Η Νίκη του Απόλυτου Ντάρμα

Paramārthadharmavijaya

ཕགས་པ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ།

’phags pa don dam pa’i chos kyi rnam par rgyal ba zhes bya ba theg pa chen po’i mdo

Āryaparamārthadharmavijayanāmamahāyānasūtra

                                                                   (σημείωση: Οι υποσημειώσεις είναι του κειμένου,

 εκτός κι αν αναφέρονται άλλες πηγές)

 

 Toh 246

Toh 246, Degé Kangyur, vol. 66 (mdo sde, za), folios 33.a–42.b.

Translated by the UCSB Buddhist Studies Translation Group–2
under the patronage and supervision of 84000: Translating the Words of the Buddha

First published 2021

Current version v 1.1.0 (2021)
Generated by 84000 Reading Room v2.4.3

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 

Η Νίκη του Απόλυτου Ντάρμα παρουσιάζει τις απαντήσεις του Βούδα στις ερωτήσεις που θέτει ένας μη Βουδιστής ερημίτης σοφός[1] ονόματι Ούλκα, σχετικά με την προέλευση της ζωής, το τέλος του σύμπαντος και την φύση της ψυχής. Αυτά τα ερωτήματα τίθενται μετά από μια θαυματουργική παρουσίαση του Βούδα, στην οποία αναρίθμητα έμβια όντα εκπέμπονται από τον Βούδα με τη μορφή ακτίνων φωτός. Παρόλο που η θαυματουργική αυτή παρουσίαση προκαλεί δέος στους Μποντισάτβα και τους θεούς που ήταν παρόντες, ο Ούλκα δεν επηρεάζεται από αυτές τις δυνάμεις, υποστηρίζει δε, ότι μη Βουδιστές θεοί , όπως ο Ναραγιάνα[2] και ο Μαχεσβάρα[3], μπορούν επίσης να παρουσιάζουν τέτοιους άθλους. Απαντώντας στις ερωτήσεις του, ο Βούδας μιλά για τις θεμελιώδεις διδασκαλίες του Βουδισμού, όπως είναι η παροδικότητα, το κάρμα και η κενότητα.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ 

Translated, edited, and introduced by ErdeneBaatar Erdene-Ochir, Jed Forman, and Michael Ium, members of the UCSB Buddhist Studies Translation Group–2. The group wishes to thank José I. Cabezón for his support and guidance. We also give our heartfelt gratitude to all our generous teachers.

The translation was completed under the patronage and supervision of 84000: Translating the Words of the Buddha. 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 

Η Νίκη του Απόλυτου Ντάρμα ξεκινά καθώς ο Βούδας εισέρχεται σε μια διαλογιστική συγκέντρωση που ονομάζεται πολύτιμη εκπομπή και στη συνέχεια δημιουργεί μια σειρά από εντυπωσιακές θαυματουργικές εκδηλώσεις. Ένας Μποντισάτβα ονόματι Νικηφόρα Συσσώρευση πρόκειται να ρωτήσει τον Μποντισάτβα Μαντζουκόσα (Μαντζούσρι) να εξηγήσει τη σημασία αυτών των εκδηλώσεων, όταν διακόπτεται απροσδόκητα από τον μη βουδιστή σοφό Ούλκα, ο οποίος δεν εντυπωσιάζεται με την θαυματουργική επίδειξη του Βούδα και αποφασίζει να δοκιμάσει την παντογνωσία του. Έτσι, ο Ούλκα προχωρά και θέτει μια σειρά ερωτήσεων σχετικά με την προέλευση της ζωής, το τέλος του σύμπαντος και τη φύση της ψυχής. 

Απαντώντας σ' αυτές τις ερωτήσεις ο Βούδας παρουσιάζει αρκετές θεμελιώδεις βουδιστικές θεωρίες. Χωρίς να υποστηρίζει κάποια θεωρία σχετικά με την προέλευση τους, θέτει την ζωή των όντων στο πλαίσιο της εξαρτημένης εκδήλωσης. Σχετικά με το τέλος του σύμπαντος, δηλώνει πως θα έρθει επειδή "όλα είναι παροδικά''. Ως προς τα διάφορα πεδία ύπαρξης της σαμσάρα, τα όντα γεννιούνται σ' αυτά εξ αιτίας του κάρμα. Επιπλέον, η ψυχή δεν υπάρχει, επειδή δεν μπορείς να την βρεις πουθενά, επομένως και τα ίδια τα έμβια όντα δεν υπάρχουν πραγματικά. Το κείμενο ολοκληρώνεται με μια σκηνή, στην οποία ο Ούλκα και οι άλλοι παρευρισκόμενοι μη Βουδιστές -γίνονται ακόλουθοι του Βούδα. Τέλος ο Βούδας προφητεύει, ότι ο Ούλκα θα γίνει στο μέλλον ο Βούδας με το όνομα Βιπασυίν και εμπιστεύεται αυτήν την ομιλία στον Μαντζούσρι. 

Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό αυτής της σούτρα είναι η παρουσία πολλών μη βουδιστών ασκητών, που περιγράφονται ως γυμνοί, με μπλεγμένα μαλλιά, με αδυνατισμένες κοιλιές κ.ο.κ. Επιπλέον, ο κεντρικός συνομιλητής στη σούτρα αυτή, είναι ένας μη βουδιστής σοφός, ο Ούλκα, του οποίου οι ερωτήσεις προς τον Βούδα φαίνεται ότι βασίζονται σε μη βουδιστικές κοσμολογικές θεωρήσεις. Και είναι επίσης ταιριαστό που το σκηνικό αυτής της σούτρα είναι ο Λόφος Γκαγιασίρσα[4], ένας ιερός τόπος για τους Βραχμάνους που αναφέρεται σε κείμενα όπως, το Μπραχμανταπουράνα και το Μαχαμπαράτα. Για τους Βουδιστές, αυτός ο λόφος είναι επίσης ένας ιερός χώρος, γιατί είναι ο χώρος όπου ο Βούδας δίδαξε το Ντάρμα αφού είχε φέρει στο Βουδιστικό μονοπάτι τους τρεις ασκητές αδελφούς Κασυάπα και χίλιους ακολούθους τους, επίσης μετά από μια σειρά θαυμάτων. Σε αυτή τη σούτρα, ωστόσο, η θαυματουργή επίδειξη του Βούδα δεν αρκεί για να κατευνάσει τις αμφιβολίες του Ούλκα και οι ερωτήσεις του προς τον Βούδα, χρησιμεύουν ως σημείο εκκίνησης για τη διδασκαλία σημαντικών βουδιστικών εννοιών. 

Σ' αυτήν τη σούτρα εμφανίζονται καθαρά κάποιες μη βουδιστικές ιδέες, όπως στην αρχή, που ως μέρος της θαυματουργικής παρουσίασης, ο Βούδας εκπέμπει φώτα που αποτελούν αμέτρητα έμβια όντα, συμπεριλαμβανομένων των ανώτερων καστών των κσαντρίγια[5] και των βραχμάνων. Αυτό θυμίζει κάπως, πως το σώμα του βεδικού θεού Πρατζαπάτι, του Άρχοντα των Πλασμάτων, είναι η πηγή ανθρώπινων όντων από διαφορετικές κάστες. Δεύτερον, σε μια ερώτηση που θυμίζει τον ρόλο του Σίβα ως καταστροφέα της δημιουργίας, ο Ούλκα ρωτά τον Βούδα γιατί ο κόσμος θα καταστραφεί από φωτιά στο τέλος του κάλπα και σ' ένα διφορούμενο απόσπασμα ο Βούδας απαντά, ότι οι Βούδες δεν φέρνουν 'άσκοπα' τη φωτιά του τέλους. Στο τέλος, ο ασκητής Ούλκα ορκίζεται να επιδιώξει την παντογνωσία του Βούδα, με τρόπο που να ταιριάζει σ' έναν ασκητή, υποσχόμενος να το κάνει, ακόμα κι αν χρειαστεί να μείνει σ' έναν λάκκο, να πηδήξει από ένα βουνό, να βασανιστεί, να ψηθεί από τον ήλιο ή να νηστέψει για αιώνες. 

Σ' αυτό το κείμενο, η συνάντηση με τον Βούδα που μετασχημάτισε τον Ούλκα, θυμίζει κι άλλες παρόμοιες ιστορίες που αφορούν περιπλανώμενους ασκητές με ισχυρές ανεξάρτητες τάσεις. Ίσως, η πιο γνωστή ιστορία που βρέθηκε σε πολλά έργα Πάλι καθώς και στα βινάγια Μαχασανγκίκα, Σαρβαστιβάντα και Μουλασαρβαστιβάντα[6], είναι αυτή του σκεπτικιστή Ντιργκανάκα (Πάλι: Ντιγκανάκα), που είναι γνωστός και με το γενέθλιο όνομά του ως Κοστίλα ή Καουστίλα και ως Αγκνιβαϊσυαγιανα. Η ιστορία του αναφέρεται στο Κανγκιούρ, μέσα στο κεφάλαιο Going Forth (Pravrajyāvastu), στο 1ο κεφάλαιο του Vinayavastu (Toh 1), και στο Τα Ερωτήματα του Dīrghanakha του Περιπλανώμενου Ζητιάνου (Dīrgha­nakha­parivrājaka­paripṛcchā, Toh 342). Μια άλλη είναι η ιστορία του Śreṇika Vatsagotra (Pali: Vacchagotta), που αναφέρεται σε όλες τις μεγάλες Πρατζνιαπαραμίτα σούτρα, που είναι σημαντική ως προς τα αποσπάσματα εκείνα που αναφέρονται στην παντογνωσία του Βούδα, την οποία ο Śreṇika Vatsagotra, λέγεται ότι αποδέχτηκε μέσω της βεβαιότητας και μόνο. Οι ίδιες οι Πρατζνιαπαραμίτα σούτρα δίνουν λίγες περαιτέρω λεπτομέρειες και η αμφισβήτηση του Vatsagotra’s για τον Βούδα, δεν φαίνεται να εμφανίζεται πλήρως σε κανένα κείμενο σε θιβετανική μετάφραση. Ωστόσο σχετίζεται με πολλά κείμενα στα Πάλι και στα κινέζικα āgamas. 

Στην πραγματικότητα μπορεί να θεωρηθεί, ότι οι ερωτήσεις που τίθενται από όλα αυτά τα άτομα- άμεσα ή έμμεσα – εστιάζονται στην παντογνωσία του Βούδα. Οι ερωτήσεις του Dīrganakha επιδιώκουν να καθορίσουν ένα είδος απόλυτης πραγματικότητας (στην έκδοση βινάγια, αν και στην έκδοση σούτρα οι ερωτήσεις του περιορίζονται στις προηγούμενες αιτίες μερικών από τα μοναδικά σωματικά σημάδια του Βούδα).Οι ερωτήσεις της Śreṇika Vatsagotra αφορούν άμεσα αυτό που ονομάστηκε δώδεκα ή δεκατέσσερα 'αναπάντητα σημεία' (avyākṛtavastu). Ο Ούλκα ξεκινά με το 'αναπάντητο' ερώτημα από πού προέρχονται εξ αρχής τα αισθανόμενα όντα. 

