Ο Λόφος Γκαγιασίρσα
འཕགས་པ་ག་ཡཱ་མགོའི་རི་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ།
’phags pa ga yA mgo’i ri zhes bya ba theg pa chen po’i mdo
Āryagayāśīrṣanāmamahāyānasūtra
Gayāśīrṣa
Toh 109
Degé
Kangyur vol. 49 (mdo sde, ca), folios 285.a–292.a.
under the patronage and supervision of 84000: Translating the Words of the
Buddha
First published 2023
Current version v 1.0.9 (2023)
Generated by 84000 Reading Room v2.19.1
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Λόφος Γκαγιασίρσα είναι ένα περιεκτικό βουδιστικό κείμενο, που περιγράφει
διάφορες πτυχές του μονοπατιού της Μαχαγιάνα. Διαδραματίζεται σε έναν λόφο
κοντά στην Μποντγκάγια κι από αυτό προέρχεται ο τίτλος του. Η σούτρα
παρουσιάζει τη διδασκαλία της με τη μορφή μιας ενδοσκόπησης που κάνει ο Βούδας,
ενός διαλόγου μεταξύ του Βούδα και του μποντισάτβα Μαντζούσρι και κάποιων
διαλόγων μεταξύ του Μαντζούσρι και τριών συνομιλητών, δυό θεών και ενός
μποντισάτβα. Μας παρέχει μια διεξοδική αλλά σύντομη προσέγγιση, της προόδου
προς την φώτιση, των σταδίων της επιθυμίας για την τέλεια αφύπνιση, της μεθόδου
και της σοφίας ως τις δυο γενικές αρχές του δρόμου των μποντισάτβα και, των
διαφόρων ταξινομήσεων των ασκήσεων των μποντισάτβα. Πολλαπλές μεταφράσεις,
σχόλια και παραπομπές αποσπασμάτων του Λόφου Γκαγιασίρσα, μαρτυρούν την ευρεία επιρροή του στις
βουδιστικές κοινότητες Μαχαγιάνα στην Ινδία, την Κίνα και το Θιβέτ.
Αυτή η μετάφραση έγινε από τη Μεταφραστική Ομάδα Sarasvatī.
Οι Shenghai Li και Zhuo Siyu έκαναν τη μετάφραση και ο Steven Rhodes
επιμελήθηκε το κείμενο. Θα θέλαμε να αναγνωρίσουμε την υποστήριξη του
Αμερικανικού Συμβουλίου Επιστημονικών Εταιρειών. Αφιερώνουμε το έργο αυτό στον
Steven Rhodes που απεβίωσε το 2017.
Η μετάφραση ολοκληρώθηκε υπό την αιγίδα και την εποπτεία του
84000
Ο Λόφος Γκαγιασίρσα είναι ένα σχετικά σύντομο βουδιστικό κείμενο της Μαχαγιάνα,
αλλά η επιρροή του κατά τη διάρκεια των αιώνων, μαρτυρείται από τις πολλαπλές
μεταφράσεις που έγιναν, τη συχνή αναφορά του και τη χρήση του ως πηγή
σημαντικών βουδιστικών ιδεών και ασκήσεων της Μαχαγιάνα.
Η σούτρα ξεκινά στον λόφο Γκαγιασίρσα κοντά στην
Μποντγκγκάγια, όπου ο Βούδας κατοικεί με έναν μεγάλο αριθμό μοναχών και
μποντισάτβα. Αποσυρόμενος στη μοναξιά, ο Βούδας συλλογίζεται εσωτερικά τη φύση
της αφύπνισής του, τον τρόπο με τον οποίο επιτεύχθηκε και τη φύση εκείνου που
την έχει επιτύχει. Αφού ο Βούδας απαντά στο ερώτημα του μποντισάτβα Μαντζούσρι
για το πώς πρέπει να αναζητηθεί αυτή η αφύπνιση, δύο θεοί και ένας μποντισάτβα
ρωτούν με τη σειρά τους τον Μαντζούσρι για τις ασκήσεις που οδηγούν στην αφύπνιση
ενός Βούδα.
Ο Λόφος Γκαγιασίρσα μεταφράστηκε στην κινεζική γλώσσα τέσσερις φορές μεταξύ των
αρχών του πέμπτου αιώνα και του τέλους του έβδομου αιώνα (Taishō 464, 465, 466
και 467), προτού γίνει η θιβετιανή μετάφραση από τους Surendrabodhi και Yeshé
Dé. Το σχόλιο του Vasubandhu για τη σούτρα Ο Λόφος Γκαγιασίρσα σώζεται
τόσο σε κινεζική όσο και σε θιβετιανή μετάφραση. Ο Śākyabuddhi έγραψε ένα
υποσχόλιο στο σχόλιο του Vasubandhu, το Μικτό σχόλιο για τη σούτρα Ο Λόφος
Γκαγιασίρσα, το οποίο έχει διασωθεί με τη μορφή θιβετιανής μετάφρασης. Στην
Κίνα, ο βουδιστής μοναχός Hongchong (充弘) του πέμπτου αιώνα αναφέρεται ότι
συνέταξε ένα σχόλιο πάνω στην κινεζική
μετάφραση του Kumārajīva.
Ο Λόφος Γκαγιασίρσα αναφέρεται επίσης στα Στάδια του Διαλογισμού (Bhāvanākrama)
του Kamalaśīla. Μέσω της επιρροής του Kamalaśīla, διατηρήθηκε αυτή η σούτρα στο
Θιβέτ. Στο πλαίσιο της συζήτησης των βουδιστικών ασκήσεων μαχαγιάνα στη Μεγάλη
Πραγματεία για τα Στάδια του Μονοπατιού, για παράδειγμα, ο Tsongkhapa
(1357-1419) παραθέτει τρία αποσπάσματα από τη σούτρα που είχαν χρησιμοποιηθεί
στα Στάδια του Διαλογισμού του Kamalaśīla. Η σταθερή χρήση της σούτρα, σε σχέση
με το βουδιστικό μονοπάτι μαχαγιάνα, φαίνεται ότι την καθιστά πολύτιμη ως προς
το έργο της συγγραφής ολοκληρωμένων βουδιστικών εγχειριδίων. Τόσο ο Kamalaśīla
όσο και ο Tsongkhapa έκαναν χρήση της ξεκάθαρης διατύπωσής της για τη μέθοδο
και τη σοφία, ως τα δύο βασικά στοιχεία του μονοπατιού του μποντισάτβα, της
επιβεβαίωσης της συμπόνιας και των αισθανόμενων όντων, αντίστοιχα, ως η αρχή
και η βάση της συμπεριφοράς του μποντισάτβα, και της καταλυτικής δήλωσής της
για τη σημασία της εξάσκησης στην επιδίωξη της αφύπνισης του μποντισάτβα.
Ο Λόφος Γκαγιασίρσα διαδραματίζεται σ’ ένα μέρος και μια εποχή που μνημονεύεται
στις βουδιστικές αναφορές σε σχέση με τη ζωή του Βούδα. Στο Mūlasarvāstivāda
Vinaya, το Κεφάλαιο για το Σχίσμα στη Σάνγκα (Saṅghabhedavastu) περιγράφεται
λεπτομερώς η επίσκεψη του Βούδα στον λόφο Γκαγιασίρσα όταν, όχι πολύ
καιρό μετά την πρώτη του διδασκαλία στο Σαρνάτ, είχε επιστρέψει στην περιοχή
Urubilvā (ή Uruvilvā) και είχε προσηλυτίσει τους τρεις αδελφούς Kāśyapa από το
Urubilvā (Pali Uruvelā) και τους χιλιάδες jaṭila (μακριά μαλλιά) ασκητές
οπαδούς τους που ασκούνταν στις όχθες του κοντινού ποταμού Ναϊρατζάνα. Στον
λόφο Γκαγιασίρσα τους οδήγησε όλους να πραγματώσουν το επίπεδο Άρχατ
επιδεικνύοντας τα "τρία θαύματα", δηλαδή το θαύμα του υπερφυσικού, το
θαύμα της κατάδειξης και το θαύμα της διδασκαλίας, και παρέμεινε εκεί μέχρι που
προσκλήθηκε για πρώτη φορά στη Ρατζαγκρίχα από τον βασιλιά Μπιμπισάρα. Τα
γεγονότα αυτά συνοψίζονται σε ένα απόσπασμα που εμφανίζεται παράλληλα σε
διάφορα άλλα κείμενα, κυρίως στο Κεφάλαιο για την Πρόοδο (Pravrajyāvastu, Toh
1, 1.276) και στις Εκατό Πράξεις (Karmaśataka, Toh 340, 6.319-6. 320), και με
ένα αντίστοιχο στην Πάλι λογοτεχνία: το τμήμα Mahāvagga της Vinaya Piṭaka που περιγράφει
τον Βούδα να μένει στον λόφο Γκαγιασίρσα "συνοδευόμενος από μια
μεγάλη σάνγκα μοναχών, που αποτελείται από χίλιους πλήρως χειροτονημένους
μοναχούς, οι οποίοι όλοι τους ήταν προηγουμένως ασκητές με μακριά μαλλιά.’’ Σε
εκείνη την περίσταση, σύμφωνα με την παράδοση Πάλι, έδωσε το περίφημο Ādittapariyāya
το ‘Κήρυγμα της Φωτιάς’ όπως είναι γνωστό, που βρίσκεται στη Saṃyutta Nikāya
(SN 35.28), μια διδασκαλία που ταιριάζει με αυτό που λέει το Saṅghabhedavastu
για το "θαύμα της διδασκαλίας".
