[7-10]   Ευγενής Σούτρα του Μεγάλου Οχήματος

Το Ξεκαθάρισμα της Πρόθεσης

7^ο Κεφάλαιο

7.1

Έπειτα, ο μποντισάτβα Παραμαρτασαμουντγκάτα^[i] ρώτησε τον Μπαγκαβάν:

«Μπαγκαβάν, όταν ήμουν μόνος σε ένα ερημητήριο, είχα την ακόλουθη σκέψη: ‘ο Μπαγκαβάν μίλησε με πολλούς τρόπους και για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των πέντε συνόλων ειδικά, αναφέροντας το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εμφάνισης τους , της διάλυσης, της εγκατάλειψης και της κατανόησής τους. Μίλησε επίσης και για τα δώδεκα πεδία των αισθήσεων^[ii], την εξαρτημένη εμφάνιση και τα τέσσερα είδη συντήρησης^[iii]. Ο Μπαγκαβάν μίλησε επίσης με πολλούς τρόπους και για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των τεσσάρων ευγενών αληθειών, αναφέροντας τη κατανόηση της δυστυχίας, την εγκατάλειψη της αιτίας της δυστυχίας, την επίτευξη της παύσης της δυστυχίας και την εξάσκηση του μονοπατιού. Ο Μπαγκαβάν μίλησε επίσης και με πολλούς τρόπους για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των δεκαοκτώ στοιχείων^[iv], αναφέροντας τις ποικιλίες, την πολλαπλότητα, την εγκατάλειψή και την κατανόησή τους. Ο Μπαγκαβάν μίλησε επίσης με πολλούς τρόπους και για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των τεσσάρων εφαρμογών της επαγρύπνησης, αναφέροντας τους δυσμενείς παράγοντες, τα αντίδοτα, την άσκηση, την εμφάνισή τους από την απουσία εμφάνιση τους, την παραμονή τους αφού εμφανιστούν και την διατήρηση, την συνέχιση ή την αύξησή τους. Ομοίως, μίλησε επίσης με πολλούς τρόπους για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των τεσσάρων ειδών ορθής αυτοσυγκράτησης^[v], των τεσσάρων βάσεων των υπερφυσικών δυνάμεων^[vi], των πέντε ικανοτήτων^[vii], των πέντε δυνάμεων και των επτά κλάδων της φώτισης^[viii].  Ο Μπαγκαβάν μίλησε επίσης με πολλούς τρόπους και για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των οκτώ κλάδων του μονοπατιού, αναφέροντας τους αρνητικούς παράγοντες, τα αντίδοτα και τις ασκήσεις, την εμφάνιση τους από την απουσία εμφάνισης τους και την παραμονή τους αφού εμφανιστούν και την διατήρηση, την συνέχιση ή την αύξησή τους.

«Όταν ο Μπαγκαβάν είπε ότι, ‘όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία^[ix], αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά σε κατάσταση γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα^[x]’, ποια ήταν η βαθύτερη πρόθεση του Μπαγκαβάν; Θα ήθελα να ρωτήσω τον Μπαγκαβάν σχετικά με αυτό το σημείο^[xi]: τι σκεφτόταν ο Μπαγκαβάν όταν είπε πως, ‘όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, είναι αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά σε κατάσταση γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα’; »

 

7.2

Ο Μπαγκαβάν απάντησε στον μποντισάτβα Παραμαρτασαμουντγκάτα: «Παραμαρτασαμουντγκάτα αυτός ο στοχασμός σου εμφανίστηκε μέσα απ’ την αρετή και όπως αρμόζει. Είναι πράγματι εξαιρετικός. Κάνεις αυτήν την ερώτηση για το όφελος και την ευτυχία πολλών όντων, από συμπόνια για τον κόσμο, για την ευημερία, το όφελος και την ευτυχία όλων των όντων, συμπεριλαμβανομένων των θεών και των ανθρώπων. Το κίνητρό σου όταν ρώτησες τον Τατάγκατα γι αυτό το συγκεκριμένο θέμα, ήταν εξαιρετικό. Επομένως άκου, Παραμαρτασαμουντγκάτα. Θα σου εξηγήσω ποια ήταν η βαθύτερη πρόθεσή μου όταν δήλωσα πως, ‘ όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά σε κατάσταση γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα.’

 

7.3

«Η απουσία ουσίας σε όλα τα φαινόμενα Παραμαρτασαμουντγκάτα, έχει τρεις όψεις. Έχοντας κατά νου, την απουσία ουσίας ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, την απουσία ουσίας ως προς την εμφάνιση και την απουσία ουσίας ως προς το τελικό, δίδαξα για την απουσία ουσίας σε όλα τα φαινόμενα.

 

 

 

7.4

«Ποια είναι η απουσία ουσίας σε όλα τα φαινόμενα, σε σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά; Είναι το φανταστικό [φανταστική φύση] ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των φαινομένων. Γιατί; Διότι όσο και αν αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τίθεται κατ’ όνομα και συμβατικά, δεν τίθεται στη βάση μιας ουσίας ή κάποιου διακριτού [χαρακτηριστικού]. Επομένως ονομάζεται απουσία ουσίας σε όλα τα φαινόμενα ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

 

7.5

«Ποια είναι η απουσία ουσίας σε όλα τα φαινόμενα, σε σχέση με την εμφάνιση, Παραμαρτασαμουντγκάτα; Είναι το εξαρτώμενο από το άλλο [η εξαρτημένη φύση] ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των φαινομένων. Γιατί; Διότι αυτό είναι [το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό] που εμφανίζεται λόγω άλλων αιτιών [εκτός του ίδιου] και όχι από τον εαυτό του. Γι αυτό ονομάζεται απουσία ουσίας ως προς την εμφάνιση.

 

7.6

«Ποια είναι η απουσία ουσίας σε όλα τα φαινόμενα, σε σχέση με το απόλυτο^[xii] Παραμαρτασαμουντγκάτα; Τα φαινόμενα που εμφανίζονται εξαρτώνται από αιτίες, [τα φαινόμενα] δεν έχουν κάποια ουσία λόγω της απουσίας ουσίας ως προς την εμφάνιση και επίσης δεν έχουν ουσία λόγω της απουσίας τελικής ουσίας. Γιατί; Διότι Παραμαρτασαμουντγκάτα, έδειξα ότι το αντικείμενο αναφοράς που συμβάλλει στον εξαγνισμό των φαινομένων είναι το απόλυτο^[xiii], όμως το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό [που είναι] η εξαρτημένη φύση, δεν είναι το αντικείμενο αναφοράς που συμβάλλει στον εξαγνισμό. Επομένως, η απουσία ουσίας ονομάζεται απουσία ουσίας ως προς το απόλυτο.

«Επιπλέον Παραμαρτασαμουντγκάτα, το πραγματικό [η τέλεια υπαρκτή φύση] ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των φαινομένων θα πρέπει επίσης να αναφέρεται ως απουσία ουσίας^[xiv] ως προς το απόλυτο. Γιατί; Επειδή Παραμαρτασαμουντγκάτα, η απουσία εαυτού στα φαινόμενα ονομάζεται απουσία ουσίας στα φαινόμενα, που είναι το απόλυτο, αλλά το απόλυτο χαρακτηρίζεται από την απουσία ουσίας όλων των φαινομένων. Γι αυτό ονομάζεται απουσία ουσίας ως προς το απόλυτο^[xv].

 

7.7  

«Έτσι είναι Παραμαρτασαμουντγκάτα: θεώρησε την απουσία ουσίας σε σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, να είναι ακριβώς σαν ένα [μη υπαρκτό] λουλούδι του ουρανού. Θεώρησε την απουσία ουσίας σε σχέση με την εμφάνιση καθώς και την απουσία ουσίας σε σχέση με την μία όψη του τελικού, να είναι ακριβώς σαν μια μαγική ψευδαίσθηση. Θεώρησε την απουσία ουσίας σε σχέση με την άλλη όψη του τελικού, που αποτελείται από την απουσία εαυτού των φαινομένων και διαπερνά τα πάντα, να είναι ακριβώς σαν το διάστημα, που αποτελείται από την απουσία ουσίας της μορφής και διαπερνά τα πάντα.

 

7.8

«Έχοντας κατά νου αυτήν την τρίπτυχη απουσία ουσίας Παραμαρτασαμουντγκάτα, δίδαξα αυτό που ονομάζεται απουσία ουσίας όλων των φαινομένων. Έχοντας κατά νου Παραμαρτασαμουντγκάτα, την απουσία ουσίας των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, δίδαξα ότι, ‘όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά σε κατάσταση γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα.’ Γιατί; Επειδή Παραμαρτασαμουντγκάτα, αυτό που δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, είναι αγέννητο. Αυτό που δεν γεννιέται, είναι ακατάπαυστο. Αυτό που είναι αγέννητο και ακατάπαυστο βρίσκεται πρωταρχικά σε κατάσταση γαλήνης. Αυτό που βρίσκεται πρωταρχικά σε κατάσταση γαλήνης, βρίσκεται φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα. Γι αυτό που βρίσκεται φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα, δεν υπάρχει ούτε το παραμικρό [υπόλειμμα] που να περνά στην κατάσταση της νιρβάνα^[xvi]. Επομένως, έχοντας κατά νου την απουσία ουσίας σε σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, δίδαξα ότι, ‘όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα.’ 

 

7.9

«Έχοντας κατά νου Παραμαρτασαμουντγκάτα, την απουσία ουσίας σε σχέση με το απόλυτο [F.18.a] που χαρακτηρίζεται από την απουσία εαυτού, δίδαξα «’Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνας.» Γιατί; Επειδή η απουσία ουσίας σε σχέση με το απόλυτο, που χαρακτηρίζεται από την απουσία εαυτού, υπάρχει πράγματι μόνιμα και αμετάβλητα. Ως η φύση των φαινομένων δεν υπόκειται σε συνθήκες και είναι απαλλαγμένη από όλες τις μολύνσεις. Αυτό που μόνιμα και αμετάβλητα υπάρχει ως η ίδια η φύση των φαινομένων, όντας ελεύθερο από συνθήκες, είναι αγέννητο και ακατάπαυστο λόγω του ότι είναι ελεύθερο από συνθήκες. Επειδή είναι απαλλαγμένο από όλες τις μολύνσεις, είναι πρωταρχικά σε κατάσταση γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνας. Επομένως, έχοντας κατά νου την απουσία ουσίας σε σχέση με το απόλυτο, που χαρακτηρίζεται από την απουσία εαυτού, δίδαξα, «Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της  γαλήνης, και φυσικά στην  κατάσταση της νιρβάνας».

 

7.10

«Παραμαρτασαμουντγκάτα, δεν προσδιόρισα τα τρία είδη απουσίας ουσίας, επειδή όσοι βρίσκονται στον κόσμο των όντων θεωρούν ότι η φανταστική, η εξαρτημένη και η τέλεια υπαρκτή ουσία διαφέρουν από τη φύση τους. Αλλά το έκανα επειδή επιθέτουν μια φανταστική ουσία στην εξαρτημένη ουσία και την τέλεια υπαρκτή ουσία κι επειδή ορίζουν την εξαρτημένη  ουσία και την τέλεια υπαρκτή ουσία ως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μιας φανταστικής ουσίας. Ενώ τα ορίζουν μ’ αυτόν τον τρόπο, ο νους τους που είναι κορεσμένος από χαρακτηρισμούς, περιορίζεται σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς και [δημιουργεί μια] προδιάθεση προς αυτούς. Σ’ αυτή τη βάση, αντιλαμβάνονται εσφαλμένα την εξαρτημένη ουσία και την τέλεια υπαρκτή ουσία ως τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μιας φανταστικής ουσίας.  [F.18.b] Αφού τα έχουν συλλάβει εσφαλμένα μ’ αυτόν τον τρόπο, με την λανθασμένη αντίληψη ότι η εξαρτημένη ουσία είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μιας φανταστικής ουσίας που ενεργεί ως αιτία και συνθήκη, στο μέλλον θα εμφανίσουν μια εξαρτημένη ουσία. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μολυνθούν από τις αμαυρώσεις των πέπλων, του κάρμα και της γέννησης. Επειδή δεν θα περάσουν πέρα από τη σαμσάρα, θα μετενσαρκωθούν και θα περιπλανηθούν ανάμεσα στα όντα των κολάσεων, των ζώων, των πεινασμένων φαντασμάτων, των ντέβα και των ημιθέων και των ανθρώπων για πολύ μεγάλο διάστημα.

 

7.11

«Μεταξύ αυτών των όντων, Παραμαρτασαμουντγκάτα, μερικά δεν δημιουργούν ρίζες αρετής από την αρχή. Δεν απομακρύνουν τα εμπόδια^[xvii] ούτε ωριμάζουν τη νοητική τους ροή. Η εμπιστοσύνη τους στη διδασκαλία μου είναι περιορισμένη και δεν έχουν ολοκληρώσει τις συσσωρεύσεις της αρετής και της σοφίας. Μεταβιβάζω σε αυτά τα όντα τη διδασκαλία για την ουσία σε σχέση με την εμφάνιση. Μόλις ακούσουν αυτή τη διδασκαλία, καταλαβαίνουν ότι τα εξαρτημένα φαινόμενα που αναδύονται εξαρτημένα από τις αιτίες είναι παροδικής, ασταθούς και αναξιόπιστης φύσης. Αναπτύσσουν αποστροφή και απέχθεια προς τα εξαρτημένα φαινόμενα. Μόλις το κάνουν αυτό, απομακρύνονται από την αρνητικότητα. Χωρίς να διαπράττουν κανένα αδίκημα, εδραιώνονται στην αρετή. Με αυτό ως αιτία, παράγουν τις ρίζες της αρετής που δεν είχαν ακόμη παραχθεί. Καθαρίζουν τα εμπόδια που δεν είχαν ακόμη καθαριστεί. Ωριμάζουν τη νοητική τους ροή, που δεν είχε ακόμα ωριμάσει. Ως αποτέλεσμα, η εμπιστοσύνη τους στη διδασκαλία μου μεγαλώνει, και θα επιτύχουν τη συσσώρευση της αρετής και της σοφίας.

 

7.12

«Παρόλο που τέτοια όντα έχουν παράξει με αυτόν τον τρόπο ρίζες αρετής μέχρι την ολοκλήρωση της συσσώρευσης της αρετής και της σοφίας, αυτά [F.19.a] δεν κατανοούν την απουσία ουσίας ως προς την εμφάνιση ακριβώς όπως είναι, ως την απουσία ουσίας ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και την ουσία ως προς το απόλυτο στις δύο όψεις του. Για το λόγο αυτό, δεν θα έχουν αποστροφή για όλα τα εξαρτημένα φαινόμενα, [ούτε θα είναι]εντελώς απαλλαγμένοι από την επιθυμία ή εντελώς απελευθερωμένοι. Δεν θα είναι πλήρως απελευθερωμένοι από όλα τα βάσανα των μολύνσεων, του κάρμα και της γέννησης. Γι' αυτούς, λοιπόν, ο Ταταγκάτα μεταδίδει τη διδασκαλία για την απουσία ουσίας ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και την απουσία ουσίας ως προς το απόλυτο. Το κάνει αυτό για να τους κάνει να νιώσουν αποστροφή απέναντι σε όλα τα εξαρτημένα φαινόμενα, καθώς και για να τους απαλλάξει από την επιθυμία, να τους απελευθερώσει πλήρως και να τους οδηγήσει τέλεια^[xviii] πέρα από τα βάσανα των μολύνσεων, του κάρμα και της γέννησης.

 

7.13

«Μόλις ακούσουν αυτή τη διδασκαλία, δεν αντιλαμβάνονται λανθασμένα την εξαρτημένη φύση^[xix] ως το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μιας φανταστικής φύσης^[xx]. Ως αποτέλεσμα, αποδέχονται την απουσία ουσίας σε σχέση με την εμφάνιση ως την απουσία ουσίας σε σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και την απουσία ουσίας σε σχέση με τις δύο όψεις του απόλυτου. Το διακρίνουν και το κατανοούν ακριβώς όπως είναι. Είναι κάπως έτσι: Ο νους τους, που δεν είναι πλέον κορεσμένος με προσδιορισμούς, δεν περιορίζεται σε αυτούς τους προσδιορισμούς ούτε έχει προδιάθεση προς αυτούς. Ως αποτέλεσμα, αποκτώντας τις δυνάμεις της σοφίας σε αυτή τη ζωή και διακόπτοντας τέλεια τη συνέχεια/ροή [των συνόλων/σκάντα] σε μια μελλοντική ύπαρξη, θα θέσουν τέλος στο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εξαρτημένης φύσης. Σε αυτή τη βάση, θα έχουν πλήρη αποστροφή σε όλα τα εξαρτημένα φαινόμενα, θα είναι πλήρως απαλλαγμένοι από την επιθυμία και πλήρως απελευθερωμένοι. [F.19.b] Θα απελευθερωθούν πλήρως από όλα τα βάσανα των μολύνσεων, του κάρμα και της γέννησης.

 

7.14

«Επιπλέον, Παραμαρτασαμουντγκάτα, ακόμη και εκείνοι που ανήκουν στην γενεαλογία του οχήματος των Ακροατών επιτυγχάνουν τη νιρβάνα, την ανυπέρβλητη ευτυχία, μέσω αυτού ακριβώς του μονοπατιού και ταξιδιού, καθώς και εκείνοι που ανήκουν στην γενεαλογία του οχήματος των Πρατυεκαβούδα και στην γενεαλογία των Τατάγκατα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αποτελεί το μοναδικό μονοπάτι εξαγνισμού για τους Ακροατές, τους Πρατυεκαβούδα και τους Μποντισάτβα. Εφόσον υπάρχει μόνο ένας και μοναδικός εξαγνισμός, δεν υπάρχει άλλος. Επομένως, έχοντας αυτό κατά νου, δίδαξα το Ενιαίο Όχημα. Ωστόσο, στα πεδία των όντων, υπάρχουν διάφορα είδη όντων που από τη φύση τους έχουν αδύναμες ικανότητες, ή μέτριες ικανότητες, ή οξείες ικανότητες.

 

7.15

«Παραμαρτασαμουντγκάτα, ακόμα και αν προσπαθούσαν τόσο όσο όλοι οι Βούδες^[xxi], τα άτομα που ανήκουν στην γενεαλογία των Ακροατών με μοναδικό τους προορισμό την κατάσταση της γαλήνης, δεν θα μπορούσαν να φτάσουν στην καρδιά της φώτισης και να επιτύχουν την ανυπέρβλητη, πλήρη και τέλεια φώτιση. Γιατί; Επειδή, έχοντας περιορισμένη συμπόνια και μεγάλο φόβο για την δυστυχία, ανήκουν σε μια γενεαλογία που είναι από τη φύση της κατώτερη. Έτσι, έχοντας περιορισμένη συμπόνια, αποφεύγουν να αγωνίζονται για την ευημερία των όντων. Επειδή φοβούνται τη δυστυχία, αποφεύγουν την εξαρτημένη διεργασία των νοητικών παραγόντων^[xxii]. Ωστόσο, δεν δίδαξα ότι η αποφυγή της προσπάθειας για την ευημερία των όντων και η αποφυγή της εξαρτημένης διεργασίας των νοητικών παραγόντων, είναι η ανυπέρβλητη, πλήρης και τέλεια φώτιση. Επομένως, αυτά τα άτομα ονομάζονται εκείνοι που έχουν την κατάσταση της γαλήνης ως τον μοναδικό τους προορισμό.

 

7.16

«Δίδαξα ότι οι Ακροατές που προχωρούν προς την φώτιση, ανήκουν στην [F.20.a] κατηγορία των Μποντισάτβα^[xxiii] επειδή, απελευθερωμένοι από τη συσκότιση των πέπλων και εμπνευσμένοι από τους Τατάγκατα, απελευθερώνουν το νου τους από τα πέπλα των γνωστικών αντικειμένων. [Μόνο] επειδή απελευθέρωσαν πρώτα τον εαυτό τους από τη συσκότιση των μολύνσεων για δικό τους όφελος, ο Ταταγκάτα τους προσδιόρισε ως τη γενεαλογία των Ακροατών^[xxiv].

 

7.17

«Έτσι, Παραμαρτασαμουντγκάτα, υπάρχουν όντα με διάφορους βαθμούς εμπιστοσύνης στο Ντάρμα και στη Βινάγια^[xxv] μου, που έχουν καλώς κηρυχτεί, έχουν καλώς διδαχθεί, είναι αγνά στην πρόθεσή τους και έχουν καλώς μεταδοθεί. Σε αυτή τη διδασκαλία, Παραμαρτασαμουντγκάτα, ο Τατάγκατα, έχοντας κατά νου τα τρία είδη απουσίας ουσίας^[xxvi], διδάσκει μέσω μιας διδασκαλίας με προσωρινό νόημα: "Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα^[xxvii]".

 

7.18

«Μεταξύ αυτών των όντων, Παραμαρτασαμουντγκάτα, ορισμένα έχουν δημιουργήσει ρίζες αρετής, έχουν καθαρίσει τις συσκοτίσεις τους και έχουν ωριμάσει τη νοητική τους ροή. Έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στη διδασκαλία μου και έχουν επιτύχει τη συσσώρευση της αρετής και της σοφίας^[xxviii]. Μόλις ακούσουν τη διδασκαλία μου, κατανοούν τις εξηγήσεις μου σύμφωνα με την κρυμμένη πρόθεσή μου^[xxix], ακριβώς όπως είναι. Επιπλέον, αναγνωρίζουν ότι αυτή η διδασκαλία είναι η αλήθεια. Μέσω της σοφίας τους, αντιλαμβάνονται το νόημά της, ακριβώς όπως είναι. Και με την ενασχόληση τους στην εξάσκηση αυτής της συνειδητοποίησης, θα φτάσουν πολύ γρήγορα στην τελική κατάσταση. Θα αναπτύξουν πίστη σε αυτές τις διδασκαλίες και θα σκεφτούν: "Καταπληκτικό! Ο Μπαγκαβάν είναι πλήρως και τέλεια φωτισμένος. Χάρη σ’ αυτόν, αφυπνίζεται κανείς τέλεια ως προς όλα τα φαινόμενα".

 

7.19

«Μεταξύ αυτών των όντων, κάποια δεν έχουν δημιουργήσει ρίζες αρετής, δεν έχουν καθαρίσει τις αμαυρώσεις τους και δεν έχουν ωριμάσει τις νοητικές τους ροές. Η εμπιστοσύνη τους στη διδασκαλία μου είναι περιορισμένη και [F.20.b] δεν έχουν επιτύχει τη συσσώρευση της αρετής και της σοφίας. Είναι τίμιοι και ειλικρινείς. Ανίκανοι να αξιολογήσουν και να αντικρούσουν [τις απόψεις των άλλων], δεν θεωρούν τη δική τους ως υπέρτατη. Μόλις ακούσουν τη διδασκαλία μου, παρόλο που δεν κατανοούν τις εξηγήσεις μου, σύμφωνα με την κρυμμένη πρόθεσή μου ακριβώς όπως είναι, εξακολουθούν να αναπτύσσουν εμπιστοσύνη και πίστη σε αυτές τις διδασκαλίες: "Ο λόγος του Τατάγκατα είναι βαθύς και έχει την όψη της βαθύτητας. [Επειδή] η κενότητα είναι το θέμα αυτής της διδασκαλίας, είναι δύσκολο να το αντιληφθεί κανείς και δύσκολα το κατανοεί. Υπερβαίνει την κριτική και δεν ανήκει στον τομέα της εικασίας. Μπορεί [μόνο] να γίνει γνωστή από ευφυείς μελετητές που είναι καλά καταρτισμένοι στα λεπτοφυή [θέματα]. " Σκέφτονται: "Δεν καταλαβαίνουμε το νόημα αυτής της σούτρα και αυτών των διδασκαλιών που διδάχθηκαν από τον Μπαγκαβάν. Βαθιά είναι η φώτιση του Βούδα και η φύση των φαινομένων. Μόνο ο Τατάγκατα τα κατανοεί. Εμείς, ωστόσο, δεν το καταλαβαίνουμε. Το Ντάρμα που διδάσκεται από τους Τατάγκατα, προκύπτει σύμφωνα με τις διάφορες κλίσεις των όντων. Η γνώση και η αντίληψή τους είναι άπειρες, ενώ οι δικές μας είναι απλώς σαν τα [ρηχά] ίχνη από τις οπλές που αφήνει μια αγελάδα". Γεμάτοι με αφοσίωση για αυτές τις ομιλίες, τις καταγράφουν επίσης. Αφού τις έχουν καταγράψει, τις θυμούνται, τις διαβάζουν, τις διαδίδουν, τις τιμούν, τις εκθέτουν, τις απαγγέλλουν και τις ψάλλουν δυνατά. Ωστόσο, επειδή δεν κατανοούν αυτές τις βαθιές διδασκαλίες σύμφωνα με την κρυμμένη πρόθεσή μου, δεν μπορούν να αφοσιωθούν στις διάφορες πτυχές της άσκησης. Επομένως, θα [προοδεύσουν] περαιτέρω  με τη συσσώρευση της αρετής και της σοφίας τους, και εκείνοι που έχουν ακόμα ανώριμες νοητικές ροές, θα τις ωριμάσουν.

 

7.20

«Άλλα όντα δεν έχουν ολοκληρώσει τέλεια αυτά τα στάδια μέχρι τη μεγάλη συσσώρευση της αρετής και της σοφίας. [F.21.α] Είναι ανέντιμοι και ανειλικρινείς. Ικανοί να αξιολογούν και να αντικρούουν [τις απόψεις των άλλων], θεωρούν τις δικές τους ως υπέρτατες^[xxx]. Μόλις ακούσουν τη διδασκαλία μου, δεν κατανοούν τις βαθιές εξηγήσεις μου σύμφωνα με την κρυμμένη πρόθεσή μου ακριβώς όπως είναι. Παρόλο που έχουν εμπιστοσύνη σε αυτή τη διδασκαλία, την αντιλαμβάνονται λανθασμένα^[xxxi] σύμφωνα με την κυριολεκτική της σημασία: "Όλα τα φαινόμενα είναι μόνο χωρίς ουσία, μόνο αγέννητα, μόνο ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης μόνο, και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα μόνο ". Ως συνέπεια αυτού, αποκτούν την άποψη ότι όλα τα φαινόμενα είναι ανύπαρκτα και την άποψη ότι είναι χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, μόλις αποκτήσουν αυτές τις απόψεις, απορρίπτουν όλα τα φαινόμενα [απορρίπτοντας] όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, απορρίπτοντας έτσι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φανταστικής [φύσης] καθώς και της εξαρτημένης [φύσης] και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της τέλεια υπαρκτής [φύσης]. Γιατί λέγεται ότι απορρίπτουν και τα τρία ιδιαίτερα χαρακτηριστικά; Επειδή, Παραμαρτασαμουντγκάτα, αν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εξαρτημένης και της τέλεια υπαρκτής [φύσης] γίνουν αποδεκτά, τότε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της φανταστικής [φύσης]θα γίνει επίσης ξεκάθαρα αντιληπτό. Τώρα, εκείνοι που θεωρούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εξαρτημένης και της τέλεια υπαρκτής [φύσης] ως ανύπαρκτα, έχουν ήδη απορρίψει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της φανταστικής [φύσης]. Γι' αυτό ονομάζονται εκείνοι που απορρίπτουν και τα τρία ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Θεωρούν τη διδασκαλία μου ως την αλήθεια, ενώ παράλληλα πιστεύουν μια ανοησία ως το νόημά της. Εκείνοι που θεωρούν τη διδασκαλία μου ως την αλήθεια, ενώ θεωρούν μια ανοησία ως το νόημά της, προσκολλώνται στη διδασκαλία μου ως την αλήθεια, ενώ ταυτόχρονα προσκολλώνται σε μια ανοησία ως το νόημά της. Εφόσον έχουν εμπιστοσύνη στη διδασκαλία μου, θα προοδεύσουν αναπτύσσοντας ενάρετες ιδιότητες. Ωστόσο, επειδή κάνουν λάθος και αντιλαμβάνονται μια ανοησία ως το νόημα της διδασκαλίας μου, θα απομακρυνθούν από τη σοφία. Απομακρυνόμενοι από τη σοφία, [F.21.b] θα απομακρυνθούν από τις τεράστιες και αμέτρητες ενάρετες ιδιότητες.

 

7.21

«[Κάποιοι] άλλοι ακούνε από αυτά τα όντα, ότι η διδασκαλία μου είναι η αλήθεια, που το νόημά της όμως είναι ανοησία. Τότε, ενθουσιασμένοι από αυτή την άποψη, δέχονται ότι η διδασκαλία μου είναι η αλήθεια που το νόημά της όμως είναι μια ανοησία. Έτσι, αντιλαμβάνονται λανθασμένα τη διδασκαλία μου ως την αλήθεια που το νόημά της όμως είναι μια ανοησία. Ως συνέπεια αυτού, θα πρέπει να ξέρετε ότι θα απομακρυνθούν κι αυτοί από τις ενάρετες ιδιότητες.

 

7.22

«Άλλοι, που δεν τους αρέσει αυτή η οπτική, κυριεύονται από φόβο και ανησυχία όταν ακούνε ότι όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα. Τότε λένε: "Αυτά δεν είναι τα λόγια του Βούδα, αλλά τα λόγια του Μάρα!". Σκεπτόμενοι με αυτόν τον τρόπο, απορρίπτουν αυτόν τον λόγο, τον υποτιμούν, τον δυσφημίζουν και τον επικρίνουν. Ως συνέπεια αυτού, θα αποκτήσουν τη μεγάλη κακοτυχία καθώς και τη μεγάλη καρμική συσκότιση [της απόρριψης της αλήθειας]. Γι' αυτό ακριβώς είπα: "Εκείνοι που παραπλανούν το πλήθος των όντων ώστε να αποκτούν τη μεγάλη καρμική συσκότιση, οι οποίοι θεωρούν όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ως ανύπαρκτα και διδάσκουν κάποιες ανοησίες ως το νόημα της διδασκαλίας μου, επιβαρύνονται με τη μεγάλη καρμική συσκότιση [της απόρριψης της αλήθειας].

 

7.23

«Παραμαρτασαμουντγκάτα, μεταξύ αυτών των όντων, κάποιοι δεν έχουν δημιουργήσει ρίζες αρετής, δεν έχουν καθαρίσει τις αμαυρώσεις τους και δεν έχουν φέρει τη νοητική τους ροή σε ωριμότητα. Η εμπιστοσύνη τους στη διδασκαλία μου είναι περιορισμένη και δεν έχουν επιτύχει τη συσσώρευση της αρετής και της σοφίας. Είναι ανέντιμοι και ανειλικρινείς. Παρόλο που δεν είναι σε θέση να αξιολογήσουν και να αντικρούσουν [τις απόψεις των άλλων], θεωρούν τις δικές τους ως υπέρτατες. Όταν ακούνε τη διδασκαλία μου, ούτε κατανοούν τις εξηγήσεις μου σύμφωνα με την κρυμμένη πρόθεσή μου ακριβώς όπως είναι, ούτε αναπτύσσουν εμπιστοσύνη σε αυτή τη διδασκαλία. Αποδέχονται ότι η διδασκαλία μου δεν είναι η αλήθεια και το νόημά της είναι μια ανοησία. Λένε, 'Αυτά δεν είναι τα λόγια του Βούδα [F.22.a] αλλά τα λόγια του Μάρα!' Σκεπτόμενοι με αυτόν τον τρόπο, απορρίπτουν αυτόν τον λόγο, τον υποτιμούν, τον δυσφημούν, τον επικρίνουν και διαστρεβλώνουν [το νόημά του]. Με πολλούς τρόπους, καταπιάνονται με την απόρριψη, την υποτίμηση και την υπονόμευση αυτού του λόγου, θεωρώντας εχθρούς όσους είναι αφοσιωμένοι σε αυτόν. Από την αρχή, επηρεάζονται από την καρμική συσκότιση [της απόρριψης της αλήθειας]. Ως συνέπεια αυτού, οδηγούν και [τους άλλους] στην καρμική αυτή συσκότιση. Παρόλο που είναι εύκολο να προσδιοριστεί η αρχή αυτής της καρμικής συσκότισης, είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πόσα μυριάδες κάλπα θα διαρκέσει.

Έτσι, αυτοί είναι Παραμαρτασαμουντγκάτα, οι διάφοροι βαθμοί εμπιστοσύνης στο Ντάρμα μου και στη Βινάγια μου, που έχουν καλώς κηρυχτεί, έχουν καλώς διδαχθεί, είναι αγνά στην πρόθεσή τους και έχουν καλώς μεταδοθεί.»

 

7.24

Στη συνέχεια, τότε, ο Μπαγκαβάν είπε αυτούς τους στίχους:

 

«Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα,

ακατάπαυστα, πρωταρχικά σε κατάσταση γαλήνης,

και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα.

Ποιος σοφός άνθρωπος θα το έλεγε αυτό χωρίς κάποια κρυμμένη πρόθεση;

 

«Έχω μιλήσει για την απουσία ουσίας

σε σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, την εμφάνιση και το απόλυτο.

Κανένας σοφός άνθρωπος που κατανοεί την κρυμμένη πρόθεσή μου

δεν θα ταξιδέψει στο μονοπάτι που οδηγεί στη αρνητικότητα.

 

«Υπάρχει μόνο ένα μονοπάτι εξαγνισμού για όλα τα όντα,

όπως υπάρχει και μόνο ένας εξαγνισμός, όχι δύο.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, ακόμη και αν υπάρχουν διάφορες καταβολές των όντων,

διακήρυξα το Μοναδικό Όχημα.

 «Στον κόσμο των όντων, αναρίθμητα είναι

τα μοναχικά όντα που επιτυγχάνουν τη νιρβάνα,

ενώ σπάνιοι είναι εκείνοι που έχουν επιτύχει τη νιρβάνα

και διαθέτουν την ενέργεια και τη συμπόνια για να μην απομακρύνονται από τα όντα. [F.22.b]

 

«Λεπτοφυής, ασύλληπτη και αδιαφοροποίητη

είναι η αμόλυντη σφαίρα εκείνων που απελευθερώθηκαν.

Μη δυαδική και ανείπωτη, ευδαιμονική και αναλλοίωτη,

είναι η ολοκλήρωση όλων των [προθέσεων], η απελευθέρωση από όλα τα δεινά και τις μολύνσεις».

 

7.25

Τότε, ο μποντισάτβα Παραμαρτασαμουντγκάτα είπε στον Μπαγκαβάν: "Μπαγκαβάν, η ομιλία που εκθέτει την κρυμμένη πρόθεση των Βούδα είναι λεπτή, εξαιρετικά λεπτή, βαθιά, εξαιρετικά βαθιά, δύσκολα κατανοείται και εξαιρετικά δύσκολα [γίνεται] κατανοητή. Πόσο θαυμάσια, πόσο υπέροχη είναι!

«Έτσι αντιλαμβάνομαι το νόημα του λόγου του Μπαγκαβάν: Η φαινομενική εμφάνιση των εξαρτημένων φαινομένων, δηλαδή η βάση του ιδιαίτερου χαρακτηριστικού της φανταστικής [φύσης], το αντικείμενο της σκεπτοδιαδικασίας, τίθεται ονομαστικά και συμβατικά ως ουσιώδες χαρακτηριστικό ή διακριτικό χαρακτηριστικό, για παράδειγμα ως το σκάντα της μορφής, η εμφάνισή του, η παύση του, η εγκατάλειψή του ή η κατανόηση αυτού του σκάντα. Αυτό που τίθεται με αυτόν τον τρόπο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της φανταστικής [φύσης]. Γι' αυτόν το λόγο, Μπαγκαβάν, αναφέρθηκες στην απουσία ουσίας σε σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των φαινομένων. Η φαινομενική εμφάνιση των εξαρτημένων φαινομένων, δηλαδή η βάση του φανταστικού ιδιαίτερου χαρακτηριστικού, το αντικείμενο της σκεπτοδιαδικασίας, είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εξαρτημένης [φύσης]. Για το λόγο αυτό, Μπαγκαβάν, αναφέρθηκες στην απουσία ουσίας όσον αφορά, τόσο την εμφάνιση των φαινομένων όσο και το απόλυτο σε μία από τις όψεις του.

«Έτσι αντιλαμβάνομαι το νόημα του λόγου του Μπαγκαβάν: αυτή η ίδια η φαινομενική εμφάνιση των εξαρτημένων φαινομένων, δηλαδή η βάση του φανταστικού ιδιαίτερου χαρακτηριστικού, το αντικείμενο της σκεπτοδιαδικασίας, στερείται οποιασδήποτε πραγματικότητας ή ουσίας, ως αυτό που έχει ένα φανταστικό ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. [F.23.α] Εξαιτίας αυτού, αυτή η ανυπαρξία ουσίας ή η απουσία εαυτού στα φαινόμενα, η αληθινή πραγματικότητα, το αναφορικό αντικείμενο που οδηγεί στον εξαγνισμό, είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της τέλεια υπαρκτής φύσης. Για τον λόγο αυτό, Μπαγκαβάν, αναφέρθηκες στην ουσία των φαινομένων σε σχέση με το απόλυτο στην άλλη του όψη.

Θα πρέπει να προχωρήσει κανείς με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και με τα υπόλοιπα σκάντα καθώς και με καθένα από τα δώδεκα αισθητηριακά πεδία, τους δώδεκα παράγοντες της εξαρτημένης ύπαρξης, τα τέσσερα είδη συντήρησης και τα έξι και δεκαοκτώ στοιχεία.

 

7.26

«Έτσι αντιλαμβάνομαι το νόημα του λόγου του Μπαγκαβάν: Η φαινομενική εμφάνιση των εξαρτημένων φαινομένων, δηλαδή η βάση του φανταστικού ιδιαίτερου χαρακτηριστικού, το αντικείμενο της σκεπτοδιαδικασίας, τίθεται ονομαστικά και συμβατικά ως ουσιώδες χαρακτηριστικό ή διακριτό χαρακτηριστικό, για παράδειγμα ως η ευγενής αλήθεια της δυστυχίας ή η κατανόηση της δυστυχίας. Για το λόγο αυτό, Μπαγκαβάν, αναφέρθηκες στην ουσία σε σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των φαινομένων. Η φαινομενική εμφάνιση των εξαρτημένων φαινομένων, δηλαδή η βάση του φανταστικού ιδιαίτερου χαρακτηριστικού, το αντικείμενο της σκεπτοδιαδικασίας, είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εξαρτημένης [φύσης]. Για το λόγο αυτό, Μπαγκαβάν, αναφέρθηκες στην απουσία ουσίας όσον αφορά, τόσο την εμφάνιση των φαινομένων όσο και το απόλυτο σε μία από τις όψεις του.

«Έτσι αντιλαμβάνομαι το νόημα του λόγου του Μπαγκαβάν: Αυτή η ίδια η φαινομενική εμφάνιση των εξαρτημένων φαινομένων, δηλαδή η βάση του φανταστικού ιδιαίτερου χαρακτηριστικού, το αντικείμενο της σκεπτοδιαδικασίας, στερείται οποιασδήποτε πραγματικότητας ή ουσίας ως αυτό που έχει ένα φανταστικό ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. [F.23.b] Εξαιτίας αυτού, αυτή η απουσία ουσίας ή η απουσία εαυτού στα φαινόμενα, η αληθινή πραγματικότητα, το αναφορικό αντικείμενο που οδηγεί στον εξαγνισμό, είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της τέλεια υπαρκτής [φύσης]. Για τον λόγο αυτό, Μπαγκαβάν, αναφέρθηκες στην ουσία των φαινομένων σε σχέση με το απόλυτο στην άλλη του όψη.

Όπως και με την ευγενή αλήθεια της δυστυχίας, θα πρέπει να προχωρήσουμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και με τις άλλες αλήθειες. Όπως και με τις αλήθειες, έτσι θα πρέπει να προχωρήσει κανείς με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, με καθεμία από τις εφαρμογές της επαγρύπνησης, τις τέλειες εγκαταλείψεις, τις βάσεις των υπερφυσικών δυνάμεων, τις ικανότητες, τις δυνάμεις, τους κλάδους της φώτισης και τους κλάδους του μονοπατιού [των Άρια].

 

7.27

«Έτσι αντιλαμβάνομαι το νόημα του λόγου του Μπαγκαβάν: Έτσι αντιλαμβάνομαι το νόημα των λέξεων που είπε ο Ευλογημένος: Η φαινομενική εμφάνιση των εξαρτημένων φαινομένων, δηλαδή η βάση του φανταστικού ιδιαίτερου χαρακτηριστικού, το αντικείμενο της σκεπτοδιαδικασίας, τίθεται ονομαστικά και συμβατικά ως ουσιώδες χαρακτηριστικό ή διακριτό γνώρισμα, για παράδειγμα ως ορθή συγκέντρωση, οι δυσμενείς παράγοντες και τα αντίδοτά της, η πρακτική της, η εμφάνισή της από τη μη εμφάνιση, η παραμονή της μετά την εμφάνισή της και η διατήρησή της, η επανάληψη, η αύξηση ή η επέκτασή της.

Γι' αυτόν το λόγο, Μπαγκαβάν, αναφέρθηκες στην απουσία ουσίας σε σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των φαινομένων. Η φαινομενική εμφάνιση των εξαρτημένων φαινομένων, δηλαδή η βάση του φανταστικού ιδιαίτερου χαρακτηριστικού, το αντικείμενο της σκεπτοδιαδικασίας, είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εξαρτημένης [φύσης]. Για το λόγο αυτό, Μπαγκαβάν, αναφέρθηκες στην απουσία ουσίας όσον αφορά τόσο την εμφάνιση των φαινομένων όσο και το απόλυτο σε μία από τις όψεις του.

«Έτσι αντιλαμβάνομαι το νόημα του λόγου του Μπαγκαβάν: Αυτή η ίδια η φαινομενική εμφάνιση των εξαρτημένων φαινομένων, δηλαδή η βάση του φανταστικού ιδιαίτερου χαρακτηριστικού, το αντικείμενο της σκεπτοδιαδικασίας, στερείται οποιασδήποτε πραγματικότητας ή ουσίας ως αυτό που έχει ένα φανταστικό ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Εξαιτίας αυτού, αυτή η ανυπαρξία ουσίας ή η απουσία εαυτού στα φαινόμενα, η αληθινή πραγματικότητα, το αναφορικό αντικείμενο που οδηγεί στον εξαγνισμό, είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό της τέλεια υπαρκτής [φύσης]. Για το λόγο αυτό, Μπαγκαβάν, αναφέρθηκες στην απουσία ουσίας των φαινομένων σε σχέση με το απόλυτο στην άλλη του όψη.

 

7.28

«Για παράδειγμα, Μπαγκαβάν, λέγεται ότι το αποξηραμένο τζίντζερ πρέπει να προστίθεται σε όλες τις φαρμακευτικές σκόνες και τα ελιξίρια. Παρομοίως, αυτή η διδασκαλία του τελικού νοήματος που δίδαξε ο Μπαγκαβάν με τη δήλωση: ‘Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης’^[xxxii] και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα, θα πρέπει επίσης να προστεθεί σε όλες τις διδασκαλίες του προσωρινού νοήματος^[xxxiii].

«Μπαγκαβάν, είναι κάπως έτσι: για παράδειγμα, ο καμβάς ενός πίνακα, είτε είναι μπλε, κίτρινος, κόκκινος ή λευκός, είναι πανομοιότυπος για όλες τις ζωγραφισμένες μορφές και έτσι αποσαφηνίζει τέλεια το περίγραμμά τους. Παρομοίως, αυτή η διδασκαλία του τελικού νοήματος που διδάσκεται από τον Μπαγκαβάν στη δήλωση: ‘Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα’, είναι πανομοιότυπη σε όλους τους λόγους του προσωρινού νοήματος και έτσι αποσαφηνίζει τέλεια την ερμηνεύσιμη πρόθεσή τους.

«Μπαγκαβάν, είναι κάπως έτσι: για παράδειγμα, για παράδειγμα, η προσθήκη εξευγενισμένου βουτύρου σε όλα τα είδη μαγειρευτών φαγητών, κρεατικών και χυλών, είναι νόστιμη. Παρομοίως, είναι απολαυστικό να προσθέσετε σε όλες τις συζητήσεις του προσωρινού νοήματος, αυτή τη διδασκαλία του τελικού νοήματος που δίδαξε ο Μπαγκαβάν, στη δήλωση ότι: ‘Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, αρχέγονα στην κατάσταση της γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα". [F.24.b]

«Μπαγκαβάν, είναι κάπως έτσι: για παράδειγμα, το διάστημα είναι πανομοιότυπο παντού και, [όντας άδειο και απαλλαγμένο από κάθε εμπόδιο,] δεν εμποδίζει καμία προσπάθεια. Παρομοίως, αυτή η διδασκαλία του τελικού νοήματος που εξηγείται από τον Μπαγκαβάν, στη δήλωση οτι: "Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα", είναι πανομοιότυπη σε όλες τις ομιλίες του προσωρινού νοήματος και δεν εμποδίζει καμία προσπάθεια στην πορεία του οχήματος των ακροατών, των πρατυεκαβούδα ή των μποντισάτβα^[xxxiv]".

 

7.29

Μετά από αυτά τα λόγια, ο Μπαγκαβάν συνεχάρη τον μποντισάτβα Παραμαρτασαμουντγκάτα: "Άριστα, Παραμαρτασαμουντγκάτα, αυτό είναι εξαιρετικό! Έχεις κατανοήσει την εξήγησή μου σύμφωνα με την κρυμμένη πρόθεση του Τατάγκατα. Τα παραδείγματά σου για το αποξηραμένο τζίντζερ, τη ζωγραφική, το εξευγενισμένο βούτυρο και το διάστημα απεικόνισαν τέλεια το νόημά της. Παραμαρτασαμουντγκάτα, έτσι είναι, και όχι διαφορετικά. Επομένως, κράτησε κατά νου αυτή τη διδασκαλία με αυτόν τον τρόπο".

 

7.30

Στη συνέχεια, ο μποντισάτβα Παραμαρτασαμουντγκάτα είπε ξανά στον Μπαγκαβάν: «Στο πάρκο ελαφιών του Ρσιβαντάνα στο Βαρανάσι, ο Μπαγκαβάν έθεσε για πρώτη φορά σε κίνηση τον έξοχο τροχό του Ντάρμα διδάσκοντας τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες σε όσους ήταν αφοσιωμένοι στο όχημα των ακροατών. Κανένας θεός ή άνθρωπος στον κόσμο δεν είχε ποτέ στο παρελθόν περιστρέψει έναν τέτοιο τροχό του Ντάρμα. Ωστόσο, αυτή η περιστροφή του τροχού του Ντάρμα από τον Μπαγκαβάν ήταν ξεπεράσιμη και προσαρμοσμένη στις περιστάσεις. Καθώς ανήκε [στις διδασκαλίες]του προσωρινού νοήματος, έγινε θέμα διαμάχης^[xxxv]. Στη συνέχεια, για εκείνους που ασχολήθηκαν με το Μεγάλο Όχημα, [F.25.α] γύρισες τον δεύτερο, ακόμη πιο θαυμάσιο, τροχό του Ντάρμα με τη μορφή μιας διδασκαλίας για την κενότητα: Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνας. Ωστόσο, αυτή η περιστροφή του τροχού του Ντάρμα από τον Μπαγκαβάν ήταν ξεπεράσιμη και προσαρμοσμένη στις περιστάσεις. του προσωρινού νοήματος, έγινε θέμα διαφωνίας. Στη συνέχεια, για εκείνους που ασχολούνταν με όλα τα οχήματα^[xxxvi] , γυρίσατε τον τρίτο υπέροχο τροχό του Ντάρμα της εξαιρετικής διάκρισης σε σχέση με τη δήλωση: "Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης και από τη φύση τους στην κατάσταση της νιρβάνας^[xxxvii]."Αυτό το γύρισμα του τροχού του Ντάρμα από τον Μπαγκαβάν ήταν ανυπέρβλητο και δεν περιοριζόταν στις περιστάσεις.

