Ταταγκατα γκάρμπα Σούτρα             [www.ChenrezigProject.org]

Έτσι άκουσα. Κάποτε ο Βούδας έμενε στην Κορυφή του Γύπα κοντά στη Ρατζακρίχα στην αίθουσα διαλέξεων ενός πολυώροφου στέγαστρου χτισμένου από αρωματικό σανταλόξυλο. Είχε πετύχει τη φώτιση δέκα χρόνια νωρίτερα και συνοδευόταν από μια συνέλευση εκατοντάδων χιλιάδων σπουδαίων μοναχών και ένα πλήθος από μποντισάτβα και μεγάλων όντων εξήντα φορές τον αριθμό της άμμου του ποταμού Γάγγη. Όλοι είχαν τελειοποιήσει τον ζήλο τους και στο παρελθόν είχαν κάνει προσφορές σε εκατοντάδες χιλιάδες Βούδα. Όλοι μπορούσαν να γυρίσουν τον αμετάκλητο τροχό του Ντάρμα.

Παρόντες ήταν επίσης [πολλοί] μποντισάτβα και διάφορα σπουδαία όντα ακριβώς όπως αυτοί, από αμέτρητα βουδικά πεδία, κι ο αριθμός τους ήταν εξήντα φορές μεγαλύτερος από τους κόκκους της άμμου στο Γάγγη. Μαζί με έναν αμέτρητο αριθμό θεών, νάγκα, γιάκσα, γκαντάρβα, ασούρα, γκαρούντα, κιννάρα, και μαχοράγκα, όλοι συγκεντρώθηκαν για να υποβάλουν τα σέβη τους και να κάνουν προσφορές.

Τότε, ο Βούδας κάθισε ευθυτενής σε διαλογισμό μέσα στο στέγαστρο από σανταλόξυλο και, με τις υπερφυσικές του δυνάμεις, έκανε μια θαυμαστή επίδειξη. Εκεί εμφανίστηκε στον ουρανό ένας αμέτρητος αριθμός από λουλούδια χιλιοπέταλων λωτών, που ήταν τόσο μεγάλοι όσο οι τροχοί της άμαξας, γεμάτοι με χρώματα και αρώματα που δεν θα μπορούσε κανείς να απαριθμήσει. Στο κέντρο κάθε λουλουδιού υπήρχε η μορφή ενός Βούδα. Τα λουλούδια υψώνονταν και κάλυπταν τον ουρανό σαν ένα κοσμημένο λάβαρο και από κάθε λουλούδι εκπέμπονταν αμέτρητες ακτίνες φωτός. Τα πέταλα ξεδίπλωσαν όλα ταυτόχρονα το μεγαλείο τους και μετά, μέσω των θαυματουργών δυνάμεων του Βούδα, όλα μαράθηκαν σε μια στιγμή.

Μέσα στα λουλούδια όλες οι μορφές των Βούδα κάθονταν στη στάση του λωτού, και κάθε μία εξέπεμπε αμέτρητες εκατοντάδες χιλιάδες ακτίνες φωτός. Ο στολισμός του τόπου εκείνη τη στιγμή ήταν τόσο εξαιρετικός, που ολόκληρη η συνέλευση αγαλλίασε και άρχισε να χορεύει εκστατικά. Στην πραγματικότητα, ήταν τόσο πολύ παράξενο και εξαιρετικό που όλοι άρχισαν να αναρωτιούνται γιατί όλα αυτά τα αμέτρητα υπέροχα λουλούδια θα έπρεπε ξαφνικά να  καταστραφούν. Καθώς μαράθηκαν και σκούρυναν, η μυρωδιά που ανέδιδαν ήταν δυσάρεστη και αηδιαστική.

Εκείνη τη στιγμή ο Σεβαστός του Κόσμου, αντιλήφθηκε γιατί οι μποντισάτβα ήταν απορημένοι, κι έτσι απευθύνθηκε στον Βατζραμάτι, λέγοντας: «Ω, καλέ μου γιε. Αν υπάρχει κάτι στη Διδασκαλία του Βούδα που σε προβληματίζει, μπορείς ελεύθερα να ρωτήσεις». Ο Μποντισάτβα Βατζραμάτι γνώριζε ότι ολόκληρη η συνέλευση ήταν απορημένη κι έτσι απευθύνθηκε στον Βούδα, λέγοντας: «Σεβαστέ του Κόσμου, γιατί υπάρχουν μορφές του Βούδα σε όλα τα αμέτρητα λουλούδια; Και για ποιο λόγο υψώθηκαν στους ουρανούς και κάλυψαν τον κόσμο; Και για ποιον λόγο οι μορφές του Βούδα του Βούδα εξέπεμπαν η καθεμιά αμέτρητες εκατοντάδες χιλιάδες ακτίνες φωτός;» Ολόκληρη η συνέλευση παρακολουθούσε και μετά ένωσαν όλοι τα χέρια τους με σεβασμό. Τότε ο Μποντισάτβα Βατζραμάτι είπε με στίχους τα εξής:

«Ποτέ δεν έχω ξαναδεί μια τόσο θαυμαστή επίδειξη σαν τη σημερινή.