Στην εισαγωγική παρουσίαση της σούτρα Ο Λόφος Γκαγιασίρσα,
γίνεται σαφές ότι, αν και το ακροατήριο περιλαμβάνει τις ίδιες χιλιάδες
νεοφώτιστους μαθητές που αναφέρονται σε αυτές τις αναφορές, η διδασκαλία που
αφηγείται το παρόν κείμενο υποτίθεται ότι δόθηκε λίγο αργότερα σε αυτή την
αρχική περίοδο, καθώς οι νέοι μοναχοί μαθητές είχαν ήδη φτάσει στο επίπεδο Άρχατ.
Αλλά, σε κάθε περίπτωση, δεν θα περιμέναμε το περιεχόμενό του, ως μαχαγιάνα
σούτρα, να έχει μεγάλη ομοιότητα με τις διδασκαλίες που σχετίζονται με τον Λόφο
Γκαγιασίρσα που περιγράφονται στην παράδοση Πάλι, επιπλέον, το ακροατήριο
περιλαμβάνει "πολλά μεγάλα όντα μποντισάτβα".
Σε μια μεταγενέστερη περίοδο της ζωής του Βούδα, ο ξάδελφος
του Βούδα, Ντεβαντάτα, σ’ αυτόν το λόφο ίδρυσε και ηγήθηκε μιας σχισματικής
κοινότητας μοναχών.
Ο ίδιος ο Γκαγιασίρσα, είναι ένας λόφος με επίπεδη κορυφή που
μπορεί να επισκεφθεί κανείς σήμερα έξω από την πόλη Γκάγια στο Bihar. Βρίσκεται
στο Urubilvā, κατά μήκος του ποταμού Ναϊραντζάνα, στην περιοχή Μάγκαντα όπου
βρίσκεται η Μποντγκάγια και τα μέρη όπου, πριν από την αφύπνισή του, ο Βούδας
είχε ασκηθεί στον ασκητισμό. Αυτός ο λόφος, ήταν ήδη ένας τόπος προσκυνήματος ή
tīrtha, ιερός για την βραχμανική παράδοση, είχε σχέση με κάποιους θρύλους για
έναν θαμμένο, ξαπλωμένο γίγαντα ή για έναν βασιλιά δαίμονα που ονομαζόταν
Gayāsura και ακινητοποιήθηκε από τον Βίσνου, και σε μια άλλη εκδοχή για έναν άγιο
πρίγκιπα που ονομαζόταν Γκάγυα. Αυτός ο λόφος σηματοδοτεί τη θέση του κεφαλιού του, ενώ άλλα
χαρακτηριστικά του τοπίου της περιοχής, συνδέονται με άλλα μέρη του σώματός
του. Ωστόσο, η κινεζική μετάφραση του Vinītaruci αυτής της σούτρα (Taishō 466)
διατηρεί στον τίτλο της μια εναλλακτική ερμηνεία του ονόματος του βουνού,
"Κεφάλι ελέφαντα" (xiangtou, 象頭, ή
gajaśīrṣa), η οποία επιβεβαιώνεται από τη μορφή gajasīsa που συναντάται σε
ορισμένα από τα σχόλια Pali, αν και όχι στις ίδιες τις σούτρα. Κάποιες άλλες
σούτρα του Κανγκιούρ, που το σκηνικό είναι ο λόφος Γκαγιασίρσα, είναι η
περίφημη Πολύτιμο Σύννεφο και η Νίκη του Απόλυτου Ντάρμα.
Το σχόλιο του Βασουμπάντου χωρίζει τον Λόφο Γκαγιασίρσα
σε εννέα θέματα. Παρόλο που η σούτρα περιέχει μερικά αινιγματικά σημεία, μια
ανεξάρτητη ανάγνωση του κειμένου θα είναι σίγουρα μια ουσιαστική και
ικανοποιητική εμπειρία, ειδικά αν ο αναγνώστης έχει κάποια εξοικείωση με τις
βασικές βουδιστικές έννοιες. Αυτό που καθιστά το κείμενο του Βασουμπάντου
ιδιαίτερα ενδιαφέρον, είναι οι συγκεκριμένες τεχνικές σχολιασμού που
χρησιμοποιούνται και η επιρροή που πρέπει να άσκησε στους βουδιστές αναγνώστες,
στους μεταφραστές και μελετητές στο παρελθόν, όπως αποδεικνύεται από τη
μετάφραση του σχολίου, τόσο στα κινεζικά όσο και στα θιβετανικά.
Το σχόλιο του Βασουμπάντου, περιγράφει τη γενική δομή ολόκληρης
της σούτρα και παρέχει πίνακες με ερμηνευτικά σημεία που βοηθούν στην οργάνωση
των αποσπασμάτων του. Σύμφωνα
με τον Βασουμπάντου, η σούτρα αρχίζει με (1) μια εισαγωγή (gleng gzhi), η οποία
ακολουθείται από μια περιγραφή (2) "της υπεροχής του αρμονικού ακροατηρίου
του" (mthun pa'i nyan pa po phun sum tshogs pa). Αυτό το σημείο του πίνακά
του , αντιστοιχεί στις γραμμές της σούτρα που περιγράφουν τις ιδιότητες των
χιλίων μπίκσου που παρευρίσκονταν. Στη συνέχεια η σούτρα περνάει στα κύρια
θέματά της, ξεκινώντας με την απόσυρση του Βούδα στη μοναξιά και την ενασχόληση
με τον στοχασμό. Ακολουθεί η αναγνώριση της αφύπνισης του Βούδα και η επιτυχής
διάδοση του Ντάρμα. Ο Βασουμπάντου ταξινομεί αυτές τις δύο ενότητες ως (3)
διαλογιστική απορρόφηση (ting nge 'dzin) και (4) "η καθαρότητα αυτού που
πραγμάτωσε" (rtogs pa po rnam par dag pa). Στη σούτρα, ο Βούδας εξετάζει τα μέσα με
τα οποία πραγματοποιείται η αφύπνιση, την ίδια την αφύπνιση και το άτομο που επιτυγχάνει
την αφύπνιση. Καμία από αυτές τις διερευνήσεις, δεν εντοπίζει κάποια πραγματική
οντότητα που να σχετίζεται με τους διάφορους παράγοντες της αφύπνισης. Ο Βασουμπάντου
ονομάζει αυτή την ενότητα (5) "θέματα προς εξέταση" (brtag par bya
ba'i dngos po). Αυτές οι αναλύσεις, σύμφωνα με τον Βασουμπάντου, διεξάγονται
κατά τη διαλογιστική απορρόφηση- επομένως, το (6) "ανάδυση από το
διαλογισμό" (bzhengs pa) προσδιορίζει μια μετάβαση μεταξύ της ολοκλήρωσης
της διαλογιστικής απορρόφησης του Βούδα και της έναρξης της διδασκαλίας του.
Αυτές οι διακρίσεις δεν αναφέρονται, ωστόσο, στο κείμενο της σούτρα.
Στην επόμενη ενότητα, ο μποντισάτβα Μαντζούσρι,
ο οποίος έχει πρόσβαση στις σκέψεις του Βούδα σχετικά με την αφύπνιση, θέτει
στον Βούδα ερωτήσεις σχετικά με το πώς πρέπει να αναζητηθεί η αφύπνιση. Σε
απάντηση, ο Βούδας μιλάει για τον τρόπο επίτευξης της αφύπνισης, ο οποίος
βρίσκεται σε αρμονία με την ίδια τη φύση της αφύπνισης. Το σχόλιο του Βασουμπάντου δίνει σε αυτό το τμήμα τον τίτλο (7)
"διδασκαλίες" (bstan pa), και αυτό το τμήμα φαίνεται να είναι η πηγή
του εναλλακτικού τίτλου του κειμένου, Η Σούτρα για την Διερεύνηση του Μαντζούσρι
για την αφύπνιση (Wenshushili wen puti jing, 文殊師利問菩提經),
που χρησιμοποιείται στην πρώτη κινεζική μετάφραση που έγινε από τον Kumārajīva
τον πέμπτο αιώνα μ.χ.
Μετά τις οδηγίες του Βούδα προς τον Μαντζούσρι, οι υπόλοιποι
διάλογοι λαμβάνουν χώρα μεταξύ του Μαντζούσρι και τριών συνομιλητών. Ο Βασουμπάντου
τοποθετεί τον διάλογο μεταξύ του Μαντζούσρι και της πρώτης θεότητας σε ένα
τμήμα του κειμένου που ονομάζει (8) "η δύναμη των εξαιρετικών ιδιοτήτων
των μποντισάτβα" (byang chub sems dpa'i yon tan gyi mthu). Ο Βασουμπάντου παρατηρεί
εδώ ότι το νόημα της υποβολής ερωτήσεων στον Μαντζούσρι ενώ ο Βούδας είναι
παρών είναι για να δείξει την υπεροχή του μποντισάτβα. Το πρώτο άτομο που
πλησιάζει τον Μαντζούσρι είναι μια θεότητα στην οποία ο μποντισάτβα περιγράφει,
μια σειρά αλληλένδετων ασκήσεων. Το πρώτο μέρος της ακολουθίας αρχίζει με τη
μεγάλη συμπόνια και τελειώνει με το "κίνητρο" και το "ευγενέστερο
κίνητρο" του μποντισάτβα. Σε αυτό το μέρος της ακολουθίας, κάθε άσκηση
λέγεται ότι περιλαμβάνεται στην επόμενη. Από το ευγενέστερο κίνητρο και μετά,
κάθε άσκηση λέγεται ότι γίνεται σε σχέση με την επόμενη.