 

7.31

«Μπαγκαβάν, όταν οι γιοι ή οι κόρες ευγενούς οικογένειας ακούσουν τη διδασκαλία του τελικού νοήματος που δίδαξε ο Μπαγκαβάν, αναφορικά με τη δήλωση: "Όλα τα φαινόμενα είναι χωρίς ουσία, αγέννητα, ακατάπαυστα, πρωταρχικά στην κατάσταση της γαλήνης και φυσικά στην κατάσταση της νιρβάνα", αναπτύσσουν αφοσίωση για αυτή τη διδασκαλία και αναθέτουν τη μεταγραφή της σε γραπτή μορφή. Μόλις μεταφερθεί σε γραπτή μορφή, την θυμούνται, την διαβάζουν, την τιμούν, την διαδίδουν, την εκθέτουν, την ψάλλουν δυνατά, την στοχάζονται και την εφαρμόζουν στην άσκησή τους. Καθώς το κάνουν αυτό, πόση αρετή θα παράγουν;»

 

 7.32

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: «Παραμαρτασαμουντγκάτα, αυτοί οι γιοι και οι κόρες ευγενούς οικογένειας θα δημιουργήσουν απροσμέτρητη και [F.25.b] ανυπολόγιστη αρετή. Αν και είναι δύσκολο να το καταδείξω αυτό με παραδείγματα, θα σου το εξηγήσω εν συντομία. Παραμαρτασαμουντγκάτα, είναι κάπως έτσι: Σε σύγκριση με την ποσότητα της γης, η ποσότητα της βρωμιάς στην άκρη ενός νυχιού δεν πλησιάζει ούτε το ένα εκατοστό, ούτε το ένα χιλιοστό, ούτε το ένα εκατομμυριοστό της, ή οτιδήποτε άλλο υπονοεί υπολογισμό, διαίρεση, αρίθμηση, αναλογία ή σύγκριση. Σε σύγκριση με την ποσότητα του νερού που περιέχεται στους τέσσερις μεγάλους ωκεανούς, η ποσότητα του νερού που περιέχεται στο αποτύπωμα της οπλής ενός βοδιού δεν πλησιάζει ούτε το ένα εκατοστό, ούτε το ένα χιλιοστό, ούτε το ένα εκατομμυριοστό, ούτε οτιδήποτε άλλο υπονοεί υπολογισμό, καταμερισμό, αρίθμηση, αναλογία ή σύγκριση.

Ομοίως, Παραμαρτασαμουντγκάτα, σε σύγκριση με το ποσό της αρετής που συσσωρεύεται από την ανάπτυξη εμπιστοσύνης στη διδασκαλία μου για το τελικό νόημα μέχρι την εφαρμογή της στην εξάσκηση κάποιου, το ποσό της αρετής που συσσωρεύεται από την ανάπτυξη εμπιστοσύνης στη διδασκαλία μου για το προσωρινό νόημα ... μέχρι την εφαρμογή της στην εξάσκηση κάποιου, δεν πλησιάζει ούτε το ένα εκατοστό, ούτε το ένα χιλιοστό, ούτε το ένα εκατομμυριοστό αυτής, ή οτιδήποτε υπονοεί υπολογισμό, καταμερισμό, αρίθμηση, αναλογία ή σύγκριση».

 

7.33

Ο μποντισάτβα Παραμαρτασαμουντγκάτα ρώτησε: «Μπαγκαβάν, ποιο είναι το όνομα αυτής της διδασκαλίας του Ντάρμα που αποκαλύπτει την πρόθεση του Ταταγκάτα; Πώς πρέπει να την θυμάμαι;»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: «Αυτή είναι μια διδασκαλία με τελικό νόημα για το απόλυτο. Επομένως, να την θυμάσαι ως τη Διδασκαλία του Τελικού Νοήματος για το Απόλυτο».

Καθώς ο Μπαγκαβάν εξηγούσε αυτή τη διδασκαλία με το τελικό νόημα, εξακόσιες χιλιάδες όντα εμφάνισαν το νου που κατευθύνεται στην ανυπέρβλητη, πλήρη και τέλεια φώτιση, τριακόσιες χιλιάδες ακροατές καθάρισαν το μάτι του Ντάρμα από ακαθαρσίες και μολύνσεις, εκατόν πενήντα ακροατές που ήταν χωρίς προσκόλληση, απελευθέρωσαν το νου τους από όλες τις εκροές^[1] και εβδομήντα πέντε χιλιάδες μποντισάτβα πέτυχαν την αποδοχή ότι τα φαινόμενα δεν εμφανίζονται. [F.26.a]

 

Αυτό ήταν το κεφάλαιο για τον μποντισάτβα Παραμαρτασαμουντγκάτα, το 7^ο κεφάλαιο.

 

 

8o Κεφάλαιο                       

 (με μπλε σχόλια του Πόνλοπ Ρίνποτσε,

οι υποσημειώσεις είναι του κειμένου, εκτός κι αν αναφέρεται άλλη πηγή)

 

[Πως φέρνουμε τη θεώρηση μέσα στην εμπειρία μέσω του διαλογισμού[xxxviii]]

Τότε, ο μποντισάτβα Μαϊτρέγια[xxxix] έκανε μια ερώτηση στον Μπαγκαβάν: «Μπαγκαβάν, όταν οι μποντισάτβα ασκούνται στη νοητική γαλήνη και τη βαθιά ενόραση[xl] στο Μεγάλο Όχημα, ποιο είναι το στήριγμα [είναι η μποντιτσίτα] και η βάση τους[xli];» [είναι η σάματα και η βιπάσανα]

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: «Μαϊτρέγια, το στήριγμα και η βάση τους είναι οι διδασκαλίες του Ντάρμα[xlii] και η συνεχής επιδίωξη για την επίτευξη της ανυπέρβλητης, πλήρους και τέλειας φώτισης[xliii].

«Ο Μπαγκαβάν δίδαξε ότι αυτά τα τέσσερα πράγματα[xliv] είναι τα αναφορικά αντικείμενα[xlv] [ τα αντικείμενα εστίασης] της νοητικής γαλήνης και της ενόρασης: η εικόνα[xlvi] [η νοητική εικόνα]με σκεπτοδιαδικασία, η εικόνα χωρίς σκεπτοδιαδικασία [είναι μη αναλυτική, επειδή δεν υπάρχει άμεση διανοητική εμπλοκή της νοητικής ανάλυσης, γι αυτό ονομάζεται έτσι] το σημείο όπου τελειώνουν τα φαινόμενα και η επίτευξη του στόχου[xlvii]».

«Μπαγκαβάν, πόσα αναφορικά αντικείμενα νοητικής γαλήνης υπάρχουν;»

«Υπάρχει [μόνο] ένα, δηλαδή η εικόνα [ο ίδιος ο νους] χωρίς σκεπτοδιαδικασία».

«Πόσα είναι τα αναφορικά αντικείμενα της [βαθιάς]ενόρασης;»

«Υπάρχει μόνο ένα, δηλαδή η εικόνα [ο ίδιος ο νους] με σκεπτοδιαδικασία».

«Πόσα είναι τα αναφορικά αντικείμενα και των δύο μαζί;»

«Υπάρχουν δύο, δηλαδή το σημείο όπου τα φαινόμενα τελειώνουν[xlviii] [ή το όριο των φαινομένων] και η επίτευξη του στόχου».

«Μπαγκαβάν, αφού οι μποντισάτβα έχουν πάρει ως στήριγμα και βάση αυτά τα τέσσερα πράγματα, που είναι τα αναφορικά αντικείμενα της νοητικής γαλήνης και της [βαθιάς] ενόρασης, με ποιο τρόπο αφιερώνονται στη νοητική γαλήνη; Πώς ειδικεύονται στην εξάσκηση της [βαθιάς] ενόρασης;»

«Μαϊτρέγια, έχω δώσει στους μποντισάτβα διδασκαλίες με τους ακόλουθους δώδεκα τρόπους: με σούτρα, με ομιλίες σε πεζό και στίχο, με προφητείες, με ποιητικούς λόγους, με γνωμικά, με διδασκαλίες για συγκεκριμένα όντα, με αφηγήσεις, με παραβολές, ομιλίες για προηγούμενες ζωές, με εκτενείς ομιλίες, με διδασκαλίες για θαύματα καθώς και οδηγίες.  [F.26.β] Όταν οι μποντισάτβα ακούσουν σωστά αυτές τις εξηγήσεις, αφού τις απομνημονεύσουν καλά, τις απαγγείλουν, τις εξετάσουν και τις κατανοήσουν μέσω της διάκρισης, παραμένουν μόνοι τους στην απομόνωση[xlix] και καταλαγιάζουν σε μια κατάσταση εσωτερικής απορρόφησης. Μετά στρέφουν την προσοχή τους 1) προς τις διδασκαλίες που έχουν σωστά μελετήσει και 2) στρέφουν την προσοχή τους συνεχώς προς τα μέσα, προς το νου που κατευθύνει την προσοχή. Επειδή ασκούνται συνεχώς με αυτόν τον τρόπο, το σώμα και ο νους τους γίνονται ευέλικτα[l]. Η εμφάνιση αυτής της σωματικής και νοητικής ευελιξίας[li] είναι αυτό που ονομάζεται νοητική γαλήνη. Με αυτόν τον τρόπο οι μποντισάτβα αφιερώνονται στην νοητική γαλήνη.

«Μόλις αποκτήσουν αυτή τη σωματική και νοητική ευελιξία, καταλαγιάζουν σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση και εγκαταλείπουν κάποιες πτυχές του νου[lii] [που αντιστοιχούν στη νοητική γαλήνη]. Στη συνέχεια, ασχολούνται με την ανάλυση της εικόνας που είναι το αντικείμενο της συγκέντρωσής τους, σύμφωνα με τις διδασκαλίες που έχουν σωστά στοχαστεί. Διαφοροποιούν, διακρίνουν, διερευνούν και αναλύουν με αυτόν τον τρόπο τις γνωστικές πτυχές της εικόνας που είναι το αντικείμενο της συγκέντρωσής τους, έχοντας αποδεχτεί και επιθυμώντας να το κάνουν, και διακρίνοντας, εξετάζοντας και ερευνώντας [αυτόν τον διακρίνοντα νου με τον ίδιο τρόπο], αυτό ονομάζεται [εξάσκηση της] βαθιάς ενόρασης. Με αυτόν τον τρόπο οι μποντισάτβα ειδικεύονται στην βαθιά ενόραση».

«Μπαγκαβάν, όταν οι μποντισάτβα κατευθύνουν την προσοχή τους εσωτερικά, προς το νου που βλέπει το νου ως αντικείμενο αναφοράς, αλλά δεν έχουν ακόμη επιτύχει τη σωματική και νοητική ευελιξία, πώς ονομάζεις την άσκηση της κατεύθυνσης της προσοχής τους;»

«Αυτό Μαϊτρέγια, δεν είναι ακόμη νοητική γαλήνη. Επομένως θα πρέπει να την αναφέρεις ως την άσκηση που επιθυμεί να φτάσει στην νοητική γαλήνη».

«Μπαγκαβάν, όταν οι μποντισάτβα κατευθύνουν την προσοχή τους προς την εικόνα, που είναι το αντικείμενο της συγκέντρωσής τους σύμφωνα με τις διδασκαλίες που έχουν στοχαστεί σωστά, αλλά δεν έχουν ακόμη αποκτήσει σωματική και νοητική ευελιξία, πώς ονομάζεις την άσκηση [F.27.α] της κατεύθυνσης της προσοχής τους;»

«Μαϊτρέγια, αυτό δεν είναι ακόμη βαθιά ενόραση. Επομένως, θα πρέπει να την αναφέρεις ως άσκηση που επιθυμεί να φτάσει στην βαθιά ενόραση».

«Μπαγκαβάν, όταν αναφερόμαστε στο μονοπάτι της νοητικής γαλήνης και στο μονοπάτι της βαθιάς ενόρασης, θα πρέπει να τα θεωρούμε ως διαφορετικά ή μη διαφορετικά μεταξύ τους;

«Μαϊτρέγια, δεν θα πρέπει να αναφερόμαστε σ’ αυτά ούτε ως διαφορετικά ούτε ως μη διαφορετικά. Γιατί δεν είναι διαφορετικά; Επειδή η νοητική γαλήνη παίρνει τον νου, που είναι το αντικείμενο αναφοράς της ενόρασης, ως αντικείμενό της. Γιατί δεν είναι μη διαφορετικά; Επειδή η ενόραση παίρνει μια νοητική εικόνα ως αντικείμενο αναφοράς της».

«Μπαγκαβάν, σε ποια εικόνα εστιάζουν οι μποντισάτβα ως αντικείμενο της συγκέντρωσής τους; Θα πρέπει να τη θεωρήσουμε ως διαφορετική από το νου ή όχι;»

«Μαϊτρέγια, πρέπει να θεωρήσουμε ότι δεν είναι διαφορετική από το νου. Γιατί; Επειδή αυτή η εικόνα είναι απλώς μια απεικόνιση[liii]. Μαϊτρέγια, έχω εξηγήσει ότι η νόηση συγκροτείται από την απλή απεικόνιση που είναι το αντικείμενο αναφοράς [αυτής της νόησης]».

«Μπαγκαβάν, αν αυτή η εικόνα που είναι το αντικείμενο της συγκέντρωσης δεν είναι διαφορετική από το νου, πώς αυτός ο ίδιος ο νους διερευνά τον εαυτό του[liv];»

«Μαϊτρέγια, [από την τελική άποψη] κανένα φαινόμενο δεν ερευνά κανένα φαινόμενο. Ωστόσο, ο νους που αναδύεται σαν [να είχε επίγνωση ενός αντικειμένου] εμφανίζεται σαν [να διερευνά τον εαυτό του]. Μαϊτρέγια, είναι κάπως έτσι: έχοντας ως βάση μια μορφή [μπροστά σε έναν καθρέφτη], βλέπεις την ίδια μορφή στην καθαρή επιφάνεια αυτού του καθρέφτη και συνειδητοποιείς ότι βλέπεις μια αντανάκλαση, μια εικόνα στην οποία αυτή η αντανάκλαση και η μορφή [στην οποία βασίζεται], εμφανίζονται ως ξεχωριστά αντικείμενα. Παρομοίως, ο νους που αναδύεται σαν [να έχει επίγνωση ενός αντικειμένου] και αυτό που ονομάζεται εικόνα του, το αντικείμενο της συγκέντρωσης, εμφανίζονται σαν να είναι διαφορετικά αντικείμενα».

«Μπαγκαβάν, θα πρέπει να λέμε ότι οι νοητικές εικόνες που είναι φυσικά παρούσες στα όντα, όπως η εκδήλωση της υλικής μορφής και ούτω καθεξής, [F.27.β] δεν είναι επίσης διαφορετικές από το νου;»

«Μαϊτρέγια, θα πρέπει να λέμε ότι δεν είναι διαφορετικές. Ωστόσο, τα αφελή[lv] όντα με τις λανθασμένες ιδέες, δεν καταλαβαίνουν ακριβώς ότι οι [νοητικές] εικόνες είναι απλές αναπαραστάσεις. Κατά συνέπεια, ο νους τους είναι λανθασμένος».

«Μπαγκαβάν, πότε οι μποντισάτβα ασκούνται μόνο στην βαθιά ενόραση;»

«Όποτε κατευθύνουν την προσοχή τους προς τις νοητικές εκδηλώσεις χωρίς διακοπή».

«Πότε οι μποντισάτβα ασκούνται μόνο στη νοητική γαλήνη;»

«Όποτε κατευθύνουν την προσοχή τους προς τον ανεμπόδιστο νου χωρίς διακοπή».

«Πότε συνδυάζουν, τόσο την βαθιά ενόραση όσο και την νοητική γαλήνη και τα ενώνουν ισορροπημένα;»

«Κάθε φορά που κατευθύνουν την προσοχή τους προς τη μονοσήμαντη νοητική γαλήνη».

«Μπαγκαβάν, τι είναι νοητική εκδήλωση;»

«Μαϊτρέγια, αυτό είναι το αναφορικό αντικείμενο της βαθιάς ενόρασης, η νοητική εικόνα που είναι το αντικείμενο της συγκέντρωσης».

«Τι είναι ο ανεμπόδιστος νους;»

«Μαϊτρέγια, είναι το αναφορικό αντικείμενο της νοητικής γαλήνης, ο νους που εκλαμβάνει την εικόνα ως αντικείμενο».

«Τι είναι το μονοσήμαντο του νου;»

«[Η μονοσήμαντη εστίαση του νου είναι] να κατανοήσει κανείς, σε σχέση με την εικόνα που είναι το αντικείμενο της συγκέντρωσης, ότι "Αυτή είναι απλώς μια αναπαράσταση", και, μόλις το συνειδητοποιήσει αυτό, να κατευθύνει την προσοχή του προς την αληθινή πραγματικότητα[lvi]».

«Μπαγκαβάν, πόσα είδη βαθιά ενόρασης υπάρχουν;»

«Μαϊτρέγια, υπάρχουν τρία: η βαθιά ενόραση που αναδύεται από τη φαινομενική εκδήλωση, η βαθιά ενόραση που αναδύεται από τη διερεύνηση και η βαθιά ενόραση που αναδύεται από την πραγμάτωση».

«Τι είναι η βαθιά ενόραση που αναδύεται από τη φαινομενική εκδήλωση;»

«Είναι η βαθιά ενόραση κατά την οποία η προσοχή κατευθύνεται αποκλειστικά προς μια νοητική εικόνα, το αντικείμενο της συγκέντρωσης».

«Τι είναι η βαθιά ενόραση που αναδύεται από τη διερεύνηση;»

«Είναι η βαθιά ενόραση κατά την οποία η προσοχή κατευθύνεται με σκοπό την τέλεια κατανόηση των όποιων φαινομένων δεν είχαν ακόμη κατανοηθεί μέσω της σοφίας». [F.28.α]

«Τι είναι η βαθιά ενόραση που αναδύεται από την πραγμάτωση;»

«Είναι η βαθιά  ενόραση κατά την οποία η προσοχή κατευθύνεται σε όποια φαινόμενα κατανόησε κανείς τέλεια μέσω της σοφίας, προκειμένου να επιτύχει την ευτυχία της απελευθέρωσης».

«Πόσα είδη νοητικής γαλήνης υπάρχουν;»

«Υπάρχουν τρία είδη νοητικής γαλήνης[lvii] που αντιστοιχούν στον ανεμπόδιστο νου. Μαϊτρέγια, λέγεται επίσης ότι υπάρχουν οκτώ είδη: η πρώτη, η δεύτερη, η τρίτη και η τέταρτη διαλογιστική απορρόφηση, η σφαίρα της άπειρης έκτασης, η σφαίρα της άπειρης νόησης, η σφαίρα της ανυπαρξίας και η σφαίρα ούτε της σύλληψης ούτε της έλλειψης σύλληψης. Είναι επίσης τεσσάρων ειδών: η αμέτρητη στοργική καλοσύνη, η αμέτρητη συμπόνια, η αμέτρητη χαρά και η αμέτρητη ισοψυχία».

«Μπαγκαβάν, μίλησες για την "νοητική γαλήνη και ενόραση που έχουν εδραιωθεί στο Ντάρμα" και την "νοητική ακινησία και ενόραση που δεν έχουν εδραιωθεί στο Ντάρμα". Τι σημαίνουν αυτοί οι όροι;»

«Μαϊτρέγια, η νοητική γαλήνη και η ενόραση που έχουν εδραιωθεί στο Ντάρμα, είναι η νοητική γαλήνη και η ενόραση που το αντικείμενο τους αντιστοιχεί με την φαινομενική εκδήλωση, όπως παρουσιάζεται στις διδασκαλίες που οι μποντισάτβα έχουν κατανοήσει και στοχαστεί.

«Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι η νοητική γαλήνη και η βαθιά ενόραση που δεν εδραιώνονται στο Ντάρμα, είναι η νοητική γαλήνη και η ενόραση που το αντικείμενο τους, που δεν σχετίζεται με τις διδασκαλίες που οι μποντισάτβα έχουν κατανοήσει και στοχαστεί, βασίζεται σε άλλες οδηγίες ή εντολές, όπως το να λαμβάνονται ως αντικείμενα αναφοράς τα σάπια ή πυορροούντα πτώματα καθώς και οποιαδήποτε άλλα παρόμοια αντικείμενα, η παροδικότητα όλων των εξαρτημένων φαινομένων, η δυστυχία [που είναι εγγενής σε όλα τα εξαρτημένα φαινόμενα], η απουσία εαυτού σε όλα τα φαινόμενα και η νιρβάνα ως κατάσταση γαλήνης[lviii].

«Μαϊτρέγια, όσον αφορά αυτό, θεωρώ ότι εκείνοι οι μποντισάτβα που ακολουθούν τη διδασκαλία με βάση τη νοητική γαλήνη και τη βαθιά ενόραση που εδραιώνεται στο Ντάρμα, διαθέτουν οξείες ικανότητες. Όσον αφορά εκείνους που ακολουθούν πιστά τη διδασκαλία με βάση τη νοητική γαλήνη και τη βαθιά ενόραση που δεν έχουν εδραιωθεί στο Ντάρμα, θεωρώ ότι διαθέτουν κατώτερες ικανότητες». [F.28.b]

«Μπαγκαβάν, μίλησες επίσης για "τη νοητική γαλήνη και την ενόραση [σε σχέση]με μια συγκεκριμένη διδασκαλία[lix] ως αντικείμενο αναφοράς" και για "τη νοητική γαλήνη και ενόραση [σε σχέση] με μια καθολική διδασκαλία ως αντικείμενο αναφοράς". Τι σημαίνουν αυτοί οι όροι;»

«Μαϊτρέγια, ας υποθέσουμε ότι οι μποντισάτβα που ασκούν τη νοητική γαλήνη και τη βαθιά ενόραση παίρνουν ως αντικείμενο αναφοράς μια μεμονωμένη διδασκαλία, όπως μια συγκεκριμένη ομιλία, ανάμεσα σε όλες τις διδασκαλίες που έχουν κατανοήσει και στοχαστεί. Αυτό ονομάζεται νοητική γαλήνη και ενόραση [σε σχέση]με μια συγκεκριμένη διδασκαλία ως αντικείμενο αναφοράς.

«Τώρα, ας υποθέσουμε ότι οι μποντισάτβα ενοποιούν, συμπυκνώνουν, συνοψίζουν ή συγκεντρώνουν διδασκαλίες από διάφορες ομιλίες σε μια ενιαία, πιστεύοντας ότι όλες αυτές οι διδασκαλίες συγκλίνουν προς την αληθινή πραγματικότητα, τείνουν προς την αληθινή πραγματικότητα και κλίνουν προς την αληθινή πραγματικότητα- συγκλίνουν προς την αφύπνιση, τείνουν προς την αφύπνιση και κλίνουν προς την αφύπνιση, συγκλίνουν προς τη νιρβάνα, τείνουν προς τη νιρβάνα και κλίνουν προς τη νιρβάνα - και συγκλίνουν προς μια μετατόπιση της βάσης της ύπαρξης[lx], κλίνουν προς μια μετατόπιση της βάσης της ύπαρξης και τείνουν προς μια μετατόπιση της βάσης της ύπαρξης. Σκεπτόμενοι ότι όλες αυτές οι διδασκαλίες[lxi] αναφέρονται στην πραγματικότητα στην απροσμέτρητη και άπειρη ενάρετη αλήθεια, κατευθύνουν την προσοχή τους [προς το αναφορικό τους αντικείμενο]. Αυτό [ονομάζεται] νοητική γαλήνη και βαθιά ενόραση [σε σχέση] με μια οικουμενική [αληθινή] διδασκαλία ως αντικείμενο αναφοράς».

«Μπαγκαβάν, ανέφερες επίσης τη νοητική γαλήνη και την βαθιά ενόραση "[σε σχέση] με μια σχεδόν οικουμενική διδασκαλία ως αντικείμενο αναφοράς", "με μια άκρως οικουμενική διδασκαλία ως αντικείμενο αναφοράς" και "με μια απείρως οικουμενική διδασκαλία ως αντικείμενο αναφοράς". Τι σημαίνουν αυτοί οι όροι[lxii];»

«Μαϊτρέγια, ας υποθέσουμε ότι οι μποντισάτβα συγκεντρώνουν [το νόημα] κάθε μιας από τις δώδεκα συλλογές της διδασκαλίας μου, από τις σούτρες μέχρι τις εκτενείς διδασκαλίες, τις διδασκαλίες για τα θαύματα και τις οδηγίες. [F.29.α] Αφού το κάνουν αυτό, στρέφουν την προσοχή τους προς αυτό το αντικείμενο αναφοράς. Αυτό θα πρέπει να είναι γνωστό ως νοητική γαλήνη και βαθιά ενόραση με αναφορικό αντικείμενο μια σχεδόν οικουμενική  διδασκαλία.

«Όταν οι μποντισάτβα συγκεντρώνουν όλες τις διδασκαλίες ή τους λόγους που έχουν κατανοήσει και στοχαστεί και στη συνέχεια στρέφουν την προσοχή τους σε αυτό το αντικείμενο αναφοράς, αυτό θα πρέπει να είναι γνωστό ως νοητική γαλήνη και βαθιά ενόραση με αναφορικό αντικείμενο μια άκρως οικουμενική διδασκαλία.

«Όταν οι μποντισάτβα συγκεντρώνουν τις διδασκαλίες που μεταδίδονται από τους Τατάγκατα που αναφέρονται στην άπειρη αλήθεια, τις άπειρες λέξεις και τα γράμματα που την εκφράζουν και την ολοένα αυξανόμενη άπειρη σοφία και ευγλωττία των Τατάγκατα και στη συνέχεια κατευθύνουν την προσοχή τους προς αυτό το αναφορικό αντικείμενο, αυτό θα πρέπει να είναι γνωστό ως νοητική γαλήνη και βαθιά ενόραση με αναφορικό αντικείμενο μια άπειρα οικουμενική διδασκαλία».

«Μπαγκαβάν, πώς οι μποντισάτβα αποκτούν νοητική γαλήνη και βαθιά ενόραση με μια οικουμενική διδασκαλία ως αντικείμενο αναφοράς;»

«Μαϊτρέγια, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι τα αποκτούν μέσω πέντε αιτιών: (1) Τη στιγμή που κατευθύνουν την προσοχή τους, καταστρέφουν όλα τα στηρίγματα της μόλυνσης σε κάθε στιγμή. (2) Αφού εγκαταλείψουν την ποικιλία των εξαρτημένων φαινομένων, χαίρονται με τη χαρά του Ντάρμα. (3) Γνωρίζουν τέλεια την αμέτρητη και αδιάκοπη λάμψη του Ντάρμα στις δέκα κατευθύνσεις. (4) Συγκεντρώνουν, χωρίς σκεπτοδιαδικασία, τις εκδηλώσεις των φαινομένων που είναι εμποτισμένες από την επίτευξη του στόχου και σε αρμονία με το στοιχείο που ευνοεί τον εξαγνισμό. (5) Προκειμένου να επιτύχουν, να τελειοποιήσουν και να ολοκληρώσουν το σώμα της αλήθειας, αδράχνουν την πιο ανώτερη και ευοίωνη αιτία».

«Μπαγκαβάν, πως μπορούμε να ξέρουμε σε ποιο σημείο οι μποντισάτβα γνωρίζουν και αποκτούν τη νοητική γαλήνη και την βαθιά ενόραση που έχουν ως αντικείμενο αναφοράς μια οικουμενική διδασκαλία;»

«Μαϊτρέγια, θα πρέπει να ξέρεις ότι τα γνωρίζουν στο πρώτο στάδιο των μποντισάτβα, την Ύψιστη Χαρά, και τα αποκτούν στο τρίτο στάδιο, το Φωτεινό. Μαϊτρέγια, παρά το γεγονός αυτό, ακόμη και οι αρχάριοι μεταξύ των μποντισάτβα δεν πρέπει να αποφεύγουν την εκπαίδευσή τους σε αυτά και [θα πρέπει] να κατευθύνουν την προσοχή τους προς το αντικείμενο αναφοράς τους».

«Μπαγκαβάν, με ποιον τρόπο η νοητική γαλήνη και η βαθιά ενόραση γίνονται συγκέντρωση με νοητική εμπλοκή και διερεύνηση; [F.29.b] Με ποιον τρόπο γίνονται συγκέντρωση χωρίς νοητική εμπλοκή παρά μόνο με διερεύνηση;  Με ποιον τρόπο γίνονται συγκέντρωση χωρίς νοητική εμπλοκή ή διερεύνηση;»

«Μαϊτρέγια, όταν η νοητική γαλήνη και η βαθιά ενόραση συνοδεύουν τις εμπειρίες των εκδηλωμένων και χονδροειδών φαινομενικών εκδηλώσεων που αναφέρονται στις διδασκαλίες που οι μποντισάτβα έχουν κατανοήσει, διερευνήσει και εξετάσει, αυτή είναι η συγκέντρωση που συνδέεται με τη νοητική εμπλοκή και τη διερεύνηση.

«Όταν η νοητική γαλήνη και η ενόραση δεν έχει να κάνει με την παρατήρηση των εμπειριών των εκδηλωμένων και χονδροειδών φαινομενικών εκδηλώσεων που αναφέρονται στις διδασκαλίες τους, αλλά συνίσταται στο να έχουν απλά την επίγνωση των εκδηλώσεων, δηλαδή στο να παρακολουθούν την εμπειρία των λεπτοφυών φαινομενικών εκδηλώσεων. Αυτή είναι η συγκέντρωση χωρίς νοητική εμπλοκή παρά μόνο με διερεύνηση.

«Όταν η νοητική γαλήνη και η ενόραση είναι η εξάσκηση της κατεύθυνσης της προσοχής του ατόμου, προς την εμπειρία του αβίαστου Ντάρμα όσον αφορά κάθε εκδηλωμένο φαινόμενο που αναφέρεται σ’ αυτές τις διδασκαλίες, αυτή είναι μια συγκέντρωση χωρίς νοητική εμπλοκή ούτε διερεύνηση».

«Μπαγκαβάν, ποια είναι η αιτία της νοητικής γαλήνης; Ποια είναι η αιτία της ακινησίας[lxiii] του νου; Ποια είναι η αιτία της ισοψυχίας;»

«Μαϊτρέγια, όταν κάποιος αισθάνεται ταραχή ή αισθάνεται ότι μπορεί να ταραχτεί, στρέφει την προσοχή του στα φαινόμενα που προκαλούν θλίψη και στον ανεμπόδιστο νου[lxiv]. Αυτό ονομάζεται αιτία της νοητικής γαλήνης.

«Μαϊτρέγια, όταν κάποιος νιώθει νωθρότητα/υπνηλία ή αισθάνεται ότι μπορεί να νυστάξει, στρέφει την προσοχή του στα φαινόμενα που προκαλούν χαρά και νοητική εκδήλωση[lxv]. Αυτό είναι αυτό που ονομάζεται αιτία της ακινησίας του νου.

«Μαϊτρέγια, όταν κάποιος είναι αφοσιωμένος είτε στη νοητική γαλήνη είτε στην ενόραση μόνο, [F.30.α] είτε τα ασκεί ενωμένα, όταν κάποιος ασκεί το νου του χωρίς να επηρεάζεται από αυτές τις δύο δευτερεύουσες μολύνσεις[lxvi], [δηλαδή την ταραχή και την νωθρότητα,] κατευθύνει την προσοχή του αυθόρμητα. Αυτό είναι που ονομάζεται αιτία της ισοψυχίας».

«Μπαγκαβάν, οι μποντισάτβα που ασκούνται στη νοητική γαλήνη και τη ενόραση κατέχουν την αναλυτική γνώση των ονομασιών[lxvii], καθώς και την αναλυτική γνώση των αντικειμένων των ονομασιών[lxviii]. Με ποιον τρόπο κατέχουν αυτές τις αναλυτικές γνώσεις;»

«Μαϊτρέγια, η αναλυτική γνώση των ονομασιών έχει πέντε μέρη: ονόματα, φράσεις, γράμματα, την επιμέρους κατανόησή τους και τη συλλογική τους κατανόηση. Τι είναι η ονομασία; Είναι αυτό που εναποθέτει ένα, ας πούμε, ουσιώδες ή διακριτό χαρακτηριστικό στα μολυσμένα ή εξαγνισμένα φαινόμενα, χάριν επικοινωνίας. Τι είναι η φράση; Είναι αυτό που βασίζεται σε μια συλλογή από αυτά τα ίδια τα ονόματα, που λαμβάνονται ως στήριγμα και βάση για να χαρακτηρίσουν τα αντικείμενα των πέπλων και του εξαγνισμού. Τι είναι τα γράμματα; Είναι φθόγγοι που λειτουργούν ως βάση, τόσο για ονόματα όσο και για φράσεις. Ποια είναι η αναλυτική γνώση που τα αντιλαμβάνεται μεμονωμένα; Είναι η αναλυτική γνώση που προκύπτει από την εστίαση της προσοχής σε ένα συγκεκριμένο αναφορικό αντικείμενο. Ποια είναι η αναλυτική γνώση που τα αντιλαμβάνεται συλλογικά; Είναι η αναλυτική γνώση που προκύπτει από την εστίαση της προσοχής σε ένα γενικό αναφορικό αντικείμενο. Όταν όλα αυτά τα πέντε σημεία τίθενται μαζί, αυτό θα πρέπει να θεωρείται ως η αναλυτική γνώση των ονομασιών. Με αυτόν τον τρόπο οι μποντισάτβα κατέχουν την αναλυτική γνώση των ονομασιών.

«Μαϊτρέγια, η αναλυτική γνώση των αντικειμένων των ονομασιών, περιλαμβάνει δέκα σημεία: την ποικιλομορφία των πραγμάτων και τη φύση των πραγμάτων, το αντιλαμβανόμενο υποκείμενο και το αντιληπτό αντικείμενο, τις κατοικίες και τα αντικείμενα της απόλαυσης, τη λανθασμένη θεώρηση και την ορθή θεώρηση, και το αντικείμενο που ευνοεί τα πέπλα και το αντικείμενο που ευνοεί τον εξαγνισμό. [F.30.b]

1.      Μαϊτρέγια, όλες οι διάφορες κατηγορίες των φαινομένων που οδηγούν στα πέπλα και τον εξαγνισμό σύμφωνα με τις εκφάνσεις τους, αντιπροσωπεύουν την ποικιλομορφία των πραγμάτων, δηλαδή την πενταπλή απαρίθμηση των συνόλων [σκάντα], την εξαπλή απαρίθμηση των εσωτερικών πεδίων των αισθήσεων, την εξαπλή απαρίθμηση των εξωτερικών πεδίων των αισθήσεων και ούτω καθεξής.

2.      Μαϊτρέγια, η αληθινή πραγματικότητα όλων αυτών των ίδιων των φαινομένων, που οδηγούν στα πέπλα και τον εξαγνισμό, είναι η ίδια η φύση των πραγμάτων και είναι επτάπτυχη: 1) η αληθινή πραγματικότητα της εκδήλωσης, με την έννοια ότι όλα τα εξαρτημένα φαινόμενα δεν έχουν αρχή και τέλος, 2) η αληθινή πραγματικότητα των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών με την έννοια ότι τα πάντα, πρόσωπα ή φαινόμενα, δεν έχουν εαυτό, 3) η αληθινή πραγματικότητα των απεικονίσεων με την έννοια ότι όλα τα εξαρτημένα φαινόμενα είναι απλές απεικονίσεις, 4) η αληθινή πραγματικότητα της ύπαρξης με την έννοια της αλήθειας της δυστυχίας που έχω διδάξει, 5) την αληθινή πραγματικότητα της λανθασμένης δράσης με την έννοια της αλήθειας της προέλευσης της δυστυχίας που έχω διδάξει, 6) η αληθινή πραγματικότητα του εξαγνισμού με την έννοια της αλήθειας της παύσης [της δυστυχίας] που έχω διδάξει, 7) η αληθινή πραγματικότητα της ορθής δράσης με την έννοια της αλήθειας του μονοπατιού που έχω διδάξει.   Μαϊτρέγια, όσον αφορά την αληθινή πραγματικότητα της εκδήλωσης, των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και της ύπαρξης, όλα τα όντα είναι όμοια και ίσα. Μαϊτρέγια,  όσον αφορά την αληθινή πραγματικότητα των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και των απεικονίσεων, όλα τα φαινόμενα είναι όμοια και ίσα. Μαϊτρέγια, όσον αφορά την αληθινή πραγματικότητα του εξαγνισμού, η αφύπνιση των ακροατών, η αφύπνιση των μοναχικών βούδα και η ανυπέρβλητη, ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση, είναι όμοια και ίσα. Μαϊτρέγια, όσον αφορά την αληθινή πραγματικότητα της ορθής δράσης, παρόμοιες και ίσες είναι και οι σοφίες που περιλαμβάνονται στη νοητική γαλήνη και την ενόραση, οι οποίες παίρνουν ως αντικείμενο αναφοράς, μια οικουμενική διδασκαλία που[κάποιος] έχει ακούσει, στοχαστεί και ασκηθεί. [F.31.a]    

3.      Μαϊτρέγια, το αντιλαμβανόμενο υποκείμενο αποτελείται από τα φαινόμενα των πέντε αισθητηριακών πεδίων [όργανο και αντικείμενο] του σώματος, της νόησης [mindset ,sems, citta], της σκέψης [manas], της συνείδησης [vijñāna] και των νοητικών παραγόντων [caitasika].

4.      Μαϊτρέγια, το αντιληπτό αντικείμενο αποτελείται από τα έξι εξωτερικά πεδία των αισθήσεων. Επιπλέον, Μαϊτρέγια, τα αντιλαμβανόμενα υποκείμενα είναι επίσης αντιληπτά αντικείμενα.    

5.      Μαϊτρέγια, τα αντικείμενα που αντιστοιχούν στις κατοικίες είναι οι κόσμοι των όντων, οι οποίοι εκδηλώνονται οπουδήποτε υπάρχουν όντα: ως ένα, εκατό, χίλια ή εκατό χιλιάδες χωριά- ως μία, εκατό, χίλιες ή εκατό χιλιάδες ήπειροι- ως μία, εκατό, χίλιες ή εκατό χιλιάδες μεγάλες ήπειροι της Τζαμπουντβίπα- ως μία, εκατό, χίλιες ή εκατό χιλιάδες φορές οι τέσσερις μεγάλες ήπειροι- ως ένα, εκατό, χίλια ή εκατό χιλιάδες σύμπαντα χιλίων κόσμων- ως ένα, εκατό, χίλια ή εκατό χιλιάδες δισχιλιόκοσμοι[lxix]- ως ένα, εκατό, χίλια, εκατό χιλιάδες, δέκα εκατομμύρια, ένα δισεκατομμύριο, δέκα δισεκατομμύρια, εκατό δισεκατομμύρια ή δέκα τρισεκατομμύρια τριχιλιόκοσμοι[lxx] - όσο ένα, εκατό, χίλια, εκατό χιλιάδες φορές έναν ανυπολόγιστο αριθμό από αυτά- ή όσος είναι ο αριθμός των ατόμων που υπάρχουν σε εκατό χιλιάδες φορές έναν ανυπολόγιστο αριθμό τρισχιλιόκοσμων.  

6.      Μαϊτρέγια, έχω διδάξει ότι τα αντικείμενα της απόλαυσης είναι τα αγαθά και τα υπάρχοντα[lxxi] που ανήκουν στα όντα, για χάρη της απόλαυσής τους.    

7.      Μαϊτρέγια, λανθασμένη θεώρηση είναι μια λανθασμένη αντίληψη, σκέψη ή άποψη που θεωρεί το παροδικό ως μόνιμο, τον πόνο ως ευτυχία, το ακάθαρτο ως καθαρό ή την απουσία εαυτού ως τον εαυτό σε σχέση με τις έννοιες όπως για παράδειγμα ένα αντιλαμβανόμενο υποκείμενο. [F.31.b]     

8.      Μαϊτρέγια, η ορθή θεώρηση, που είναι το αντίθετο της λανθασμένης θεώρησης, είναι το αντίδοτό της.     

9.      Μαϊτρέγια, το αντικείμενο που ευνοεί τη μόλυνση, είναι τριών ειδών: το αντικείμενο που ευνοεί τη μόλυνση που περιλαμβάνει τα πέπλα των τριών κόσμων, την μόλυνση του κάρμα και την μόλυνση της εμφάνισης.   

10.  Μαϊτρέγια, το αντικείμενο που ευνοεί τον εξαγνισμό, αποτελείται από όλα όσα είναι σε αρμονία με την φώτιση, λόγω του ότι, είναι πράγματι απαλλαγμένα από τα τρία είδη μολύνσεων.     

«Μαϊτρέγια, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι όλα τα αντικείμενα των ονομασιών περιλαμβάνονται σε αυτά τα δέκα σημεία.

 

«Επιπλέον, Μαϊτρέγια, η αναλυτική γνώση αυτών των αντικειμένων των ονομασιών, περιλαμβάνει πέντε στοιχεία. Ποια είναι αυτά; Είναι τα θέματα που πρέπει να κατανοηθούν [parijñā accurate understanding] επακριβώς, τα αντικείμενα ονομασιών που πρέπει να κατανοηθούν επακριβώς, η επακριβής κατανόηση, το αποτέλεσμα της επακριβούς κατανόησης [της γνώσης αυτής]και η επικοινωνία αυτού του αποτελέσματος.

1.      Μαϊτρέγια, τα θέματα που πρέπει να κατανοηθούν επακριβώς, αποτελούνται από οτιδήποτε μπορεί να γίνει γνωστό ή αντιληπτό, όπως αυτό που αναφέρεται ως σύνολα [σκάντα], τα εσωτερικά και εξωτερικά πεδία των αισθήσεων και ούτω καθεξής.

2.      Μαϊτρέγια, τα αντικείμενα των ονομασιών που πρέπει να κατανοηθούν επακριβώς, αποτελούνται από [όλα] τα γνωστικά αντικείμενα, όσο διαφορετικά και αν εμφανίζονται και όπως πραγματικά είναι: τα σχετικά και τα τελικά- ελαττώματα και ιδιότητες- συνθήκες και χρόνος- τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εμφάνισης, της παραμονής και της διάλυσης- ασθένεια, γήρας και θάνατος- δυστυχία, η προέλευση της δυστυχίας, η παύση της δυστυχίας και το μονοπάτι που οδηγεί στην παύση της δυστυχίας – η αληθινή πραγματικότητα [Η αληθινή κατάσταση ή η φύση των πραγμάτων], το τελικό όριο της ύπαρξης[lxxii] και η σφαίρα της αλήθειας [νταρμαντάτου]- συμπυκνωμένες και λεπτομερείς διδασκαλίες- κατηγορηματικές, αναλυτικές, διερευνητικές και απορριπτικές απαντήσεις- και μυστικές οδηγίες και δηλώσεις. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι αυτά είναι τα αντικείμενα των ονομασιών που πρέπει να κατανοηθούν επακριβώς.

3.      Μαϊτρέγια, η επακριβής κατανόηση είναι η εμπέδωση και των δύο, τόσο [F.32.a] των θεμάτων όσο και των αντικειμένων των ονομασιών, που πρέπει να κατανοηθούν, κάθε παράγοντα που εναρμονίζεται με την αφύπνιση, όπως είναι οι εφαρμογές της επαγρύπνησης, οι ορθοί αυτοπεριορισμοί και ούτω καθεξής.

4.      Μαϊτρέγια, το αποτέλεσμα της επακριβούς κατανόησης, συνίσταται στην πειθάρχηση και την πλήρη εξάλειψη της επιθυμίας, του θυμού και της πλάνης, καθώς και στην πραγμάτωση των αποτελεσμάτων του μονοπατιού του αναχωρητή[lxxiii], μαζί με τις ενάρετες ιδιότητες των Ακροατών και των Τατάγκατα που έχω περιγράψει ως τις κοσμικές και αυτές που υπερβαίνουν τον κόσμο, συνηθισμένες και εξαιρετικές.

5.      Μαϊτρέγια, η επικοινωνία αυτού του αποτελέσματος είναι η αποκάλυψη αυτού που φέρνει την βάση τις ίδιες τις διδασκαλίες που έχει πραγματώσει κανείς, καθώς και η διάδοση αυτών των διδασκαλιών για χάρη των άλλων.

«Μαϊτρέγια, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι όλα τα αντικείμενα περιλαμβάνονται σε αυτά τα πέντε σημεία.

«Μαϊτρέγια, η αναλυτική γνώση των μποντισάτβα για τα αντικείμενα των ονομασιών περιλαμβάνει τέσσερα θέματα. Ποια είναι αυτά; Είναι η νοητική πρόσληψη/ιδιοποίηση, η εμπειρία, η μόλυνση και ο εξαγνισμός. Μαϊτρέγια, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι όλα τα αντικείμενα των ονομασιών, περιλαμβάνονται επίσης σε αυτά τα τέσσερα θέματα.

«Μαϊτρέγια, η αναλυτική γνώση των μποντισάτβα για τα αντικείμενα των ονομασιών παρουσιάζεται επίσης σύμφωνα με τρία θέματα. Ποια είναι αυτά; Είναι τα γράμματα, τα νοήματα και τα πλαίσια/περιβάλλοντα.

1.      Μαϊτρέγια, θα πρέπει να κατανοήσεις ότι τα γράμματα σχηματίζουν συλλογές ονομάτων.

2.      Μαϊτρέγια, τα νοήματα περιλαμβάνουν δέκα σημεία: το καθοριστικό χαρακτηριστικό της αληθινής πραγματικότητας, το καθοριστικό χαρακτηριστικό της κατανόησης, το καθοριστικό χαρακτηριστικό της εγκατάλειψης, το καθοριστικό χαρακτηριστικό της πραγμάτωσης, το καθοριστικό χαρακτηριστικό της άσκησης, το καθοριστικό χαρακτηριστικό που αποτελείται από αυτά τα πέντε καθοριστικά χαρακτηριστικά, το καθοριστικό χαρακτηριστικό της σχέσης μεταξύ της στηρίγματος και του στηριζόμενου, [F.32.b] το καθοριστικό χαρακτηριστικό των φαινομένων που υπονομεύουν την κατανόηση και ούτω καθεξής, το καθοριστικό χαρακτηριστικό των φαινομένων που βρίσκονται σε αρμονία με την κατανόηση, και το καθοριστικό χαρακτηριστικό των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων, που προκύπτουν αντίστοιχα από την ύπαρξη κατανόησης ή όχι.

3.      Μαϊτρέγια, υπάρχουν πέντε πλαίσια/πεδία: το πλαίσιο του περιβάλλοντος σύμπαντος [loka-dhātu], το πλαίσιο των όντων [sattva-dhātu], το πλαίσιο του Ντάρμα [dharma-dhātu], το πλαίσιο της πειθαρχίας [vinayadhātu] και το πλαίσιο των μεθόδων πειθαρχίας [inayopāyadhātu].

«Μαϊτρέγια, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι όλα τα αντικείμενα των ονομασιών περιλαμβάνονται επίσης σε αυτά τα τρία σημεία».

«Μπαγκαβάν, ποιες διαφορές υπάρχουν μεταξύ της κατανόησης των αντικειμένων των ονομασιών, που παράγεται από τη σοφία που προκύπτει από την ακρόαση του Ντάρμα, της κατανόησης των αντικειμένων των ονομασιών, που παράγεται από τη σοφία που προκύπτει από τον στοχασμό του Ντάρμα, και της κατανόησης των αντικειμένων των ονομασιών, που παράγεται από τη σοφία που προκύπτει από την εξάσκηση της νοητικής γαλήνης και της βαθιάς ενόρασης;»

«Μαϊτρέγια, μέσω της σοφίας που προκύπτει από την ακρόαση του Ντάρμα, οι μποντισάτβα βασίζονται στο κυριολεκτικό νόημα των λέξεων, αλλά όχι στην βαθύτερη πρόθεσή τους, την οποία δεν κατανοούν- αν και βρίσκονται σε αρμονία με την απελευθέρωση, η κατανόησή τους [περιορίζεται] στα αντικείμενα των ονομασιών, που δεν τους απελευθερώνουν[lxxiv].

«Μαϊτρέγια, μέσω της σοφίας που προκύπτει από την στοχασμό του Ντάρμα, οι μποντισάτβα δεν βασίζονται αποκλειστικά στο κυριολεκτικό νόημα των λέξεων, αλλά και στην βαθύτερη πρόθεση του, την οποία κατανοούν. Παρόλο που βρίσκονται σε μεγάλη αρμονία με την απελευθέρωση, η κατανόησή τους [εξακολουθεί να περιορίζεται] στα αντικείμενα των ονομασιών, που δεν τους απελευθερώνουν.