Τους εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια Βούδες καθισμένους στους κάλυκες των λωτών,

ο καθένας τους εκπέμποντας αμέτρητες ακτίνες φωτός, γεμίζοντας όλα τα πεδία,

διαλύοντας τη βρωμιά των ψευτοδιδασκάλων, στολίζοντας όλους τους κόσμους!

Τους λωτούς που ξαφνικά μαράθηκαν, δεν υπήρχε ούτε ένας που να μην ήταν αηδιαστικός.

Πες μας τώρα, γιατί εμφάνισες αυτό το μαγικό θέαμα;

Βλέπουμε τόσους αμέτρητους Βούδες, πιο πολλούς ακόμα κι απ’ την άμμο του Γάγγη.»

 

Τότε, ο Σεβαστός του Κόσμου, είπε στον Βατζραμάτι και τους άλλους μποντισάτβα: «Καλά μου παιδιά[1], υπάρχει η μεγάλη ουσία που ονομάζεται Ταταγκαταγκάρμπα. Σας έδειξα αυτά τα σημάδια επειδή ήθελα να σας την εξηγήσω. Όλοι εσείς θα πρέπει να ακούσετε προσεκτικά και να το σκεφτείτε καλά.» Όλοι είπαν: «Εξαιρετικά, πολύ θα θέλαμε να ακούσουμε γι αυτό.»

 

Ο Βούδας είπε: «Καλά μου παιδιά, εδώ προκύπτει μια σύγκριση μεταξύ των αμέτρητων λουλουδιών που δημιούργησε μαγικά ο Βούδας και ξαφνικά μαράθηκαν και των αναρίθμητων μαγικών μορφών του Βούδα με τα πολλά στολίδια τους, που ήταν καθισμένοι στη στάση του λωτού μέσα στα λουλούδια κι εξέπεμπαν τόσο εξαιρετικά σπάνιο φως που κανείς μέσα στη συνέλευση δεν μπορούσε παρά να δείξει το σεβασμό του.

 

«Παρομοίως, καλά μου παιδιά, κοιτάζοντας όλα τα όντα με το μάτι του Βούδα, βλέπω κρυμμένη μέσα στα κλέσα της απληστίας, της επιθυμίας, του θυμού και της βλακείας, καθισμένη μεγαλόπρεπα και αμετακίνητα την σοφία του Τατάγκατα, το όραμα του Τατάγκατα και το σώμα του Τατάγκατα. Καλά μου παιδιά, αν και όλα τα όντα έχουν όλα τα είδη των κλέσα, έχουν ένα ταταγκαταγκάρμπα που είναι παντοτινά αμόλυντο και γεμάτο με αρετές που δεν διαφέρουν από τις δικές μου.

 

«Επιπλέον καλά μου παιδιά, όπως κάποιος με υπερφυσική όραση μπορεί και βλέπει τα σώματα των Τατάγκατα μέσα στα λουλούδια καθισμένους στη στάση του λωτού, παρόλο που τα πέταλα τους δεν έχουν ακόμη ανοίξει- ενώ αντιθέτως, αυτοί οι Τατάγκατα φανερώνονται ώστε όλοι να μπορέσουν να τους δουν, αφού τα μαραμένα πέταλα πέσουν. Παρομοίως, ο Βούδας μπορεί πραγματικά να δει το ταταγκαταγκάρμπα των αισθανόμενων όντων. Κι επειδή θέλει να αποκαλύψει το ταταγκαταγκάρμπα σ’ αυτά, παρουσιάζει τα σούτρα και το Ντάρμα, με σκοπό να καταστρέψει τα κλέσα και να αποκαλύψει τη βουδική φύση.