Σε κάθε περίπτωση, οι τρόποι με τους οποίους απαντά ο Βούδας, επιφέρουν όχι μόνο μια πλήρη επαναφορά των παραμέτρων των ερωτήσεων, αλλά και μια θεμελιώδη αλλαγή στον τρόπο που τον αντιλαμβάνονται οι ερωτώντες. Οι ανταλλαγές υποδηλώνουν τον τρόπο με τον οποίο λέγεται ότι ο Βούδας έπεισε ακόμα και πολύ ώριμους αναζητητές της αλήθειας, ως προς την γνησιότητα της διδασκαλίας του, αν και κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί τέτοια ωριμότητα σαν του Ούλκα με τα εξήντα κάλπα αναζήτησης. 

Φαίνεται ότι δεν υπάρχει σωζόμενη σανσκριτική έκδοση αυτής της σούτρα, αλλά υπάρχουν δύο μεταφράσεις του κειμένου στον κινεζικό κανόνα. Στη θιβετιανή μετάφραση, ο κολοφώνας δηλώνει ότι μεταφράστηκε από τους Ινδούς δασκάλους Jinamitra και Dānaśīla μαζί με τον θιβετιανό συντάκτη- μεταφραστή Yeshé Dé, που γνώρισαν μεγάλη ακμή στα τέλη του όγδοου και στις αρχές του 9ου αιώνα. 

Αυτή η χρονολόγηση επιβεβαιώνεται από τη συμπερίληψη του κειμένου στον κατάλογο Denberma των Θιβετιανών αυτοκρατορικών μεταφράσεων, που χρονολογείται στο 812μ.χ. Για αυτήν την αγγλική μετάφραση, βασιστήκαμε στο Degé, τη Συγκριτική Έκδοση (dpe bsdur ma) και τις εκδόσεις Stok Palace του Κανγκιούρ και συμβουλευόμασταν περιστασιακά την μογγολική μετάφραση. Από όσο μπορούμε να πούμε, αυτή είναι η πρώτη μετάφραση ή μελέτη της σούτρα σε δυτική γλώσσα.

                              Η Ευγενής Σούτρα της Μαχαγιάνα

Η Νίκη του Απόλυτου Ντάρμα

Υποκλίνομαι σε όλους τους Βούδες και τους Μποντισάτβα!

 Έτσι άκουσα κάποτε. Λίγο μετά την πλήρη φώτιση, ο Μπαγκαβάν έμενε στο λόφο Γκαγιασίρσα με μια συνέλευση αφοσιωμένων μοναχών και εννιακόσια ενενήντα εκατομμύρια Μποντισάτβα. Στη συγκέντρωση βρίσκονταν επίσης διακόσια ογδόντα εκατομμύρια θεοί και μια συνέλευση ογδόντα έξι χιλιάδων μοναχών και λαϊκών, ανδρών και γυναικών. Παρευρίσκονταν επίσης εξήντα χιλιάδες ισχυροί άνδρες, εκατόν είκοσι εκατομμύρια γυμνοί ασκητές και πεντακόσιοι μεγάλοι ερημίτες σοφοί[7] προικισμένοι με τα πέντε είδη υπεργνώσης[8], οι οποίοι είχαν άριστα σώματα μέσα από [την άσκηση] των πέντε φωτιών[9]. Επίσης παρευρίσκονταν ογδόντα χιλιάδες άλλοι ερημίτες σοφοί με χλωμά άκρα, αποσκελετωμένοι, με τα κρανία και τα οστά τους να διακρίνονται μέσα απο το δέρμα τους. Το στομάχι τους ήταν συρρικνωμένο, οι τρίχες στο κεφάλι τους μπερδεμένες, το σώμα τους καμπουριασμένο, φορούσαν δέρματα ζώων και φλοιούς δέντρων και στα χέρια τους κρατούσαν κούπα ελεημοσύνης. Εκεί βρίσκονταν επίσης κι άλλοι αναζητητές της απελευθέρωσης.

Ανάμεσα σ'αυτούς τους σοφούς ερημίτες, ο Μπαγκαβάν λαμποκοπούσε, ήταν καθαρός και ακτινοβόλος σαν το όρος Μερού, τον βασιλιά των βουνών, ανάμεσα σε σκοτεινά βουνά. Σαν τον βασιλιά των ελεφάντων με τους έξι χαυλιόδοντες ανάμεσα σε πρόβατα, σαν τον ήλιο ή το φεγγάρι δίπλα σε πυγολαμπίδες, σαν το κλαδί του κοραλιού δίπλα στο χορτάρι κάσα[10] και σαν τον βασιλιά των γκαρούντα που περιβάλλεται απο κοράκια, ο Μπαγκαβάν ανάμεσα σ'αυτούς τους σοφούς, ήταν δυο φορές πιο λαμπερός. 

Τότε ο Μπαγκαβάν εισήλθε στο σαμάντι που ονομάζεται πολύτιμη εκπομπή και έκανε ασύλληπτα θαύματα. Κι απο τις δύο του πλευρές εξέπεμψε ακτίνες φωτός. Έπειτα, εκτός απο τα αμέτρητα εκ/μύρια Μποντισάτβα, αμέτρητους Σάκρα, Μπράχμα και κοσμικούς φύλακες, εξέπεμψε και αμέτρητα εκ/μύρια Τατάγκατα[F.33.b].

Εξέπεμψε επίσης αμέτρητες εκατοντάδες χιλιάδες Άρχατ, αμέτρητες εκατοντάδες χιλιάδες μοναχούς, μοναχές, λαϊκούς άντρες και γυναίκες, αμέτρητους παγκόσμιους μονάρχες[11], παγκόσμιους μονάρχες που κυβερνούν με τη βία, φεουδάρχες και βιντιαντάρα. Αμέτρητους Μπαράτα[12] κατοίκους των βουνών, Ντραβίντιαν[13], νοτίους και κατοίκους των δασών. Εξέπεμψε επίσης κσατρίγια σαν μεγάλα δέντρα σάλα[14],  βραχμάνους και νοικοκύρηδες σαν μεγάλα δέντρα σάλα, όλη την ποικιλία των ανθρώπινων μορφών με τις διαφορετικές τους ενδυμασίες, τις τάξεις και τις γλώσσες και όλα τα διαφορετικά είδη θεών. Τότε, όσοι βρίσκονταν στην μεγάλη συνέλευση, κοιτάχτηκαν σαστισμένοι. Οι Μποντισάτβα όμως ευφράνθηκαν και κάθε είδους πολύτιμα αντικείμενα, απο κοσμήματα μέχρι στολίδια, έπεσαν σαν βροχή.   

Τότε ο Μπαγκαβάν, σηκώθηκε απ'το σαμάντι πολύτιμη εκπομπή και καθήμενος σαν το λιοντάρι, ερεύνησε τις δέκα κατευθύνσεις. Μόλις ο Μπαγκαβάν κοίταξε προς τις δέκα κατευθύνσεις, όλοι οι Μπαγκαβάν Βούδες σε όλα τα βουδικά πεδία των δέκα κατευθύνσεων—που προηγουμένως εμφανίζονταν μόνο στην εμβέλεια του Βούδα—τώρα φάνηκαν καθαρά στο κοσμικό σύστημα σάχα[15], σαν να ήταν τοποθετημένοι στην παλάμη του χεριού. Στη συνέχεια, όλοι αυτοί οι Τατάγκατα εξέπεμψαν επίσης θαυματουργικές μαγικές εκπορεύσεις, όπως ακριβώς είχε κάνει και ο Βούδας Σακυαμούνι. Όλες εκείνες οι εκπορεύσεις που εκπέμπονταν απο τους Τατάγκατα, πλησίασαν στη συνέχεια τον Μπαγκαβάν και ενώθηκαν με τη συνάθροιση. Αμέτρητοι Μποντισάτβα, μοναχοί και μοναχές, λαϊκοί άντρες και γυναίκες, τόσο αμέτρητοι όσοι οι κόκκοι άμμου του ποταμού Γάγγη, ήρθαν, φέρνοντας μεγάλες, απαράμιλλες προσφορές για τον Τατάγκατα. Έχοντας δει τις θαυματουργικές εκπορεύσεις του Μπαγκαβάν, πλήθη θεών, νάγκα, γιάκσα[16], γκαντάρβα[17], ασούρα[18], γκαρούντα[19], κιννάρα[20], μαχοράγκα[21], άνθρωποι και μη ανθρώπινα όντα πλησίασαν τον Μπαγκαβάν.

Εκείνοι οι Μποντισάτβα που έφτασαν από τις δέκα κατευθύνσεις στη συνέχεια τίμησαν τους Μπαγκαβάν με αξεπέραστες προσφορές και κάθισαν σε θέσεις που δημιουργήθηκαν μέσω των έξι τελειοτήτων. Όλα τα όντα που ήταν παρόντα, από τους ανθρώπους έως τα μη ανθρώπινα όντα, κάθισαν επίσης στις κατάλληλες θέσεις τους. Όλες αυτές οι εκπομπές που εκπορεύονταν από τους Μπαγκαβάν πήγαν τώρα παντού, από την κατώτερη κόλαση του Ατελείωτου Βασάνου μέχρι τον υψηλότερο παράδεισο, Κάτω από Κανένα Άλλο[22], και επέστρεψαν για άλλη μια φορά. Όλες οι εκπορεύσεις που εκπέμπονται από τους Βούδες των δέκα κατευθύνσεων, στη συνέχεια διαλύθηκαν στους θύλακες των τριχών του Μπαγκαβάν Σακυαμούνι. Ομοίως, όλες οι εκπομπές που εκπέμπονταν από τον Μπαγκαβάν, διαλύθηκαν στα σώματα όλων των Βούδα των δέκα κατευθύνσεων. 

Τότε, ένας Μποντισάτβα Μαχασάτβα με τ'όνομα Νικητήρια Συσσώρευση, σηκώθηκε από τη θέση του, έβαλε το πάνω ράσο του στον έναν του ώμο, γονάτισε με το δεξί γόνατο στο έδαφος, ένωσε τις παλάμες του, υποκλίθηκε προς τον Μπαγκαβάν και τον επαίνεσε με αυτούς τους στίχους:

«Α, ο οδηγός των ανθρώπων,

 παρουσίασε γρήγορα σε όλα τα όντα εδώ

ένα πλήθος πρωτοφανών πράξεων,

που έχουν επισκιάσει τους Μάρα. 