«Μαϊτρέγια, μέσω της σοφίας που προκύπτει από την εξάσκηση της νοητικής γαλήνης και της βαθιάς ενόρασης, οι μποντισάτβα, είτε βασίζονται στην κυριολεκτική σημασία των λέξεων είτε όχι, βασίζονται στην βαθύτερη πρόθεση, την οποία κατανοούν μέσω μιας εικόνας/αντανάκλασης, ενός αντικειμένου συγκέντρωσης που αντιστοιχεί σε ένα γνωστικό αντικείμενο- βρίσκονται σε μεγάλη αρμονία με την απελευθέρωση και η κατανόησή τους περιλαμβάνει τα αντικείμενα των ονομασιών που τους απελευθερώνουν. Μαϊτρέγια, τέτοια είναι η διαφορά μεταξύ τους». [F.33.α]

«Μπαγκαβάν, ποια είναι η σοφία/yeshe των μποντισάτβα που ασκούν τη νοητική γαλήνη και την βαθιά ενόραση και που κατανοούν τις ονομασίες καθώς και τα αντικείμενα των ονομασιών; Ποια είναι η αντίληψή τους;»

«Μαϊτρέγια, έχω εξηγήσει τη σοφία και την αντίληψή τους με πολλούς τρόπους, αλλά θα σου δώσω μια συνοπτική εξήγηση. Η σοφία συνίσταται στη νοητική γαλήνη και την ενόραση που παίρνουν ως αντικείμενο αναφοράς μια οικουμενική διδασκαλία. Η αντίληψη συνίσταται στη νοητική γαλήνη και την ενόραση που παίρνουν μια συγκεκριμένη διδασκαλία ως αντικείμενο αναφοράς».

«Μπαγκαβάν, καθώς οι μποντισάτβα ασκούνται στη νοητική γαλήνη και τη ενόραση, ποια είδη φαινομενικής εμφάνισης απορρίπτουν; Πώς κατευθύνουν την προσοχή τους για να το επιτύχουν αυτό;»

«Μαϊτρέγια, απορρίπτουν την φαινομενική εμφάνιση των ονομασιών και των αντικειμένων των ονομασιών, στρέφοντας την προσοχή τους στην αληθινή πραγματικότητα. Απορρίπτουν τα ονόματα, μη λαμβάνοντας την ουσία των ονομάτων ως αντικείμενο αναφοράς και μη δίνοντας προσοχή στη φαινομενική εμφάνιση που αποτελεί τη βάση τους. Θα πρέπει να γνωρίζεις, ότι όπως ακριβώς συμβαίνει με τα ονόματα, το ίδιο συμβαίνει και με τις λέξεις, τα γράμματα και όλα τα αντικείμενα ονομασιών. Μαϊτρέγια, απορρίπτουν τα γράμματα, τις έννοιες και τα πλαίσια, μη λαμβάνοντας την ουσία τους ως αναφορικό αντικείμενο και μη δίνοντας προσοχή στη φαινομενική εμφάνιση που αποτελεί τη βάση τους».

«Μπαγκαβάν, απορρίπτεται και η φαινομενική εμφάνιση σε σχέση με την αναλυτική γνώση του αντικειμένου της ονομασίας που αντιστοιχεί στην αληθινή πραγματικότητα;»

«Μαϊτρέγια, αν η αναλυτική γνώση του αντικειμένου της ονομασίας που αντιστοιχεί στην αληθινή πραγματικότητα δεν έχει μια φαινομενική εμφάνιση και δεν παίρνει μια φαινομενική εμφάνιση ως το αντικείμενο αναφοράς της, τότε τι θα απορριφθεί σε αυτή την περίπτωση; Μαϊτρέγια, η αναλυτική γνώση του αντικειμένου της ονομασίας που αντιστοιχεί στην αληθινή πραγματικότητα, απορρίπτει όλες τις φαινομενικές εκδηλώσεις των ονομασιών και των αντικειμένων τους. Αλλά δεν δίδαξα, ότι τίποτα δεν μπορεί να απορρίψει αυτήν την αναλυτική γνώση».

«Μπαγκαβάν, μέσω μιας αναλογίας εξήγησες, ότι είναι αδύνατο να διακρίνει κανείς την μορφή/αντανάκλαση του σε ένα δοχείο γεμάτο με λασπωμένο νερό, έναν βρώμικο καθρέφτη ή μια ταραγμένη επιφάνεια λίμνης, [F.33.b] αλλά μπορεί [να τη δει] σε ένα δοχείο γεμάτο με καθαρό νερό, έναν καλά γυαλισμένο καθρέφτη ή μια ήσυχη λίμνη. Έχεις εξηγήσει ότι, με τον ίδιο τρόπο, ο νους εκείνων που δεν ασκούνται, δεν μπορεί να γνωρίσει την αληθινή πραγματικότητα ακριβώς όπως είναι, ενώ ο νους εκείνων που ασκούνται, μπορεί πράγματι. Σε σχέση με αυτή τη δήλωση, τι είναι η νοητική [σχολαστική pratisaṃkhyā]  εξέταση; Ποια αληθινή πραγματικότητα έχετε κατά νου εδώ, και ποιο είναι το νόημα αυτής της δήλωσης;»

«Μαϊτρέγια, είπα αυτά τα λόγια αναφερόμενος στα τρία είδη νοητικής εξέτασης: τη νοητική εξέταση που προκύπτει από την ακρόαση του Ντάρμα, τη νοητική εξέταση που προκύπτει από τον στοχασμό του Ντάρμα, και τη νοητική εξέταση που προκύπτει από την άσκηση του Ντάρμα. Το δίδαξα αυτό έχοντας κατά νου την αληθινή πραγματικότητα των απεικονήσεων[lxxv]».

«Μπαγκαβάν, πόσα είδη φαινομενικών εκδηλώσεων [nimitta, εξωτερικά αντιληπτό αντικείμενο] δίδαξες στους μποντισάτβα που κατέχουν την αναλυτική γνώση των ονομασιών και των αντικειμένων των ονομασιών και ασχολούνται με την εξάλειψη των φαινομενικών εκδηλώσεων;»

«Μαϊτρέγια, υπάρχουν δέκα είδη φαινομενικών εκδηλώσεων και αυτοί οι μποντισάτβα τις εξαλείφουν μέσω της κενότητας[lxxvi]. Ποια είναι αυτά τα δέκα;

1.      Οι ποικίλες φαινομενικές εκδηλώσεις με τη μορφή λέξεων και γραμμάτων, μέσω των οποίων οι ονομασίες [ντάρμα] και τα αντικείμενα των ονομασιών [το νόημα] είναι αναλυτικώς γνωστά‍ - αυτές οι φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφονται μέσω της κενότητας όλων των φαινομένων[lxxvii].

2.      Οι φαινομενικές εκδηλώσεις που αντιστοιχούν σε μια ροή εκδηλώσεων και παύσεων ή παραµονών και µετασχηµατισµών, µέσω των οποίων γίνεται αναλυτικά γνωστό, το αντικείμενο που ορίζεται ως η αληθινή πραγματικότητα της ύπαρξης‍ - αυτές οι φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφονται, µέσω της κενότητας του ιδιαίτερου χαρακτηριστικού[lxxviii] και της κενότητας εκείνου που δεν έχει αρχή και τέλος[lxxix].

3.      Οι φαινομενικές εκδηλώσεις που πηγάζουν από την πίστη σε έναν διαρκή εαυτό ή τη σκέψη "εγώ είμαι", μέσω της οποίας το αντικείμενο που ορίζεται ως το αντιλαμβανόμενο υποκείμενο [σελ. 7 το 3] είναι αναλυτικά γνωστό‍ - αυτές οι φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφονται, μέσω της κενότητας του εσωτερικού υποκειμένου και της κενότητας εκείνου που δεν αποτελεί αντικείμενο αναφοράς[lxxx].

4.      Οι φαινομενικές εκδηλώσεις που πηγάζουν από την πίστη στα αντικείμενα απόλαυσης, μέσω των οποίων το αντικείμενο που ορίζεται ως το αντιληπτό αντικείμενο είναι αναλυτικά γνωστό‍ - αυτές οι φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφονται μέσω της κενότητας του εξωτερικού αντικειμένου[lxxxi].

5.      Οι φαινομενικές εκδηλώσεις της απόλαυσης, μέσα στο εσωτερικό υποκείμενο και της ομορφιάς, όσον αφορά το εξωτερικό αντικείμενο, μέσω των οποίων οι εταίρες[lxxxii] και τα αποκτήματα είναι αναλυτικά γνωστά ως αντικείμενα απόλαυσης‍ - αυτές οι φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφονται, μέσω της κενότητας του εξωτερικού αντικειμένου και της κενότητας της ουσίας[lxxxiii]. [F.34.a]

6.      Οι αναρίθμητες φαινομενικές εκδηλώσεις, μέσω των οποίων γίνονται αναλυτικά γνωστά τα αντικείμενα ονομασίας, που αντιστοιχούν σε καταστάσεις ύπαρξης‍ - αυτές οι φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφονται μέσω της μεγάλης κενότητας[lxxxiv].

7.      Με την έλλειψη μορφής ως στήριγμα, οι φαινομενικές εκδηλώσεις της απελευθέρωσης που επιφέρει η εσωτερική γαλήνη, είναι αναλυτικά γνωστές‍ - αυτές οι φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφονται μέσω της κενότητας των εξαρτημένων/σύνθετων φαινομένων[lxxxv].

8.      Η φαινομενική εκδήλωση της απουσίας εαυτού στα άτομα και στα φαινόμενα, η φαινομενική εκδήλωση αυτού που είναι απλώς μια αναπαράσταση και η φαινομενική εκδήλωση του τελικού, μέσω του οποίου γίνεται αναλυτικά γνωστό το αντικείμενο της ονομασίας που αντιστοιχεί στην αληθινή πραγματικότητα των χαρακτηριστικών που το προσδιορίζουν‍ - αυτές οι φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφονται μέσω της κενότητας του απέραντου[lxxxvi], της κενότητας της ίδιας της ύπαρξης[lxxxvii], της κενότητας ουσίας του απέραντου και της κενότητας του τελικού.

9.      Τις φαινομενικές εκδηλώσεις αυτού που δεν εξαρτάται από συνθήκες και είναι αμετάβλητο, μέσω του οποίου, το αντικείμενο ονομασίας/προσδιορισμού που αντιστοιχεί στην αληθινή πραγματικότητα που οδηγεί στον εξαγνισμό, είναι αναλυτικά γνωστό – αυτές οι φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφονται από την κενότητα των μη σύνθετων[lxxxviii] και την κενότητα του μη απορριπτέου[lxxxix].

10.  Οι φαινομενικές εκδηλώσεις που απορρέουν από την εστίαση της προσοχής μας σε αυτήν ακριβώς την κενότητα, ως αντίδοτο στις φαινομενικές εκδηλώσεις, εξαλείφονται μέσω της κενότητας της κενότητας».

 

«Μπαγκαβάν, όταν οι μποντισάτβα εξαλείφουν αυτά τα δέκα είδη φαινομενικών εκδηλώσεων, ποιες φαινομενικές εκδηλώσεις εξαλείφουν και από ποιες δεσμευτικές φαινομενικές εκδηλώσεις θα απελευθερωθούν;»

«Μαϊτρέγια, εξαλείφοντας το αντικείμενο της συγκέντρωσης, την φαινομενική εκδήλωση που αντιστοιχεί σε μια εικόνα, οι μποντισάτβα θα είναι ελεύθεροι από τις φαινομενικές εκδηλώσεις που αποτελούνται από τις φαινομενικές εκδηλώσεις των πέπλων, τις οποίες επίσης θα εξαλείψουν.

«Μαϊτρέγια, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι αυτά τα διαφορετικά είδη κενότητας είναι τα άμεσα αντίδοτα σε αυτά τα διαφορετικά είδη φαινομενικής εκδήλωσης. Αλλά δεν είναι αλήθεια ότι το καθένα από αυτά, δεν αποτελεί αντίδοτο για όλες τις φαινομενικές εκδηλώσεις. Είναι ως εξής: η άγνοια δεν δημιουργεί άμεσα όλα τα πέπλα μέχρι τα γηρατειά και τον θάνατο [όσον αφορά τους δώδεκα κρίκους της εξαρτημένης ύπαρξης]. Ωστόσο, επειδή αποτελεί την συνθήκη πράγματι [για την εκδήλωσή τους] που τα συνδέει στενά ή πολύ στενά [τα γεννά με έμμεσο τρόπο]. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο διδάσκεται ότι η άγνοια προκαλεί άμεσα τους εξαρτημένους νοητικούς παράγοντες. Θα πρέπει να εξετάσετε το παρόν θέμα με τον ίδιο τρόπο». [F.34.b]

«Μπαγκαβάν, τι είναι αυτό που πραγματώνουν οι μποντισάτβα στο πλαίσιο του Μεγάλου Οχήματος; Τι είναι, επομένως, εγγενές στο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της κενότητας, που κάνει τους μποντισάτβα να μην παρεκκλίνουν από αυτό λόγω υπερηφάνειας;»

Τότε ο Μπαγκαβάν, είπε: « Άριστα, Μαϊτρέγια. Ρωτάς τον Τατάγκατα για αυτό το ζήτημα, ώστε οι μποντισάτβα να μην παρεκκλίνουν από την κενότητα. Αυτό είναι πράγματι εξαιρετικό. Γιατί; Επειδή, Μαϊτρέγια, οι μποντισάτβα που παρεκκλίνουν από την κενότητα θα παρεκκλίνουν επίσης κι από ολόκληρο το Μεγάλο Όχημα. Επομένως, άκουσε καλά, Μαϊτρέγια, και θα σου εξηγήσω τι είναι εγγενές στο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της κενότητας.

«Μαϊτρέγια, η κενότητα όπως διδάσκεται στο Μεγάλο Όχημα έχει την έννοια ότι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εξαρτώμενης φύσης και της [τέλεια υπαρκτής] είναι εντελώς απαλλαγμένα από το φανταστικό ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μόλυνσης και του εξαγνισμού και ότι οι μποντισάτβα δεν παίρνουν αυτό το φανταστικό ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ως αντικείμενο αναφοράς».

 

«Μπαγκαβάν, πόσοι είδη συγκέντρωσης περιλαμβάνονται στη νοητική γαλήνη και τη βαθιά ενόραση;»

«Μαϊτρέγια, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι περιλαμβάνουν όλα τα είδη συγκέντρωσης, των ακροατών, των μποντισάτβα και των Τατάγκατα, που έχω διδάξει».

«Μπαγκαβάν, από ποιες αιτίες πηγάζουν η νοητική γαλήνη και η ενόραση;»

«Μαϊτρέγια, αναδύονται από την καθαρή πειθαρχία και την καθαρή θεώρηση που απορρέουν από την ακρόαση και τον στοχασμό [του Ντάρμα] ως αιτίες τους».

«Μπαγκαβάν, εξήγησε σε παρακαλώ, ποια είναι τα αποτελέσματά τους».

«Μαϊτρέγια, ο καθαρός νους και η καθαρή σοφία είναι τα αποτελέσματά τους. Θα πρέπει να γνωρίζεις, ότι όλες οι κοσμικές και υπερβατικές ενάρετες ιδιότητες των ακροατών, των μποντισάτβα και των Τατάγκατα, είναι επίσης τα αποτελέσματά τους». [F.35.a]

«Μπαγκαβάν, ποια είναι η λειτουργία της νοητικής γαλήνης και της ενόρασης;»

«Μαϊτρέγια, απελευθερώνουν κάποιον από τα δύο είδη δεσμών: τα δεσμά της φαινομενικής εκδήλωσης και τα δεσμά της φθοράς/λανθασμένες τάσεις [corruption/errant tendencies]».

«Μπαγκαβάν, μεταξύ των πέντε εμποδίων που αναφέρει ο Ευλογημένος, ποια είναι τα εμπόδια για τη νοητική γαλήνη, ποια είναι τα εμπόδια για την βαθιά ενόραση και ποια είναι τα εμπόδια και για τα δύο;»

«Μαϊτρέγια, η φροντίδα του σώματος και των αντικειμένων απόλαυσης, είναι εμπόδιο στη νοητική γαλήνη[xc]. Το να μη λαμβάνεις οδηγίες από ευγενή όντα όπως είναι επιθυμητό, αποτελεί εμπόδιο στην ενόραση. Το να ζει κανείς σε μια κατάσταση σύγχυσης και να αρκείται στα απολύτως απαραίτητα, είναι εμπόδια και για τα δύο[xci]. Λόγω του πρώτου από αυτά, δεν θα καταβάλει κανείς προσπάθεια. Εξαιτίας του δεύτερου, δεν θα ασκηθεί μέχρι να ολοκληρωθεί η άσκηση».

«Μπαγκαβάν, μεταξύ των πέντε εμποδίων που αναφέρει ο Ευλογημένος, ποια είναι τα εμπόδια για τη νοητική γαλήνη, ποια είναι τα εμπόδια για τη βαθιά ενόραση και ποια είναι τα εμπόδια και για τα δύο;»

«Μαϊτρέγια, η ταραχή και οι τύψεις είναι εμπόδια για τη νοητική γαλήνη. Η τεμπελιά, ο λήθαργος και οι αμφιβολίες είναι εμπόδια για τη βαθιά ενόραση. Η λαχτάρα για επιθυμητά αντικείμενα και οι κακόβουλες σκέψεις είναι εμπόδια και για τα δύο».

«Μπαγκαβάν, πότε εξαγνίζεται το μονοπάτι της νοητικής γαλήνης;»

«Τη στιγμή που η ταραχή και οι τύψεις έχουν κατακτηθεί».

«Μπαγκαβάν, πότε εξαγνίζεται το μονοπάτι της βαθιάς ενόρασης;»

«Τη στιγμή που η τεμπελιά, ο λήθαργος και οι αμφιβολίες έχουν κατακτηθεί».

«Μπαγκαβάν, πόσα είδη νοητικών περισπασμών θα βιώσουν οι μποντισάτβα που ασκούνται στη νοητική γαλήνη και την ενόραση;»

«Μαϊτρέγια, θα βιώσουν πέντε είδη νοητικών περισπασμών: τον νοητικό περισπασμό σε σχέση με τον τρόπο που κατευθύνει κανείς την προσοχή του, τον νοητικό περισπασμό σε σχέση με τα εξωτερικά αντικείμενα, τον νοητικό περισπασμό σε σχέση με το εσωτερικό υποκείμενο, τον νοητικό περισπασμό που παράγεται από τις φαινομενικές εκδηλώσεις, [F.35.b] και τον νοητικό περισπασμό που προκύπτει από τη φθορά [corruption].

1.      Μαϊτρέγια, αν οι μποντισάτβα εγκαταλείψουν τον τρόπο με τον οποίο κατευθύνεται η προσοχή στο Μεγάλο Όχημα και πέσουν στον τρόπο με τον οποίο κατευθύνουν την προσοχή τους οι ακροατές και οι πρατυεκαβούδα, τότε αυτό είναι νοητική διάσπαση της προσοχής[xcii], όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο κατευθύνει κανείς την προσοχή του.

2.      Αν οι μποντισάτβα αφήσουν το νου τους να περιπλανηθεί ανάμεσα στα πέντε εξωτερικά αντικείμενα της επιθυμίας, τις διασκεδάσεις, τις φαινομενικές εκδηλώσεις, τη σκεπτοδιαδικασία, τις μολύνσεις, τις δευτερογενείς μολύνσεις και τα εξωτερικά αντικείμενα αναφοράς, τότε αυτό είναι νοητική διάσπαση προσοχής όσον αφορά τα εξωτερικά αντικείμενα[xciii].

3.      Αν οι μποντισάτβα βυθίζονται στην τεμπελιά και τον λήθαργο, βιώνουν τη γεύση της απορρόφησης[xciv] ή μολύνονται από οποιαδήποτε δευτερεύουσα μόλυνση που σχετίζεται με την απορρόφηση, τότε αυτό είναι νοητική απόσπαση της προσοχής σε σχέση με το εσωτερικό υποκείμενο[xcv].

4.      Αν οι μποντισάτβα κατευθύνουν την προσοχή τους προς την φαινομενική εκδήλωση, δηλαδή το αντικείμενο συγκέντρωσης του εσωτερικού υποκειμένου, στηριζόμενοι στις φαινομενικές εμφανίσεις των εξωτερικών αντικειμένων, τότε αυτό είναι νοητική απόσπαση προσοχής που παράγεται από τις φαινομενικές εκδηλώσεις.

5.      Αν οι μποντισάτβα γίνονται αλαζόνες, ταυτίζοντας τον εαυτό τους με το σώμα που πλήττεται από τη φθορά σε σχέση με τις αισθήσεις που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της κατεύθυνσης της προσοχής του εσωτερικού υποκειμένου, αυτό είναι νοητική απόσπαση προσοχής που προκύπτει από τη φθορά [corruption]».

 

«Μπαγκαβάν, σε ποια εμπόδια η νοητική γαλήνη και η ενόραση, χρησιμεύουν ως αντίδοτα από το πρώτο στάδιο του δρόμου των μποντισάτβα, μέχρι το στάδιο του Ταταγκάτα;»

1.      Μαϊτρέγια, στο πρώτο στάδιο, η νοητική γαλήνη και η ενόραση είναι αντίδοτα στη μόλυνση των αρνητικών προορισμών καθώς και στη δυστυχία του κάρμα και της γέννησης.

2.      Στο δεύτερο στάδιο, είναι αντίδοτα στην εμφάνιση της σύγχυσης που προκύπτει από τις λεπτές παραβάσεις.

3.      Στο τρίτο στάδιο, είναι αντίδοτα στην προσκόλληση για τα επιθυμητά αντικείμενα.

4.      Στο τέταρτο στάδιο, είναι αντίδοτα στη λαχτάρα για την απορρόφηση και το Ντάρμα.

5.      Στο πέμπτο στάδιο, αποτελούν αντίδοτο προς την απόλυτη απόρριψη της σαμσάρα και την απόλυτη τάση προς τη νιρβάνα.

6.      Στο έκτο στάδιο, είναι αντίδοτα στην πληθώρα εμφάνισης των φαινομενικών εκδηλώσεων.

7.      Στο έβδομο στάδιο, είναι αντίδοτα στη λεπτή ανάδυση των φαινομενικών εκδηλώσεων.

8.      Στο όγδοο στάδιο, είναι αντίδοτα στην προσπάθεια προς αυτό που δεν έχει φαινομενική εμφάνιση καθώς και στο να μην έχει κανείς κυριαρχία πάνω στις φαινομενικές εμφανίσεις.

9.      Στο ένατο στάδιο, είναι αντίδοτα στο να μην αποκτούμε την αυθεντία στη διδασκαλία του Ντάρμα σε κάθε του πτυχή.

10.   Στο δέκατο, είναι αντίδοτα στο να μην έχει κανείς αποκτήσει την τέλεια αναλυτική γνώση του σώματος της αλήθειας.

11.  Μαϊτρέγια, στο στάδιο ενός Τατάγκατα, η νοητική γαλήνη και η ενόραση είναι αντίδοτα για τα εξαιρετικά λεπτά μολυσματικά εμπόδια και τα ακόμη πιο λεπτά γνωστικά εμπόδια. Εξαλείφοντας πλήρως αυτά τα εμπόδια, παραμένει κανείς μέσα στο σώμα της αλήθειας [νταρμακάγια] που έχει εξαγνιστεί πλήρως. Κατά συνέπεια, αποκτά κανείς τη πραγμάτωση του αντικειμένου που αντιστοιχεί στην επίτευξη του στόχου‍ - τη σοφία και την θέαση που είναι εντελώς απαλλαγμένες από προσκολλήσεις και εμπόδια».

 

«Μπαγκαβάν, αφού οι μποντισάτβα αποκτήσουν τη νοητική γαλήνη και τη βαθιά ενόραση, πως πραγματώνουν την ανυπέρβλητη ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση;»

«Μαϊτρέγια, μόλις οι μποντισάτβα αποκτήσουν τη νοητική γαλήνη και τη βαθιά ενόραση, εξετάζουν τις επτά όψεις της αληθινής πραγματικότητας [σελ. 7 το 2]. Με το νου τους συγκεντρωμένο στη διδασκαλία που έχουν ακούσει και στοχαστεί, κατευθύνουν την προσοχή τους εσωτερικά προς την αληθινή πραγματικότητα που έχουν κατανοήσει καλά , στοχαστεί και επικεντρωθεί. Καθώς κατευθύνουν την προσοχή τους με αυτόν τον τρόπο στην αληθινή πραγματικότητα, ο νους τους παραμένει τότε σε πλήρη ισοψυχία απέναντι σε κάθε λεπτή φαινομενική εμφάνιση που εκδηλώνεται, για να μην αναφέρουμε τις χονδροειδείς.

«Μαϊτρέγια, αυτές οι λεπτές φαινομενικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν τις φαινομενικές εκδηλώσεις που ιδιοποιείται ο νους[xcvi]- τις φαινομενικές εκδηλώσεις των εμπειριών, των παραστάσεων, της μόλυνσης και του εξαγνισμού- τις εσωτερικές ή εξωτερικές φαινομενικές εκδηλώσεις και εκείνες που είναι και εσωτερικές και εξωτερικές- τις φαινομενικές εκδηλώσεις που σχετίζονται με την αντίληψη ότι πρέπει να ενεργεί κανείς προς όφελος όλων των όντων, τις φαινομενικές εκδηλώσεις της γνώσης και της αυτότητας [αληθινής φύσης]- τις φαινομενικές εκδηλώσεις των τεσσάρων ευγενών αληθειών της δυστυχίας, της προέλευσης της δυστυχίας, της παύσης της δυστυχίας και του μονοπατιού, τις φαινομενικές εκδηλώσεις του εξαρτημένου, του μη εξαρτημένου, του μόνιμου, του παροδικού και της φύσης που είναι εγγενής σε ό,τι υπόκειται στον πόνο και την αλλαγή [F.36 .β] ή σε ό,τι δεν υπόκειται σε αλλαγή- η φαινομενική εκδήλωση που διακρίνεται ή δεν διακρίνεται από το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που χαρακτηρίζει ειδικά το εξαρτημένο- η φαινομενική εκδήλωση των πάντων ως αποτέλεσμα της ύπαρξης της έννοιας "τα πάντα" σε σχέση με οτιδήποτε- και η φαινομενική εκδήλωση της απουσίας εαυτού στο άτομο και στα φαινόμενα. Ο νους του μποντισάτβα παραμένει σε πλήρη ισοψυχία απέναντι σε όλες αυτές τις φαινομενικές εκδηλώσεις, όπως εκδηλώνονται.

«Εξασκούμενοι συνεχώς με αυτόν τον τρόπο, θα καθαρίσουν με τον καιρό το νου τους από τα εμπόδια, τις παρεκκλίσεις και τους περισπασμούς. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξάσκησης, θα αναδυθούν οι επτά όψεις της γνώσης που είναι προσωπική και διαισθητική[xcvii], η σοφία [γιέσε] που είναι η αφύπνιση στις επτά όψεις της αληθινής πραγματικότητας. Αυτό είναι το μονοπάτι της όρασης των μποντισάτβα. Με την απόκτησή του, οι μποντισάτβα έχουν εισέλθει στην άψογη κατάσταση της αλήθειας , γεννιούνται στη γενεαλογία των Τατάγκατα και, μετά την απόκτηση του πρώτου σταδίου, απολαμβάνουν όλα τα πλεονεκτήματα αυτού του σταδίου. Επειδή έχουν ήδη αποκτήσει νοητική γαλήνη και βαθιά ενόραση, έχουν επιτύχει τα δύο αντικείμενα αναφοράς τους: την εικόνα με σκεπτοδιαδικασία και την εικόνα χωρίς σκεπτοδιαδικασία. Έτσι, έχοντας αποκτήσει το μονοπάτι της όρασης, φτάνουν στο σημείο όπου τελειώνουν τα φαινόμενα.

«Στα ανώτερα στάδια, μπαίνουν στο μονοπάτι της άσκησης και κατευθύνουν την προσοχή τους προς το τριπλό αναφορικό τους αντικείμενο [τα 3 πρώτα αντικείμενα της γαλήνης και ενόρασης]. Είναι κάπως έτσι: με τον τρόπο που κάποιος χρησιμοποιεί έναν μικρότερο πείρο[xcviii] για να βγάλει έναν μεγαλύτερο και έτσι βγάζει έναν πείρο μέσω ενός πείρου, εξαλείφουν όλες τις φαινομενικές εκδηλώσεις που σχετίζονται με τη μόλυνση, εξαλείφοντας τις εσωτερικές φαινομενικές εκδηλώσεις. Όταν τις εξαλείφουν, εξαλείφουν επίσης τη φθορά. Απαλλασσόμενοι από τις φαινομενικές εκδηλώσεις και τη φθορά, καθαρίζουν σταδιακά το νου τους στα ανώτερα στάδια με τον τρόπο που καθαρίζεται ο χρυσός. Θα επιτύχουν την ανυπέρβλητη, ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση και επίσης θα αποκτήσουν τη πραγμάτωση του αντικειμένου που αντιστοιχεί στην επίτευξη του στόχου. Έτσι, Μαϊτρέγια, [F.37.a] μόλις οι μποντισάτβα επιτύχουν την νοητική γαλήνη και την ενόραση με αυτόν τον τρόπο, θα επιτύχουν την ανυπέρβλητη, ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση».

 «Πώς εξασκούνται οι μποντισάτβα ώστε να επιτύχουν τις μεγάλες δυνάμεις ενός μποντισάτβα;»

«Μαϊτρέγια, οι μποντισάτβα που είναι επιδέξιοι[xcix] σε σχέση με αυτά τα έξι πεδία, επιτυγχάνουν τις μεγάλες δυνάμεις ενός μποντισάτβα: (1) την έγερση του νου, (2) την υποκείμενη/κρυμμένη κατάσταση του νου, (3) την ανάδυση από το νου, (4) την αύξηση του νου, (5) τη μείωση του νου, (6) και τα επιδέξια μέσα.

1.      Με ποιον τρόπο είναι επιδέξιοι σε σχέση με την έγερση του νου; Είναι επιδέξιοι σε σχέση με την έγερση του νου όπως [αυτός] είναι, αν γνωρίζουν τους δεκαέξι τρόπους με τους οποίους αναδύεται ο νους: 1) η απεικόνιση που είναι στήριγμα/θεμέλιο και δοχείο, για παράδειγμα, η νόηση που οικειοποιείται[c] [appropriating cognition], 2) η απεικόνιση που είναι μια πολύμορφη εικόνα ενός αναφορικού αντικειμένου, για παράδειγμα, ο διανοητικός νους των εννοιών που συλλαμβάνει ταυτόχρονα μορφές κ.ο.κ., ή που συλλαμβάνει ταυτόχρονα εξωτερικά και εσωτερικά αντικείμενα, ή που σε μια στιγμή μόνο, εγκαθίσταται ταυτόχρονα σε πολλές καταστάσεις συγκέντρωσης, αντιλαμβάνεται πολλά βουδικά πεδία, ή βλέπει πολλούς Τατάγκατα-δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο διανοητικός νους των εννοιών, 3) η απεικόνιση που παίρνει ως αντικείμενο, περιορισμένες φαινομενικές εκδηλώσεις, για παράδειγμα, ο νους που σχετίζεται με το [πεδίο της] επιθυμίας, 4) η απεικόνιση που παίρνει ως αντικείμενο, απέραντες φαινομενικές εκδηλώσεις, για παράδειγμα, ο νους που σχετίζεται με το [πεδίο της] μορφής, 5) η απεικόνιση που παίρνει ως αντικείμενο απροσμέτρητες φαινομενικές εκδηλώσεις, για παράδειγμα, ο νους που σχετίζεται με το πεδίο του απεριόριστου χώρου και της απεριόριστης νόησης, 6) η απεικόνιση που έχει ως αντικείμενο τις λεπτές φαινομενικές εκδηλώσεις, για παράδειγμα, ο νους που σχετίζεται με την περιοχή της ανυπαρξίας, 7) η απεικόνιση που έχει ως αντικείμενο τις έσχατες φαινομενικές εκδηλώσεις, για παράδειγμα, ο νους που σχετίζεται με την περιοχή ούτε της σύλληψης ούτε της απουσίας σύλληψης, 8) η απεικόνιση που δεν έχει φαινομενικές εκδηλώσεις [ως αντικείμενο], για παράδειγμα, ο υπερβατικός νους και ο νους που έχει ως αντικείμενο την παύση- [F.37.b] 9) η απεικόνιση που περιλαμβάνει τον πόνο, για παράδειγμα, ο νους των όντων της κόλασης, 10) η απεικόνιση που περιλαμβάνει μικτές αισθήσεις, για παράδειγμα, ο νους που βιώνεται στο [πεδίο της] επιθυμίας- 11) η απεικόνιση που περιλαμβάνει χαρά, για παράδειγμα, ο νους που ανήκει στην πρώτη και δεύτερη διαλογιστική απορρόφηση, 12) η απεικόνιση που περιλαμβάνει ευδαιμονία, για παράδειγμα, ο νους που ανήκει στην τρίτη διαλογιστική απορρόφηση, 13) η απεικόνιση που δεν περιλαμβάνει ούτε τη δυστυχία ούτε την ευδαιμονία, για παράδειγμα, ο νους που ανήκει στην τέταρτη διαλογιστική απορρόφηση μέχρι την περιοχή ούτε της σύλληψης/διάκρισης ούτε της απουσίας σύλληψης/διάκρισης[ci], 14) η απεικόνιση που περιλαμβάνει τις μολύνσεις, για παράδειγμα, ο νους που σχετίζεται με τις μολύνσεις και τις δευτερογενείς μολύνσεις, 15) η απεικόνιση που περιλαμβάνει την αρετή, για παράδειγμα, ο νους που σχετίζεται με την πίστη[cii] κ.ο.κ. και 16) η ουδέτερη απεικόνιση, για παράδειγμα, ο νους που δεν σχετίζεται ούτε με την μόλυνση ούτε με την αρετή.

2.      Με ποιον τρόπο είναι επιδέξιοι σε σχέση με την υποκείμενη κατάσταση του νου; Είναι επιδέξιοι όταν γνωρίζουν την αληθινή πραγματικότητα των απεικονίσεων όπως πραγματικά είναι.

3.      Με ποιον τρόπο είναι επιδέξιοι σε σχέση με την ανάδυση από το νου; Είναι επιδέξιοι όταν γνωρίζουν, όπως είναι πραγματικά, τους δύο δεσμούς, δηλαδή τους δεσμούς της φαινομενικής εκδήλωσης και της φθοράς.

4.      Με ποιον τρόπο είναι επιδέξιοι όσον αφορά την αύξηση του νου; Είναι επιδέξιοι όταν γνωρίζουν ως τέτοια, την ανάδυση και την αύξηση του νου, τη στιγμή που ο νους που αποτελεί το αντίδοτο στη φαινομενική εκδήλωση και τη φθορά, αναδύεται και αυξάνεται.

5.      Με ποιον τρόπο είναι επιδέξιοι όσον αφορά τη μείωση του νου; Είναι επιδέξιοι όταν γνωρίζουν ως τέτοια, τη μείωση και την παρακμή του νου, τη στιγμή που ο νους που πλήττεται από τους δυσμενείς παράγοντες της φαινομενικής εκδήλωσης και της φθοράς, μειώνεται και παρακμάζει.

6.      Με ποιο τρόπο είναι επιδέξιοι όσον αφορά τα μέσα[ciii]; Είναι επιδέξιοι όταν ασκούν τις οκτώ απελευθερώσεις[civ], τους οκτώ τομείς της κυριαρχίας[cv] και τους δέκα τομείς της ολότητας[cvi].

«Μαϊτρέγια, με αυτόν τον τρόπο οι μποντισάτβα έχουν πραγματώσει, πραγματώνουν και θα πραγματώσουν τις μεγάλες δυνάμεις ενός μποντισάτβα. [F.38.a]».

«Ο Μπαγκαβάν είπε, ότι όλες οι αισθήσεις έχουν φτάσει σε πλήρη παύση στη σφαίρα της νιρβάνα, χωρίς να υπάρχει κανένα υπόλοιπο σκάντα[cvii]. Ποιες είναι τότε αυτές οι αισθήσεις;»

«Μαϊτρέγια, εν συντομία, δύο είδη αισθήσεων παύουν: (1) οι αισθήσεις που προκύπτουν από τη φθορά που συνεπάγεται η ύπαρξη ζωής και (2) οι αισθήσεις που προκύπτουν από τα αντικείμενα που είναι αποτέλεσμα τους[cviii].

1.      Μεταξύ αυτών, οι αισθήσεις που προκύπτουν από τη φθορά [αρνητικότητα] που σχετίζεται με την ύπαρξή μας είναι τεσσάρων ειδών: (i) αισθήσεις που προκύπτουν από τη φυσική φθορά, (ii) αισθήσεις που προκύπτουν από τη μη φυσική φθορά, (iii) αισθήσεις που προκύπτουν από τη φθορά που έχει ήδη καρποφορήσει, και (iv) αισθήσεις που προκύπτουν από τη φθορά που δεν έχει ακόμη καρποφορήσει[cix]. Οι αισθήσεις που προκύπτουν από τη φθορά που καρποφορεί αναφέρονται σε παρούσες αισθήσεις, ενώ οι αισθήσεις που προκύπτουν από αισθήσεις που δεν έχουν ακόμη καρποφορήσει αναφέρονται σε αισθήσεις που είναι οι αιτίες για μελλοντικές αισθήσεις.

2.      Οι αισθήσεις από τα προκύπτοντα αντικείμενά τους, είναι επίσης τεσσάρων ειδών: (i) αισθήσεις που σχετίζονται με τόπους, (ii) αισθήσεις που σχετίζονται με ανάγκες, (iii) αισθήσεις που σχετίζονται με απολαύσεις και (iv) αισθήσεις που σχετίζονται με σχέσεις.

«Επιπλέον, υπάρχουν αισθήσεις στη σφαίρα της νιρβάνα με υπολείμματα σκάντα. Παρόλο που αυτές περιλαμβάνουν αισθήσεις που δεν έχουν ακόμη καρποφορήσει, [Με την έννοια ότι είναι αιτία για μελλοντικές αισθήσεις, όπως εξηγήθηκε παραπάνω] τα αντίθετά τους, η εμπειρία των αισθήσεων που προκύπτουν από τις παρούσες αισθήσεις, δεν έχουν σταματήσει εντελώς. Βιώνονται ως ένα μείγμα ευχάριστων και δυσάρεστων αισθήσεων. Και τα δύο είδη αισθήσεων που έχουν ήδη καρποφορήσει έχουν παύσει εντελώς. Μόνο η κατηγορία των αισθήσεων που προκύπτουν από τις παρούσες αισθήσεις βιώνεται. Στη σφαίρα της νιρβάνα χωρίς υπολείμματα σκάντα, ακόμα κι αυτό θα παύσει, όταν περάσει κανείς στην παρινιρβάνα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είπα ότι όλες οι αισθήσεις έχουν έρθει σε πλήρη παύση στη σφαίρα της νρβάνα χωρίς υπολείμματα σκάντα».

Στη συνέχεια ο Μπαγκαβάν, είπε στον μποντισάτβα Μαϊτρέγια:

«Μαϊτρέγια, ρώτησες τον Τατάγκατα με αποφασιστικότητα και επιδεξιότητα σχετικά με το τέλειο και καθαρό μονοπάτι της γιόγκα. Αυτό είναι εξαιρετικό. Δίδαξα ότι αυτό το μονοπάτι της γιόγκα είναι τέλειο και αγνό, και ακριβώς έτσι έχω διδάξει [F.38.b] και θα διδάξω όλους τους τέλειους Βούδες του παρελθόντος και του μέλλοντος. Οι γιοι και οι κόρες ευγενών οικογενειών, πρέπει να αφιερωθούν σε αυτό το μονοπάτι με μεγάλη προσπάθεια».

Τότε, εκείνη τη στιγμή, ο Μπαγκαβάν είπε αυτούς τους στίχους:

«Αυτή η παρουσίαση των διδασκαλιών μέσω προσδιορισμών

είναι στοχαστική και έχει μεγάλη σημασία για [την πρακτική αυτής της] γιόγκα.

Εκείνοι που, βασιζόμενοι σε αυτό το Ντάρμα,

αφοσιώνονται σωστά σε αυτή τη γιόγκα, θα επιτύχουν την φώτιση.

 

«Εκείνοι που, αναζητώντας την απελευθέρωση, μελετούν ολόκληρο το Ντάρμα

ψάχνοντας για ελαττώματα και αμφισβητώντας το

είναι, Μαϊτρέγια, τόσο μακριά από αυτή τη γιόγκα,

όσο απέχει ο ουρανός από τη γη.

 

«Σοφός και γνώστης του πραγματικού νοήματος της ωφέλειας των όντων,

είναι εκείνος που δεν προσπαθεί να ωφελήσει τα όντα νομίζοντας ότι αυτά θα τον ανταμείψουν.

Εκείνος που περιμένει ανταμοιβή, πράγματι δεν θα αποκτήσει

την υπέρτατη χαρά που είναι απαλλαγμένη από πλεονεξία.

 

«Εκείνοι που δίνουν οδηγίες του Ντάρμα [για να αποκτήσουν] επιθυμητά αντικείμενα

έχουν απαρνηθεί τα επιθυμητά αντικείμενα και παρόλα αυτά εξακολουθούν να τα δέχονται.

Παρόλο που αυτοί οι ανόητοι έχουν αποκτήσει το ανεκτίμητο και αψεγάδιαστο πετράδι του Ντάρμα,

περιπλανώνται σαν ζητιάνοι.

 

«Επομένως, με μεγάλη προσπάθεια

προσπαθήστε να εγκαταλείψετε τις διαφωνίες, τους περισπασμούς και τις νοητικές επεξεργασίες.

Για να απελευθερώσετε τον κόσμο των όντων, συμπεριλαμβανομένων των θεών,

αφοσιωθείτε σε αυτή τη γιόγκα».

 

Τότε, ο μποντισάτβα Μαϊτρέγια ρώτησε τον Μπαγκαβάν, «Μπαγκαβάν, ποιο είναι το όνομα της διδασκαλίας που δόθηκε σ’ αυτή την ομιλία του Ντάρμα που αποκαλύπτει την πρόθεση του Τατάγκατα; Πως πρέπει να την θυμάμαι;»

 

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: «Μαϊτρέγια, αυτή είναι μια διδασκαλία με τελικό νόημα για τη γιόγκα. Κράτησέ την στο μυαλό σου ως η Διδασκαλία του Τελικού Νοήματος για τη Γιόγκα».

Καθώς ο Ευλογημένος εξηγούσε αυτή τη διδασκαλία, εξακόσιες χιλιάδες όντα ανέπτυξαν το νου που κατευθύνεται στην ανυπέρβλητη, ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση, τριακόσιες χιλιάδες ακροατές [F.39.a] καθάρισαν το μάτι του Ντάρμα από ακαθαρσίες και μολύνσεις, εκατόν πενήντα ακροατές που ήταν χωρίς προσκόλληση απελευθέρωσαν το νου τους από όλες τις εκροές [μολύνσεις]και εβδομήντα πέντε χιλιάδες μποντισάτβα έφτασαν στην κατάσταση όπου η προσοχή τους κατευθύνεται προς τη μεγάλη γιόγκα.

 Αυτό ήταν το 8^ο κεφάλαιο, το κεφάλαιο για τον μποντισάτβα Μαϊτρέγια

 9^ο κεφάλαιο

Κατόπιν στον Μπαγκαβάν απευθύνθηκε ο μποντισάτβα Αβαλοκιτεσβάρα[cx]: «Μπαγκαβάν, τα δέκα επίπεδα [μπούμι] των μποντισάτβα ονομάζονται (1) Υπέρτατη Χαρά, (2) Αψεγάδιαστο, (3) Διαφωτιστικό, (4) Ακτινοβόλο, (5) Δύσκολο να κατακτηθεί, (6) Εκδηλωμένο, (7) Μεγάλης εμβέλειας, (8) Ακίνητο, (9) Εξαιρετική Διάνοια και (10) Σύννεφο του Ντάρμα. Όταν συνδυάζονται μαζί με το ενδέκατο, [που ονομάζεται] Επίπεδο του Βούδα, πόσα είδη καθαρότητας [καθαρότητες] και [πόσες] κατηγορίες περιλαμβάνουν;»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: «Αβαλοκιτεσβάρα, θα πρέπει να γνωρίζεις, ότι περιλαμβάνουν τέσσερα είδη καθαρότητας και έντεκα κατηγορίες».

«Αβαλοκιτεσβάρα, θα πρέπει να γνωρίζεις  ότι το πρώτο επίπεδο περιλαμβάνει την καθαρότητα της πρόθεσης [καθαρή σκέψη], το δεύτερο την καθαρότητα της ανώτερης [ηθικής]πειθαρχίας και το τρίτο την καθαρότητα του ανώτερου νου [καθαρό ανώτερο κίνητρο], ενώ τα επίπεδα τέσσερα έως έντεκα, περιλαμβάνουν την καθαρότητα της ανώτερης σοφίας, η οποία σταδιακά οδηγεί στην τελείωση από επίπεδο σε επίπεδο. Αυτά τα επίπεδα[cxi] περιλαμβάνονται έτσι, σε τέσσερα είδη καθαρότητας.

 

«Ποια είναι τα έντεκα επίπεδα‍ - οι κατηγορίες που περιλαμβάνουν τα δέκα επίπεδα των Μποντισάτβα και το Επίπεδο του Βούδα;»

1.      «Στο πρώτο επίπεδο που αποτελείται από πράξεις που βασίζονται στην ανώτερη αφοσίωση, οι μποντισάτβα καλλιεργούν την ανώτερη αφοσίωση και την υπομονή, εφαρμόζοντας τις δέκα ασκήσεις που ΄συνδέονται με το Ντάρμα’[cxii]. Μόλις ξεπεράσουν αυτό το στάδιο, θα περάσουν στην αλάθητη κατάσταση της αλήθειας[cxiii] των μποντισάτβα.

2.      Παρόλο που με αυτές τις ασκήσεις επιτυγχάνεται το πρώτο επίπεδο, [F.39.b] δεν πραγματώνεται το δεύτερο επίπεδο, επειδή οι μποντισάτβα εξακολουθούν να μην είναι σε θέση να ενεργήσουν, ενώ έχουν επίγνωση της σύγχυσης που προκύπτει από τις λεπτές παραβάσεις. Θα τα καταφέρουν όμως, καθώς προσπαθούν να επιτύχουν αυτό το επίπεδο[cxiv].

3.      Παρόλο που επιτυγχάνεται με αυτή την άσκηση το δεύτερο επίπεδο, δεν πραγματώνεται το τρίτο επίπεδο, επειδή οι μποντισάτβα εξακολουθούν να μην μπορούν να καταλαγιάσουν σε μια τέλεια κοσμική απορρόφηση και να θυμηθούν αυτά που έχουν ακούσει[cxv]. Θα τα καταφέρουν όμως, καθώς προσπαθούν να επιτύχουν αυτό το επίπεδο.

4.      Ωστόσο, το τέταρτο επίπεδο δεν πραγματώνεται με αυτόν τον τρόπο, επειδή οι μποντισάτβα, που συχνά ασκούνται στους παράγοντες της φώτισης[cxvi] με τον τρόπο που τους απέκτησαν, εξακολουθούν να μην μπορούν να γαληνέψουν το νου τους, λόγω της προσκόλλησης στις καταστάσεις απορρόφησης και της διδασκαλίας[cxvii]. Θα τα καταφέρουν όμως, καθώς προσπαθούν να επιτύχουν αυτό το επίπεδο.

5.      Αν και επιτυγχάνεται το τέταρτο επίπεδο μέσω αυτής της εξάσκησης, ωστόσο το πέμπτο επίπεδο δεν πραγματώνεται, επειδή οι μποντισάτβα εξακολουθούν να μην είναι σε θέση να εξετάσουν πλήρως τις αλήθειες ή να κατασταλάξουν στην ανώτερη ισοψυχία όσον αφορά τη σαμσάρα και τη νιρβάνα, τις οποίες απορρίπτουν ή εστιάζουν, αντίστοιχα. Εξακολουθούν να μην μπορούν να ασκήσουν τους παράγοντες της φώτισης σε συνδυασμό με τα επιδέξια μέσα. Θα τα καταφέρουν όμως, καθώς προσπαθούν να επιτύχουν αυτό το επίπεδο.

6.      Παρότι το πέμπτο επίπεδο επιτυγχάνεται με αυτή την εξάσκηση, ωστόσο δεν πραγματώνεται το έκτο επίπεδο, επειδή, ακόμη και όταν έχουν αναγνωρίσει τις δραστηριότητες των εξαρτημένων καταστάσεων όπως ακριβώς είναι, οι μποντισάτβα εξακολουθούν να μην μπορούν να διατηρήσουν για πολύ καιρό την αποστροφή προς αυτές. Επίσης δεν μπορούν να παραμείνουν για πολύ καιρό με στραμμένη την προσοχή τους σε αυτό που δεν έχει φαινομενικές εκδηλώσεις[cxviii]. Όμως θα τα καταφέρουν, καθώς προσπαθούν να επιτύχουν αυτό το επίπεδο.

