοξε εσύ, δεν κοσμείς το παλάτι του Πεδίου της Χαράς

με το μεγαλείο της αρετής σου;

Γι αυτό παρακαλώ, με τη καρδιά του ελέους

βρέξε πάνω στο νικηφόρο λάβαρο της Τζαμπουντβίπα.

Πολλοί θεοί του πεδίου της μορφής

που ξεπέρασαν το πεδίο της επιθυμίας,

αγαλλιάζουν με σένα, λέγοντας [F.9 a.]

‘φτάσε στη Φώτιση μέσα απ τον ασκητισμό σου!’

Προστάτη εσύ, θα κατακτήσεις τα έργα του Μάρα

και θα νικήσεις τους μη Βουδιστές.

Δεν έχεις τη Φώτιση στην παλάμη του χεριού σου;

Η ώρα ήρθε τώρα, μην την αφήσεις να χαθεί!

Θαρραλέε εσύ, σαν μια μεγάλη μάζα από σύννεφα

καλύπτεις τον κόσμο αυτό που καίγεται απ τη φωτιά των μολύνσεων.

Ρίξε σε παρακαλώ τη βροχή του νέκταρ

και απάλυνε τις μολύνσεις θεών κι ανθρώπων.

Σαν επιδέξιος θεραπευτής που γνωρίζει την κράση των ασθενών του,

χορηγείς το φάρμακο στους χρόνια ασθενείς.

Με την θεραπευτική αλοιφή της τρίπτυχης απελευθέρωσης,

φέρε γρήγορα αυτά τα όντα στην κατάσταση της ευδαιμονίας της νιρβάνα.

Σαν δεν ακουν του λιονταριού τον βρυχηθμό

τα τσακάλια ουρλιάζουν χωρίς φόβο.

Άσε τον βρυχηθμό του λιονταριού των Βούδα

που θα τρομάξει τις καρδιές των τσακαλιών των μη Βουδιστών.

Κρατάς το φως της γνώσης στα χέρια σου,

κι έχεις δύναμη του σφρίγους και του ζήλου, μοναδικά σ’ αυτή τη γη.

Πρέπει τον Μάρα να νικήσεις τώρα,

ακουμπώντας τη γη με την τέλεια παλάμη του χεριού σου.

Οι τέσσερις προστάτες του κόσμου είναι παρόντες,

περιμένουν να σου προσφέρουν τη κούπα της ελεημοσύνης.

Ο Σάκρα, ο Μπράχμα και εκατομμύρια άλλοι είναι επίσης παρόντες

για να σε παραλάβουν όταν γεννηθείς.

Εσύ με την έξοχη σοφία σου, που είσαι από έξοχη γενιά,

ρίξε το βλέμμα σου στην έξοχη οικογένεια που θα γεννηθείς.

Κοίτα την πολύτιμη, ανώτερη οικογένεια με την οποία θα ζήσεις,

[13] γιατί εκεί θα εκδηλώσεις την συμπεριφορά του Μποντισάτβα.

Όταν ένα πολύτιμο πετράδι τοποθετείται στο σωστό σκεύος,

κάνει ακόμα πιο μεγαλόπρεπο το πετράδι.

Με τον ίδιο τρόπο άσε τον τέλεια καθαρό σου νου, σαν το πολύτιμο πετράδι,

να πέσει πάνω στο νικητήριο λάβαρο της Τζαμπουντβίπα.»

Μ’ αυτόν τον τρόπο εκδηλώθηκαν

οι μελωδικοί ήχοι πολλών στίχων,

παροτρύνοντας τον Ελεήμονα με τα λόγια:

«Η ώρα ήρθε τώρα, μην την αφήσεις να χαθεί!»

Έτσι ολοκληρώνεται το 2^ο κεφάλαιο

Πρόχειρη μετάφραση Κ. Χοχλάκη

---

[1] Οι απολαύσεις των αισθήσεων, η επιθυμία για την κυκλική ύπαρξη, οι λανθασμένες θεωρήσεις και η άγνοια.

[2] four communions with Brahma. Brahmavihara, τα τέσσερα απροσμέτρητα: αγάπη, έλεος, χαρά και ισοψυχία (CBE)