«Αυτό τους έκανε να σχολιάσουν ο ένας με τον άλλον

«Αλοίμονο, αυτό είναι τόσο θαυμαστό.

Γιατί ήρθαμε εδώ;

Αλίμονο, ηττηθήκαμε. Ηττηθήκαμε!» 

«Οι ασκητές είπαν: Εμείς οι ασκητές γίναμε ψεύτικοι ασκητές.

Τα αδύναμα σώματά μας δεν είναι παρά δέρμα και κόκαλο. [F.34.b]

Εξαθλιωμένοι και μαραμένοι, έχουμε χάσει την ευτυχία μας

και δεν πραγματώσαμε τη δύναμη των μαγικών εκπορεύσεων.» 

«Όχι με λόγια, αλλά με τα τρία θαύματα

επισκιάστηκαν οι εχθροί των διδασκαλιών.

Σήμερα εσύ, ο οδηγός των διδασκαλιών,

δημιούργησες μια μεγάλη γιορτή για τα παιδιά των Βούδα. 

«Όλη η συνάθροιση έλυσε τις αμφιβολίες της,

και αγαλλιάζοντας, ο νους τους έγινε περιχαρής.

Εμείς, το πλήθος των θεοτήτων, που έχουμε έρθει από τις κατοικίες μας,

προσευχόμαστε, «Είθε να γίνουμε Βούδες, προστάτες του κόσμου!» 

«Ο Μαντζουκόσα έχει τιμήσει πολλούς Βούδες.

Προσευχόμαστε ο Μαντζουκόσα που κάθεται στη μέση της συνάθροισης,

περιτρυγιρισμένος απο τα άπειρα παιδιά των Βούδα,

να μας διδάξει και να εξηγήσει αυτά τα θαύματα. 

«Τι σημάδια είναι αυτά;

Ποιο Ντάρμα σκόπευε να διδάξει ο Σοφός;

Ολόκληρη η συνάθροιση διακαώς επιθυμεί,

γι αυτό, απο συμπόνια για τα αισθανόμενα όντα, σε παρακαλούμε δίδαξέ μας!»

 Κατόπιν, μέσα από αυτή την ακολουθία και με την ευλογία του Βούδα, ένας από τους μεγάλους ερημίτες σοφούς με τ'όνομα Ούλκα, είπε στον Μποντισάτβα Νικητήρια Συσσώρευση: «Γεια σου, νεαρέ άρχοντα, κάτσε ήσυχος για λίγο. Έχω να κάνω μια ερώτηση στον Μπαγκαβάν. Αν μπορέσει να την αποκρυπτογραφήσει, θα παραδεχτώ ότι αξίζει τον τίτλο του Παντογνώστη. Αλλά δεδομένου ότι ο Ναραγιάνα και ο Μαχεσβάρα έχουν μαγικά πουλιά για να εκπέμπουν διάφορα πράγματα, τα καταπληκτικά θαύματα που έδειξε εδώ, δεν είναι και τόσο εντυπωσιακά. Ακόμα κι οι απατεώνες και οι θαυματοποιοί, μπορούν να κάνουν τέτοια κόλπα!»

Τότε ο Μπαγκαβάν, που με χαμογελαστό πρόσωπο παρατηρούσε την συνάθροιση των σοφών, είπε στον μεγάλο ερημήτη Ούλκα, «Ω μεγάλε σεβάσμιε σοφέ, κάνε όλες τις ερωτήσεις σου κι εγώ θα τις ξεδιαλύνω!»

 Τότε ο μεγάλος σοφός Ούλκα, είπε στον Μπαγκαβάν, «Ω Γκαουτάμα, ποιά είναι η προέλευση της ζωής των αισθανόμενων όντων; [F.35.a] Γιατί ο κόσμος θα καταστραφεί απο την εσχατολογική[23] φωτιά στο τέλος του κάλπα; Εκείνη την εποχή, σε ποιο πεδίο θα συγκεντρωθούν τα αισθανόμενα όντα; Σε εκείνο το πεδίο, ποιο μέγεθος θα έχει η λεπτοφυής ψυχή που θα βρίσκεται εκεί; Μια πήχη; Ένα δάκτυλο; Θα έχει μήπως το μέγεθος ενός δείκτη, ενός αντίχειρα, ενός κόκκου κριθαριού, ενός κόκκου σιταριού, ενός μαύρου ρεβυθιού, ενός σουσαμιού ή ενός σιναπιού; Πες μου σε παρακαλώ, πόσο μεγάλη θα είναι η λεπτοφυής ψυχή σε εκείνο το πεδίο.»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε στον μεγάλο σοφό Ούλκα, «Εξαιρετικά, μεγάλε σοφέ. Εξαιρετικά. Οι ερωτήσεις που έκανε ο μεγάλος σοφός -που στη πραγματικότητα έχει ηλικία εξήντα κάλπα- είναι εύστοχες.»

Η συνάθροιση των μεγάλων σοφών είχε μείνει άναυδη και σκεφτόταν, «Πως μπορεί να γνωρίζει την ηλικία του μεγάλου σοφού Ούλκα χωρίς κάποιος να του το έχει πει; Ακόμα κι εμείς που ζήσαμε μαζί του για μεγάλο διάστημα, δεν την γνωρίζαμε!»

Ο Μπαγκαβάν συνέχισε, «Μεγάλοι σοφοί, ακούστε με προσεκτικά και θα εξηγήσω. Μεγάλε σοφέ, με ρώτησες για την προέλευση της ζωής των αισθανόμενων όντων. Ως προς αυτό δεν υπάρχει κάποια προφορική καταγραφή. Αυτό που ονομάζουμε αισθανόμενο ον, είναι αυτό που γεννιέται απο την κατάσταση της άγνοιας και φτάνι μέχρι τα βαθιά γεράματα και τον θάνατο. Μεγάλε σοφέ, εναλλακτικά μπορούμε να πούμε, ότι ένα αισθανόμενο ον γεννιέται απο αιτίες και συνθήκες κι αυτές οι αιτίες και οι συνθήκες είναι οι γονείς. Μεγάλε σοφέ, η ένωση των γονέων είναι η αιτία. Και όποτε υπάρχει εισαγωγή μέσα στο σώμα μιας γυναίκας που προκαλείται απο τους καρμικούς αέρες, που αυτοί ωθούνται από τις ιδέες, αυτό είναι η συνθήκη.

«Μεγάλε σοφέ, οι αλήθειες των ευγενών – η δυστυχία, η προέλευση της δυστυχίας, η παύση της δυστυχίας και ο δρόμος που παίρνει κάποιος για να τελειώσει η δυστυχία- είναι ένα αισθανόμενο ον. Τα πέντε ιδιοποιημένα[24] σύνολα και τα δεκαοκτώ συστατικά στοιχεία[25], είναι ένα αισθανόμενο ον. Μεγάλε σοφέ, ένα αισθανόμενο ον, δεν είναι τίποτα άλλο παρά το κάρμα και το κάρμα δεν είναι τίποτα άλλο παρά το αισθανόμενο ον. Μεγάλε σοφέ, ένα αισθανόμενο ον ούτε ελαττώνεται ούτε αναπτύσεται.»

Ο μεγάλος σοφός ρώτησε, «Ω Γκαουτάμα, αν το αισθανόμενο ον ούτε ελαττώνεται ούτε αναπτύσσεται, πώς θα μπορούσαν τότε τα αισθανόμενα όντα να γίνουν κυρίαρχοι/βασιλιάδες όταν στην προηγούμενη ενσάρκωσή τους είχαν γεννηθεί σκύλοι;»[F.35.b]

Ο Μπαγκαβάν απάντησε, «Μεγάλε σοφέ, δεν γίνεται όπως τα λες. Αν οι κυρίαρχοι/βασιλείς είχαν πραγματική κυριαρχία, τότε δεν θα ήταν ανίσχυροι απέναντι στο θάνατο. Μεγάλε σοφέ, πως θα μπορούσαν αυτοί οι άνθρωποι που δεν έχουν την κυριαρχία ούτε του σώματός τους, να είναι κυρίαρχοι; Μεγάλε σοφέ, αυτό θα έμοιαζε με την περίπτωση μιας πυγολαμπίδας, που σκέφτεται, 'εγώ η ίδια θα φωτίσω την Τζαμπουντβίπα'. Θα μπορούσε μια πυγολαμπίδα να φωτίσει την Τζαμπουντβίπα μόνο και μόνο χάρη σ'αυτή τη σκέψη; Όσοι δεν έχουν πειθαρχήσει το νου τους δεν είναι πραγματικά κυρίαρχοι.

«Επίσης, μεγάλε σοφέ, αν το κυρίαρχο άτομο έχει λιγότερες μολύνσεις, τότε προκύπτει ότι όταν αυτό το άτομο ήταν σκύλος, θα είχε περισσότερες μολύνσεις. Αλλά δεδομένου ότι, τόσο ο σκύλος όσο και το κυρίαρχο άτομο, διαθέτουν και τα δύο - κυριαρχία και μολύνσεις, [δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει] ελάττωση ή ανάπτυξη ως προς τα αισθανόμενα όντα.»

 Ο μεγάλος σοφός τότε ρώτησε, «Γκαουτάμα, μπορούν να ελαττωθούν οι μολύνσεις;» Κι ο Μπαγκαβάν απάντησε, «Μεγάλε σοφέ, δεν έχω ξεπεράσει τα λάθη, ούτε τα έχω μειώσει.» Ο μεγάλος σοφός απάντησε, «Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε ούτε εσύ είσαι κυρίαρχος!»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε, «Μεγάλε σοφέ, έτσι είναι.Επειδή απουσιάζει η προέλευση, ούτε εγώ είμαι κυρίαρχος.» Ο μεγάλος σοφός τότε είπε, «Γκαουτάμα, άσε αυτό το θέμα για λίγο. Ένα παιδί του Γκαουτάμα είπε πως τα όντα γεννιόνται απο την ένωση των γονιών. Αν είναι έτσι, τότε γιατί οι γεννήσεις των όντων είναι λιγώτερες απο τις πολλές περιπτώσεις ένωσης;»

Ο Μπαγκαβάν είπε, «Θα σου το παρουσιάσω με την ακόλουθη αναλογία. Μεγάλε σοφέ, συμβαίνει όπως και με την περίπτωση ενός δέντρου που αναπτύσσεται απο έναν και  μόνο σπόρο, ή, την περίπτωση των αμέτρητων καρπών που αναπτύσσονται από έναν μοναδικό καρπό με πολλά σποράκια. Πως γίνεται μερικές φορές να αναπτύσσεται ένας σπόρος, ενώ οι υπόλοιποι όχι;» [F.36.a]

Ο μεγάλος σοφός απάντησε, «Ω Γκαουτάμα, οι καρποί καταστρέφονται από τον άνεμο και τον ήλιο.» Ο Μπαγκαβάν είπε, «Μεγάλε σοφέ, έτσι είναι. Οι καρποί των όντων καταστρέφονται απο τους καρμικούς αέρες. Μεγάλε σοφέ, μερικοί τρώγονται από σκουλήκια όταν βρίσκονται στη μήτρα, και άλλοι μετατρέπονται σε σκόνη απο τους καρμικούς αέρες. Μεγάλε σοφέ, τα ελαττώματα ενός δέντρου είναι λίγα, αλλά τα ελαττώματα των όντων είναι πολλά. Μεγάλε σοφέ, τα συστατικά στοιχεία των όντων ωθούνται απο τις αντιλήψεις. Μεγάλε σοφέ, τα αισθανόμενα όντα θεωρούνται ως υπαρκτά, όσο ο νους και οι νοητικοί τους παράγοντες λειτουργούν. Επομένως, διαβεβαιώνω ότι τα συστατικά στοιχεία των αισθανόμενων όντων ωθούνται απο τις αντιλήψεις.»