7.      Αν και το έκτο επίπεδο επιτυγχάνεται με αυτή την εξάσκηση, το έβδομο επίπεδο δεν πραγματώνεται, επειδή οι μποντισάτβα εξακολουθούν να μην μπορούν να παραμείνουν χωρίς εμπόδια και παρεμβολές, ενώ κατευθύνουν την προσοχή τους σε αυτό που δεν έχει φαινομενική εκδήλωση[cxix]. Θα τα καταφέρουν όμως, καθώς προσπαθούν να επιτύχουν αυτό το επίπεδο. [F.40.a]

8.      Παρόλο που το έβδομο επίπεδο επιτυγχάνεται με αυτή την εξάσκηση, δεν πραγματώνεται το όγδοο επίπεδο, επειδή οι μποντισάτβα εξακολουθούν να μην μπορούν να καταλαγιάσουν στην ισοψυχία ενώ προσπαθούν να παραμείνουν σε αυτό που δεν έχει φαινομενική εκδήλωση. Δεν μπορούν επίσης ακόμα να επιτύχουν την κυριαρχία πάνω στην φαινομενική εκδήλωση. Θα τα καταφέρουν όμως, καθώς προσπαθούν να επιτύχουν αυτό το επίπεδο.

9.      Παρότι το όγδοο επίπεδο επιτυγχάνεται με αυτή την εξάσκηση, δεν πραγματώνεται το ένατο επίπεδο, επειδή οι μποντισάτβα εξακολουθούν να μην μπορούν να διδάξουν αριστοτεχνικά το Ντάρμα σε όλες τις πτυχές του χρησιμοποιώντας συνώνυμα, ορισμούς, εξηγήσεις και κατηγορίες. Θα τα καταφέρουν όμως, καθώς προσπαθούν να επιτύχουν αυτό το επίπεδο.

10.  Παρόλο που το ένατο επίπεδο επιτυγχάνεται με αυτή την εξάσκηση, το δέκατο επίπεδο δεν πραγματώνεται, επειδή οι μποντισάτβα εξακολουθούν να μην είναι σε θέση να αποκτήσουν την αναλυτική γνώση του τέλειου σώματος της αλήθειας[cxx]. Προσπαθώντας να επιτύχουν αυτό το επίπεδο, όμως θα τα καταφέρουν.

11.  Παρόλο που το δέκατο επίπεδο επιτυγχάνεται με αυτή την εξάσκηση, το επίπεδο του Βούδα δεν πραγματώνεται, επειδή οι μποντισάτβα εξακολουθούν να μην είναι σε θέση να αποκτήσουν τη γνώση και τη θέαση που είναι εντελώς απαλλαγμένα από την προσκόλληση και την παρεμπόδιση, όσον αφορά όλα τα γνωστικά αντικείμενα[cxxi]. Όμως θα τα καταφέρουν καθώς προσπαθούν να επιτύχουν αυτό το επίπεδο.

«Από τη στιγμή που πραγματώνεται αυτό το επίπεδο μ’ αυτήν την εξάσκηση, πραγματώνονται όλα τα επίπεδα. Θα πρέπει να γνωρίζεις Αβαλοκιτεσβάρα, ότι όλα τα επίπεδα [μπούμι] περιλαμβάνονται σε αυτά τα έντεκα επίπεδα».

«Γιατί, Μπαγκαβάν, το πρώτο επίπεδο ονομάζεται Υπέρτατη Χαρά; Γιατί τα υπόλοιπα επίπεδα μέχρι και το Επίπεδο του Βούδα ονομάζονται έτσι όπως ονομάζονται;»

1.      Το πρώτο επίπεδο ονομάζεται υπέρτατη χαρά, επειδή υπάρχει υπέρτατη και απέραντη χαρά στην επίτευξη του άσπιλου και ύψιστου σκοπού, του υπερβατικού νου.

2.      Το δεύτερο επίπεδο ονομάζεται Αψεγάδιαστο, επειδή είναι απαλλαγμένο από όλες τις κηλίδες που οφείλονται σε [έστω και] σε λεπτές παραβάσεις ή λανθασμένη πειθαρχία.

3.      Το τρίτο επίπεδο ονομάζεται Διαφωτιστικό, επειδή αποτελεί την ίδια την κατάσταση της συγκέντρωσης και της ενθύμησης που διαπνέεται από το αμέτρητο φως της γνώσης [F.40.b].

4.      Το τέταρτο επίπεδο ονομάζεται Ακτινοβόλο επειδή η φωτιά της γνώσης που παράγεται από την εξάσκηση των παραγόντων της φώτισης ανάβει, για να κάψει την καύσιμη ύλη των παθών.

5.      Το πέμπτο επίπεδο ονομάζεται Δύσκολο να Κατακτηθεί επειδή είναι πράγματι δύσκολο να κατακτήσει κανείς την εξάσκηση αυτών ακριβώς των παραγόντων της φώτισης σε συνδυασμό με τα επιδέξια μέσα.

6.      Το έκτο επίπεδο ονομάζεται Εκδηλωμένο επειδή η δραστηριότητα των μεταβλητών νοητικών παραγόντων καθίσταται εμφανής, καθώς επίσης και η εστίαση των μποντισάτβα που στρέφεται επανειλημμένα προς αυτό που δεν έχει φαινομενική εκδήλωση.

7.      Το έβδομο επίπεδο ονομάζεται Μεγάλης Εμβέλειας επειδή αφότου οι μποντισάτβα ασχοληθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς εμπόδια και διακοπές, κατευθύνοντας την προσοχή τους σε αυτό που δεν έχει φαινομενική εκδήλωση, αυτό το στάδιο συνδέεται με τα επόμενα στάδια του καθαρότητας.

8.      Το όγδοο επίπεδο ονομάζεται Ακίνητο επειδή πραγματώνεται αυθόρμητα αυτό που δεν έχει φαινομενική εκδήλωση και οι μποντισάτβα δεν κλονίζονται από την εκδήλωση των μολύνσεων που πηγάζουν από τη φαινομενική εκδήλωση.

9.      Το ένατο επίπεδο ονομάζεται Εξαιρετική Διάνοια επειδή οι μποντισάτβα αποκτούν μια τεράστια νοημοσύνη που κυριαρχεί άψογα σε όλες τις πτυχές που σχετίζονται με τη διδασκαλία του Ντάρμα.

10.  Το δέκατο επίπεδο ονομάζεται Σύννεφο του Ντάρμα επειδή το σώμα που πλήττεται από τη φθορά, το οποίο είναι τόσο άδειο όσο ο ουρανός, διαπερνάται και καλύπτεται από τη συσσώρευση του Ντάρμα που είναι σαν ένα [μεγάλο] σύννεφο.

11.  Το ενδέκατο επίπεδο ονομάζεται Επίπεδο του Βούδα, επειδή μόλις εγκαταλείψει κανείς τα πιο λεπτά εμπόδια της γνώσης και των παθών, αφυπνίζεται πλήρως και τέλεια και γνωρίζει όλες τις όψεις που πρέπει να γνωρίζει, χωρίς προσκόλληση και εμπόδια[cxxii].»

«Μπαγκαβάν, πόσα είδη πλάνης και αντίξοοι παράγοντες φθοράς υπάρχουν σε αυτά τα στάδια;»

«Υπάρχουν είκοσι δύο είδη πλάνης, Αβαλοκιτεσβάρα, και έντεκα αντίξοοι παράγοντες φθοράς[cxxiii]:

1.      Στο πρώτο επίπεδο, υπάρχει η πλάνη από τη λανθασμένη αντίληψη σχετικά με το άτομο και τα φαινόμενα, η πλάνη από τις αρνητικές καταστάσεις [πεπρωμένο] και ο δυσμενής παράγοντας της φθοράς που απορρέει από αυτά.

2.      Στο δεύτερο επίπεδο, υπάρχει η πλάνη της σύγχυσης που προκύπτει από τις λεπτές παραβάσεις, [F.41.a] η πλάνη που σχετίζεται με τις διάφορες όψεις της ωρίμανσης του κάρμα, και ο δυσμενής παράγοντας της φθοράς που προκύπτει από αυτά τα δύο.

3.      Στο τρίτο επίπεδο, υπάρχει η πλάνη της επιθυμίας, η πλάνη της τέλειας ενθύμησης όσων έχουν ειπωθεί, και ο αρνητικός παράγοντας της φθοράς που προκύπτει από αυτά.

4.      Στο τέταρτο επίπεδο[cxxiv], υπάρχει η πλάνη της προσκόλλησης στις καταστάσεις απορρόφησης, η πλάνη της προσκόλλησης στο Ντάρμα και ο αρνητικός παράγοντας της φθοράς που προκύπτει από αυτά.

5.      Στο πέμπτο επίπεδο, υπάρχει η πλάνη της αντιμετώπισης της σαμσάρα ως αποκλειστικά αρνητική ή θετική, η πλάνη της αντιμετώπισης της νιρβάνα ως αποκλειστικά αρνητική ή θετική, και ο δυσμενής παράγοντας της φθοράς που προκύπτει από αυτά[cxxv].

6.      Στο έκτο επίπεδο, υπάρχει η πλάνη της ανάδειξης της δραστηριότητας των εξαρτημένων νοητικών παραγόντων, η πλάνη των πολλών εκδηλούμενων φαινομενικών εμφανίσεων και ο δυσμενής παράγοντας της φθοράς που προκύπτει από αυτά.

7.      Στο έβδομο επίπεδο, υπάρχει η πλάνη της παρουσίασης λεπτών φαινομενικών εκδηλώσεων, η πλάνη για τα επιδέξια μέσα, αφού η προσοχή του ατόμου κατευθύνεται αποκλειστικά σε ό,τι δεν έχει φαινομενική εκδήλωση, και ο δυσμενής παράγοντας της φθοράς που προκύπτει από αυτά[cxxvi].

8.      Στο όγδοο επίπεδο, υπάρχει η πλάνη της εξάσκησης αυτού που δεν έχει φαινομενική εκδήλωση, η πλάνη της μη κυριαρχίας επί των φαινομενικών εκδηλώσεων και ο αρνητικός παράγοντας της φθοράς που απορρέει από αυτά.

9.      Στο ένατο επίπεδο, υπάρχει η πλάνη ότι υπάρχει κυριαρχία στην απεριόριστη διδασκαλία και έκφραση του Ντάρμα, η πλάνη ότι υπάρχει κυριαρχία στη συνεχή διατήρησή του στο νου με όρους σοφίας και ευγλωττίας, η πλάνη ότι υπάρχει κυριαρχία στην ευγλωττία και ο αρνητικός παράγοντας που συνίσταται στη φθορά που προκύπτει από αυτούς τους δύο τύπους πλάνης[cxxvii].

10.  Στο δέκατο επίπεδο, υπάρχει η πλάνη σε σχέση με την ανώτερη γνώση, η πλάνη της ενασχόλησης με το μυστικό και το λεπτοφυές, και ο δυσμενής παράγοντας που αποτελείται από τη φθορά που απορρέει από αυτά τα δύο.

11.  Στο Επίπεδο του Βούδα, υπάρχει η πλάνη της εξαιρετικά λεπτής προσκόλλησης στα γνωστικά αντικείμενα, η πλάνη της εξαιρετικά λεπτής παρεμπόδισης που σχετίζεται με τα πέπλα [κλέσα], και ο δυσμενής παράγοντας που αποτελείται από τη φθορά που προκύπτει από αυτά τα δύο[cxxviii]. [F.41.b]

«Αυτή είναι μια παρουσίαση των επιπέδων Αβαλοκιτεσβάρα, σύμφωνα με είκοσι δύο είδη πλάνης και τα έντεκα είδη φθοράς. Η ανυπέρβλητη, ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση, δεν έχει τίποτα από αυτά».

«Τότε, Μπαγκαβάν, είναι πραγματικά θαυμαστή η ανυπέρβλητη, ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση, το πιο μεγαλειώδες αποτέλεσμα και ευλογία! Μόλις οι μποντισάτβα σκίσουν το μεγάλο δίχτυ της πλάνης με αυτόν τον τρόπο και ξεπεράσουν την απέραντη ζούγκλα της φθοράς, θα αφυπνιστούν στην ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση».

«Μέσα από πόσα είδη εξαγνισμών Μπαγκαβάν, παρουσιάζονται αυτά τα επίπεδα;»

«Παρουσιάζονται μέσα από οκτώ είδη εξαγνισμών, Αβαλοκιτεσβάρα: την καθαρότητα της πρόθεσης, την καθαρότητα του νου, την καθαρότητα της συμπόνοιας, την καθαρότητα των τελειοτήτων, την καθαρότητα της θεώρησης των Βούδα και του σεβασμού των, την καθαρότητα της ωρίμανσης των όντων, την καθαρότητα της γέννησης και την καθαρότητα της δύναμης.

«Θα πρέπει να γνωρίζεις Αβαλοκιτεσβάρα, ότι οι καθαρότητες του πρώτου επιπέδου, από την καθαρότητα της ανώτερης πρόθεσης μέχρι την καθαρότητα της δύναμης, καθώς και οι καθαρότητες των ανώτερων επιπέδων, συμπεριλαμβανομένου του επιπέδου του Βούδα, από την καθαρότητα της ανώτερης πρόθεσης μέχρι την καθαρότητα της δύναμης, γίνονται όλο και πιο δυνατές. Έτσι, αν κάποιος εξαιρέσει την καθαρότητα της γέννησης στο Επίπεδο του Βούδα, οι ιδιότητες του πρώτου επιπέδου φαίνονται παρόμοιες με εκείνες των ανώτερων επιπέδων. Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι οι ιδιότητες κάθε ανώτερου επιπέδου, είναι υψηλότερες από εκείνες του προηγούμενου επιπέδου. Θα πρέπει επίσης να κατανοήσεις, ότι οι ιδιότητες στα δέκα επίπεδα ενός μποντισάτβα, μπορούν να ξεπεραστούν, ενώ οι ιδιότητες στο Επίπεδο του Βούδα, είναι ανυπέρβλητες».

«Μπαγκαβάν γιατί δήλωσες ότι, μεταξύ όλων των ειδών γέννησης, η γέννηση ενός μποντισάτβα είναι η υπέρτατη;» [F.42.a]

«Είναι υπέρτατη Αβαλοκιτεσβάρα, για τέσσερις λόγους: (1) επιτυγχάνει τον μεγάλο εξαγνισμό των ριζών της αρετής του όντος, (2) αποκτάται ως αποτέλεσμα νοητικής εξέτασης, (3) διαπνέεται από τη συμπόνια που προστατεύει όλα τα όντα, και (4) δεν μολύνεται η ίδια, αλλά διώχνει τις μολύνσεις των άλλων».

«Μπαγκαβάν γιατί δήλωσες ότι, οι μποντισάτβα ασκούνται με μια τεράστια προσδοκία, είναι μεγαλειώδεις, έχουν μια μεγαλειώδη προσδοκία και κατέχουν τη δύναμη της προσδοκίας[cxxix];»

«[Το δήλωσα αυτό] Αβαλοκιτεσβάρα, για τέσσερις λόγους: (1) οι μποντισάτβα είναι επιδέξιοι σε σχέση με την ευδαιμονική κατάσταση της νιρβάνα, (2) είναι ικανοί να την επιτύχουν γρήγορα, (3) έχουν εγκαταλείψει τόσο αυτή την ταχεία επίτευξη όσο και αυτή την ευδαιμονική κατάσταση, και (4) χωρίς να αμφιταλαντεύονται ή να εξαναγκάζονται, παράγουν νοητικά την ευχή να περάσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα από πολλά είδη πόνου για χάρη των όντων. Ως εκ τούτου, είπα ότι οι μποντισάτβα διαθέτουν μια τεράστια προσδοκία, μια μεγαλειώδη προσδοκία και τη δύναμη της προσδοκίας».

«Μπαγκαβάν, πόσα θεμέλια εκπαίδευσης έχουν οι μποντισάτβα;»

«Αβαλοκιτεσβάρα, έχουν έξι: γενναιοδωρία, πειθαρχία, υπομονή, επιμονή, διαλογιστική απορρόφηση και σοφία».

«Μπαγκαβάν, μεταξύ αυτών των έξι, πόσα αποτελούν την εκπαίδευση στην ανώτερη πειθαρχία, πόσα αποτελούν την εκπαίδευση στον ανώτερο νου και πόσα αποτελούν την εκπαίδευση στην ανώτερη σοφία;»

«Αβαλοκιτεσβάρα, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι οι τρεις πρώτες αποτελούν την εκπαίδευση στην ανώτερη πειθαρχία, η διαλογιστική απορρόφηση αποτελεί την εκπαίδευση στον ανώτερο νου, η σοφία [γιέσε] αποτελεί την εκπαίδευση στην ανώτερη γνώση [πράτζνια], και η επιμονή είναι παρούσα σε κάθε μία από αυτές τις εκπαιδεύσεις». [F.42.b]

«Μπαγκαβάν, πόσα από αυτά τα θεμέλια εκπαίδευσης αποτελούν τη συσσώρευση αρετής; Πόσα αποτελούν τη συσσώρευση σοφίας;»

 

«Αβαλοκιτεσβάρα, η εκπαίδευση στην ανώτερη πειθαρχία αποτελεί τη συσσώρευση της αρετής. Η εκπαίδευση στην ανώτερη γνώση [πράτζνια] συνιστά τη συσσώρευση της σοφίας [γιέσε]. Η επιμονή και η διαλογιστική απορρόφηση είναι παρούσες και στις δύο».

«Μπαγκαβάν, πώς εκπαιδεύονται οι μποντισάτβα σε αυτά τα έξι θεμέλια εκπαίδευσης;»

«Εκπαιδεύονται σε αυτά τα έξι θεμέλια της εκπαίδευσης Αβαλοκιτεσβάρα, σύμφωνα με πέντε σημεία: (1) έχοντας από την αρχή αφοσίωση για τη διδασκαλία του καθαρού Ντάρμα, για τη διδασκαλία των έξι τελειοτήτων και για τη συλλογή διδασκαλιών σε σχέση με το [μονοπάτι] του μποντισάτβα- (2) ολοκληρώνοντας στη συνέχεια τη σοφία που προκύπτει από την ακρόαση, τον στοχασμό και την εξάσκηση [της αλήθειας] μέσω των δέκα δραστηριοτήτων που σχετίζονται με το Ντάρμα- (3) διατηρώντας τον αφυπνισμένο νου- (4) στηριζόμενοι σε έναν ενάρετο φίλο- και (5) ασκώντας συνεχώς την αρετή.

«Μπαγκαβάν, γιατί τα θεμέλια της εκπαίδευσης είναι γνωστά σε σχέση με την εξαπλή ταξινόμηση;»

«Υπάρχουν δύο λόγοι Αβαλοκιτεσβάρα: (1) ωφελούν τα όντα και (2) αποτελούν αντίδοτο των πέπλων. Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι, μεταξύ τους, τρία ωφελούν τα όντα, ενώ τρία είναι τα αντίδοτα των πέπλων.

1.      «Μέσω της γενναιοδωρίας τους, οι μποντισάτβα ωφελούν τα όντα παρέχοντάς τους ό,τι είναι απαραίτητο για τη ζωή- μέσω της πειθαρχίας τους, ωφελούν τα όντα με το να μην τα φτωχοποιούν, να μη τα βλάπτουν ή να τα χλευάζουν- και μέσω της υπομονής τους, ωφελούν τα όντα υπομένοντας [οι ίδιοι]την εξαθλίωση, το κακό και τον χλευασμό. Έτσι, ωφελούν τα όντα μέσω αυτών των τριών θεμελίων της εκπαίδευσης.

2.      «Μέσω της επιμονής τους επιδίδονται στην αρετή που ξεπερνά πλήρως τις μολύνσεις και τις εξαλείφει, αφού οι μολύνσεις δεν είναι σε θέση να τους εκτρέψουν από αυτή την άσκηση- μέσω της διαλογιστικής τους απορρόφησης [F.43.a] καταστρέφουν τις μολύνσεις- και μέσω της σοφίας τους βάζουν τέλος στις λανθάνουσες διαθέσεις τους. Έτσι, αυτά τα τρία θεμέλια της εξάσκησης είναι αντίδοτα στις μολύνσεις».

«Μπαγκαβάν, γιατί οι άλλες τελειότητες είναι γνωστές σε σχέση με την τετραπλή ταξινόμηση;»

«Επειδή Αβαλοκιτεσβάρα βοηθούν αυτές τις έξι τελειότητες:

1.      Με τις τρεις πρώτες τελειότητες, οι μποντισάτβα ωφελούν τα όντα. Στη συνέχεια, εδραιώνουν τα όντα στην αρετή μέσω των επιδέξιων μέσων που αποτελούνται από τις τέσσερις μεθόδους μετατροπής[cxxx]. Επομένως, δίδαξα ότι η τελειότητα των επιδέξιων μέσων βοηθά τις τρεις πρώτες τελειότητες.

2.      Ας υποθέσουμε Αβαλοκιτεσβάρα, ότι οι μποντισάτβα δεν είναι σε θέση να εξασκηθούν ανά πάσα στιγμή σε αυτή τη ζωή, ως αποτέλεσμα των πολλών μολύνσεών τους. Ας υποθέσουμε ότι δεν είναι σε θέση να εστιάσουν το νου τους στο εσωτερικό λόγω της αδυναμίας της ανώτερης πρόθεσής τους ως αποτέλεσμα της περιορισμένης προσδοκίας και εμπειρίας τους. Ας υποθέσουμε ότι δεν είναι σε θέση να επιτύχουν την υπερβατική σοφία επειδή δεν εξασκήθηκαν στη διαλογιστική απορρόφηση με βάση τα αντικείμενα αναφοράς[cxxxi] που αντιστοιχούν στις διδασκαλίες για το μονοπάτι των μποντισάτβα που έχουν ακούσει. Ωστόσο, εφόσον έχουν συσσωρεύσει αρετή, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, γεννούν με το νου τους την ευχή, ότι οι μολύνσεις τους θα μειωθούν στο μέλλον. Αυτή είναι η τελειότητα της προσδοκίας. Επειδή οι μολύνσεις μειώνονται και οι μποντισάτβα είναι σε θέση να ασκήσουν την επιμονή τους μέσω αυτής της τελειότητας, η τελειότητα της προσδοκίας συνεπώς βοηθά την τελειότητα της επιμονής.

3.      Στη συνέχεια, στηριζόμενοι σε ένα ευγενές ον και ακούγοντας το Ντάρμα, φτάνουν στην κατάσταση στην οποία κατευθύνουν την προσοχή τους στην πειθαρχία. Μόλις απομακρυνθούν από το να έχουν μια ανώτερη πρόθεση της οποίας η δύναμη είναι περιορισμένη, αποκτούν τη δύναμη της πρόθεσης των ουράνιων πεδίων. Αυτή είναι η τελειότητα της δύναμης. Επειδή οι μποντισάτβα είναι σε θέση να εστιάζουν στον εσωτερικό τους νου μέσω αυτής της τελειότητας, η τελειότητα της δύναμης βοηθά συνεπώς την τελειότητα της διαλογιστικής απορρόφησης. [F.43.b]

4.      Οι μποντισάτβα κατασταλάζουν σε διαλογιστική απορρόφηση καθώς εξασκούνται στα αντικείμενα αναφοράς που αντιστοιχούν στις διδασκαλίες για το μονοπάτι των μποντισάτβα που έχουν ακούσει. Αυτή είναι η τελειότητα της ανώτερης γνώσης. Επειδή οι μποντισάτβα είναι σε θέση να επιτύχουν την υπερβατική ανώτερη γνώση [πρατζνιαπαραμίτα] μέσω αυτής της τελειότητας, η τελειότητα της σοφίας [γιέσε] συνεπώς βοηθάει την τελειότητα της ανώτερης γνώσης».

«Γιατί Μπαγκαβάν, οι έξι τελειότητες διδάσκονται με αυτή τη σειρά;»

«Αβαλοκιτεσβάρα, επειδή η πρώτη είναι το στήριγμα πάνω στο οποίο εδράζεται η δεύτερη, και ούτω καθεξής. Με το να μην είναι προσηλωμένοι στο σώμα και τα υπάρχοντά τους, οι μποντισάτβα αποκτούν πειθαρχία. Διατηρώντας την πειθαρχία τους, αποκτούν την υπομονή. Μέσω της υπομονής, ασχολούνται με την επιμονή. Έχοντας ασχοληθεί με την επιμονή, εδραιώνουν τη διαλογιστική απορρόφηση. Μόλις εδραιωθεί η διαλογιστική απορρόφηση, θα αποκτήσουν την υπερβατική σοφία».

«Μπαγκαβάν, πόσα είναι τα είδη από αυτές τις τελειότητες;»

«Κάθε μια από αυτές τις τελειότητες Αβαλοκιτεσβάρα, είναι τριών ειδών:

1.      Τα τρία είδη γενναιοδωρίας είναι το δώρο του Ντάρμα, το δώρο των υλικών αντικειμένων και το δώρο της αφοβίας[cxxxii].

2.      Τα τρία είδη πειθαρχίας είναι η πειθαρχία που απομακρύνεται από ό,τι δεν είναι ενάρετο, η πειθαρχία που ασχολείται με την αρετή και η πειθαρχία που ασχολείται με την ευεργεσία των όντων.

3.      Τα τρία είδη υπομονής είναι η υπομονή του να υπομένει κανείς το κακό, η υπομονή του να μη σκέφτεται κανείς τον πόνο [του εαυτού του] και η υπομονετική αποδοχή του Ντάρμα μέσω του στοχασμού[cxxxiii].

4.      Τα τρία είδη επιμονής είναι η επιμονή που μοιάζει με πανοπλία, η επιμονή για την άσκηση της αρετής και η επιμονή για την ωφέλεια των όντων[cxxxiv].

5.      Τα τρία είδη διαλογιστικής απορρόφησης είναι η διαλογιστική απορρόφηση της ευδαιμονικής παραμονής που είναι μη εννοιολογική και γαλήνια και αποτελεί αντίδοτο στις μολύνσεις και στη δυστυχία, η διαλογιστική απορρόφηση που δημιουργεί καλές ιδιότητες και η διαλογιστική απορρόφηση που επιτυγχάνει την ευημερία των όντων[cxxxv]. [F.44.a]

6.      Τα τρία είδη ανώτερης γνώσης [πράτζνια] είναι η ανώτερης γνώση που έχει ως αναφορικό της αντικείμενο τη συμβατική αλήθεια, η ανώτερης γνώση που έχει ως αναφορικό της αντικείμενο την απόλυτη αλήθεια και η ανώτερης γνώση που έχει ως αναφορικό της αντικείμενο την ευημερία των όντων[cxxxvi]».

«Γιατί Μπαγκαβάν οι τελειότητες ονομάζονται ‘τελειότητες’;»

«Πέντε είναι οι λόγοι γι αυτό, Αβαλοκιτεσβάρα. Οι τελειότητες δεν έχουν προσκόλληση, είναι αμερόληπτες, απαλλαγμένες από ελαττώματα, μη εννοιολογικές και αφοσιωμένες στην αρετή:

1.      Όντας χωρίς προσκόλληση, είναι εντελώς απαλλαγμένες από την προσκόλληση σε παράγοντες που είναι δυσμενείς για τις ίδιες.

2.      Όντας αμερόληπτες, είναι απαλλαγμένες από σκέψεις που προσκολλώνται στα αποτελέσματα ή σε κάποια ανταμοιβή που λαμβάνεται από την ολοκλήρωσή τους.

3.      Όντας απαλλαγμένες από ελαττώματα, δεν εμπλέκονται με μολυσμένα φαινόμενα και στερούνται μη επιδέξιων μέσων.

4.      Όντας μη εννοιολογικές, είναι απαλλαγμένες από οποιαδήποτε απόλυτη εικασία ότι έχουν ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό που τις χαρακτηρίζει.

5.      Όντας αφιέρωση της αρετής, αποτελούν την προσδοκία για το αποτέλεσμα του μονοπατιού των μποντισάτβα έχοντας δημιουργήσει και συσσωρεύσει αυτές τις τελειότητες».

«Μπαγκαβάν ποιοι προάγοντες είναι αρνητικοί για τις τελειότητες;»

«Αβαλοκιτεσβάρα, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι υπάρχουν έξι παράγοντες: (1) το να θεωρεί κανείς ως ευεργετική τη χαρά που δημιουργείται από επιθυμητά αντικείμενα, (2) το να επιδίδεται σε ευχάριστες δραστηριότητες μέσω του σώματος, του λόγου ή του νου του, (3) το να μην υπομένει την περιφρόνηση με υπομονή, (4) το να επικαλείται κανείς την αρετή για να δικαιολογήσει την έλλειψη επιμονής, (5) το να αποσπάται η προσοχή του από ασχολίες, ψυχαγωγία και ανθρώπους, και (6) το να θεωρεί ως ευεργετικές τις συμβατικές νοητικές επεξεργασίες που προκύπτουν από αυτά που βλέπει, ακούει, σκέφτεται ή έχει συνείδηση».

«Μπαγκαβάν, ποιο είναι το αποτέλεσμα της ωρίμανσης αυτών των τελειοτήτων;»

«Αβαλοκιτεσβάρα, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι είναι έξι: (1) μεγάλος πλούτος, (2) επαναγέννηση σε ευχάριστες καταστάσεις, (3) ευτυχία και ικανοποίηση από την ειρήνη και την ομόνοια, (4) κυριαρχία πάνω στα όντα, (5) απουσία φυσικής βλάβης και (6) η φήμη του να έχεις μεγάλες δυνάμεις».

«Μπαγκαβάν, με ποιο τρόπο αυτές οι τελειότητες συνδέονται με τα μολυσμένα φαινόμενα;»

«Συνδέονται μέσω τεσσάρων ασκήσεων, Αβαλοκιτεσβάρα: (1) την άσκηση των τελειοτήτων χωρίς συμπόνια, (2) την ακατάλληλη άσκηση των τελειοτήτων, (3) την άστατη άσκηση των τελειοτήτων και (4) την αμελή άσκηση των τελειοτήτων. Η εξάσκηση των τελειοτήτων είναι ακατάλληλη, όταν η εξάσκηση μιας εξ αυτών, υποβαθμίζει την εξάσκηση των άλλων τελειοτήτων».

«Μπαγκαβάν, τι δεν είναι επιδέξιο μέσο;»

«Αβαλοκιτεσβάρα, οι μποντισάτβα βοηθούν τα όντα μέσω αυτών των τελειοτήτων. Αν δεν εδραιώσουν τα όντα στην αρετή, αφού τα έχουν βγάλει από μη ενάρετες καταστάσεις και αντ' αυτού αρκούνται στο να τους παρέχουν απλώς υλικά αντικείμενα, αυτό δεν είναι επιδέξιο μέσο. Γιατί; Επειδή κάνοντας απλώς αυτό, τα όντα δεν βοηθιούνται. Είναι κάπως έτσι: τα περιττώματα, είτε σε μεγάλη είτε σε μικρή ποσότητα, δεν μπορούν με καμία μέθοδο να μετατραπούν σε κάτι που μυρίζει όμορφα. Παρομοίως, καμία μέθοδος που απλώς υποστηρίζει τα όντα με υλικά αντικείμενα, δεν μπορεί να κάνει ευτυχισμένους εκείνους που υποφέρουν, επειδή η φύση τους είναι να βιώνουν τον πόνο που προκύπτει από το ότι είναι δέσμιοι [συνθηκών]. Αντίθετα, ο καλύτερος και μοναδικός τρόπος για να ωφεληθούν, είναι η εδραίωσή τους στην αρετή».

«Μπαγκαβάν, πόσα είδη καθαρότητας [περιλαμβάνονται] σε αυτές τις τελειότητες;»

«Αβαλοκιτεσβάρα, δεν είπα ότι υπάρχουν και άλλες καθαρότητες [purities] εκτός από τα πέντε είδη [που έχω ήδη αναφέρει[cxxxvii]]. Ωστόσο, σε σχέση με όσα έχω ήδη εξηγήσει, [F.45.α] θα σου διευκρινίσω τις (1) γενικές και (2) ειδικές καθαρότητες που περιλαμβάνονται στις τελειότητες.

1.      Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι οι καθαρότητες γενικά που είναι κοινές σε όλες τις τελειότητες περιλαμβάνουν επτά σημεία: (1) οι μποντισάτβα δεν επιδιώκουν να βγάλουν κέρδος από τους άλλους μέσω των διδασκαλιών στο μονοπάτι των μποντισάτβα, (2) δεν γεννούν λανθασμένες αντιλήψεις σε σχέση με αυτές τις διδασκαλίες, (3) σε σχέση με αυτές τις διδασκαλίες, δεν γεννούν αναποφασιστικότητα ή αμφιβολίες για το αν θα επιτύχουν την αφύπνιση ή όχι- (4) δεν επαινούν τον εαυτό τους, ούτε κατηγορούν τους άλλους ή τους περιφρονούν, (5) δεν δημιουργούν αλαζονεία ή απροσεξία- (6) δεν ικανοποιούνται μόνο με περιορισμένες ή κατώτερες επιτεύξεις- και (7) δεν έχουν τσιγκουνιά ή ζήλια προς τους άλλους εξαιτίας αυτών των διδασκαλιών[cxxxviii].

2.      Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι οι καθαρότητες που αφορούν κάθε τελειότητα περιλαμβάνουν επίσης επτά σημεία: Τα επτά σημεία της καθαρότητας που περιλαμβάνονται στην τελειότητα της γενναιοδωρίας είναι τα εξής: (1) οι μποντισάτβα ασκούν τη γενναιοδωρία που είναι η  καθαρότητα της γενναιοδωρίας μέσω του καθαρότητας του αντικειμένου που είναι η δωρεά, και (2-7) ασκούν τη γενναιοδωρία που είναι η καθαρότητα της γενναιοδωρίας μέσω του καθαρότητας της πειθαρχίας, της θεώρησης, του νου, του λόγου, της γνώσης και των κηλίδων[cxxxix]. Έτσι, όπως μόλις εξήγησα, οι καθαρότητες που περιλαμβάνονται στην τελειότητα της γενναιοδωρίας που αποκτούν και ασκούν οι μποντισάτβα αποτελούν τις επτά όψεις της καθαρότητας της γενναιοδωρίας.

Τα επτά σημεία της καθαρότητας που περιλαμβάνονται στην τελειότητα της πειθαρχίας είναι τα εξής: (1) οι μποντισάτβα είναι επιδέξιοι σε όλες τις πτυχές της θεμελίωσης της εκπαίδευσης που σχετίζονται με τους όρκους, (2) είναι επιδέξιοι στην εξάλειψη των παραβάσεων, (3) η πειθαρχία τους είναι απαλλαγμένη από αμφιβολίες, (4) έχουν σταθερή πειθαρχία, (5) διατηρούν την πειθαρχία σε όλες τις περιστάσεις, (6) ασχολούνται με την πειθαρχία ανά πάσα στιγμή, και (7) ασχολούνται με την εκπαίδευση ασκώντας σωστά τα θεμέλια της εκπαίδευσης. Αυτές είναι οι επτά καθαρότητες της πειθαρχίας.

Τα επτά σημεία της καθαρότητας που περιλαμβάνονται στην τελειότητα της υπομονής είναι τα εξής: (1) όταν έρχονται αντιμέτωποι με οποιοδήποτε είδος αντιξοότητας, οι μποντισάτβα δεν ταλαντεύονται επειδή έχουν εμπιστοσύνη στην ωρίμανση του κάρμα τους- [F.45 .b] (2) δεν εμπλέκονται στο να βλάπτουν τους άλλους υβρίζοντας, προσβάλλοντας, χτυπώντας, εκφοβίζοντας ή επικρίνοντάς τους με σκοπό να εκδικηθούν- (3) δεν κρατούν κακία- (4) όταν κατηγορούνται, δεν δημιουργούν μολύνσεις- (5) οι ίδιοι δεν αναλώνονται σε κατηγορίες- (6) δεν ασκούν υπομονή με νου που φοβάται τις συνέπειες ή έχει συμφέρον- και (7) δεν αποτυγχάνουν να επιτύχουν το όφελος των άλλων. Αυτές είναι οι επτά καθαρότητες της υπομονής.

Τα επτά σημεία της καθαρότητας που περιλαμβάνονται στην τελειότητα της επιμονής είναι τα εξής: (3-6) είναι δυνατοί, επιμελείς, ενθουσιώδεις και αποφασιστικοί- και (7) δεν παύουν ποτέ να είναι επιμελείς σε σχέση με τις ενάρετες ιδιότητες. Αυτές είναι οι επτά καθαρότητες της επιμονής.

Τα επτά σημεία της καθαρότητας που περιλαμβάνονται στην τελειότητα της διαλογιστικής απορρόφησης είναι: (1) η διαλογιστική απορρόφηση στη συγκέντρωση που κατανοεί την φαινομενική εκδήλωση, (2) η τέλεια διαλογιστική απορρόφηση στη συγκέντρωση, (3) η διαλογιστική απορρόφηση στη συγκέντρωση που έχει αυτές τις δύο όψεις, (4) η διαλογιστική απορρόφηση στη συγκέντρωση που προκύπτει αυθόρμητα, (5) η διαλογιστική απορρόφηση στη συγκέντρωση χωρίς στήριγμα, (6) η διαλογιστική απορρόφηση στη συγκέντρωση που παράγει ευελιξία, και (7) η διαλογιστική απορρόφηση στη συγκέντρωση στην απεριόριστη εξάσκηση των αντικειμένων αναφοράς που αντιστοιχούν στις διδασκαλίες για το μονοπάτι των μποντισάτβα. Αυτοί είναι οι επτά καθαρότητες της διαλογιστικής απορρόφησης.

Τα επτά σημεία της καθαρότητας που περιλαμβάνονται στην τελειότητα της σοφίας [πρατζνιαπαραμίτα] είναι τα εξής: (1) Μόλις εγκαταλείψουν τα άκρα της υπέρθεσης και της άρνησης μέσω της σοφίας, οι μποντισάτβα βγαίνουν [από την κυκλική ύπαρξη] μέσω της μέσης οδού. (2) Λόγω αυτής της σοφίας, πραγματώνουν το ίδιο το νόημα της πύλης προς την απελευθέρωση ακριβώς όπως είναι, δηλαδή την τριπλή πύλη προς την απελευθέρωση: την κενότητα, την απουσία προσδοκιών/επιθυμίας και την απουσία σημείων/εμφάνισης. (3) Αντιλαμβάνονται ακριβώς όπως είναι το ίδιο το νόημα της ουσίας, δηλαδή την τριπλή ουσία: τη φανταστική, την εξαρτώμενη από το άλλο και την πραγματική. (4) Πραγματώνουν ακριβώς όπως είναι το ίδιο το νόημα της απουσίας κάποιας ουσίας, δηλαδή την τριπλή απουσία ουσίας όσον αφορά τα προσδιοριστικά χαρακτηριστικά, την εκδήλωση και το απόλυτο. [F.46.a] (5) Αντιλαμβάνονται ακριβώς όπως είναι η ίδια η έννοια της συμβατικής αλήθειας σε σχέση με τις πέντε επιστήμες[cxl]. (6) Πραγματώνουν ακριβώς όπως είναι το ίδιο το νόημα της απόλυτης αλήθειας σε σχέση με τις επτά όψεις της αληθινής πραγματικότητας. (7) Συχνά παραμένουν στη μοναδική προσέγγιση της μη εννοιολογικής κατάστασης που είναι απαλλαγμένη από νοητικές επεξεργασίες. Μέσω της ενόρασης που έχει ως αναφορικό αντικείμενο τις αμέτρητες καθολικές διδασκαλίες, επιτυγχάνουν σωστά την επίτευξη που προκύπτει από την εξάσκηση των διδασκαλιών που βρίσκονται σε αρμονία με το Ντάρμα. Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι αυτές είναι οι επτά καθαρότητες της διαλογιστικής απορρόφησης».

«Μπαγκαβάν, με ποιον τρόπο λειτουργεί κάθε μια από αυτές τις πέντε καθαρότητες;»

«Θα πρέπει να γνωρίζεις Αβαλοκιτεσβάρα, ότι οι πέντε λειτουργίες τους είναι οι εξής: (1) Χωρίς προσκόλληση, οι μποντισάτβα ασκούν συνεχώς τις τελειότητες σε αυτή τη ζωή. Επειδή τις ασκούν με ενθουσιασμό, είναι προσεκτικοί. (2) Όντας αμερόληπτοι, εξασφαλίζουν την αιτία για την προσεκτική εξάσκηση αυτών των τελειοτήτων στις μελλοντικές τους ζωές. (3) Ελεύθεροι από οποιαδήποτε παραπτώματα, ασκούν τις τέλειες, αγνές και αμόλυντες τελειότητες. (4) Ανεπηρέαστοι από αντιλήψεις, τελειοποιούν γρήγορα τις τελειότητες μέσω των επιδέξιων μέσων τους. (5) Επειδή μεταφέρουν την αρετή τους, θα επιτύχουν σε όλες τις μελλοντικές τους ζωές τις ανεξάντλητες τελειότητες μαζί με τα επιθυμητά αποτελέσματα που παράγονται από την ωρίμανση του κάρμα τους, μέχρι να αποκτήσουν την ανυπέρβλητη, ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση».

«Μπαγκαβάν, ποια είναι η έκταση της εξάσκησης των μποντισάτβα σε αυτές τις τελειότητες;»

«Αβαλοκιτεσβάρα, οι μποντισάτβα δεν έχουν προσκόλληση και είναι αμερόληπτοι και μεταβιβάζουν την αρετή τους».

«Με ποιον τρόπο δεν έχουν μολύνσεις;»

«Είναι απαλλαγμένοι από οποιαδήποτε αρνητική πράξη και αντιλήψεις».

«Με ποιον τρόπο είναι άμεμπτοι;»

«Ενεργούν με τον τρόπο που διανοητικά εξετάζουν».

«Με ποιο τρόπο είναι αμετακίνητοι;»

«Λέγεται ότι είναι αμετακίνητοι επειδή αυτή είναι η φύση εκείνων που έχουν εισέλθει στα στάδια των μποντισάτβα». [F.46.b]

«Με ποιον τρόπο οι τελειότητες είναι απόλυτα καθαρές;»

«[Επειδή], Αβαλοκιτεσβάρα, περιλαμβάνονται στο δέκατο επίπεδο και στο επίπεδο του Βούδα».

«Μπαγκαβάν, γιατί το επιθυμητό αποτέλεσμα της ωρίμανσης που προκύπτει από την εξάσκηση των τελειοτήτων, είναι πάντα ανεξάντλητο στην περίπτωση των μποντισάτβα; Γιατί αποκτούν αυτή την ανεξάντλητη αρετή μέσω των τελειοτήτων;»

«Επειδή Αβαλοκιτεσβάρα, ασκούν κάθε τελειότητα σε αλληλεξάρτηση με τις άλλες».

«Μπαγκαβάν, γιατί οι μποντισάτβα δεν έχουν εμπιστοσύνη στο επιθυμητό αποτέλεσμα της ωρίμανσης που προκύπτει από την εξάσκηση των τελειοτήτων, με τον ίδιο τρόπο που έχουν εμπιστοσύνη στις τελειότητες;»

Αυτό οφείλεται σε πέντε λόγους, Αβαλοκιτεσβάρα: (1) Οι τελειότητες είναι η αιτία της ανώτερης ευδαιμονίας και ευτυχίας, (2) είναι η αιτία του οφέλους του εαυτού μας και των άλλων, (3) είναι η αιτία του επιθυμητού αποτελέσματος της ωρίμανσής τους σε μελλοντικές ζωές, (4) είναι το θεμέλιο της ελευθερίας από τις μολύνσεις και (5) έχουν τη φύση του αμετάβλητου».

«Ποιες είναι Μπαγκαβάν, οι ιδιαίτερες δυνάμεις τους;»

«Θα πρέπει να γνωρίζεις Αβαλοκιτεσβάρα, ότι οι ιδιαίτερες δυνάμεις τους έχουν τις ακόλουθες τέσσερις ιδιότητες: (1) Όταν οι μποντισάτβα ασκούν τις τελειότητες, εξαλείφουν τους δυσμενείς παράγοντες, όπως η απληστία, η ελαττωματική πειθαρχία, η νοητική ταραχή, η τεμπελιά, η απόσπαση της προσοχής και οι λανθασμένες απόψεις- (2) θα επιτύχουν την ανυπέρβλητη, ολοκληρωμένη και τέλεια φώτιση- (3) σε αυτή τη ζωή, θα ωφελήσουν τον εαυτό τους καθώς και τα όντα- και (4) σε μελλοντικές ζωές θα επιτύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα της ωρίμανσής τους, το οποίο είναι τεράστιο και ανεξάντλητο».

«Από ποια αιτία προέρχονται αυτές οι τελειότητες, Μπαγκαβάν; Ποιο είναι το αποτέλεσμα και η ωφέλειά τους;»

«Οι τελειότητες Αβαλοκιτεσβάρα, έχουν ως αιτία τους τη συμπόνια. Ως αποτέλεσμα, έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα της ωρίμανσής τους και [F.47.a] το αποτέλεσμα που επιτελεί το όφελος των όντων. Ως όφελος, έχουν το μεγάλο όφελος της ολοκλήρωσης της μεγάλης φώτισης».

«Μπαγκαβάν, αν οι μποντισάτβα έχουν ανεξάντλητους πόρους καθώς και συμπόνια για τα όντα, γιατί υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι στον κόσμο;»

‘Αβαλοκιτεσβάρα, αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά το σφάλμα που πηγάζει από το κάρμα των ίδιων των όντων. Αν δεν ήταν έτσι, αν δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο που να προκαλείται από τα ίδια τα σφάλματα των όντων, οι μποντισάτβα θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να επιδίδονται σε δραστηριότητες συμπόνιας προς αυτά. Καθώς οι μποντισάτβα έχουν ανεξάντλητους πόρους, πώς θα μπορούσε να εκδηλωθεί η ψευδαίσθηση της δυστυχίας; Είναι κάπως έτσι: τα πεινασμένα φαντάσματα των οποίων τα σώματα βασανίζονται από τη δίψα, αντιλαμβάνονται τα νερά του ωκεανού ως ένα ξηρό και άγονο μέρος. Αυτό δεν είναι σφάλμα του ωκεανού, αλλά σφάλμα που πηγάζει από την ωρίμανση του κάρμα αυτών των πεινασμένων φαντασμάτων. Παρομοίως, η απουσία κάποιου αποτελέσματος δεν είναι σφάλμα της γενναιοδωρίας των μποντισάτβα, η οποία είναι σαν τον ωκεανό, αλλά σφάλμα των ίδιων των όντων, σφάλμα που προκύπτει από το κάρμα εκείνων που είναι σαν τα πεινασμένα φαντάσματα».

«Μπαγκαβάν, μέσα από ποια τελειότητα οι μποντισάτβα αντιλαμβάνονται την απουσία ουσίας;»

«Την αντιλαμβάνονται Αβαλοκιτεσβάρα, μέσω της τελειότητας της σοφίας».

«Όταν αντιληφθούν Μπαγκαβάν, την απουσία ουσίας μέσω της τελειότητας της σοφίας, γιατί μετά δεν αντιλαμβάνονται ότι η απουσία ουσίας έχει ουσία;»

«Αβαλοκιτεσβάρα, δεν ισχυρίστηκα ότι η απουσία ουσίας γίνεται αντιληπτή μέσω μιας ουσίας. Ωστόσο, αν κάποιος δεν χρησιμοποιήσει εκφράσεις για να διδάξει, είναι αδύνατο να εξηγήσει ότι αυτή η ουσία είναι ανείπωτη και αναγνωρίζεται διαισθητικά. Σε αυτή τη βάση, είπα ότι αντιλαμβάνονται την απουσία ουσίας». 

«Μπαγκαβάν, τι είναι αυτό που καλείται τελειότητα, άμεση τελειότητα, και μεγάλη τελειότητα;» [F.47.b]

1.      «Αβαλοκιτεσβάρα, οι μποντισάτβα κατέχουν ενάρετες ιδιότητες, γενναιοδωρία και ούτω καθεξής, τις οποίες έχουν εξασκήσει για ανυπολόγιστες χρονικές περιόδους. Αλλά όταν αναδύονται μέσα τους μολύνσεις, δεν είναι σε θέση να τις ξεπεράσουν και, αντίθετα, ξεπερνιούνται από αυτές. Έτσι, αυτή η κατώτερη και ενδιάμεση επιδίωξη στο στάδιο όπου κάποιος προχωράει μέσω της επιθυμίας, ονομάζεται τελειότητα.