Στη συνέχεια, η διδασκαλία του Μαντζούσρι διακρίνει τέσσερα
είδη "γέννησης του πνεύματος της φώτισης". Ο όρος δεν ορίζεται στην
ίδια τη σούτρα, αλλά στις σούτρα και στη σχολαστική βιβλιογραφία της μαχαγιάνα,
είναι συνήθως συνώνυμος με την προσδοκία για πλήρη αφύπνιση - με άλλα λόγια,
την μποντιτσίτα. Οι τέσσερις τύποι γέννησης του πνεύματος της φώτισης είναι (1)
η αρχική γέννηση του πνεύματος της φώτισης, (2) η γέννηση
του πνεύματος της φώτισης που συνδέεται με τη συμπεριφορά, (3) η γέννηση του
πνεύματος της φώτισης που είναι μη αναστρέψιμος και (4) η γέννηση του πνεύματος
της φώτισης που χωρίζεται από τον στόχο με μία μόνο επαναγέννηση. Ο Λόφος
Γκαγιασίρσα, χρησιμοποιώντας διάφορες αναλογίες και εικόνες, παρουσιάζει τα
τέσσερα είδη γέννησης του πνεύματος της φώτισης κυρίως ως τέσσερα διαφορετικά
στάδια της πορείας του μποντισάτβα. Το σχόλιο του Βασουμπάντου προσθέτει, ότι
τα τέσσερα είδη γέννησης του πνεύματος της φώτισης περιλαμβάνονται στα δέκα
επίπεδα των ευγενών μποντισάτβα.
Οι διάλογοι του Μαντζούσρι με τους υπόλοιπους δύο συνομιλητές,
συζητούνται στο τελευταίο θέμα στο σχόλιο του Βασουμπάντου, (9) "η
ταξινόμηση της άσκησης" (spyod pa rnam par dbye ba). Στον πρώτο από αυτούς
τους δύο, ο Μαντζούσρι προσεγγίζεται από μια θεότητα που του ζητά να εξηγήσει
τα μονοπάτια των μποντισάτβα με βάση τις γενικές αρχές τους. Σε απάντηση, ο Μαντζούσρι
εξηγεί ότι η μέθοδος και η σοφία είναι τα δύο βασικά μονοπάτια των μποντισάτβα
και αναλύει πώς μπορούν να κατανοηθούν αυτές οι δύο γενικές αρχές.
Στον τελευταίο διάλογο, ο Μαντζούσρι απαντά στις ερωτήσεις
ενός μποντισάτβα, αντιπαραβάλλοντας τη γνώση των μποντισάτβα με το αντικείμενο
αυτής της γνώσης, το οποίο περιγράφεται ως "αποδεσμευμένο/ dissociated ". Η χρήση του όρου
"το ίδιο το όριο της πραγματικότητας" (bhūtakoṭi) από τον Βασουμπάντου
και ορισμένα πρόσθετα συνώνυμα που δίνονται στην κινεζική μετάφραση του σχολίου,
δείχνουν ότι το "αντικείμενο", σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρεται στην
απόλυτη πραγματικότητα. Αυτό υποστηρίζεται κι από άλλους όρους στη σούτρα που
σχετίζονται με την απόλυτη πραγματικότητα, όπως "άνευ συνθηκών" (asaṃskṛta).
Η γνώση, από την άλλη πλευρά, χαρακτηρίζεται στη σούτρα ως
"συνδεδεμένη" - δηλαδή, συνδεδεμένη με το νου. Στη συνέχεια, ο Μαντζούσρι
παρουσιάζει έξι κατηγορίες που αφορούν τους μποντισάτβα: (1) γνώση, (2)
προσπάθειες, (3) εφαρμογές, (4) έρευνες σε ανεξάντλητα θέματα, (5) θέματα που
σχετίζονται με την πειθαρχία, (6) και πειθαρχημένες καταστάσεις. Καθένα από
αυτά τα έξι αντικείμενα χωρίζεται σε δέκα τύπους. Καταλήγοντας, συμβουλεύει
τους μποντισάτβα που επιδιώκουν την αφύπνιση, να επικεντρωθούν στην εξάσκηση
(πρατιπάτι) και παρέχει περισσότερες δίπτυχες κατηγορίες των ασκήσεων των
μποντισάτβα.
Εξ όσων γνωρίζουμε, δεν έχει δημοσιευτεί μετάφραση της σούτρα
Λόφος Γκαγιασίρσα σε καμία δυτική γλώσσα. Το έργο του Alex Wayman κάνει
αρκετές αναφορές στη σούτρα, την οποία θεωρεί πηγή της έννοιας
"μεταμόρφωση του στηρίγματος" (āśrayaparāvṛtti) της Γιογκατσάρα.
Πέραν αυτού, δεν γνωρίζουμε καμία ολοκληρωμένη μελέτη της σούτρα. Ο Ιάπωνας
μελετητής Susumu Ōtake δημοσίευσε πρόσφατα μια μελέτη των κινεζικών μεταφράσεων
των σχολίων της σούτρα του Βασουμπάντου, που παρήχθησαν κατά τη διάρκεια της
περιόδου Northern Wei (386-535 ᴄᴇ), συμπεριλαμβανομένου του σχολίου του Βασουμπάντου
για τον Λόφο Γκαγιασίρσα.
Η παρούσα μετάφραση έγινε από τη Συγκριτική Έκδοση (Tib. dpe
bsdur ma) της θιβετιανής μετάφρασης του Λόφυο Γκαγιασίρσα, με βάση το
Degé Kangyur. Οι διαφορετικές αναγνώσεις καταγράφονται στις τελικές σημειώσεις.
Για να επιλύσουμε την ασάφεια, να επιλέξουμε ανάμεσα σε πολλαπλές σημασίες
λέξεων και να συμπεράνουμε τα πρωτότυπα σανσκριτικά πίσω από τη θιβετιανή
μετάφραση, χρησιμοποιήσαμε τις τέσσερις κινεζικές μεταφράσεις της σούτρα και
την κινεζική μετάφραση του Σχολιασμού του Βασουμπάντου για τη σούτρα Λόφο Γκαγιασίρσα.
Έχουμε επίσης συμβουλευτεί περιστασιακά τον Μικτό Σχολιασμό του Śākyabuddhi για
τη σούτρα Λόφο Γκαγιασίρσα. Ωστόσο, η αρχή μας ήταν, να μη
χρησιμοποιούμε αυτές τις πηγές για να καταλήξουμε σε μια ανάγνωση που δεν
μπορεί να προκύψει από τη θιβετιανή μετάφραση της σούτρα. Γνωρίζουμε ότι η
πλήρης ιστορία αυτής της σημαντικής σούτρα και η πλήρης αναφορά της
ερμηνευτικής των δύο σωζόμενων ινδικών σχολίων της, δεν μπορούν να
αντιμετωπιστούν επαρκώς με τη μορφή της παρούσας μετάφρασης. Η ελπίδα μας είναι
ότι αυτή η μετάφραση θα εμπνεύσει και άλλους να μελετήσουν με τη σειρά τους αυτή
τη σούτρα και τα σχόλιά της.
Η Ευγενής Μαχαγιάνα Σούτρα Ο
Λόφος Γκαγιασίρσα
Υποκλίνομαι σε όλους του Βούδες και Μποντισάτβα!
Έτσι
άκουσα κάποτε. Λίγο καιρό μετά την τέλεια φώτιση, ο Μπαγκαβάτ[1] έμενε
στο ιερό Γκαγιασίρσα στον Λόφο Γκάγια, μαζί με μια μεγάλη σάνγκα από χίλιους
μοναχούς - που όλοι τους στο παρελθόν ήταν ασκητές με μπλεγμένα μαλλιά[2], είχαν
κάνει ότι έπρεπε να γίνει, είχαν ολοκληρώσει το έργο τους, είχαν απαλλαχτεί από
τα δεινά τους, είχαν επιτύχει το σκοπό τους, είχαν εξαλείψει τα δεσμά της
ύπαρξης, είχαν απελευθερώσει το νου τους μέσω της τέλειας γνώσης και είχαν
τελειοποιήσει όλες τις δυνάμεις του νου τους και ήταν Άρχατ – και πάρα πολλούς
μποντισάτβα μαχασάτβα.
Τότε
μόνος του ο Μπαγκαβάν, έφυγε για απομόνωση, στράφηκε εσωτερικά και εξέτασε το
νταρμαντάτου[3].
Σκέφτηκε, «Έχω φτάσει στη φώτιση. Έχω πραγματώσει τη παντογνωσία. Έκανα αυτό
που έπρεπε να γίνει. Απαλλάχτηκα από το φορτίο μου. Διέσχισα το άγριο δάσος της
σαμσάρα. Εξάλειψα την άγνοια. Κατέκτησα τη γνώση. Έβγαλα το αγκάθι. Έσβησα τη
λαχτάρα. Έφτιαξα το πλοίο του Ντάρμα. Φύσηξα το κοχύλι του Ντάρμα. Ύψωσα το
λάβαρο του Ντάρμα. Ξεπέρασα τον δρόμο της σαμσάρα. Περιέγραψα τον δρόμο του Ντάρμα.
Απέκοψα τα ακατάλληλα μονοπάτια. Κατέδειξα το μονοπάτι. Απέρριψα τα άγονα
πεδία. Παρουσίασα τα πεδία της αρετής.
«Τώρα,
πως πραγμάτωσα τη φώτιση; [F.285.b] Με ποια μέσα την πραγμάτωσα; Ποιος την
πραγμάτωσε; Αυτά τα θέματα πρέπει να εξεταστούν. Πραγματώθηκε από το σώμα; Ή
την πραγμάτωσε ο νους;
«Όσον
αφορά την πραγμάτωσή της φώτισης από το σώμα, το σώμα είναι αδρανής ύλη,
ακίνητη-όπως είναι το χορτάρι, ένα δέντρο, ένας τοίχος, ένας σβώλος γης και
μια οπτική διαταραχή-δεν έχει νου/άψυχο, προέρχεται από τα τέσσερα στοιχεία, προήλθε
από τις ακαθαρσίες των γονέων, είναι παροδικό και έχει ανάγκη από συνεχές λουτρό,
πλύσιμο και μασάζ- έχει τις ιδιότητες να χάνεται, να διαλύεται και να
καταστρέφεται.