 Ο μεγάλος σοφός είπε, «Ω Γκαουτάμα έτσι είναι. Η απάντηση που έδωσες είναι άψογη. Στη συνέχει, εξήγησε μου σε παρακαλώ γιατί ο κόσμος θα καταστραφεί απο φωτιά στο τέλος του κάλπα;»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε, «Μεγάλε σοφέ, ο κόσμος θα καταστραφεί από την φωτιά, επειδή η έκταση της πραγματικότητας[26] είναι χωρίς συνθήκες. Μεγάλε σοφέ, αν δεν καταστραφόταν από τη φωτιά, τότε η έκταση της πραγματικότητας θα ήταν δυαδική: κάποια πράγματα θα ήταν παροδικά ενώ άλλα θα ήταν μόνιμα. Αν ήταν έτσι, τότε ο Τατάγκατα δεν λέει την αλήθεια. Καθώς όλα είναι παροδικά και ασταθή και δεν προσφέρουν καμμία ανάπαυλα, ο Τατάγκατα κατακτά τον τίτλο του Παντογνώστη.»

 Ο μεγάλος σοφός είπε σ' έναν νεαρό βραχμάνο, «Είναι άξιος του τίτλου Παντογνώτης.»

Ο Μπαγκαβάν είπε, «Μεγάλε σοφέ, αν ο κόσμος δεν καταστρεφόταν απο την φωτιά, τότε, το να πεις πως «αυτή είναι μια τυχερή περίοδος« ή ότι «αυτή είναι μια ατυχής περίοδος«, θα ήταν μια ανούσια διάκριση. Επίσης, αν δεν καταστρεφόταν απο φωτιά, η καρμική ωρίμανση των θετικών και των αρνητικών πράξεων, θα ήταν πανομοιότυπη. [F.36.b] Επιπλέον, η καταστροφή του κόσμου από φωτιά είναι ένα επιδέξιο μέσο των Τατάγκατα. Μεγάλε σοφέ, όταν τα όντα μάθουν γι αυτήν τη φωτιά, αποκτούν πίστη και έλκονται προς τους Τατάγκατα μέσω των μεθόδων τους για να συγκεντρώνουν μαθητές.

«Μεγάλε σοφέ, για παράδειγμα, το φίδι που γλύφει σάλιο, μπορεί να εισπνέει από τα μάτια, από τα αυτιά, τη μύτη και το στόμα του. Παρομοίως οι Τατάγκατα προσελκύουν τα όντα μέσω της γενναιοδωρίας, του φιλόστοργου λόγου, των ευεργετικών πράξεων και της συνέπειας μεταξύ των λόγων τους και των πράξεών τους.

«Για παράδειγμα, δεν τοποθετεί κανείς τον χρυσό στη φωτιά για να τον καταστρέψει. Αλλά τοποθετεί τον συμπαγή χρυσό στη φωτιά, για να παράξει χρυσόσκονη. Η έκθεση του χρυσού στην έντονη θερμότητα, τον κάνει πιο πολύτιμο. Έτσι, οτιδήποτε διακοσμήσει, αυτό γίνεται ανεκτίμητο. Μεγάλε σοφέ, γι αυτό ο χρυσός σφυροκοπείται και καίγεται. Ομοίως, δεν προκαλούν[27] άσκοπα τη φωτιά οι Μπαγκαβάν Βούδες, ούτε βλάπτεται κανένα αισθανόμενο ον κατά τη διάρκεια της καταστροφής.»

 Τότε ο μεγάλος σοφός Ούλκα, είπε στον Μπαγκαβάν, «Ω Μπαγκαβάν, είναι υπέροχο που κανένα αισθανόμενο ον δεν βλάπτεται ακόμα κι αν ο κόσμος καταστρέφεται απο τη φωτιά στο τέλος του κάλπα.»  Ο Μπαγκαβάν είπε, «Μεγάλε σοφέ, οι Τατάγκατα δεν βλάπτουν κανένα ον. Οι Τατάγκατα και οι Μποντισάτβα των δέκα επιπέδων[28], που αγαπούν, φροντίζουν και οδηγούν τα όντα μαζί στην απελευθέρωση, είναι τόσο πολυάριθμοι, όσες είναι οι σταγόνες της απαλής πάχνης που πέφτει στις δέκα κατευθύνσεις. Μεγάλε σοφέ, τότε, τα αισθανόμενα όντα θα δουν ακόμη και τα σώματα και την ακτινοβολία αυτών των Τατάγκατα και των Μποντισάτβα, που θα τους απελευθερώνουν από τον τρόμο της φωτιάς στο τέλος του κάλπα.

«Θα ικανοποιηθούν και θα γεμίσουν χαρά. Έτσι, θα τραγουδούν, «Είθε κι εμείς να γίνουμε ελευθερωτές, όπως αυτοί. Είθε το σώμα μας να γίνει όμορφο σαν το δικό τους. Είθε η λάμψη μας να είναι ακτινοβόλα σαν τη δική τους.» Μετανοιωμένοι, κάποιων ο νους θα ελευθερωθεί και θα φτάσουν στο επίπεδο αυτού που εισέρχεται στο ρεύμα[29].

«Άλλοι θα φτάσουν στο επίπεδο της μια ακόμα επιστροφής[30] ή στο επίπεδο της μη επιστροφής[31]. Άλλοι πάλι θα φτάσουν στο επίπεδο των Άρχατ[32] ή θα πραγματώσουν τη φώτιση ενός μοναχικού πραγματωμένου[33], ή στο επίπεδο αποδοχής ότι τα φαινόμενα είναι αγέννητα και κάποιοι θα φτάσουν στο επίπεδο της μη παλινδρόμησης[34]. Μερικοί θα γεννηθούν ως θεοί στα πεδία των Τεσσάρων Μεγάλων Βασιλέων[35], ή ως θεοί στο πεδίο των Τριάντα Τριών[36], ή στο Πεδίο του Γιάμα[37], ή στο Χαρούμενο Πεδίο[38], ή στο πεδίο Απολαυστικές Εκπορεύσεις[39] ή στο πεδίο Έλεγχος των Προβολών των Άλλων[40].»

 «Μεγάλε σοφέ, σύμφωνα με αυτήν τη διδασκαλία του Ντάρμα, κάποιοι θα γεννηθούν ως θεοί σε όλα τα πεδία μέχρι και το ανώτερο, Κάτω απο Κανένα Άλλο. Ομοίως, άλλοι θα γίνουν παγκόσμιοι μονάρχες ή παγκόσμιοι μονάρχες που κυβερνούν με βία, ή φεουδάρχες. Μεγάλε σοφέ, μερικοί θα γεννηθούν ως κσατρίγια, ως βραχμάνοι, ως νοικοκυραίοι ή οτιδήποτε ενδιάμεσα.

«Μεγάλε σοφέ, αυτά τα είδη όντων θα δουν τα σώματα των Τατάγκατα. Βλέποντας τους εαυτούς τους απελευθερωμένους από τον μεγάλο φόβο, θα συνειδητοποιήσουν και θα θυμηθούν την ευγένεια των Τατάγκατα. Μαθαίνοντας για την αληθινή φύση των ντάρμα από τους Τατάγκατα, θα γίνουν προσεκτικοί στους τρόπους εκπαίδευσης. Με αυτά τα μέσα, ​​δεν θα ξαναγεννηθούν σε ατυχείς επαναγεννήσεις.

«Μεγάλε σοφέ, υπάρχουν τόσα πολλά πεδία όντων με τα ελαττώματα της λαχτάρας για τη σαμσάρα, όσα είναι τα σωματίδια του στοιχείου της γης που εμφανίζονται στα μάτια των Μποντισάτβα του δεκάτου επιπέδου. [F.37.b] Έχοντας πραγματώσει αυτό, τα όντα συχνά περνούν στη σφαίρα της απελευθέρωσης που είναι πέρα απο θλίψη, πέρα απο τη θλίψη των ψυχοσωματικών συνόλων. Μεγάλε σοφέ, γι αυτόν το λόγο ο κόσμος θα καταστραφεί απο την φωτιά.»

 Ο μεγάλος σοφός Ούλκα, αφού στοχάστηκε σ' αυτά είπε με ευφράδεια: «Αλίμονο: Πως μπορώ να αποκαλούμαι Μεγάλος Σοφός; Η μεγαλοπρέπεια αυτού του γιού των Σάκυα είναι τεράστια. Τον έχω δοκιμάσει αρκετά γιατί είναι φανερά παντογνώστης. Κι εγώ θα τον αποκαλώ με τον κατάλληλο τίτλο».Τότε ο μεγάλος σοφός Ούλκα είπε στον Μπαγκαβάν, «Κέρδισες τον τίτλο Παντογνώστης γιατί έχεις γίνει η πηγή όλων των καλών ιδιοτήτων και η υψηλή σου γνώση είναι άπειρη. Πες μου σε παρακαλώ, σε ποιο πεδίο τα όντα θα συγκεντρωθούν;»

Ο Μπαγκαβάν είπε, «Μεγάλε σοφέ, τα αισθανόμενα όντα δεν θα συγκεντρωθούν πουθενά. Θα συγκεντρωθούν στην κατάσταση της ισότητας. Μεγάλε σοφέ, τα αισθανόμενα όντα θα συγκεντρωθούν στην κατάσταση που παράγεται από το ένα όχημα. Τα αισθανόμενα όντα θα συγκεντρωθούν στην ουσία της φώτισης. Μεγάλε σοφέ, τα αισθανόμενα όντα θα συγκεντρωθούν στη σφαίρα της απελευθέρωσης από τη θλίψη των ψυχοσωματικών συνόλων. Μεγάλε σοφέ, για παράδειγμα, διάφορα ποτάμια, ρυάκια και παραπόταμοι ρέουν προς έναν απέραντο ωκεανό και έτσι γίνονται δυσδιάκριτα. Μεγάλε σοφέ, ομοίως, όλα τα πεδία των αισθανόμενων όντων θα απαλλαγούν από τις αμαυρώσεις και ως εκ τούτου οι κάτοικοί τους θα συγκεντρωθούν στην κατάσταση της απελευθέρωσης.