2.      Στη συνέχεια, οι μποντισάτβα κατέχουν ενάρετες ιδιότητες που έχουν εξασκήσει κατά τη διάρκεια περισσότερων απροσμέτρητων χρονικών περιόδων. Όταν αναδύονται μολύνσεις σε αυτούς, αυτοί οι μποντισάτβα τις ξεπερνούν και δεν μπορούν να ξεπεραστούν από αυτές. Έτσι, η κατάκτηση αυτών των ιδιοτήτων ξεκινώντας από το πρώτο στάδιο ονομάζεται άμεση τελειότητα.

3.      Στη συνέχεια, οι μποντισάτβα κατέχουν ενάρετες ιδιότητες τις οποίες έχουν εξασκήσει κατά τη διάρκεια ακόμη περισσότερων ανυπολόγιστων χρονικών περιόδων. Στον φορέα αυτών των ιδιοτήτων δεν εμφανίζεται καθόλου μόλυνση. Έτσι, η κατάκτηση αυτών των ιδιοτήτων ξεκινώντας από το όγδοο επίπεδο ονομάζεται μεγάλη τελειότητα[cxli]».

«Μπαγκαβάν, πόσα είδη λανθάνουσας προδιάθεσης προς τις μολύνσεις υπάρχουν στα επίπεδα;»

«Υπάρχουν τρία είδη Αβαλοκιτεσβάρα.

1.      Οι λανθάνουσες τάσεις [προδιάθεση] που καταστρέφουν τους παράγοντες που ευνοούν την εκδήλωση των μολύνσεων είναι οι εξής: στα πρώτα πέντε στάδια, οι παράγοντες που ευνοούν την εκδήλωση των έμφυτων μολύνσεων είναι μη έμφυτες μολύνσεις. Σε εκείνο το σημείο, αυτοί οι παράγοντες δεν εκδηλώνονται. Κατά συνέπεια, αυτές οι λανθάνουσες τάσεις ονομάζονται λανθάνουσες τάσεις που καταστρέφουν τους παράγοντες που ευνοούν [την εκδήλωση των μολύνσεων][cxlii].

2.      Οι λανθάνουσες τάσεις με περιορισμένη δύναμη έχουν ως εξής: στο έκτο και έβδομο επίπεδο, οι λεπτές πτυχές των λανθάνουσων τάσεων εκδηλώνονται και μέσω της άσκησης καταστέλλονται. Επομένως, ως συνέπεια αυτής της λεπτής εκδήλωσης, αυτές οι λανθάνουσες τάσεις ονομάζονται λανθάνουσες τάσεις με περιορισμένη δύναμη.

3.      Οι ανεπαίσθητες λανθάνουσες τάσεις έχουν ως εξής: στο όγδοο επίπεδο και πάνω, οι μολύνσεις δεν εκδηλώνονται καθόλου, επειδή απομένουν μόνο τα γνωστικά εμπόδια που πρέπει να καθαριστούν. Επομένως, αυτές οι λανθάνουσες τάσεις ονομάζονται ανεπαίσθητες λανθάνουσες τάσεις».

«Μπαγκαβάν, πόσα είδη εξάλειψης της φθοράς χαρακτηρίζουν αυτές τις λανθάνουσες τάσεις;»

«Υπάρχουν τρία είδη Αβαλοκιτεσβάρα: (1) η εξάλειψη της επιφανειακής φθοράς χαρακτηρίζει τον πρώτο και τον δεύτερο τύπο λανθάνουσας τάσης]305 (2) η εξάλειψη της βαθύτερης φθοράς χαρακτηρίζει [F.48.a] τον τρίτο τύπο λανθάνουσας τάσης, και (3) δεδομένου ότι η εξάλειψη της πιο εσώτατης φθοράς είναι η κατάσταση στην οποία δεν υπάρχουν καθόλου λανθάνουσες τάσεις, έχω διδάξει ότι είναι το επίπεδο του Βούδα[cxliii]».

«Μπαγκαβάν, μετά από πόσα κάλπα εξαλείφονται αυτά τα είδη φθοράς;»

«Εγκαταλείπονται σε τρεις ανυπολόγιστες χρονικές περιόδους‍ Αβαλοκιτεσβάρα - μέσα σε αμέτρητα κάλπα, εποχές, φεγγάρια, μισοφέγγαρα, μέρες και νύχτες, ημέρες, μισές ημέρες, ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα ή κλάσματα δευτερολέπτων».

«Μπαγκαβάν, πώς θα πρέπει να κατανοούμε το καθοριστικό χαρακτηριστικό, το σφάλμα και τη θετική ποιότητα των μολύνσεων που αναδύονται στους μποντισάτβα;»

1.      «Αβαλοκιτεσβάρα, οι μολύνσεις που αναδύονται στους μποντισάτβα έχουν το καθοριστικό χαρακτηριστικό της μη μολύνσεως. Γιατί; Επειδή πραγματώνουν πλήρως τη σφαίρα της αλήθειας, η οποία προσδιορίζεται μόνο στο πρώτο επίπεδο. Εξαιτίας αυτού, οι μολύνσεις των μποντισάτβα αναδύονται με πλήρη επίγνωση, όχι ασυνείδητα. Επομένως, [οι μολύνσεις που αναδύονται στους μποντισάτβα έχουν] το καθοριστικό χαρακτηριστικό των μη μολύνσεων.

2.      Επειδή δεν μπορεί να εμφανιστεί η δυστυχία στη ροή [της συνείδησής τους] είναι αψεγάδιαστοι.

3.      Καθώς είναι η αιτία που διώχνει τον πόνο από τον κόσμο των όντων, έχουν απεριόριστες θετικές ιδιότητες[cxliv]».

«Μπαγκαβάν, αν με αυτόν τον τρόπο ακόμα και η εμφάνιση των μολύνσεων των Μποντισάτβα επισκιάζει όλες τις ρίζες της αρετής των όντων, [συμπεριλαμβανομένων] των σράβακα και των πρατυέκα, ποια ανάγκη υπάρχει να αναφέρουμε ότι [αυτό κάνουν επίσης] και οι άλλες καλές τους ιδιότητες; η μεγάλη αξία της φώτισής τους είναι θαυμαστή!

«Μπαγκαβάν, ποια ήταν η βαθύτερη πρόθεσή σου όταν δήλωσες ότι το όχημα των ακροατών και το Μεγάλο Όχημα αποτελούν το Ενιαίο Όχημα;» [F.48.b]»

«Στο όχημα των ακροατών, δίδαξα την ουσία των διαφόρων φαινομένων, όπως τα πέντε σύνολα, τους έξι εσωτερικούς τομείς των αισθήσεων, τους έξι εξωτερικούς τομείς των αισθήσεων και ούτω καθεξής. Στο Μεγάλο Όχημα, παρουσίασα ακριβώς αυτά τα ίδια φαινόμενα διδάσκοντάς τα με τους όρους μιας ενιαίας αρχής, της σφαίρας της αλήθειας. Επομένως, δεν δήλωσα ότι [αυτά τα δύο] οχήματα είναι διακριτά μεταξύ τους. Εκείνοι που αντιλαμβάνονται αυτές τις διδασκαλίες αποκλειστικά σύμφωνα με την κυριολεκτική τους έννοια, αντιλαμβάνονται επίσης αυτά [τα δύο] οχήματα ως διακριτά‍ -κάποιοι με υπερβολή, άλλοι με άρνηση. Κατά συνέπεια, θεωρούν ότι τα δύο οχήματα είναι αντιφατικά και έτσι αντικρούουν το ένα το άλλο. Αυτό είχα κατά νου όταν δίδαξα το Ενιαίο Όχημα».

Τότε, εκείνη τη στιγμή ο Μπαγκαβάν είπε τους ακόλουθους στίχους:

«Οι ίδιες οι διδασκαλίες για τη φύση των διαφόρων φαινομένων που διδάσκονται στα κατώτερα και ανώτερα οχήματα, είναι διδασκαλίες μιας ενιαίας αρχής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν δήλωσα ότι τα οχήματα είναι διακριτά μεταξύ τους.

«Εκείνοι που αντιλαμβάνονται σύμφωνα με την κυριολεκτική έννοια των διδασκαλιών νομίζουν ότι αυτά τα οχήματα είναι αντιφατικά ως αποτέλεσμα των υπερθέσεων και των αρνήσεών τους, και έτσι από την πλάνη προκύπτουν διάφορες απόψεις.

«Οι Βούδες δίδαξαν ως το Μεγάλο Όχημα, αυτά που περιλαμβάνονται στα επίπεδα των μποντισάτβα και των Βούδα, τα ονόματα αυτών των επιπέδων, και τους αρνητικούς παράγοντες τους, τη συγκεκριμένη εμφάνιση, την επιθυμία και την εκπαίδευση. Εκείνοι που θα ασκηθούν σε αυτό θα γίνουν Βούδες».

Τότε, ο μποντισάτβα Αβαλοκιτεσβάρα ρώτησε τον Μπαγκαβάν, «Μπαγκαβάν, ποιο είναι το όνομα της διδασκαλίας που μεταφέρεται σε αυτήν την ομιλία του Ντάρμα που ξετυλίγει την πρόθεση του Ταταγκάτα; Πώς θα πρέπει να την διατηρήσω στο νου μου;»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: «Αβαλοκιτεσβάρα, αυτή είναι μια διδασκαλία με τελικό νόημα για τα επίπεδα και τις τελειότητες. Κράτησέ τη στο νου σου ως η Διδασκαλία του Τελικού Νοήματος για τα επίπεδα και τις τελειότητες.

Καθώς ο Μπαγκαβάν παρουσίαζε αυτή τη διδασκαλία, εβδομήντα πέντε χιλιάδες μποντισάτβα απέκτησαν το σαμάντι των μποντισάτβα Φως του Μεγάλου Οχήματος. [F.49.a]

Αυτό ήταν το ένατο κεφάλαιο, το κεφάλαιο του μποντισάτβα Αβαλοκιτεσβάρα

10^ο Κεφάλαιο

Έπειτα, ο μποντισάτβα Μαντζούσρι[cxlv] απευθύνθηκε στον Μπαγκαβάν, [λέγοντας]: «Μπαγκαβάν, όταν αναφέρεσαι στο σώμα της αλήθειας [νταρμακάγια]των Τατάγκατα, ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτού του σώματος της αλήθειας των Τατάγκατα;»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: «Το χαρακτηριστικό του σώματος της αλήθειας των Τατάγκατα, είναι να έχει πετύχει κανείς πλήρως την μεταμόρφωση στη βάση της ύπαρξής του, την έξοδο [από την κυκλική ύπαρξη] μέσω της εξάσκησης των επιπέδων και των τελειοτήτων[cxlvi]. Για τους δύο ακόλουθους λόγους, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι αυτό το σώμα της αλήθειας χαρακτηρίζεται ως ακατάληπτο: 1) υπερβαίνει τις νοητικές διεργασίες και δεν εκδηλώνει δραστηριότητα, 2) ενώ τα όντα είναι προσκολλημένα στις διανοητικές διεργασίες και εκδηλώνουν δραστηριότητα[cxlvii].

«Μπαγκαβάν, η μεταμόρφωση της βάσης της ύπαρξης των ακροατών και των μοναχικών βούδα, ορίζεται επίσης ως νταρμακάγια [σώμα της αλήθειας];

«Όχι Μαντζούσρι, δεν ονομάζεται έτσι».

« Πώς πρέπει να ονομάζεται;»

«Θα πρέπει να ονομάζεται σώμα της απελευθέρωσης. Ως προς το σώμα της απελευθέρωσης, οι Τατάγκατα είναι όμοιοι και ίσοι με τους ακροατές και του μοναχικούς βούδα, αλλά λόγω του σώματος της αλήθειας [νταρμακάγια], είναι σαφώς ανώτεροι από αυτούς. Κι επειδή συμβαίνει αυτό, είναι επίσης σαφώς ανώτεροι από αυτούς λόγω των, ξεκάθαρα αμέτρητων θετικών ιδιοτήτων τους. Αυτό δεν είναι εύκολο να αποτυπωθεί με παραδείγματα[cxlviii]».

«Μπαγκαβάν, πώς πρέπει να βλέπουμε εκείνους που έχουν το χαρακτηριστικό να εκδηλώνονται με την γέννηση ενός Τατάγκατα;»

«Μαντζούσρι, εκείνοι που έχουν το χαρακτηριστικό του σώματος της προβολής [νιρμανακάγια] μοιάζουν με εκείνους που εκδηλώνονται στα κοσμικά πεδία. Θα πρέπει να τους βλέπετε ως εκείνους των οποίων το χαρακτηριστικό είναι, να εδραιώνονται από την κυρίαρχη δύναμη των Βούδα, όντας πλήρως στολισμένοι με τα στολίδια των ιδιοτήτων των Ταταγκάτα[cxlix]. Το σώμα της αλήθειας δεν εκδηλώνει κάποια προβολή».

«Μπαγκαβάν, πώς πρέπει να βλέπουμε τα επιδέξια μέσα που χρησιμοποιούνται από το σώμα της προβολής [για χάρη της απελευθέρωσης των όντων από την κυκλική ύπαρξη]; » [F.49.b]

«Μαντζούσρι, τα επιδέξια μέσα[cl] του σώματος της προβολής λέγεται ότι είναι, η σύλληψη σε μια οικογένεια που φημίζεται ότι είναι ισχυρή ή αξιοσέβαστη σε όλα τα βουδικά πεδία του τρισχιλιόκοσμου, η γέννηση, το μεγάλωμα, η απόλαυση των επιθυμητών αντικειμένων, η φυγή από το σπίτι, η εκδήλωση ασκήσεων με στερήσεις, η απάρνηση αυτών και η εκδήλωση όλων των σταδίων της ολοκληρωμένης και τέλειας φώτισης».

«Μπαγκαβάν, μέσω ποιων διδασκαλιών, που πηγάζουν από την ανώτερη δύναμή τους, οι Τατάγκατα ωριμάζουν εκείνα τα πνευματικά ανώριμα όντα που έχουν μεταστραφεί; Πώς απελευθερώνουν τα πνευματικά ώριμα όντα, μέσω αυτού ακριβώς του αναφορικού αντικειμένου[cli] [που διδάσκεται στο Μεγάλο Όχημα];»

«Τα ωριμάζουν μέσω τριών διδασκαλιών Μαντζούσρι: σούτρα, βινάγια και ματρίκας[clii]».

«Μπαγκαβάν, τι είναι σούτρα, βινάγια και ματρίκας;»

«Είναι ως εξής, Μαντζούσρι. Οι σούτρα είναι διδασκαλίες που συγκεντρώνουν το αντικείμενο των διαφόρων μεθόδων του Ντάρμα σε τέσσερα, εννέα ή είκοσι εννέα θέματα.

1.      Ποια είναι τα τέσσερα θέματα; Η ακρόαση, το καταφύγιο, η εκπαίδευση και η αφύπνιση[cliii].

2.      Ποια είναι τα εννιά θέματα; Είναι οι αντιλήψεις των όντων, τα υπάρχοντά τους, η γέννηση τους, η ύπαρξη τους μετά την γέννηση, η μόλυνση κι η κάθαρση τους, η διαφορετικότητά τους, ο δάσκαλος, η διδασκαλία και η συνέλευση.

3.      Ποια είναι τα είκοσι εννέα θέματα; Είναι τα θέματα που σχετίζονται με τη μόλυνση: [τα φαινόμενα] που περιλαμβάνονται στα σύνθετα, η προοδευτική τους δραστηριότητα, η αιτία της εμφάνισής τους σε μελλοντικές ζωές όταν έχουν εννοηθεί ως εαυτός, και η αιτία της εμφάνισής τους σε μελλοντικές ζωές όταν έχουν εννοηθεί ως φαινόμενα[cliv].

Είναι επίσης τα θέματα που σχετίζονται με τον εξαγνισμό[clv]: [F.50 . α] (v) τα αναφορικά αντικείμενα που λαμβάνονται ως σημεία αναφοράς, (vi) η προσπάθεια [στην εξάσκηση] αυτών ακριβώς των [αντικειμένων]- (vii) η νοητική παραμονή, (viii) η ευδαιμονική παραμονή σε αυτή την ίδια τη ζωή- (ix) τα αναφορικά αντικείμενα που απελευθερώνουν από κάθε πόνο, (x) τα τρία είδη κατανόησης, τα οποία είναι η κατανόηση της βάσης του λάθους, η κατανόηση της βάσης του λάθους σε σχέση με τις αντιλήψεις των όντων για τους μη ασκούντες και η κατανόηση της βάσης της ταπεινότητας για εκείνους που ασκούν το Ντάρμα- (xi) η βάση της εξάσκησης- (xii) η πραγμάτωση [της εξάσκησης], (xiii) η εξάσκηση- (xiv) [η εξάσκηση] ως η κεντρική δραστηριότητα- (xv) οι πτυχές της- (xvi) τα αναφορικά της αντικείμενα, (xvii) οι δεξιότητες στη διερεύνηση αυτού που έχει ήδη εξαλειφθεί και αυτού που δεν έχει ακόμη εξαλειφθεί- (xviii) [οι παράγοντες] που αποσπούν την προσοχή από την εξάσκηση- (xix) [οι παράγοντες] που δεν αποσπούν την προσοχή από την εξάσκηση- (xx) η πηγή της μη απόσπασης της προσοχής- (xxi) η γιόγκα της καθαρής συνειδητότητας που προστατεύεται από την εξάσκηση- (xxii) το όφελος της εξάσκησης- (xxiii) η σταθερότητά της, (xiv) η ενοποίηση με την κύρια ευγενή [εξάσκηση]- (xv) η ενοποίηση με την ακολουθία και τη συνοδεία του- (xxvi) η πραγμάτωση της αληθινής πραγματικότητας- (xxvii) η επίτευξη της νιρβάνα- (xxviii) το γεγονός ότι το καλά διατυπωμένο Ντάρμα και η Βινάγια είναι ανώτερα από τις ορθές απόψεις των κοσμικών όντων και όλων των μη ασκούμενων- και (xxix) τα μειονεκτήματα που προκύπτουν από τη μη εξάσκηση. Έτσι, Μαντζούσρι, χωρίς την εξάσκηση του καλά διατυπωμένου Ντάρμα και Βινάγια, θα προκύψουν μειονεκτήματα, και αυτό δεν συμβαίνει επειδή κάποιος έχει εσφαλμένες απόψεις.»

«Η βινάγια, Μαντζούσρι, είναι η διδασκαλία μου πάνω στην πρατιμόκσα[clvi] των ακροατών και των μποντισάτβα, καθώς και ότι έχει σχέση με αυτήν». [F.50.b]

«Μπαγκαβάν, πόσα θέματα περιέχονται στην διδασκαλία για την πρατιμόκσα των μποντισάτβα;»

«Αποτελείται από επτά θέματα, Μαντζούσρι: (1) οι διδασκαλίες σχετικά με την τελετή λήψης [των όρκων της πειθαρχίας των μποντισάτβα], (2) οι διδασκαλίες σχετικά με τη βάση των σοβαρών παραβάσεων[clvii], (3) οι διδασκαλίες σχετικά με τη βάση των παραβάσεων, (4) οι διδασκαλίες σχετικά με τη φύση των παραβάσεων, (5) οι διδασκαλίες σχετικά με τη φύση αυτών που δεν είναι παραβάσεις, (6) οι διδασκαλίες σχετικά με την έξοδο από τις παραβάσεις, και (7) οι διδασκαλίες σχετικά με την εγκατάλειψη των όρκων.

«Μάτρικας, είναι οι διδασκαλίες που μετέδωσα και κατηγοριοποίησα σε έντεκα θέματα. Ποια είναι αυτά τα έντεκα θέματα; Είναι (1) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του σχετικού, (2) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του απόλυτου, (3) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των αντικειμένων αναφοράς που αποτελούνται από τους παράγοντες της φώτισης, (4) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των χαρακτηριστικών τους, (5) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της φύσης τους, (6) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αποτελέσματός τους, (7) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της περιγραφής της εμπειρίας τους, (8) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των παραγόντων που τα διαταράσσουν , (9) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των παραγόντων που τα ευνοούν, (10) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των ελαττωμάτων που σχετίζονται με αυτά, και (11) το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του οφέλους τους.

1.      Λάβε υπόψιν ότι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του σχετικού έχει τρία επιμέρους θέματα: (1) τη διδασκαλία για τα άτομα, (2) τη διδασκαλία για τη φανταστική φύση και (3) τη διδασκαλία για τη δραστηριότητα, την κίνηση και τη δράση των φαινομένων.

2.      Εξέτασε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του απόλυτου σε σχέση με τη διδασκαλία για τις επτά όψεις της αληθινής πραγματικότητας [σε σχέση με τα εξ.φαιν. που είναι χωρίς αρχή κ τέλος, δεν έχουν εαυτό, είναι απλές αναπαραστάσεις κ σε σχέση με τις 4 αλήθειες].

3.      Εξέτασε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των αναφορικών αντικειμένων από την άποψη της διδασκαλίας για όλα τα πράγματα που αντιστοιχούν σε γνωστικά αντικείμενα.

4.      Εξέτασε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ων χαρακτηριστικών [τους] από την άποψη της διδασκαλίας σχετικά με τα οκτώ χαρακτηριστικά της ανάλυσης των γνωστικών αντικειμένων. Ποια είναι αυτά τα οκτώ; (1) η αλήθεια των γνωστικών αντικειμένων, (2) ο προσδιορισμός τους, (3) τα ελαττώματά τους, (4) οι θετικές τους ιδιότητες, (5) οι μέθοδοι ανάλυσης, (6) οι διαδικασίες που σχετίζονται με αυτά, (7) οι αρχές της λογικής και (8) οι συνοπτικές και εκτενείς παρουσιάσεις των γνωστικών αντικειμένων.

(1)   Ως προς αυτά τα οκτώ σημεία, η αλήθεια των γνωστικών αντικειμένων είναι η αληθινή πραγματικότητα.

(2)   Ο προσδιορισμός των γνωστικών αντικειμένων συνίσταται στον καθορισμό του προσώπου ή της φανταστικής φύσης [F.51.a] ή στον καθορισμό κατηγορηματικών, αναλυτικών, ερωτηματικών και απορριπτικών απαντήσεων καθώς και μυστικών οδηγιών.

(3)   Τα ελαττώματα των γνωστικών αντικειμένων είναι τα ελαττώματα των φαινομένων που σχετίζονται με την μόλυνση, την οποία έχω διδάξει με διάφορους τρόπους.

(4)   Οι θετικές ιδιότητες των γνωστικών αντικειμένων είναι τα οφέλη που προκύπτουν από τα φαινόμενα που σχετίζονται με τον εξαγνισμό, τα οποία έχω διδάξει με διάφορους τρόπους.

(5)   Οι μέθοδοι για την ανάλυση των γνωστικών αντικειμένων περιλαμβάνουν έξι σημεία: (α) τη μέθοδο για την ανάλυση του νοήματος της αληθινής πραγματικότητας, (β) τη μέθοδο για την ανάλυση των επιτευγμάτων, (γ) τη μέθοδο για την ανάλυση των εξηγήσεων, (δ) τη μέθοδο για την ανάλυση της εξάλειψης των δύο άκρων, (ε) τη μέθοδο για την ανάλυση του ασύλληπτου και (στ) τη μέθοδο για την ανάλυση της απώτερης πρόθεσης.

(6)   Οι διαδικασίες που σχετίζονται με τα γνωστικά αντικείμενα είναι οι τρεις χρόνοι, τα τρία καθοριστικά χαρακτηριστικά του εξαρτημένου και οι τέσσερις συνθήκες.

(7)   Υπάρχουν τέσσερις αρχές λογικής/συλλογιστικής στην ανάλυση των γνωστικών αντικειμένων: (α) η αρχή του συλλογισμού που βασίζεται στην εξάρτηση, (β) η αρχή του συλλογισμού που βασίζεται στην αιτία και το αποτέλεσμα, (γ) η αρχή του συλλογισμού που βασίζεται στη λογική απόδειξη και (δ) η αρχή του συλλογισμού που βασίζεται στην ίδια τη φύση των φαινομένων.

(4.7.α) Η ανάδυση των εξαρτημένων φαινομένων και οι αιτίες που εκφράζονται μέσω των συμβάσεων, καθώς και οι συναφείς αιτιώδεις συνθήκες, συνιστούν την αρχή της λογικής/συλλογιστικής που βασίζεται στην εξάρτηση.

(4.7.β) Τα αίτια που θα προκαλέσουν ένα αποτέλεσμα, μια ολοκλήρωση ή μια ενέργεια, αφού εμφανιστούν τα φαινόμενα, καθώς και οι συναφείς αιτιώδεις συνθήκες, συνιστούν την αρχή της λογικής/συλλογιστικής που βασίζεται στην αιτία και το αποτέλεσμα.

(4.7.γ) Οι αιτίες που θεμελιώνουν το νόημα και επιφέρουν την έγκυρη κατανόηση της θέσης, η απόδειξη και η διατύπωση μιας απόδειξης, καθώς και οι σχετικές αιτιώδεις συνθήκες, συνιστούν την αρχή της λογικής που βασίζεται στη λογική απόδειξη. Αυτή η λογική απόδειξη είναι, επιπλέον, δύο ειδών: έγκυρη και άκυρη. Μεταξύ αυτών, πέντε χαρακτηρίζονται ως έγκυρες και επτά ως άκυρες. Ποιες είναι οι πέντε λογικές αποδείξεις που χαρακτηρίζονται ως έγκυρες; Είναι οι λογικές αποδείξεις που χαρακτηρίζονται από (I) μια αντίληψη που είναι μια άμεση γνώση του πράγματος που πρέπει να αποδειχθεί, (II) μια αντίληψη που είναι μια άμεση γνώση κάποιου πράγματος που υπάρχει σε εξάρτηση από το πράγμα που πρέπει να αποδειχθεί, (III) μια απόδειξη μέσω ενός παραδείγματος που ανήκει στην ίδια κατηγορία, [F.51.b] (IV) μια πραγματική απόδειξη, και (V) μια παραπομπή από μια έγκυρη γραφή.

Όσον αφορά αυτές τις πέντε λογικές αποδείξεις:

I. «Η λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από την αντίληψη που είναι μια άμεση γνώση του πράγματος που πρέπει να θεμελιωθεί, συνίσταται [για παράδειγμα] στην αντίληψη μέσω μιας άμεσης γνώσης ότι όλα τα εξαρτημένα φαινόμενα διέπονται από την παροδικότητα, την δυστυχία και είναι χωρίς εαυτό καθώς και οτιδήποτε συνάδει με αυτό.

II. «Η λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από μια άμεση νόηση κάποιου πράγματος που υπάρχει σε εξάρτηση από το προς τεκμηρίωση πράγμα, συνίσταται στην εξαγωγή συμπερασμάτων για κάτι μη άμεσα αντιληπτό μέσω κάποιου [άμεσα αντιληπτού], καθώς και σε οτιδήποτε συνάδει με αυτό, [για παράδειγμα], (Α) η αντίληψη ως άμεση γνώση της αρχής της παροδικότητας, η οποία υπάρχει σε εξάρτηση από τα πράγματα που πρέπει να εδραιωθούν, [δηλαδή] η στιγμιαία φύση όλων των εξαρτημένων φαινομένων, η ύπαρξη μιας επόμενης ζωής και η συνέπεια των καλών και κακών πράξεων, (Β) η αντίληψη ως άμεση γνώση της ποικιλομορφίας των όντων που υπάρχει σε εξάρτηση από το πράγμα που πρέπει να εδραιωθεί, [δηλαδή] την ποικιλομορφία του κάρμα, ή (Γ) η άμεση γνώση της ευτυχίας και της δυστυχίας των όντων που υπάρχει σε εξάρτηση από τα πράγματα που πρέπει να εδραιωθούν, [δηλαδή] την αρετή και τη μη αρετή].

III. «Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι η λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από την παρουσίαση μέσω μιας περίπτωσης που ανήκει στην ίδια κατηγορία φαινομένων, συνίσταται σε οτιδήποτε συνάδει με αυτό, [για παράδειγμα] στην απόδειξη των εξωτερικών και εσωτερικών εξαρτημένων φαινομένων μέσω (Α) της αντίληψης του θανάτου και της επαναγέννησης, της γέννησης και άλλων μορφών δυστυχίας, και της αιτιώδους εξάρτησης, τα οποία είναι διαπιστωμένα ως γεγονότα σε όλους τους κόσμους ή (Β) της αντίληψης του πλούτου και των βασάνων, τα οποία είναι διαπιστωμένα ως γεγονότα σε όλους τους κόσμους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των μελλοντικών ζωών.

IV. «Έτσι, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι μια λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από μία από τις τρεις αποδείξεις που αναφέρθηκαν παραπάνω είναι μια πραγματική απόδειξη, επειδή είναι καθοριστική σε σχέση με το πράγμα που πρέπει να αποδειχθεί.

V. «Μαντζούσρι, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι η λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από μια φράση μιας έγκυρης γραφής, συνίσταται στα λόγια που διδάσκονται μέσω της φράσης των παντογνώστη, όπως “η νιρβάνα είναι ειρήνη” και άλλες παρόμοιες δηλώσεις. [F.52.a]

«Επομένως, λόγω αυτών των πέντε ειδών χαρακτηριστικών, μια ανάλυση των γνωστικών αντικειμένων που βασίζεται στην αρχή της λογικής που βασίζεται στη λογική απόδειξη είναι έγκυρη. Επειδή μια τέτοια ανάλυση είναι έγκυρη, θα πρέπει να βασίζεσαι σε αυτήν».

 

«Μπαγκαβάν, πόσες ιδιότητες έχουν εκείνοι που πρέπει να θεωρήσουμε ότι έχουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των παντογνώστων Τατάγκατα;»

«Μαντζούσρι, έχουν πέντε ιδιότητες: (Α) όπου κι αν εκδηλώνονται, είναι ξακουστοί σε αυτόν τον κόσμο για την παντογνωσία τους- (Β) έχουν τα τριάντα δύο σημάδια ενός μεγάλου όντος, (Γ) μέσω των δέκα δυνάμεών τους, εξαλείφουν όλες τις αμφιβολίες των όντων (Δ) τα λόγια του Ντάρμα που διδάσκουν μέσω των τεσσάρων ειδών βεβαιότητας/αφοβίας, δεν μπορούν να αντικρουστούν ή να αμφισβητηθούν από οποιονδήποτε αντίπαλο, (Ε) με βάση το Ντάρμα και τη Βινάγια τους, το οκταπλό ευγενές μονοπάτι καθώς και τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες, εκδηλώνονται για εκείνους που έχουν απαρνηθεί την κυκλική ύπαρξη. Έτσι, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η εκδήλωσή τους, τα σημάδια, η εξάλειψη των αμφιβολιών, η απαλλαγή από διαψεύσεις και αντιπαραθέσεις και η υποστήριξη [για εκείνους που έχουν απαρνηθεί την κυκλική ύπαρξη] αποτελούν το καθοριστικό χαρακτηριστικό των παντογνώστη Τατάγκατα.

Έτσι, η αρχή της λογικής που βασίζεται στη λογική απόδειξη είναι έγκυρη λόγω των πέντε χαρακτηριστικών που περιλαμβάνονται σε αυτές τις έγκυρες γνώσεις: άμεσες γνώσεις, συμπεράσματα και έγκυρες γραφές.

 

«Ποιες είναι οι επτά λογικές αποδείξεις που χαρακτηρίζονται ως άκυρες; Είναι οι λογικές αποδείξεις που χαρακτηρίζονται από (Ι) μια αντίληψη που συμφωνεί με κάτι άλλο εκτός από το προς απόδειξη πράγμα, (ΙΙ) μια αντίληψη που δεν συμφωνεί με τίποτα άλλο εκτός από το προς απόδειξη πράγμα, (ΙΙΙ) μια αντίληψη που συμφωνεί με όλα τα πράγματα, (IV) μια αντίληψη που δεν συμφωνεί με τίποτα, (V) μια απόδειξη μέσω μιας περίπτωσης που ανήκει σε μια διαφορετική κατηγορία φαινομένων, (VI) μια απόδειξη που στην πραγματικότητα δεν αποδεικνύει τίποτα, και (VII) μια παραπομπή που αντλείται από μια άκυρη γραφή.

«Η λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από μια αντίληψη που δεν συμφωνεί με τίποτε, διαπιστώνεται, όταν τα καθοριστικά χαρακτηριστικά της απόδειξης και της υπόθεσης, δεν συμφωνούν μεταξύ τους, επειδή είναι ασυμβίβαστα ως προς την λογική, την ουσία, το κάρμα, την ποιότητα ή την αιτία και το αποτέλεσμα. [F.52.b]

«Μαντζούσρι, η λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από μια αντίληψη που δεν συμφωνεί με τίποτε, αποτελείται από τη λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από μια αντίληψη που συμφωνεί με κάτι άλλο εκτός από το προς τεκμηρίωση πράγμα και παρόμοιες περιπτώσεις. Επομένως, η απόδειξη αυτή δεν είναι πειστική σε σχέση με το πράγμα που πρέπει να τεκμηριωθεί. Αυτό ονομάζεται μη τεκμηριωμένη λογική απόδειξη.

«Επιπλέον, η λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από μια αντίληψη που συμφωνεί με όλα τα πράγματα, αποτελείται από τη λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από μια αντίληψη που δεν συμφωνεί με τίποτα, εκτός από το πράγμα που πρέπει να θεμελιωθεί και παρόμοιες περιπτώσεις. Αυτή η απόδειξη είναι επομένως ατεκμηρίωτη σε σχέση με το πράγμα που πρέπει να τεκμηριωθεί. Αυτό ονομάζεται επίσης μη τεκμηριωμένη λογική απόδειξη.

«Επειδή αυτές οι λογικές αποδείξεις δεν είναι τεκμηριωμένες, η ανάλυση είναι άκυρη σύμφωνα με την αρχή της λογικής που βασίζεται σε λογικές αποδείξεις. Εφόσον αυτή η ανάλυση είναι άκυρη, δεν πρέπει να βασίζεσαι σε αυτήν. Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι η λογική απόδειξη που χαρακτηρίζεται από μια παραπομπή μιας άκυρης γραφής είναι άκυρη από τη φύση της.

 

(4.7.δ) «Είτε εκδηλώνονται οι Τατάγκατα είτε όχι, το αμετάβλητο της σφαίρας της αλήθειας, της φύσης των φαινομένων, λόγω της αμετάβλητης κατάστασης των φαινομένων, αποτελεί την αρχή της λογικής/επιχειρηματολογίας που βασίζεται στη φύση των φαινομένων.

 

(8)   Οι συνοπτικές και εκτενείς παρουσιάσεις των γνωστικών αντικειμένων αποτελείται πρώτα από την περίληψη, στη συνέχεια από την ανάλυση λέξεων και τμημάτων της διδασκαλίας και τέλος από την ολοκλήρωση της εξήγησης.

 

5.      Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της φύσης των παραγόντων της φώτισης, συνίσταται στην αντίληψη ενός αντικειμένου αναφοράς μαζί με τις εκφάνσεις του, όπως έχω διδάξει, όπως οι παράγοντες της φώτισης, οι τέσσερις εφαρμογές της επαγρύπνησης και ούτω καθεξής.

6.      Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αποτελέσματός τους, είναι η επίτευξη του αποτελέσματός τους, των κοσμικών και υπερβατικών θετικών ιδιοτήτων, με την εγκατάλειψη των μολύνσεων που σχετίζονται με τα κοσμικά ή τα υπερβατικά φαινόμενα.

7.      Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των περιγραφών που λένε πώς τις βιώνει κανείς καθώς τις διακηρύσσει, τις εξηγεί και τις διδάσκει σωστά στους άλλους, είναι η αναλυτική γνώση της σοφίας που απελευθερώνει μέσα στην αληθινή πραγματικότητα.

8.      Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των παραγόντων που τους διαταράσσουν, είναι το μολυσμένο φαινόμενο με τη μορφή ενός εμποδίου στην άσκηση αυτών των ίδιων των παραγόντων της φώτισης. [F.53.α]

9.      Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των παραγόντων που τους ευνοούν είναι το φαινόμενο που είναι χρήσιμο για την [ενίσχυση] τους.

10.  Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των ελαττωμάτων που σχετίζονται με αυτά είναι το σφάλμα που τα διακόπτει.

11.  Μαντζούσρι, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του οφέλους τους συνίσταται στις αντίστοιχες θετικές τους ιδιότητες».

 

Στη συνέχεια ο μποντισάτβα Μαντζούσρι, είπε στον Μπαγκαβάν: «Μπαγκαβάν, εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο οι μποντισάτβα εναρμονίζονται με την κρυμμένη πρόθεση του βαθύτατου Ντάρμα που εξηγούν οι Τατάγκατα, το πλήρες νόημα των σούτρα, της βινάγια και των μάτρικας, που δεν γνωρίζουν όσοι δεν σε ακολουθούν [τίρτικας]».

«Άκου Μαντζούσρι. Θα σου εξηγήσω το πλήρες νόημα του μυστικού, ώστε οι μποντισάτβα να καταλάβουν μ’ αυτόν τον τρόπο την κρυμμένη μου πρόθεση. Οι κάτοχοι των ιδιοτήτων που απορρέουν από την μόλυνση και τον εξαγνισμό, είναι χωρίς κίνηση και χωρίς άτομο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δίδαξα ότι όλα τα φαινόμενα, είναι από κάθε άποψη, πέρα από δραστηριότητα. Δεν ισχύει, ότι οι κάτοχοι των ιδιοτήτων που απορρέουν από τη μόλυνση, πρώτα μολύνθηκαν και στη συνέχεια θα εξαγνιστούν από αυτές τις μολύνσεις ή ότι οι κάτοχοι των ιδιοτήτων που απορρέουν από τον εξαγνισμό, έχουν εξαγνιστεί από τις μολύνσεις που απέκτησαν προηγουμένως. Έτσι, τα ανόητα συνηθισμένα όντα, βασίζονται σε απόψεις που προκύπτουν από τις λανθάνουσες διαθέσεις τους, εξαιτίας των οποίων αντιλαμβάνονται λανθασμένα το σώμα που πλήττεται από τη φθορά ως την ουσία των φαινομένων και των ατόμων. Κατά συνέπεια, επαναπροσδιορίζοντας [το εγώ μέσω εννοιών όπως] «εγώ» και «δικό μου», αντιλαμβάνονται λανθασμένα τις ακόλουθες έννοιες: ‘’Βλέπω’’, “ακούω”, “μυρίζω”, “γεύομαι”, “αγγίζω”, “έχω συνείδηση”, “τρώω”, “κάνω”, “έχω μολύνσεις” και “εξαγνίστηκα”. [F.53.b]

 

«Έτσι, εκείνοι που κατανοούν αυτό το γεγονός όπως πραγματικά είναι

εγκαταλείπουν το σώμα που πλήττεται από τη φθορά

και αντ' αυτού αποκτούν ένα σώμα που δεν αποτελεί βάση για οποιαδήποτε μόλυνση,

όντας ελεύθερο από νοητικές επεξεργασίες και μη εξαρτημένο».

 

«Μπαγκαβάν, πώς θα πρέπει να γνωρίζουμε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ανάδυσης του νου των Τατάγκατα;»

«Μαντζούσρι, οι Τατάγκατα δεν έχουν το χαρακτηριστικό ενός νου, μιας σκέψης ή μιας αντίληψης. Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι, όπως και η προβολή, ο νους των Τατάγκατα αναδύεται με τον τρόπο που κάποιο πράγμα δεν παράγεται από σκόπιμη δράση[clviii]».

 

«Μπαγκαβάν, αν το σώμα της αλήθειας των Τατάγκατα δεν παράγεται καθόλου από σκόπιμη δράση, πώς τότε θα μπορούσε να αναδυθεί ο νους τους χωρίς να παράγεται από σκόπιμη δράση;»

 

«Ο νους τους Μαντζούσρι, αναδύεται λόγω μιας προηγούμενης σκόπιμης δράσης, δηλαδή της εξάσκησης των επιδέξιων μέσων και της σοφίας. Είναι κάπως έτσι: παρόλο που η αφύπνιση από μια κατάσταση ύπνου στην οποία δεν υπάρχει σκέψη προκύπτει [αυθόρμητα] χωρίς να είναι αποτέλεσμα σκόπιμης δράσης, [F.54.a] κάποιος θα ξυπνήσει λόγω προηγούμενων σκόπιμων δράσεων. Παρόλο που η ανάδυση από την απορρόφηση στην κατάσταση της παύσης δεν παράγεται από σκόπιμη δράση, θα αναδυθεί κανείς από αυτήν απλώς και μόνο λόγω προηγούμενων σκόπιμων δράσεων. Ακριβώς όπως ο νους αναδύεται από την κατάσταση του ύπνου ή από την απορρόφηση στην κατάσταση της παύσης, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι ο νους των Τατάγκατα αναδύεται επίσης λόγω προηγούμενων σκόπιμων ενεργειών, όπως η εξάσκηση των επιδέξιων μέσων και της σοφίας».

 

«Μπαγκαβάν, θάπρεπε να λέμε ότι ο νους που αναδύεται από τους Τατάγκατα υπάρχει ή όχι;»

Ο νους τους, Μαντζούσρι, ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει, επειδή είναι αιτιωδώς ανεξάρτητος και αιτιωδώς εξαρτώμενος».

 

«Μπαγκαβάν, ποια είναι η σφαίρα δραστηριότητας των Τατάγκατα; Ποιο είναι το πεδίο των Τατάγκατα; Θα πρέπει να θεωρήσουμε αυτά τα δύο ως διακριτά;»

«Η σφαίρα της δραστηριότητας των Τατάγκατα, Μαντζούσρι, αποτελείται από τα καθαρά βουδικά πεδία, τα περίτεχνα στολίδια των ασύλληπτων και απεριόριστων θετικών ιδιοτήτων που είναι κοινά σε όλους τους Τατάγκατα. Το πεδίο των Τατάγκατα περιλαμβάνει πέντε τομείς: τον τομέα του περιβάλλοντος σύμπαντος, τον τομέα των όντων, τον τομέα του Ντάρμα, τον τομέα της πειθαρχίας και τον τομέα των μεθόδων της πειθαρχίας. Υπάρχει διάκριση μεταξύ αυτών των δύο».

 

«Μπαγκαβάν, με ποιον τρόπο θα πρέπει να κατανοήσουμε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ολοκληρωμένης και τέλειας φώτισης των Τατάγκατα, της περιστροφής του τροχού του Ντάρμα και της μεγάλης παρινιρβάνας τους;»

«Οι Τατάγκατα, Μαντζούσρι, χαρακτηρίζονται από την μη δυαδικότητα. Δεν είναι ούτε πλήρως και τέλεια αφυπνισμένοι ούτε δεν είναι πλήρως και τέλεια αφυπνισμένοι- [F.54.b] ούτε γυρίζουν τον τροχό του Ντάρμα ούτε δεν γυρίζουν τον τροχό του Ντάρμα- ούτε [επιτυγχάνουν] τη μεγάλη παρινιρβάνα ούτε δεν επιτυγχάνουν τη μεγάλη παρινιρβάνα. Αυτό συμβαίνει επειδή το σώμα της αλήθειας είναι απόλυτα καθαρό και το σώμα της προβολής εκδηλώνεται συνεχώς».

 

«Μπαγκαβάν, γιατί θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι η αρετή που δημιουργούν τα όντα εξαιτίας της θέασης, της ακρόασης ή της υπηρεσίας προς το σώμα προβολής των Τατάγκατα, προέρχεται από τους Τατάγκατα;»

«Επειδή αυτές οι δραστηριότητες Μαντζούσρι, επειδή αυτές οι δραστηριότητες, χάρη στους Τατάγκατα, έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τη χρήση ενός ανώτερου αντικειμένου αναφοράς, και επειδή επίσης το σώμα της προβολής είναι η κυρίαρχη δύναμη των Τατάγκατα».

 

«Μπαγκαβάν, αφού αυτό δεν προκύπτει οτι παράγεται από σκόπιμη ενέργεια, γιατί το μεγάλο φως της σοφίας εκδηλώνεται στα όντα, αποκλειστικά μέσω του σώματος της αλήθειας των Τατάγκατα και [γιατί] οι αναρίθμητες εκπορευόμενες αντανακλάσεις εκδηλώνονται επίσης [ως σώμα εκπόρευσης των Τατάγκατα], ενώ αυτό το φως και οι αντανακλάσεις του δεν εκδηλώνονται από το σώμα της απελευθέρωσης των ακροατών και των μοναχικών-βούδα;»

«Ενώ αυτό Μαντζούσρι, δεν φαίνεται να παράγεται από σκόπιμη δράση, λόγω της δύναμης των πολύ ισχυρών όντων και της δύναμης του κάρμα των όντων, ένα μεγάλο φως εκδηλώνεται στα όντα, από κρυστάλλους νερού και φωτιάς που παράγονται από τους δίσκους της σελήνης και του ήλιου. Ωστόσο, δεν εκδηλώνεται από κρυστάλλους νερού και φωτιάς που παράγονται από άλλες πηγές[clix]. Από ένα πολύτιμο πετράδι που έχει στιλβωθεί καλά μέσω της [σκόπιμης] δράσης, εκδηλώνονται αντανακλάσεις που αντιστοιχούν στη χάραξή του [όταν τοποθετείται μπροστά σε μια πηγή φωτός]. Ωστόσο, δεν εκδηλώνονται από άλλο ακατέργαστο πετράδι. Παρομοίως, επειδή το σώμα της αλήθειας των Τατάγκατα έχει επίσης εδραιωθεί έχοντας εξαγνιστεί μέσω της εξάσκησης των επιδέξιων μέσων και της ενόρασης που εστιάζει στον απεριόριστο σφαίρα της αλήθειας, [F.55.a] το μεγάλο φως της σοφίας εκδηλώνεται στα όντα, και αναδύονται αναρίθμητες εκπορευόμενες αντανακλάσεις . Ωστόσο, δεν εκδηλώνονται από το σώμα απελευθέρωσης των ακροατών και των μοναχικών-βούδα».

 

«Μπαγκαβάν, είπες ότι, μέσω της ισχύος της κυρίαρχης δύναμης των Τατάγκατα και των μποντισάτβα, μπορεί να αποκτήσει κανείς ένα εξαιρετικό σώμα στο πεδίο της επιθυμίας, όπως αυτό ενός πολεμιστή ή ενός βραχμάνου, ένα σώμα που μοιάζει με ένα μεγάλο δέντρο σάλα[clx], ή το εξαιρετικό σώμα ενός θεού που κατοικεί στο πεδίο της επιθυμίας, στο πεδίο της μορφής ή στο άμορφο πεδίο. Μπαγκαβάν, ποια ήταν η βαθύτερη πρόθεσή σου σε σχέση με αυτό;»

«Μέσω της κυρίαρχης δύναμής τους, Μαντζούσρι, οι Τατάγκατα διδάσκουν όπως είναι το μονοπάτι και τις ασκήσεις μέσω των οποίων αποκτά κανείς όλα αυτά τα εξαίρετα σώματα. Εκείνοι που ολοκληρώνουν αυτό το μονοπάτι και τις ασκήσεις θα αποκτούν πάντα όλα αυτά τα τέλεια σώματα, ενώ εκείνοι που απορρίπτουν ή υποτιμούν αυτό το μονοπάτι και τις ασκήσεις, καθώς και εκείνοι που έχουν εχθρότητα ή μνησικακία προς αυτές, θα αποκτούν πάντα όλα τα είδη μίζερων σωμάτων κατά το θάνατό τους. Εξαιτίας αυτού του επιδέξιου μέσου, Μαντζούσρι, θα πρέπει να ξέρεις με αυτόν τον τρόπο ότι, εξαιτίας της κυρίαρχης δύναμης των Τατάγκατα, θα ξαναγεννηθεί κανείς, τόσο σε ένα τέλειο σώμα όσο και σε ένα δυστυχές».

 

«Μπαγκαβάν, στα σύμπαντα που είναι ακάθαρτα και καθαρά, τι είναι άφθονο; Τι είναι σπάνιο[clxi];»

«Μαντζούσρι, στα σύμπαντα που είναι ακάθαρτα, [F.55.b] οκτώ πράγματα είναι άφθονα και δύο σπάνια. Τα άφθονα είναι: (1) οπαδοί παραδόσεων διαφορετικών από τις δικές μου- (2) όντα που υποφέρουν- (3) όντα που διαφέρουν ως προς τις γενεαλογίες, τις οικογένειες και τις κοινότητες ή ως προς τον πλούτο και τη φτώχεια- (4) όντα που διαπράττουν αρνητικότητα- (5) όντα που έχουν χάσει την πειθαρχία τους- (6) όντα σε αρνητικές καταστάσεις- (7) οπαδοί κατώτερων οχημάτων- και (8) μποντισάτβα με κατώτερες προθέσεις και ασκήσεις. Σπάνιες είναι (1) οι πράξεις των μποντισάτβα που έχουν ανώτερες προθέσεις και ασκήσεις και (2) η εκδήλωση κάποιου Τατάγκατα».