«Ο
νους είναι σαν μια ψευδαίσθηση, η προέλευση του είναι εξαρτημένη, χωρίς βάση,
χωρίς χαρακτηριστικά, χωρίς ουσία, και βρίσκεται σε ανοιχτή κατάσταση.
«Η
φώτιση είναι απλώς ένα όνομα, απλώς μια σύμβαση, χωρίς γλώσσα, χωρίς δυνατότητα
ανάλυσης, χωρίς εδραίωση, χωρίς κίνηση, χωρίς ενασχόληση, χωρίς νόηση, και δεν
μπορεί να οριστεί. Έχει υπερβεί τον ερχομό και πηγαιμό, έχει υπερβεί τον
προσδιορισμό και έχει υπερβεί τα τρία πεδία. Είναι αόρατη, δεν μπορείς να την
ακούσεις, είναι αδιαφοροποίητη, χωρίς θεμελίωση, μη παρατηρήσιμη, χωρίς κίνηση,
χωρίς νοητικές κατασκευές, χωρίς ενασχόληση και δεν είναι [αντικείμενο]
εξέτασης. Είναι απροσμέτρητη, ασύλληπτη, χωρίς λέξεις, χωρίς συλλαβές, χωρίς
λεκτική έκφραση[4].
«Επομένως,
ποιος πραγματώνει την τέλεια φώτιση; Με ποια μέσα πετυχαίνει κανείς την τέλεια
φώτιση; Τι σημαίνει να είσαι τέλεια φωτισμένος; Όλα αυτά είναι απλώς ονομασίες,
χαρακτηρισμοί, ταμπέλες, συμβάσεις, διανοητικά κατασκευασμένα και με τη
φαντασία. Δεν έχουν εμφανιστεί, είναι χωρίς εμφάνιση, δεν είναι ουσία, δεν
έχουν ουσία, δεν υπάρχει οικειοποίηση[5], δεν
μπορούν να αποδειχτούν και χωρίς προσκόλληση.
«Από
αυτή την άποψη, [F.286.a] κανείς δεν πραγματώνει την τέλεια φώτιση. Δεν υπάρχει
κανένα μέσο με το οποίο πραγματώνει κανείς την τέλεια φώτιση. Δεν υπάρχει
τίποτε απολύτως για να επιτευχθεί η τέλεια φώτιση. Δεν υπάρχει κανένα απολύτως
μέσο με το οποίο θα φωτιστεί τέλεια κάποιος. Επειδή η επίτευξη της τέλεια
φώτισης με αυτόν τον τρόπο, ονομάζεται επίτευξη της τέλειας φώτισης, από
αυτή την άποψη η φώτιση είναι αναλλοίωτη, αμετάβλητη και χωρίς χαρακτηριστικά».
Τότε,
ο νεαρός Μαντζούσρι, ρώτησε τον Μπαγκαβάτ, «αν τα χαρακτηριστικά της φώτισης
είναι τέτοια, πώς θα πρέπει ένας γιος ή μια κόρη καλής οικογένειας να
προχωρήσει στο δρόμο της φώτισης;»
«Μαντζούσρι,
ένας μποντισάτβα θα πρέπει να προχωρήσει προς τη φώτιση ανάλογα με το ποια
είναι αυτή η φώτιση» απάντησε ο Μπαγκαβάτ.
Ο
Μαντζούσρι ρώτησε, «πως πρέπει να επιδιώξει κανείς τη φώτιση;»
Ο
Μπαγκαβάτ απάντησε, «Μαντζούσρι, η φώτιση υπερβαίνει τα τρία πεδία, υπερβαίνει
τις συμβάσεις, υπερβαίνει τη γλώσσα των συλλαβών και υπερβαίνει τις λέξεις.
Είναι χωρίς ενασχόληση, από την απαρχή είναι χωρίς ενασχόληση. Επομένως
Μαντζούσρι, οι μποντισάτβα που έχουν υπερβεί την ενασχόληση προχωράνε προς την
φώτιση.
«Μαντζούσρι,
η ενασχόληση χωρίς ενασχόληση, είναι η ενασχόληση με την φώτιση. Η ενασχόληση
στην απουσία ουσίας, είναι η ενασχόληση με την φώτιση. Η ενασχόληση σε μια
ανοιχτή κατάσταση, είναι η ενασχόληση με τη φώτιση. Η ενασχόληση στη φύση του
νταρμαντάτου, είναι η ενασχόληση με τη φώτιση. Η ενασχόληση στην απουσία
προσκόλλησης για όλα τα φαινόμενα, είναι η ενασχόληση με τη φώτιση. [F.286.b] Η
ενασχόληση στο ίδιο το αδιαίρετο όριο[6] της
πραγματικότητας, είναι η ενασχόληση με τη φώτιση. Η ενασχόληση με την απουσία
εξάλειψης και την απουσία πρόσθεσης, είναι η ενασχόληση με τη φώτιση. Η ενασχόληση
με το μη διαφορετικό και την απουσία διαφοράς, είναι η ενασχόληση με τη φώτιση.
Η ενασχόληση με την ορθά νοούμενη οπτική διαταραχή, την ηχώ, το διάστημα, την
αντανάκλαση του φεγγαριού στο νερό κα την οφθαλμαπάτη, είναι η ενασχόληση με τη
φώτιση.»
Τότε,
ο ντέβα Φως Μεγαλοπρεπών Ακτίνων Φωτός της Αμόλυντης Σελήνης, ρώτησε τον νεαρό
Μαντζούσρι, «Ποια είναι η αρχή για τη συμπεριφορά των μποντισάτβα, ποια είναι η
βάση της;»
«Η
αρχή της συμπεριφοράς των μποντισάτβα είναι η μεγάλη συμπόνια» απάντησε ο
Μαντζούσρι, «και η βάση της είναι τα αισθανόμενα όντα.»
«Μαντζούσρι,
τι εμπεριέχεται στη μεγάλη συμπόνια;» ρώτησε ο ντέβα.
«Στη μεγάλη συμπόνια των μποντισάτβα εμπεριέχεται
η ακινησία,» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Μαντζούσρι, τι εμπεριέχει η ακινησία;» ρώτησε ο ντέβα.
«Η
ακινησία των μποντισάτβα εμπεριέχει το νου που είναι αμερόληπτος για όλα τα
όντα,» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Μαντζούσρι,
τι εμπεριέχει ο νους που είναι αμερόληπτος για όλα τα όντα;» ρώτησε ο ντέβα.
«Ο
νους των μποντισάτβα που είναι αμερόληπτος απέναντι σε όλα τα αισθανόμενα όντα,
εμπεριέχει τη συμπεριφορά που είναι αδιαφοροποίητη και χωρίς διαφορά," απάντησε
ο Μαντζούσρι.
«Μαντζούσρι, τι εμπεριέχει η συμπεριφορά
που είναι αδιαφοροποίητη και χωρίς διαφορά,» ρώτησε ο ντέβα.
«Η συμπεριφορά που είναι
αδιαφοροποίητη και χωρίς διαφορά εμπεριέχει το κίνητρο και το ευγενέστερο
κίνητρο[7],"
απάντησε ο Μαντζούσρι. [F.287.a]
«Για
ποιο λόγο εκδηλώνεται το κίνητρο και το ευγενέστερο κίνητρο;» ρώτησε ο ντέβα.
«Το
κίνητρο και το ευγενέστερο κίνητρο των μποντισάτβα εκδηλώνεται λόγω του
πνεύματος της φώτισης[8],» απάντησε
ο Μαντζούσρι.
«Για
ποιο λόγο εκδηλώνεται το πνεύμα της φώτισης;» ρώτησε ο
ντέβα.
«Το
πνεύμα της φώτισης των μποντισάτβα εκδηλώνεται λόγω των έξι τελειοτήτων,» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Για
ποιο λόγο εκδηλώνονται οι έξι τελειότητες;» ρώτησε ο ντέβα.
«Οι
έξι τελειότητες των μποντισάτβα εκδηλώνονται λόγω των δύο: της μεθόδου και της
σοφίας,» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Για ποιον λόγο εκδηλώνονται η μέθοδος και η σοφία;» ρώτησε ο
ντέβα.
«Η
μέθοδος κι η σοφία των μποντισάτβα εμφανίζονται λόγω της επαγρύπνησης,» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Για
ποιο λόγο εκδηλώνεται η επαγρύπνηση;» ρώτησε ο ντέβα.
«Η
επαγρύπνηση των μποντισάτβα εκδηλώνεται λόγω των τριών ειδών καλής
συμπεριφοράς,» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Για
ποιο λόγο εκδηλώνεται η καλή συμπεριφορά τριών ειδών;» ρώτησε ο ντέβα.
«Τα
τρία είδη καλής συμπεριφοράς των μποντισάτβα εκδηλώνονται λόγω των δέκα
ενάρετων τρόπων δράσης,» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Για
ποιον λόγο εκδηλώνονται οι δέκα ενάρετοι τρόποι δράσης;»
ρώτησε ο ντέβα.
«Οι
δέκα ενάρετοι τρόποι δράσης των μποντισάτβα εκδηλώνονται λόγω της
αυτοσυγκράτησης,» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Για
ποιο λόγο εκδηλώνεται η αυτοσυγκράτηση;» ρώτησε ο
ντέβα.
«Η
αυτοσυγκράτηση εκδηλώνεται λόγω της ορθής προσοχής,» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Για
ποιο λόγο εκδηλώνεται η ορθή προσοχή;» ρώτησε ο ντέβα.
«Η
ορθή προσοχή εκδηλώνεται λόγω της έρευνας» απάντησε ο Μαντζούσρι.
«Για
ποιο λόγο εκδηλώνεται η έρευνα;» ρώτησε ο ντέβα.
«Η
έρευνα των μποντισάτβα εκδηλώνεται λόγω της επίγνωσης» απάντησε ο Μαντζούσρι.