«Μεγάλε σοφέ θα έλεγα, ότι αφού τα όντα έχουν συγκεντρωθεί στη σαμσάρα, δεν έχουν ακόμη συγκεντρωθεί πραγματικά. Για παράδειγμα, πεταλούδες απο διάφορα μέρη, χτυπημένες απ' τον αέρα, συγκεντρώνονται γύρω απο μια λακούβα. Όταν δεν υπάρχει άνεμος, απομακρύνεται η μια απο την άλλη. Έτσι και τα όντα που συνδέονται αμοιβαία μέσω του κάρμα και κατευθύνονται προς την κόλαση, θα συγκεντρωθούν εκεί. [F.38.a]

«Μεγάλε σοφέ, με τον ίδιο τρόπο, εκείνα τα όντα που συνδέονται αμοιβαία μέσω του κάρμα και θα ξαναγεννηθούν ως πεινασμένα φαντάσματα ή ως ζώα, θα συγκεντρωθούν εκεί. Εκείνα τα όντα που θα ξαναγεννηθούν ως θεοί ή άνθρωποι, θα ξαναγεννηθούν εκεί.»

 Ο μεγάλος σοφός είπε, «Ω Υπέρβαση Όλων, Παντογνώση εσύ! Σε παρακαλώ εξήγησε, με ποιον τρόπο εκείνοι που γεννήθηκαν στο παρελθόν ως άνθρωποι, θα γίνουν αργότερα άλλα είδη όντων, είτε ζώα, είτε πεινασμένα φαντάσματα είτε οτιδήποτε ενδιάμεσα.»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε, «Μεγάλε σοφέ, όταν τα όντα βλέπουν τα άλλα όντα με τα οποία θα γεννηθούν και θα συγκεντρωθούν στη κόλαση, στεναχωριούνται και θυμώνουν, χτυπούν τα κεφάλια τους, κι ακόμα, αφοδεύουν και ουρούν πάνω τους. Αυτό χαρακτηρίζει τον τρόπο με τον οποίο ενσαρκώνονται αυτοί που θα γεννηθούν στην κόλαση. Οποιοσδήποτε σ' αυτήν τη κατάσταση, καταλαβαίνει επίσης ότι, 'τώρα αυτό το ον κι εγώ θα βρεθούμε μαζί στην κόλαση.'

 Ο μεγάλος σοφός είπε, «Εσύ που Διευκρινίζεις τους Τύπους των Όντων, Ω Παντογνώστη, ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτών που βρεθούν μαζί στο πεδίο των ζώων;»

 Ο Μπαγκαβάν απάντησε, «Τα όντα που είναι γεννημένα στο ανθρώπινο πεδίο, βλέποντας ο ένας τον άλλο, δημιουργούν δεσμούς εχθρότητας. Έπειτα, ψάχνουν για τα λάθη των άλλων, σκέφτονται, 'πως μπορώ να βρω τα ελαττώματά του;' Αυτό χαρακτηρίζει τον τρόπο με τον οποίο ενσαρκώνονται εκείνοι που θα γεννηθούν στο πεδίο των ζώων. Θα καταλάβουν επίσης ότι, 'τώρα αυτό το ον κι εγώ θα βρεθούμε μαζί στο πεδίο των ζώων.'

«Μεγάλε σοφέ, εκείνοι που θα γεννηθούν ως πεινασμένα φαντάσματα, επιθυμούν τις άσχημες μυρωδιές και λαχταρούν υπερβολικά το φαγητό. Ακόμα κι αν θέλουν να δώσουν στους άλλους, [F.38.b] εμφανίζουν προσκόλληση. Εκείνοι που θα γεννηθούν ως πεινασμένα φαντάσματα, έχοντας δει τον πλούτο των άλλων με τους οποίους έχουν συγκεντρωθεί, ζηλεύουν και επιθυμούν τα υπάρχοντα των άλλων. Αυτό χαρακτηρίζει τον τρόπο με τον οποίο ενσαρκώνονται εκείνοι που θα γεννηθούν στο πεδίο των πεινασμένων φαντασμάτων. Θα καταλάβουν επίσης ότι, 'τώρα αυτό το ον κι εγώ θα βρεθούμε μαζί στο πεδίο των πεινασμένων φαντασμάτων.'

«Μεγάλε σοφέ, εκείνοι άλλων επαναγεννήσεων, που αναπτύσεται μέσα τους λαγνεία καθώς βλέπουν ο ένας τον άλλον, θα συγκεντρωθούν ως άνθρωποι. Αυτό χαρακτηρίζει τον τρόπο με τον οποίο συγκεντρώνονται όσοι θα γεννηθούν ως ανθρώπινα όντα. Θα καταλάβουν επίσης ότι, «τώρα αυτό το ον κι εγώ θα βρεθούμε μαζί ως άνθρωποι.»

 Ο μεγάλος σοφός είπε τότε, «Μπαγκαβάν τι συμβαίνει με εκείνα τα όντα που θα γεννηθούν σ' αυτές τις γεννήσεις μεταξύ θεών κι ανθρώπων;»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε, «Μεγάλε σοφέ, όταν εκείνοι που θα γεννηθούν και θα συγκεντρωθούν ως θεοί, βλέπουν ο ένας τον άλλον, ερωτεύονται. Ως εκ τούτου, αντιλαμβάνονται ότι, 'αυτό το ον και εγώ θα γεννηθούμε και θα συγκεντρωθούμε ως θεοί.' Μεγάλε σοφέ, τα αισθανόμενα όντα θα συγκεντρωθούν με αυτόν τον τρόπο.»

 Τότε ο μεγάλος σοφός Ούλκα πασίχαρος είπε στον Μπαγκαβάν, «Μπαγκαβάν, θα έλεγε κανείς, ότι αυτά τα όντα που δεν προσεύχονται σε σένα, έχουν παραπλανηθεί.»

Τότε ο Μπαγκαβάν είπε στον μεγάλο σοφό Ούλκα, «Μεγάλε σοφέ, όταν με ρώτησες για το πόσο λεπτοφυές είναι το λεγόμενο αισθανόμενο ον, αυτό έδειξε ότι αντιλαμβάνεσαι ως αισθανόμενο ον την λεπτοφυή ψυχή του αισθανόμενου όντος. Σκέψου, για παράδειγμα, αν κάποιος ρωτούσε έναν τυφλό, 'πως είναι το λευκό χρώμα', αφού δεν μπορεί να το δει, είναι σε θέση να πει πως είναι το λευκό χρώμα;»  [F.39.a]

Ο μεγάλος σοφός ρώτησε, «Με ποιο τρόπο έχει σχέση αυτό;»

Ο Μπαγκαβάν είπε, «Παρομοίως, μεγάλε σοφέ, είμαι σαν τον τυφλό. Αφού δεν το βλέπω, δεν είμαι σε θέση να περιγράψω αυτό που ονομάζεται λεπτοφυής ψυχή των όντων.

«Επιπλέον, μεγάλε σοφέ, αυτά που ονομάζονται αισθανόμενα όντα δεν βρίσκονται στο μάτι, στο αυτί, στη μύτη, στη γλώσσα ή στο σώμα και αυτά που ονομάζονται αισθανόμενα όντα δεν βρίσκονται στο νου. Αυτά που ονομάζονται αισθανόμενα όντα δεν βρίσκονται στα πέντε ιδιοποιημένα σύνολα. Αυτά που ονομάζονται αισθανόμενα όντα δεν βρίσκονται ούτε στα δεκαοκτώ συστατικά στοιχεία, ούτε στους δώδεκα κρίκους της αλληλεξαρτημένης προέλευσης[41], ούτε στην κενότητα του εσωτερικού, ούτε στην κενότητα του εξωτερικού, ούτε στην κενότητα και των δύο τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού.

«Μεγάλε σοφέ, το μάτι είναι προβληματικό και φθαρτό και δεν αντέχει ούτε στιγμή. Ομοίως, το αυτί, η μύτη, η γλώσσα, το σώμα και ο νους είναι προβληματικά και φθαρτά και δεν αντέχουν ούτε στιγμή. Τα πέντε ιδιοποιημένα σύνολα είναι επίσης προβληματικά και φθαρτά, δεν αντέχουν ούτε στιγμή. Οι τριάντα έξι ακάθαρτες ουσίες[42] είναι επίσης προβληματικές και φθαρτές και δεν αντέχουν ούτε στιγμή.

«Μεγάλε σοφέ, ούτε αυτά που ονομάζονται αισθανόμενα όντα υπάρχουν, ούτε και το σώμα τους. Αυτό που ονομάζεται αισθανόμενο ον θεωρείται ότι είναι μια συλλογή ουσιών. Εκείνοι που αντιλαμβάνονται τα διακριτά υλικά αλλά δεν κατανοούν πραγματικά το αξίωμα της ζωής, την ανάπτυξη, το ον, το άτομο, τον άνθρωπο ή το ανθρώπινο είδος. Αν από πάντα υπήρχαν ήδη τα αισθανόμενα όντα, ο Τατάγκατα δεν θα ερχόταν να διδάξει το Ντάρμα μέσω των τεσσάρων  αληθειών των ευγενών. Έτσι, μεγάλε σοφέ, εφόσον τα αισθανόμενα όντα δεν υπάρχουν, μπορεί να επιτευχθεί η κατάσταση ενός Τατάγκατα. Επομένως, όση εξάσκηση κάνει κανείς, τον ίδιο βαθμό επιτυχίας θα έχει.»[F.39.b]

Τότε ο μεγάλος σοφός Ούλκα είπε στον Μπαγκαβάν: «Μπαγκαβάν απο σήμερα και στο εξής, εγώ ο μεγάλος σοφός Ούλκα, θα επιδιώκω την παντογνωσία, ακόμα κι αν χρειαστεί να μείνω για αμέτρητα κάλπα στους λάκκους που οδηγούν στα πεδία της κόλασης ή να πηδήξω απο το όρος Μερού, του οποίου η κορυφή είναι τόσο ψηλή που φτάνει στο υψηλότερο πεδίο, Κάτω από Κανένα Άλλο, ή να χρειαστεί να καώ απο το κάλπα των πέντε βασάνων, ή να ψηθώ κάτω απο τον ήλιο για πολλά κάλπα, ή [ακόμα κι αν χρειαστεί]να βιώσω τον πόνο της νηστείας τριάντα κάλπα σε ένα και μόνο μήνα, ω Μπαγκαβάν, θα άντεχα κι επί πλέον θα ευχόμουν για τέτοιες κακουχίες. Για χάρη της παντογνωσίας δεν θα επιτρέψω να μειωθεί η προσπάθειά μου.»