 

«Το αντίθετο συμβαίνει στα σύμπαντα που είναι καθαρά, Μαντζούσρι. Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι αυτά τα οκτώ πράγματα είναι σπάνια και αυτά τα δύο πράγματα άφθονα».

 

Τότε ο μποντισάτβα Μαντζούσρι ρώτησε τον Μπαγκαβάν: «Μπαγκαβάν, ποιο είναι το όνομα της διδασκαλίας που μεταδίδεται σε αυτήν την ομιλία του Ντάρμα που ξετυλίγει την πρόθεση του Τατάγκατα; Πώς πρέπει να την θυμάμαι;»

Ο Μπαγκαβάν απάντησε: «Μαντζούσρι, αυτή είναι μια διδασκαλία με τελικό νόημα που εδραιώνει τις πράξεις των Τατάγκατα. Να τη θυμάσαι ως Η Διδασκαλία του Τελικού Νοήματος που εδραιώνει τις πράξεις των Τατάγκατα».

Καθώς ο Μπαγκαβάν παρουσίαζε αυτή τη διδασκαλία, εβδομήντα πέντε χιλιάδες μποντισάτβα απέκτησαν την τέλεια αναλυτική γνώση του σώματος της αλήθειας.

 Αφότου ο Ευλογημένος είπε αυτά τα λόγια, ο πρίγκιπας Μαντζούσρι μαζί με ολόκληρη τη συνοδεία των θεών, των ανθρώπων, των ημίθεων και των γκαντάρβα, αγαλλίασαν και επαίνεσαν τα λόγια του Μπαγκαβάν.

 

 

‘Έτσι ολοκληρώνεται το [δέκατο κεφάλαιο του μποντισάτβα Μαντζούσρι] που ονομάζεται "Το Κεφάλαιο που εδραιώνει τις θετικές ιδιότητες [των Τατάγκατα]" της [σούτρα του] Μεγάλου Οχήματος που ονομάζεται Ξεκαθάρισμα της Πρόθεσης.

 

 

 

 [1] μολύνσεις  Κ.Χ.

---

[i] Όσον αφορά το όνομα αυτού του Μποντισάτβα, Paramārthasamudgata ('Εξυψωμένος δια του Απόλυτου'): Το "'απόλυτο' είναι το αντικείμενο που πρέπει να επιτευχθεί, και είναι το αντικείμενο της υπέρτατης ανώτερης σοφίας. Γι' αυτό και ονομάζεται 'απόλυτο'. Επειδή η ανώτερη σοφία που είναι το μέσο επίτευξης προκύπτει από την παρατήρηση του απόλυτου, είναι 'ανώτερη'". (W, vol. ti [118]:544.7) Αυτό το κεφάλαιο εξηγεί την έννοια του χαρακτήρα της έλλειψης της ίδιας της ύπαρξης των φαινομένων. (VS, P 5539, vol. 'i [lil]:62b.2) John Powers - Wisdom of Buddha - The Samdhinirmocana Sutra

[ii] āyatana Τα δώδεκα πεδία των αισθήσεων είναι: το μάτι και τα ορατά αντικείμενα, το αυτί και ο ήχος, η μύτη και η οσμή, η γλώσσα και η γεύση, το σώμα και η αφή, ο νους και τα νοητικά αντικείμενα.

[iii] catvārāhārāḥ Τα τέσσερα είδη συντήρησης [της ζωής] είναι η υλική πρόσληψη/βρώση, η επαφή [με τις αισθήσεις], η θέληση και η συνείδηση.

[iv] dhatu Τα δεκαοκτώ στοιχεία είναι: μάτι, οπτικό αντικείμενο, οπτική συνείδηση- αυτί, ήχος, ακουστική συνείδηση- μύτη, όσφρηση, οσφρητική συνείδηση- γλώσσα, γεύση, γευστική συνείδηση- σώμα, αφή, απτική συνείδηση- νους, νοητικά αντικείμενα, νοητική συνείδηση. Όταν αναφέρεται σε έξι στοιχεία, αυτά είναι: γη, νερό, φωτιά, αέρας, χώρος και συνείδηση.

[v] catvāri prahāṇāni  Οι τέσσερις σωστές αυτοσυγκρατήσεις είναι: εγκατάλειψη των μη αρετών, αποφυγή των μη αρετών, παραγωγή αρετών, καλλιέργεια αρετών. Βλέπε Edgerton 1953, σ. 389,2.

[vi] ṛddhipādaḥ Οι τέσσερις βάσεις των υπερφυσικών δυνάμεων (ṛddhipāda, rdzu 'phrul gyi rkang pa bzhi) είναι: (1) η συγκέντρωση μέσω της θέλησης (chanda, 'dun pa), (2) η συγκέντρωση μέσω της δύναμης (vīrya, brtson 'grus), (3) η συγκέντρωση μέσω του νου (citta, bsam pa) και (4) η συγκέντρωση μέσω της έρευνας (mīmāṃsā, dpyod pa ). Βλέπε Rahula 2001, σ. 163.

[vii] pañcendriyāṇi Οι πέντε ικανότητες (1) πίστη, (2) σθένος, (3) επαγρύπνηση, (4) συγκέντρωση (samādhi) και (5) σοφία (prajñā). Αυτές είναι παρόμοιες με τις πέντε δυνάμεις, αλλά σε μικρότερο στάδιο ανάπτυξης.

[viii] bodhyaṅgāni  (1) η ορθή επαγρύπνηση, (2) η ορθή διάκριση των ντάρμα, (3) το ορθό σθένος, (4) η ορθή χαρά, (5) η ορθή ευελιξία, (6) η ορθή συγκέντρωση και (7) η ορθή ισοψυχία.

[ix] svabhāva Ορισμός από το 84000 Γλωσσάριο Όρων: Ο όρος αυτός δηλώνει την οντολογική κατάσταση των φαινομένων, σύμφωνα με την οποία λέγεται ότι διαθέτουν ύπαρξη από μόνα τους‍-εγγενώς, από μόνα τους, αντικειμενικά και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε άλλα φαινόμενα, όπως η αντίληψη μας και η ταμπέλα μας. Η απουσία μιας τέτοιας οντολογικής πραγματικότητας ορίζεται ως η αληθινή φύση της πραγματικότητας, η κενότητα

[x] νιρβάνα  Ορισμός από το Γλωσσάριο Όρων 84000: στα σανσκριτικά, ο όρος νιρβάνα σημαίνει κυριολεκτικά " εξάλειψη" και ο θιβετιανός όρος mya ngan las 'das pa σημαίνει κυριολεκτικά "πέρα από τη θλίψη". Ως γενικός όρος, αναφέρεται στην παύση όλων των δεινών, των μολυσμένων νοητικών καταστάσεων (κλέσα) και των αιτιωδών διαδικασιών (κάρμα) που οδηγούν στην επαναγέννηση και την ταλαιπωρία στην κυκλική ύπαρξη, καθώς και στην κατάσταση στην οποία όλες αυτές οι επαναγεννήσεις και τα δεινά έχουν παύσει οριστικά.

Πιο συγκεκριμένα, προσδιορίζονται τρεις κύριοι τύποι νιρβάνα. Ο πρώτος τύπος νιρβάνα, που ονομάζεται νιρβάνα με υπόλοιπο (sopadhiśeṣaνιρβάνα), είναι όταν ένας Άρχατ ή ένας Βύδας έχει επιτύχει την φώτιση αλλά εξακολουθεί να εξαρτάται από τα εξαρτημένα σύνολα μέχρι να εξαντληθεί η διάρκεια ζωής τους. Στο τέλος της ζωής, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν πλέον αιτίες για επαναγέννηση, αυτά τα σύνολα παύουν και δεν προκύπτουν νέα σύνολα. Αυτό που συμβαίνει τότε ονομάζεται νιρβάνα χωρίς υπόλοιπο (anupadhiśeṣanirvāna), το οποίο αναφέρεται στο μη εξαρτημένο στοιχείο (ντάτου) της νιρβάνα στο οποίο δεν υπάρχει υπόλοιπο των συνόλων. Οι διδασκαλίες της Μαχαγιάνα διακρίνουν την τελική νιρβάνα των Βούδα από εκείνη των Άρχατ, η οποία δεν θεωρείται τελική. Οι Βούδες επιτυγχάνουν αυτό που ονομάζεται ‘νιρβάνα που δεν παραμένει [σε κανένα από τα 2 άκρα]’ (apratiṣthitaνιρβάνα), η οποία υπερβαίνει τα άκρα της σαμσάρα και της νιρβάνα, δηλαδή την ύπαρξη και την γαλήνη. Αυτή είναι η νιρβάνα που είναι ο στόχος του μονοπατιού Μαχαγιάνα.

[xi] Η ερώτηση του Paramārthasamudgata υπονοεί ότι οι δύο διδασκαλίες (οι διδασκαλίες σχετικά με τα σύνολα και ούτω καθεξής που διδάσκονται σε άλλες Σούτρα και οι διδασκαλίες σχετικά με την έλλειψη της ίδιας της ύπαρξης και ούτω καθεξής που διδάσκονται σε αυτήν τη Σούτρα) είναι αμοιβαίως αντιφατικές (phan-tshun-'gal-ba). (W, vol. ti [118]:552.4) Ο Paramārthasamudgata ζητά από τον Βούδα να διευκρινίσει τις προθέσεις πίσω από τις προηγούμενες διδασκαλίες του υπό το φως των διδασκαλιών που δίνονται σε αυτό το κείμενο. Σύμφωνα με το G (74.6-75.13), ο Paramārthasamudgata κάνει αυτή την ερώτηση όχι για τον εαυτό του, αλλά προς όφελος άλλων που μπορεί να έχουν τέτοιες ερωτήσεις.  John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

[xii] τέλεια υπαρκτή φύση    Κ.Χ.

[xiii] " Αυτή η αυτότητα [η φύση ως είναι] που είναι το αντικείμενο της ανώτερης σοφίας που εξαγνίζει τα δύο εμπόδια [δηλ. τα εμπόδια των συναισθηματικών πέπλων και τα εμπόδια της παντογνωσίας] είναι η απόλυτα εδραιωμένη φύση και είναι το αντικείμενο της παρατήρησης για τον εξαγνισμό".." (DLG 48.1)  John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

[xiv] Essencelessness-ngo bo nyid med pa nyid-ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད།-niḥsva­bhāvatā   Η απουσία ουσίας είναι τριών ειδών: ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ως προς την εμφάνιση και ως προς το απόλυτο

 [xv] Paramārthasamudgata, αυτό που είναι η "απουσία εαυτού στα φαινόμενα" των φαινομένων, είναι γνωστό ως η "απουσία εαυτού" τους. Εφόσον το απόλυτο διακρίνεται ως η απουσία αυθυπαρξίας όλων των φαινομένων, είναι μια "απόλυτη έλλειψη της ίδιας-ύπαρξης".

Αυτό που ονομάζουμε "απουσία αυθυπαρξίας των φαινομένων" στα φαινόμενα είναι γνωστό ως "απουσία κάποιου εγώ". Αυτό είναι το απόλυτο. Εφόσον το απόλυτο διακρίνεται ως η απουσία του εαυτού στα φαινόμενα, είναι η 'απόλυτη απουσία του εαυτού' John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

 [xvi] Αυτό που βρίσκεται φυσικά σε μια κατάσταση νιρβάνα δεν έχει ούτε το παραμικρό υπόλοιπο που θα μπορούσε να περάσει πέρα από τη θλίψη. John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

 [xvii] āvaraṇa  Ορισμός από το Γλωσσάριο Όρων 84000: τα εμπόδια προς την απελευθέρωση και την παντογνωσία. Γενικά κατηγοριοποιούνται σε δύο τύπους: τα συναισθηματικά πέπλα (kleśāvaraṇa)-η ανάδυση μολυσμένων συναισθημάτων, και τα πέπλα που έχουν σχέση με τη σοφία (jñeyāvaraṇa), αυτά που προκαλούνται από την εσφαλμένη αντίληψη και την εσφαλμένη κατανόηση σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας.  Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης ως αναφορά σε ένα σύνολο πέντε εμποδίων στο μονοπάτι: τη λαχτάρα για αισθητηριακές απολαύσεις (Skt. kāmacchanda), την κακία (Skt. vyāpāda), τη νωθρότητα και την ατονία (Skt. styānamiddha), τον ενθουσιασμό και τις τύψεις (Skt. auddhatyakaukṛtya) και την αμφιβολία (Skt. vicikitsā).

 [xviii] Το yang dag par ("τέλεια") είναι σημαντικό εδώ, καθώς απηχεί την παραπάνω δήλωση και χωρίς αυτό ολόκληρη η παράγραφος χάνει το νόημά της: για να επιτευχθεί η τέλεια απελευθέρωση, είναι απαραίτητη η διδασκαλία της απουσίας ουσίας, σε σχέση, τόσο με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όσο και με το απόλυτο.

 [xix] Η δεύτερη από τις τρεις φύσεις, σύμφωνα με τη σχολή Yogācāra. Είναι η εξαρτημένη φύση που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σχέση μεταξύ του νου και των αντικειμένων του, αν και υπάρχει σαφής έμφαση στο τελευταίο. Ως εκ τούτου, αυτή η φύση αφορά τη φύση των φαινομενικά εξωτερικών αντικειμένων που προκύπτουν σε εξάρτηση από τις αιτίες και τις συνθήκες. https://buddhanature.tsadra.org/index.php/Glossary

 [xx] Η πρώτη από τις τρεις φύσεις, σύμφωνα με τη σχολή Yogācāra. Είναι η φανταστική φύση που προβάλλεται ψευδώς σε ένα αντικείμενο από σύγχυση. https://buddhanature.tsadra.org/index.php/Glossary

 [xxi] don dam yang dag 'phags nyan thos kyi rigs can gang zag zhi ba'i bgrod pa gcig pu pa ni sangs rgyas thams cad brtson pa dang ldan par gyur kyang byang chub kyi snying po la bzhag ste. Ο Brunnhölzl διαβάζει εδώ το sangs rgyas thams cad brtson pa dang ldan par gyur με αρκετά διαφορετικό τρόπο: "ακόμη και αν όλοι οι Βούδες με [όλη] την προσπάθειά τους] [προσπαθούσαν] να εγκαταστήσουν τα όντα με την τάση των Σράβακα..." (Brunnhölzl 2018, σ. 1522).

 [xxii] …έτσι αποστρέφεται όλες τις δραστηριότητες των σύνθετων φαινομένων. John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

 [xxiii] Επειδή οι Σράβακα [που εξελίσσονται προς τη φώτιση] αμέσως μετά παραμένουν στο όγδοο στάδιο των Μποντισάτβα, αναφέρεται ότι βρίσκονται ανάμεσα στην απαρίθμηση των Μποντισάτβα". (B, τόμος cho [2O5]:241.2) "Όταν [οι Σράβακα] φτάνουν στο μονοπάτι της μη μάθησης του οχήματος των Σράβακα, απομακρύνονται από τις προσδοκίες των Σράβακα, και με την ενθάρρυνση των Τατάγκατα αφοσιώνονται στην ανυπέρβλητη, πλήρη, τέλεια φώτιση με ένα σώμα που έχει κάποιο κατάλοιπο των σκάντα [που ωθείται από προηγούμενες μολυσμένες ενέργειες και μολυσμένα συναισθήματα]". (Β 241.3. Βλέπε επίσης WE 261) John Powers - Wisdom of Buddha

 [xxiv]"Εφόσον [η φώτιση τους] δεν μετασχηματίζεται στην ανυπέρβλητη φώτιση, χαρακτηρίζονται ως μέλη της γενεαλογίας των Σράβακα’’ (B, τόμος cho [205]:241.4) . John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

 [xxv] Η " διδασκαλία της πειθαρχίας" (chos-'dul-ba, dharma-vinaya) νοείται εδώ ως "η διδασκαλία του Μπαγκαβάν, του Βούδα, [η οποία] είναι προικισμένη με τους οκτώ κλάδους του μονοπατιού των Άρια. Οι ορθές απόψεις, η πραγμάτωση, η επαγρύπνηση και το σαμάντι είναι η θεώρηση. Ο ορθός λόγος, οι στόχοι των ενεργειών και η διαβίωση είναι η πειθαρχία. Η ορθή άσκηση είναι πανταχού παρούσα. Έχει καλώς κυρηχθεί, αφού αυτή η διδασκαλία της πειθαρχίας εξηγείται εξαιρετικά καλά. Έχει καλώς διδαχτεί, αφού είναι ενάρετο στην αρχή, ενάρετο στη μέση και ενάρετο στο τέλος". (B, τόμος cho [205]:242.l) "Επειδή και οι τρεις συλλογές των γραφών [της Βινάγια, των Σούτρα και του Αμπιντάρμα] έχουν την ικανότητα να πειθαρχούν τις αρνητικές πράξεις, [είναι] πειθαρχία". (W, τόμος thi [119]:46.4. Βλέπε επίσης WE 29-34) John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

 [xxvi] svabhāva  Ορισμός από το Γλωσσάριο Όρων 84000: Ο όρος αυτός δηλώνει την οντολογική υπόσταση των φαινομένων, σύμφωνα με την οποία λέγεται ότι [τα φαινόμενα]διαθέτουν ύπαρξη από μόνα τους‍ - εγγενώς, από μόνα τους, αντικειμενικά και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε άλλα φαινόμενα, όπως η αντίληψη και η επισήμανσή μας. Η απουσία μιας τέτοιας οντολογικής πραγματικότητας ορίζεται ως η αληθινή φύση της πραγματικότητας, η κενότητα.

 [xxvii] Οι έντεκα γνώσεις.  Κάποιοι λένε: 1) Η γνώση των πραγμάτων (dharmajñāna) γνωρίζει τα πέντε σκάντα της προσκόλλησης (pañcopādānaskandha) ως παροδικά (anitya), επώδυνα (duḥkha), κενά (śūnya) και χωρίς εαυτό (anātmaka). Γνωρίζει ότι όλα τα ντάρμα είναι το αποτέλεσμα ενός συμπλέγματος αιτιών και συνθηκών (hetupratyayasāmagryapekṣa) με την έννοια ότι "οι πράξεις έχουν ως συνθήκη την άγνοια" (avidyāpratyayāḥ saṃskārāḥ) και ούτω καθεξής μέχρι "τα γηρατειά και ο θάνατος έχουν ως συνθήκη τη γέννηση" (jātipratyayaṃ jarāmaraṇam). Έτσι ο Βούδας είπε στον brahmacārin Siu-che-mo (Susīma): "Πρώτα είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσουμε τη γνώση [της αιτιότητας] των πραγμάτων για να αναλύσουμε τα ντάρμα, στη συνέχεια να χρησιμοποιήσουμε τη γνώση σχετικά με τη νιρβάνα.’’  2)Μεταγενέστερη γνώση (anvayajñāna). - Γνωρίζοντας ότι τα παρόντα πέντε σκάντα προσκόλλησης (pratyutpannopādānaskandha) είναι παροδικά (anitya), επώδυνα (duḥkha), κενά (śūnya) και χωρίς εαυτό (anātmaka), συμπεραίνει κανείς ότι, στο παρελθόν (atīta) και στο μέλλον (anāgata) και στο βασίλειο της μορφής (rūpadhātu) και στο άμορφο βασίλειο (ārūpyadhātu) επίσης, τα πέντε σκάντα της προσκόλλησης είναι ομοίως παροδικά, οδυνηρά, κενά και χωρίς εαυτό. Έτσι, αν παρατηρήσουμε ότι στο παρόν η φωτιά (agni) ζεσταίνει και καίει, γνωρίζουμε με επαγωγή (anumāna) ότι οι φωτιές του παρελθόντος και του μέλλοντος ή οι φωτιές σε άλλα μέρη ομοίως [ζεσταίνουν και καίνε]. 3) Η γνώση του νου του άλλου (paracittajñāna) γνωρίζει το νου (citta) και τα νοητικά γεγονότα (caitasikadharma) των άλλων όντων. 4) Η συμβατική γνώση (saṃvṛtijñāna) είναι μια καθαρά γνώση προσδιορισμού (prajñaptijñāna). Ο σοφός γνωρίζει ότι, όσον αφορά την πραγματικότητα (tattva), οι κοσμικοί άνθρωποι (pṛthagjana) τη γνωρίζουν μόνο προφορικά (prajñaptitaḥ). Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτή η γνώση ονομάζεται γνώση του προσδιορισμού (prajñaptijñāna).  Με τον ίδιο τρόπο, εκείνοι για τους οποίους ένα σπίτι (gṛha) είναι απλώς μια λεκτική λίστα από σανίδες (phalaka), στύλους (sthūṇā), κολώνες (stambha) και τοίχους (bhitti) κατανοούν μόνο αυτά τα υλικά και δεν κατανοούν την πραγματική έννοια (bhūtārtha) ενός σπιτιού. Αυτή είναι η συμβατική γνώση (saṃvṛtijñāna). 5) Η γνώση του πόνου (duḥkhajñāna) φέρνει στο παιχνίδι μια γνώση για τον πόνο προκειμένου να επιπλήξει τα πέντε σκάντα της προσκόλλησης (pañcopādānaskandha). Ερώτηση. - Τα πέντε σκάντα της προσκόλλησης είναι παροδικά (anitya), πόνος (duḥkha), κενά (śūnya) και χωρίς εαυτό (anātmaka). Γιατί να μιλάμε μόνο για τη γνώση της οδύνης (duḥkha) και να μη μιλάμε για τη γνώση της παροδικότητας, του κενού και του μη-εαυτού; Απάντηση: Μιλάμε για τη γνώση του πόνου όσον αφορά την αλήθεια του πόνου, τη γνώση της προέλευσης όσον αφορά την αλήθεια της προέλευσης, τη γνώση της παύσης όσον αφορά την αλήθεια της παύσης και τη γνώση του μονοπατιού όσον αφορά την αλήθεια του μονοπατιού. Ερώτηση.  - Αλλά τα πέντε σύνολα της προσκόλλησης έχουν όλων των ειδών τα κακά- γιατί να διακηρύξουμε μόνο μια αλήθεια για τον πόνο και να μην διακηρύξουμε τις αλήθειες για την παροδικότητα, την κενότητα και τον μη-εαυτό επίσης; Απάντηση. - Αν διακηρύσσονταν οι αλήθειες για την παροδικότητα, την κενότητα και τον μη-εαυτό, αυτό δεν θα προσέβαλε το νόημα του [βουδιστικού] δόγματος. Αλλά καθώς τα όντα είναι, πάνω απ' όλα, εραστές της ευτυχίας (sukhakāma) και εχθροί της οδύνης (duḥkhapratikūla), ο θρήνος του Βούδα ότι όλα στον κόσμο είναι οδύνη (loke sarvaṃ duḥkham) είχε σκοπό να οδηγήσει τα όντα να απαγκιστρωθούν από αυτήν. Από την άλλη πλευρά, βλέποντας την παροδικότητα, την κενότητα και τον μη-εαυτό, τα όντα δεν φοβούνται πολύ- γι' αυτό ο Βούδας δεν μίλησε γι' αυτά [ως ξεχωριστές αλήθειες]. Επιπλέον, στο Ντάρμα που διακήρυξε ο Βούδας, τα πέντε σύνολα της προσκόλλησης φέρουν διαφορετικά ονόματα, αλλά όλα σημαίνουν " οδύνη". Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Βούδας μίλησε μόνο για τη γνώση του πόνου.

Αυτό το duḥkhajñāna είναι άλλοτε ακάθαρτο (sāsrava), άλλοτε καθαρό (anāsrava): a. Είναι ακάθαρτο [στο προκαταρκτικό Μονοπάτι], όταν βρίσκεται στη θερμότητα (uṣmagata), στις κορυφές (mūrdhan), στην υπομονή (kṣānti) και στα υπέρτατα κοσμικά ντάρμα (laukikāgradharma). b. Είναι καθαρό όταν ο ασκητής διεισδύει στο Μονοπάτι της θέασης των αληθειών (satyadarśanamārga).Γιατί συμβαίνει αυτό; Από εκεί και πέρα μέχρι τις υπέρτατα κοσμικά ντάρμα, ο γιόγκι θεωρεί τον πόνο με τέσσερις τρόπους.

6-8) Είναι το ίδιο για τη γνώση της προέλευσης, τη γνώση της παύσης και τη γνώση του Μονοπατιού. Επιπλέον, η γνώση του πόνου (duḥkhajñāna) γνωρίζει ότι η φύση του πόνου (duḥkhākāra) δεν αναδύεται πραγματικά. - Η γνώση της προέλευσης [234a] (samudayajñāna) γνωρίζει ότι τα ντάρμα είναι χωρίς σύνδεση και συνέπεια. - Η γνώση της παύσης (nirodhajñāna) γνωρίζει ότι τα ντάρμα είναι για πάντα γαλήνια (ādiśānta) και σαν νιρβάνα (nirvāṇasama). - Η γνώση του μονοπατιού (mārgajñāna) γνωρίζει ότι τα ντάρμα είναι για πάντα αγνά (nityaśuddha), χωρίς καλό ή κακό. 9) Η γνώση της εξάλειψης των μολύνσεων (kṣayajñāna) γνωρίζει ότι όλα τα ντάρμα είναι μη υπαρκτά (anupalabdha).

10) Η γνώση της μη ανάδυσης των μολύνσεων(anutpādajñāna) γνωρίζει ότι τα ντάρμας, όντας μη πραγματικά (abhūta) και απροσδιόριστα (aniyata), δεν αναδύονται (anutpanna).

11) Η γνώση που συνάδει με την πραγματικότητα (yathābhūtajñāna) είναι αυτή που μπορεί να επιτευχθεί από τις δέκα προηγούμενες γνώσεις. Μέσω αυτής της γνώσης που είναι σύμφωνη με την πραγματικότητα, αναγνωρίζονται τα χαρακτηριστικά (nimitta), οι συνθήκες (pratyaya), τα ειδικά χαρακτηριστικά (prabheda) και οι εκτιμήσεις (anupaśyanā) που ανήκουν σε κάθε μία από τις δέκα γνώσεις, αλλά σε αυτή τη γνώση που είναι σύμφωνη με την πραγματικότητα, δεν υπάρχει κανένα χαρακτηριστικό, συνθήκη ή ειδικό χαρακτηριστικό- καταστρέφει όλες τις θεωρήσεις των πραγμάτων και η ίδια δεν έχει καμία. Στις δέκα πρώτες γνώσεις, υπάρχει το μάτι του Ντάρμα (dharmacakṣus) και το μάτι της σοφίας (prajñācakṣus)- στη γνώση που συνάδει με την πραγματικότητα, υπάρχει μόνο το μάτι του Βούδα (buddhackaṣus).

Τις πρώτες δέκα γνώσεις μοιράζονται οι arhats, οι pratyekabuddhas και οι bodhisattvas- μόνο ο Βούδας κατέχει τη γνώση που συνάδει με την πραγματικότητα. Γιατί; Μόνο ο Βούδας κατέχει το Ντάρμα που δεν εξαπατά (aśāthyadharma)- έτσι γνωρίζουμε ότι μόνο αυτός κατέχει τη γνώση που συνάδει με την πραγματικότητα.

Τέλος, όταν οι δέκα γνώσεις εισέλθουν στη γνώση που είναι σύμφωνη με την πραγματικότητα, χάνουν τα αρχικά τους ονόματα και τότε υπάρχει μόνο μία αληθινή γνώση. Ομοίως, όταν όλα τα ποτάμια των δέκα κατευθύνσεων εισέρχονται στη μεγάλη θάλασσα (mahāsamudra), χάνουν τα αρχικά τους ονόματα και ονομάζονται απλώς μεγάλη θάλασσα. https://www.wisdomlib.org/buddhism/book/maha-prajnaparamita-sastra/d/doc225727.html

 [xxviii] ‘’Έχουν ωριμάσει τη νοητική τους ροή " [σημαίνει ότι] αν και οι Μποντισάτβα έχουν μπει στη γενεαλογία των Μποντισάτβα, παραμένουν στη γενεαλογία και έχουν εξαγνίσει πλήρως τα εμπόδια, λόγω τεσσάρων αιτιών, δεν είναι σε θέση να επιτύχουν την ανυπέρβλητη, τέλεια φώτιση. Λόγω του ότι είναι απαλλαγμένοι από αυτές τις τέσσερις αιτίες που αναφέρθηκαν προηγουμένως, [αυτοί οι Μποντισάτβα] έχουν "πλήρως ωριμασμένες ροές"... Η "μεγάλη εμπιστοσύνη" [αναφέρεται] στην πεποίθηση ότι, μπορούν να πραγματώσουν τις ιδιότητες ενός Βούδα... Η πλήρως ωριμασμένη σοφία [είναι αυτή που] διακρίνει τις θεωρήσεις και αντιλαμβάνεται την απόλυτη αλήθεια. Αυτό υποδηλώνεται από το ότι έχουν ολοκληρώσει τις μεγάλες συσσωρεύσεις της αρετής και της σοφίας'". (B, τόμος cho [205]:244.2) John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

 [xxix] Η αντίληψη του Βούδα διαφέρει από τα λόγια της διδασκαλίας του στα όντα, που δεν κατανοούν αυτήν την αντίληψη. 

 [xxx] Αυτό συμβαίνει επειδή δεν αναζητούν το τελικό νόημα και τη Μαχαγιάνα, αλλά εμμένουν στο κυριολεκτικό νόημα, με αποτέλεσμα να παρεξηγούν τις διδασκαλίες. (W, τόμος thi [119]:61.7) Επειδή δεν αναζητούν τις γραφές με τελικό νόημα, αλλά αντιλαμβάνονται τις γραφές με ερμηνεύσιμο νόημα, θεωρούν τις δικές τους απόψεις ως υπέρτατες. (W 62.1) John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

 [xxxi] abhiniviśanti   Βλέπε Edgerton 1953, σ. 53. Ο όρος έχει διάφορες αποχρώσεις όπως "προσκολλάμαι", " εμμένω", "αντιλαμβάνομαι λανθασμένα", "επιμένω" και "πιστεύω" με αρνητική χροιά.

 [xxxii] ολόκληρο το νόημα αυτού του κεφαλαίου είναι ότι υπάρχει μια κρυμμένη πρόθεση τελικής ερμηνείας αυτής της δήλωσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εξηγείται στις επόμενες παραγράφους ότι μια τρίτη περιστροφή του τροχού του Ντάρμα ήταν απαραίτητη.

 [xxxiii] Όταν το αποξηραμένο τζίντζερ μπαίνει σε φαρμακευτικές σκόνες, γίνεται ισχυρό. Όταν κάποιος βάζει αυτές τις λέξεις της έλλειψης της ίδιας της ύπαρξης και ούτω καθεξής σε όλες τις Σούτρες με ερμηνεύσιμο νόημα, τότε θα κατανοήσει τις σκέψεις [πίσω από] αυτές τις Σούτρες John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

 [xxxiv]  Μέσω αυτών των παραδειγμάτων, ο Παραμαρτασαμουντγκάτα προσφέρει τέσσερις τρόπους εξέτασης της σχέσης μεταξύ των όσων είπε ο Βούδας στις ερμηνεύσιμες διδασκαλίες του και των τελικών διδασκαλιών που δηλώνουν την πραγματική του σκέψη. Στο πρώτο παράδειγμα, η τελική διδασκαλία συγκρίνεται με ένα συστατικό σε ένα φαρμακευτικό παρασκεύασμα που είναι απαραίτητο για την αποτελεσματικότητά του. Στο δεύτερο παράδειγμα, η τελική διδασκαλία συγκρίνεται με το φόντο ενός πίνακα ζωγραφικής, το οποίο μπορεί να παραμείνει απαρατήρητο, αλλά το οποίο παρέχει τη βάση για την τοποθέτηση των γραμμών και του χρώματος. Στο τρίτο παράδειγμα, η τελική διδασκαλία συγκρίνεται με ένα συστατικό στη μαγειρική που ενισχύει τη γεύση. Στο τελευταίο παράδειγμα, η τελική διδασκαλία συγκρίνεται με τον χώρο. Ο χώρος είναι πανταχού παρών, λεπτός, ανεπαίσθητος και γενικά δεν γίνεται αντιληπτός, αλλά καθιστά δυνατή την εκδήλωση των φυσικών αντικειμένων. Με τον ίδιο τρόπο, η τελική διδασκαλία λέγεται ότι είναι λεπτή, δύσκολα αντιληπτή κ.ο.κ., αλλά αποτελεί την ουσία των εξηγήσεων που έδωσε ο Βούδας στους δύο πρώτους τροχούς, ακόμη και όταν αυτό δεν έγινε αντιληπτό από το ακροατήριό του. (Βλ. W, τόμος thi [119]:109.2, B, τόμος cho [205]:262 και Bh 14-15) John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

 [xxxv] Το ‘συγκρίσιμο΄ υποδηλώνει ότι υπάρχουν άλλες Σούτρα με τελικό νόημα που είναι υψηλότερα. [Παρέχουν] "μια ευκαιρία" [για αντίκρουση επειδή] παρέχουν την ευκαιρία σε άλλους αμφισβητίες να βρουν σφάλματα σε σχέση με την κυριολεκτική ανάγνωση της ρητής διδασκαλίας. ... [Ο πρώτος τροχός] χρησιμεύει ως βάση για αμφισβήτηση, δεδομένου ότι υπάρχει βάση για αμφισβήτηση επειδή ο Δάσκαλος δεν διέκρινε μεμονωμένα ως προς τους τρεις χαρακτήρες αν υπάρχουν ή όχι με βάση τον δικό τους χαρακτήρα". (DLG, 29.4)

 [xxxvi] Αυτή είναι μια σημαντική δήλωση σχετικά με την πρόθεση της τρίτης περιστροφής του τροχού, η οποία είναι να συγκεντρώσει εκείνους που ακολουθούν τα μονοπάτια των ακροατών και των μποντισάτβα μέσα σε ένα ενιαίο όχημα.

 [xxxvii] Επαναλαμβάνοντας την ίδια δήλωση για να περιγράψει τη δεύτερη και την τρίτη περιστροφή, γίνεται σαφές ότι η ερμηνεία αυτής της δήλωσης μόνο με όρους κενότητας, είναι προσωρινή. Η κρυμμένη πρόθεση της δήλωσης αντιστοιχεί στη διδασκαλία που βρίσκεται στην τρίτη περιστροφή.  John Powers - The Samdhinirmocana Sutra

[xxxviii] . Αυτό το κεφάλαιο διδάσκει τις κατηγορίες της σάματα και βιπάσανα, που δημιουργούνται από την γιόγκα. Υπάρχουν 6 κύριες ενότητες μέσα από τις οποίες διδάσκεται το μονοπάτι της γιόγκα. 1. Η πλήρης γνώση σε αντίθεση με την ελλιπή γνώση, 2. Η ουσία της γιόγκα, 3. Η αιτία της ενοποίησης, 4. Η επίτευξη της γιόγκα, 5. Οι μέθοδοι επίτευξης και 6. ο τρόπος να μην το αφήσουμε να πάει χαμένο. Οι εξηγήσεις γι αυτές τις έξι ενότητες δίνονται από τον Ασάνγκα. 1. Η ελλιπής γνώση αναφέρεται στις ερωτήσεις που θέτει ο Μαϊτρέγια στον Βούδα, από τη μεγάλη του συμπόνια για το όφελος των όντων και η πλήρης γνώση αναφέρεται στην κατάσταση της πλήρους κατανόησης του Βούδα, όπου δίνει εκτενείς απαντήσεις, με σαφή τρόπο και προθυμία να μοιραστεί τη γνώση του ανάλογα, καλύπτοντας πολλές πλευρές και επίπεδα. Εδώ βλέπουμε την παντογνωσία του Βούδα. 2. Η ουσία της ίδιας της γιόγκα, η ουσία των μονοπατιών της σάματα και βιπάσανα. Η σνσκρ. λέξη γιόγκα ετυμολογικά σημαίνει ‘ενώνω’. Ενώνω τα όντα με το μονοπάτι της απελευθέρωσης π.χ. Ο ενοποιητικός παράγοντας της σάματα και της βιπάσανα είναι η ανώτερη εκπαίδευση στην πειθαρχία, η πειθαρχία φέρνει το σαμάντι και την πράτζνα. Είναι ο τρόπος για να ενώσουμε το νου μας με το σαμάντι και την πράτζνα. Ποια είναι η ουσία εδώ; είναι τα μονοπάτια των συγκεντρώσεων και της πράτζνα, τα οποία με τη σειρά τους ενώνονται με την εφαρμογή της ανώτερης εκπαίδευσης στην πειθαρχία. Εδώ γιόγκα σημαίνει επίσης επιχειρηματολογία που συνδέεται εδώ με τα 4 είδη επιχειρηματολογίας- της εξάρτησης, της λειτουργίας, της έγκυρης νόησης, του νταρμάτα. 3.   Η αιτία της ενοποίησης με την ουσία της σάματα και της βιπάσανα της ύπαρξης ενός κοινού ή αρχάριου όντος. Πώς φέρνουμε το νου μας στην ανώτερη εκπαίδευση της σάματα και της βιπάσανα. 

 [xxxix] Τρεις είναι οι λόγοι για τους οποίους έλαβε αυτό το όνομα: 1. με βάση της οικογένειά του, 2. από τις ιδιότητες της ροής του πνεύματός του και 3. λόγω των ευχών του                Πόνλοπ Ρίνποτσε

 Ο Μαϊτρέγια είναι ο μελλοντικός Βούδας, που κατοικεί σήμερα στην Τουσίτα προετοιμάζοντας την τελευταία του επαναγέννηση ως πλήρως πραγματωμένος Βούδας. Ονομάζεται Μαϊτρέγια ("Αγάπη") "επειδή η φύση του είναι προικισμένη με αγάπη και συμπόνια". (W, τόμος θ' [119] :l74.2)  John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [xl] Οι Μποντισάτβα "μένουν" [σ' αυτή την κατάσταση] επειδή έχουν ακούσει [αυτές τις διδασκαλίες] καλά, τις κατανοούν καλά, εκπαιδεύονται στην απαγγελία τους, και τις αναλύουν καλά με το νου τους, και έχουν τις έχουν συνειδητοποιήσει μέσω της ενόρασης. Παραμένοντας [στη συνειδητοποίησή τους], αυτοί δεν είναι δεσμευμένοι στην κυκλική ύπαρξη, στους πόρους κ.λπ. και ξεκινούν ένα υπερβατικό μονοπάτι. Επομένως, αυτή [η απόφαση] είναι μια αιτία της ανάληψης του μονοπατιού της σάματα και βιπάσανα, μιας έδρας που έχει ανυψωθεί πάνω από τους κοσμικούς ανθρώπους ". (B, τόμος cho [205]:275.6) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 "[Αυτή η φώτιση] είναι "ανυπέρβλητη" από την άποψη έξι ανυπέρβλητων δυνατοτήτων: ανυπέρβλητη αντίληψη, ανυπέρβλητη ακοή, ανυπέρβλητες επιτεύξεις, ανυπέρβλητη εκπαίδευση, ανυπέρβλητη θρησκευτική υπηρεσία, και ανυπέρβλητη επαγρύπνηση. Είναι 'τέλεια' επειδή είναι μη-λανθασμένη σε σχέση με την ίδια την ύπαρξη όλων των φαινομένων. 'φώτιση' σημαίνει πραγμάτωση. 'Αταλάντευτη αποφασιστικότητα' αναφέρεται στην αδιάκοπη και συνεχή δημιουργία, από το βάθος της σκέψης μας, του νου της φώτισης..." (Β 276.1) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

[xli] ‘πάνω σε τι βασίζονται οι Μποντισάτβα, από τι εξαρτώνται;’ Το κύριο σημείο εδώ είναι η σάματα και η βιπάσανα. Ο Βούδας είπε, η σάματα είναι να μένει κανείς εστιασμένος μονοσημειακά και η βιπάσανα είναι να βλέπει αυθεντικά τα φαινόμενα όπως ακριβώς είναι. Ο Μαϊτρέγια θέτει δύο ερωτήσεις. Ποια είναι η αιτία της ενοποίησης της παραμονής και ποια η αιτία της ενοποίησης του στηρίγματος     Πόνλοπ Ρίνποτσε

[xlii] Ο Βούδας δίδαξε ή όρισε το Ντάρμα μέσω διαφόρων συμβόλων και λέξεων. Αν το χρησιμοποιήσουμε αυτό ως βάση και μπούμε στο μονοπάτι με αυτό, θα μπορέσουμε να φτάσουμε στο στάδιο που είναι πέρα από τον εγκόσμιο κόσμο. Οι διδασκαλίες γίνονται κατοικία ή βάση όταν κατανοούμε το νόημα των διδασκαλιών του Βούδα. Μένουμε έτσι, μας ενώνουν ή μας οδηγούν με την κατάσταση που υπερβαίνει τον κοινό κόσμο. Οι 12 κλάδοι του άριστου λόγου είναι: 1. Σούτρα πιτάκα -αυτή είναι η εκτενής ή σύντομη διδασκαλία σε πεζό λόγο, 2. Μελωδικές διακηρύξεις - Ποιητικοί στίχοι, 3. Προφητείες -για συγκεκριμένα άτομα, 4. Στίχοι

5. Κατευθυντήριες δηλώσεις-απευθύνονται σε όλα τα άτομα και όχι μόνο σε ένα συγκεκριμένο άτομο

6. Διδασκαλίες που έχουν τις ρίζες τους σε μια ιστορία ή διδασκαλίες βασισμένες σε περιπτώσεις - για όλες τις κατευθυντήριες γραμμές των πειθαρχιών που δόθηκαν από τον Βούδα υπάρχει μια ιστορία, που συνδέεται κυρίως με τη Βινάγια, 7. Παραβολές - διδασκαλίες μέσω παραδειγμάτων, 8. Θρύλοι - με αναφορά στις ιστορίες κάποιου συγκεκριμένου τοπικού πολιτισμού, 9. Ιστορίες προηγούμενων ζωών, ιστορίες jatakas

10. Εκτενείς παροιμίες για τα 3-4-5 κάγια κ.λπ., 11. Θαύματα-θαυμαστές ιδιότητες των μοναχικών βούδα, των μποντισάτβα, των πεδίων κ.λπ., 12. Προσδιορισμοί- σχετικά με τα ειδικά και γενικά χαρακτηριστικά των φαινομένων.         Πόνλοπ Ρίνποτσε

[xliii] Αναφέρεται στην μποντιτσίτα ή στη μη-εγκατάλειψη ή διατήρηση [της επιθυμίας να επιτευχθεί η τέλεια φώτιση], των τέλειων προσδοκιών προς τη φώτιση, αυτή είναι η αιτία που αποτελεί το στήριγμα. Χρειαζόμαστε ένα τέτοιο στήριγμα προκειμένου να αναπτύξουμε τη σάματα και τη βιπάσανα. Αν γεννήσουμε αυτή την μποντιτσίτα από τα βάθη της καρδιάς μας, τότε αυτό γίνεται το στήριγμα.   Πόνλοπ Ρίνποτσε

 [xliv] Τα 4 πράγματα: η άσκηση που συνδέεται με την βιπάσανα, που συνδέεται με τη σάματα, εκεί όπου τα φαινόμενα τελειώνουν ή το όριο των πραγμάτων, αναφέρεται στην φύση των φαινομένων και την πλήρη έκταση όλων των φαινομένων, τα φαινόμενα ή πράγματα αφορούν την έκταση και το όριο ή τέλος αφορά την αυτότητα.   Πόνλοπ Ρίνποτσε

 

[xlv] dmigs (pa) μεταφράζει έναν αριθμό σανσκριτικών όρων, συμπεριλαμβανομένων των ālambana, upalabdhi και ālambate. Αυτοί οι όροι αναφέρονται συνήθως στην αντίληψη ενός υποκειμένου, ενός αντικειμένου και των σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ τους. Ο όρος μπορεί επίσης να μεταφραστεί ως "αναφορικότητα", εννοώντας ένα σύστημα που βασίζεται στην ύπαρξη αναφορικών αντικειμένων, αναφορικών υποκειμένων και των αναφορικών σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ τους. Στο πλαίσιο του δόγματός τους της "τριπλής μη αντιληπτικής/μη αναφορικότητας" ('khor gsum mi dmigs pa), οι Βουδιστές Mahāyāna ισχυρίζονται περίφημα ότι και οι τρεις κατηγορίες αντίληψης στερούνται υπόστασης.

 [xlvi] Αναφέρεται στο μονοπάτι της ένωσης Η σκεπτοδιαδικασία εδώ αναφέρεται στη νοητική εμπλοκή, μιλάμε για την πτυχή της βιπάσανα που χαρακτηρίζεται από τη νοητική εμπλοκή. Από τι αποτελείται αυτή η νοητική εμπλοκή; αποτελείται από τις 4 δραστηριότητες ή ενέργειες της πράτζνα, κατέχεται από τις 3 πύλες και τους 6 τρόπους αναζήτησης ή τις 6 κατηγορίες του εδάφους. Υπάρχει πολλή νοητική διεργασία εδώ. Αλλά όχι αυτό που αποκαλούμε διανοητικό νου, αυτό εδώ είναι η πράτζνα, είναι πολύ ακριβής, δεν είναι ο συνηθισμένος τρόπος σκέψης. Εικόνα, είναι μια εικόνα του νου, επίσης ονομάζεται επίγνωση ή η εικόνα του νου που είναι επίγνωση.  Πόνλοπ Ρίνποτσε

 [xlvii] "Οι "'νοητικές εικόνες' είναι αντικείμενα δραστηριότητας που γίνονται από το σαμάντι που είναι εν μέρει παρόμοια με τα πράγματα που αποτελούν τα αντικείμενα της γνώσης. Οι "μη νοητικές εικόνες" είναι ορθά αντικείμενα που αποτελούν το επίκεντρο του σαμάντι που μοιάζουν εν μέρει με πράγματα που είναι αντικείμενα της γνώσης". (W, τόμος thi [119]:185.7. Βλέπε επίσης το Bhāvanākrama 1-3 του Kamalaśīla)

"Η παρατήρηση των ορίων των φαινομένων" αναφέρεται στην παρατήρηση των σχετικών όψεων της ύπαρξης και των τελικών όψεων της ύπαρξης όλων των φαινομένων. Οι "σχετικές όψεις της ύπαρξης" αναφέρονται στα σκάντα, συστατικά και τις σφαίρες των αισθήσεων. Οι 'τελικές όψεις της ύπαρξης' αναφέρονται στις τέσσερις ευγενείς αλήθειες, στην αυτότητα, στην παροδικότητα όλων των σύνθετων φαινομένων, την δυστυχία [που συνδέεται με] όλα τα σύνθετα φαινόμενα, την απουσία εαυτού όλων των φαινομένων, [το γεγονός ότι] η νιρβάνα είναι γαλήνη, και στην κενότητα, την απουσία ευχών και την απουσία προσδοκιών". (W 180.4) Η "επίτευξη του σκοπού" αναφέρεται στη μεταμόρφωση της βάσης (gnas-gyur-pa, āśraya-parāvrtti) γενικά, η οποία περιλαμβάνει την πραγμάτωση του νταρμακάγια. (W 180.6. Βλ. επίσης B, τόμ. cho[205]:277-81) ) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [xlviii] Οι εικόνες με σκεπτοδιαδικασία και οι εικόνες χωρίς σκεπτοδιαδικασία, είναι η αλάγια βινιάνα ή η αλάγια συνείδηση. Η έννοια του ορίου εδώ υποδηλώνει μια μεταμόρφωση, μόλις φτάσουμε στο τέλος των πραγμάτων στην έκτασή τους, τότε η εμπειρία μας έχει τη φύση της αυτότητας, ή βλέπουμε την αληθινή φύση των πραγμάτων     Πόνλοπ Ρίνποτσε

 [xlix] Η "απομόνωση" αναφέρεται στη φυσική απομόνωση (lus-dben-pa, kāyaviveka), και το "παραμονή σε απομόνωση" αναφέρεται στη νοητική απομόνωση (sems-dben-pa, citta-viveka). Υπάρχουν τρία είδη  απομόνωσης: " άριστη κατοικία, άριστη συμπεριφορά και άριστη απομόνωση". Εξαιρετικές κατοικίες είναι τριών τύπων: ερημητήρια, μέρη χωρίς νοικοκυραίους, και κατοικίες χωρίς στέγη. Ο τρίτος τύπος αποτελείται από τέτοια μέρη όπως τα νεκροταφεία, τα ερημητήρια, οι ορεινές σπηλιές και τα χωράφια. (B,

τόμος cho [205]: 302.1) "κατευθύνουν το νου εσωτερικά" (nang-duyang-dag-bzhag) είναι το σαμάντι. (B 304.6. Βλέπε επίσης W, τόμος thi [119]:195.2) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [l] praśrabdhi  Ορισμός από το 84000 Γλωσσάριο Όρων: (Skt. bodhyaṅga)- μια κατάσταση ηρεμίας, διαύγειας και ισορροπίας στο νου και το σώμα που χρησιμεύει ως αντίδοτο στην αρνητικότητα και προσδίδει μια νοητική και σωματική ικανότητα που διευκολύνει το διαλογισμό και την ενάρετη δράση.