[F.287.b]
«Πόσα
είδη εκδήλωσης του πνεύματος της φώτισης των μποντισάτβα, περιλαμβάνονται
μεταξύ των αιτιών και περιλαμβάνονται μεταξύ των αποτελεσμάτων;» ρώτησε ο
ντέβα.
«Αυτά τα τέσσερα είναι τα είδη εμφάνισης του
πνεύματος της φώτισης των μποντισάτβα, που περιλαμβάνονται στις αιτίες και
περιλαμβάνονται στα αποτελέσματα. Ποια είναι αυτά τα τέσσερα; Είναι η αρχική
εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, εκείνη
που συνδέεται με τη συμπεριφορά, η μη αναστρέψιμη[9] και
εκείνη που απέχει από το στόχο, μία γέννηση[10]. Όσον
αφορά αυτά, η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει να θεωρείται
ως η αιτία της εκδήλωσης του πνεύματος της φώτισης που σχετίζεται με τη
συμπεριφορά. Αυτή που σχετίζεται με τη συμπεριφορά θα πρέπει να θεωρείται ως η
αιτία του μη αναστρέψιμου. Το μη αναστρέψιμο θα πρέπει να θεωρείται ως η αιτία
αυτού που απέχει από τον στόχο, μία γέννηση. Η εκδήλωση του πνεύματος της
φώτισης που απέχει από τον στόχο, μία γέννηση, θα πρέπει να θεωρείται ως η
αιτία που σχετίζεται με το αποτέλεσμα.
«Επιπλέον,
αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει να θεωρηθεί
ως το φύτεμα ενός σπόρου. Η εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης που
σχετίζεται με τη συμπεριφορά, θα πρέπει να θεωρείται ως η μορφοποίηση του
φύτρου από τον σπόρο. Η εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης που σχετίζεται με το
μη αναστρέψιμο, θα πρέπει να θεωρείται ως η εμφάνιση του βλαστού, των φύλλων,
των λουλουδιών και των καρπών. Η εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης που απέχει
από τον στόχο, μια γέννηση, θα πρέπει να θεωρείται ως η ωρίμανση των καρπών.
«Επιπλέον,
η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει να θεωρηθεί ως τη γνώση
του αμαξοποιού στο πως να μαζεύει ξύλα. Η εκδήλωση του
πνεύματος της φώτισης που σχετίζεται με τη συμπεριφορά, θα πρέπει να θεωρηθεί ως
τη γνώση του πως να κατασκευάζει κανείς τα μέρη της άμαξας. Η εκδήλωση του
πνεύματος της φώτισης που σχετίζεται με το μη αναστρέψιμο, θα πρέπει να θεωρηθεί
ως τη γνώση του πως να συναρμολογεί τα μέρη της άμαξας. Η εκδήλωση του
πνεύματος της φώτισης που απέχει από το στόχο, μια γέννηση, θα πρέπει να θεωρηθεί
ως τη γνώση του πως να φορτώνει κανείς τα δέματα στην άμαξα.
«Επιπλέον,
η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει να θεωρηθεί ως ο
σχηματισμός της σφαίρας του νέου φεγγαριού. Η εκδήλωση του πνεύματος της
φώτισης που σχετίζεται με τη συμπεριφορά, θα πρέπει να θεωρηθεί ως η εμφάνιση
της σφαίρας του φεγγαριού κατά την 5η, 6η και 7η
μέρα. [F.288.α] Η εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης που σχετίζεται με το μη
αναστρέψιμο, θα πρέπει να θεωρηθεί ως η εμφάνιση της σφαίρας του φεγγαριού κατά
την 10η μέρα. Η εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης που απέχει από το
στόχο, μια γέννηση, θα πρέπει να θεωρηθεί ως η εμφάνιση της σφαίρας του
φεγγαριού κατά την 14η μέρα. Η γνώση του Τατάγκατα θα πρέπει να
θεωρηθεί ως η εμφάνιση της σφαίρας του φεγγαριού την 15η μέρα.
«Επιπλέον, η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της
φώτισης, ξεπερνά το επίπεδο των σράβακα. Η
δεύτερη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης ξεπερνά το επίπεδο των
πρατυεκαβούδα. Η τρίτη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης ξεπερνά το επίπεδο
της αβεβαιότητας. Η τέταρτη εκδήλωση του πνεύματος της
φώτισης βρίσκεται στο πεδίο της βεβαιότητας.
«Επιπλέον,
η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι σαν να μαθαίνεις το αλφάβητο. Η
εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης που σχετίζεται με τη συμπεριφορά, θα πρέπει
να θεωρηθεί ότι είναι σαν να ξέρεις να διακρίνεις τις κλίσεις. Η εκδήλωση του
πνεύματος της φώτισης που σχετίζεται με το μη αναστρέψιμο, θα πρέπει να
θεωρηθεί ότι είναι σαν τη γνώση των μετρήσεων, των υπολογισμών και της
αριθμητικής. Η εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης που απέχει από το στόχο, μια
γέννηση, θα πρέπει να θεωρηθεί σαν την εκμάθηση πραγματειών.
«Επιπλέον, η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της
φώτισης, σχετίζεται με την αιτία. Η δεύτερη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης
σχετίζεται με τη γνώση. Η τρίτη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης σχετίζεται
με την εγκατάλειψη. Η τέταρτη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης
σχετίζεται με το αποτέλεσμα.
«Επιπλέον,
η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, περιβάλλεται από την αιτία. Η
δεύτερη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, περιβάλλεται από τη γνώση. Η τρίτη
εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, περιβάλλεται από την εγκατάλειψη. Η τέταρτη
εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, περιβάλλεται από το αποτέλεσμα.
«Επιπλέον,
η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, πηγάζει από την αιτία. [F.288.b] Η
δεύτερη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, πηγάζει από τη γνώση. Η τρίτη
εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, πηγάζει από την εγκατάλειψη. Η τέταρτη
εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, πηγάζει από το αποτέλεσμα.
«Επιπλέον,
η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, είναι μέρος της ταξινόμησης της
αιτίας. Η δεύτερη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης,
είναι μέρος της ταξινόμησης της γνώσης.
Η τρίτη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, είναι μέρος της ταξινόμησης
της εγκατάλειψης. Η τέταρτη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, είναι μέρος της
ταξινόμησης του αποτελέσματος.
«Επιπλέον,
η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει
να θεωρηθεί ότι είναι σαν τη
συγκέντρωση φαρμάκων. Η δεύτερη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει
να θεωρηθεί ότι είναι σαν την ικανότητα στην ταξινόμηση των φαρμάκων. Η τρίτη
εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι σαν την
ικανότητα παρασκευής φαρμάκων. Η τέταρτη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα
πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι σαν την
ικανότητα στη θεραπεία ασθενών.
«Επιπλέον,
η αρχική εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει να θεωρηθεί σαν τη
γέννηση στη γενεαλογία ενός βασιλιά του Ντάρμα. Η δεύτερη εκδήλωση του
πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι σαν την ανάληψη της
εκπαίδευσης στη γενεαλογία ενός βασιλιά του Ντάρμα. Η τρίτη εκδήλωση του
πνεύματος της φώτισης, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι σαν την ολοκλήρωση της
εκπαίδευσης στη γενεαλογία ενός βασιλιά του Ντάρμα. Η τέταρτη εκδήλωση του πνεύματος της φώτισης,
θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι σαν την τελειοποίηση της εκπαίδευσης στη
γενεαλογία ενός βασιλιά του Ντάρμα.»
Τότε,
ο ντέβα Φως Μεγαλοπρεπών Ακτίνων Φωτός της Αμόλυντης Σελήνης, ρώτησε τον νεαρό
Μαντζούσρι, «Μαντζούσρι, ποιοι είναι εν συντομία οι δρόμοι των μποντισάτβα, οι
δρόμοι αυτοί που οι μποντισάτβα κατέχουν κι έτσι θα φτάσουν γρήγορα στην πλήρη
και ανυπέρβλητη, τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση;»
Ο
Μαντζούσρι είπε: «Θεϊκό παιδί, οι δρόμοι των μποντισάτβα εν συντομία είναι δύο.
Τελειοποιώντας αυτούς τους δυο δρόμους, οι μποντισάτβα γρήγορα θα φτάσουν στην
τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση. [F.289.α]Ποιοι είναι αυτοί οι δύο; Είναι η
μέθοδος[11] και η
σοφία.
«Σχετικά
με αυτά, η μέθοδος είναι η γνώση της συσσώρευσης ενώ η σοφία είναι η γνώση της
διάκρισης. Η μέθοδος βλέπει τα αισθανόμενα όντα, ενώ η σοφία δεν βλέπει κανένα
φαινόμενο. Η μέθοδος είναι η γνώση της σύνδεσης με τα φαινόμενα, ενώ η σοφία
είναι η γνώση του χωρισμού/απόστασης [από τα φαινόμενα]. Η μέθοδος είναι η
γνώση που παρατηρεί τις αιτίες, ενώ η σοφία προχωρά στην εξάντληση των αιτιών.
Η μέθοδος είναι η γνώση των διαφορετικών φαινομένων, ενώ η σοφία είναι η γνώση
του αδιαφοροποίητου νταρμαντάτου. Η
μέθοδος είναι η γνώση του στολισμού των βουδικών πεδίων, ενώ η σοφία είναι η
γνώση ότι η ισότητα των βουδικών πεδίων είναι αδιαφοροποίητη. Η μέθοδος είναι η
γνώση που ασχολείται με τις ικανότητες και τη συμπεριφορά των αισθανόμενων
όντων, ενώ η σοφία είναι η γνώση ότι τα αισθανόμενα όντα δεν μπορούν να [γίνουν
αντικείμενα] παρατήρησης. Η μέθοδος είναι η γνώση που αποκτιόνται τα στολίδια
της φώτισης, ενώ η σοφία είναι η γνώση της πλήρους αφύπνισης όλων των βουδικών
ιδιοτήτων.