 Έπειτα, όλοι οι μεγάλοι σοφοί με τα πέντε είδη υπεργνώσης, που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι κοντά στον Μπαγκαβάν, σηκώθηκαν απο τη θέση τους και είπαν στον Μπαγκαβάν: « Μπαγκαβάν, κι εμείς, από σήμερα και στο εξής, θα επιδιώκουμε την τέλεια, ανυπέρβλητη φώτιση. Θα προσπαθήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε».

 Μόλις οι μεγάλοι σοφοί είπαν αυτά τα λόγια, ο Μπαγκαβάν εξέπεμψε ακτίνες φωτός που ονομάζονται δαμαστές, απο το σημείο ανάμεσα στα φρύδια του. Όλοι οι Βούδες των δέκα κατευθύνσεων εξέπεμψαν επίσης ακτίνες φωτός που ονομάζονται δαμαστές από το σημείο ανάμεσα στα φρύδια τους.

Λόγω της δύναμης αυτών των ακτίνων φωτός, η μεγάλη γη σείστηκε με έξι τρόπους: δονήθηκε, δονήθηκε δυνατά, σείστηκε, σείστηκε δυνατά, ταρακουνήθηκε, ταρακουνήθηκε δυνατά, Καθώς η ανατολή ανέβαινε, ο νότος έπεφτε. Καθώς έπεφτε η δύση, ανέβαινε ο βορράς. Καθώς έπεφτε η ανατολή, ανέβαινε ο νότος. Καθώς η δύση ανέβαινε, ο βορράς έπεφτε.

Όλοι οι Βούδες των δέκα κατευθύνσεων έριξαν επίσης μια βροχή  λουλουδιών πάνω απ' τον Τατάγκατα. Τύμπανα κρούστηκαν. Γοητευτικοί άρχοντες γκαντάρβα χαιρέτησαν τον Μπαγκαβάν με πέντε είδη οργάνων. [F.40.a] Άρωμα γλυκιάς μυρωδιάς θεϊκού θυμιάματος γέμισε τον αέρα γύρω απ' τον Τατάγκατα. Οι Μποντισάτβα ευφράνθηκαν και με νου γεμάτο υπέρτατη ευδαιμονία, σκόρπισαν περιδέραια και έριξαν μια βροχή πολύτιμων ουσιών πάνω στον Τατάγκατα. Έκαναν επίσης προσφορές με λουλούδια, αρώματα, θυμίαμα, γιρλάντες, αλοιφές, αρωματικές σκόνες, ενδύματα, ομπρέλες, λάβαρα και σημαίες. Οι ομάδες των θεών χάρηκαν επίσης και έριξαν μια βροχή απο κοραλλένια δέντρα και μεγάλα κοραλλένια άνθη. Ολόκληρη η συνέλευση αγαλλίασε και πρόσφερε τα κατάλληλα ενδύματα για το σώμα του Τατάγκατα.

Έπειτα, οι ακτίνες φωτός που ονομάζονται δαμαστές εκδηλώθηκαν παντού, από το υψηλότερο πεδίο, Κάτω από Κανένα Άλλο, μέχρι την κατώτερη κόλαση του Ατελείωτου Βασάνου[43] και κύκλωσαν όλους τους Βούδες των δέκα κατευθύνσεων. Επιστρέφοντας, αναλύθηκαν μέσα στην κορυφή του κεφαλιού του Μπαγκαβάν. Τότε, ο σεβάσμιος Σουμπούτι, είπε στον Μπαγκαβάν:

 « Χωρίς λόγο, δεν θα εξέπεμπε ο Σοφός Σάκυα

ακτίνες φωτός προς τις δέκα κατευθύνσεις.

Το έκανε επειδή ολόκληρη η συγκέντρωση είχε αμφιβολίες.

Γι αυτόν το λόγο τώρα ο σοφός προμυνήει το μέλλον μας.

 

«Βλέποντας τις εκπορεύσεις του Οδηγού των όντων,

με ευτυχία και μεγάλη αγαλλίαση

και λέγοντας επαίνους με μεγάλη χαρά,

αναφωνεί κανείς, 'Ο Μπαγκαβάν είναι άριστος!'

 

«Οι Σάκρα, οι Μπράχμα, οι κοσμικοί προστάτες

και ακόμη και τα πνεύματα απο την ουράνια κατοικία τους κάνουν επαίνους

και ρίχνουν μια θεϊκή βροχή λουλουδιών απο τον ουρανό.

Τα υπέροχα τύμπανα ηχούν, αν και δεν τα έχει κρούσει κανείς.» 

  Τότε, ο Μπαγκαβάν ρώτησε τον σεβαστό Σουμπούτι, «Βλέπεις τον Ούλκα, αυτόν το μεγάλο σοφό;» Ο Σουμπούτι απάντησε, [F.40.b] «Ναι, Μπαγκαβάν, τον βλέπω». Ο Μπαγκαβάν είπε: «Σουμπούτι, στο μέλλον, αφού περάσουν οι χίλιοι Βούδες αυτής της τυχερής εποχής, αυτός ο μεγάλος σοφός Ούλκα, θα γίνει ο Τατάγκατα, ο ολοκληρωτικά και τέλεια φωτισμένος Βούδας Βιπάσιν στο κοσμικό σύστημα Φεγγαρόφως. Και μόνο το όνομα του Βούδα Βιπάσιν, Σουμπούτι, θα εκπληρώνει τα έργα του αγνού πετραδιού-που-εκπληρώνει-ευχές.

«Σουμπούτι, ογδόντα τέσσερις χιλιάδες μεγάλοι σοφοί θα επιτύχουν στη συνέχεια το στάδιο της μη παλινδρόμησης αμέσως μόλις ακούσουν αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα. Μέσω των ιερών λόγων του Τατάγκατα Μαϊτρέγια, Σουμπούτι, θα φτάσουν στο δέκατο επίπεδο. Μετά από τριακόσια κάλπα, εγώ, ο Τατάγκατα, ο Άξιος[44], ολοκληρωτικά και τέλεια φωτισμένος Βούδας, θα έρθω στον κόσμο με το όνομα Εύγλωττος Λόγος. Αμέσως μόλις ακούσουν αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα, Σουμπούτι, οι αμέτρητοι Μποντισάτβα θα επιτύχουν τη διαλογιστική συγκέντρωση πηγαίνοντας ως ήρωας, και θα επιτύχουν τις διαλογιστικές συγκεντρώσεις που ονομάζονται η ειπωμένη και η άρρητη γνώση, η ενδυνάμωση της νίκης, σαν ψευδαίσθηση, η διαφοροποίηση των πεδίων, ο βασιλιάς της νοημοσύνης, η ουσία του ωκεανού, το επίπεδο ευκαμψίας, η ουσία του νου και το καθαρό φως.

«Σουμπούτι, οι θεοί που αριθμούν δέκα εκ/μύρια φορές τους κόκκους της άμμου του ποταμού Γάγγη, θα επιτύχουν το επίπεδο αποδοχής ότι τα φαινόμενα είναι αγέννητα. Αμέτρητες χιλιάδες μοναχοί και μοναχές, λαϊκοί άντρες και γυναίκες, θα πραγματώσουν το επίπεδο ενός Άρχατ. Οι θεοί, οι νάγκα, οι γιάκσα, οι γκαντάρβα, οι ασούρα, οι γκαρούντα, οι κιννάρα, οι μαχοράγκα, οι άνθρωποι και τα μη ανθρώπινα όντα, Σουμπούτι, τόσο πολυάριθμοι, όσοι οι κόκκοι της άμμου στον Γάγγη, θα αναπτύξουν την επιθυμία για την τέλεια, απαράμιλλη φώτιση. [F.41.a] Ω Σουμπούτι, προβλέποντας όλων αυτών την είσοδο, ο Τατάγκατα εξέπεμψε τα φώτα που ονομάζονται δαμαστές.»

 Μετά, ο Μπαγκαβάν κάλυψε το πρόσωπό του με τη γλώσσα του. Από τη γλώσσα του βγήκαν φωτεινές ακτίνες με πολλά διαφορετικά χρώματα, όπως μπλε, κίτρινο, κόκκινο, λευκό, βιολετί, κρυσταλλικό και ασημί. Αφού έφτασαν στα ατελείωτα και απεριόριστα κοσμικά συστήματα, επέστρεψαν και, κάνοντας τον γύρω του Μπαγκαβάν τρεις φορές, χάθηκαν μέσα στα πόδια του.

Τότε, ο Μποντισάτβα Μαχασάτβα Ακσαγιαμάτι σηκώθηκε από τη θέση του. Έχοντας τοποθετήσει το πάνω ράσο του στον ένα του ώμο, γονάτισε στο δεξί του γόνατο. Ένωσε τις παλάμες του με αφοσίωση και υποκλίθηκε μπροστά στον Μπαγκαβάν. Στη συνέχεια ρώτησε τον Μπαγκαβάν: «Αφού οι Μπαγκαβάν Βούδες δεν βγάζουν τη γλώσσα τους χωρίς λόγο, τότε ποιες είναι οι αιτίες και ποιες είναι οι συνθήκες που σε έκαναν να βγάλεις τη γλώσσα σου;»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε στον Μποντισάτβα Ακσαγιαμάτι, «Ω ευγενή μου γιε, για χάρη εκείνων που δεν έχουν πίστη, άπλωσα τη γλώσσα μου, για να σκεφτούν: 'Μια τέτοια γλώσσα δεν μπορεί να πει ψέματα'.

Στη συνέχεια, ο Μποντισάτβα Ακσαγιαμάτι ρώτησε τον Μπαγκαβάν: «Ω Μπαγκαβάν, αν κάποιος μεταδώσει τουλάχιστον έναν στίχο από αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα, πόση αρετή δημιουργεί αυτός ο γιος ή η κόρη ευγενούς οικογένειας;»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: «Ω ευγενή μου γιε, ας υποθέσουμε ότι κάποιος έπρεπε να τιμήσει τόσους Μπαγκαβάν Βούδες, όσους υπάρχουν στις δέκα κατευθύνσεις—όσους βλέπει το μάτι του Βούδα—με ό,τι τους ευχαριστεί, κάνοντάς το αυτό, μέχρι να περάσουν στην τελική νιρβάνα. Και ας υποθέσουμε ότι ακόμη και αφού αυτοί οι Βούδες πέρασαν στην τελική νιρβάνα [F.41.b], αυτό το άτομο επρόκειτο να φτιάξει στούπες από τις επτά πολύτιμες ουσίες. Σε σύγκριση με αυτό το άτομο, αν κάποιος μεταδώσει έστω και έναν στίχο αυτής της διδασκαλίας του Ντάρμα, αυτό θα δημιουργούσε πολύ μεγαλύτερη αρετή.