 [li] Η "ευλυγισία" (shin-tu-sbyangs-pa, praśrabdhi) είναι ένας από τους δέκα ενάρετους νοητικούς παράγοντες. "Αναφέρεται στην ικανότητα για δράση που εφαρμόζει ελεύθερα την πλήρη ενέργεια του σώματος και του νου για καλούς σκοπούς. Αυτή η ευκολία προέρχεται από τη χαλάρωση της ακαμψίας και απομακρύνει όλα τα εμπόδια". (WE 148) Στο SB, ο Ασάνγκα δηλώνει: "Η ευλυγισία είναι η υπέρτατη ευτυχία και χαρά που προηγείται της πίστης και της διαύγειας. Σταδιακά κάνει το νου χαρούμενο, η ευλυγισία [εξαλείφει] τη μη ενάρετη κατηγορία των λανθασμένων τάσεων". (ΝΕ 4036, τόμος dzi:117a.4-.5. Βλέπε επίσης 147b.6-148a.4- Kośa 11:25) Αυτές ονομάζονται σωματική και διανοητική ευλυγισία "επειδή δεν υπάρχει σωματική κόπωση και ψυχική αναταραχή". (B, τόμος cho [205]:308.5)  John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [lii] Οι πτυχές του νου (sems-kyi-rnam-pa, cittākāra) που εγκαταλείπονται είναι "μη νοητικές εικόνες, τα αντικείμενα παρατήρησης του μονοπατιού της σάματα". (B, τόμος cho [205]:3i0.4) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [liii] Αυτό είναι ένα σημείο-κλειδί για τους συγγραφείς της Γιογκατσάρα. "Επειδή αυτή η εικόνα έχει τη φύση του νου, δεν διαφέρει από το νου". (B, vol. cho [205]: 324.2) "Λέγεται ότι δεν είναι ‘μη διαφορετικά' επειδή το αντικείμενο δεν είναι ξεχωριστό από το νου. Το γεγονός ότι στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε ένα ούτε διαφορετικά, καταστρέφει την αντίληψής τους ως διαφορετικών, με αποτέλεσμα να λέγεται ότι είναι ‘μη διαφορετικά'". (W, τόμος θ' [119]:2O7.5) ‘Αυτό που χρησιμεύει ως αντικείμενο παρατήρησης δεν υπάρχει όταν είναι διαχωρισμένο από το νου: "Ό,τι αποτελεί αντικείμενο παρατήρησης από τη συνείδηση εξηγείται ως εμφανιζόμενο μόνο από τη νόηση". (W 208.1) Στη φράση "Γιατί δεν είναι διαφορετικό;" προστίθεται η λέξη "μη" στη μετάφραση με βάση το sTog-palace και το Them-spangsma των εκδόσεων του Samdhinirmocana Sūtra και των σχολίων των W και B. Το αρνητικό μόριο δεν απαντάται στην έκδοση sDe-dge. John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 

[liv]Παρόμοια ερωτήματα, βασισμένα στην παρατήρηση ότι ένα μάτι δεν μπορεί να δει τον εαυτό του, ένα δάχτυλο δεν μπορεί να αγγίξει τον εαυτό του και τα σπαθιά δεν μπορούν να κόψουν τον εαυτό τους,

έχουν επίσης τεθεί κατά της άποψης [της σχολής] Μόνο Νους, αλλά η περίπτωση του νου είναι διαφορετική από εκείνη των άλλων. (W, τόμ.thi [119]:2O8.7) ‘Όταν δημιουργείται ένα φαινόμενο της εξαρτημένης φύσης, όπως ο νους, επειδή εμφανίζονται τέτοιες εικόνες, ο νους τις αντιλαμβάνεται ως αντικείμενα". (W 210.3) Η αντίληψη των αντικειμένων από το νου δεν είναι όπως οι ακτίνες του ήλιου που φωτίζουν τα εξωτερικά αντικείμενα-αντίθετα, όπως ένα αντικείμενο σε έναν καθρέφτη, κάτι μοιάζει να είναι ένα εξωτερικό αντικείμενο, αλλά δεν είναι παρά μόνο της ουσίας του νου: "Τα αντικείμενα της άμεσης αντίληψης προκύπτουν από την ουσία [της ίδιας της συνείδησης]. Έτσι οι Σούτρα λένε ότι παρόλο που δεν υπάρχει κάποιο φαινόμενο που αντιλαμβάνεται κάποιο άλλο φαινόμενο, τη στιγμή που παράγεται μια συνείδηση, εμφανίζεται ως όμοια στον χαρακτήρα/μορφή με εκείνα [τα πράγματα]. Επομένως λέγεται ότι τα πράγματα γίνονται αντιληπτά". (W 211.1) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [lv] ‘Τα αφελή όντα, που δεν αντιλαμβάνονται την αυτότητα/αληθινή φύση, των οποίων η θεώρηση έχει εκφυλιστεί λόγω των σφαλμάτων της θεώρησης, αντιλαμβάνονται τα εξωτερικά αντικείμενα ως αληθινά υπαρκτά παρόλο που δεν υπάρχουν.’ (B, τόμος cho [205]:326.5) ‘Ακόμη και τα αντικείμενα παρατήρησης του νου με διάσπαση, δεν είναι ξεχωριστά από το νου, αλλά ο νους των αφελών όντων βρίσκεται σε λάθος, και έτσι θεωρούν τα αντικείμενα της παρατήρησης ως εξωτερικά αντικείμενα". (W, τόμος thi [119]:217.5) ‘Όταν εγκαταλείψουν τα εξωτερικά αντικείμενα, τότε γαληνεύουν οι νόες που έχουν λάθος. Όταν γαληνεύσουν οι νόες που έχουν λάθος, τότε αντιλαμβάνονται τη μέση οδό.’ (W 218.1) Ο Ασάνγκα δηλώνει: ‘όταν ο νους βρίσκεται σε διαλογιστική ισορροπία’.   John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

Αφελή - παιδαριώδη, αναφέρεται στη νοητική κατάσταση των κοινών όντων που είναι αδαή. Και σε αυτό το κείμενο η άγνοια σχετίζεται με το γεγονός ότι δεν έχουν τη γνώση των κειμένων ή ότι δεν έχουν οριστική βεβαιότητα ως προς το περιεχόμενο του κειμένου. Επειδή λοιπόν τα κοινά όντα είναι αδαή, η κύρια μόλυνσή τους είναι ότι διαθέτουν μεγάλη επιθυμία. Αυτή η λέξη εμφανίζεται συχνά στα σούτρα, γι' αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουμε σε τι αναφέρεται.

αργόστροφος/παραπλανημένος - ο νους των όντων που δεν είναι εξοικειωμένα με την έγκυρη γνώση, οπότε δεν χρησιμοποιούν τη λογική επειδή δεν είναι ικανά.

μπερδεμένοι ή κατέχουν διαστρεβλωμένη πράτζνα- στερούνται της ικανότητας να ακολουθούν την έγκυρη νόηση     Πόνλοπ Ρίνποτσε

[lvi] Με βάση τους παραπάνω ορισμούς, φαίνεται ότι η μονοσήμαντη εστίαση του νου, αναφέρεται στην κατάσταση στην οποία η εκδήλωση (το αντικείμενο της άσκησης της ενόρασης), η αναπαράσταση (το αντικείμενο της άσκησης της νοητικής γαλήνης) και η κενότητα (η φύση της πραγματικότητας όπως εξηγήθηκε στα προηγούμενα κεφάλαια) είναι σε ένωση.

 

[lvii] Τα τρία είδη σάματα αναφέρονται σε μια τρίπτυχη διαίρεση που αντιστοιχεί σε στην τρίπτυχη διαίρεση της βιπάσανα: σάματα με σημάδια- σάματα της εξέτασης- και σάματα της επιμέρους έρευνας. Εφόσον υπάρχουν τρία είδη βιπάσανα που παρατηρούν τα νοητικά σημάδια, υπάρχουν τρία αντίστοιχα είδη σάματα που παρατηρούν έναν απερίσπαστο νου. (W, τόμος thi [119]:226.1) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [lviii] Τα τέσσερα τελευταία αντικείμενα διαλογισμού αντιπροσωπεύουν τις τέσσερις σφραγίδες του Ντάρμα (phyag rgya bzhi, caturmudrā).

 [lix] ma 'dres pa'i chos. Για τα ma 'dres pa'i chos και 'dres pa'i chos, βλ. Brunnhölzl 2018, σ. 561, αρ. 322. Ο Brunnhölzl μεταφράζει το 'dres pa'i chos ως "dharmas σε ένωση". Η εξέταση των dharmas χωρίς τη ένωσή τους σημαίνει την εξέτασή τους μεμονωμένα. Ωστόσο, το 8.14 φαίνεται να δείχνει ότι το ντάρμα χρησιμοποιείται εδώ με την έννοια της "διδασκαλίας" και όχι του "φαινομένου".

 [lx] gnas gyur pa; āśrayaparivṛtti. Επέλεξα να μεταφράσω αυτόν τον τεχνικό όρο με "μετατόπιση της βάσης [της ύπαρξης] κάποιου" ή "μετατόπιση της βάσης [της ύπαρξης]" αντί για "μετασχηματισμό της βάσης", όπως συμβαίνει συνήθως. Το āśrayaparivṛtti στο Saṃdh. είναι μια επίτευξη που επιτυγχάνεται μετά την παύση της ālayavijñāna (βλ. Schmithausen 1987, σ. 198 και Schmithausen 2014, σ. 37). Σε αυτό το sūtra, το ālaya επομένως δεν φαίνεται να εξισώνεται με το āśraya. Στο κεφάλαιο 10, η βάση μνημονεύεται σε σχέση με το σώμα της αλήθειας (dharmakāya). Σύμφωνα με το 10.2 και το 8.35.11, φαίνεται ότι η βάση που κατέχει κανείς όταν έχει εξαλειφθεί κάθε μόλυνση δεν είναι άλλη από το σώμα της αλήθειας αφού έχει καθαριστεί από τυχαίες μολύνσεις (βλ. Xing 2005, σ. 97), τουλάχιστον στην περίπτωση των μποντισάτβα. Το dhāraṇī στο 10.8 καθιστά σαφές ότι οι αντιλήψεις περί μολυσμένου ή εξαγνισμένου σώματος δεν έχουν στην πραγματικότητα λόγο ύπαρξης. Από την οπτική γωνία της αληθινής πραγματικότητας, είναι εντελώς τυχαίες. Όπως δηλώνει ο Βούδας στο τέλος του 10.8, οι μποντισάτβα ανταλλάσσουν το σώμα που πλήττεται από τη μόλυνση, με το σώμα της αλήθειας ή το πραγματικό σώμα, το dharmakāya. Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, το āśraya διαβάζεται ως οιονεί συνώνυμο του kāya, όπως στην έκφραση āśrayapādātṛ (για τον όρο αυτό, βλ. Schmithausen 2014, σ. 331, §272.1). Αν και υπάρχει σίγουρα μια πληθώρα ερμηνειών όσον αφορά αυτό το πολύπλοκο θέμα, μου φαίνεται ότι αυτή η ανάγνωση είναι ακριβώς αυτό που εννοεί ο Saṃdh. Υπό αυτή την έννοια, το āśrayaparivṛtti, ως αποτέλεσμα (phala), αντιστοιχεί σε μια αποκάλυψη (βλ. Schmithausen 2014, σ. 537) ή εξαγνισμό της βάσης με τη μορφή επιστροφής, αποκατάστασης, επαναφοράς ή επανεισόδου στο dharmakāya, tathatā ή dharmadhātu. Τα συνώνυμα που δίνονται στον παραπάνω κατάλογο (αληθινή πραγματικότητα, αφύπνιση και nirvāṇa) δείχνουν ότι το āśrayaparivṛtti δεν αναφέρεται σε προσβεβλημένα dharmas, κάτι που θα συνέβαινε αν εννοούσαν εδώ το ālayavijñāna. Για να ολοκληρώσουμε αυτή τη συζήτηση, φαίνεται με βάση το έργο του Sakuma (Sakuma 1990) ότι βρισκόμαστε μπροστά σε (τουλάχιστον) δύο μοντέλα του āśrayaparivṛtti: (1) ένα αρχικά οντολογικό μοντέλο, όπως συναντάται στο Śrāvakabhūmi, στο οποίο η ψυχοφυσική βάση (lit. η βάση της ύπαρξης) του ατόμου που ασκεί śamatha και vipaśyanā μετασχηματίζεται, καθώς το dauṣṭhulya αντικαθίσταται από το praśrabdhi- και (2) ένα γνωστικό ή επιστημικό μοντέλο που χρησιμοποιεί αυτή την αρχικά οντολογική ορολογία για να εκφράσει τον εξαγνισμό του tathatā. Σε αυτό το μοντέλο, ο εξαγνισμός ως εξάλειψη της dauṣṭhulya και μόνο είναι η εκδήλωση της dharmakāya που δεν είναι η δημιουργία μιας αιτιώδους διαδικασίας που μετασχηματίζει μια οντότητα αντιλαμβανόμενη με οντολογικούς όρους, όπως επανειλημμένα αναφέρεται στα μεταγενέστερα κεφάλαια του Saṃdh. Σε αυτό το τελευταίο μοντέλο, ο γνωστικός καθαρισμός του tathatā ως αιτιώδης διαδικασία μπορεί να έχει νόημα μόνο από την οπτική γωνία της συμβατικής αλήθειας (βλ. κεφάλαιο 3). Από την τελική σκοπιά της πραγμάτωσης, τίποτα δεν καθαρίστηκε ποτέ από κανέναν (βλ. dhāraṇī στο 10.8). Ως συνέπεια αυτού (και ακολουθώντας την πρόταση του William Waldron), θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι η "μετατόπιση της βάσης ύπαρξης κάποιου" στην οποία αναφέρεται το Saṃdh. είναι μια γνωστική αποκατάσταση της βάσης στην οποία η επίτευξη της γνώσης παίζει κεντρικό ρόλο, από την οπτική γωνία της συμβατικής αλήθειας. Στο παρόν πλαίσιο, θα πρέπει επομένως να απέχει κανείς από το να ερμηνεύσει τον όρο āśrayaparivṛtti ως υπονοώντας οποιαδήποτε οντολογική δέσμευση στη διαδικασία που περιγράφεται με αυτόν τον τρόπο. Για να καταλήξω σε αυτό το σημείο, αντιλαμβάνομαι το āśrayaparivṛtti στο Saṃdh. ως υπονοούμενο μιας "διδασκαλίας της (επαν)ενσάρκωσης", όπως εξηγείται στο Radich 2007, σ. 1109 κ.ε. Στο τέλος του μονοπατιού, κάποιος έχει ως βάση ύπαρξης το σώμα της αλήθειας στη θέση του σώματος που πλήττεται από τη μόλυνση, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, εξ ου και η έννοια της μετατόπισης. 84000

 Ο "μετασχηματισμός της βάσης" αναφέρεται στις θεμελιώδεις αλλαγές που επιφέρει η καλλιέργεια της μεθόδου και της σοφίας. John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [lxi] Το 'όλες αυτές οι διδασκαλίες' αναφέρεται σε όλες εκείνες τις διδασκαλίες που είναι μιας γεύσης, αυτά τα αμέτρητα ενάρετα γραπτά θεωρήματα και εμπειρικές διδασκαλίες, οι οποίες, μέσω της έκδηλης έκφρασής τους και τη διδασκαλία τους, αποσαφηνίζουν [τα νοήματα] και αυξάνουν την αρετή".

(B,τόμος cho[205]:339.6) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [lxii] σχεδόν οικουμενική διδασκαλία σημαίνει ότι κάποιος εξετάζει τα 12 είδη διδασκαλιών σε σχέση με τις επιμέρους διαφορές τους, μια άκρως οικουμενική διδασκαλία σημαίνει ότι εξετάζει τα 12 είδη διδασκαλιών συλλογικά και μια απείρως οικουμενική διδασκαλία σημαίνει ότι εξετάζει τα 12 είδη των απροσμέτρητων διδασκαλιών των Τατάγκατα ως μία ενιαία συλλογή. (W, vol. di [12O]:129.6) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [lxiii] Pradhāraṇā Η συνεχής προσήλωση του νου σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο  https://www.wisdomlib.org/definition/pradharana

 

[lxiv] Μπαγκαβάν, τι σημαίνει ανεμπόδιστος νους; Μαϊτρέγια, είναι το αναφορικό αντικείμενο της νοητικής γαλήνης, ο νους που προσλαμβάνει την εικόνα ως αντικείμενο.

 [lxv] Μπαγκαβάν, τι σημαίνει νοητική εκδήλωση; Μαϊτρέγια, αυτό είναι το αναφορικό αντικείμενο της ενόρασης, η διανοητική εικόνα που είναι το αντικείμενο της συγκέντρωσης

 [lxvi] Τα δευτερεύοντα ενοχλητικά συναισθήματα που αναδύονται σε σχέση με τα έξι ριζικά ενοχλητικά συναισθήματα (προσκόλληση, μίσος, υπερηφάνεια, άγνοια, αμφιβολία και λανθασμένη θεώρηση), είναι: ο θυμός, η εχθρότητα, η κακία, η υπεκφυγή, η ζήλια, η τσιγγουνιά, η απάτη, η υπεροψία, η βλαπτικότητα, η αδιαντροπιά, η αδιαφορία, η έλλειψη πίστης, η τεμπελιά, η μη ευσυνειδησία, η αφηρημάδα, η μη ενδοσκόπηση, η νωθρότητα, η ταραχή και η απόσπαση προσοχής

 [lxvii] Το Dharmapratisaṃvid (धर्मप्रतिसंविद्) αναφέρεται στη "γνώση του ορισμού" και αντιπροσωπεύει μία από τις τέσσερις "ανεμπόδιστες γνώσεις" (pratisaṃvid), σύμφωνα με το κεφάλαιο XL του 2ου αιώνα του Mahāprajñāpāramitāśāstra. Κατά συνέπεια, το dharma-pratisaṃvid αναφέρεται στη "γνώση του ορισμού (bhāṣitadharma) ή των ονομάτων (nāman), των φράσεων (pada), των συλλαβών (vyañjana) που χρησιμοποιούνται για να προσδιορίσουν το αντικείμενο: για παράδειγμα, η γνώση ότι το όνομα 'pṛthivī' χρησιμεύει για να προσδιορίσει τη γη. wisdom library

 [lxviii] Το Arthapratisaṃvid (अर्थप्रतिसंविद्) αναφέρεται στη "γνώση του αντικειμένου που ορίζεται" και αντιπροσωπεύει μία από τις τέσσερις "ανεμπόδιστες γνώσεις" (pratisaṃvid), σύμφωνα με το κεφάλαιο XL του Mahāprajñāpāramitāśāstra του 2ου αιώνα. Κατά συνέπεια, το artha-pratisaṃvid αναφέρεται στη "γνώση του αντικειμένου που ορίζεται (bhāṣitārtha) ή ακριβέστερα, στη γνώση της ίδιας του της φύσης (svalakṣaṇa): για παράδειγμα, η γνώση του αντικειμένου που ορίζεται με τη λέξη "γη", η εγγενής φύση του οποίου είναι η στερεότητα". wisdom library

 [lxix] Ισούται με χίλια σύμπαντα χιλίων κόσμων (δηλαδή, ένα σύμπαν ενός εκατομμυρίου κόσμων).

 [lxx] Το μεγαλύτερο σύμπαν που περιγράφεται στη βουδιστική κοσμολογία. Ο όρος αυτός, στην κοσμολογία του Αμπιντάρμα, αναφέρεται σε 1.000³ κοσμικά συστήματα, δηλαδή σε 1.000 " δισχίλιοκοσμους" ή "δύο χιλιάδες μεγάλα χίλια κοσμικά βασίλεια" (dvisāhasramahāsāhasralokadhātu), τα οποία με τη σειρά τους αποτελούνται από 1.000 κοσμικά συστήματα πρώτης τάξης, το καθένα με το δικό του όρος Σουμερού, ηπείρους, ήλιο και φεγγάρι κ.λπ.

[lxxi] Υπάρχουν δεκατέσσερα είδη αγαθών): τροφή, ποτό, οχήματα, ενδύματα, στολίδια, γέλιο, τραγούδι, οργανική μουσική, αρώματα, γιρλάντες λουλουδιών, αλοιφές, σκεύη, εκθέσεις και άνδρες και γυναίκες. (W, τόμος thi [119]:314.4), με παραπομπή στο YB) ) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [lxxii] bhūtakoṭi Ο όρος αυτός έχει τρεις σημασίες: (1) η απόλυτη φύση, (2) η εμπειρία της απόλυτης φύσης και (3) η κατάσταση ηρεμίας ενός άξιου (arhat) που πρέπει να αποφεύγεται από τους μποντισάτβα. 84000

Bhūtakoṭi (भूतकोटि) αναφέρεται στο "όριο της αλήθειας" και αναφέρεται ως ένα από τα συνώνυμα του Dharmatā (η "φύση του ντάρμα" ή η "αληθινή φύση" των dharmas), σύμφωνα με το κεφάλαιο XLIX του Mahāprajñāpāramitāśāśāstra. Κατά συνέπεια, "επειδή το dharmadhātu είναι πραγματικά αποδεδειγμένο (bhūtena sākṣātkṛta), είναι το αποκορύφωμα (koṭi) της πραγματικότητας. Έτσι "ο άγιος (Arhat) εδραιώνεται στο αποκορύφωμα της πραγματικότητας"   wisdom library

 [lxxiii] Ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται για τους πνευματικούς ασκούμενους που ζουν ως ασκητές. Στα βουδιστικά κείμενα, ο όρος αναφέρεται συνήθως σε βουδιστές μοναχούς, αλλά μπορεί επίσης να χαρακτηρίζει έναν ασκούμενο από άλλες ασκητικές/μοναστικές πνευματικές παραδόσεις. Σε αυτό το πλαίσιο ο όρος σραμάνα συχνά αντιπαραβάλλεται με τον όρο brāhmaṇa (bram ze), ο οποίος αναφέρεται γενικά στους οπαδούς της βεδικής παράδοσης. Οποιοσδήποτε απαρνητής, όχι μόνο ένας Βουδιστής, θα μπορούσε να αναφέρεται ως σραμάνα, αν δεν ανήκε στους βεδικούς κόλπους. Το επίθετο Μεγάλος Σραμάνα χρησιμοποιείται συχνά για τον Βούδα.

 [lxxiv] ‘’Μένουν στα λόγια επειδή η σοφία [προκύπτει από] την ακρόαση, προκύπτει λόγω της δύναμης των λέξεων. Τις παίρνουν κυριολεκτικά επειδή αντιλαμβάνονται αυτά τα γράμματα, σύμφωνα με τις κυριολεκτικές σημασίες  των λέξεων που περιλαμβάνουν. Αλλά δεν αντιλαμβάνονται τις λέξεις μέσω του νοήματος, όπως γίνεται από τις δύο [άλλες] σοφίες". Αυτοί δεν κατανοούν την πρόθεση, επειδή δεν κατανοούν πλήρως τη σκέψη πίσω από τις γραφές του Βούδα. Δεν τις πραγματώνουν, επειδή "όταν παρατηρούν τέτοια αντικείμενα, εξακολουθούν να μην πραγματώνουν τις μερικώς σύμφωνες εικόνες και δεν επιτυγχάνουν το σαμάντι. Είναι σύμφωνες με την απελευθέρωση επειδή είναι σύμφωνες με την απελευθέρωση της νιρβάνα μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα και επειδή [η νιρβάνα] περιέχει και τις δύο όψεις της απελευθέρωσης από σύνθετα και μη σύνθετα φαινόμενα. Αλλά δεν γνωρίζουν σε βάθος τα απελευθερωτικά αντικείμενα, επειδή παραμένουν σε έναν αμφιταλαντευόμενο νου και δεν έχουν εγκαταλείψει τις εμπλοκές λόγω του ότι δεν έχουν επιτύχει τις παύσεις". (W,vol.thi[119]:339.2) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [lxxv] η αληθινή πραγματικότητα των απεικονίσεων αντιστοιχεί στο γεγονός ότι "όλα τα εξαρτημένα φαινόμενα είναι απλώς μια απεικόνιση

 [lxxvi] η κενότητα δηλώνει την απόλυτη φύση της πραγματικότητας, την πλήρη απουσία εγγενούς ύπαρξης και αυτο-ταυτότητας σε σχέση με όλα τα φαινόμενα. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, όλα τα πράγματα και τα γεγονότα στερούνται οποιασδήποτε ανεξάρτητης, εγγενούς πραγματικότητας που να συνιστά την ουσία τους. Τίποτα δεν μπορεί να ειπωθεί ότι υπάρχει ανεξάρτητα από το πολύπλοκο δίκτυο παραγόντων που οδηγεί στην προέλευσή του, ούτε τα φαινόμενα είναι ανεξάρτητα από τις γνωστικές διαδικασίες και τις νοητικές κατασκευές που συνθέτουν το συμβατικό πλαίσιο μέσα στο οποίο τίθεται η ταυτότητα και η ύπαρξή τους. Όταν όλα τα επίπεδα της σκεπτοδιαδικασίας διαλυθούν και όταν όλες οι μορφές διχοτομητικών τάσεων κατασταλούν μέσω της σκόπιμης διαλογιστικής αποδόμησης των εννοιολογικών επεξεργασιών, η απόλυτη φύση της πραγματικότητας θα γίνει τελικά φανερή. Είναι η πρώτη από τις τρεις πύλες προς την απελευθέρωση.

 [lxxvii] Sarvadharmaśūnyatā Η κενότητα όλων των φαινομένων είναι η κενότητα των ονομάτων που δίνουμε στα πράγματα. Για παράδειγμα, το όνομα ‘φωτιά’ είναι κενό από δική του φύση     Ο Ήλιος της Σοφίας

[lxxviii] svalakṣaṇaśūnyatā Η κενότητα του ιδιαίτερου χαρακτηριστικού ή των ιδίων χαρακτηριστικών, είναι η κενότητα της βάσης στην οποία δίνεται το όνομα, π.χ., η κενότητα αυτού του πράγματος που είναι θερμό και καίει και στο οποίο δίνεται το όνομα ‘φωτιά’.        Ο Ήλιος της Σοφίας

[lxxix] anavarāgraśūnyatā [of the beginningless and endless ] Αφού η σαμσάρα δεν έχει αρχή εκκίνησης ούτε και τέλος, ονομάζεται ‘εκείνο που δεν έχει αρχή και τέλος’. Αφού είναι ελεύθερη από ερχομό και πηγαιμό, είναι σαν όνειρο. Η ύπαρξη είναι κενή από τον εαυτό της. Αυτή είναι η ‘κενότητα εκείνου που δεν έχει αρχή και τέλος’.         Ο Ήλιος της Σοφίας     

  [lxxx]anupalambhaśūnyatā [emptiness of the unobserved] ‘Η κενότητα των μη αντιληπτών’. Το παρόν δεν παραμένει, το παρελθόν και το μέλλον δεν υφίστανται. Όπου και να κοιτάξεις δεν θα δεις τους τρεις χρόνους. Έτσι ονομάζονται τα μη αντιληπτά. Τα μη αντιληπτά είναι κενά από δική τους ουσιαστική φύση. Δεν είναι διαρκή και σταθερά, ούτε καταστρέφονται. Αυτή είναι η ‘κενότητα των μη αντιληπτών’.                  Ο Ήλιος της Σοφίας        

 [lxxxi]bahirdhāśūnyatā Η κενότητα των εξωτερικών. Επειδή αυτή [η κενότητα] είναι η αληθινή τους φύση, οι μορφές είναι κενές από μορφές, οι ήχοι, οι μυρωδιές, οι γεύσεις, τα απτά αντικείμενα καθώς και τα νοητικά φαινόμενα είναι το ίδιο. Η απουσίας αληθινής φύσης στις μορφές και στα άλλα, είναι αυτό που ονομάζεται ‘η κενότητα των εξωτερικών.’     Ο Ήλιος της Σοφίας    

  [lxxxii] γυναίκα [ή άντρας] που προσφέρει σεξουαλική υπηρεσία

 [lxxxiii] Prakṛtiśūnyatā [natural emptiness] Η κενότητα της αληθινής φύσης. Η ίδια η ουσιαστική φύση των συνθέτων και των άλλων, δεν δημιουργήθηκε ούτε από τους σράβακα, ούτε από τους πρατυεκαβούδες, ούτε από τους μποντισάτβα, ούτε από τους τατάγκατα. Γι αυτό η ίδια η ουσία των συνθέτων και των άλλων, εξηγείται ως η ίδια τους η αληθινή φύση. Είναι κενή από τον εαυτό της, κι αυτό ονομάζεται ‘η κενότητα της αληθινής φύσης’.  Ο Ήλιος της Σοφίας

 [lxxxiv]Mahāśūnyatā [great emptiness] Η κενότητα του απέραντου. Επειδή διέπουν τα πάντα χωρίς εξαίρεση, όλα τα όντα και τον περιβάλλοντα κόσμο, κι επειδή δεν έχουν όρια -όπως στην περίπτωση των Απροσμέτρητων, γι αυτό οι κατευθύνσεις ονομάζονται ‘το απέραντο’. Η κενότητα αυτών των δέκα κατευθύνσεων αποτελεί την κενότητα του απέραντου. Αυτή διδάχτηκε για να αντικρούσει την προσκόλληση στο άπειρο [ως κάτι αληθινά υπαρκτό].       Ο Ήλιος της Σοφίας

 [lxxxv] Saṃskṛtaśūnyatā [emptiness of the conditioned] Η κενότητα των σύνθετων. Επειδή εμφανίζονται χάρη σε συνθήκες, είναι βέβαιο ότι οι τρεις κόσμοι είναι σύνθετοι. Το ότι είναι κενοί από τον εαυτό τους, διδάχτηκε ως η κενότητα των σύνθετων.  Ο Ήλιος της Σοφίας

 [lxxxvi] atyantaśūnyatā Atyantaśūnyatā (अत्यन्तशून्यता) or simply Atyanta refers to “absolute emptiness”, representing one of the sixteen or eighteen emptinesses (śūnyatā), according to the 2nd century Mahāprajñāpāramitāśāstra chapter XLVIII. Accordingly, “what is absolute emptiness (atyantaśūnyatā)? That which has no limit is absolute. The absolute is empty of the absolute because it is neither eternal, nor transitory. Why? Because such is its essence. That is called: absolute emptiness (atyanta-śūnyatā)”.  wisdom library

 Η κενότητα της κενότητας. Τα φαινόμενα όλα δεν έχουν αληθινή φύση. Αυτό ο Σοφός το ονόμασε κενότητα. Θεωρείται ότι κι αυτή η κενότητα επίσης, είναι κενή από μια ουσία κενότητας. Η κενότητα της ονομαζόμενης κενότητας, αποτελεί την κενότητα της κενότητας. Ο Βούδας την δίδαξε για να αντικρούσει την προσκόλληση στην ιδέα ότι η κενότητα είναι κάτι το αληθινά υπαρκτό.   

  [lxxxvii] svabhāvaśūnyatā [ultimate emptiness] Η κενότητα της ίδιας της ύπαρξης

 [lxxxviii] Asaṃskṛṭaśūnyatā [emptiness of the unconditioned] Όταν σε ένα φαινόμενο απουσιάζουν η γέννηση, η παραμονή και η καταστροφή, τότε είναι μη σύνθετο. Το ότι αυτά τα φαινόμενα είναι κενά από τον εαυτό τους, ονομάζεται η κενότητα των μη σύνθετων.         Ο Ήλιος της Σοφίας

 [lxxxix] anavakāraśūnyatā [emptiness of the indispensable] Όταν κάτι απορρίπτεται σημαίνει ότι πετιέται ή αποβάλλεται. Το μη απορριπτέο, αυτό που δεν εγκαταλείπεται, είναι αυτό που ποτέ δεν απορρίπτουμε [η Μαχαγιάνα]. Κι αυτό το μη απορριπτέο, είναι κενό από τον ίδιο τον εαυτό του. Επειδή αυτή η κενότητα είναι η φύση του, ονομάζεται η κενότητα του μη απορριπτέου           Ο Ήλιος της Σοφίας

 [xc] Οι "απόψεις [που υπερεκτιμούν] το σώμα" (lus-Ta-lta-ba, kāya-drsti) είναι προσκολλήσεις στις εσωτερικές αισθητηριακές σφαίρες. 'Απόψεις [που υπερεκτιμούν] τους πόρους' (longs-spyod-la-lta-ba, bhoga-drsti) είναι προσκολλήσεις στις εξωτερικές αισθητηριακές σφαίρες". (B, τόμος cho [205]:396.3)      John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [xci] Η αναφορά αυτή παραμένει ασαφής. Θα μπορούσε αυτό το σημείο να απευθύνεται σε περιθωριοποιημένους μποντισάτβα (byang chub sems dpa' gdol ba- bodhisattvacāṇḍāla), δηλαδή σε μποντισάτβα που υπερηφανεύονται για την αποστασιοποίηση και ασκούνται με τον τρόπο των ακροατών; Βλέπε Conze 1975, σ. 438         

[xcii] Οι "νοητικοί στοχασμοί της Μαχαγιάνα" είναι στοχασμοί στην απουσία εαυτού των φαινομένων (dharma-nairātmya) και είναι προικισμένοι με τα μονοπάτια και τους καρπούς των Μποντισάτβα. Αντίθετα, "οι νοητικοί στοχασμοί των σράβακα και των πρατυεκαβούδα," είναι στοχασμοί πάνω στην απουσία εαυτού των ατόμων (pudgala-nairātmya) και συνδέονται με την παραμονή σε ένα μονοπάτι ασκητισμού και την επίτευξη των καρπών του ασκητισμού". (B, τόμος cho [205]:399.2)    John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [xciii] οι φαινομενικές εκδηλώσεις είναι οι μορφές ανδρών, γυναικών κλπ, η σκεπτοδιαδικασία αναφέρεται στα πέντε, την σκεπτοδιαδικασία ως προς την επιθυμία, την επιβλαβή πρόθεση κλπ. Οι δευτερεύουσες μολύνσεις είναι οι βάσεις που συμβάλλουν στη μόλυνση του νου, τα "εξωτερικά αντικείμενα παρατήρησης" περιλαμβάνουν όλες τις πτυχές των αντικειμένων. Μέσω αυτών, ο νους διασκορπίζεται (B, τόμος cho [205]:399.4)   John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [xciv] snyoms par ’jug pa / samāpatti Η σανσκριτική λέξη σημαίνει κυριολεκτικά "επίτευξη" και χρησιμοποιείται για να αναφερθεί συγκεκριμένα στη διαλογιστική επίτευξη και σε συγκεκριμένες διαλογιστικές καταστάσεις. Οι Θιβετιανοί μεταφραστές το ερμήνευσαν ως sama-āpatti, το οποίο υποδηλώνει την ιδέα του "ίσου" ή του "επιπέδου"- ωστόσο, το αντέγραψαν επίσης ως sam-āpatti, οπότε θα είχε την έννοια της "συγκέντρωσης" ή της "απορρόφησης", όπως το samādhi, αλλά με την πρόσθετη έννοια της "επίτευξης".

 [xcv] Τα όντα που απολαμβάνουν την εμπειρία των τεσσάρων συγκεντρώσεων και των τεσσάρων άμορφων απορροφήσεων, μπορούν να επιτύχουν τη γέννηση ανάμεσα στους μακρόβιους θεούς. Μ’ αυτόν τον τρόπο χάνουν την ικανότητα να εξασκούν τις συγκεντρώσεις και τις απορροφήσεις, και έτσι απομακρύνονται από το να ωφελούν τα όντα. (B, τόμος cho [205]:399.6. Βλέπε επίσης WE 288-89)   John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

[xcvi] With respect to the 'signs of mental appropriation', there are two causes for connecting lives of the basis-consciousness itself:

(l) predispositions for manifestly apprehending the imputational character, and (2) appropriating physical sense powers that serve as bases [of consciousnesses]. When viewing the body and establishing mindfulness of the body— the internal body, the external body,

and bodies that are both internal and external which are appropriated [through those two causes]—whatever images appear with respect to the body (the impure signs^and the signs of suchness that are the focus of samādhi) are the signs of mental appropriation'."

(B,vol. cho[205]:406.3)

"With respect to 'signs of experience', there is obscuration concerning the self, the view of self, pride of self, and attachment to self of just that mind. When viewing feelings and establishing mindfulness of feelings [produced] by these—the internal feelings, external

feelings, and feelings that are both internal and external that are experienced—whatever images appear with respect to feelings (the signs of suffering and the signs of suchness that are the focus of samādhi) are called 'signs of mental experience'." (B 406.5)

"'Signs of cognition' are just that mind's cognitions of objects of observation. Through these, when viewing the mind and establishing mindfulness of the mind—internal minds, external minds, and minds that are both internal and external, which are cognized as just that mind—whatever images appear with respect to the mind (the signs of impermanence and the signs of suchness that are the focus of samādhi) are 'signs of mental cognition'." (B 406.6)

"'Signs of affliction and purification' are the mind's own minds and mental factors. When viewing phenomena and establishing mindfulness of phenomena—in regard to phenomena that are abodes and objects of observation of [those minds and mental factors] that are internal phenomena, external phenomena, and phenomena that are both internal and external—whatever images appear that are the focus of samadhi. . . (the signs of affliction and the signs of the suchness of that and the signs of purification and the

signs of the suchness of that) . . . are the 'signs of affliction and purification'." (B 407.1)

"'Internal signs' are aspects involved in realizing the emptiness of the internal. 'External signs' are aspects involved in realizing the emptiness of the external. 'Signs of both' are aspects involved in realizing the emptiness of [both] the internal and external." (B 407.4)

"'Signs involved in thinking, "I must work for the sake of all sentient beings'" are aspects involved in realizing the emptiness of emptiness. One realizes the emptiness of emptiness as an antidote to neglecting the welfare of sentient beings upon having the thought, 'If the internal and the externM are both emptiness, then what is to

be achieved in emptiness?' One realizes the emptiness of emptiness, thinking, '[I] will apply myself to the welfare of all sentient beings since that emptiness is itself also empty.'"(B 407.5)

"'Signs of knowledge' are aspects involved in realizing the emptiness of the great. This is the realization that all worldly realms in the ten directions are not external or internal things, but are of the nature of consciousness." (B 407.7)

"'Signs of suchness, the truth of suffering, the truth of the source of suffering, the truth of the cessation of suffering, and the truth of the path' are aspects involved in realizing the emptiness of the ultimate." (B 407.7)

"'Signs of compounded phenomena' are aspects that are involved in realizing the emptiness of compounded phenomena.

'Signs of uncompounded phenomena' are aspects involved in realizing the emptiness of uncompounded phenomena." (B 408.1)

"'Signs of permanence' are aspects for realizing the emptiness of what has passed beyond the extremes. One realizes that persons are utterly non-existent in permanent, permanent time and everlasting, everlasting time.

'Signs of impermanence' are aspects for realizing the emptiness of what is beginningless and endless. One realizes the emptiness of impermanent phenomena, [the fact that] compounded phenomena lack a former or later limit." (B 408.2)

"'Signs that have a nature associated with suffering and change' are aspects for realizing the emptiness of the indestructible [i.e., nirvana].... That which has a nature of suffering is the aggregates. That which has a nature of change is also the aggregates. This is because they are true sufferings and because they have an impermanent

nature. The aggregates having a nature of suffering and the aggregates having a nature of change are 'what are to be discarded': This is a synonym for the aggregates. The indestructible [literally, 'that which is not to be discarded'] is nirvana, because it is the utter

cessation of suffering and has a changeless nature.

'Signs having a nature that is unchangeable' are aspects for realizing what is emptiness

by nature." (B 408.3)

"'Signs unlike the characteristics of compounded phenomena' or 'signs of their own characteristics' are aspects involved in realizing the emptiness of character. The different character of cqmpounded phenomena is the uncompounded, the ultimate truth. Their specific characters are compounded phenomena, conventional truths. One realizes that those two characters are empty of being without an inherent nature." (B 409.4)

"'Signs of universality, as in the context of knowing everything as "everything"' are aspects for realizing the emptiness of everything. One realizes that all the phenomena included within [the categories] compounded and uncompounded are empty." (B 409.5)

"'Signs of the selflessness of persons' are aspects involved in realizing the emptiness of the unobservable. One understands persons as being the emptiness of the unobservable." (B409.6)

"'Signs of the selflessness of phenomena' are aspects involved in realizing the emptiness of non-things. One realizes that phenomena are empty of being non-things. In this way, one enters into suchness, the antidote to all the signs of the other-dependent." (B 409.6. See also W, vol. thi[119]:442) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [xcvii] ΄Ατομικά και εσωτερικά’ δηλαδή στο πλαίσιο της φύσης του νου. John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [xcviii] Ο όρος khye'u σημαίνει συνήθως "κουτάβι" ή "παιδί". Στο έργο του Dag-yigthon-mi'i-dgongs-rgyan (Νέο Δελχί, 1969, σ. 38), ο Tshe-brtan-zhabsdrung αναφέρει ότι το khye'u αναφέρεται σε "ένα μικρό κομμάτι ξύλου που χρησιμοποιείται όπως ένας ξύλινος πείρος που χρησιμοποιείται για να συγκρατεί έπιπλα. κ.λπ. Το παράδειγμα δείχνει ότι ακριβώς όπως ένα μικρό καρφί μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βγάλει ένα πολύ μεγαλύτερο, έτσι και αυτή η νοητική ενατένιση (η οποία στην αρχή είναι αδύναμη σε σύγκριση με τις μολύνσεις) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εξαλείψει τις πιο χονδροειδείς μολύνσεις στην αρχή και στη συνέχεια σταδιακά και τις πιο λεπτές         John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [xcix] Σε αυτό το απόσπασμα η λέξη "επιδέξιος" αναφέρεται στο " πνεύμα που γνωρίζει σε βάθος" (yongs-su-shes-par-byed-pa'i-sems). (W, τόμος thi [119]:457.5)         John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [c] "Η νόηση που είναι θεμέλιο και δοχείο, που είναι η οικειοποιούμενη συνείδηση". Είναι "θεμέλιο" επειδή είναι η οικειοποιούμενη συνείδηση, η οποία είναι η κατοικία των προδιαθέσεων για τα μολυσμένα και τα εξαγνισμένα φαινόμενα. Είναι ένα "δοχείο" επειδή είναι ένας κόσμος που είναι ένα περιβάλλον". (B, τόμος cho [205]:425.6)     John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

[ci] Και στα δύο συστήματα διαλογισμού Mahāyāna και Hīnayāna, η χαρά και η ευδαιμονία είναι παρούσες στις δύο πρώτες συγκεντρώσεις. Στην τρίτη συγκέντρωση η χαρά απουσιάζει αλλά η ευδαιμονία είναι παρούσα. Διαλογιστική ισοψυχία αναπτύσσεται επίσης στην τρίτη συγκέντρωση και ενισχύεται στην τέταρτη συγκέντρωση σε σημείο όπου η ευδαιμονία εξαφανίζεται και αντικαθίσταται από μια διάχυτη ισοψυχία. Η χαρά και η ευδαιμονία εξαλείφονται προοδευτικά, επειδή παρεμβαίνουν στη νοητική σταθερότητα. (Βλέπε WE 88-90, 287-88- Kośa VIII:2b- Διαλογιστικές καταστάσεις, 92-128) )     John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [cii] Πίστη και ούτω καθεξής,  περιλαμβάνει τους έντεκα ενάρετους νοητικούς παράγοντες, τις έξι μολυσμένες συνειδήσεις και τις οκτώ μη μολυσμένες συνειδήσεις που σχετίζονται με αυτές. (W, τόμος thi [119]:464.2)     John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 

[ciii] Ονομάζονται "μέσα" επειδή ενεργοποιούν διάφορες ιδιότητες, όπως οι διόραση και η απουσία μολύνσεων. (W, τόμος thi [119]:467.1. Βλέπε επίσης COM 175) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [civ] Το Vimokṣa (विमोक्ष) αναφέρεται στις "οκτώ απελευθερώσεις", σύμφωνα με το κεφάλαιο 32 του 2ου αιώνα του Mahāprajñāpāramitāśāśāstra. Συνολικά, οκτώ vimokṣas. "Στρέφουν την πλάτη" στα πέντε αντικείμενα απόλαυσης (kāmaguṇa) και ["απορρίπτουν"] ή εξαλείφουν το νου της προσκόλλησης (saṅgacitta) προς αυτά- γι' αυτό ονομάζονται "στροφή του νου και απόρριψη" (vi-mokṣa). Τα οκτώ Vimokṣas σύμφωνα με το Daśottarasūtra, Kośavyākhyā, Daśasāhasrikā, Śatasāhasrikā, Mahāvyutpatti:

1)      Όντας [στη σφαίρα της λεπτοφυούς μορφής], βλέπει τα ορατά

2)      Μη έχοντας την έννοια των εσωτερικών ορατών, βλέπει τα εξωτερικά ορατά

3)      Παράγοντας την ευχάριστη vimokṣa, παραμένει σε αυτή την απορρόφηση

4)      Μέσω της πλήρους υπέρβασης των εννοιών της μορφής, της εξαφάνισης των εννοιών της αντίστασης, της απόρριψης των εννοιών της πολλαπλότητας, σκέφτεται: "Ο χώρος είναι άπειρος" και διεισδύει στη σφαίρα του απείρου χώρου και παραμένει εκεί με τον τρόπο των θεών που συνδέονται με αυτή τη σφαίρα

5)      Περαιτέρω, έχοντας υπερβεί πλήρως τη σφαίρα του απείρου του χώρου, σκέφτεται: "Η συνείδηση είναι άπειρη", διεισδύει στη σφαίρα του απείρου της συνείδησης και παραμένει εκεί με τον τρόπο των θεών που είναι προσκολλημένοι σε αυτή τη σφαίρα

6)      Περαιτέρω, έχοντας υπερβεί πλήρως τη σφαίρα του απείρου της συνείδησης, σκέφτεται: "Τίποτα δεν υπάρχει", διεισδύει στη σφαίρα του απολύτως τίποτα και παραμένει εκεί με τον τρόπο των θεών που είναι προσκολλημένοι σε αυτήν

7)      Περαιτέρω, έχοντας υπερβεί πλήρως τη σφαίρα του απολύτως τίποτα, διεισδύει στη σφαίρα ούτε της ταυτοποίησης ούτε της μη-ταυτοποίησης και παραμένει εκεί με τον τρόπο των θεών που είναι προσκολλημένοι σε αυτήν

8)      Περαιτέρω, έχοντας υπερβεί πλήρως τη σφαίρα ούτε της ταυτοποίησης ούτε της μη-ταυτοποίησης, έχοντας συνειδητοποιήσει την παύση των εννοιών και των αισθήσεων, διεισδύει σε αυτήν και παραμένει εκεί wisdomlib.org

 

[cv] Το Abhibhvāyatana (अभिभ्वायतन) αναφέρεται στις "οκτώ σφαίρες της κυριαρχίας", σύμφωνα με το κεφάλαιο 32 του 2ου αιώνα του Mahāprajñāpāramitāśāstra. Κατά συνέπεια, "οι οκτώ abhibhvāyatanas μπορούν να επιτευχθούν από ασκητές που έχουν εισέλθει βαθιά στη συγκέντρωση και των οποίων ο νους είναι πειθαρχημένος και μαλακός. Μερικές φορές ο γιόγκι, βλέπει το αποκρουστικό (aśubha) του ίδιου του σώματός του και βλέπει επίσης το αποκρουστικό των εξωτερικών ορατών". wisdomlib.org

[cvi] Αυτός ο όρος αντιστοιχεί στο kasiṇa της παράδοσης Pāli, ένα αντικείμενο οραματισμού που χρησιμοποιείται ως στήριγμα για την ολότητα της προσοχής του διαλογιστή.             wisdomlib.org

 [cvii] Αν ρωτήσεις, 'Αν οι Τατάγκατα περνούν πέρα από τη θλίψη στη σφαίρα της νιρβάνα χωρίς υπολείμματα των σκάντα, πώς τότε μπορούν να εργαστούν για να εδραιώσουν την ευημερία των άλλων μέχρι το τέλος της κυκλικής ύπαρξης; [Η ικανότητά τους να το κάνουν αυτό] οφείλεται στη δύναμη των προηγούμενων προσευχών: Οι Τατάγκατα εργάζονται συνεχώς για το όφελος των όντων, παρόλο που εκδηλώνουν τη νιρβάνα". (B, τόμος cho [205]:437.7)           John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 [cviii] «Μαϊτρέγια εν συντομία, παύουν δύο είδη αισθημάτων: η επίγνωση των παρεκκλίνουσων τάσεων που είναι κατοικίες και η επίγνωση των αντικειμένων που είναι οι καρποί αυτών [των τάσεων]».