«Επιπλέον,
οι δρόμοι είναι εν συντομία δύο. Ποιοι είναι αυτοί; Το μονοπάτι της συσσώρευσης
και το μονοπάτι της διάκρισης. Όσον αφορά αυτά, το μονοπάτι της συσσώρευσης
είναι οι πέντε τελειότητες, ενώ το μονοπάτι της διάκρισης είναι η τελειότητα
της σοφίας[12].
«Επιπλέον,
οι δρόμοι, εν συντομία, είναι δύο. Ποιοι είναι αυτοί; Ο δρόμος με προσκόλληση
και ο δρόμος χωρίς προσκόλληση. Όσον αφορά αυτά, ο δρόμος με προσκόλληση είναι
οι πέντε τελειότητες, ενώ ο δρόμος χωρίς προσκόλληση είναι η τελειότητα της
σοφίας.
«Επιπλέον,
οι δρόμοι, εν συντομία, είναι δύο. Ποιοι είναι αυτοί; Ο μολυσμένος δρόμος και ο
αμόλυντος δρόμος. Όσον αφορά αυτά, ο μολυσμένος δρόμος είναι οι πέντε
τελειότητες ενώ ο αμόλυντος δρόμος είναι η τελειότητα της σοφίας.
«Επιπλέον,
οι δρόμοι, εν συντομία, είναι δύο. Ποιοι είναι αυτοί; Ο περιορισμένος δρόμος
και ο απεριόριστος δρόμος. Όσον αφορά αυτά, ο περιορισμένος δρόμος είναι το
έδαφος των σημαδιών, ενώ ο απεριόριστος δρόμος είναι το έδαφος που δεν έχει
σημάδια.
«Επιπλέον,
οι δρόμοι, εν συντομία, είναι δύο. Ποιοι είναι αυτοί; Ο δρόμος της γνώσης και ο
δρόμος της εγκατάλειψης. Όσον αφορά αυτά, ο δρόμος της γνώσης εκτείνεται από το
1ο έως το 7ο επίπεδο, ενώ ο δρόμος της εγκατάλειψης
εκτείνεται από το 8ο έως το 10ο επίπεδο.»
Τότε
ο μποντισάτβα μαχασάτβα Καλλιέργεια της Γνώσης, ρώτησε τον νεαρό Μαντζούσρι,
«Μαντζούσρι, με ποιο τρόπο διακρίνονται οι μποντισάτβα τα μεγάλα όντα ως προς
το αντικείμενο; Με ποιον τρόπο διακρίνονται ως προς τη γνώση;»
«Παιδί
καλής οικογένειας, το αντικείμενο είναι αποσυνδεδεμένο αλλά η γνώση είναι
συνδεδεμένη[13],»
απάντησε ο Μαντζούσρι. «Για ποιον λόγο το αντικείμενο είναι αποσυνδεδεμένο αλλά
η γνώση είναι συνδεδεμένη;» ρώτησε ο μποντισάτβα.
«Το
αντικείμενο δεν δημιουργείτε από συνθήκες και ως εκ τούτου θα πρέπει να νοείται
ως αυτό που ούτε συνδέεται ούτε είναι αποσυνδεδεμένο από οποιοδήποτε φαινόμενο.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Το αντικείμενο έχει το χαρακτηριστικό ότι είναι
αμετάβλητο, και ως εκ τούτου θα πρέπει να νοείται ως αυτό που ούτε συνδέεται
ούτε είναι αποσυνδεδεμένο από οποιοδήποτε φαινόμενο. Επειδή το αντικείμενο δεν εδραιώνεται από την
απαρχή, θα πρέπει να νοείται ως αυτό που ούτε συνδέεται ούτε είναι
αποσυνδεδεμένο από οποιοδήποτε φαινόμενο. Λόγω της απουσίας εξάλειψης και της
απουσίας πρόσθεσης, το αντικείμενο θα πρέπει να νοείται ως αυτό που ούτε
συνδέεται ούτε είναι αποσυνδεδεμένο από οποιοδήποτε φαινόμενο[14].
«Αυτό
που ονομάζεται γνώση είναι ένα μονοπάτι. Το μονοπάτι σχετίζεται με το νου και
δεν διαχωρίζεται από αυτόν. Επομένως, παιδί καλής οικογένειας, η νόηση λέγεται
ότι συνδέεται. Δεν είναι αποσυνδεδεμένη.
«Η
γνώση συνδέεται με την εγκατάλειψη, δεν
διαχωρίζεται από αυτήν. Επομένως, παιδί καλής οικογένειας, η γνώση λέγεται ότι
συνδέεται. Δεν είναι αποσυνδεδεμένη.
«Αυτό
που ονομάζεται γνώση, έχει δεξιότητα/ειδίκευση στα σκάντα[15] [F.290.a],
στα στοιχεία[16],
στις βάσεις των αισθήσεων[17], στην
εξαρτημένη προέλευση[18] και στο
να αναλύει αυτό που είναι ή δεν είναι εφικτό. Επομένως, παιδί καλής
οικογένειας, η γνώση λέγεται ότι συνδέεται. Δεν είναι αποσυνδεδεμένη.
«Επιπλέον
παιδί καλής οικογένειας, οι γνώσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα είναι δέκα ειδών.
Ποιες είναι; Είναι οι εξής: η γνώση των αιτιών, η γνώση των αποτελεσμάτων, η
γνώση των στόχων, η γνώση της μεθόδου, η γνώση της σοφίας, η γνώση της συσσώρευσης,
η γνώση των τελειοτήτων, η γνώση της μεγάλης συμπόνιας, η γνώση του να ωριμάζεις
τα αισθανόμενα όντα και η γνώση του να μην είσαι προσκολλημένος σε κανένα
φαινόμενο. Παιδί καλής οικογένειας, αυτές οι δέκα είναι οι γνώσεις των
μποντισάτβα μαχασάτβα.
«Επιπλέον,
οι μποντισάτβα μαχασάτβα εξασκούν δέκα πράγματα. Ποια είναι αυτά; Είναι τα
εξής: εξασκούν το σώμα για να εξαγνιστούν οι πράξεις
του σώματος όλων των όντων, εξασκούν το λόγο, για να εξαγνιστούν οι πράξεις
του λόγου όλων των όντων, εξασκούν το νου, για να εξαγνιστούν οι νοητικές
πράξεις, εξασκούνται εσωτερικά για να εξαλειφθεί το άρπαγμα όλων των
αισθανόμενων όντων, εξασκούνται εξωτερικά ώστε να δρουν ισότιμα προς όλα τα
αισθανόμενα όντα, εξασκούνται στη γνώση για να τελειοποιήσουν τη γνώση όλων των
Βούδα, εξασκούνται στα πεδία ώστε να παρουσιάσουν την ποικιλία των εξαιρετικών
ιδιοτήτων όλων των βουδικών πεδίων, εξασκούνται στο να ωριμάσουν όλα τα
αισθανόμενα όντα ώστε να αναπτυχθεί η δεξιότητα τους στη θεραπεία των
μολύνσεων, εξασκούνται στο ως είναι
ώστε να τελειοποιηθεί η σφαίρα της βεβαιότητας και εξασκούνται στην
τελειοποίηση της γνώσης για να εξαλειφθεί η προσκόλληση του νου στα τρία πεδία.
[F.290.b] Παιδί καλής οικογένειας, αυτά τα δέκα εξασκούν οι μποντισάτβα
μαχασάτβα.
«Επιπλέον,
οι μποντισάτβα μαχασάτβα εφαρμόζουν δέκα πράγματα. Ποια
είναι αυτά; Είναι τα εξής: η εφαρμογή των τελειοτήτων, η εφαρμογή των μέσων
για τη συγκέντρωση μαθητών[19], η
εφαρμογή της σοφίας, η εφαρμογή της μεθόδου, η εφαρμογή της μεγάλης συμπόνιας,
η εφαρμογή της επιδίωξης της συσσώρευσης της αρετής, η εφαρμογή της επιδίωξης
της συσσώρευσης της γνώσης, η εφαρμογή του εξαγνισμού των προθέσεων, η εφαρμογή
της ανάλυσης των αληθειών και η εφαρμογή της απουσίας προσκόλλησης σε οτιδήποτε ελκυστικό ή μη
ελκυστικό. Παιδί καλής οικογένειας, αυτά τα δέκα εφαρμόζουν οι μποντισάτβα
μαχασάτβα.
«Επιπλέον,
οι μποντισάτβα μαχασάτβα κάνουν με δέκα τρόπους διερεύνηση του
αστείρευτου/ανεξάντλητου. Ποιοι είναι αυτοί; Είναι οι εξής: διερεύνηση των
ανεξάντλητων σωμάτων, η διερεύνηση των ανεξάντλητων πραγμάτων, η διερεύνηση των
ανεξάντλητων φαινομένων, η διερεύνηση της ανεξάντλητης λαχτάρας, η διερεύνηση
των ανεξάντλητων θεωρήσεων, η διερεύνηση των ανεξάντλητων συσσωρεύσεων, η διερεύνηση της ανεξάντλητης οικιοποίησης[20], η
διερεύνηση της ανεξάντλητης απουσίας αρπάγματος, η διερεύνηση των ανεξάντλητων συνδέσεων[21] και η
διερεύνηση της ανεξάντλητης γνώσης της θέσης της φώτισης. Παιδί καλής
οικογένειας, αυτοί είναι οι δέκα τρόποι που ερευνούν οι μποντισάτβα μαχασάτβα τα
αστείρευτα / ανεξάντλητα θέματα.