«Ευγενή μου γιε, όταν αυτοί που έχουν πίστη επαινούν κάποιον που διδάσκει αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα, λέγοντας 'Άριστα!' αυτούς τους ίδιους, θα τους επαινέσουν όλοι οι Βούδες. Μ' αυτόν τον τρόπο, όποιος προσφέρει το σεβασμό του σ' εκείνον που διδάσκει αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα, προσφέρει τον σεβασμό του σε μένα.»

Στη συνέχεια, κοιτάζοντας ολόκληρη τη συνοδεία, ο Μπαγκαβάν είπε αυτά τα λόγια: «Ω ευγενείς, θα πω την αλήθεια. Όπου κι αν διδάσκεται αυτή η διδασκαλία του Ντάρμα, όλοι οι Βούδες θα σεβαστούν αυτό το μέρος. Ευγενείς, αυτή η διδασκαλία του Ντάρμα θα γίνει το φάρμακο όλων των αισθανόμενων όντων στην Τζαμπουντβίπα. Όταν κάποιος πει αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα τρεις φορές ή ωθεί κάποιον άλλον να την πει, αυτό το άτομο ζητά από τον Δάσκαλο να γυρίσει τον τροχό του Ντάρμα. Ω Σουμπούτι, όποιος γράψει αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα ή ωθήσει κάποιον άλλον να τη γράψει, θα φωτιστεί—θα φτάσει στην τέλεια και ολοκληρωμένη φώτιση, που είναι προικισμένη με σωματική και ψυχική ευδαιμονία. Έτσι, αυτό το άτομο θα κατέχει το θησαυροφυλάκιο όλων των Βούδα.

«Ω ευγενείς, αυτή η διδασκαλία του Ντάρμα δεν ακούγεται στα αυτιά εκείνων που πάνε στην κόλαση. Αυτή η διδασκαλία του Ντάρμα ακούγεται από τα αυτιά εκείνων που, έχοντας γεννηθεί άνθρωποι, θα γεννηθούν στο πεδίο των τελείως αγνών Βούδα αφού πεθάνουν. Αυτή η διδασκαλία του Ντάρμα Σουμπούτι, ακούγεται από τα αυτιά εκείνων που έχουν δημιουργήσει τις ρίζες της αρετής που συνδέονται με χίλιους Βούδες. Η φώτιση, Σουμπούτι, λέγεται ότι κρατιέται στην παλάμη του χεριού ενός ευγενούς γιου ή κόρης [F.42.a] που—έχοντας ακούσει αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα—έχει πίστη σε αυτήν, την απομνημονεύει, τη διαβάζει δυνατά, την καταλαβαίνει πλήρως και την διδάσκει σωστά στους άλλους. Έτσι, αυτό το άτομο επιτυγχάνει τα πέντε μάτια. Οι ικανότητες των αισθήσεων αυτού του ατόμου, δεν θα εξασθενήσουν.

«Αυτό το άτομο θα έχει επίγνωση και δεν θα χάσει τη μνήμη του τη στιγμή του θανάτου. Αυτό το άτομο θα αποκτήσει τη διαλογιστική συγκέντρωση της επίτευξης όλων των Βούδα. Αυτό το άτομο θα αποκτήσει τις διαλογιστικές συγκεντρώσεις των προβολών του Βαϊροτσάνα, την ουσία των μαγικών τύπων/φόρμουλα, τη μεγάλη σφραγίδα του πετραδιού του στέμματος, την ενδυνάμωση και τη μεγάλη σφραγίδα του Αβαλοκιτεσβάρα.

«Αυτό το άτομο θα αποκτήσει τη μαγική φόρμουλα του καλαθιού των γραφών χωρίς γράμματα.  Αυτό το άτομο θα κερδίσει τις μαγικές φόρμουλες που χαρίζουν τη νίκη πάνω σε όλα τα ντάρμα, που εξαγνίζουν όλες τις αμφιβολίες  και εξακριβώνουν την τελική πραγματικότητα. Αυτό το άτομο θα αποκτήσει πρόσβαση σε απεριόριστες εκατοντάδες χιλιάδες μαγικές φόρμουλες και διαλογιστικές συγκεντρώσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών. Αυτό το άτομο θα προικιστεί με τα πέντε είδη υπεργνώσης. Αυτό το άτομο θα μπορεί σκόπιμα να ελέγξει τη γέννηση και τον θάνατο».

Έπειτα, ο Μπαγκαβάν είπε το εξής στον Μαντζουσρικουμαραμπούτα: «Ω Μαντζούσρι, που έχεις τιμήσει με σεβασμό πολλούς Βούδες, θα σου εμπιστευτώ αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα. Εξήγησέ της ορθά, ξανά και ξανά! Μαντζούσρι, σκέψου όλους αυτούς τους Τατάγκατα που τίμησες, σεβάστηκες, υποκλίθηκες και έκανες προσφορές. Υπάρχει κάποιο όριο ή κάποιο τέλος στις ρίζες αρετής που αποκτήθηκαν μ' αυτές τις προσφορές; Μπορείς να βυθομετρήσεις αυτές τις ρίζες αρετής;» Ο Μαντζούσρι απάντησε: «Ω Μπαγκαβάν, όντως όχι. Ω Σουγκάτα, όντως όχι.»

Ο Μπαγκαβάν είπε: «Ω Μαντζούσρι, οι ρίζες της αρετής όσων διαδίδουν αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα σε αυτό το πεδίο δυστυχίας, κατά τη διάρκεια των πέντε εκφυλισμών, θα είναι ακόμη μεγαλύτερες από αυτές. [F.42.b] Ακόμα κι αν έδειχνες τον σεβασμό σου σε όλους τους Τατάγκατα, προσφέροντας ρούχα, φαγητά, κλινοσκεπάσματα, φάρμακα που θεραπεύουν ασθένειες και αγαθά, αλλά δεν έπρεπε να διδάξεις αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα, αυτά που θα έκανες για τους Τατάγκατα, δεν θα ήταν αρκετά. Ακόμα κι αν δεν υποκλιθείς Μαντζούσρι, σε ένα και μόνο Τατάγκατα, αλλά διαδώσεις αυτή τη διδασκαλία του Ντάρμα, θα είναι το ίδιο, με το να κάνεις όλες αυτές τις προσφορές σε όλους τους Τατάγκατα.»

Μ' αυτά τα λόγια του Μπαγκαβάν, χάρηκαν όλοι, ο Μαντζουσρικουμαραμπούτα, ο μεγάλος σοφός Ούλκα, οι μοναχοί, οι θεοί, οι άνθρωποι, οι ασούρα και οι γκαντάρβα. Όλοι επαίνεσαν αυτά που είπε ο Βούδας.

 Έτσι ολοκληρώνεται η ευγενής σούτρα της Μαχαγιάνα, Νίκη του Απόλυτου Ντάρμα                     

                                             ΚΟΛΟΦΩΝΑΣ

Οι Ινδοί δάσκαλοι Τζιναμίτρα και Ντανασίλα και ο αρχισυντάκτης και μεταφραστής Bandé Yeshé Dé, μετέφρασαν, επιμελήθηκαν και ολοκλήρωσαν το κείμενο  

     

[1]Seer/ Ινδός σοφός, συχνά είναι περιπλανώμενος ασκητής ή ερημίτης

[2]Αλλιώς ο Βίσνου

[3]Αλλιώς ο Σίβα

[4]Gayasirsa Hill/ ένας ιερός λόφος ακριβώς νότια της πόλης Γκάγια. Το όνομα αυτό σημαίνει Κεφάλι Γκάγια και πιθανόν προέρχεται από έναν προ-βουδιστικό θρύλο για έναν θαμμένο, ξαπλωμένο γίγαντα-αυτό είναι μια εκδοχή-ή για έναν δαίμονα βασιλιά ονόματι Γκαγιασούρα που ακινητοποιήθηκε απο τον Βίσνου ή για έναν άγιο πρίγκηπα ονόματι Γκάγια. Αυτός ο λόφος σηματοδοτεί τη θέση του κεφαλιού του, ενώ άλλα χαρακτηριστικά του τοπίου, σχετίζονται με άλλα μέρη του σώματός του.

[5]Η κάστα των κυβερνώντων κατά την παραδοσιακή ιεραρχία των τεσσάρων καστών στην Ινδία, που συνδέεται με τους πολεμιστές, την αριστοκρατία και τους βασιλείς.

[6]Mahāsāṅghika, Sarvāstivāda, and Mūla­sarvāstivāda

[7]Maharsi/ great seer/ ινδός σοφός, που συχνά είναι περιπλανώμενος ασκητής ή ερημίτης.

[8]Πέντε είδη υπεργνώσης είναι οι σωματικές δυνάμεις, η ενόραση, η υπερφυσική ακοή, η γνώση του νου των άλλων και η γνώση των προηγούμενων ζωών.

[9]Five fires/gdung ba lnga/ κυριολεκτικά αυτός ο όρος σημαίνει πέντε πυρές ή πεντάπτυχη ασκητική πρακτική. Οι βραχμανικες πηγές αναφέρουν πως αυτός ο όρος αφορά την ασκητική πρακτική του να κάθεσαι στο κέντρο τεσσάρων φωτιών κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου στην Ινδία, με τον ήλιο απο πάνω σου.

[10]kāśa grass/ Saccharum spontaneum/Saccharum spontaneum. Ένα είδος ψηλού γρασιδιού, ιθαγενές στην ινδική υποήπειρο, με πανέμορφους μακριούς λευκούς θύσανους που μοιάζουν με φτερά. Χρησιμοποιείται σε θρησκευτικές τελετές, στην ιατρική Αγιουρβέδα, καθώς και στην κατασκευή χαλιών, στεγών και ούτω καθεξής.

[11]Cakravartin / Ο όρος «παγκόσμιος μονάρχης» υποδηλώνει έναν δίκαιο και ευσεβή βασιλιά που κυβερνά τεράστιες περιοχές του σύμπαντος σύμφωνα με τους νόμους του Ντάρμα. Ένας τέτοιος μονάρχης ονομάζεται cakravartin επειδή κρατά έναν δίσκο (cakra) που κυλά (vartana) πάνω από ηπείρους, κόσμους και κοσμικά συστήματα, φέρνοντάς τους υπό την εξουσία του.

[12]Bharata / Οι Μπαράτας του νότιου Πουντζάπ ήταν ένας απο τους εξέχοντες λαούς που αναφέρονται στην Rgveda. Εδώ πιστεύουμε ότι ο όρος Μπαράτας υποδηλώνει τη φυλή των Άρυα, εν αντιθέση με τους Ντραβίντιας που αναφέρονται παρακάτω.