Επειδή προκύπτουν από τις παρεκκλίνουσες τάσεις που είναι σπόροι των δύο εμποδίων, είναι παρεκκλίνουσες τάσεις που είναι κατοικίες. (W, τόμος thi [119]:469.7. Βλέπε επίσης 470*^1 για εναλλακτικές εξηγήσεις)

"Όσον αφορά τη επίγνωση των παρεκκλίνουσων τάσεων που είναι κατοικίες: η "κατοικία" αναφέρεται στην ίδια την αμετάβλητη βάση-συνείδηση, επειδή είναι η κατοικία όλων των φαινομένων του νου και των νοητικών παραγόντων και όλων των προδιαθέσεων. Σε αυτή την περίπτωση, επειδή βρίσκεται κανείς [στο] επίπεδο του μετασχηματισμού της βάσης σε νιρβάνα με υπόλοιπο σκάντα, η μετασχηματισμένη βάση-συνείδηση παραμένει στην ίδια τη μη εννοιολογική ανώτερη σοφία". (B, τόμος cho [205]:430.2)    John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

Οι "καρποί" [αυτών των τάσεων] είναι τα έξι εξωτερικά αντικείμενα, τα οποία προκύπτουν μέσω της δύναμης των έξι εσωτερικών αισθητηριακών δυνάμεων και έτσι είναι οι καρποί τους. Επειδή οι γνώστες των αντικειμένων προκύπτουν επίσης κατά την παρατήρηση αυτών, είναι [επίσης] "καρποί"". (W, τόμος thi [119]:47O.1) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

 

[cix] «επίγνωση των λανθασμένων τάσεων του πεδίου της μορφής, επίγνωση των λανθασμένων τάσεων του άμορφου πεδίου, επίγνωση των λανθασμένων τάσεων που έχουν καρποφορήσει και επίγνωση των λανθασμένων τάσεων που δεν έχουν καρποφορήσει. Αυτές που έχουν καρποφορήσει είναι ό,τι υπάρχει τώρα- αυτές που  δεν έχουν καρποφορήσει είναι ό,τι θα χρησιμεύσει ως αιτία στο μέλλον.»

"Η επίγνωση των καταστάσεων της μορφής" [περιλαμβάνει] τους σπόρους των αισθημάτων του πεδίου της επιθυμίας. Η "επίγνωση άμορφων καταστάσεων" [περιλαμβάνει] τους σπόρους των αισθημάτων του άμορφου πεδίου. 'Επίγνωση των λανθασμένων τάσεων που έχουν καρποφορήσει' [περιλαμβάνει] τους σπόρους που φέρνουν τα σημερινά αποτελέσματα. 'Επίγνωση των λανθασμένων τάσεων που δεν έχουν ακόμη καρποφορήσει' [περιλαμβάνει] τους σπόρους που δεν έχουν ακόμη φέρει αποτελέσματα". (W, τόμος  thi [119]:471.5) Η πρώτη είναι "όποια αισθήματα συνοδεύουν τις πέντε συλλογές συνείδησης". Το δεύτερο είναι "όποια αισθήματα συνοδεύουν τη νοητική συνείδηση". Αυτά είναι τα σωματικά και νοητικά αισθήματα που είναι η επίγνωση των σημερινών αποτελεσμάτων που παράγονται από την άγνοια του παρελθόντος, τους παράγοντες παρακίνησης και ούτω καθεξής. (W 471.6. Βλέπε επίσης 491.7) John Powers -The Samdhinirmocana Sutra

[cx]Αυτός ο μεγάλος μποντισάτβα ονομάζεται Αβαλοκιτεσβάρα ("Ο Κύριος που κοιτάζει χαμηλά")επειδή εσωτερικά αυτός ο Μποντισάτβα είναι προικισμένος με σοφία και συμπόνια και εξωτερικά έχει αβίαστη φυσική κυριαρχία πάνω στις τρεις ενέργειες του σώματος και ούτω καθεξής". Ο Αβαλοκιτεσβάρα συχνά απεικονίζεται με χίλια χέρια, που αντιπροσωπεύουν την τεράστια ικανότητά του για συμπονετική βοήθεια.

 [cxi] [Στο] τέταρτο επίπεδο παραμένει κανείς στην υπερβατική σοφία που ασχολείται με πράγματα που συμφωνούν με τη φώτιση. [Στο] πέμπτο επίπεδο, παραμένει στην υπερβατική σοφία που σχετίζεται με τις αλήθειες. [Στο] έκτο επίπεδο, παραμένει στην υπερβατική σοφία που σχετίζεται με την εξαρτημένη προέλευση. [Στο] έβδομο επίπεδο, παραμένει στην απουσία σημείων με προσπάθεια. [Στο] όγδοο στάδιο, παραμένει στην απουσία σημείων χωρίς προσπάθεια. [Στο] ένατο στάδιο, παραμένει στη σωστή ατομική γνώση. [Στο] δέκατο στάδιο, παραμένει στις αρετές και τις ολοκληρωμένες τελειώσεις των Μποντισάτβα. Το ενδέκατο επίπεδο είναι η κατάσταση ενός Τατάγκατα. Η "καθαρή σκέψη" αναφέρεται στην "υπερβατική σκέψη". Σύμφωνα με ένα σχόλιο στο MS αναφέρεται στη "φύση της μη νοητικής ανώτερης σοφίας", αλλά σύμφωνα με το YB αναφέρεται "στη φύση της πεποίθησης". Σύμφωνα με τους Asvabhāva και Vasubandhu αναφέρεται στη "φύση της πίστης και της προσδοκίας". Μέσω αυτής της στάσης ξεπερνά κανείς τις μολύνσεις, τις δευτερεύουσες μολύνσεις και όλες τις δραστηριότητες του Μάρα- σκέφτεται να ελέγχει το δικό του νου- εξετάζει τα σφάλματα των σύνθετων φαινομένων- εξετάζει τα οφέλη της νιρβάνα- σκέφτεται να ασχολείται συνεχώς με τη διαλογιστική καλλιέργεια των ενάρετων φαινομένων που συμφωνούν με τη φώτιση- σκέφτεται την απομόνωση [του σώματος και του νου] που συμφωνεί με αυτή την καλλιέργεια, σκέφτεται χωρίς να λαμβάνει υπόψη κοσμικά πράγματα, φήμη, αγαθά και υπηρεσίες- σκέφτεται να πραγματώσει τη Μαχαγιάνα αφού εγκαταλείψει τη Χιναγιάνα- και σκέφτεται να επιφέρει την ευημερία όλων των αισθανόμενων όντων.

 [cxii] αναπτύσσουν αφοσίωση για [αυτή τη διδασκαλία] και αναλαμβάνουν τη μεταγραφή της σε γραπτή μορφή. Μόλις μεταφερθεί σε γραπτή μορφή, την θυμούνται, τη διαβάζουν, την τιμούν, τη διαδίδουν, την εκθέτουν, την ψάλλουν δυνατά, την στοχάζονται και την εφαρμόζουν στην άσκησή τους.

[cxiii] Όταν κάποιος περάσει πέρα από την προετοιμασία, λόγω της δύναμης των αιτιών και των συνθηκών των δέκα ασκήσεων του Ντάρμα και ούτω καθεξής, εισέρχεται στην αλάνθαστη πραγματικότητα του πρώτου σταδίου. Λόγω αυτών των αιτιών και συνθηκών, κάποιος ολοκληρώνει διεξοδικά αυτά τα σκέλη. Η "πραγματικότητα/αλήθεια" (yang-dag-pa-nyid) αναφέρεται στο αμόλυντο μονοπάτι των Άρυα, το οποίο ονομάζεται "πραγματικότητα" εξαιτίας του ότι απομακρύνεται κανείς από το σφάλμα". The Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxiv] Στο πρώτο στάδιο των Μποντισάτβα, οι Μποντισάτβα δεν είναι προικισμένοι με εξελιγμένες ικανότητες, οπότε δεν κατανοούν τη κεκτημένη τάση στα λεπτά σφάλματα στην ηθική συμπεριφορά. "Αυτή η ανικανότητα οφείλεται σε τρεις συσκοτίσεις: (1) άγνοια των ελαττωμάτων που είναι λεπτές παραβάσεις, (2) άγνοια διαφόρων τύπων πράξεων και (3) "καρποφορία μιας λανθασμένης τάσης", που είναι ό,τι έχει σχέση με τον καρπό λόγω της σύνδεσης με αυτές ακριβώς τις άγνοιες. Μέσω της εγκατάλειψης αυτών των τριών σκοτεινών σημείων, κανείς δραστηριοποιείται στην ορθή προσπάθεια. Έχοντας εγκαταλείψει αυτές τις τρεις συσκοτίσεις, εισέρχεται στο δεύτερο στάδιο και αποκτά οκτώ καθαρές ιδιότητες: καθαρή σκέψη, καθαρή αγάπη, καθαρή συμπόνια, καθαρές τελειότητες, καθαρή αντίληψη σε σχέση με την εκτέλεση των δραστηριοτήτων ενός Βούδα, καθαρή ωρίμανση των αισθανόμενων όντων, καθαρή δύναμη και καθαρές ιδιότητες. Από το πρώτο στάδιο μέχρι το στάδιο του Βούδα αυτές οι οκτώ ιδιότητες γίνονται προοδευτικά μεγαλύτερες και πιο ανεπτυγμένες".  The Samdhinirmocana Sutra-John Powers

[cxv] Ονομάζονται "απορροφήσεις" (snyoms-par-'jug-pa, samāpatti) επειδή είναι τελικές καταστάσεις που είναι απαλλαγμένες από τη χαλαρότητα και τον ενθουσιασμό. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι τελικές καταστάσεις γαλήνης και απομόνωσης....Αναφέρονται ως 'κοσμικά' ('jig-rten-pa, laukika) [samādhis] επειδή συνδέονται με τη μόλυνση και με το 'εμπλεκόμενοι'". "Το να διατηρείς" (gzungs, dhāranī) "έχει τη φύση της μνήμης και της σοφίας". Υπάρχουν τέσσερις τύποι διατήρησης: "η διατήρηση των διδαχών, η διατήρηση των νοημάτων, οι διατηρήσεις που είναι μυστικά μάντρα και οι διατηρήσεις που είναι μέσα για την επίτευξη της καρτερίας". των Μποντισάτβα". Σαμάντι και απορρόφηση είναι οι αιτίες της σοφίας [που προκύπτει από] τον διαλογισμό, και η διατήρηση είναι η αιτία της σοφίας [που προκύπτει από] την ακρόαση και τον στοχασμό. The Samdhinirmocana Sutra-John Powers

[cxvi] 37 Παράγοντες της Φώτισης: οι 4 βάσεις/εφαρμογές της επαγρύπνησης [ως προς το σώμα, το αίσθημα, το νου και τα φαινόμενα], οι 4 τέλειες εγκαταλείψεις [εγκατάλειψη της μη αρετής που έχει ήδη συμβεί, μη δημιουργία της μη αρετής που δεν έχει ήδη συμβεί, αύξηση της αρετής που έχει ήδη συμβεί, προσπάθεια για την ανάπτυξη αρετής που δεν έχει ήδη συμβεί], τα 4 μέσα επίτευξης [προσευχές, καρτερικότητα, σκέψεις ελέους, ανάλυση], οι 5 δυνάμεις [πίστη, προσπάθεια, συνειδητότητα, συγκέντρωση, σοφία] που γίνονται 5 ικανότητες, το 8απλό μονοπάτι [ορθή κατανόηση, σκέψη, λόγος, πράξη, βιοπορισμός, προσπάθεια, συνειδητότητα, συγκέντρωση] και οι 7 κλάδοι της φώτισης [Ενθύμηση, δεν έχουμε ξεχάσει τις 4 Ευγενείς Αλήθειες, Διακρίνουσα γνώση, είμαστε ξεκάθαροι για την ουσία των 4 Αληθειών, Προσπάθεια, με ενθουσιασμό, Χαρά, είμαστε χαρούμενοι που είδαμε την αλήθεια των 4 Αληθειών, Ευκινησία, το σώμα και ο νους μας είναι ωφέλιμοι βοηθοί, Συγκέντρωση, χωρίς διάσπαση, Ισοψυχία, χωρίς ενθουσιασμό ή κατάπτωση] Κάντρο Ρίνποτσε, σε σχόλιο για τις 37 ασκήσεις των Μποντισάτβα 

[cxvii]Για να εισέλθει κανείς στο τέταρτο επίπεδο, πρέπει να καλλιεργήσει την μη προσκόλληση απέναντι στις διαλογιστικές καταστάσεις. Οι αιτίες της μη ολοκλήρωσης των στοιχείων του τέταρτου επιπέδου είναι: "το να μην μένει κανείς σύμφωνα με την επιθυμία του στον [στοχασμό] των πραγμάτων που ταιριάζουν με τη φώτιση που έχει επιτύχει, και το να μην μπορεί να παραμείνει σε απόλυτα καθαρό νου αφού έχει εγκαταλείψει τη λαχτάρα για απορροφήσεις και για διδασκαλία. The Samdhinirmocana Sutra-John Powers

[cxviii] Το έκτο στάδιο δεν επιτυγχάνεται για δύο λόγους: [οι μποντισάτβα] δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ατομικά, όπως ακριβώς είναι, τη συλλογιστική της εξαρτημένης προέλευσης σε σχέση με την κυκλική ύπαρξη, και είναι πολύ αποθαρρημένοι σχετικά με τον πόνο και τις μολύνσεις που είναι οι πηγές [του πόνου]. The Samdhinirmocana Sutra-John Powers

[cxix]Στα πρώτα πέντε επίπεδα, ασκείται κανείς κυρίως, στον διαλογισμό που έχει σχέση με σημεία/χαρακτηριστικά και λιγότερο στον διαλογισμό χωρίς σημεία. Στο έκτο στάδιο, ωστόσο, η κατάσταση αντιστρέφεται, και διαλογίζεται κυρίως πάνω στην έλλειψη σημείων. Μέχρι να μπορέσουν οι Μποντισάτβα να κάνουν αυτόν τον διαλογισμό συνεχώς και αδιάλειπτα, δεν μπορούν να προχωρήσουν στο έβδομο στάδιο. The Samdhinirmocana Sutra-John Powers

[cxx]Οι Μποντισάτβα του ένατου επιπέδου αποκτούν κυριαρχία πάνω στις τέσσερις κατανοήσεις. Οι μποντισάτβα του ένατου επιπέδου δεν έχουν την ικανότητα να τελειοποιήσουν το νταρμακάγια που διδάσκει τη διδασκαλία σε βάθος και δεν μπορούν να επιτύχουν την ανεμπόδιστη και απεριόριστη σοφία των έξι ενοράσεων. The Samdhinirmocana Sutra-John Powers

[cxxi] Στο δέκατο επίπεδο, υπάρχουν τρία εμπόδια για την είσοδο στο στάδιο του Τατάγκατα: η άγνοια όσον αφορά πολύ λεπτές προσκολλήσεις σε όλα τα αντικείμενα της γνώσης- η άγνοια όσον αφορά τα πολύ λεπτά εμπόδια όλων των αντικειμένων της γνώσης- και οι λανθασμένες τάσεις που απορρέουν από αυτά. Όταν κάποιος ξεπεράσει αυτά τα τρία, εισέρχεται στο στάδιο του Τατάγκατα, αποκτά επτά ανώτερες καθαρότητες και την καθαρότητα που είναι απαλλαγμένη από τη γέννηση. Τελειοποιεί κανείς το νταρμακάγια και επίσης επιτυγχάνει την αδέσμευτη και ανεμπόδιστη ενόραση και σοφία. The Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxii] Κατά την πρώτη στιγμή, λόγω της πραγμάτωσης του μονοπατιού ενός αδιάλειπτου σαμάντι που μοιάζει με βάτζρα, εγκαταλείπει ακόμα και τους πιο λεπτούς σπόρους και των δύο εμποδίων ταυτόχρονα. Επειδή εγκαταλείπει τα εμπόδια των παθών, είναι ‘αδέσμευτος’. Επειδή εγκαταλείπει τα εμπόδια στην παντογνωσία, είναι ‘ανεμπόδιστος’. Στη δεύτερη στιγμή, πραγματώνει το μονοπάτι απελευθέρωσης και γίνεται ολοκληρωτικά φωτισμένος σε σχέση με όλες τις πτυχές των αντικειμένων της γνώσης.                               Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxiii] Επειδή οι πλάνες [αυτές] είναι άγνοια, πρόκειται για καταστάσεις ασύμφωνες με την απελευθερωτική σοφία. Οι 11 αυτές ασύμφωνες καταστάσεις λανθασμένων τάσεων, συνδέονται με κάθε ένα από τα έντεκα επίπεδα. Επειδή είναι προδιαθέσεις, αποτελούν μια τάξη που βρίσκεται σε ασυμφωνία με την απελευθέρωση του νου Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxiv] Όσοι καλλιεργούν τη γενναιοδωρία, την ηθική και την υπομονή στο πρώτο, δεύτερο και τρίτο επίπεδο, είναι παρόμοιοι με τα κοσμικά [όντα]. Εκείνοι στο τέταρτο επίπεδο αποκτούν ιδιότητες που ταιριάζουν με τη φώτιση και περνούν πέρα από τα κοσμικά, κατακτώντας πλήρως και τις δύο όψεις περί αληθινής υπόστασης [εαυτός και δικό μου] Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxv] Στο πέμπτο επίπεδο, μέσω του διαλογισμού πάνω στις τέσσερις αλήθειες, εισάγεται κανείς σε ένα μονοπάτι που είναι χωρίς τη διαφοροποίηση των αιτιών και των αποτελεσμάτων των μολύνσεων και του εξαγνισμού σε σχέση με τις τέσσερις αλήθειες. Ως εκ τούτου, εγκαταλείπει κανείς τα μεγάλα πέπλα της απομάκρυνσης [από τη σαμσάρα] και προς [τη νιρβάνα]. Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxvi] Στο έβδομο επίπεδο ασχολείται κανείς αδιάκοπα με την απουσία σημείων, αλλά αυτό απαιτεί προσπάθεια. Στο όγδοο, ξεπερνά την ανάγκη για προσπάθεια και ασκείται στον διαλογισμό αβίαστα, επιτυγχάνοντας έτσι, την κυριαρχία του διαλογισμού που έχει να κάνει με την απουσία σημείων και την κυριαρχία σε σχέση με τα σημεία. Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxvii] Η κυριαρχία της άφοβης έμπνευσης (spobs, pratibhāna) είναι κατανόηση

της άφοβης έμπνευσης, επειδή κατανοεί κανείς τις ικανότητες [των άλλων  όντων] καλά και είναι ικανός στη διδασκαλία του Ντάρμα. Η χωρίς φόβο έμπνευση επιτρέπει στους σράβακα και τους μποντισάτβα να κηρύσσουν σωστά και άφοβα τη διδασκαλία. Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxviii] Το πέπλο της πολύ λεπτής προσκόλλησης σε όλα όσα είναι γνωστά είναι ένα λεπτό εμπόδιο στην παντογνωσία. Το πέπλο των πολύ λεπτών εμποδίων αναφέρεται σε όλους τους σπόρους των μολυσματικών εμποδίων που λειτουργούν με φυσικό τρόπο.   Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxix] Όλες οι προσδοκίες των Μποντισάτβα μπορούν να συμπυκνωθούν σε πέντε

τύπους: προσδοκία για μποντικίττα, προσδοκία για γεννήσεις [που ωφελούν

αισθανόμενα όντα], προσδοκία για [ευοίωνα] αντικείμενα δραστηριότητας, σωστές προσδοκίες, και μεγάλες προσδοκίες  Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxx] Τα τέσσερα μέσα συλλογής μαθητών (bsdu-ba'i-dngos-po, sarhgraha-vastu) είναι μέθοδοι που 

χρησιμοποιούν οι δάσκαλοι για να προσελκύσουν μαθητές:παρέχουν τόσο διδασκαλίες όσο και υλικά αγαθά, μιλούν ευχάριστα, συμμετέχουν σε ευεργετικές δραστηριότητες, και οι πράξεις τους συμφωνούν με τα λόγια τους. Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

  [cxxxi] η σύλληψη κάποιου αντικειμένου, υποκειμένου και η σχέση που υπάρχει μεταξύ τους. Κατά τη Μαχαγιάνα θεωρείται ότι σε αυτά τα τρία, δεν υπάρχει κάποια αληθινή υπόσταση

 [cxxxii] Το δώρο της αφοβίας είναι η προστασία από τις συνθήκες του πόνου, η προστασία από την απώλεια της ζωής, και η προστασία από τη συνέχεια της κυκλικής ύπαρξης  Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxxiii] όταν βλάπτεται, « ένας Μποντισάτβα εκπαιδεύεται [στο να σκέφτεται]: «Αυτό είναι αποτέλεσμα των δικών μου πράξεων, και έτσι υφίσταμαι τους καρπούς της οδύνης από μη ενάρετες πράξεις που εγώ ο ίδιος έχω δημιουργήσει."... «Η υπομονή που δεν εξετάζει καθόλου τα δικά του βάσανα» είναι η υπομονή ενός Μποντισάτβα που εκπαιδεύεται σωστά και αντιμετωπίζει τη δυστυχία, αλλά είναι ικανός να υπομείνει ακόμη και μεγαλύτερο πόνο που μοιάζει ανούσιος. Η υπομονετική αποδοχή του Ντάρμα έχει τρεις πτυχές: να μην φοβάται κανείς την κενότητα, να μην είναι προσκολλημένος στα δύο άκρα, και το να είναι κανείς σταθερός σε σχέση με την ενασχόληση με τον ασκητισμό. Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

[cxxxiv] επιμονή που μοιάζει με πανοπλία, είναι τρίπτυχη: να φορέσει την πανοπλία της

μεγάλης αγάπης, τη σταθερή δύναμη της μεγάλης συμπόνιας και τη σταθερή δύναμη της μεγάλης προσπάθειας. Η επιμονή για την άσκηση της αρετής είναι επίσης τρίπτυχη:  να στηρίζεται στο νόημα με μεγάλη πίστη, να ασχολείται με την αρετή με δυνατή εξάσκηση, και το να εμποτίζει [όλα] τα αισθανόμενα όντα με μεγάλες αφιερώσεις. Η επιμονή για την ωφέλεια των όντων έχει επίσης τρεις όψεις: να καταβάλλει κανείς ανυπέρβλητη προσπάθεια [για να αναπτύξει] την ισοψυχία και την ηθική- η προσπάθεια για να εδραιωθούν [οι άλλοι] στο νόημα των διδασκαλιών μέσω των τεσσάρων μέσων της συγκέντρωσης [μαθητών] και η προσπάθεια [να ασκούν] τα επιδέξια μέσα με ακλόνητη σοφία. Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

[cxxxv] Το σαμάντι της ευδαιμονικής παραμονής' έχει τρεις πτυχές: το νου που δεν συλλαμβάνει τη διδασκαλία, η διδασκαλία που δεν συλλαμβάνει το νου, και ένας συγκεντρωμένος νους που δεν αντιλαμβάνεται τίποτα από τα δύο. Το σαμάντι που φανερά επιτυγχάνει καλές ιδιότητες' έχει τρεις πτυχές: αυτό που εδραιώνει τις ιδιότητες του σώματος, αυτό που εδραιώνει τις ιδιότητες της σοφίας, και εκείνο που εδραιώνει τις ιδιότητες της δυνάμεων και ούτω καθεξής. Το «σαμάντι  επιτυγχάνει την ευημερία των αισθανόμενων όντων» έχει τρεις όψεις: τα σαμάντι που είναι αφιερώσεις, τα διεισδυτικά σαμάντι, και τα αμετάβλητα σαμάντι     Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxxvi] Η ανώτερη γνώση που επικεντρώνεται στη συμβατική αλήθεια έχει τρεις πτυχές:

Σε σχέση με τα χαρακτηριστικά των σύνθετων φαινομένων, δεξιότητα σε σχέση με τη συνέχεια της κυκλικής ύπαρξης, και δεξιότητα σε σχέση με την απομάκρυνση από την κυκλική ύπαρξη. Η ανώτερη γνώση που επικεντρώνεται στην απόλυτη αλήθεια» έχει επίσης τρεις πτυχές: Είναι μη μόνιμη λόγω της κενότητας, μη εννοιολογική λόγω της απουσίας σημείων, και μη προσκολλημένη λόγω της απουσίας προσδοκιών. Η ανώτερη γνώση που εστιάζει στην ευημερία των αισθανόμενων όντων' έχει τρεις όψεις: Είναι ανώτερη γνώση που εφαρμόζεται μέσω των σαμάντι στην εγγενή δυστυχία, η ανώτερη γνώση που εξαλείφει τη δυστυχία των σύνθετων φαινομένων μέσω αντιδότων, και η ανώτερη γνώση που απελευθερώνει πλήρως κάποιον από τη δυστυχία της αμφιβολίας Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxxvii] Σύμφωνα με τους Lamotte και Keenan, αυτό αναφέρεται στο 9.13: «Οι τελειότητες είναι χωρίς προσκόλληση, αμερόληπτες, απαλλαγμένες από ελαττώματα, μη εννοιολογικές και αφοσιωμένες στην αρετή

 [cxxxviii] Η πρώτη καθαρότητα περιλαμβάνει το να μην επιδιώκει δόξα ή κέρδος από τους άλλους. επειδή έχουν εξασκήσει τις έξι τελειότητες. Η δεύτερη αναφέρεται στην εξάσκηση των τριών σφαιρών καθαρότητας: την απουσία εαυτού στον δράστη, στη δράση και στον αποδέκτη. Το τρίτο υποδεικνύει την δύναμη της πίστης τους. Το τέταρτο υποδεικνύει ότι δεν επαινούν τον εαυτό τους και δεν περιφρονούν τους άλλους, διότι αυτά θα ήταν «σοβαρά σφάλματα». Το πέμπτο σημαίνει ότι είναι απαλλαγμένοι από την τεμπελιά. Το έκτο σημαίνει ότι δεν ικανοποιούνται με κατώτερα επιτεύγματα επειδή επιδίδονται σε εκτεταμένες ασκήσεις και δεν αποθαρρύνονται. Όσον αφορά το έβδομο: «Εφόσον οι Μποντισάτβα ασκούν οι ίδιοι τη διδασκαλία, όταν αντιλαμβάνονται άλλους που επίσης την ασκούν, δεν εμπλέκονται στη φιλαργυρία ή τη ζήλεια σε σχέση με τα υλικά πράγματα ή τη διδασκαλία. Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxxxix] Το να δίνεις αγαθά, έχοντας εξαγνίσει τα σφάλματα, είναι να δίνεις με «καθαρότητα ηθικής». Το να μην αντιλαμβάνεσαι ότι «εγώ είμαι ο δωρητής και ότι αυτό που δίνεται είναι δικό μου» και ούτω καθεξής, είναι «καθαρότητα της θεώρησης». Το να δίνεις αγαθά με συμπονετική πρόθεση είναι «καθαρότητα του νου». Το να δίνεις αγαθά με εντιμότητα και να μιλάς ευθέως είναι «καθαρότητα λόγου». Το να δίνεις αγαθά με τη σωστή ονομασία, τη φύση κ.ο.κ. του δώρου είναι «καθαρότητα της γνώσης». Το να δίνεις αγαθά αφού έχεις εγκαταλείψει τις ακαθαρσίες της τεμπελιάς, της επιθυμίας, του μίσους, της συσκότισης και ούτω καθεξής είναι «καθαρότητα από τις ακαθαρσίες». Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxl] Οι πέντε επιστήμες είναι η γραμματική, η λογική, η φιλοσοφία, η ιατρική και η χειροτεχνία.

 [cxli] Το όγδοο επίπεδο ονομάζεται Ακλόνητο επειδή αυτό που δεν έχει φαινομενική εκδήλωση επιτυγχάνεται αυθόρμητα και [οι μποντισάτβα] δεν κλονίζονται από την εκδήλωση μολύνσεων που προκύπτουν από τη φαινομενική εκδήλωση.

 [cxlii] Όλες οι μολύνσεις εμπίπτουν σε δύο κατηγορίες: (1) έμφυτες (lhan-cigskyes-pa) και (2) οι προκύπτουσες από τους καταλογισμούς [ταμπέλες] (kun-brtags-las-byung-ba). Οι έμφυτες μολύνσεις είναι «μολύνσεις που είναι αντικείμενα που πρέπει να εγκαταλειφθούν από [ένα μονοπάτι] διαλογισμού». Οι μολύνσεις που προκύπτουν από καταλογισμό [ταμπέλα] είναι «μολύνσεις που είναι αντικείμενα που πρέπει να εγκαταλειφθούν από [το μονοπάτι] της όρασης». Πριν από το πρώτο επίπεδο Μποντισάτβα αυτά οι δύο είδη μολύνσεις συνοδεύουν το ένας το άλλο, αλλά όταν κάποιος επιτυγχάνει το μονοπάτι της όρασης, οι μη έμφυτες μολύνσεις καταστρέφονται εντελώς.  Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxliii] Οι παρεκκλίνουσες τάσεις που είναι σαν κάτι στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος εγκαταλείπονται στο πρώτο επίπεδο [του Μποντισάτβα]. Εκείνες που είναι σαν κάτι που υπάρχει στο υποδόριο δέρμα εγκαταλείπονται στο όγδοο επίπεδο. Εκείνες που είναι σαν κάτι που υπάρχει στο μυελό εγκαταλείπονται στο επίπεδο των Τατάγκατα». (B, τόμος jo [206]:37.3) Σύμφωνα με μια εξήγηση, οι λανθασμένες τάσεις που είναι σαν κάτι που υπάρχει στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος εγκαταλείπονται κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου ενός ανυπολόγιστου κάλπα- κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου εγκαταλείπονται εκείνες που είναι σαν κάτι που υπάρχει στο υποδόριο δέρμα- και κατά τη διάρκεια της τρίτης περιόδου εγκαταλείπει κανείς εκείνες που είναι σαν κάτι που υπάρχει στον μυελό. (W, τόμος di [120] :170.2) Σύμφωνα με μια άλλη εξήγηση, το πρώτο είδος εγκαταλείπεται κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων περιόδων ενός ανυπολόγιστου κάλπα, το δεύτερο είδος κατά τη διάρκεια της τρίτη περιόδου και το τρίτο είδος αφού έχει εισέλθει στο στάδιο των Τατάγκατα. Η δεύτερη εξήγηση συμφωνεί με τα λόγια της Σούτρα.

 [cxliv] [Οι Μποντισάτβα] έχουν μολύνσεις, αλλά δεν κυριαρχούνται από αυτές. Έτσι οι μολύνσεις δεν μπορούν να δημιουργήσουν πόνο, και έτσι αυτοί [οι Μπόντισάτβα] ονομάζονται αψεγάδιαστοι». (W, vol. di [12O]:178.7) «Παρόλο που οι

Μποντισάτβα δεν έχουν εγκαταλείψει τις μολύνσεις, δεν δημιουργούνται οι βλαβερές συνέπειες των μολύνσεις, όπως το δηλητήριο που έχει καταπολεμηθεί μέσω των μάντρα και της ιατρικής. Τhe Samdhinirmocana Sutra-John Powers

 [cxlv] Αυτός ο μεγάλος Μποντισάτβα ονομάζεται Μαντζούσρι («»Απαλή Δόξα") επειδή ‘ο νους του [που πραγματώνει] την αλήθεια είναι μονίμως γαλήνιος και απερίσπαστος, ωφελεί όλους τους εχθρούς και τους φίλους και δεν τους βλάπτει”. (W, vol. di [12O]:193.6) Είναι «προικισμένος με την έννοια

της 'δόξας', επειδή τον σέβονται και τον λατρεύουν όλοι οι άνθρωποι του κόσμου και τον επαινούν όλοι". (W παραθέτοντας ένα σχόλιο στο Buddhabhūmi-sūtra) «Στην πραγματικότητα αυτός ο μποντισάτβα είναι ένας Τατάγκατα, αλλά προκειμένου να διδάξει τη διδασκαλία του Βούδα εμφανίζει τη μορφή ενός μποντισάτβα».

(W 194.1) Ο Μαντζούσρι θεωρείται ενσάρκωση της σοφίας, συνδέεται στενά με τις σούτρες της τελειότητας της σοφίας και συχνά συμμετέχει σε αυτές ως συνομιλητής.  John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

 [cxlvi] Ο Asañga (AS, εκδ. Pradhan, 76.9-.ll) αναφέρει ότι υπάρχουν τρεις τύποι μετασχηματισμού της βάσης: μετασχηματισμός της βάσης του νου (cittāśraya-parivrtti), μετασχηματισμός της βάσης του μονοπατιού (mārgāśraya-parivrtti) και ο μετασχηματισμός της βάσης των λανθασμένων τάσεων (dausthulyāśraya-parivrtti). Σύμφωνα με το σχόλιο του Jinaputra σε αυτό το απόσπασμα (Abhidharmasamuccaya-bhāçya, εκδ. Tatia, 93.15), το πρώτο περιλαμβάνει την απελευθέρωση του νου (ο οποίος έχει τη φύση του καθαρού φωτός) από όλες τις τυχαίες μολύνσεις. Η δεύτερη περιλαμβάνει τη μεταμόρφωση των κοσμικών μονοπατιών σε υπερβατικά μονοπάτια. Μέσω αυτής της διαδικασίας, μετασχηματίζει κανείς τη βάση, που είναι το μονοπάτι, και ολοκληρώνει το μονοπάτι. Ο τρίτος τύπος περιλαμβάνει τον μετασχηματισμό της συνείδησης με την έννοια της εξάλειψης των εμποδίων της παντογνωσίας. (Βλέπε επίσης S, τόμος ΙΙ, 261-65 και COM 138)  John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

 [cxlvii] Το νταρμακάγια είναι « ακατάληπτο» (bsam-gyis-mi-khyab-pa, acintya) επειδή είναι απαλλαγμένο από επεξεργασίες (δηλ. γένεση, παύση, κ.ο.κ.), και επειδή η μεταμορφωμένη βάση του νταρμακάγια είναι απαλλαγμένη από όλα τα εμπόδια, παραμένει στο ως είναι και είναι αμετάβλητη. Ως εκ τούτου, δεν εμφανίζει την έκδηλη δραστηριότητα των πράξεων και των μολύνσεων. Η απαλλαγή από διανοητικές επεξεργασίες, έχει τίς ακόλουθες πτυχές: είναι χωρίς παύση, γέννηση, μονιμότητα και καταστροφή, δεν έχει ένα και μοναδικό νόημα ούτε ποικίλα νοήματα, δεν έρχεται ούτε φεύγει. Οι διανοητικές διεργασίες αναφέρονται στα τέσσερα άκρα, [υπάρχει, δεν υπάρχει, και τα δύο μαζί, κανένα από τα δύο]και σε διεργασίες όπως ‘τα πάντα είναι μόνιμα’ και ‘τα πάντα είναι παροδικά’ κοκ.  John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

 [cxlviii] Σώμα της απελευθέρωσης είναι αυτό που έχει απελευθερωθεί από την εμφάνιση των εμποδίων των πέπλων της μόλυνσης. Ο Asvabhāva δηλώνει ότι το σώμα της απελευθέρωσης προκύπτει από τον απλό διαχωρισμό από τα δεσμά των πέπλων της μόλυνσης. Αυτό το παρομοιάζει με έναν απλό άνθρωπο που, όταν απελευθερώνεται από τις αλυσίδες, βιώνει την παύση των δεινών που είχαν προκαλέσει. Αντίθετα, το νταρμακάγια συγκρίνεται με έναν πρίγκιπα ο οποίος, όταν απελευθερώνεται από τη φυλακή, όχι μόνο βιώνει την παύση του πόνου, αλλά επίσης στέφεται βασιλιάς και αποκτά την κυριαρχία σε ολόκληρο το βασίλειο, (σχόλιο στο MS 1.48, P 5552, τόμος li [106]:262b.6-263a.2) Το νταρμακάγια που διαθέτει αμέτρητες, ιδιαιτέρως ανώτερες ιδιότητες, δεν πρέπει να γίνει γνωστό μέσω παραδειγμάτων και ούτω καθεξής». (W, vol. di [12O]:2O1.1) Επειδή το νταρμακάγια είναι ασύγκριτο, δεν συγκρίνεται ούτε κατά διάνοια με τίποτα άλλο. (Β, τ. jo [206]:52.7)   John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

 [cxlix] Όταν οι Τατάγκατα βρίσκονταν στο δρόμο των ασκήσεων των μποντισάτβα, πέτυχαν διάφορα είδη ιδιοτήτων για χάρη των όντων. Ολοκλήρωσαν την καλλιέργεια αυτών των ιδιοτήτων

και πέτυχαν τις δυνάμεις που απορρέουν από αυτές. Μέσα από την καλλιέργεια απροσμέτρητα καλών ιδιοτήτων και της μεγάλης δύναμης, πέτυχαν την ικανότητα να ωφελούν τα αισθανόμενα όντα παίρνοντας απεριόριστες μορφές κατάλληλες για τις ανάγκες εκπαίδευσης των αισθανόμενων όντων. (W, vol. di [12O]:2O3.1)  Στην κινεζική μετάφραση του Hsiian-tsang αυτής της σούτρα, η φράση «Τα χαρακτηριστικά του νιρμανακάγια έχουν γέννηση και ανάδυση» βρίσκεται πριν από τη φράση «Το νταρμακάγια δεν έχει γένεση». (Βλέπε W 203.5)  John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

 [cl] Ονομάζονται «επιδέξια» επειδή οι τρεις τύποι χαρισματικών ενεργειών (phrin-las) που απορρέουν από την ανώτερη σοφία που επιτελεί δραστηριότητες, είναι σύμφωνες με τις ικανότητες των αισθανόμενων όντων. Ονομάζονται «μέσα» επειδή η εφαρμογή είναι συνεχής   John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

 [cli] Ο όρος dmigs (pa) μεταφράζει διάφορες σανσκριτικές λέξεις, όπως π.χ. ālambana, upalabdhi, και ālambate. Αυτοί οι όροι αναφέρονται συνήθως στην αντίληψη ενός υποκειμένου, ενός αντικειμένου και των σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ τους. Ο όρος μπορεί επίσης να μεταφραστεί ως «αναφορικότητα», εννοώντας ένα σύστημα που βασίζεται στην ύπαρξη αναφορικών αντικειμένων, αναφορικών υποκειμένων και των αναφορικών σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ τους. Οι βουδιστές μαχαγιάνα ισχυρίζονται ως γνωστόν ότι και στις τρεις αυτές κατηγορίες αντίληψης, δεν υπάρχει κάτι που να έχει αληθινή ύπαρξη       

 [clii] Ένα πρώιμο όνομα του Abhidharmapiṭaka και επίσης ένας αρχικός κατάλογος ή ευρετήριο θεμάτων.             

 [cliii] Η πρώτη κατηγορία αναφέρεται στην απόκτηση των δώδεκα μορφών βουδιστικών διδασκαλιών (Σούτρα, ομιλίες σε πεζό και στίχο, προφητικοί ομιλίες, στίχοι, στοχευμένες δηλώσεις, συγκεκριμένες διδασκαλίες, αφηγήσεις, ιστορικές ομιλίες, ιστορίες από τις προηγούμενες ζωές [του Βούδα], εκτενε’ις ομιλίες, ομιλίες σχετικά με θαυμαστά φαινόμενα, και ομιλίες που περιγράφουν [θέματα ειδικής γνώσης]). Η δεύτερη κατηγορία αναφέρεται στη λήψη καταφυγίου στον Βούδα, το Ντάρμα και τη Σάνγκα. Η τρίτη κατηγορία αναφέρεται στην εκπαίδευση στην ηθική, το σαμάντι και τη σοφία. Η τέταρτη κατηγορία αναφέρεται στις αφυπνίσεις των τριών οχημάτων. John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

 [cliv] Η πρώτη κατηγορία αναφέρεται στα φαινόμενα που περιλαμβάνονται στα σύνθετα φαινόμενα, όπως τα πέντε σύνολα, τα συστατικά και τα πεδία των αισθήσεων. Η δεύτερη κατηγορία αναφέρεται στους δώδεκα κρίκους της αλληλεξαρτημένης προέλευσης. Η τρίτη και η τέταρτη κατηγορία αναφέρονται στις αντιλήψεις της αληθινής ύπαρξης: "Εξαιτίας αυτών ακριβώς των αντιλήψεων, μέσω της δύναμης να αντιλαμβάνονται τα μολυσμένα σύνολα ως έχοντα έναν εαυτό [ως προς τα άτομα άτομα] και σύλληψης ότι έχουν [έναν εαυτό] ως προς τα φαινόμενα, αυτό χρησιμεύει ως αιτία εμπλοκής με την κυκλική ύπαρξη στο μέλλον".

Αυτά τα τέσσερα πρώτα μέλη είναι "κατηγορίες καθαρών κοσμικών φαινομένων" και τα επόμενα είκοσι πέντε είναι "κατηγορίες καθαρών υπερβατικών φαινομένων. John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

 [clv] Η πέμπτη κατηγορία αναφέρεται στις "σοφίες [που απορρέουν από] την ακρόαση που ανήκουν στο πεδίο της επιθυμίας. Πρόκειται για νοητικούς προσδιορισμούς σε σχέση με τις διδασκαλίες.

Η έκτη κατηγορία "υποδηλώνει την κατηγορία των σοφιών [που προκύπτουν από] τον στοχασμό. Αυτό σημαίνει ότι παίρνουμε στο νου μας αυτά τα ίδια τα αντικείμενα της σοφίας [που προκύπτουν από] την ακρόαση με ένθερμη προσπάθεια, αφού τα έχουμε αντιληφθεί με βάση την ενιαία αλήθεια.

Η έβδομη κατηγορία " υποδηλώνει το samādhi της εφαρμογής. Αυτό είναι η νοητική παραμονή στο samādhi της εφαρμογής μέσω της δύναμης της σοφίας [που προκύπτει από] τον στοχασμό.

Η όγδοη κατηγορία δείχνει το πραγματικό samādhi. Αυτό είναι η ευδαιμονική παραμονή σε αυτή τη ζωή αφού έχει επιτευχθεί η επίτευξη των έξι ενοράσεων.

Η ένατη κατηγορία " υποδηλώνει τις είκοσι μία κατηγορίες ειδών πραγμάτων που υπερβαίνουν τον κόσμο.

Η δέκατη κατηγορία έχει τρεις όψεις: η κατανόηση της βάσης [του πόνου], ξεκινώντας από το σφάλμα, η κατανόηση της βάσης [του πόνου που προκαλείται από] την λανθασμένη εδραίωση σε σχέση με τα εξωτερικά όντα, ξεκινώντας από την αντίληψή τους ως αισθανόμενα όντα- και η κατανόηση της βάσης [του πόνου] που οφείλεται στο διαχωρισμό από την εσωτερική έπαρση.

Η κατηγορία της βάσης του διαλογισμού, η κατηγορία της πραγμάτωσης, και η κατηγορία του διαλογισμού [11-13] υποδεικνύουν αντίστοιχα διδασκαλίες σχετικά με τις κατηγορίες της εγκατάλειψης της [αληθινής] πηγών [του πόνου], της πραγμάτωσης των [αληθινών] παύσεων και της καλλιέργειας των [αληθινών] μονοπατιών. Επιπλέον, επειδή οι αληθινές πηγές [του πόνου] είναι οι δύο μολύνσεις που είναι δυσαρμονικές με το διαλογισμό, αυτή είναι η κατηγορία της βάσης του διαλογισμού. Επειδή οι αληθινές παύσεις είναι αμιγείς, αυτή είναι η κατηγορία της πραγμάτωσης. Τα μονοπάτια της των Άρια [περιλαμβάνουν] την κατηγορία του διαλογισμού.

Οι επόμενες τέσσερις κατηγορίες (14-17) αναφέρονται σε διδασκαλίες σχετικά με τα μονοπάτια της όρασης. Η δέκατη τέταρτη αναφέρεται στα " ορθά μονοπάτια" "επειδή μέσω της δύναμης του να βλέπει κανείς το μονοπάτι όπως πραγματικά είναι, δεν διολισθαίνει από τα δύο είδη μονοπατιών της όρασης: (1) τα ορθά, και (2) αυτά που έχουν σημάδια.

Η δέκατη πέμπτη αναφέρεται σε "ένα μονοπάτι  όρασης που έχει σημάδια".

Η δέκατη έκτη αναφέρεται στην "κατηγορία των αντικειμένων που είναι

αντικείμενα παρατήρησης ενός μονοπατιού της όρασης που έχει σημάδια".

Η δέκατη έβδομη αναφέρεται στην "ατομική ανάλυση σε σχέση με την εγκατάλειψη των μολύνσεων που είναι αντικείμενα προς εγκατάλειψη από ένα μονοπάτι θέασης που έχει σημάδια- και οι μολύνσεις που δεν έχουν ακόμη εγκαταλειφθεί και είναι αντικείμενα προς εγκατάλειψη από [ένα μονοπάτι] διαλογισμού".

Οι επόμενες έξι (18-23) αναφέρονται σε διδασκαλίες σχετικά με τα μονοπάτια του διαλογισμού.

Οι επόμενες τρεις κατηγορίες (24-27) αναφέρονται σε "διδασκαλίες που αφορούν τα μονοπάτια της μη περαιτέρω μάθησης".

Η εικοστή όγδοη και εικοστή ένατη κατηγορία αντίστοιχα αναφέρονται στην διακριτή υπεροχή και την απουσία διακριτής υπεροχής John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

 [clvi] Prātimokṣa" είναι το όνομα που δίνεται στον κώδικα συμπεριφοράς που δεσμεύει τους μοναχούς και τις μοναχές. Ο όρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναφερθεί τόσο στους ίδιους τους πειθαρχικούς κανόνες όσο και στα κείμενα της Vinaya που τους περιέχουν.

 [clvii] Αυτές οι βάσεις της πτώσης [απώλεια των σάμαγια] είναι οι τέσσερα βασικά αδικήματα που οδηγούν στην αποπομπή από το μοναστικό τάγμα:

η μη [τήρηση της]αγαμία, το να παίρνεις ό,τι δεν σου δίνεται, ο φόνος και το ψέμα.

 [clviii] Ο "νους" αναφέρεται στη βάση-συνείδηση. Η "σκέψη" αναφέρεται στην μολυσμένη σκέψη. "Αντίληψη" αναφέρεται στις έξι συνειδήσεις: τις πέντε συνειδήσεις των αισθήσεων και τη νοητική συνείδηση. "Οι Tathāgatas δεν έχουν εννοιολογική νοητική δραστηριότητα,

Αλλά λόγω της δύναμης της σοφίας από την προηγούμενη αιτιώδη περίοδο, τα νοητικά

φαινόμενα εκδηλώνονται χωρίς προσπάθεια: όπως οι εκπορεύσεις, για παράδειγμα. [Οι Tathāgatas] εκδηλώνουν [ό,τι είναι κατάλληλο] σύμφωνα με τη σκέψη τους λόγω της δύναμης του samādhi, και όχι λόγω της δύναμη της εννοιολογικής νοητικής δραστηριότητας John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

[clix] Σύμφωνα με την αρχαία κοσμολογία, οι κρύσταλλοι φωτιάς είναι ακτινοβόλοι, καυτοί και διαυγείς και παράγουν το φως του ήλιου. Οι κρύσταλλοι νερού παράγουν το φως του φεγγαριού και είναι κρύοι και διαυγείς. John Powers, The Samdhinirmocana Sutra

[clx] Οι κσατρίγια, οι βραχμάνοι κι εκείνοι που μοιάζουν με τα δέντρα σάλα, αναφέρεται στους ανθρώπους που είναι προικισμένοι με πλούτο, φήμη και γοητεία  John Powers, The Samdhinirmocana Sutra