 

«Καλά μου παιδιά, αυτό είναι το Ντάρμα όλων των Βούδα. Ανεξάρτητα από το αν οι Βούδες εμφανίζονται στον κόσμο ή όχι, το ταταγκαταγκάρμπα όλων των όντων είναι αιώνιο και αμετάβλητο. Απλά είναι καλυμμένο από τα κλέσα των αισθανόμενων όντων. Όταν ο Τατάγκατα εμφανίζεται στον κόσμο, διδάσκει το Ντάρμα παντού για να απομακρύνει την άγνοια και τα βάσανα και να εξαγνίσει την καθολική/παγκόσμια σοφία τους. Καλά μου παιδιά, αν υπάρχει ένας μποντισάτβα που έχει πίστη σε αυτή τη διδασκαλία και την ασκεί εστιασμένα, θα επιτύχει την απελευθέρωση και την αληθινή, καθολική/παγκόσμια φώτιση, και για χάρη του κόσμου θα τελεί τη βουδική δραστηριότητα σε όλο τον κόσμο.

«Είναι σαν το αγνό μέλι καλά μου παιδιά, μέσα σε μια σπηλιά ή ένα δέντρο, που προστατεύεται και περιβάλλεται από ένα αναρίθμητο σμήνος μελισσών. Μπορεί να πάει εκεί κάποιος που γνωρίζει έξυπνες τεχνικές κι αφού πρώτα ξεφορτωθεί τις μέλισσες, να πάρει το μέλι και στη συνέχεια να το κάνει ότι θέλει, είτε να το φάει ή να το μοιράσει παντού. Παρομοίως, όλα τα αισθανόμενα όντα έχουν το ταταγκαταγκάρμπα που είναι σαν το αγνό μέλι μέσα στη σπηλιά ή το δέντρο, αλλά είναι καλυμμένο με τα κλέσα, που όπως και το σμήνος μελισσών εμποδίζουν εκείνον που θέλει να το φτάσει. Με το μάτι του Βούδα το βλέπω καθαρά και με τις κατάλληλες επιδέξιες τεχνικές, διδάσκω το Ντάρμα, προκειμένου να καταστραφούν τα κλέσα και να αποκαλυφθεί η θέαση του Βούδα.

«Είναι σαν τον κόκκο του σταριού που ο φλοιός του δεν έχει ακόμα αφαιρεθεί. Κάποιος φτωχός μπορεί να τον περιφρονήσει και να σκεφτεί πως είναι κάτι που πρέπει να πεταχτεί. Όταν όμως καθαριστεί, ο πυρήνας του μπορεί πάντοτε να χρησιμοποιηθεί. Με τον ίδιο τρόπο καλά μου παιδιά, όταν παρατηρώ τα αισθανόμενα όντα με το μάτι του Βούδα, βλέπω ότι ο φλοιός των κλέσα καλύπτει την απεριόριστη θέαση του Τατάγκατα. Έτσι, με τα κατάλληλα επιδέξια μέσα διδάσκω το Ντάρμα ώστε να αφαιρεθούν αυτά τα κλέσα, να εξαγνιστεί η καθολική σοφία και να επιτύχουν σε όλους τους κόσμους, την ανώτερη αληθινή φώτιση.

«Είναι σαν το γνήσιο χρυσάφι που έχει πέσει σ’ ένα λάκκο με σκουπίδια και καθώς έχει βουλιάξει μέσα εκεί, δεν το έχει δει κανένας για χρόνια. Το αγνό χρυσάφι δεν φθείρεται, αλλά κανείς δεν γνωρίζει ότι βρίσκεται εκεί. Ας υποθέσουμε όμως ότι έρχεται κάποιος με υπερφυσική όραση που λέει στους ανθρώπους, ‘’Μέσα στα ρυπαρά σκουπίδια βρίσκεται ένα κόσμημα από καθαρό χρυσό. Εσείς πρέπει να το βγάλετε και να το χρησιμοποιήσετε όπως επιθυμείτε.’’ Αντίστοιχα, τα ρυπαρά σκουπίδια είναι τα αναρίθμητα κλέσα σας. Το κόσμημα από καθαρό χρυσό είναι το ταταγκαταγκάρμπα σας. Γι αυτόν το λόγο, ο Τατάγκατα διδάσκει ευρέως το Ντάρμα, για να μπορέσουν όλα τα όντα να καταστρέψουν τα κλέσα τους, να επιτύχουν την αληθινή φώτιση και να κάνουν τις πράξεις του Βούδα.