[13]Dramiḍa – ddrāviḍa / Ένας από τους εξέχοντες λαούς της Ινδικής Υποηπείρου που ήταν ήδη παρόντες εκεί πριν από την άφιξη των Αρίων γύρω στο 1500 ᴄᴇ.

[14]Śāla / Συνήθως αναγνωρίζεται ως το Shorea robusta, αυτό είναι γνωστό ως το είδος του δέντρου κάτω από το οποίο γεννήθηκε και πέθανε ο Βούδας.

[15]Sahālokadhātu / Αυτό το σημερινό κοσμικό σύστημα ή τριχιλιόκοσμος. Ο όρος ερμηνεύεται ποικιλοτρόπως και μπορεί να σημαίνει τον κόσμο της δυστυχίας, της αντοχής, της αφοβίας (επειδή τα όντα που τον κατοικούν δεν φοβούνται τα τρία δηλητήρια), ή της αλληλεξάρτησης (της καρμικής αιτίας και αποτελέσματος).

[16]Yakṣa / Μια κατηγορία ημιθεϊκών όντων που λέγεται ότι κατοικούσε στο βορρά, υπό τη δικαιοδοσία του Μεγάλου Βασιλιά Βαϊσραβάνα. Λέγεται ότι στοιχειώνουν ή προστατεύουν φυσικούς τόπους και πόλεις, μπορεί να είναι κακόβουλοι ή καλοπροαίρετοι και είναι γνωστοί για την παροχή πλούτου και άλλων ευεργετημάτων.

[17]Gandharva / Μια κατηγορία γενικά καλοπροαίρετων θεϊκών όντων που κατοικούν στον ουρανό και είναι πιο γνωστά ως ουράνιοι μουσικοί.

[18]Asura / Μία από τις έξι τάξεις των αισθανόμενων όντων. Οι ασούρα δημιουργούνται και κυριαρχούνται από τον φθόνο, τη φιλοδοξία και την εχθρότητα και περιγράφονται μεταφορικά ως αδιάκοπα εμπλεκόμενοι σε διαμάχες με τους θεούς (deva). Συχνά απεικονίζονται στη βραχμανική μυθολογία έχοντας διαταρακτική επίδραση στην κοσμολογική και κοινωνική αρμονία.

[19]Garuḍa / Μια κατηγορία θεϊκών όντων που περιγράφονται ως πουλιά τύπου αετού με γιγάντια ανοίγματα φτερών. Είναι παραδοσιακά εχθροί των νάγκα. Στις Βέδες, λέγεται ότι έφεραν νέκταρ από τους ουρανούς στη γη.

[20]Kinnara / Μια κατηγορία μη ανθρώπινων όντων που μοιάζουν με ανθρώπους στο βαθμό που το ίδιο τους το όνομά σημαίνει «Ανθρωπος είναι αυτός;» Οι κιννάρα είναι μυθολογικά όντα που απαντώνται σε όλη την Ινδική λογοτεχνία και απεικονίζονται ως πλάσματα που είναι μισοί άνθρωποι, μισοί ζώο, συνήθως με κεφάλια ζώων πάνω στα ανθρώπινα σώματα. Θεωρούνται επίσης ως ουράνιοι μουσικοί με υψηλή εξειδίκευση.

[21]Mahoraga / Κυριολεκτικά «μεγάλο φίδι». Ένα υπόγειο ημιθεϊκό ον που παίρνει τη μορφή μεγάλου φιδιού, μερικές φορές με ανθρώπινο κορμό και κεφάλι.

[22]Akaniṣṭha / Το ανώτερο απο τα 17 πεδία του πεδίου της μορφής, το ανώτερο απο τα πέντε πεδία Śuddhāvāsa.

[23]Apocalyptic / εσχατολογία - φιλοσοφική ή θρησκευτική δοξασία η οποία κάνει λόγο για το τέλος του ανθρώπου, τη συντέλεια του κόσμου. (σημ.μτφρ.)

[24] Ιδιοποιούμαι / κάνω αυθαίρετα δικό μου κάτι που δεν μου ανήκει       wiktionary.org

pañcopādānaskandha / Τα πέντε [ψυχοσωματικά] σύνολα: μορφή, αίσθηση, αντίληψη, νοητικοί σχηματισμοί και συνειδήσεις. Σε ατομικό επίπεδο τα πέντε σύνολα, αναφέρονται στη βάση πάνω στην οποία προβάλλεται η λανθασμένη ιδέα του εαυτού. Αναφέρονται ως «βάσεις για ιδιοποίηση» (upādāna) στο βαθμό που κάθε εννοιολογική σύλληψη προκύπτει με βάση αυτά τα σύνολα.

[25]Aṣṭadaśadhātu / Τα δεκαοκτώ στοιχεία μέσω των οποίων παράγεται η αισθητηριακή εμπειρία: οι έξι βάσεις της αίσθησης ή τα όργανα των αισθήσεων, τα έξι αντίστοιχα αντικείμενα αίσθησης και οι έξι  συνειδήσεις των αισθήσεων.

[26]Expanse of reality / chos kyi dbyings / ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། / dharmadhātu

[27]The Tibetan word ’byin pa is multivalent, but it seems to suggest that the tathāgatas are actually causing the apocalyptic fire. J. S. Negi’s Tibetan-Sanskrit Dictionary has several pertinent renderings of ’byin pa. For example, niścar and pramuñc both carry the connotation of bringing something forth or about through an emittance. Uddharaṇa and its associated verb uddhṛ refer to a brand used to transfer fire from one sacrificial fire to another. The related ’byin pa po renders as sraṣtṛ, the creator of the universe. These connotations may create a more theistic image of the Tathāgata that is not generally accepted in Tibetan Mahāyāna Buddhism. However, there are several reasons internal to the text that suggest this reading: (1) Ulka’s original question asks why the world will be destroyed by fire, not why the tathāgatas teach about the destruction. The object of ’byin pa in the Tibetan is always the destruction proper, with no mention of its teaching. (2) The subsequent passages, via the gold analogy, describe the destruction of the world itself as beneficial, not the teaching as beneficial, and that the tathāgatas are the agents of this benefit. (3) The destruction of the world by a deity is central to brahmanical cosmology, elements of which the Buddha seems to incorporate in answering Ulka’s questions. (4) The reassurance that no being is harmed by the fire suggests that the Tathāgata would be responsible if some being were harmed, also suggesting the Tathāgata is the agent of the fire. However, one of the translation equivalents of ’byin pa is udbhid, which can mean “to mention,” so the theistic interpretation is not definitive. Keeping in mind the Mahāyāna notion of skillful means, the language here may be intentionally ambiguous to suit the metaphysical suppositions of a brahmanical audience. Thus, the equally ambiguous “bring forth” seems the most felicitous here.

[28]Daśabhūmi / Σύμφωνα με τη Μαχαγιάνα γενικά, η ανάπτυξη του Μποντισάτβα σε έναν πλήρως φωτισμένο Βούδα, χωρίζεται σε δέκα στάδια.

[29]Srotāpattiphala / Αυτός που έχει επιτύχει το πρώτο από τα τέσσερα επίπεδα επίτευξης στο μονοπάτι των Σραβάκα και που από εκεί και πέρα πλησιάζει συνεχώς τη νιρβάνα.​​

[30]Sakṛdāgāmiphala / Αυτός που έχει επιτύχει το δεύτερο από τα τέσσερα επίπεδα επίτευξης στο μονοπάτι των Σραβάκα και που θα ξαναγεννηθεί στη σαμσάρα για άλλη μια φορά.

[31]Anāgāmiphala / Αυτός που έχει επιτύχει το τρίτο από τα τέσσερα επίπεδα επίτευξης στο μονοπάτι των Σραβάκα και που δεν θα ξαναγεννηθεί στη σαμσάρα πια.

[32]Arhat / Αυτός που έχει επιτύχει το τέταρτο και τελευταίο επίπεδο επίτευξης στο μονοπάτι των Σραβάκα και που έχει επιτύχει την απελευθέρωση με τον τερματισμό όλων των νοητικών μολύνσεων. Χρησιμοποιείται επίσης ως επίθετο του Βούδα. Επίσης μεταφράζεται εδώ ως "άξιος".

[33]Pratyekabuddha / Κάποιος που έχει επιτύχει την απελευθέρωση εξ ολοκλήρου μέσω της δικής του ενατένισης ως αποτέλεσμα προόδου σε προηγούμενες ζωές, αλλά, σε αντίθεση με έναν Βούδα, δεν έχει τη συσσωρευμένη αρετή και το κίνητρο να διδάξει τους άλλους.

[34]Avaivartikabhūmi / Ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα στάδιο του μονοπατιού, στο οποίο είναι εξασφαλισμένη η περαιτέρω πρόοδος, χωρίς το ενδεχόμενο οπισθοδρόμησης σε προηγούμενο στάδιο.

[35]Cāturmahārājakāyika / Τα τέσσερα αντίστοιχα πεδία των Τεσσάρων Μεγάλων Βασιλέων—Βιρουντάκα, Βιρουπάκσα, Ντριταράστρα και Βαϊσραβάνα. Είναι τα χαμηλότερα από τα βασίλεια των θεών και βρίσκονται στις πλαγιές του όρους Μερού, ένα σε κάθε μία από τις τέσσερις κατευθύνσεις.

[36]Trāyastriṃśa / Το δεύτερο πεδίο του πεδίου της επιθυμίας, βρίσκεται στην κορφή του όρους Μερού και είναι η κατοικία του Σάκρα και των τριάντα τριών θεών.

[37]Yāma / Το τρίτο απο τα έξι πεδία του πεδίου της επιθυμίας. Λέγεται και Πεδίο Απαλλαγμένο απο Διαμάχες

[38]Tuṣitā / Το τέταρτο αποτα έξι πεδία του πεδίου της επιθυμίας. Εκεί όπου καοικούν όλοι οι μελλοντικοί Βούδες πριν την φώτισή τους.

[39]Nirmāṇarataya / Το πέμπτο απο τα έξι πεδία του πεδίου της επιθυμίας. Οι κάτοικοί του δημιουργούν μαγικά τα αντικείμενα της δικής τους απόλαυσης.

[40]Paranirmitavaśavartina / Το υψηλότερο απο τα έξι πεδία του πεδίου της επιθυμίας.  Οι κάτοικοί του απολαμβάνουν αντικείμενα που δημιουργούνται απο άλλους.

[41]Οι δώδεκα αιτιώδεις κρίκοι που διαιωνίζουν τη ζωή στη σαμσάρα, ξεκινώντας απο την άγνοια και τελειώνοντας με τον θάνατο.

[42]Διάφορα μέρη και εκκρίσεις του σώματος

[43]Avīci / Η κατώτερη κόλαση, η όγδοη από τις οκτώ καυτές κολάσεις.

[44]Άρχατ