«Επιπλέον,
αυτά είναι τα δέκα θέματα που έχουν σχέση με την πειθαρχία των μποντισάτβα
μαχασάτβα. Ποια είναι αυτά τα δέκα; Είναι τα εξής: η πειθάρχηση του πνεύματος
της τσιγγουνιάς με τη βροχή της φιλανθρωπίας, η πειθάρχηση του πνεύματος της
διεφθαρμένης ηθικής συμπεριφοράς με τον εξαγνισμό των τριών ειδών πράξεων, η πειθάρχηση του πνεύματος του θυμού με την
καλλιέργεια της αγάπης, [F.291.a] η πειθάρχηση του πνεύματος της τεμπελιάς με
την ακούραστη επιδίωξη των ιδιοτήτων του Βούδα, η πειθάρχηση του πνεύματος της
μη αρετής μέσω της συγκέντρωσης[22], της απελευθέρωσης[23] και των
προβολών[24],
η πειθάρχηση του πνεύματος της άγνοιας με τη συσσώρευση όλων των δεξιοτήτων για
την επίτευξη ενός τελικού συμπεράσματος μέσω της τελειότητας της σοφίας, η
πειθάρχηση των μολύνσεων μέσω των συσσωρεύσεων των δρόμων, η πειθάρχηση μέσω
της συσσώρευσης της συλλογής της αλήθειας με τη δημιουργία αλάνθαστων
μονοπατιών, η πειθάρχηση του νου έχοντας αποκτήσει κυριαρχία επί του έγκαιρου
και του άκαιρου και η πειθάρχηση του εαυτού με την πειθάρχηση του ντάρμα της
απουσίας εαυτού. Παιδί καλής οικογένειας, αυτά είναι τα δέκα θέματα που
σχετίζονται με την πειθαρχία των μποντισάτβα μαχασάτβα.
«Επιπλέον,
αυτές είναι οι δέκα πειθαρχημένες καταστάσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα. Ποιες
είναι αυτές οι δέκα; Είναι οι εξής: η πειθαρχημένη κατάσταση του σώματος μέσω
της εγκατάλειψης των τριών τύπων[25] μη
ενάρετης σωματικής δράσης, η πειθαρχημένη κατάσταση του λόγου μέσω της
εγκατάλειψης των τεσσάρων τύπων λεκτικής δράσης[26], η
πειθαρχημένη κατάσταση του νου μέσω της εγκατάλειψης των τριών τύπων νοητικής αρνητικής
συμπεριφοράς[27],
η εσωτερική πειθαρχημένη κατάσταση μέσω της απουσίας προσκόλλησης στο σώμα, η
πειθαρχημένη κατάσταση σε σχέση με τα εξωτερικά αντικείμενα μέσω της απουσίας προσκόλλησης
σε όλα τα φαινόμενα, η πειθαρχημένη κατάσταση χωρίς προσκόλληση στις
συσσωρεύσεις της γνώσης που επιτυγχάνεται μέσω της απουσίας προσκόλλησης στα
μονοπάτια, η πειθαρχημένη κατάσταση σε σχέση με την αυτοέπαρση[28] μέσω
της διερεύνησης της φύσης των επιπέδων των Άρυα, η πειθαρχημένη κατάσταση σε
σχέση με τον εξαγνισμό ενός καθαρού μέλλοντος μέσω της παραμονής στην
τελειότητα της σοφίας, η εξαιρετικά πειθαρχημένη κατάσταση σε σχέση με τις
συμβάσεις μέσω της μη εξαπάτησης κανενός αισθανόμενου όντος, και η πειθαρχημένη
κατάσταση της περιφρόνησης του σώματος και του νου μέσω της μεγάλης συμπόνιας
που φέρνει όλα τα αισθανόμενα όντα στην ωριμότητα. [F.291.b] Παιδί καλής οικογένειας, αυτές οι δέκα είναι
οι πειθαρχημένες καταστάσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα.
«Επιπλέον, η φώτιση ανήκει στους
μποντισάτβα μαχασάτβα που θεωρούν ουσιώδη/καίρια την άσκηση. Δεν ανήκει σε
εκείνους που θεωρούν τη λανθασμένη άσκηση ουσιώδη. Ως προς αυτό, το να θεωρείς
ουσιώδη την άσκηση σημαίνει να ενεργείς σύμφωνα με αυτά που έχεις πει. Το να
θεωρείς τη λανθασμένη άσκηση ουσιώδη, είναι κάτι που έχει σχέση μόνο με τις
λέξεις. Σε σχέση μ’ αυτό, η ουσιώδης άσκηση, είναι ένα πολύπλευρο [θέμα], ενώ η
λανθασμένη άσκηση που έχει γίνει ουσιώδης, δεν είναι πολύπλευρο.
«Επιπλέον,
αυτές οι δύο είναι οι ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα. Ποιες είναι αυτές οι
δύο; Η εξάσκηση στο μονοπάτι και η άσκηση της εγκατάλειψης. Αυτές είναι οι δύο
ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα.
«Επιπλέον,
υπάρχουν δύο ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα. Ποιες είναι αυτές οι δύο;
Είναι η άσκηση της καθυπόταξης του εαυτού και η άσκηση της ωρίμανσης των όντων.
Αυτές είναι οι δύο ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα.
«Επιπλέον,
υπάρχουν δύο ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα. Ποιες είναι αυτές οι δύο;
Είναι η άσκηση μέσω της γνώσης που συνδέεται με την προσπάθεια και η άσκηση
μέσω της αυθόρμητης γνώσης. Αυτές είναι οι δύο ασκήσεις των μποντισάτβα
μαχασάτβα.
«Επιπλέον,
υπάρχουν δύο ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα. Ποιες είναι αυτές οι δύο;
Είναι η εξάσκηση της ικανότητας στην εδραίωση των επιπέδων και η άσκηση της
ικανότητας στο επίπεδο του αδιαφοροποίητου. Αυτές είναι οι δύο ασκήσεις των
μποντισάτβα μαχασάτβα. [F.292.a]
«Επιπλέον,
υπάρχουν δύο ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα. Ποιες είναι αυτές οι δύο;
Είναι η άσκηση της εγκατάλειψης των ελαττωμάτων που σχετίζονται με τα επίπεδα
και η άσκηση που ολοκληρώνει την ικανότητα της προόδου από το ένα επίπεδο στο
άλλο. Αυτές είναι οι δύο ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα.
«Επιπλέον,
υπάρχουν δύο ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα. Ποιες είναι αυτές οι δύο;
Είναι η άσκηση των διδασκαλιών στα επίπεδα των σράβακα και των πρατυεκαβούδα
και η άσκηση που έχει την ειδίκευση να είναι μη αναστρέψιμη[29] από τη
φώτιση ενός Βούδα. Αυτές είναι οι δύο ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα.
«Παιδί
καλής οικογενείας, τέτοιες είναι οι ασκήσεις των μποντισάτβα μαχασάτβα. Οι
μποντισάτβα μαχασάτβα θα πρέπει να καταβάλλουν προσπάθεια σ’ αυτές. Παιδί καλής
οικογενείας, οι μποντισάτβα μαχασάτβα δεν πραγματώνουν δύσκολα την ανυπέρβλητη
τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση, όταν ασκούνται με αυτούς τους τρόπους.»
Τότε
ο Μπαγκαβάτ είπε στον νεαρό Μαντζούσρι, «Μαντζούσρι μίλησες καλά. Άριστα!
Άριστα!» Μετά από αυτά τα λόγια του Μπαγκαβάτ, ο νεαρός Μαντζούσρι και ο κόσμος
με τους θεούς, τους ανθρώπους, τους ασούρα και τους γκαντάρβα, αγαλλίασαν κι
επαίνεσαν τα λόγια του Μπαγκαβάτ.
Έτσι
ολοκληρώνεται η Ευγενής Σούτρα της Μαχαγιάνα ‘Ο Λόφος Γκαγιασίρσα’.
Η
μετάφραση, η αναθεώρηση και η οριστικοποίηση έγινε από τον Ινδό διδάσκαλο
Surendrabodhi και τον αρχισυντάκτη-μεταφραστή Bandé Yeshé Dé.
Κ.Χ. 2023
[1]
Μπαγκαβάτ / ένα επίθετο που δίδεται στους Βούδες και πιο συχνά στον Σακυαμούνι.
Στα σανσκριτικά σημαίνει γενικά ‘αυτός που κατέχει τύχη’, αλλά ειδικότερα
υπονοεί ότι ο Βούδας κατέχει έξι ευοίωνες ιδιότητες (bhaga) που συνδέονται με την πλήρη
φώτιση.
[2] jatila / μη βουδιστές ασκητές
που αναγνωρίζονται από τις μπλεγμένες κοτσίδες στα μαλλιά τους
[3] dharmadhatu /
η φύση των φαινομένων, ένας όρος για την απόλυτη αλήθεια
[4] Η
ερμηνεία του Śākyabuddhi για τις τρεις τελευταίες φράσεις παρουσιάζει
ενδιαφέρον για δύο λόγους. Πρώτον, υιοθετεί το σχόλιο του Vasubandhu, σύμφωνα
με το οποίο οι φράσεις της σούτρα "χωρίς λέξεις", "χωρίς
συλλαβές" και "χωρίς λεκτική έκφραση" σημαίνουν "προσωπικά
πραγματοποιημένη" (so so rang gis rig pa), "χωρίς εμφάνιση"
(snang ba med pa) και "άφατη" (brjod du med pa), αντίστοιχα.