«Είναι σαν το κουκούτσι μέσα στο μάνγκο που δεν αποσυντίθεται. Όταν το φυτέψετε στο έδαφος, γίνεται το μεγαλύτερο και πιο επιβλητικό δέντρο. Με τον ίδιο τρόπο, καλά μου παιδιά, όταν κοιτάζω τα αισθανόμενα όντα με τη βουδική όραση, βλέπω ότι το ταταγκαταγκάρμπα περιβάλλεται από ένα περίβλημα άγνοιας, όπως και ο σπόρος του φρούτου βρίσκεται στο κέντρο του. Γι αυτό το ταταγκαταγκάρμπα είναι κρύο και άγουρο. Είναι η βαθιά γαλήνη της νιρβάνα που φέρνει η μεγάλη σοφία. Ονομάζεται αληθινά φωτισμένο ον, Τατάγκατα, Άρχατ κοκ. Αφότου ο Τατάγκατα εξέτασε τα αισθανόμενα όντα, αποκαλύπτει αυτό το μήνυμα προκειμένου να εξαγνίσει τη σοφία των μποντισάτβα και των μεγάλων όντων.

«Είναι σαν μια πάμφτωχη, ποταπή, άσχημη και μισητή γυναίκα που κυοφορεί ένα ευγενές παιδί στη μήτρα της. Αυτό θα γίνει σοφός βασιλιάς, ένας κυβερνήτης στις τέσσερις κατευθύνσεις. Επειδή όμως δεν γνωρίζει την μελλοντική του πορεία, το σκέφτεται σαν ένα παιδί που θα γεννηθεί στη βάση, ένα πάμφτωχο παιδί. Με τον ίδιο τρόπο καλά μου παιδιά, ο Τατάγκατα βλέπει ότι όλα τα όντα παρασύρονται από τον τροχό της σαμσάρα, λαμβάνοντας δυστυχία και φαρμάκι, το σώμα τους όμως κατέχει το θησαυροφυλάκιο του Τατάγκατα. Ακριβώς όπως κι η γυναίκα, αυτό δεν το συνειδητοποιούν. Γι αυτόν το λόγο ο Τατάγκατα διδάσκει παντού το Ντάρμα λέγοντας, ‘’Καλά παιδιά, μην θεωρείτε πως είστε κατώτεροι ή ευτελείς. Όλοι σας κατέχετε τη βουδική φύση.’’ Εάν ασκηθείτε και καταστρέψετε την προηγούμενη αρνητικότητα, θα λάβετε το τίτλο του μποντισάτβα ή των ευσεβών του κόσμου, θα μεταμορφώσετε και θα σώσετε αμέτρητα αισθανόμενα όντα.

«Είναι σαν να χυτεύει ένας πρωτομάστορας ένα άγαλμα από καθαρό χρυσάφι. Αφού ολοκληρωθεί η χύτευση, το αναποδογυρίζει και το τοποθετεί στο έδαφος. Αν και το εξωτερικό του είναι καμένο και μαυρισμένο, το εσωτερικό του παραμένει αναλλοίωτο. Όταν ανοίγει και βγαίνει το άγαλμα, το χρώμα του χρυσού είναι λαμπερό και εκτυφλωτικό. Με τον ίδιο τρόπο, καλά μου παιδιά, όταν ο Τατάγκατα εξετάζει τα αισθανόμενα όντα, βλέπει το ταταγκαταγκάρμπα στο σώμα τους γεμάτο από όλες τις αρετές. Αφού το δει αυτό, το αποκαλύπτει παντού ώστε τα όντα να ανακουφιστούν. Αφαιρεί τα κλέσα με τη σοφία του και αποκαλύπτει το σώμα του Βούδα, σαν αυτόν που αποκαλύπτει ένα χρυσό άγαλμα.

Σ’ αυτό το σημείο ο Σεβαστός του Κόσμου είπε στον Βατζραμάτι, στους άλλους μποντισάτβα και τα μεγάλα όντα: «Είτε είστε μοναχοί είτε λαϊκοί, καλοί μου γιοι και κόρες, θα πρέπει να αποδεχτείτε, να απαγγείλετε, να αντιγράψετε, να τιμήσετε και να διδάξετε ευρέως αυτήν την Ταταγκαταγκάρμπα σούτρα προς όφελος των άλλων. Η αρετή που θα συσσωρεύσετε από αυτό, θα είναι ανεκτίμητη.»

Στη συνέχεια, όταν ο Σεβαστός του Κόσμου τέλειωσε την παρουσίαση αυτής της σούτρα, ο Βατζραμάτι, οι τέσσερις ομάδες των μποντισάτβα, οι θεοί, οι γκαντάρβα, οι ασούρα και οι υπόλοιποι, αγαλλίασαν με αυτά που άκουσαν να εξηγεί ο Βούδας και τα εφάρμοσαν όπως τους είπε.

 

---

[1] το κείμενο λέει ‘good sons’.