Δεύτερον, χρησιμοποιεί ιδέες που προέρχονται από την παράδοση της βουδιστική επιστήμης,
γεγονός που υποστηρίζει την ταύτιση του συγγραφέα αυτού του σχολιασμού της
σούτρα, με τον Śākyabuddhi που έγραψε ένα σχόλιο στο Pramāṇavārttika του
Dharmakīrti. Ο Śākyabuddhi εξηγεί εδώ (Συγκριτική έκδοση, σ. 964): "Η
εννοιολογική κατασκευή ονομάζεται "λέξη", καθώς είναι η αιτία της
λεκτικής έκφρασης. Επειδή αυτή [η εννοιολογική κατασκευή] δεν υπάρχει, λέγεται
ότι είναι χωρίς λέξεις" (sgra'i rgyu yin pa'i phyir rnam par rtog pa la
sgra zhes brjod de/ /de med pa'i phyir sgra med pa ste). Ο όρος "λεκτική
έκφραση" (tshig gi lam), από την άλλη πλευρά, αναφέρεται στην
"υπέρθεση/ανάδειξη της όψης μιας καθολικής [έννοιας]" (tshig gi lam
ni spyi'i rnam par sgro btags pa ste). Ο Śākyabuddhi διατηρεί μια διάκριση
μεταξύ των δύο, δίνοντας στις δύο φράσεις ξεχωριστές έννοιες: η πρώτη έκφραση
σημαίνει ότι η φώτιση δεν είναι το αντικείμενο της εννοιολόγησης, ενώ η δεύτερη
σημαίνει ότι δεν είναι το αντικείμενο του λόγου (sgra med pa zhes bya ba des ni
rnam par rtog pa'i yul ma yin pa bstan to/ /'dis ni ngag gi yul ma yin pa bstan
to). Οι γλωσσική απόδοση του Vasubandhu για τις δύο φράσεις της σούτρα,
καθοδήγησαν την ερμηνευτική επιλογή του Śākyabuddhi. "Άφατο" σημαίνει
προφανώς ότι δεν μπορεί να εκφραστεί με τον λόγο, ενώ η προσωπική πραγμάτωση
της αληθινής φύσης από τη μη δυαδική σοφία, είναι μη διανοητική. Για τον
Śākyabuddhi, το βασικό σημείο σχετικά με τις λέξεις, τις συλλαβές και τη
λεκτική έκφραση είναι ότι όλα αυτά περιλαμβάνουν μορφές υπέρθεσης/υπερβολής,
είτε εννοιολογικά είτε λεκτικά, ενώ τέτοιες μορφές δεν υπάρχουν στην απόλυτη
πραγματικότητα.
[5] Αυτός ο
όρος σημαίνει επίσης "άρπαγμα" ή "προσκόλληση", αλλά έχει
μια ιδιαίτερη σημασία ως ο ένατος από τους δώδεκα κρίκους της εξαρτημένης παραγωγής,
που βρίσκεται μεταξύ της λαχτάρας (Skt. tṛṣṇā, Tib. sred pa) και του γίγνεσθαι
ή της ύπαρξης (Skt. bhava, Tib. srid pa). Σε ορισμένα κείμενα αναφέρονται
τέσσερις τύποι οικειοποίησης: αυτή της επιθυμίας (Skt. rāga), της άποψης (Skt.
dṛṣṭi), των κανόνων και των ασκήσεων ως πρωταρχικής σημασίας (Skt.
śīlavrataparāmarśa) και της πίστης σε έναν εαυτό (Skt. ātmavāda).
[6] yang dag pa’i mtha’ / bhūtakoṭi Αυτός ο όρος έχει τρεις έννοιες: (1) η απόλυτη
φύση, (2) η εμπειρία της απόλυτης φύσης και (3) η κατάσταση γαλήνης ενός άξιου
(arhat) που πρέπει να αποφεύγεται από τους μποντισάτβα.
[7] Όπως
ορίζεται στο Bodhisattvabhūmi, πρόκειται για τον αποφασιστικό, βαθιά συνειδητοποιημένο
ενθουσιασμό ενός μποντισάτβα για τις βουδιστικές διδασκαλίες, που εδράζεται
στην πίστη και την προσεκτική μελέτη του Ντάρμα.
[8]
bodhicitta / Η απόφαση να επιτευχθεί η ανυπέρβλητη, τέλεια φώτιση για χάρη όλων
των αισθανόμενων όντων.
[9] Το
στάδιο στο δρόμο του μποντισάτβα όπου ο ασκούμενος δεν θα οπισθοδρομήσει, ούτε
θα μεταστραφεί η πρόοδος του προς την τέλεια φώτιση
[10] Ο
μποντισάτβα που συγκρατείται να μην φτάσει στη φώτιση και του απομένει μια μόνο
ζωή, όπως για παράδειγμα ο Μαϊτρέγια.
[11] η
επιδέξια δράση των μποντισάτβα για το όφελος των άλλων
[12] Η έκτη
από τις έξι τελειότητες, αναφέρεται στη βαθιά κατανόηση της κενότητας όλων των
φαινομένων, τη πραγμάτωση της απόλυτης πραγματικότητας.
[13] το
σχόλιο του Śākyabuddhi εξηγεί: "Σε αυτό το πλαίσιο, με τον όρο
'αντικείμενο' εννοείται η αλήθεια" (don ni 'dir de bzhin nyid la dgongs
so). Συγκριτική έκδοση, σ. 995. Το de bzhin nyid ή tathatā αναφέρεται στην
κενότητα που είναι η απόλυτη πραγματικότητα. Επειδή δεν δημιουργείτε από
συνθήκες, όπως επισημαίνει αμέσως η σούτρα, η απόλυτη πραγματικότητα δεν
συνδέεται με το νου με την έννοια του Abhidharma. Από την άλλη πλευρά, η γνώση
που ταυτίζεται με το δρόμο, λέει η σούτρα, συνδέεται με το νου.
[14] Αυτό το
απόσπασμα της σούτρα σχετικά με το αντικείμενο, χρησιμεύει ως έναυσμα για την εξήγηση
που παρουσιάζεται από τον Śākyabuddhi από την οπτική γωνία της φιλοσοφίας
Yogācāra. Για το σχετικό τμήμα του σχολιασμού του, βλέπε Συγκριτική Έκδοση,
σελ. 995-98.
[15] Πέντε
συλλογές ομοειδών φαινομένων, όπου μπορούν να συμπεριληφθούν όλα τα σύνθετα
ντάρμα: μορφή, αίσθηση, αντίληψη, νοητικοί χαρακτηρισμοί και συνειδήσεις. Σε
ατομικό επίπεδο, τα πέντε σύνολα αναφέρονται στη βάση πάνω στην οποία
προβάλλεται η λανθασμένη ιδέα του εαυτού.
[16] Ένας
τρόπος περιγραφής του κόσμου και της εμπειρίας έχει να κάνει με τα 18 στοιχεία
(μάτι και μορφή, αυτί και ήχος, μύτη και οσμή, γλώσσα και γεύση, σώμα και αφή,
νους και νοητικά αντικείμενα στα οποία προστίθενται και οι 6 συνειδήσεις.)
[17] Ένας
τρόπος περιγραφής του κόσμου και της εμπειρίας έχει να κάνει με τις 12 πηγές
των αισθήσεων (μάτι και μορφή, αυτί και ήχος, μύτη και οσμή, γλώσσα και γεύση,
σώμα και αφή, νους και νοητικά αντικείμενα).
[18] Η
σχετική φύση των φαινομένων, που εμφανίζεται σε εξάρτηση από αιτίες και
συνθήκες. Μαζί με τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες, αυτή ήταν η πρώτη διδασκαλία
που έδωσε ο Βούδας.
[19] Τέσσερα
πράγματα που ασκεί ένας μποντισάτβα για να φέρει τα όντα στον κύκλο του και να τα φροντίζει
πνευματικά: η γενναιοδωρία, η ευχάριστη ομιλία, η ευεργετική συμπεριφορά και η συμπεριφορά
που συμφωνεί με αυτό που διδάσκουν.
[20] αυτός ο
όρος σημαίνει επίσης άρπαγμα ή προσκόλληση κι είναι ο 9ος τους
δώδεκα κρίκους της αλληλεξαρτημένης παραγωγής, που βρίσκεται ανάμεσα στην
επιθυμία και το γίγνεσθαι. Σε ορισμένα κείμενα αναφέρονται 4 τύποι
οικειοποίησης: της επιθυμίας, της θεώρησης, των κανόνων και των όρκων ως
πρωταρχικής σημασίας και της πίστης σε έναν εαυτό.
[21] Το
Gayāśīrṣasūtravyākhyāna του Vasubandhu εξηγεί ότι αυτό το στοιχείο περιλαμβάνει
"την έρευνα σε θέματα που σχετίζονται με πλεονεκτήματα και
μειονεκτήματα" (don dang don ma yin pa dang ldan pa la rtog pa).
[22] Γενικά
ένα από τα συνώνυμα του διαλογισμού, που αναφέρεται σε μια κατάσταση νοητικής
σταθερότητας. Οι συγκεκριμένες τέσσερις συγκεντρώσεις είναι τέσσερις διαδοχικά
λεπτότερες καταστάσεις διαλογισμού που λέγεται ότι οδηγούν στην επαναγέννηση
στα αντίστοιχα τέσσερα επίπεδα του πεδίου των μορφών. Μία από τις έξι
τελειότητες.
[23] Μια
κατηγορία προχωρημένων διαλογιστικών επιτεύξεων
[24] Σ’ αυτό
το κείμενο, μια κατηγορία προχωρημένων διαλογιστικών επιτεύξεων
[25] Φόνος,
κλοπή και αρνητική σεξουαλική συμπεριφορά
[26] Ψέματα,
διχαστικός λόγος, υβριστικός λόγος και επιπόλαιη φλυαρία.
[27]
Απληστία, μνησικακία και λανθασμένες απόψεις
[28] self-aggrandizement
/ κομπασμός
[29] Ένα
στάδιο στο μονοπάτι του Μποντισάτβα, όπου ο ασκούμενος δεν θα πισωγυρίσει, ούτε
θα τον κάνουν να οπισθοχωρήσει, από την εξέλιξη του προς την πλήρη φώτιση του
Βούδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου